Μνήμη Νικολάου Σιαλμά

18 Ιουνίου 1992: Ο Υποσμηναγός Σιαλμάς Νικόλαος περνά στην αιωνιότητα υπερασπιζόμενος το Αιγαίο

Για τη Θράκη

 

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Για τη Θράκη 

Σε μια σειρά σοβαρών αποκαλύψεων προχώρησε ο Θεοφάνης Μαλκίδης, μιλώντας στον Χρήστο Μουρτζούκο στην e-enimerosi, σκιαγραφώντας μια συντονισμένη στρατηγική της Άγκυρας για τη Θράκη που κινείται σε πολλαπλά επίπεδα.

Οι αναφορές του, που ξεκινούν από την πρόσφατη επίσκεψη του Ταγίπ Ερντογάν στην Αδριανούπολη μέχρι τις ύποπτες αγορές ακινήτων στον Έβρο, δείχνουν μια περιοχή που βρίσκεται υπό καθεστώς υβριδικής πολιορκίας.

Σύμφωνα με τον κ. Μαλκίδη, κατά την παραμονή του Τούρκου Προέδρου στην Ανδριανούπολη, προβλήθηκε από τον Δήμο της Ριζούντας (ιδιαίτερη πατρίδα του Ερντογάν) μια ταινία αφιερωμένη στον ανεξάρτητο βουλευτή Αχμέτ Σαδίκ. 

Το φιλμ παρουσιάζει μια πλήρως διαστρεβλωμένη εικόνα της πραγματικότητας, κατηγορώντας την Ελλάδα για δήθεν καταπίεση της Τουρκικής μειονότητας. Πρόκειται για μια ακόμη κίνηση προπαγάνδας που εντάσσεται στη διαχρονική προσπάθεια της Άγκυρας να εμφανιστεί ως «προστάτιδα δύναμη» και να αμφισβητήσει την ελληνική κυριαρχία.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η αποκάλυψη ότι τα νέα κεντρικά γραφεία της εθνικιστικής οργάνωσης των Γκρίζων Λύκων στην Κωνσταντινούπολη βρίσκονται σε δρόμο που φέρει το όνομα «Δυτικής Θράκης». Πρόκειται για μια βαθιά συμβολική κίνηση που καταδεικνύει πώς η τουρκική εθνικιστική ιδεολογία διατηρεί ανοιχτό το μέτωπο της διεκδίκησης. Ταυτόχρονα, ο κ. Μαλκίδης επισήμανε ότι τα τουρκικά ή τα λατινικά, μέσα αποφεύγουν συστηματικά να χρησιμοποιούν την ελληνική ονομασία της Αλεξανδρούπολης, επιλέγοντας αποκλειστικά την τουρκική απόδοση, σε μια προσπάθεια γλωσσικής και ψυχολογικής αμφισβήτησης της ελληνικότητας της πόλης.

Το πλέον ανησυχητικό σημείο της παρέμβασης αφορά την κατάσταση στον Έβρο. Ο κ. Μαλκίδης περιέγραψε ένα οργανωμένο σχέδιο αγοράς ακινήτων, κυρίως σε εγκαταλελειμμένα ή αραιοκατοικημένα χωριά του Έβρου, από άτομα που παρουσιάζονται ως «Ευρωπαίοι Τούρκοι», συχνά Βούλγαροι υπήκοοι με τουρκική καταγωγή.

Την ίδια ώρα, η δημογραφική ανισορροπία είναι συντριπτική: ο πληθυσμός στην περιοχή της Αδριανούπολης είναι πολλαπλάσιος από εκείνον της ελληνικής πλευράς του Έβρου. Αυτή η δημογραφική πίεση συνδυάζεται με την εγκατάλειψη της υπαίθρου, με αποτέλεσμα η φύση να καλύπτει τα κενά, δημιουργώντας ένα επικίνδυνο μωσαϊκό που η Άγκυρα, όταν το κρίνει κατάλληλο, θα μπορούσε να επικαλεστεί για να θέσει ζήτημα εδαφικής διεκδίκησης μέσω του δημογραφικού.

Οι αποκαλύψεις του Θεοφάνη Μαλκίδη δείχνουν ότι η Θράκη δεν απειλείται μόνο από τη διπλωματία, αλλά κυρίως από μια αργή, μεθοδική και σχεδόν αθόρυβη διαδικασία αλλοίωσης του ανθρώπινου και ιδιοκτησιακού της χάρτη, αλλά και του δημογραφικού της προβλήματος κυρίως στον Έβρο.

