Τετάρτη, 25 Μαΐου 2016

Ποιος έκανε τη Γενοκτονία;




Θ. Μαλκίδης

Ποιος έκανε τη Γενοκτονία; 

Ομιλία στις εκδηλώσεις Μνήμης που οργάνωσαν η Αδελφότητα Ποντίων και Μικρασιατών Ηπείρου, ο Μορφωτικός Εξωραϊστικός Σύλλογος Μπάφρας «Η Αγία Παρασκευή» και ο Σύλλογος Ποντίων Φοιτητών και Σπουδαστών Ιωαννίνων,  στο πνευματικό κέντρο της προσφυγικής πόλης της Ανατολής.

Από την Ανατολή  Ιωαννίνων, από αυτόν τον ιστορικό χώρο για την ελληνική προσφυγιά και βεβαίως για τη συνέχεια των προγόνων μας μετά τη Γενοκτονία, θέλω να μοιραστώ ορισμένες σκέψεις, για τις οποίες μου έδωσαν τροφή  η ειδική συνεδρίαση της Βουλής των Ελλήνων για τη Γενοκτονία. Δε θα αναφερθώ στην ουσία, δηλαδή στον ακατέργαστο πολιτικό, ιστορικό και ηθικό λόγο που αναπτύχθηκε στο κοινοβούλιο.  

Η ουσία είναι γνωστή εδώ και χρόνια, το βλέπουμε από την απουσία του ζητήματος της Γενοκτονίας από την ατζέντα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και από τις υπονομεύσεις και την άρνηση και συνδέεται με  την ποιότητα και τη γνώση (και ) στη Βουλή.  

 Αναφέρομαι σε ένα τυπικό ζήτημα, εξαιρετικής και μεγάλης  πολιτικής και συμβολικής αξίας, αφού στην  ομιλία του αρμόδιου υφυπουργού επί των εξωτερικών δεν υπάρχει ούτε μία αναφορά στην Τουρκία, ως χώρας, κράτους και θεσμικού υποκειμένου, που ευθύνεται για τη γενοκτονία. Ούτε μία!

Μίλησε, όπως μίλησαν  στο παρελθόν αλλά και φέτος και άλλοι θεσμικοί παράγοντες, χωρίς στις ομιλίες και τα μηνύματά τους να υπάρχει η λέξη Τουρκία! Εντυπωσιακό και συνάμα τραγικό. Στην Τουρκία μιλούν για τις ευθύνες της χώρας αυτής και θαρραλέοι συναγωνιστές μάχονται μαζί μας, διοργανώνοντας συνέδρια για τη Γενοκτονία στην Άγκυρα (!)  και στον κυρίαρχο πολιτικό χώρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, οικοδομημένης με αίμα και θυσίες,  σιωπούν....... 

Ωστόσο παρά τα εμπόδια και τις δυσκολίες, η αλήθεια  για το ζήτημα της Γενοκτονίας,   δεν μπορεί να  κρυφτεί   και κυρίως να υπονομευτεί. Παρά τις κουτοπόνηρες  συνεδριάσεις, γιορτές (!) και άλλα συναφή στον ελλαδικό χώρο, και την προπαγάνδα, τις απειλές και την τρομοκρατία από την τουρκική πλευρά, η δικαίωση έρχεται.    






Τρίτη, 24 Μαΐου 2016

19η Μαΐου, Γενοκτονία και Παιδιά.





Θ. Μαλκίδης 

19η Μαΐου, Γενοκτονία και Παιδιά. 


Απόσπασμα της ομιλίας στην εκδήλωση του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Έδεσσας.

Ρωτήθηκα ποιες  ήταν οι καλύτερες εκδηλώσεις, ανάμεσα στις εκατοντάδες που έγιναν για το ζήτημα της Γενοκτονίας από την Νέα Υόρκη και τη Μόσχα, την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, μέχρι τη Μελβούρνη, το Σίδνευ, τη Στουτγάρδη, το Γερεβάν και  την Στοκχόλμη. 
Εκτιμώ ότι ήταν τρεις: Η πρώτη στη Θεσσαλονίκη όπου μίλησε ο συναγωνιστής Σαίτ Τσετίνογλου  και οι άλλες δύο που έγιναν  από τους δασκάλους και τα παιδιά στο Κιλκίς και την Έδεσσα.  
Τόσο η πρώτη, αλλά κυρίως οι άλλες δύο μας γεμίζουν ελπίδα, θάρρος, δύναμη και σιγουριά για το αποτέλεσμα. Για τη Νίκη, την Ανάσταση, τη Δικαίωση.  


