Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014

Για τον Νεοκλή Σαρρή

 
Θεοφάνης Μαλκίδης
 
Για τον Νεοκλή Σαρρή (τρία χρόνια μετά....)

Αγαπητέ μου    Νεοκλή   

Υπήρξα ένας από τους χιλιάδες φοιτητές σου και συνδέθηκα, όπως άλλωστε το συνήθιζες, γιατί έτσι ήταν η παιδεία σου,  με δεσμούς (εκ)παίδευσης, εκτίμησης και φιλίας.
Είναι οι πολλές οι στιγμές, όπου πραγματοποιήσαμε συζητήσεις για απλά και σύνθετα ζητήματα που απασχολούν κάθε άνθρωπο και Έλληνα.
Οι ώρες που πέρασα μαζί σου μου άνοιξαν ένα διαφορετικό κόσμο σκέψης, λόγου και έργου. Τα χαρακτηριστικά σου αναλλοίωτα, Ελληνικά,  Ρωμαίικα, Οικουμενικά, του Γένους μας.
Με στήριξες, με βοήθησες, μου έδωσες τα εφόδια να κατανοήσω πολλά από αυτά που ο ίδιος και πρώτος είχες μιλήσεις και γράψει στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Είναι βέβαιο ότι στη ζωή κάθε ανθρώπου,  η γνωριμία με ορισμένους συνανθρώπους του, έχει σαν αποτέλεσμα να  αλλάξει την πορεία του. Διαμορφώνεται μία νέα στάση ζωής και αναδεικνύεται  λόγος και πράξη που μέχρι πρότινος ούτε καν είχε σκεφτεί η ανθρώπινη οντότητα. Και από τότε φανερώνεται ένας άλλος κόσμος  και ο σπόρος βγάζει καρπούς.
Για μένα  είσαι ένας από τους ανθρώπους  που άλλαξαν  τη ζωή μου, με τους οποίους άνοιξε μία νέα πραγματικότητα ιδεών και πολιτισμού, πολιτικής και ανθρώπινης δραστηριότητας.
Η γνωριμία με σένα,  με τον Κωνσταντινουπολίτη   δάσκαλο στα αμφιθέατρα, στις αίθουσες εκδηλώσεων, όπου πολλές φορές αξιώθηκα να μιλήσουμε μαζί σε κοινές επιστημονικές και άλλες συναντήσεις,   σε ανθρώπινες και φιλικές στιγμές, μου έδωσε τη δυνατότητα να  κατανοήσω πολλά από τα ζητήματα που απασχόλησαν και απασχολούν τους Έλληνες και τις Ελληνίδες εδώ αιώνες.  Η Κωνσταντινούπολη,  η Ίμβρος και η Τένεδος, η Μικρά Ασία, η Θράκη, ο Πόντος και  η Καππαδοκία, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το Οθωμανικό κράτος και η Τουρκία, η Γενοκτονία και η αναγνώριση, η ελληνική κοινωνία  και η συνέχεια του Ελληνισμού.
Για κάθε ένα από τα παραπάνω θέματα είχες ολοκληρωμένη, τεκμηριωμένη, εμπεριστατωμένη άποψη και θέση, αλλά ταυτόχρονα άκουγες όπως όφειλε και οφείλει να κάνει κάθε επιστήμονας και άνθρωπος του μεγέθους σου.
Η επιστημονική σου κατάρτιση  συνδυαζόταν  με βαθιά ανθρώπινα και ελληνικά συναισθήματα.

Πολλά από αυτά βεβαίως, που ανέδειξες τουλάχιστον στην Ελλάδα, δεν έτυχαν ανάλογης αποδοχής της βαρύτητάς και της σπουδαιότητάς τους που τους είχες προσδώσει. Τι γίνεται άλλωστε σ΄ αυτόν εδώ τον τόπο γνωστό και αποδεκτό στην ώρα του;

Ιδιαίτερα σε ότι έχει σχέση με την Τουρκία αποτέλεσες τον επιστήμονα και κυρίως τον άνθρωπο εκείνο,  που συνέβαλλε με μοναδικό τρόπο, ώστε η γνώση για τη γειτονική χώρα να γίνει επιστήμη.
Η Τουρκολογία στην Ελλάδα σου οφείλει πολλά, όπως οφείλει πολλά και η μεγάλη κοινότητα των Κωνσταντινουπολιτών, για την οποία  και στην οποία ήσουν ο πρωταγωνιστής. Το φανερώνουν οι συνεχείς μνημονεύσεις της παρουσίας σου, σε εκδηλώσεις και αλλού. Ακόμη λένε και γράφουν, και θα λένε και θα γράφουν  «αυτό έλεγε ο Σαρρής» ή «έτσι έπραττε ο Σαρρής».
Η αναγνώριση του ανθρώπου και δασκάλου, όπως εσύ Νεοκλή Σαρρή, πέρασε από πολλές διακυμάνσεις και εμπόδια. Σήμερα πλέον είναι διαπιστωμένο ότι η εκτίμηση στο πρόσωπό σου είναι ολοκληρωμένη στον πυρήνα του ελληνικού λαού και στους στρατιωτικούς και πολιτικούς κύκλους της Τουρκίας, παρά στην ελλαδική ομάδα που χρησιμοποιεί λαθραία τον τίτλο «ελίτ».
Τα κείμενα, οι παρεμβάσεις και η δραστηριότητά σου,  έβαλαν το στίγμα τους σε πολλά κομμάτια της επιστημονικής και πολιτικής ανάλυσης για τεράστια ζητήματα   που αφορούν τον Ελληνισμό. Είναι όμως  χαρακτηριστικό των ανθρώπων της εμβέλειας όπως η δική σου,  η αποδοχή να έρχεται από μη  ομάδες και προσωπικότητες του συστήματος και του καθεστώτος, αλλά από το Λαό. Την πρωτογενή πηγή Δικαίου και Αντικειμενικότητας. 
Ήταν ευλογία η γνωριμία μου με σένα Νεοκλή Σαρρή και σχέση που αναπτύχθηκε . Είναι αναρίθμητες οι ώρες διδασκαλίες σε συλλογικό και προσωπικό επίπεδο- πέρα από το αμφιθέατρο υπήρχε και το ανοιχτό γραφείο-  που αφιέρωσες για να μεταδώσεις τις ιδέες σου και τις γνώσεις σου. Η σχέση ήταν βαθιά, ανθρώπινη,  με σεβασμό και αγάπη. Όπως πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να είναι κάθε ανθρώπινη σχέση και κυρίως μεταξύ δασκάλου και μαθητή.

Εύχομαι οι φοιτητές σου, οι αμέτρητοι Έλληνες και Ελληνίδες που σε παρακολούθησαν στο αμφιθέατρο και σε αίθουσες, μιλώντας για την Τουρκία, την Κωνσταντινούπολη, τη Θράκη, τη Γενοκτονία, και μία σειρά από άλλα ζητήματα που καθόρισαν την ελληνική ιστορία και κοινωνία, να ακολουθήσουν τη στάση και την πορεία ζωής που είχες. Ειλικρίνειας, ευθύτητας, ανθρωπισμού, γνώσης, μετριοφροσύνης και σεμνότητας, ταπεινότητας και  ήθους.

Αγαπητέ Νεοκλή σε ευχαριστούμε για όλα αυτά που μας προσέφερες,

σε ευχαριστώ για όσα μου έμαθες.

Ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή σου και να χαρίσει παρηγοριά στην υπέροχη οικογένειά σου, η οποία σε αγαπά χωρίς όρια και προσεύχεται για σένα.

Καλή αντάμωση και Καλή Ανάσταση.