Η συνέντευξη στη συνέχεια 

Η απουσία πολιτικής αναγνώρισης της Γενοκτονίας

 

Θεοφάνης Μαλκίδης*

Η απουσία πολιτικής αναγνώρισης της Γενοκτονίας

 

Τώρα που πέρασαν οι ημέρες όπου η συλλογική μας μνήμη επανήλθε στη Γενοκτονία και την καταστροφή   και φεύγοντας οι ημέρες κατά τις οποίες  μνημονεύσαμε τα θύματα, εν πολλοίς  τους προγόνους μας, τους δικούς μας ανθρώπους που δολοφονήθηκαν ή/και που σώθηκαν το ερώτημα συνεχίζει να υπάρχει έναν αιώνα και πλέον μετά το μαζικό έγκλημα:  γιατί η Ελλάδα δεν έχει πολιτική για την αναγνώριση της Γενοκτονίας;

Για περισσότερο από δεκαπέντε χρόνια, από το 1908 έως το 1922- 1923 ο Ελληνισμός υπέστη τη βαρβαρότητα του  οργανωμένου σχεδίου των Νεότουρκων και του Κεμάλ,  σχέδιο το οποίο είχε στόχο την εξαφάνιση των Ελληνίδων και των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, της Θράκης, της Καππαδοκίας, του Πόντου. Πάνω από ένα εκατομμύριο θύματα και  πάνω από ενάμιση εκατομμύριο πρόσφυγες, ήταν το αποτέλεσμα της Γενοκτονίας, την οποία όπως ήταν αναμενόμενο αρνείται η Τουρκία. Από την άλλη πλευρά όμως η Ελλάδα δεν είχε και δεν έχει πολιτική για την αναγνώριση της Γενοκτονίας.

 

Οι γυναίκες της οικογένειας Ταπανιάν από την Μπάφρα του Πόντου (1900). Πηγή: Μουσείο Λογοτεχνίας και Τέχνης (Γερεβάν), Συλλογή Μαρί Ατματζιάν

 Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου μέσα από την αρμενική ιστοριογραφία

Μια από τις πιο τεκμηριωμένες και συνεκτικές ερμηνείες της Γενοκτονίας των Ποντίων – Του Γιώργου Μενεσιάν*

Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου 

παραμένει από τα λιγότερο ερευνημένα κεφάλαια 

της οθωμανικής ιστορίας και της μελέτης γενοκτονίας

 στη διεθνή βιβλιογραφία. 

Αντιστοίχως, η αρμενική ιστοριογραφία δεν εμβαθύνει 

στο ζήτημα για μια σειρά από λόγους.

Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης και το Ποντιακό ζήτημα

 

Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης και το Ποντιακό ζήτημα

 

Εισαγωγή- επιμέλεια : Θεοφάνης Μαλκίδης

 

Έκδοση: Πολιτιστικός Σύλλογος Πατρίδας Ημαθίας «Ευστάθιος Χωραφάς», με τη στήριξη του Δήμου Βέροιας και της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος. Βέροια 2026.

 

Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης (Αλεξανδρούπολη 1951- Αθήνα 2024), σπούδασε πολιτικές και οικονομικές επιστήμες, καθώς και κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας διωκόμενος διέφυγε παράνομα στην Ιταλία και  συμμετείχε στην επταμελή ομάδα που συνέγραψε την ιδρυτική διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ της 3ης του Σεπτέμβρη στο Μόναχο της Γερμανίας τον Αύγουστο του 1974. Ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Εκτελεστικού Γραφείου του ΠΑΣΟΚ από το 1977 έως το 1999, όταν λόγω σοβαρών πολιτικών διαφωνιών αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ και ίδρυσε τη «Δημοκρατική Περιφερειακή Ένωση». Ήταν μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Διεθνούς Ένωσης για τα Δικαιώματα και την Απελευθέρωση των Λαών, διεθνούς μη κυβερνητικής οργάνωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αναγνωρισμένης από τον ΟΗΕ. Το 1994, το Ελληνικό Κοινοβούλιο υιοθέτησε την πρότασή του για την αναγνώριση της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης της  Γενοκτονίας. Έγραψε πολλά βιβλία καταθέτοντας την άποψή του γύρω από κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα, όπως επίσης, γύρω από την ιστορία, τον πολιτισμό, και τον πολιτικό αγώνα του Ποντιακού Ελληνισμού.

 

Ελλάδα και Τουρκία

 

Ελλάδα και Τουρκία

Η Τουρκία συνεχίζει να κλιμακώνει τη στρατηγική της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, ενώ η συζήτηση για τα 12 ναυτικά μίλια και την εφαρμογή του Δικαίου της Θάλασσας επανέρχεται δυναμικά.

Ο Ιωάννης Μάζης εξηγεί γιατί η Ελλάδα πρέπει να εγκαταλείψει τη φοβική στάση απέναντι στην Τουρκία και αναλύει την πρόταση για ΝΑΤΟϊκή παρουσία στην Κάρπαθο.

Ο Δημήτρης Σταθακόπουλος προειδοποιεί ότι η Τουρκία δεν μπλοφάρει και ότι η Ελλάδα πρέπει να είναι προετοιμασμένη για όλα τα ενδεχόμενα.