Παρόλη την  απουσία της Γενοκτονίας από την παιδεία των νέων Ελλήνων και Ελληνίδων,  την αυτοαναίρεση της ελληνικής Πολιτείας σε ό,τι αφορά στις υποχρεώσεις της για την ανάδειξη του μαζικού εγκλήματος των προγόνων μας- στην ομιλία του αρμόδιου υφυπουργού στη Βουλή δεν υπήρξε  η λέξη Τουρκία- η παρουσίαση της Γενοκτονίας από δασκάλους και δασκάλες, μαθητές και μαθήτριες, μας δίνει  αισιοδοξία και χαρά.  

Οι  ανάλογες σοβαρές, ανιδιοτελείς και συνεπείς προσπάθειες, για ένα μεγάλο ιερό και μεγάλο ζήτημα, προσπάθειες που γίνονται από νέους ανθρώπους και φωτισμένους εκπαιδευτικούς, δείχνει ότι το αποτέλεσμα του αγώνα αναγνώρισης θα είναι νικηφόρο. Η ζωή για άλλη μία φορά θα νικήσει το θάνατο, η αλήθεια τη λήθη, το φως  το σκοτάδι!












Δευτέρα, 23 Μαΐου 2016

Εθνικό Μνημείο Γενοκτονίας



Θ. Μαλκίδης 

Εθνικό Μνημείο Γενοκτονίας

Ομιλία στην Εύξεινο Λέσχη Νάουσας


Η πρώτη φάση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου το 1908 και κρατά μέχρι την έναρξη του πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, όταν η άνοδος των Νεότουρκων στην εξουσία δημιούργησε τις συνθήκες για την έναρξη των διωγμών.Η δεύτερη περίοδος ξεκίνησε το 1914, όταν οι συγκρούσεις του πρώτου παγκοσμίου πολέμου αναβάθμισαν την πολιτική της γενοκτονίας. 
Η περίοδος 1919-1924 αποτελεί την τρίτη, τελευταία και πιο έντονη φάση γενοκτονίας, όταν την εξόντωση των Ελλήνων αναλαμβάνει ο Μουσταφά Κεμάλ. 

Τον επίλογο της  γενοκτονίας αποτελεί ο ξεριζωμός των επιζώντων και έτσι έρχονται στην Ελλάδα και τα τελευταία υπολείμματα της «εν ροή γενοκτονίας» όπως ονομάστηκε.
Η εκρίζωση αυτή των Ελλήνων είναι από τα πρωτοφανή εγκλήματα στην ανθρώπινη ιστορία, το οποίο όμως παρέμεινε στη λήθη, μέχρι την ανάδειξη του θέματος στης δεκαετία του 1980 και την καθιέρωση  της 19ης Μαΐου ως«Ημέρα Μνήμης»
Έχοντας γνώση από άλλους λαούς που υπέστησαν Γενοκτονία, έχοντας το παράδειγμά τους ότι αυτή τιμάται και με τα κεντρικά μνημεία Γενοκτονίας, όπου αποδίδονται από όλους οι ανάλογες τιμές, εδώ από  την Ηρωική Πόλη της Νάουσας που γνωρίζει από Ολοκαυτώματα, προτείνω τη δημιουργία του Εθνικού Μνημείου γενοκτονίας. Μνημείο το οποίο μπορεί να λειτουργήσει για τους ευνόητους λόγους, σε ηθικό, διπλωματικό και ιστορικό επίπεδο, πρωταγωνιστικά για την ανάδειξη της Γενοκτονίας. 

Η Γενοκτονία και ιδιαίτερα η διεθνοποίησή της αποτελεί ένα σημαντικό ζήτημα το οποίο, παρά τα χαμένα χρόνια και την πολιτική και κρατική ολιγωρία αδιαφορία και απροθυμία κυριαρχεί ως αίτημα παγκοσμίως. Η ανάδειξη και διεθνοποίηση της γενοκτονίας, αφορά όλους τους Έλληνες και θα πρέπει αποτελεί κυρίαρχο συστατικό στοιχείο της εθνικής εξωτερικής πολιτικής που σέβεται την ιστορία και την αλήθεια, δηλαδή τη μνήμη της.  

Το εθνικό μνημείο για τη Γενοκτονία μπορεί να είναι η απαρχή ενός κύκλου διεθνών  αναγνωρίσεων, αλλά και ευθύνης, ηθικής και χρέους έναντι των δολοφονημένων προγόνων μας. Η πολιτεία έχει την υποχρέωση να το κατασκευάσει όπως αναφέρεται στο νομοσχέδιο για την 19η Μαΐου, σε διαφορετική όμως περίπτωση είμαστε υποχρεωμένοι να το φτιάξουμε εμείς!