 

Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2014

Το δημογραφικό πρόβλημα


Θεοφάνης Μαλκίδης

Να κάνω παιδιά ή όχι; Το δημογραφικό πρόβλημα στην Ελλάδα και το Νομό Έβρου στην εποχή της κρίσης”

Μέρος της ομιλίας του Θ. Μαλκίδη στην εκδήλωση του Συλλόγου Πολυτέκνων Βορείου Έβρου “Οι Άγιοι Θεόδωροι”, με την ευκαιρία της εορτής των προστατών των πολυτέκνων Αγίων Τερεντίου και Νεονίλλης.

1. Η Ελλάδα

Όπως αναφερόταν στο πόρισμα της Βουλής για το δημογραφικό, στη χώρα μας, η γεννητικότητα είναι από τις χαμηλότερες στην Ευρώπη και το πρόβλημα παίρνει τεράστιες εθνικές διαστάσεις, που μπορεί να απειλήσουν την εθνική μας ανεξαρτησία και ακεραιότητα. Η δημογραφική κατάσταση για την Ελλάδα είναι εφιαλτική εδώ και πολλά χρόνια.

Ειδικότερα, το 2013 καταγράφηκαν στην Ελλάδα 94.134 γεννήσεις και 111.794 θάνατοι (φυσική μείωση πληθυσμού κατά 17.660). Η αντίστοιχη αρνητική μεταβολή το 2012 ήταν 16.297, ενώ το 2011 4.671. Οι γεννήσεις το 2013 μειώθηκαν κατά 6,21% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά (δεν συμπεριλαμβάνονται οι γεννήσεις νεκρών βρεφών, οι οποίες το 2012  μειώθηκαν κατά 15,7%), ενώ αντίστοιχα μείωση παρουσίασαν και οι θάνατοι κατά 4,15%.

Οι τελευταίες εξελίξεις στο δημογραφικό πρόβλημα οφείλονται στις επιπτώσεις των μέτρων των Μνημονίων, εξαιτίας των οποίων τα ζευγάρια που εργάζονται με μειωμένους μισθούς και, πολύ περισσότερο, τα ζευγάρια με ένα ή και δύο ανέργους, αδυνατούν και κάνουν παιδιά (όσα δεν έχουν) ή περισσότερα παιδιά (για όσα έχουν και θέλουν να αποκτήσουν και άλλα). Οι νέοι σε ηλικία άνεργοι αδυνατούν να συνάψουν γάμο , ενώ άνεργοι νέοι μεταναστεύουν (μαζί με τα παιδιά τους) σε διάφορες χώρες και δύσκολα θα επιστρέψουν στην Ελλάδα. Παράλληλα αυξήθηκαν οι γεννήσεις νεκρών βρεφών, αυξήθηκαν οι θάνατοι από διάφορες αιτίες (άγχος, καρδιακά επεισόδια, κ.ά), αλλά αυξήθηκαν και οι αυτοκτονίες, για οικονομικούς λόγους.

Επιπλέον τα μνημόνια και οι πρόθυμες κυβερνητικές συνεργασίες ξεπέρασαν τις προηγούμενες στην αδιαφορία τους για το δημογραφικό , υλοποιώντας μέτρα εναντίον των οικογενειών με παιδιά, και ιδιαίτερα των τρίτεκνων και πολύτεκνων, φτάνοντας στο σημείο να θεωρούν τα παιδιά τεκμήριο!!!!!

2. Η μεταπολεμική δημογραφική κατάρρευση του Νομού Έβρου.

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 θα αρχίσει να δημιουργείται ένα μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα από το νομό Έβρου κύρια προς τη Γερμανία και κατά δεύτερο λόγο προς Βέλγιο, Ολλανδία, ενώ ακολούθησε η μετανάστευση προς το εσωτερικό. Το 1951 ο πληθυσμός ήταν 141.340 κάτοικοι, το 1961 ήταν 157.760, λόγω της αύξησης των γεννήσεων. Το 1971 ο πληθυσμός μειώνεται λόγω της μεγάλης μετανάστευσης στις 138.988. Η παλιννόστηση της δεκαετίας του 1970 έχει αποτέλεσμα αφού το 1981 απογράφονται 148.486. Ωστόσο και στη δεκαετία του 1980-1990 ο πληθυσμός μειώνεται ξανά αφού το 1991 είναι 143.752. Ο νομός το 2001 έχει πληθυσμό 149.354, και αντιμετωπίζει μια νέα δημογραφική αποψίλωση (-3%) στην περίοδο 1991-2001 και έχει πληθυσμό 146.376, ενώ εμφανίζει σημαντική μείωση και στην περίοδο 2001-2011. Ειδικότερα για το βόρειο και κεντρικό Έβρο η κατάσταση είναι δραματική, αφού μέσα σε 30 χρόνια ο πληθυσμός μειώθηκε στο μισό!

Πληθυσμός











Πληθυσμός στο έτος απογραφής










1981
1991
2001
2011
Μεταβολή
Δημοτική Ενότητα Βύσσας
10.150
8.968
8.184
6.495
-36%
Δημοτική Ενότητα Τριγώνου
8.352
8.103
6.055
4.742
-43%
Οικισμοί Βορ. Έβρου
18.502
17.071
14.239
11.237
-39%
Δημοτική Ενότητα Μεταξάδων
6.090
5.208
4.098
3.265
-46%
Οικισμοί Διδυμοτείχου
2.971
2.583
2.031
1.571
-47%
Οικισμοί Σουφλίου
3.596
3.488
2.698
1.935
-46%
Οικισμοί Κεντρικού Έβρου
12.657
11.279
8.827
6.771
-47%
ΣΥΝΟΛΟ
31.159
28.350
23.066
18.008
-42%
 Πηγή: Η Θράκη στο μεταίχμιο . Α. Λαυρέντζος

3. Ο επίλογος (; )

Η Ελλάδα, η Θράκη, ο Έβρος γνωρίζει και θα συνεχίσει να γνωρίζει το 2050 τον τρίτο υψηλότερο βαθμό ηλικιακής εξάρτησης μετά την Ισπανία και την Ιταλία: θα αντιστοιχούν 58,7 υπερήλικες σε κάθε 100 κατοίκους κάτω των 64 ετών. Ειδικότερα στο νομό Έβρου η δημογραφική κατάρρευση είναι προ των πυλών. Η δημογραφική παράμετρος αποτελεί ζήτημα εθνικής ασφάλειας και κυριαρχίας το οποίο πρέπει να εξετασθεί με σοβαρότητα και ειλικρίνεια. Μάλιστα λόγω του επείγοντος του ζητήματος, κάθε καθυστέρηση θα δυσχεραίνει και άλλο την κατάσταση, συνεπώς οι αποφάσεις για την αντιστροφή της κατάστασης πρέπει να ληφθούν άμεσα.
 

Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2014

Εκδήλωση για τη Θράκη




H ομιλία του Θ. Μαλκίδη
 
 



Το απόγευμα του Σαββάτου 1 Νοέμβριου 2014 , το βιβλιοπωλείο Ελευθερουδάκης της Φωτεινής Σκαρλακίδου και οι Εκδόσεις  «Πραγμάτεια» πραγματοποίησαν την παρουσίαση του βιβλίου 'Η Θράκη στο μεταίχμιο' του Αναστάσιου Λαυρέντζου.
Για το βιβλίο μίλησαν: ο επίτιμος Α/ΓΕΣ κ.Φράγκος Φραγκούλης, ο Διδάκτωρ Κοινωνικών Επιστημών κ.Θεοφάνης Μαλκίδης - και ο συγγραφέας του βιβλίου κ.Αναστάσιος Λαυρέντζος.
Το συντονισμό της παρουσίασης είχε  ο δημοσιογράφος Δημήτρης Κολιός

Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

Θράκη: Παρελθόν, Παρόν και Μέλλον


Στην κατάμεστη από κόσμο αίθουσα εκδηλώσεων του Ιδρύματος Παπανικολάου πραγματοποιήθηκε η ημερίδα που διοργάνωσαν το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών και η Ενωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού.