Ο Θεοφάνης Μαλκίδης αναφέρεται στη Θράκη, στη Γαλάζια Πατρίδα και στην ανάγκη εθνικής γνώσης και στρατηγικής συνείδησης.

Ο Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Αλεξάκης αναλύει τη στρατηγική Ερντογάν και τις πραγματικές επιδιώξεις της Άγκυρας.

Ο διεθνολόγος Τρούλης εξηγεί γιατί η Ελλάδα πρέπει να προχωρήσει άμεσα στην εφαρμογή των 12 ναυτικών μιλίων και του Δικαίου της Θάλασσας.

Μια εκπομπή για το Αιγαίο, τη Γαλάζια Πατρίδα, τα 12 μίλια και τις επόμενες κινήσεις Ελλάδας και Τουρκίας

Οι διώξεις των Ελλήνων από την πρώην Σοβιετική Ένωση

Θεοφάνης Μαλκίδης

Οι διώξεις των Ελλήνων από την πρώην Σοβιετική Ένωση

Ο Ελευθέριος Παυλίδης, πρόεδρος της ελληνικής κοινότητας Οδησσού στις αρχές του 20ου αιώνα, στο μεγάλης σημασίας του βιβλίο για τον Ελληνισμό της Ρωσίας, τονίζει στην εισαγωγή του ότι «κανενός τμήματος του εν διασπορά Ελληνισμού η ιστορία δεν συνδέεται τόσον στενά με την καθόλου ιστορίαν του Ελληνικού Έθνους, όσον στενά και αδιάσπαστα είναι συνδεδεμένην με αυτήν η ιστορία του Ελληνισμού της Ρωσίας. Και όχι μόνον με την αρχαίαν ημών ιστορίαν συνδέεται η ιστορία του Ελληνισμού της Ρωσίας, αλλά και με την ιστορία της νεωτέρας Ελλάδος συνδέεται στενώτατα, και αυτή δε η ιδεά της συστηματικής οργανώσεως των ενεργειών δια την ανεξαρτησίαν του Έθνους, ύστερα από πολλών αιώνων δουλείαν, εγεννήθη και εξεκολάφθη εις τα σπλάχνα του Ελληνισμού της Ρωσίας».

H παρουσία των Ελλήνων στο Bόρειο Eύξεινο Πόντο, στις ρωσικές ακτές ανάγεται στα μυθικά χρόνια και συνδέεται με τα ονόματα του Προμηθέα, του Φρίξου, του Hρακλή, των Aργοναυτών και άλλων ηρώων, γεγονός που αποδεικνύει ότι η περιοχή ήταν γνωστή στους ελληνικούς πληθυσμούς. Μία περιοχή στην οποία εγκαταστάθηκαν ελληνικοί πληθυσμοί οι οποίοι διαδραμάτισαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην εξέλιξη της ελληνικής ιστορίας, και ειδικότερα στην εθνική παλιγγενεσία του 1821.

Μετά από δύσκολες περιόδους, τόσο στη Ρωσία, τη Γεωργία, την Ουκρανία, την Αρμενία και αργότερα στη Σοβιετική Ένωση, ο Ελληνισμός αντιστάθηκε διατηρώντας την ταυτότητά του. Ο χώρος αυτός για πολλά χρόνια ήταν τόπος αναζήτησης εργασίας αλλά και καταφύγιο για τους διωκόμενους από τη Γενοκτονία των Νεότουρκων και των Κεμαλικών, Ελλήνων. Τα πρώτα χρόνια μετά το 1917, οι Έλληνες που ζούσαν στη Σοβιετική Ένωση, πέρασαν μια “άνοιξη”, αφού το νέο καθεστώς επέτρεψε να ιδρυθούν σχολεία και να αναδειχεθεί η εθνική ταυτότητα. 

Οι Έλληνες οργάνωσαν πολιτιστικούς συλλόγους, ενώσεις, τύπωσαν εφημερίδες, περιοδικά και βιβλία, ενώ οι Έλληνες που ήρθαν μετά τη Γενοκτονία, έδωσαν και αυτοί με τη σειρά τους νέα ώθηση. Γρήγορα όμως και ιδιαίτερα μετά την άνοδο στην εξουσία του Στάλιν, εφαρμόστηκε ένα μεγάλο πρόγραμμα εξόντωσης των Ελλήνων, με το πρόσχημα της κίνησης τους για δημιουργία ανεξάρτητου κράτους στα πλαίσια της Σοβιετικής Ένωσης.