Εμφάνιση DSC03371.JPG


Κυριακή, 22 Μαΐου 2016

Συνέντευξη για τη Γενοκτονία



Συνέντευξη του Θεοφάνη Μαλκίδη στον Γεώργιο Τασούδη και στο site eikonografies.com


Ο κ. Θεοφάνης Μαλκίδης[*] μας μιλάει για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, της Θράκης και της Μ. Ασίας
  
Γεώργιος Τασούδης: κε Μαλκίδη έχετε
αφιερώσει σημαντικό μέρος της ζωής και της δράσης σας για τη μελέτη και κυρίως
για την αναγνώριση της γενοκτονίας των Ελλήνων σε Πόντο, Θράκη και Μικρά  Ασία. Αρχικά θα σας παρακαλούσα να μας
ορίσετε την έννοια της γενοκτονίας. Τι είναι λοιπόν γενοκτονία και πότε
θεωρείται ότι αυτή έχει διαπραχθεί;

Θεοφάνης Μαλκίδης: Η έννοια «γενοκτονία», από τον ελληνικό
όρο «γένος» και το λατινικό «cide»,
εκφράζεται για πρώτη φορά το 1944 από τον Ραφαήλ Λέμκιν  καθηγητή
του Πανεπιστημίου του Γέιλ και αναδείχθηκε λίγο πριν από τη Δίκη της
Νυρεμβέργης κατά των πρωταιτίων της εξολόθρευσης των Εβραίων και των ευρωπαϊκών
λαών από τους Ναζί,  πριν και  κατά τη διάρκεια  του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. O Λέμκιν για να
στηρίξει τα επιχειρήματά του  αναφέρθηκε
στην εξόντωση των Ελλήνων και των Αρμενίων από τους Τούρκους, εξόντωση η οποία
είχε απασχολήσει τις Μεγάλες Δυνάμεις κατά τη διάρκειά τέλεσής της, αλλά τα
συμφέροντα και οι αλλαγές που συντελέστηκαν οδήγησαν στην αποσιώπησή της.

Το σχέδιο σύμβασης για τη Γενοκτονία το
οποίο επεξεργάστηκε ομάδα στην οποία συμμετείχε και ο Λέμκιν, ήταν έτοιμο το
1948 και ο ΟΗΕ ψηφίζει στη Γενική Συνέλευσή του
την ίδια χρονιά, τη συνθήκη για την πρόληψη και τιμωρίας του εγκλήματος
της Γενοκτονίας, η οποία αποτελείται από 19 άρθρα. Στο προοίμιο της συνθήκης
αναφέρεται ότι «αναγνωρίζοντας ότι σε όλες τις ιστορικές περιόδους η
γενοκτονία έχει προκαλέσει μεγάλες ανθρωπιστικές απώλειες..», και  «για την πρόληψη απαιτείται παγκόσμια
συνεργασία..». Τα βασικά σημεία της συνθήκης για
τη γενοκτονία έχουν ως εξής:  «Τα
συμβαλλόμενα μέρη επιβεβαιούν ότι η γενοκτονία. συντελουμένη είτε εν καιρώ
ειρήνης είτε εν καιρώ πολέμου, τυγχάνει έγκλημα διεθνούς δικαίου και
αναλαμβάνουν την υποχρέωσιν να προλαμβάνουν και να τιμωρούν τούτο». (Άρθρο
1)  «Γενοκτονία σημαίνει οποιαδήποτε
από τις ακόλουθες πράξεις οι οποίες διαπράττονται με την πρόθεση καταστροφής,
εν όλω ή εν μέρει, μίας εθνικής, εθνοτικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας ως
τέτοιας α) ανθρωποκτονία μελών της ομάδας, β) πρόκληση βαρείας σωματικής ή
διανοητικής βλάβης σε μέλη της ομάδας γ) με πρόθεση επιβολή  επί της ομάδας συνθηκών ζωής υπολογισμένων να
επιφέρουν τη φυσική καταστροφή της εν όλω ή εν μέρει, δ) επιβολή μέτρων που
σκοπεύουν στην παρεμπόδιση των γεννήσεων εντός της ομάδας ε) δια της βίας
μεταφορά παιδιών της ομάδας σε άλλη ομάδα».
(Άρθρο 2).
Επίσης σε επόμενα άρθρα της Συνθήκης
αναφέρονται τα εξής:  «Οι παρακάτω
αξιόποινες πράξεις τιμωρούνται»: α) γενοκτονία, β) συνωμοσία προς διάπραξη
γενοκτονίας, γ) άμεσα ή έμμεσα η υποκίνηση διάπραξης γενοκτονίας, δ) απόπειρα
διάπραξης γενοκτονίας, ε) συμμετοχή σε γενοκτονία».( Άρθρο 3).  «Τιμωρούνται τα άτομα που συνωμοτούν και πράττουν
τα προαναφερόμενα στο άρθρο 3, ανεξαιρέτως αν έδρασαν με συνταγματικότητα, με
δημόσια εντολή ή ατομικά». (Άρθρο 4).  «Τα άτομα που διέπραξαν γενοκτονία  ή μια οποιαδήποτε από τις άλλες πράξεις που
απαριθμούνται στο άρθρο 3, θα τιμωρούνται ανεξάρτητα  αν είναι μέλη κυβέρνησης, κρατικοί λειτουργοί
ή  ιδιώτες». (Άρθρο 5). «Τα άτομα που ευθύνονται για πράξη γενοκτονίας ή
άλλη πράξη όπως αναφέρεται στο 3ο άρθρο, πρέπει να δικαστούν
στη  χώρα που έχει διαπραχθεί το αδίκημα
ή σε κάποιο διεθνές ποινικό Δικαστήριο που θα γίνει αποδεκτό από τους
συμβαλλόμενους…..». (Άρθρο 6).  Η γενοκτονία σύμφωνα με τη Συνθήκη αφορά ένα
έγκλημα που αποβλέπει στη συστηματική, με βίαια ως επί το πλείστον μέσα,
επιδιωκόμενη εξόντωση ολόκληρης φυλής ή τμήματος αυτής σε ορισμένο τόπο και
πρόκειται για ένα  έγκλημα, το οποίο δεν
έχει συνάρτηση με πολεμικές συγκρούσεις. Είναι η καταστροφή ενός έθνους ή μιας
εθνικής ομάδας, ένα συντονισμένο σχέδιο που τείνει να καταστρέψει τα θεμέλια
της ζωής των εθνικών ομάδων, με στόχο να εξοντωθούν.