Η ημερίδα είχε τίτλο “Παρελθόν, παρόν και μέλλον της ελληνικής Θράκης” και ολοκληρώθηκε με 6 εισηγήσεις από τους Φραγκούλη Φράγκο, πρώην αρχηγό ΓΕΣ και πρώην υπουργό με θέμα “Γεωπολιτική αξία της Θράκης και διεθνές περιβάλλον – προκλήσεις και απειλές άμυνας και ασφάλειας της περιοχής”,
 Σεμπαϊντίν Καραχότζα, δημοσιογράφο με θέμα “Ιστορικά δεδομένα, Συνθήκη της Λοζάνης και μουσουλμανική μειονότητα της Δυτικής Θράκης – παρόν και μέλλον της μειονότητας”,
Βασίλη Μαρτζούκο, αντιναύαρχο εν αποστρατία και πρόεδρο του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών με θέμα “Διαχρονική ελληνική πολιτική πρακτική και τουρκική συνείδηση στην Δυτική Θράκη” και στο δεύτερο μέρος της ημερίδας από τους
Χαρά Νικοπούλου, δασκάλα και Υπεύθυνη Παιδαγωγικού Προγράμματος της Κιβωτού Δόμνας Βιζβίζη με θέμα “Τρέχουσα εκπαιδευτική πραγματικότητα της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης – διαπιστώσεις και προτάσεις βελτίωσης αυτής”,
Θεοφάνη Μαλκίδη, Διδάκτορα Κοινωνικών Επιστημών με θέμα “Η θρησκευτική λατρεία της μουσουλμανικής μειονότητας της ελληνικής Θράκης – Συνθήκη Λωζάνης, Σύνταγμα και ευρωπαϊκό κεκτημένο” και τέλος του Δημήτρη Ζακοντίνου, οικονομολόγου και Α’ Αντιπροέδρου του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών με θέμα “Οικονομία και ανάπτυξη της ελληνικής Θράκης – Ευκαιρίες, προϋποθέσεις και περιορισμοί”.

Την βραδιά άνοιξε ο γνωστός στην περιοχή μας λόγω θητείας του στο Δ’ Σώμα Στρατού στρατηγός Φραγκούλης Φράγκος ο οποίος ανέπτυξε τα επιχειρήματά του σχετικά με την σημασία της Ελλάδας και ειδικότερα της Θράκης στην γύρω περιοχή, αναφέρθηκε στις πολιτικές της Τουρκίας η οποία καταπιέζει χρόνια τώρα τους λαούς που την συγκροτούν στον βωμό της ανάδειξης μίας εθνικής ομοιομορφίας που δεν υπάρχει και τέλος έκανε τις δικές του προτάσεις όσον αφορά στην ανάπτυξη και στην θωράκιση της περιοχής μέσω εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής.


Ο γνωστός Πομάκος στην καταγωγή συγγραφέας και δημοσιογράφος από την Ξάνθη Σεμπαϊδήν Καραχότζα ήταν που συνέχισε αναφερόμενος στις δικές του εμπειρίες από τον αγώνα του για το δικαίωμα του εθνικού αυτοπροσδιορισμού και στα εμπόδια και στις πρακτικές τρομοκράτησης που χρησιμοποιούν κάποιες πολιτικές δυνάμεις στην περιοχή ώστε να ακυρώνουν κάθε τέτοια απόπειρα. Μίλησε ταυτόχρονα για τα αυτονόητα δικαιώματα των μειονοτικών όπως αυτά προκύπτουν και από την Συνθήκη της Λοζάνης, για τις δυσκολίες του να είναι κανείς μειονοτικός και ιδιαίτερα Πομάκος μαθητής στην Θράκη και παρουσίασε τις δικές του προτάσεις επάνω στο θέμα που ανέπτυξε.

Ο Πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών, αντιναύαρχος Βασίλης Μαρτζούκος συνέχισε την βραδιά με την δική του εισήγηση σχετικά με την διαχρονικά επιθετική και διεκδικητική τουρκική πολιτική και την διαχρονικά άτολμη έως και υποχωρητική ελληνική πολιτική, τον ξένο παράγοντα και τις επιδράσεις του καθώς και προτάσεις που αφορούν στην αποφυγή νέας συρρίκνωσης του Ελληνισμού μέσω εθνικής συνεννόησης των ελληνικών πολιτικών δυνάμεων, κατάργησης αναχρονιστικών νόμων και εφαρμογή μίας δυναμικής αναπτυξιακής πολιτικής στην Θράκη.


Η δασκάλα Χαρά Νικοπούλου, γνωστή από την περιπετειώδη θητεία της στο μειονοτικό σχολείο του Μεγάλου Δερείου του Εβρου καθώς και πρόσφατα από την δραστηριοποίηση της στον εκπαιδευτικό και φιλανθρωπικό οργανισμό “Κιβωτός της Δόμνας Βιζβίζη” αναφέρθηκε από την πλευρά της στα δικά της βιώματα όσον αφορά όχι μόνο στην μειονοτική εκπαίδευση και στο ξεπερασμένο μοντέλο εφαρμογής της στην Θράκη αλλά και γενικά στην θρακιώτικη κοινωνία και στην δράση μειονοτικών συλλόγων και μέσων μαζικής ενημέρωσης ως προς την διατήρηση ενός στρεβλού και ψυχροπολεμικού κλίματος προς εξυπηρέτηση των σκοπών της Αγκυρας στην περιοχή ενώ παρέθεσε τις δικές της προτάσεις ειδικά για το μειονοτικό – διαπολιτισμικό εκπαιδευτικό σύστημα στην περιοχή.


Ο συγγραφέας και διδάκτορας κοινωνικών επιστημών Θεοφάνης Μαλκίδης, γνωστός και με διεθνή δραστηριότητα ως προς την συμβολή του στην αναγνώριση της Γενοκτονίας σε άλλες χώρες αναφέρθηκε στο αναχρονιστικό καθεστώς όσον αφορά στην αναγνώριση της δικαστικής ιδιότητας των μουσουλμάνων θρησκευτικών ηγετών, στην πληθυσμιακή σύνθεση της μειονότητας και στις εθνολογικές – θρησκευτικές διαφορές και στην κατάσταση αυτό σε σύγκριση με το ευρωπαϊκό κεκτημένο.

Πηγή: www.rodopinews.gr

Παρακολουθείστε την ομιλία του Θ. Μαλκίδη στην ημερίδα






Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014

Όταν ο Καζαντζάκης, ο Ξενόπουλος, ο Σικελιανός και ο Παλαμάς, μιλούσαν για τη Γενοκτονία των Ελλήνων.


Θεοφάνης Μαλκίδης


Όταν ο Καζαντζάκης, ο Ξενόπουλος, ο Σικελιανός και ο Παλαμάς, μιλούσαν για τη Γενοκτονία των Ελλήνων.

1.Χωρίς αληθινή ηγεσία δεν υπάρχει συνέχεια

Μία παράμετρος της οργανωμένης Γενοκτονίας των Ελλήνων και ειδικότερα στον Πόντο, ήταν η εξόντωση της ηγεσίας τους από τον Ιούνιο έως τον Οκτώβριο του 1921. Η εξόντωση των Ελλήνων ηγετών, όπως συνέβη και με τους Αρμένιους τον Απρίλιο του 1915 στην Κωνσταντινούπολη, συνέβαλλε στο να χαθεί η καθοδήγηση των Ελλήνων και να σημειωθεί πιο γρήγορα η δολοφονία τους. Στον Πόντο, η ηγεσία των Ελλήνων εξοντώθηκε με τα λεγόμενα «δικαστήρια ανεξαρτησίας» στην Aμάσεια.