Οι μαζικές διώξεις εντείνονται στα τέλη του 1936 και κορυφώνονται το 1937 και 1938. Με κριτήριο την εθνική ταυτότητα και με πρόσχημα ενίοτε την κομματική αφοσίωση εξαπολύονται εκκαθαρίσεις εναντίον των Ελλήνων. Οι διωγμοί για τους Έλληνες παίρνουν διαστάσεις γενοκτονίας. Χιλιάδες Έλληνες εκτελούνται με την κατηγορία του «εχθρού του λαού». Ολόκληρη η ελληνική ηγεσία και η πλειοψηφία των ενήλικων Ελλήνων συνελήφθη και εξοντώθηκε. Μεγαλύτερη βιαιότητα από το καθεστώς εντοπίζεται στη νότια Ρωσία, ενώ πραγματοποιήθηκαν τέσσερα διαδοχικά κύματα μαζικών διώξεων ( Οκτώβριος 1937, Φεβρουάριος και Ιούλιος 1938 και Φεβρουάριος του 1939). 

Ταυτόχρονα απαγορεύεται η λειτουργία όλων των ελληνικών ιδρυμάτων και θεσμών με πρώτες τις σχολικές μονάδες. Πρέπει να σημειωθεί ότι το 1937 εκδόθηκε διαταγή με την οποία επιτρεπόταν η σύλληψη ως όμηρων των συγγενών των κατηγορούμενων αλλά και η σύλληψη παιδιών έως 12 ετών και την καταδίκη τους ακόμα και με τις βαρύτερες ποινές, με απώτερο σκοπό τη διευκόλυνση της εξόντωσης των παιδιών των «εχθρών του λαού». Τα παιδιά που συλλαμβάνονταν αναγκάζονταν να αλλάξουν το όνομα τους αρνούμενα τους κατάδικους γονείς τους. Η γενοκτονία συνεχίστηκε με την εκτέλεση χιλιάδων Ελλήνων ή με την εξορία τους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Σιβηρίας.

Για τη Θράκη

 

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Για τη Θράκη

 Η συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό Βεργίνα

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

• "Μακεδονία” ή Μακεδονία; Η Συμφωνία των Πρεσπών” είναι καταδικασμένη να ακυρωθεί στην πράξη

Η συμπλήρωση οχτω  ετών από υπογραφή της λεγόμενης «Συμφωνίας» για τη Μακεδονία στις Πρέσπες, έδειξε ότι, οποιαδήποτε πράξη, παρά τη θέληση του λαού, της «ηγεσίας» είναι καταδικασμένη στη λήθη και την αποτυχία.

Ειδικότερα κάθε πράξη εναντίον των συμφερόντων του Ελληνισμού, πράξη που επιβραβεύτηκε με τη σιωπή και τη συναίνεση, ΟΛΩΝ, (θα) έχει νομοτελειακή κατάληξη την ακύρωση.

 

Η Θράκη και η Τουρκία

 

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Η Θράκη και η Τουρκία 

Η συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό

Ευριβιάδης Μπαϊραμίδης: «Οποιος άλλος έχει ανάγκη, πείτε του εδώ είμαι»

ΝΕΥΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ

Ευριβιάδης Μπαϊραμίδης: «Οποιος άλλος έχει ανάγκη, πείτε του εδώ είμαι»

Ο «γιατρός των φτωχών» στο Βοστάνειο Γενικό Νοσοκομείο Μυτιλήνης και η ιστορία της 55χρονης Ι. από την Ξάνθη

Λίνα Γιάνναρου

10.06.2026 • 20:45

Ο Ευριβιάδης Μπαϊραμίδης πρωτοπήγε στη Λέσβο το 2011 ως επικουρικός γιατρός. Τότε δεν υπήρχε καν νευροχειρουργική κλινική στο νοσοκομείο. Σήμερα, χάρη σ’ αυτόν όχι μόνο υπάρχει, αλλά αποτελεί και σημείο αναφοράς. 

[Φωτογραφία 

ΜΑΡΙΑ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ]

Εφημερίδα Καθημερινή 

Πέτυχα την Ι. ακριβώς έξω από το Βοστάνειο Γενικό Νοσοκομείο Μυτιλήνης. Η μαμά της είχε μόλις πάρει εξιτήριο. Οι δύο γυναίκες περπατούσαν αγκαζέ, μιλούσαν και γελούσαν. «Αποκλείεται κάποιος να πιστέψει ότι αυτή η γυναίκα υπεβλήθη σε επέμβαση στο κεφάλι λίγες ημέρες πριν! Κι εγώ αν δεν είχα δει την ουλή δεν θα το πίστευα», έλεγε με φανερό ενθουσιασμό – και ανακούφιση. Η αλήθεια είναι ότι ούτε ο πιο αισιόδοξος δεν θα μπορούσε να προβλέψει ένα τέτοιο happy end σε αυτήν την περιπέτεια. Ούτε ότι ως μουσουλμάνοι της Ξάνθης θα έβρισκαν έναν (χριστιανό) φύλακα άγγελο.

Η διάγνωση

Για τα δώδεκα μίλια, για την εθνική κυριαρχία.

 

Η Τουρκία συνεχίζει να κλιμακώνει τη στρατηγική της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, ενώ η συζήτηση για τα 12 ναυτικά μίλια και την εφαρμογή του Δικαίου της Θάλασσας επανέρχεται δυναμικά.