Παρασκευή, 20 Μαΐου 2016

Εκδηλώσεις Μνήμης για τη Γενοκτονία




Εκδηλώσεις Μνήμης για τη Γενοκτονία . 
Ομιλητής Θ. Μαλκίδης 

Έδεσσα 20 Μαΐου, 19:00 . Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας 

Νάουσα 21  Μαΐου, 18:00 .  Κτίριο Τουρπάλη


Ιωάννινα- Ανατολή 22 Μαΐου, 11:30 Πνευματικό Κέντρο Ανατολής


Καρδία Θεσσαλονίκης 22 Μαΐου, 19:00 .  Ενοριακό Πνευματικό Κέντρο Καρδίας  

Παρακολουθείστε το   ντοκιμαντέρ παραγωγής Livemedia, το οποίο παρουσιάζει το μεγάλο αφιέρωμα στα ραγδαία και τραγικά ιστορικά γεγονότα που οδήγησαν τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.

Μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν τις τραγωδίες, ακαδημαϊκοί που αποκαλύπτουν ιστορικά στοιχεία και τις εξελίξεις, δίνουν μία εικόνα για το τι συνέβη πραγματικά. 

 Στο ντοκιμαντέρ μιλούν με σειρά εμφάνισης: 

Ιάκωβος Μιχαηλίδης
Κωνσταντίνος Φωτιάδης
Δημήτρης Καραμήτσος
Φάνης Μαλκίδης
Θεοδόσης Κυριακίδης
Γιώργος Παρχαρίδης
Μητροπολίτης Λαγκαδά κ.Ιωάννης Τασσιάς
Γιάννης Αποστολίδης
Ουρανία Καλογερίδου


Ο George Meis παραχώρησε  αρχειακό υλικό στη συνέντευξη του παππού Αχιλλέα Σάρρα ενώ ποντιακή λύρα έπαιξε ο Θοδωρής Βεροιώτης

Στα τραγούδια ακούστηκε η γιαγιά Παρθένα Παρχαρίδου, ενώ χρησιμοποιήθηκε αρχείο από την εκδήλωση τιμής και μνήμης για το Ατά παζάρ, στο Μεσημέρι Θεσσαλονίκης με τη μαρτυρία της Συμέλας Παπαδοπούλου

Ακούστηκαν τα τραγούδια:

Μαυροθάλασσα
Ερμηνευτής: Αχιλλέας Βασιλειάδης 
Στιχουργός: Χρήστος Αντωνιάδης 

Η μάνα εν κρύο νερόν
Στίχοι & Μουσική :
Γιάννης Τσανάκαλης
Ερμηνεία : Πέτρος Γαϊτάνος

Την Πατρίδα μ΄ έχασα
Στίχοι: Χρήστος Αντωνιάδης 
Μουσική: Κώστας Σιαμίδης
Ως που θα εν ο θάνατος
Στίχοι: Παραδοσιακό
Μουσική: Παραδοσιακό
Πυρρίχιος χορός (Σέρρα)
Παραδοσιακό