Τα «δικαστήρια ανεξαρτησίας», εκδίδουν «αποφάσεις» και εκτελούνται πρόκριτοι, βουλευτές, δημοσιογράφοι, καθηγητές, δάσκαλοι, κληρικοί, από τους οποίους ζητούνται δηλώσεις ότι συμμετείχαν στην οργάνωση του απελευθερωτικού κινήματος στον Πόντο.

Οι σημαντικότερες μορφές του ποντιακού Ελληνισμού, «το άνθος της ελληνικής κοινωνίας του Πόντου», όπως ανέφερε σε κείμενο διαμαρτυρίας το Οικουμενικό Πατριαρχείο, καταδικάστηκαν σε θάνατο. Ανάμεσά τους, ο πρώην βουλευτής Τραπεζούντος, Ματθαίος Ι. Κωφίδης, ο εργοστασιάρχης Αλέξανδρος Γ. Ακριτίδης, (οι σπουδαίες επιστολές τους στο τέλος του κειμένου, θεωρούνται η πεμπτουσία της Ρωμηοσύνης) ο ιδιοκτήτης της εφημερίδας «Εποχή» της Τραπεζούντας Νίκος Καπετανίδης, ο έμπορος από την Κερασούντα Γεώργιος Θ. Κακουλίδης, ο γραμματεύς του Μητροπολίτη Κερασούντας Σπύρος Ι. Σουρμελής, οι έμποροι Ιορδάνης Ι. Σουρμελής, Ιωάννης Κ. Ατματζίδης, Ιωάννης Π. Σπαθόπουλος, από την Ορντού, οι Αβραάμ Τοκατλίδης και Επαμεινώνδας Γρηγοριάδης, οι Α. Ασλίδης, Χ. Ιωάννου και Ι. Δαζαράκης, ο δικηγόρος Π.Βαϊμανίδης, ο αρχιμανδρίτης Πλάτων Ν. Αιβαζίδης, πρωτοσύγκελος της Μητρόπολης· ο Ι. Καδέμογλου, αντιπρόσωπος του Μητροπολίτη του Καβάκ· ο Α. Τσίνογλου, γραμματέας της Μητρόπολης· Β. Παπαδόπουλος, διευθυντής της εφημερίδας «Διογένης»· ο Λ. Κυρ. Πατσιόγλου, δικηγόρος και δημοσιογράφος· ο Ι. Ιορδανίδης, δικηγόρος· ο Κ. Κωνσταντινίδης· ο Π. Παπαδόπουλος, διευθυντής της Οθωμανικής Τράπεζας, οι καθηγητές του Αμερικανικού Κολεγίου της Μερζιφούντας «Ανατόλια» Γ. Θεοχαρίδης, Χ. Γεωργίου και Α. Συμεών και οι μαθητές του ίδιου κολλεγίου Αναστάσιος Παυλίδης και Συμεών Ανανιάδης.
 
Μάλιστα οι μαθητές- αθλητές της ποδοσφαιρικής ομάδας «Πόντος» θα καταδικασθούν σε θάνατο έχοντας σαν βασική κατηγορία την εμφάνιση της ομάδας: Άσπρες και μπλε οριζόντιες ρίγες και το γράμμα «Π» στο στήθος.

Όπως κατήγγειλε το Οικουμενικό Πατριαρχείο οι υποτιθέμενοι ένοχοι τις «δηλώσεις» τους τις υπέγραψαν μετά τη θανατική τους καταδίκη, την παραμονή της εκτέλεσής τους ή ακόμη όδολοφονημένοι από καιρό. Τέτοιες περιπτώσεις είναι του δικηγόρου Χ. Ελευθεριάδη δικηγόρου στην Κερασούντα που είχε δολοφονηθεί στην Κερασούντα το 1920, ο διαπραγματευτής με τις κεμαλικές αρχές Μ. Μαυρίδης, ο διευθυντής του ορφανοτροφείου Γ. Καλογερόπουλος, ο Α. Δελικάρης, ο Λ. Τεσταμπασίδης, ο Ι. Ελευθεριάδης. Ακόμη θα πρέπει να επισημανθεί ότι ο καθηγητής Γ. Παπαμάρκου, ο διευθυντής της Οθωμανικής Τράπεζας Π. Παπαδόπουλος και ο έμπορος Θ. Εκμεντζίογλου οι οποίοι ήταν ήδη νεκροί από την προηγούμενη της εκτέλεσής τους μεταφέρθηκαν στον τόπο του μαζικού εγκλήματος προκειμένου τα σώματά τους για να υποστούν την ποινή τους!

2. Όταν οι διανοούμενοι μιλούσαν.....


H καταδίκη και ο απαγχονισμός στην Aμάσεια όλης της θρησκευτικής, πνευματικής και πολιτικής ηγεσίας ήταν μια προσχεδιασμένη δολοφονική πράξη και για αυτήν αντέδρασαν η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου με κινήσεις προς τους προέδρους των ΗΠΑ, της Αγγλίας, Γαλλίας και Ιταλίας, προς τους αντιπροσώπους της Κοινωνίας των Εθνών, στη Γενεύη. Ένα ιδιαίτερο όμως ψήφισμα διαμαρτυρίας, ήταν αυτό που στάλθηκε από τους Έλληνες συγγραφείς και λογοτέχνες, σε διανοούμενους της Ευρώπης και της Αμερικής, αναφέροντας τα εξής:
Mετά βαθυτάτης συγκινήσεως οι συγγραφείς και καλλιτέχναι της Eλλάδος απευθύνονται προς τους διανοουμένους του πεπολιτισμένου κόσμου όπως γνωστοποιήσουν εις αυτούς την τραγωδίαν χιλιάδων οικογενειών του Eλληνικού Πόντου. ξηρά, εξηκριβωμένα και αναμφισβήτητα τα γεγονότα είναι τα εξής: Oι Tούρκοι εφόνευσαν όλους ανεξαιρέτως τους κατοίκους της πόλεως Mερζιφούντος, αφού την ελεηλάτησαν και την επυρπόλησαν. Tους προσπαθήσαντας να διασωθούν ετυφέκισαν και εθανάτωσαν καταλαβόντες τας διόδους. Mετετόπισαν όλον τον άρρενα πληθυσμόν των πόλεων Tριπόλεως, Kερασούντος, Oρδούς, Oινόης, Aμισού και Πάφρας και καθ' οδόν κατέσφαξαν τους πλείστους εξ αυτών. Έκλεισαν εντός του ναού του χωρίου Έλεζλη εν Σουλού-Tερέ 535 Έλληνας και τους κατέσφαξαν διασωθέντων μόνον τεσσάρων. Πρώτους έσφαξαν 7 ιερείς διά πελέκεως προ της θύρας του ναού. Aπηγχόνισαν εν Aμασεία 168 προκρίτους Aμισού και Πάφρας. Eβίασαν όλας ανεξαιρέτως τας γυναίκας, τας παρθένους και τα παιδία των άνω πόλεων, τας ωραιοτέρας δε παρθένους και νέους έκλεισαν εις τα χαρέμια. Πλείστα βρέφη εφόνευσαν, σφενδονίζοντες αυτά κατά των τοίχων. Oι υπογεγραμμένοι θέτουσι τα ανωτέρω υπ' όψιν των διανοουμένων της Eυρώπης και της Aμερικής θεωρούντες ότι όχι μόνον τα γεγονότα ταύτα αλλά και η ανοχή αυτών αποτελεί πένθος της ανθρωπότητος.
Aθήναι, 22 Nοεμβρίου 1921. Άννινος X., Aυγέρης M., Bλαχογιάννης I., Bώκος Γερ., Γρυπάρης I., Δούζας A., Δροσίνης Γ., Zάχος A., Θεοδωροπούλου Aύρα, Θεοτόκης K., Iακωβίδης Γ., Kαζαντζάκης N., Kαζαντζάκη Γαλ., Kαμπάνης Aρ., Kαμπούρογλους Δ., Kαρολίδης Π., Kόκκινος Δ., Kορομηλάς Γ., Mαλακάσης M., Mαλέας K., Mένανδρος Σ., Nικολούδης Θ., Nιρβάνας Π., Ξενόπουλος Γρ., Παλαμάς K., Παπαντωνίου Z., Παράσχος K., Πασαγιάννης K., Πολίτης Φ., Πωπ Γ., Σικελιανός Άγγ., Σκίπης Σ., Στρατήγης Γ., Tαγκόπουλος Δ.., Tσοκόπουλος Γ., Φυλλύρας P., Xατζιδάκις Γ., Xατζόπουλος Δ., Xορν Π., Σβορώνος I. μεθ' όλης της πικρίας μου διά την κυρίως υπό της Γαλλίας και υπό ουδενός αισθήματος ή συμφέροντος ανθρωπίνου, δικαιολογουμένην εγκατάλειψιν εις σφαγήν των Xριστιανών».