Ο Ιωάννης Μάζης εξηγεί γιατί η Ελλάδα πρέπει να εγκαταλείψει τη φοβική στάση απέναντι στην Τουρκία και αναλύει την πρόταση για ΝΑΤΟϊκή παρουσία στην Κάρπαθο.

Ο Δημήτρης Σταθακόπουλος προειδοποιεί ότι η Τουρκία δεν μπλοφάρει και ότι η Ελλάδα πρέπει να είναι προετοιμασμένη για όλα τα ενδεχόμενα.

Ο Θεοφάνης Μαλκίδης αναφέρεται στη Θράκη, στη Γαλάζια Πατρίδα και στην ανάγκη εθνικής γνώσης και στρατηγικής συνείδησης.

Ο Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Αλεξάκης αναλύει τη στρατηγική Ερντογάν και τις πραγματικές επιδιώξεις της Άγκυρας.

Ο διεθνολόγος Τρούλης εξηγεί γιατί η Ελλάδα πρέπει να προχωρήσει άμεσα στην εφαρμογή των 12 ναυτικών μιλίων και του Δικαίου της Θάλασσας.

Μια εκπομπή για το Αιγαίο, τη Γαλάζια Πατρίδα, τα 12 μίλια και τις επόμενες κινήσεις Ελλάδας και Τουρκίας.

Δίστομο, 10 Ιουνίου 1944: Μνήμη και Δικαιοσύνη

 

Δίστομο, 10 Ιουνίου 1944: Μνήμη και Δικαιοσύνη

του Θεοφάνη Μαλκίδη

*«Στη μνήμη της γιαγιάς μου Αικατερίνης Μαλκίδου, η οποία πέθανε από τα βασανιστήρια που υπέστη από τους Γερμανούς. Έβρος 1941». 

«Αντίκρισα στη μέση του σπιτιού την αδελφή μου ανάσκελα, γυμνή από τη μέση και κάτω. Το φουστάνι της ήταν γυρισμένο προς τα πάνω και σκέπαζε το σχισμένο και κομματιασμένο στήθος της, το πρόσωπό της ήταν παραμορφωμένο, όλο το σώμα της κατακομματιασμένο. Μα το χειρότερο και φρικαλεότερο θέαμα ήταν, όταν από τη στάση του σώματός της κατάλαβα ότι οι Γερμανοί είχαν βιάσει το άψυχο κορμί της.

Δίπλα της βρισκόταν το τεσσάρων μηνών κοριτσάκι της λογχισμένο, με σπασμένο το κεφαλάκι του, και στο στόμα του είχε τη ρώγα του στήθους της μάνας του που είχαν κόψει εκείνοι οι κανίβαλοι. Το άλλο κοριτσάκι της, η 6χρονη Ελένη, βρισκόταν στο κατώφλι του σπιτιού μέσα σε μια λίμνη αίματος με βγαλμένα τα σπλάχνα του. Το είχαν ξεκοιλιάσει με μαχαίρι.

Το αγόρι της, ο 3χρονος Γιάννης, το βρήκα νεκρό στην αυλή με λιωμένο κεφάλι». 

(αφήγηση διασωθέντα από το ολοκαύτωμα του Διστόμου)

Για όσα πρέπει να κάνει ο Ελληνισμός

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Για όσα πρέπει να κάνει ο Ελληνισμός 

Η συνέντευξη στον ραδιοφωνικό σταθμό Μετρόπολις Θεσσαλονίκης Μακεδονίας 

Μνήμη Πάνου Ιωαννίδη

 

Ο Πάνος Ιωαννίδης γεννήθηκε στην Αμμόχωστο το 1946.

Αποφοίτησε από το Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου και από την Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Μεταπτυχιακά, ειδικεύτηκε στη Διεύθυνση Επιχειρήσεων και στη Βιομηχανική Χημεία.

Ίδρυσε βιομηχανική επιχείρηση στην Αμμόχωστο, η οποία καταλήφθηκε μαζί με κάθε άλλο περιουσιακό στοιχείο από τα τουρκικά στρατεύματα Κατοχής το 1974.

Μετά από την καταστροφή, κατοικούσε με την οικογένεια του στη Λευκωσία. Αναβίωσε την εργασία του στη Βιομηχανική Περιοχή Λάρνακας, την οποία σήμερα διευθύνουν τα παιδιά του.

Διετέλεσε σύμβουλος της Κυπριακής Τράπεζας Αναπτύξεως και του ΕΒΕ Αμμοχώστου, αντιπρόεδρος της ΟΕΒ, πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχάνων Πλαστικών για 17 χρόνια και πρόεδρος της Ένωσης Βιομηχάνων Κύπρου για 5 χρόνια. Από το 1964 μέχρι υπηρετούσε την Εθνική Φρουρά ως Έφεδρος Αξιωματικός και έφερε τον βαθμό του Ταγματάρχη της Κυπριακής Εθνοφυλακής.

