Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2015

Αρμενία - Γενοκτονία – Δικαίωση. Το έγκλημα εναντίον των Αρμενίων, Ελλήνων, Κούρδων, Ασσυρίων και των άλλων λαών, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.







Θεοφάνης Μαλκίδης


Αρμενία - Γενοκτονία – Δικαίωση. Tο έγκλημα εναντίον των Αρμενίων, Ελλήνων, Κούρδων, Ασσυρίων και των άλλων λαών, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.


Ειδική έκδοση της Αρμενικής Εθνικής Επιτροπής Ελλάδας για την 100η επέτειο από τη Γενοκτονία από την Τουρκία


Νιώθω, διαχρονικά, ιδιαίτερη εκτίμηση για τον Αρμενικό Λαό. Πέρα από τις προσωπικές αναφορές, αφού στην ιδιαίτερή μου πατρίδα,την Αλεξανδρούπολη, όπου κατέφυγαν οι γονείς μου μετά τη Γενοκτονία, μεγάλωσα μαζί με πολλούς Αρμένιους φίλους, η επισήμανση αφορά την συνεισφορά των διανουμένων, της πνευματικής ηγεσίας και των έντιμων πολιτικών στον αγώνα ανάδειξης της Γενοκτονίας του Αρμενικού Έθνους. Επιπλέον μαζί με πολλούς Αρμένιους συν(αγωνιστές), ζήσαμε πολλές και σημαντικές στιγμές στον παγκόσμιο αγώνα για την αναγνώριση της Γενοκτονίας.


Είναι βέβαιο ότι χωρίς αυτούς τους ανθρώπους στην Αρμενία και τη Διασπορά, οι περιοχές της ιστορικής Αρμενίας, της Μικράς Ασίας, του Καυκάσου, του Πόντου, της Θράκης, του Κουρδιστάν, που γνώρισαν και γνωρίζουν μέχρι σήμερα, πολλά και συνεχή εγκλήματα, αλλά και ολόκληρος ο κόσμος, θα μάθαινε τη συρρικνωμένη εκδοχή της Αρμενικής ιστορίας. Και το χειρότερο: θα γνώριζε την Νεοτουρκική και τη Κεμαλική της εκδοχή, δηλαδή το φασισμό, τον ολοκληρωτισμό και την ιδεολογία του θανάτου.


Ο Αγώνας της αναγνώρισης παρά τα εμπόδια, τις δυσκολίες και τις δοκιμασίες, σε δύσκολους καιρούς και συνθήκες, έφερε αποτελέσματα. Οι συνεχείς αναγνωρίσεις της Γενοκτονίας των Αρμενίων από κράτη και φορείς, η τελευταία μόλις πριν λίγες ημέρες από το Βέλγιο, είναι αποτέλεσμα του σεβασμού της ιστορικής αλήθειας, της συνέπειας και της σοβαρότητας που διακρίνει τους αγωνιστές της αναγνώρισης. Αρμένιους, αλλά και χιλιάδες συνοδοιπόρους των Αρμενίων σε όλον τον πλανήτη.



Εκατό χρόνια μετά την κορύφωση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, ο Αρμενικός λαός και οι συμπαραστάτες του, ως αποτέλεσμα της σοβαρής προσπάθειας που κάνουν, θα δουν και άλλους καρπούς της αγωνιστικότητάς τους. Παρά το έγκλημα που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, από το ίδιο καθεστώς που συνεχίζει να δολοφονεί τους λαούς, από το Χραντ Ντινκ, μέχρι το Κουρδιστάν και τη Συρία, η ιστορία, το δίκαιο και η αλήθεια θα νικήσει!



Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2015

Mνημείο του καπετάνιου του Ποντιακού αντάρτικου Αναστάσιου Παπαδόπουλου- Κοτζά Αναστάς


Θ. Μαλκίδης

Η αντιστασιακή ιστορία των Ελλήνων στον Πόντο και ο Κοτζά Αναστάς


 
Απόσπασμα της ομιλίας του Θ. Μαλκίδη στα αποκαλυπτήρια του μνημείου για τον αντάρτη του Πόντου Αναστάσιου Παπαδόπουλου- Κοτζά Αναστάς στη Νεράιδα Κοζάνης.

Είμαστε ένας λαός, με στενή σύνδεση με την ιστορική μνήμη και
 
την πολιτισμική μας κληρονομιά. Γεννιόμαστε μέσα στην
 
ιστορία, γεννιόμαστε γνωρίζοντας ιστορία, μία ιστορία κυρίως
 
αντίστασης. Όπως αυτή που γράφτηκε από χιλιάδες ανθρώπους
 
στον Πόντο, όπως αυτή που έγραψε ο Αναστάσιος
 
Παπαδόπουλος- Κοτζά Αναστάς, σ' αυτόν που πρέπει να
 
γονατίσουμε μπροστά του τιμώντας τον αγώνα του και την
 
προσφορά του, όπως ακριβώς γράφει ο Ρίτσος: “Ετούτος δω ο
 
λαός δε  γονατίζει  παρά μονάχα μπροστά στους νεκρούς του”