Αρχισυνταξία-Έρευνα Ειρήνη Συράκη 

Διεύθυνση Φωτογραφίας Κώστας Κατραντζής

Επιμέλεια Μοντάζ Ειρήνη Συράκη

Παραγωγή Στάθης Παρχαρίδης

Παραγωγή Livemedia







Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016

19η Μαίου: Γενοκτονία, Γυναικοκτονία και Παιδοκτονία




Θ. Μαλκίδης 

Γενοκτονία, Γυναικοκτονία και Παιδοκτονία 



Ποτέ άλλοτε στην παγκόσμια ιστορία δεν σημειώθηκαν τρία μαζικά εγκλήματα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα και από τους ίδιους θύτες. Οι Έλληνες, οι Αρμένιοι, οι Ασσύριοι, υπέστησαν Γενοκτονία από τους Νεότουρκους και τους Κεμαλικούς, οι οποίοι δολοφόνησαν, βίασαν, εξανδραπόδισαν και τελικώς εκδίωξαν από τις εστίες τους, τους ιστορικούς αυτόχθονες  λαούς, λεηλατώντας και καταστρέφοντας, ταυτοχρόνως, τον πολιτισμό τους.

Μέσα όμως στη Γενοκτονία των Ελλήνων και των άλλων λαών που δολοφονήθηκαν από το φασισμό και το ρατσισμό των δασκάλων του Χίτλερ, Ενβέρ, Ταλαάτ, Τζεμάλ, Κεμάλ πασά, Τοπάλ Οσμάν, υπήρξε και μία παράλληλη μαζική δολοφονία που στοιχειοθετεί στην ουσία και στο πνεύμα της σχετικής Σύμβασης του ΟΗΕ για την πρόληψη και την καταστολή του εγκλήματος της Γενοκτονίας και του διεθνούς δικαίου, το μαζικό έγκλημα ενάντια στον ελληνικό λαό. 

Και αυτή η παράλληλη δολοφονία ήταν η Γυναικοκτονία και η Παιδοκτονία. Η δολοφονία των Ελληνίδων και των παιδιών τους.

Τόσο από τους Νεότουρκους, όσο και από του Κεμαλικούς, οργανώθηκε, σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε η μαζική δολοφονία γυναικών και παιδιών, η μεταφορά τους στην τουρκική ομάδα, έγιναν μαζικοί βιασμοί ακόμη και εγκύων γυναικών και κοριτσιών και η δολοφονία τους, κλείσιμο σε εκκλησίες και εμπρησμό τους και εκατοντάδες παρόμοια εγκλήματα.

Το βιβλίο έχει ως στόχο την  ανάδειξη της δολοφονίας των γυναικών και των παιδιών, της Γυναικοκτονίας και της Παιδοκτονίας,  στόχος που αποτελεί ένα προφανές αίτημα για ένα εκατομμύριο και πλέον λόγους. Όσα είναι τα θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων από τη Θράκη και την Ιωνία και από τον Πόντο μέχρι την Καππαδοκία, όσα είναι τα ορφανά, οι αγνοούμενοι, οι βιασμένες γυναίκες και τα κορίτσια, οι γυναίκες που προτίμησαν να πέσουν μαζί με τα παιδιά τους σε χαράδρες, γκρεμούς και ποτάμια, προτιμώντας το θάνατο από την ατίμωση.

Η προσπάθεια ανάδειξης της δολοφονίας των γυναικών και των παιδιών κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας που υπέστη ο Ελληνικός λαός, αποτελεί μέρος του αγώνα για τη διεθνοποίηση και αναγνώριση του μαζικού εγκλήματος εναντίον των προγόνων μας. Είναι μία ακόμη ψηφίδα που μπαίνει για την αποκατάσταση και την ολοκλήρωση του μεγάλου ψηφιδωτού που καταστράφηκε από την φασιστική- ρατσιστική ομάδα των Νεότουρκων και των Κεμαλικών. Είναι μία ακόμη ιστορική πράξη έναντι των θυμάτων του Ελληνικού Ολοκαυτώματος και ειδικότερα των γυναικών και των παιδιών, είναι ένα χρέος έναντι της ιερής και μεγάλης υπόθεσης της Γενοκτονίας, είναι μία νίκη της αλήθειας, της μη λήθης, έναντι του φασισμού, του ρατσισμού, της προπαγάνδας και της άρνησης.