Ενεργά πολιτικοποιημένος, μελέτησε το «σχέδιο λύσης Ανάν» και εργάστηκε έντονα για την απόρριψη του.

Η "Γαλάζια Πατρίδα" αγοράζει ακίνητα στην Ελλάδα

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

 

Η «Γαλάζια Πατρίδα» και τα «Σύνορα της Καρδιάς» ως real estate  

 

Τα σωβινιστικά αφηγήματα της  «Γαλάζιας Πατρίδας» και των  «Συνόρων της Καρδιάς», χρησιμοποιούνται εδώ και πολύ καιρό από τον Ερντογάν, τους Κεμαλικούς, το στρατιωτικό κατεστημένο και τους δολοφόνους Γκρίζους Λύκους, ως η έκφραση του εθνικιστικού τουρκικού δόγματος, αμφισβητώντας την ελληνική κυριαρχία,  προσδοκώντας εδάφη που κάποτε ανήκαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ή όπου ζουν λαοί τους οποίους  η Τουρκία θεωρεί «αδελφούς».

Με τα παραπάνω σχήματα, πιστές αντιγραφές του Ναζιστικού «Ζωτικού Χώρου», υποδηλώνεται η φυλετική, πολιτιστική, ιστορική, συναισθηματική, θρησκευτική, στρατιωτική, πολιτική και οικονομική επιρροή της Τουρκίας στα Βαλκάνια, στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, «σε τρεις ηπείρους και επτά εποχές», «σε όλα τα μέρη όπου ζουν αυτοί που τους βλέπουμε σαν αδέρφια και μας βλέπουν σαν αδέρφια». Τα τελευταία όμως χρόνια και ειδικά στη Θράκη (αλλά και στα νησιά του βορειο-ανατολικού Αιγαίου), τα παραπάνω αναθεωρητικά αφηγήματα, χρησιμοποιούν την οικονομία ως ένα βασικό όπλο.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται ραγδαία αύξηση της επισκεψιμότητας Τούρκων στη Θράκη και ειδικότερα στην Αλεξανδρούπολη. Χιλιάδες Τούρκοι επισκέπτες έρχονται κάθε μέρα στην πρωτεύουσα του Έβρου, είτε μεμονωμένα, ή με οργανωμένες εκδρομές, για να κάνουν αγορές, καθώς η ακρίβεια και ο υψηλός (πολεμικής περιόδου θα μπορούσε να ονομαστεί ) πληθωρισμός στην Τουρκία, έχουν καταστήσει πολλά προϊόντα (τρόφιμα, λάδι, τυριά, ηλεκτρικά-ηλεκτρονικά είδη κ.ά.) φθηνότερα στην Ελλάδα. Επιπλέον η υποτίμηση της τουρκικής λίρας έναντι του ευρώ κάνει τις τιμές στην Ελλάδα ακόμη πιο ελκυστικές, ειδικά για όσους έχουν πρόσβαση σε συνάλλαγμα, είτε έχουν εισοδήματα σε ευρώ/δολάρια, είτε ζουν στην ευρωπαϊκή πλευρά της Τουρκίας, οπότε, η Αλεξανδρούπολη λειτουργεί λίγο –πολύ ως ένα μεγάλο «Super Market» για τους Τούρκους, οι οποίοι έχουν αλλάξει τη φυσιογνωμία της περιοχής.

Ο τουρκικός εθνικισμός του real estate

Εκεί όμως που οι Τούρκοι δείχνουν μεγάλο ενδιαφέρον είναι ο τομέας των ακινήτων μέσω  του προγράμματος της Golden visa.

Το πρόγραμμα  παρέχει σε πολίτες τρίτων χωρών (εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης) τη δυνατότητα να αποκτήσουν κυρίως μέσω της επένδυσης σε ακίνητα, πενταετή άδεια διαμονής στην Ελλάδα, με δικαίωμα ανανέωσης. Έτσι  η απόκτηση της Golden Visa είναι ελκυστική για τους Τούρκους,  αφού  επιτρέπει την ελεύθερη μετακίνηση σε όλες τις χώρες της Ζώνης Σένγκεν (27 χώρες), παρέχει μόνιμη βάση εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προσφέροντας ασφάλεια και σταθερότητα, ενώ μετά από επτά χρόνια νόμιμης διαμονής, έχει δικαίωμα να αιτηθεί την ελληνική υπηκοότητα.

Έτσι οι Τούρκοι με την  αγορά ακινήτου αξίας τουλάχιστον  250.000 ευρώ για τις περισσότερες περιοχές της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένης της Αλεξανδρούπολης και της Θράκης και 800.000 ευρώ για τις περιοχές υψηλής ζήτησης (π.χ., Κεντρικός, Βόρειος και Νότιος Τομέας Αθηνών, Μύκονος, Σαντορίνη, Θεσσαλονίκη), αποκτά δεκάδες προνόμια.

