Σελίδες

Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου 2022

Αλεξάντερ Σολζενίτσιν



 Την 28η Δεκεμβρίου 1973, μεγάλο τμήμα του δυτικού κόσμου, μέσα από το βιβλίο του Αλεξάντρ Σολζενίτσιν με τίτλο «Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ» θα συνειδητοποιήσει πολλές από τις λεπτομέρειες της σοβιετικής αθλιότητας. Ο Σολζενίτσιν θα μισηθεί παράφορα από τους κομμουνιστές, κάθε εποχής, για δυο βασικούς λόγους: α) γιατί ξεμπρόστιασε, με την αφηγηματική του αλήθεια, τον κομμουνιστικό ολοκληρωτισμό και β) γιατί έδειξε στον κόσμο ότι ο Στάλιν με τον Λένιν υπήρξαν δυο όψεις του ίδιου ακριβώς νομίσματος. 



Το γενικότερο ιστορικό δίδαγμα υπήρξε σαφές. Ο 20ος αιώνας, του αίματος, γέννησε δυο ολοκληρωτισμούς: τον Μαύρο (ιταλογερμανικό) και τον Κόκκινο (ρωσικό)· ο δεύτερος μάλιστα σήμερα προσπαθεί να αναβιώσει με πρωταγωνιστή τον Πούτιν. Ο Σολζενίτσιν μισήθηκε γιατί αγαπούσε την πατρίδα του, αλλά όχι το κόμμα που δολοφονούσε και τρομοκρατούσε με γραφειοκρατική ευχέρεια. 


Είναι άκρως ντροπιαστικό - και υβριστικό για τις μνήμες των θυμάτων του ολοκληρωτισμού - το γεγονός ότι υπάρχουν ακόμη κομμουνιστικά κόμματα που ζητούν την ψήφο, ώστε να καταλύσουν και σύγχρονα πολιτικά συστήματα, επαναλαμβάνοντας τις ιστορικές αθλιότητες αυτού του πράγματος που ο Ν. Καζαντζάκης ονόμασε, πολύ εύστοχα, πνευματική ψώρα: τον κομμουνισμό. Μια ψώρα που δυστυχώς στη χώρα μας συνεχίζει ακόμη να σιτίζει σωρεία ακαδημαϊκών, εκδοτικών οίκων, συνδικαλιστών, καλλιτεχνών, διανοούμενων και διαφόρων λαοπατέρων/απατεώνων…και φυσικά να αποπροσανατολίζει νέους ανθρώπους.