Η Γενοκτονία και ιδιαίτερα η μαζική δολοφονία της ηγεσίας και διανόησης στην Αμάσεια, αποτελεί ένα οργανωμένο σχέδιο των Οθωμανών και των Κεμαλικών αφού χωρίς ηγέτες παύει να υπάρχει καθοδήγηση και πνευματική στήριξη του λαού. Αυτή τη δολοφονία της ηγεσίας των Ελλήνων κατήγγειλαν διανούμενοι του μεγέθους του Καζαντζάκη, του Ξενόπουλου, του Σικελιανού και του Παλαμά. Με παρρησία και με αγωνιστικότητα, χωρίς φόβο, όπως ακριβώς επιτάσσει η ελεύθερη σκέψη και γνώμη. Μακάρι το ίδιο να λέγαμε και να γράφαμε και για τους σημερινούς “ομολόγους” τους. Για αυτούς που σιωπούν για τη Γενοκτονία, όταν δεν την αρνούνται και δεν την υβρίζουν......

Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014

Τρία χρόνια Κίνηση Αλληλεγγύης Πολιτών Αλεξανδρούπολης



Θεοφάνης Μαλκίδης

Τρία χρόνια Κίνηση Αλληλεγγύης Πολιτών Αλεξανδρούπολης

1. Το καθήκον μας

Συνηθίζεται σε επετείους ο απολογισμός. Εμείς όμως πέρα από την αναγκαία και επιβεβλημένη καταγραφή των πράξεών μας, οφείλουμε να δώσουμε και μία πρόταση για το μέλλον της πατρίδας μας και αυτονόητα και το δικό μας. Όπως ακριβώς δείξαμε σ' αυτά τα τρία έτη παρουσίας και δραστηριότητάς μας ότι μπορούμε να υλοποιήσουμε.

Στην καλοπροαίρετη και μη, στην με καλή διάθεση αλλά και προβοκατόρικη ερώτηση, “τι να κάνουμε” ή τι “μπορούμε να κάνουμε”, απαντήσαμε με την ερώτηση, “κοίταξες τον διπλανό σου που πεινάει, που κρυώνει, που έχασε την εργασία του, που δεν έχει να πληρώσει το ηλεκτρικό ρεύμα, το νερό, τα βιβλία και τα τετράδια των παιδιών του;”

Η ικανοποίηση των παραπάνω αναγκών ήταν και δυστυχώς παραμένει το πρώτιστο καθήκον κάθε Έλληνα και Ελληνίδας, κάθε ανθρώπου, που δεν μπορεί να βλέπει αφενός την πατρίδα του και την ίδια του τη ζωή να καταστρέφεται και αφετέρου να παρακολουθεί τον κάθε λογής “παράγοντα” τοπικό και μη, να παριστάνει τον “σωτήρα”.

Έτσι τρία χρόνια πριν, αποφασίστηκε να κάνουμε αυτό, που άλλοι λίγο, άλλοι περισσότερο έπρατταν κατά μόνας. Να βοηθούν και να βοηθήσουν τον συνάνθρωπο, ποικιλοτρόπως και συνεχώς. Έτσι λίγοι άνθρωποι, η μαγιά που λέει ο Μακρυγιάννης, δημιουργήσαμε την Κίνηση Αλληλεγγύης Πολιτών Αλεξανδρούπολης, ώστε να δώσουμε μία σοβαρή, ανιδιοτελή και συνεχή πρόταση για την Αλεξανδρούπολη και την πατρίδα μας. Για να δώσουμε θάρρος και να πάρουμε δύναμη στις εκατοντάδες οικογένειες, οι οποίες αφού είδαν τη ζωή τους να καταρρέει, παρακολουθούν τους υπεύθυνους της κατάστασής τους, να τους διαβεβαιώνουν (!) ότι όλα θα πάνε καλά.....

Κάθε μέρα, για 365 μέρες, παραλαμβάνουμε ψωμί και αρτοσκευάσματα, έτοιμο φαγητό, λαχανικά και φρούτα, κρέας, γάλα, ζάχαρη, ζυμαρικά, αυγά, αλλαντικά και άλλα προιόντα που μας τα προσφέρουν με μεγάλη ευχαρίστηση και χαρά, άνθρωποι, οι οποίοι είδαν στην Κίνησή μας μία αληθινή προσπάθεια ανάστασης του τόπου μας. Παράλληλα από τις οικονομίες μας, από το υστέρημά μας, κάθε μέρα, για 365 μέρες, αγοράζουμε τα παραπάνω προιόντα, μαζί με ρουχισμό, παπούτσια, παιχνίδια, συσκευές, έπιπλα, βιβλία, κουβέρτες, φάρμακα κ.ά είδη πρώτης ανάγκης, που είναι αναγκαία για κάθε οικογένεια και τα προσφέρουμε σε ανθρώπους που έχουν πραγματική ανάγκη. Συνεισφέρουμε στη θέρμανση, αγοράζοντας ξύλα και πετρέλαιο, πληρώνουμε λογαριασμούς ρεύματος και νερού, αγοράζουμε βιβλία και τετράδια σε παιδιά που έχουν ανάγκη, ενώ γιατροί, φαρμακοποιοί, νομικοί και άλλοι επιστήμονες, δίνουν την προσωπική τους εισφορά για την επίλυση ή την απάλυνση του προβλήματος των συνανθρώπων μας. Επιπλέον το τελευταίο χρονικό διάστημα περάσαμε και στην παραγωγή αγροτικών προιόντων. Τη βάση άλλωστε της οικονομίας, της ζωής και της ιστορικής πορείας των Ελλήνων και των Ελληνίδων. Εκατοντάδες οικογένειες έλαβαν δωρεά από την Κίνηση, με μόνο “δικαιολογητικό” , την ειλικρίνεια και το πρόβλημα που είχαν ή που έχουν. Εμείς δεν φέρνουμε σε δύσκολη θέση κανένα, δεν ζητάμε δεκάδες χαρτιά, φορολογική δήλωση, ψήφο.....