Υ.Γ. Στον αγώνα για την αναγνώριση της Γενοκτονίας, της Γυναικοκτονίας και Παιδοκτονίας έχουμε μαζί μας πολλούς συναγωνιστές από όλον τον κόσμο. Με συγκινεί όμως ιδιαιτέρως η συμβολή του εκδότη και συγγραφέα Ραγκίπ Ζαράκολου και του  συγγραφέα Σαίτ Τσετίνογλου, με τους οποίους έχουμε μιλήσει για το ζήτημα στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έχουμε  γράψει βιβλίο για τη Γενοκτονία στην ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Χαίρομαι ιδιαιτέρως που ο Σαίτ Τσετίνογλου ο οποίος με προσκάλεσε στο ιστορικής σημασίας συνέδριο που έγινε στην Άγκυρα για το ζήτημα της Γενοκτονίας, θα μιλήσει την 19η Μαΐου στη Θεσσαλονίκη. Είναι μία εξαιρετική στιγμή με τεράστιο συμβολισμό και ουσία για όλους μας.  

Ακούστε τη συνέντευξη του Θ. Μαλκίδη στο ραδιοφωνικό σταθμό Maximum FM.


Τετάρτη, 18 Μαΐου 2016

Μνήμη και Μνημεία Γενοκτονίας




Θ. Μαλκίδης 

Μνήμη και Μνημεία Γενοκτονίας 
Μέρος της ομιλίας στα αποκαλυπτήρια του Μνημείου στους Τσάκωνες Αλμωπίας

Είμαστε ένας λαός, με στενή σύνδεση με την ιστορική μνήμη και την πολιτισμική μας κληρονομιά, την αλήθεια και τη ζωή. Γεννιόμαστε μέσα στην ιστορία, γεννιόμαστε γνωρίζοντας ιστορία, μία ιστορία κυρίως αντίστασης, αγώνα και μνήμης. Όπως αυτή που γράφτηκε από χιλιάδες ανθρώπους στον Πόντο, σ’ αυτούς που πρέπει να γονατίσουμε μπροστά τους τιμώντας τον αγώνα τους και την προσφορά τους, όπως ακριβώς γράφει ο Ρίτσος: “Ετούτος δω ο λαός δε γονατίζει παρά μονάχα μπροστά στους νεκρούς του”
Ωστόσο αυτή η ιστορική μνήμη, πορεία και ταυτότητα, η ελληνική αντιστασιακή ιστορία στον Πόντο, ο αγώνας  επιβίωσης, η Γενοκτονία, εξαφανίστηκε γιατί το πέπλο προπαγάνδας που σκέπασε την πατρίδα μας δεν άφησε να περάσει τίποτα.  Σήμερα στην Ελλάδα, πιο πολλές είναι οι αναφορές για τον Κεμάλ παρά για τη Γενοκτονία που διέπραξε ο Κεμάλ, ενώ είναι μηδαμινές οι αναφορές για την ελληνική αντίσταση στον Κεμάλ και ανύπαρκτες για ιστορικές φυσιογνωμίες όπως οι αντάρτες του Πόντου. 
Αυτό που ζούμε σίγουρα δεν είναι Ελλάδα, «να νοσταλγείς τον τόπο σου, ζώντας στον τόπο σου, τίποτε δεν είναι πιο πικρό» γράφει ο συμπατριώτης μας  Γιώργος Σεφέρης.
Δεν μπορεί ο ελληνικός λαός να μην γνωρίζει στην ολότητά του το Ποντιακό ζήτημα, δεν μπορεί να μην γνωρίζει τα τάγματα εργασίας και την δολοφονία των ανδρών, την εξόντωση της πνευματικής και θρησκευτικής ηγεσίας το 1921 στην Αμάσεια, τη Γυναικοκτονία και την Παιδοκτονία, να μην γνωρίζει τους αντάρτες του Πόντου, οι οποίοι  πάλεψαν ενάντια στην Γενοκτονία και έσωσαν τους συνανθρώπους τους, τους προγόνους μας. 
Η ιστορία μας είναι ταυτισμένη με τη μνήμη. Έτσι στο μνημείο αυτό για τη Γενοκτονία,  στον όμορφο αυτό χώρο, που δημιουργήθηκε με αγάπη και έννοια για την πατρίδα μας, μαζί με την πρώτη γενιά προσφύγων -διασωθέντων της Γενοκτονίας, μπορούν οι Έλληνες και οι Ελληνίδες να μαθαίνουν ιστορία, αντίσταση, πράξεις πίστης και αγάπης προς τον Θεό και την πατρίδα, αλήθειας, μνήμης και Ανάστασης. Πράξεις αναγνώρισης και δικαίωσης, με την ευχή και την ελπίδα  να γίνει και το ΕΘΝΙΚΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ.  









