Ένα γραπτό από το μέλλον: Οι επτά Νομικοί
Ελλήσποντοι, στον Αιγαιομεσογειακό χώρο!
ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ
Από την Πρωτεύουσα που την έκαναν χώρα, στη χώρα που θα την κάνουμε
Πρωτεύουσα. “X. K. Θράκη, Μάιος 2002”.
Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός.
Αρχείο Συγγραφέα,
ΚΕΙΜΕΝΟ
Στη Γεωπολιτική επιστήμη ένα όραμα ξεχωρίζει ακριβώς επειδή δεν αναλύει απλά το παρόν αλλά
βλέπει τη νομοτέλεια της Γεωγραφίας.
Ενώ η Αθήνα τα θαλασσώνει επί δεκαετίες, η ίδια η Ιστορία και η ζωή έρχονται να δικαιώσουν
την πρόβλεψη που έκανα το 2002, με το βιβλίο “Αγώνας για τη Γεωοικονομική Δημοκρατία”, που
έχει σαν υπότιτλο: “Από την Πρωτεύουσα που την έκαναν χώρα, στη χώρα που θα την κάνουμε
Πρωτεύουσα”.
Ούτε BRI υπήρχαν τότε ούτε IMEC ούτε χάρτες της Σεβίλλης και του ΟΗΕ. Υπήρχε όμως η παιδεία
στην Πολιτική Γεωοικονομία και κυρίως η Πολιτική ως πρόβλεψη. Συν την αγάπη προς την Αγία
Γεωγραφία.
Το γεγονός ότι οι προβλέψεις του βιβλίου αυτού επιβεβαιώνονται τόσο καθαρά, δείχνει ότι η
σκέψη μου είχε ήδη συλλάβει την εξέλιξη των πραγμάτων για τις επόμενες δεκαετίες, φτάνοντας
νοητικά μέχρι το 2050!
Την Τέχνη αυτή επί 15 χρόνια την έμαθα δίπλα στο Μιχάλη, ο οποίος το 1996, στο συνέδριο του
ΠΑΣΟΚ, προέβλεψε τι θα γίνει το 2010! Κάτι που τώρα το αποδέχονται όλοι. Πλην όμως άργησαν.
Και δεν είναι τυχαίο ότι στα επτά χρόνια που ήμουν στη Βουλή, επί δυο μάλιστα φορές μάζεψα
τις πιο πολλές υπογραφές Βουλευτών στην ιστορία του Κοινοβουλίου -204 και 187 αντίστοιχα-
για Πολιτικές προτάσεις του, που δεν είχαν καμιά σχέση με τα υπαρκτά κόμματα μορφώματα και
χρώματα. Έφτασε μια μέρα μέχρι και το ΚΚΕ να ζητήσει να προσυπογράψει μια πρωτοβουλία
μας. Κάτι φυσικά που έγινε αποδεκτό.
Είναι η Σχολή μας που γεννάει αυτή την Πολιτική. Μεγίστη Τέχνη την ονόμαζε ο Δημόκριτος. Και
μάλιστα στην περίπτωση των έξι επτά Νομικών Ελλησπόντων, ασκείται κατά συρροή, με την καλή
βέβαια έννοια του γνωστού από τα ποινικά αυτού όρου.
Αν πάντως στην Αρχαία Ελλάδα υπήρξε η Σχολή των Αθηνών, η δική μας είναι η Διαχρονική Σχολή
της Θράκης Ρωμανίας. Αρχής γενομένης από τον Αριστοτέλη και το Δημόκριτο. Και βέβαια και τον
Θουκιδίδη. Ο Πελοποννησιακός του Πόλεμος με ενέπνευσε να γράψω τριλογία, προτείνοντας και
την ονομασία “Πελοποννησιακό Πέλαγος”, που δεν υπήρχε ως γεωγραφικό όνομα. Με τους δύο
πρώτους να έχουν προταθεί στην Τέταρτη Δημοκρατία, σαν πνευματικές αρχές.
Για την νέα αυτή Πόλη μάζεψα τις 204 υπογραφές Βουλευτών. Αλλά αντί να χτυπήσουν φλέβα
Χρυσού για τη νέα πόλη της Ρωμανίας και για όλο τον Ελληνισμό, επέλεξαν να προωθήσουν την
επιχείρηση Ελληνικός Χρυσός στην ίδια περιοχή.
Κατά τα άλλα, ξεκίνησα δειλά δειλά με τον Νομικό Ελλήσποντο στο θαλάσσιο Στενό Κρήτης
Κάσου και μετά η συνέχεια προέκυψε φυσιολογικά. Και αυτό πότε; Όταν και αυτοί ακόμη οι
ειδήμονες πρότειναν τα 12 μίλια Νότια της Κρήτης, που όμως κανείς τους δεν έθετε το θέμα της
θέσπισης των 12 μιλίων μεταξύ των νησιών, το οριζοντίως δηλαδή.
Το ότι η Κυβέρνηση κωφεύει ακόμη και σήμερα, δεν εκπλήσσει. Ούτε κρύο ούτε ζέστη. Η αλήθεια
είναι ότι διαχρονικά συμβαίνει το ίδιο.
Αδυνατούν να διαβάζουν τις εξελίξεις. Για να το έκαναν, έπρεπε να αλλάξουν τρόπο σκέψης. Ότι
οι Ελλήσποντοι αυτοί φέρνουν μαζί θαλάσσια τηλεδιοίκηση, φέρνουν Μοντρέ και απογείωση της
Γεωστρατηγικής αξίας της Ελλάδας.
Κάποια στιγμή θα το αποδεχθούν και θα γίνουν και πολιτικοί ιεραπόστολοι αυτών των ιδεών.
Μέχρι που θα προσχωρήσουν στις προτάσεις για την ιεροποίηση των θηλαστικών ζώων της
Ελληνικής Τάφρου, στο Φαλαινάριο του Θεού.
Με τον Αριστοτέλη, που πρώτος έγραψε για τη φάλαινα και το αυλό της, να χαίρεται στον ύπνο
του, που μετά από τόσους αιώνες το γένος του έκανε αυτό το βήμα.
Και πιο πολύ θα χαρεί που το όνομα του μαθητή του, του Μεγαλέξανδρου θα γραφεί μαζί με το
ομώνυμο Ινδικό όνομα Σικαντάρ, σε Λεωφόρο στο Δελχί, όσο και στην πρώην Βασιλίσσης Σοφίας
στην Αθήνα. Η οποία μόνο με το “αιδώς Αθηναϊστές”, μπορεί να απαντηθεί για το βίο και την
πολιτεία τους.
Άφησα για το τέλος τον έβδομο Ελλήσποντο. Αλεξανδρούπολης Μπουργκάς. Την πεδινή Θρακική
Διώρυγα Αιγαίου Εύξεινου, που έγραψα το 2007. Μπορεί να αργήσει να γίνει, να θαλασσωθεί,
μια και η Αθήνα τα θαλασσώνει συνεχώς, όμως η μόδα των bypass που έρχεται στη Γεωγραφία
του Ελληνισμού σε Κύπρο και Ελλάδα, δεν θα αργήσει να ανηφορίσει και προς της Θράκη.
Τότε είναι που η Γεωστρατηγική αξία της Τουρκίας, θα μείνει στον Άσσο. Από μύθος θα γίνει
μύθευμα.
________________
Διδυμότειχο Οκρώβριος 2026,