2. “Ουκ επ’ άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος”

Στο υπαρκτά προβλήματα της πείνας και της δυστυχίας- και είδαμε πολλά αυτά τα τρία χρόνια - θα πρέπει να προστεθούν και τα σημαντικά αν όχι πρωταγωνιστικά προβλήματα της ψυχικής κατάστασης των οικογενειών που βοηθάμε. Όλοι οι άνθρωποι που λαμβάνουν βοήθεια από την Κίνηση Αλληλεγγύης έχουν την ανάγκη της επικοινωνίας. Της διάχυσης του προσωπικού και οικογενειακού τους δράματος σε ανθρώπους που δεν τους γνώριζαν, αλλά είδαν σ΄αυτούς την πραγματική αλληλεγγύη, χωρίς υστεροβουλία και συμφέρον. Έτσι τα μέλη της Κίνησης, κατά περίσταση, έγιναν φίλοι, πατέρες, γονείς, ψυχολόγοι, “εξομολόγοι” και συνεισέφεραν και συνεχίζουν να συνεισφέρουν σε δύσκολες προσωπικές στιγμές. Ταυτόχρονα η Κίνηση είδε ότι μαζί με την προσφορά σε αγαθά, έπρεπε να υπάρξει και μία πρόταση διεξόδου για την πατρίδα μας. Άλλωστε από την πρώτη στιγμή δηλώσαμε ότι δεν είμαστε ούτε ΜΚΟ, ούτε “Κίνηση” από πλούσιους και πλούσιες που δεν έχουν τι να κάνουν και προσφέρουν τα Χριστούγεννα και το Πάσχα, παρουσία τηλεοπτικής κάμερας, ένα μακαρόνι, ένα ρύζι και μία ζάχαρη.... ΄Ετσι οργανώσαμε εκδηλώσεις πνευματικού περιεχομένου, με τεράστια επιτυχία, που ομολογουμένως τρόμαξαν τους τοπικούς και μη παράγοντες, για αυτό και τα σχόλια, οι αναφορές και οι επιθέσεις. Η πορεία όμως της Κίνησης τους διέψευσε και τους “καθησύχασε”.....


 
3. Η Κίνηση Αλληλεγγύης ως προσωπική και συλλογική ανά(σ)ταση

Είναι πολλές οι στιγμές για τις οποίες νιώθουμε ότι, συν Θεώ, πετύχαμε πολλά.Νιώθουμε εξαιρετικά γιατί μέσα από την Κίνηση Αλληλεγγύης γίναμε καλύτεροι και πράξαμε το καθήκον μας, όσο βεβαίως μας το επέτρεψαν οι προσωπικές δοκιμασίες και δυσκολίες και τα γενικότερα εμπόδια. Νιώθουμε υπέροχα γιατί βοηθήσαμε ανθρώπους που ένιωθαν απελπισμένοι και μόνοι, που μας θυμήθηκαν και μας έδωσαν την ευχή τους όταν έφευγαν από αυτόν τον κόσμο, ή που μας έλεγαν “δώστε σε κάποιον άλλον γιατί εγώ βρήκα εργασία”.... Γνωρίσαμε μοναδικούς ανθρώπους που δεν μας αρνήθηκαν τη βοήθεια και την προσφορά σε ό,τι και εάν τους ζητήσαμε, όλοι τους από το υστέρημά τους ακόμη και άνεργοι, γνωστοί και άγνωστοι, από διάφορα μέρη της Ελλάδας και του πλανήτη, από το διπλανό μας σπίτι και επιχείρηση στην Αλεξανδρούπολη, τις Φέρες, την Κομοτηνή, μέχρι τη Θεσσαλονίκη, τη Λάρισα, την Αθήνα, την Πορτογαλία και τις ΗΠΑ!

Η Γιώτα, ο Φιλόθεος, ο Γιώργος, η Αγγελική, ο Κώστας, ο Γιάννης, ο Χρήστος, ο Θανάσης και ο Νίκος, ο Ηλίας, ο Αντώνης, ο Βαγγέλης, η Δώρα, η Φωτεινή και ο Γιώργος, καθώς και εκατοντάδες άλλοι συνάνθρωποί μας είναι αυτοί που είδαν στην Κίνηση Αλληλεγγύης, την αληθινή πράξη, την ανιδιοτελή προσφορά, την πραγματική προσωπική και συλλογική ανά(σ)ταση. Ο αγώνας συνεχίζεται, όπως ακριβώς λέγαμε πριν τρία χρόνια, ώστε “κανείς να μην πεινάσει, κανείς να μην κρυώσει”




Δείτε τη συνέντευξη του Θ. Μαλκίδη στον τηλεοπτικό σταθμό Θράκη Νετ για την κατάσταση στη σημερινή Ελλάδα και την Κίνηση Αλληλεγγύης Πολιτών Αλεξανδρούπολης




Ακούστε τη συνέντευξη του Θ. Μαλκίδη για την Κίνηση Αλληλεγγύης


http://www.radiomax.gr/index.php/2012-11-14-08-18-51/8160-malkidis.html
 

Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2014

Η ιστορία, οι παραδόσεις και οι χοροί του Πόντου στην Βασιλεία της Ελβετίας


Η ιστορία, οι παραδόσεις και οι χοροί του Πόντου στην Βασιλεία της Ελβετίας


Με πρωτοβουλία και πρόσκληση του Κύκλου των Φίλων της Ελλάδας στην Βασιλεία, μίας συλλογικής προσπάθειας που συγκεντρώνει Φιλέλληνες και Φιλελληνίδες στην Ελβετική αυτή πόλη, υλοποιήθηκε ένα πολύ καλά οργανωμένο διήμερο αφιερωμένο στον Πόντο.

Την πρώτη ημέρα στο πανέμορφο μουσείων γλυπτών, όπου λειτουργεί μόνιμη έκθεση αντιγράφων αρχαίων ελληνικών αγαλμάτων, έγινε η παρουσίαση της ιστορίας αλλά και του μέλλοντος του Ποντιακού ζητήματος, από τον Θεοφάνη Μαλκίδη, τον οποίο προλόγισε η πρόεδρος του Κύκλου των Φίλων της Ελλάδας στη Βασιλεία, Κατερίνα Wahli. Οι Ελβετοί και οι Ελβετίδες που αγαπούν την Ελλάδα και οι περισσότεροι και οι περισσότερες μιλούν ή μαθαίνουν την ελληνική γλώσσα, άκουσαν, ρώτησαν και έμαθαν για τον Πόντο, σε μία εκδήλωση που έγινε για πρώτη φορά στην Βασιλεία.

Την επόμενη ημέρα πραγματοποιήθηκε Εργαστήριο Ποντιακού Χορού με την καθοδήγηση του Θεοφάνη Κριθαρίδη από την Ποντιακή Εστία Στουτγάρδης, ενώ το βράδυ σε ειδική εκδήλωση παρουσιάστηκαν οι αντιπροσωπευτικότεροι χοροί του Πόντου από το χορευτικό συγκρότημα της "Ποντιακής Εστίας" Στουτγκάρδης, με μεγάλη συμμετοχή από Ελβετούς και Ελβετίδες . Η πρόεδρος του Κύκλου των Φίλων της Ελλάδας στη Βασιλεία, Κατερίνα Wahli, ευχαρίστησε τους συντελεστές της εκδήλωσης, τον νυν και τον πρώην πρόεδρο της Ποντιακής Εστίας Στουτγάρδης Σ. Εξουζίδη και Δ. Οξυζίδη, τον ξεναγό Α. Ιωαννίδη, τον Θεοφάνη Μαλκίδη, τα μέλη της Ποντιακής Εστίας Στουτγάρδης, καθώς και όλα τα μέλη του Κύκλου, που γνώρισαν και συμμετείχαν στην ιστορία και παράδοση του Πόντου.


Δείτε την ομιλία στην ελληνική και τη γερμανική γλώσσα




 
 

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014

Διακόσια χρόνια από την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας και ο ρόλος των Θρακών



Την Κυριακή 14 Σεπτεμβρίου 2014 με μία  εκδήλωση στο δημοτικό αμφιθέατρο του Διδυμοτείχου, τιμήθηκε η επέτειος συμπλήρωσης 200 ετών από την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας (14 Σεπτεμβρίου 1814), της οργάνωσης που συνέβαλε τα μέγιστα στην έκρηξη της ελληνικής επανάστασης του 1821 και στην απελευθέρωση του Γένους.
 


Η διοργάνωση και η πραγματοποίηση της εκδήλωσης ήταν άλλη μία πρωτοβουλία δράσης του Ιστορικού και Πολιτιστικού Συλλόγου Διδυμοτείχου «ΚΑΣΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ - Γνώση και Δράση».
Κεντρικός Ομιλητής της εκδήλωσης ήταν ο Θρακιώτης  διδάκτορας Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, Θεοφάνης Μαλκίδης.