Φωτογραφίες aridaianews.gr και  ialmopia.gr


Μνήμη Γενοκτονίας ή Γενοκτονία της Μνήμης;





Θ. Μαλκίδης

Μνήμη Γενοκτονίας ή Γενοκτονία της Μνήμης;

Μέρος της ομιλίας στην εκδήλωση για τη Γενοκτονία. Εύξεινος Λέσχη Αχαρνών- Αττικής "ο ΚΑΠΕΤΑΝ ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ"



Είναι θεωρώ αυτονόητο μετά από τόσες δημόσιες παρεμβάσεις,  ότι  η Ελληνική Δημοκρατία, ήταν και παραμένει απούσα από το ζήτημα αναγνώρισης της Δημοκρατίας, προκαλώντας μάλιστα τόσο τους νεκρούς προγόνους μας όσο και τους ζώντες απογόνους τους. Αφού το ελλαδικό κράτος καθυστέρησε για παραπάνω από  εβδομήντα  χρόνια  την αναγνώριση και αφού πέρασαν είκοσι και πλέον χρόνια από τα σχετικά νομοσχέδια, δεν πράττει απολύτως τίποτα, αφού υπονομεύει κάθε προσπάθεια, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.

Την ίδια στιγμή ο βασικός υπεύθυνος του εγκλήματος, το τουρκικό κράτος προσπαθεί να εξαφανίσει το έγκλημα που στοίχισε τη ζωή σε 1.000.000 Έλληνες, προσφυγοποίησε άλλους τόσους  και εκδίωξε τους προγόνους μας, αυτόχθονες κατοίκους από το χώρο της σημερινής Τουρκίας. Παράλληλα απαιτεί από τους Έλληνες και τις Ελληνίδες  να μην πραγματοποιούν εκδηλώσεις μνήμης, αλλά και να καταργήσει τα σχετικά νομοσχέδια!
Οι Νεότουρκοι και οι Κεμαλικοί αποτέλεσαν τους “δασκάλους” των Ναζί. Ο Χίτλερ ήταν θαυμαστής των Νεότουρκων και ειδικότερα του Ταλάτ Πασά, ακολουθώντας τις πράξεις Γενοκτονίας τους, λέγοντας το χαρακτηριστικό “ποιος θυμάται τους Αρμένιους”, όταν ξεκινούσε τις δικές του εγκληματικές πράξεις.  “Ο Κεμάλ υπήρξε πηγή έμπνευσης για τον Χίτλερ, αφού  είχε μελετήσει τη δράση του Κεμάλ και είχε επηρεαστεί από τον τρόπο με τον οποίο είχε εξολοθρεύσει τους Έλληνες, Αρμένιους και Ασσύριους”, γράφει ο  Στέφαν Ίχριγκ, στο βιβλίο του «Ο Ατατούρκ, στη φαντασία των Ναζί», έκδοση του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ. 
 
Οι απόγονοι των Νεότουρκων και Κεμαλικών, οι δάσκαλοι των Ναζί  προκαλούν νεκρούς και ζωντανούς, Έλληνες,  όλους τους λαούς και τους ανθρώπους. Δυστυχώς με την ανοχή της Ελληνικής Δημοκρατίας και με τη “συνηγορία” ψευτοπολιτικών, ψευτοδιανοουμένων και ψευτοκαθηγητών, των υπονομευτών και αρνητών που ταυτίζονται συχνά – πυκνά με τον εθνικισμό και φασισμό.
Ο αγώνας όμως για την αναγνώριση της Γενοκτονίας δεν σταματά, δεν υποχωρεί και συνεχίζει. Παρά τα εμπόδια, την υπονόμευση, την άρνηση   τον εθνικισμό, το φασισμό και τις κάθε   δυσκολίες,  θα νικήσουμε!



Τρίτη, 17 Μαΐου 2016

Κεμαλισμός- Ναζισμός- Γενοκτονία


Θ. Μαλκίδης 
Κεμαλισμός- Ναζισμός- Γενοκτονία

Μέρος της ομιλίας στην εκδήλωση του Ποντιακού Συλλόγου Πτολεμαΐδας

Ιδιαίτερο συμβολισμό είχε η εκδήλωση που διοργάνωσε στα πλαίσια της 19ης Μαΐου, ο Ποντιακός Σύλλογος Πτολεμαΐδας  στο Πνευματικό Κέντρο της πόλης.

Ομιλητής ήταν ο διδάκτωρ κοινωνικών επιστημών και μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών, Θεοφάνης Μαλκίδης. 

Ο κ.  Μαλκίδης δεν είναι άγνωστος στην περιοχή, αφού μέσα από τις  εισηγήσεις του σε εκδηλώσεις και επιστημονικά συνέδρια σε όλο τον πλανήτη, αγωνίζεται χρόνια για την ανάδειξη του δράματος των γενοκτονημένων πληθυσμών.