Ενώ το πρόγραμμα είναι γενικώς ανοιχτό,  ορισμένες περιοχές της Ελλάδας υπόκεινται σε ορισμένες ειδικές ρυθμίσεις λόγω της θέσης τους ως παραμεθόριες και εθνικά ευαίσθητες ζώνες. Σε αυτές (νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου, Δωδεκάνησα,   Θράκη), οι πολίτες χωρών που δεν ανήκουν στην Ε.Ε., όπως η Τουρκία, πρέπει να λάβουν ειδική άδεια. Αυτή η διαδικασία είναι χρονοβόρα και δεν είναι εγγυημένη η έγκριση, γεγονός που περιπλέκει την άμεση αγορά ακινήτων από Τούρκους πολίτες στην Αλεξανδρούπολη.

Ωστόσο οι Τούρκοι συχνά παρακάμπτουν αυτόν τον περιορισμό, αφού οι ιδιοκτησιακές αλλαγές γίνονται συχνά στο όνομα εταιρειών όπου ως ιδιοκτήτες φέρονται πρόσωπα  με ευρωπαϊκά διαβατήρια ή μέσω βουλγαρικών και γερμανικών εταιρειών ή μέσω ξένων funds και off shore ιδιοκτησίας τουρκικής καταγωγής πολιτών. Εξάλλου  με τις αλλαγές το 2011 στο προηγούμενο  αυστηρό καθεστώς,  επιτρέπεται  η πώληση ακινήτων σε παραμεθόριες ή και αμυντικές περιοχές σε νομικά πρόσωπα,  με μόνη προϋπόθεση τον έλεγχο της έδρας των εταιρειών και όχι τον έλεγχο της ιθαγένειας ή της εθνικότητας των φυσικών προσώπων που τις ελέγχουν.

Έτσι  τα ακίνητα μεταπωλούνται με κριτήριο την έδρα της εκάστοτε εταιρείας, όταν  αποτελεί κοινό μυστικό η ευκολία ίδρυσης εταιρειών σε κράτη όπως η Βουλγαρία.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου Μετανάστευσης και σύμφωνα με την   ετήσια έρευνα (2025)  διεθνούς κτηματομεσιτικού δικτύου για τη χώρα μας, οι  Τούρκοι αποτελούν  την  εθνικότητα  με τη μεγαλύτερη παρουσία στην αγορά ακινήτων.  Και εδώ υπάρχει ακόμη ένα ενδιαφέρον ποιοτικό σημείο, πέραν του ποσοτικού:  όπως αναφέρει η έρευνα, οι Τούρκοι έχουν  διαφορετικές στρατηγικές , σε σχέση με αυτές που ακολουθούν π.χ οι Ισραηλινοί  οι οποίοι  είναι και αυτοί πολύ ψηλά στις αγορές ακινήτων:  «Οι Ισραηλινοί, δραστηριοποιούνται στην αγορά για καθαρά επενδυτικούς λόγους. Δηλαδή αγοράζουν, πουλάνε, μεταπωλούν, κατασκευάζουν. Έχουν σε αρκετές περιπτώσεις και ακίνητα που χρησιμοποιούν ως δεύτερη κατοικία, αλλά ο βασικός στόχος τους παραμένει επενδυτικός». Από την άλλη, οι Τούρκοι, δεν ακολουθούν αποκλειστικά το επενδυτικό μοντέλο:  «Έρχονται είτε για να αποκτήσουν Golden Visa είτε επειδή θέλουν να ζήσουν καλύτερα. Σύμφωνα με τα στοιχεία για το 2025, το 57% των αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μόνιμης εγκατάστασης στη χώρα μας, ενώ το 18% δηλώνει θετικό σε μια τέτοια προοπτική, κάτι που δείχνει πως, για αρκετούς, η Golden Visa είναι κάτι περισσότερο από μια επενδυτική επιλογή…..»

 

Επιπλέον για τη Θράκη η αγορά εγκαταλελειμμένων κατοικιών στους υπό δημογραφική κατάρρευση οικισμούς π.χ., του Έβρου σε πολύ χαμηλές τιμές (10.000-20.000 ευρώ) και η  αγορά τουριστικών και επενδυτικών ακινήτων στην παραθαλάσσια ζώνη της Αλεξανδρούπολης, είναι δείγματα για το γεγονός ότι η αγορά στην περιοχή είναι κάτι παραπάνω από επενδυτική επιλογή…..