Το πρόγραμμα περιελάμβανε προβολή οπτικοακουστικού υλικού και επετειακή ομιλία από μέλος του Συλλόγου.
 Η διάλεξη του κ. Μαλκίδη είχε ως θέμα: «200 χρόνια από την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας και η καθοριστική συμμετοχή των Θρακών»
Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους εκπρόσωποι των πολιτικών, στρατιωτικών και θρησκευτικών αρχών. Ιδιαίτερα λάμπρυναν την τελετή, ο Στρατηγός Διοικητής της XVI M/K Μεραρχίας Πεζικού «Διδυμοτείχου» και οι Ταξίαρχοι Διοικητές της 30ης και 50ης Μ/Κ Ταξιαρχιών. Επίσης αρκετοί συμπολίτες μας παρακολούθησαν με ενδιαφέρον και θαυμασμό την όλη εκδήλωση.



Η 14η Σεπτεμβρίου, εορτή της Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, αποτελεί ταυτόχρονα επέτειος ίδρυσης της Φιλικής Εταιρείας, ώστε να θεωρείται η απαρχή της απελευθέρωσης του Γένους. 
Χρέος να τιμούμε την ημέρα αυτή έχουμε όλοι οι Έλληνες και πλέον μετά την ομιλία του
 κ. Μαλκίδη, θα πρέπει να αποτελεί ορόσημο για όλους τους Θράκες, αισθανόμενοι περηφάνια για τους προγόνους μας και την επαναστατική τους δράση.
 

ΚΑΣΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ – Γνώση και Δράση

 
Δείτε την ομιλία

 

Τετάρτη, 10 Σεπτεμβρίου 2014

Το τέλος του Μικρασιατικού Ελληνισμού: Η τραγική ειρωνεία μίας τραγωδίας

 
Το τέλος του Μικρασιατικού Ελληνισμού: Η τραγική ειρωνεία μίας τραγωδίας


Του Θ. Μαλκίδη


1. Η τραγωδία....


Η ολοένα και αυξανόμενη ένταση του τουρκικού εθνικισμού με την άνοδο των φασιστών Νεότουρκων στην εξουσία του οθωμανικού κράτους, καθώς και τα οικονομικά συμφέροντα συνδεόμενα με την επιχειρηματική διείσδυση της Γερμανίας και άλλων δυνάμεων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, οδήγησαν σε συστηματικούς διωγμούς του ελληνικού στοιχείου που διήρκεσαν από το 1908 ως το 1924. Ένα εκατομμύριο Έλληνες από τους 2.700.000 που ζούσαν το 1914, δολοφονήθηκαν και μαζί τους εξαφανίστηκε η μακραίωνη ελληνική παρουσία στην Ιωνία, στον Πόντο, στη Θράκη, στην Καππαδοκία. Υπεύθυνοι οι Νεότουρκοι και οι συνεχιστές τους φασίστες Κεμαλικοί.

Το τελευταίο μέρος του ανθρώπινου αυτού δράματος παίχτηκε τον Αύγουστο του 1922. Στις 13 Αυγούστου 1922, αρχίζει η επίθεση του Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος ήδη έχει υπογράψει σύμφωνο φιλίας και συνεργασίας με τη σοβιετική Ρωσία, τις τρεις σοβιετικές Δημοκρατίες του Καυκάσου, με τη Γαλλία και την Ιταλία, την ώρα που η Μεγάλη Βρετανία απλώς παρακολουθεί.... Στις 27 Αυγούστου, οι Τούρκοι μπαίνουν στη Σμύρνη και αρχίζει ο εμπρησμός της και η καταστροφή κάθε ελληνικής παρουσίας. Εκεί, όπως σημειώνει ο πρόξενος των ΗΠΑ George Horton «δεν έλειπε τίποτε σχετικά με τη θηριωδία, την ακολασία, την σκληρότητα και όλη τη μανία του ανθρώπινου πάθους». Εικοσιπέντε χιλιάδες (25.000) Έλληνες χάθηκαν στην πυρκαγιά, ενώ μόνο το διάστημα από 27 Αυγούστου μέχρι 4 Σεπτεμβρίου 1922 δολοφονήθηκαν 50.000 Έλληνες. Στις 28 Αυγούστου 1922 κατακρεουργήθηκε ο μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος, και μαζί του 342 κληρικοί της Μητροπόλεως Σμύρνης και των περιχώρων, αφού πρώτα βασανίστηκαν. Τη δολοφονία, την εκδίωξη των Ελλήνων, ακολούθησε η καταστροφή κάθε ίχνους ελληνικής παρουσίας, αυτό άλλωστε υποδηλώνει η φωτιά στη Σμύρνη.

Συνολικά 1.000.000 νεκροί και χιλιάδες αγνοούμενοι και περίπου 1,5 εκατομμύριο Έλληνες αναγκάστηκαν να έρθουν σαν πρόσφυγες στην Ελλάδα. Ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Κωνσταντινούπολη Η. Morgenthau παρομοιάζει τους πρόσφυγες αυτούς με 26.000.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά οι οποίοι είχαν ξαφνικά και απρόσμενα φτάσει στα λιμάνια των ΗΠΑ.

Γράφει σχετικά η Διδώ Σωτηρίου: «Βάλαν φωτιά στη Σμύρνη…εκατοντάδες χιλιάδες κόσμος, τρελός από φόβο, αρχίνησε να τρέχει…και να ξεχύνεται στη παραλία σαν μαύρο ποτάμι…μπρος θάλασσα και πίσω σφαγή…βάλθηκαν να τρέχουν να φεύγουν κυνηγημένοι απ΄ το τούρκικο μαχαίρι και τη φωτιά του πολέμου. Έρχεται μια τραγική στιγμή στη ζωή του ανθρώπου, που το θεωρεί τύχη να μπορέσει να παρατήσει το έχει του, την πατρίδα του το παρελθόν του και να φύγει, να φύγει λαχανιασμένος αποζητώντας αλλού τη σιγουριά. ….Ενάμισι εκατομμύριο αγωνίες και οικονομικά προβλήματα ξεμπαρκάρανε στο φλούδι της Ελλάδας, με μια θλιβερή ταμπέλα κρεμασμένη στο στήθος: «Πρόσφυγες!» ….Χωρίς πατρίδα χωρίς δουλειά χωρίς σπίτι….».

2.Η τραγική ειρωνεία

Η φετεινή επέτειος της Μικρασιατικής Καταστροφής συνέπεσε με την τραγική ειρωνεία που συνήθως συνοδεύει κάθε τραγωδία. Από την μία το αποκαλούμενο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο που συνέχισε την πολιτική ύβρεως από πολλούς και πολλές που ακόμη αναριωτιούνται- όταν δεν αρνούνται- αν υπήρξε Γενοκτονία των Ελλήνων και από την άλλη ο Ερντογάν που παρεμβαίνει στο νομοθετικό έργο της χρεοκοπημένης οικονομικά και πνευματικά Ελλάδας, απαιτώντας να αφαιρεθεί η κουτσουρεμένη πρόνοια για τη Γενοκτονία. Η “ελληνική” απάντηση περί ζήτημα της ιστορίας που δεν αφορά τη σύγχρονη Τουρκία, μόνο θλίψη μπορεί να προκαλεί......