Στην εισήγησή του ο ομιλητής, έκανε αναφορές σε σπάνια ιστορικά στοιχεία που προέκυψαν από έρευνές του, αναδεικνύοντας το μίσος με το οποίο αντιμετώπισε το κεμαλικό καθεστώς τους ελληνικούς πληθυσμούς. Αναφέρθηκε στις ομοιότητες της κεμαλικής Τουρκίας και της ναζιστικής Γερμανίας, λέγοντας πως ο Μουσταφά Κεμάλ ήταν ο εμπνευστής του Αδόλφου Χίτλερ: "Ειδικά εδώ, στην περιοχή αυτή, που αναδείχθηκε πριν τρεις δεκαετίες το ζήτημα της Γενοκτονίας,  γνωρίζετε ότι επειδή το έγκλημα που τελέστηκε στον Πόντο από τους δασκάλους των Γενοκτονιών,  επαναλήφθηκε από τους μαθητές τους,  στους Πύργους και στο Μεσόβουνο  "

Ο κ. Μαλκίδης έκανε λόγο επίσης, για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας  από  Κοινοβούλια ανά τον κόσμο, αλλά και για την “εκ των έσω” υπονόμευση και άρνηση της Γενοκτονίας από διάφορους  κύκλους για τους οποίους είπε: “Δεν τους αξίζει καν να αναφέρονται ονομαστικά. Τους αξίζει η ανωνυμία”.

Με ιδιαίτερη συγκίνηση, ο κ. Μαλκίδης έκλεισε την ομιλία του με αναφορές στο 1.000.000 των νεκρών του Πόντου, της Θράκης και της Μικράς Ασίας: “Μου έδωσε δύναμη όταν είδα την ομιλία του Αρμένιου Βουλευτή Γκάρο Παιλάν μέσα  στην τουρκική βουλή  για το ζήτημα της Γενοκτονίας. Πήρα επίσης θάρρος από το συνέδριο που έγινε στην Άγκυρα για το Ποντιακό ζήτημα, όπου ήμουν προσκεκλημένος εισηγητής. Μου ανανέωσε την πίστη μου για την νίκη γνωρίζοντας ότι έχουμε μαζί μας το λαό μας, τους ποιητές μας, τους μουσικούς μας,  η πρωτοβουλία  της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης να παρουσιάσει το "Πόντος εν Άστρον Φωτεινόν" του συμπατριώτη μου Γιώργου Σαρακενίδη, το οποίο μελοποίησε ο Χρόνης Αμανατίδης.   Για εμάς, οι νεκροί μας δεν πέθαναν ποτέ. Είναι εδώ μαζί μας!”






Η ιστορική σύσκεψη που έγινε στο δημαρχείο της Πτολεμαΐδας από την Εύξεινο Λέσχη Πτολεμαΐδας στις 20 Σεπτέμβρη του 1986 , όπου ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης τεκμηρίωσε ιστορικά και πολιτικά το ζήτημα της γενοκτονίας και ζήτησε από τις ποντιακές οργανώσεις να αγωνιστούν για την διεκδίκηση και την αναγνώριση. 

Πέμπτη, 12 Μαΐου 2016

Μνήμη Γενοκτονίας


 Εκδηλώσεις Μνήμης Γενοκτονίας. Ομιλητής Θ. Μαλκίδης





   Πολιτιστικός Σύλλογος Μονοπήγαδου Θέρμης Θεσσαλονίκης Σάββατο 14 Μαΐου   ώρα 19.00 



Ποντιακά Σωματεία Αλμωπίας. Αποκαλυπτήρια Μνημείου Γενοκτονίας Δ. Δ Τσακώνων Αριδαίας. Κυριακή 15 Μαΐου , 10:00 πμ




Επιστημονική Διημερίδα  "ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΠΟΝΤΟΣ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ ΣΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΟΥ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ"
Κυριακή 15 Μαΐου  ώρα 17:20  Θέμα ομιλίας: "Γενοκτονία- Γυναικοκτονία- ΠαιδοκτονίαΑμφιθέατρο διοικητηρίου Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας (ΖΕΠ, Κοζάνη)



Ποντιακός Σύλλογος  Πτολεμαΐδας. Κυριακή 15 Μαΐου  ώρα 19:00. Πνευματικό Κέντρο Πτολεμαΐδας. 






Εύξεινος Λέσχη Αχαρνών και Αττικής "Καπετάν Ευκλείδης
Δευτέρα 16 Μαΐου, "Αχαρνές- Μενίδι. ώρα 18:00.