Επίσης, πάντα από Τούρκους, γίνονται  απόπειρες εξαγοράς ξενοδοχείων, οι οποίες ανεστάλησαν την τελευταία στιγμή, αλλά συνεχίζουν να εμφανίζονταν ως βασικοί υποψήφιοι αγοραστές και μάλιστα σε ακίνητα σε πλειστηριασμό. Ακόμη, παρατηρείται κινητικότητα για αγορά διαμερισμάτων (για εκμετάλλευση μέσω βραχυχρόνιας μίσθωσης-Airbnb), παραδοσιακών οικημάτων, καθώς και εστιατορίων, κ.ά., παρότι απαγορεύεται η επινοικίαση με ποινή την διακοπή της Golden visa και πρόστιμο 50.000 ευρώ.

Παράλληλα με τα ακίνητα, οι Τούρκοι οι οποίοι από «τουρίστες» έχουν μεταμορφωθεί σε μικρό χρονικό διάστημα σε «επενδυτές» προχωρούν στην ίδρυση εταιρειών, κυρίως στους τομείς των υπηρεσιών υγείας με τη ίδρυση πολυϊατρείων, ιατρικών εργαστηρίων, μονάδων φυσικοθεραπείας και αισθητικής, καθώς και του εμπορίου με μεγάλο εύρος δραστηριοτήτων. Επ΄αυτού υπάρχουν αναφορές από τοπικούς επιχειρηματίες ότι οι τουρκικές εταιρείες επιτυγχάνουν ιδιαίτερα χαμηλές τιμές, ενδεχομένως και με τουρκική κρατική «ενίσχυση», που είναι κάτω του κόστους, δημιουργώντας έτσι ανταγωνισμό που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί. Επιπλέον, οι Τούρκοι  επιλέγουν και άλλες μορφές επένδυσης για να λάβουν την Golden Visa, με μεταφορά κεφαλαίου ύψους 400.000 ευρώ , με αγορά μετοχών ή ομολόγων ύψους 800.000 ευρώ και επένδυση ύψους 400.000 ευρώ σε επιχείρηση με σκοπό την αγορά μετοχών ή αύξηση κεφαλαίου.

Οι προκλήσεις

Σύμφωνα με τα στοιχεία των αρμοδίων υπουργείων, οι Τούρκοι υπολογίζεται ότι αγοράζουν περισσότερα από 1.000 ακίνητα ετησίως στην Ελλάδα και παρότι υπήρξε αύξηση του ελάχιστου ορίου επένδυσης, οι αγορές  αυξάνονται  με γεωμετρική πρόοδο.

Τον Ιανουάριο του 2021 οι Τούρκοι ήταν μόλις 525,  το 6,5% δηλαδή  επί συνόλου 7.264 μόνιμων επενδυτών με αρχικές άδειες διαμονής Golden Visa και έως το 2023, από τις 14.875 αιτήσεις για αγορές ακινήτων στο πλαίσιο του προγράμματος, οι Τούρκοι υπέβαλαν 1.432 αιτήσεις.

Τον  Ιανουάριο όμως του 2026  οι Τούρκοι με αρχικές άδειες διαμονής μόνιμου επενδυτή ήταν 1.367, το 10,4% σε σύνολο 11.220 επενδυτών  και είναι οι δεύτεροι στον κατάλογο των δέκα κορυφαίων εθνικοτήτων. Κατέγραψαν δηλαδή αύξηση της τάξεως του 260% μέσα σε λίγα  χρόνια, ενώ εάν συνυπολογιστούν και οι 1.934 αιτήσεις  από την Τουρκία, που εκκρεμούν,  οι οποίες αν γίνουν δεκτές, θα σηματοδοτήσουν μία αύξηση της τάξεως άνω του 500%, με τον συνολικό αριθμό να προσεγγίζει τους 2.300-2.400.

Είναι προφανές, παρά τα όσα λέγονται και γράφονται, ότι η  οικονομική διείσδυση αποτελεί ένα από τα βασικά εργαλεία της Τουρκίας για την προώθηση των ευρύτερων γεωπολιτικών και αναθεωρητικών επιδιώξεών της. Η οικονομία, ο τουρισμός, οι επενδύσεις, χρησιμοποιούνται για τα προφανή οφέλη, αλλά και ως «soft power» και μοχλός επιρροής για την επίτευξη ηγεμονίας.

Η οικονομική διείσδυση συνδυάζεται συχνά με την διπλωματία, ενισχύοντας την αίσθηση της κοινής ιστορίας και του κοινού οικονομικού χώρου. Οι επενδύσεις επιτρέπoυν στην Τουρκία να χρηματοδοτεί και να υποστηρίζει ενέργειες και μονομερείς κινήσεις ή να προσθέτει πίεση, οι οποίες αφορούν άμεσες γεωπολιτικές επιδιώξεις.

Εν τέλει η τουρκική οικονομική παρουσία, στοχεύει και υπενθυμίζει την συνεχή πολυποίκιλη παρουσία, την εμπέδωση της αναγκαιότητας του τουρκικού ρόλου και στην οικονομία…..

H συνέντευξη στον ραδιοφωνικό σταθμό Μάξιμουμ