Η αλήθεια είναι ότι η εκδίωξη των Ελλήνων από τους Νεότουρκους και τους Κεμαλικούς, οι οποίοι στράφηκαν με ξεχωριστή μανία εναντίον του Ελληνισμού, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα όχι μόνο στην ελληνική αλλά και στην ανθρώπινη ιστορία. Η γενοκτονία των Ελλήνων, η καταστροφή της Σμύρνης, η εκδίωξη των Ελλήνων είναι ένα ζήτημα που η διεθνής του προέκταση αναφέρεται στην υποχρέωση των κρατών και των διεθνών οργανισμών να αναγνωρίσουν τη Γενοκτονία και να αποκαταστήσουν με αυτόν τον τρόπο, την βλάβη που υπέστησαν οι Έλληνες και οι Ελληνίδες. Βεβαίως μετά και από τις τελευταίες εξελίξεις και τη στάση της Ελληνικής Δημοκρατίας για το ζήτημα της Γενοκτονίας, τον αγώνα για την αναγνώριση θα συνεχίσουμε να το δίνουμε μόνοι μας....
Από την άλλη το σύγχρονο τουρκικό κράτος οφείλει να αναλάβει την ευθύνη για τη Γενοκτονία των Ελλήνων, χωρίς την αρνείται, χωρίς να κάνει προπαγάνδα, χωρίς να απαιτεί από το θύμα, να σταματήσει τον αγώνα αναγνώρισης. Κάθε λαός και ιδιαίτερα οι Έλληνες οι οποίοι έχουν χάσει χιλιάδες συμπατριώτες τους, έχουν το δικαίωμα στην μνήμη, έχουν το δικαίωμα να απαιτούν με επιμονή την επίσημη αναγνώριση από το θύτη και τους συνοδοιπόρους τους, των εγκλημάτων και αδικιών που διαπράχτηκαν σε βάρος τους. Και αυτό θα συνεχιστεί παρά τη θλιβερή στάση της Ελλάδας και την άρνηση της Τουρκίας....

ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ, ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ 
Πέρασε από τη Βουλή το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο μετά και τις ονομαστικές ψηφοφορίες που ζήτησαν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και της Χρυσής Αυγής επί των τριών πρώτων άρθρων. Όπως αναμενόταν υπήρχαν διαφοροποιήσεις εντός των κομμάτων, ιδιαίτερα για το άρθρο 2 που αφορούσε στις γενοκτονίες. Τις προηγούμενες ημέρες είχε ανοίξει συζήτηση για το αν θα πρέπει να ποινικοποιείται ή όχι η άρνηση των γενοκτονιών. Για το επίμαχο άρθρο 2, 54 βουλευτές τάχθηκαν υπέρ, 42 κατά και 3 δήλωσαν "παρών".

Δείτε τη συνέντευξη του Θ. Μαλκίδη στη Δέλτα Τηλεόραση




Δείτε την ομιλία του Θ. Μαλκίδη για τη Γενοκτονία στη Μικρά Ασία στο Συνέδριο " Τρεις Γενοκτονίες, Μία Στρατηγική"

http://www.livemedia.gr/video/2397



Σάββατο, 6 Σεπτεμβρίου 2014

"Σεπτεμβριανά". Η καταστροφή των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης

cf83ceb5cf80cf84

Σεπτεμβριανά”:Η εκδίωξη των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης το 1955.

Του Θ. Μαλκίδη
1. Το  δήθεν  σπίτι του Κεμάλ  στη Θεσσαλονίκη και τα «Σεπτεμβριανά»

Παρά την προπαγάνδα, ότι ο Μουσταφά Κεμάλ γεννήθηκε το 1881 στη Θεσσαλονίκη, στο κτήριο, το οποίο είχε χτίσει δήθεν ο πατέρας του και βρίσκεται στη συμβολή των οδών Αποστόλου Παύλου και Αγίου Δημητρίου, εμείς υποστηρίζουμε ότι ο ισχυρισμός της γέννησης του Μουσταφά Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη και στο συγκεκριμένο κτίριο είναι ένας μύθος.
Ο Κεμάλ γεννήθηκε στη Χρυσαυγή (Σαρίγερ) Λαγκαδά και μάλιστα το 1981, με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Μουσταφά Κεμάλ, επισκέφθηκε την Χρυσαυγή (το κτίριο της τότε κοινότητας) ο Τούρκος πρόξενος Θεσσαλονίκης μαζί με τον γραμματέα του (εφημ. ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΒΟΡΡΑΣ, 10 Μαΐου 1981) συνοδευόμενοι και από Τουρκικό τηλεοπτικό συνεργείο.

Ο πρόξενος ήξερε την αλήθεια και γι’ αυτό παρακάλεσε τους κατοίκους να του υποδείξουν το ακριβές σημείο γέννησης του Μουσταφά Κεμάλ, απ΄ όπου πήρε πολλές φωτογραφίες. Σε κάποια στιγμή αποκάλυψε στους Έλληνες συνοδούς του: «γνωρίζω ότι αυτή είναι η αλήθεια, αλλά είναι δύσκολο να το παραδεχθούμε επίσημα και καταλαβαίνετε το λόγο». Ο ίδιος προθυμοποιήθηκε να χρηματοδοτήσει την ανέγερση μουσείου, το οποίο θα βοηθούσε και την ανάπτυξη του χωριού…

Το 1981  με αφορμή τους εορτασμούς για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Κεμάλ, οι βουλευτές Ν. Βενιζέλος και Κ. Μπαντουβάς, με ερώτησή τους στο Ελληνικό Υπουργείο των Εξωτερικών, αμφισβήτησαν επισήμως τη θεωρία ότι το σπίτι δίπλα στο Τουρκικό Προξενείο Θεσσαλονίκης είναι αυτό στο οποίο γεννήθηκε ο Κεμάλ, επικαλούμενοι μάλιστα και αυτοί την μαρτυρία της ίδιας της αδελφής του της Μακμπουλέ, όπως διασώθηκε σε τουρκικές βιβλιογραφικές πηγές.

Στην δεκαετία του 1930, μετά το ελληνοτουρκικό σύμφωνο φιλίας και συγκεκριμένα το 1934 η Ελληνική κυβέρνηση ανάρτησε έξω από το σπίτι, μία πινακίδα όπου αναφερόταν ότι «εδώ γεννήθηκε ο Μουσταφά Κεμάλ». Και σαν να μην έφτανε αυτό, το 1937 ο Μεταξάς, έδωσε εντολή στο δήμο Θεσσαλονίκης να αγοράσει το σπίτι από την οικογένεια Σεραφειμίδου, που το κατοικούσε. Όταν η οικογένεια αρνήθηκε να το πουλήσει, τότε το κράτος προχώρησε στην απαλλοτρίωσή του. Μετά, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Κ. Μερκουρίου, ενημέρωσε με επιστολή του την κυβέρνηση του Ισμέτ Ινονού, ότι χαρίζει το σπίτι στο Τουρκικό κράτος.

Στη συνέχεια η Τουρκία μετέφερε έπιπλα από τα ανάκτορα Ντολμά Μπαχτσέ και Τοπ Καπί της Κωνσταντινούπολης, ακόμα και ρούχα του Κεμάλ, τα οποία εκθέτονται πλέον στο δίνοντας την εντύπωση στον επισκέπτη, ότι χρησιμοποιήθηκαν μέσα σε αυτό το σπίτι από τον ίδιο τον Κεμάλ.

2. Η τουρκική προβοκάτσια του 1955  και η εξαφάνιση των Ελλήνων

Συν τοις άλλοις, στο φερόμενο ως σπίτι του φασίστα και ρατσιστή Κεμάλ γράφτηκε μία από τις μεγαλύτερες προβοκάτσιες στην παγκόσμια ιστορία.
Η έκρηξη τη νύχτα της 6ης προς την 7η Σεπτεμβρίου 1955 στον κήπο του τουρκικού προξενείου Θεσσαλονίκης και έξω από το ψευδές αναφερόμενο ως σπίτι του Κεμάλ, θα αποτελέσει την αφορμή για το πρωτοφανή για τα παγκόσμια χρονικά διωγμό μίας αυτόχθονης ομάδας. Των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, οι οποίοι λίγα χρόνια πριν είχαν εξοντωθεί οικονομικά, με τον κεφαλικό φόρο, ο οποίος στη συνέχεια κατατέθηκε στη Ζιράτ Μπανκ....