Ωστόσο αυτή η ιστορική μνήμη, πορεία και ταυτότητα, η
 
ελληνική αντιστασιακή ιστορία στον Πόντο, ο αγώνας του Κοτζά
 
Αναστάς, εξαφανίστηκε γιατί το πέπλο 
 
 προπαγάνδας που σκέπασε την πατρίδα μας δεν άφησε να
 
περάσει τίποτα. Σήμερα στην Ελλάδα, πιο πολλές είναι οι
 
αναφορές για τον Κεμάλ παρά για τη Γενοκτονία που διέπραξε ο
 
Κεμάλ, είναι μηδαμινές οι αναφορές για την ελληνική αντίσταση
 
στον Κεμάλ και ανύπαρκτες για φυσιογνωμίες όπως ο Κοτζά
 
Αναστάς. Αυτό που ζούμε σίγουρα δεν είναι Ελλάδα, «να
 
 νοσταλγείς τον τόπο σου, ζώντας στον τόπο σου, τίποτε δεν
 
είναι πιο πικρό» γράφει ο Μικρασιάτης Γιώργος Σεφέρης.

Δεν μπορεί ο ελληνικός λαός να μην γνωρίζει στην ολότητά του
 
το Ποντιακό ζήτημα, δεν μπορεί να μην γνωρίζει τα τάγματα
 
εργασίας και την δολοφονία των ανδρών, την εξόντωση της
 
πνευματικής και θρησκευτικής ηγεσίας το 1921 στην Αμάσεια,
 
τη Γυναικοκοκτονία και την Παιδοκτονία, να μην γνωρίζει το
 
αντάρτικο του Πόντου, τον Κοτζά Αναστάς- Αναστάσιο
 
 Παπαδόπουλο, ο οποίος αντιστάθηκε μαζί με χιλιάδες
 
συναγωνιστές του στην Γενοκτονία και έσωσε τους
 
συνανθρώπους του, τους προγόνους σας. Αρκετοί που
 
βρίσκονται ανάμεσά μας σήμερα, δεν θα υπήρχαν αν δεν
 
αντιστεκόταν ο Κοτζά Αναστάς.

Το μνημείο αυτό για την ελληνική αντίσταση στον Πόντο είναι η
 
 αρχή, και οφείλουμε να συγχαρούμε τον Στάθη Ιωαννίδη για την
 
 πρωτοβουλία δημιουργίας του. Εδώ στον όμορφο αυτό χώρο,
 
μπορούν οι Έλληνες και οι Ελληνίδες να μαθαίνουν ιστορία,
 
αντίσταση, πράξεις πίστης και αγάπης προς τον Θεό και την
 
πατρίδα. Όπως το λέει ο λαικός ποντιακός στίχος για τον Κοτζά
 
Αναστάς: “σ'έναν χέρ είχεν σταυρόν και σο άλλο το κανόν”.
 
 



Δείτε την ομιλία του Θ. Μαλκίδη







 
6

Τρίτη, 21 Ιουλίου 2015

Οι καταδρομείς από τον Έβρο Χ. Χατζόπουλος και Χ. Δοιτσίδης και η θυσία τους για την ελευθερία της Κύπρου τον Ιούλιο του 1974


Οι καταδρομείς από τον Έβρο Χ. Χατζόπουλος και Χ. Δοιτσίδης και η θυσία τους για την ελευθερία της Κύπρου τον Ιούλιο του 1974
του Θεοφάνη Μαλκίδη

 
Η ιστορική σχέση Θράκης και Κύπρου ξεκινά από το 449 π.Χ., όταν ο Κίμωνας έφτασε με τις αθηναϊκές τριήρεις στις Κυπριακές ακτές , για να ελευθερώσει τους συμπατριώτες του. Μαζί του και ο Διονύσιος από την Καρδία, ο Θρακιώτης στρατιωτικός που η επιτύμβια στήλη του βρέθηκε στην κατεχόμενη σήμερα Λύση, στον τόπο καταγωγής του Γρηγόρη Αυξεντίου.
Αργότερα, όταν η Θράκη ήταν υπόδουλη, η σχέση της με την Κύπρο θα έχει και άλλη θυσία, όταν ο άγιος νεομάρτυρας Μιχαήλ από την Κύπρο, θα θανατωθεί από τους Οθωμανούς στα 1834, μαζί με άλλους τέσσερις Σαμοθρακίτες (Γεώργιος, Εμμανουήλ, Θεόδωρος, Γεώργιος). Ο 20ος αιώνας θα δυναμώσει περισσότερο τη σχέση αυτή, όταν μαθητές και μαθήτριες διαδήλωναν σε όλη τη Θράκη, κατά της αγγλικής σκλαβιάς και κατοχής της Κύπρου, δίνοντας το δικό τους αγώνα συμπαράστασης στον απελευθερωτικό αγώνα του Κυπριακού Ελληνισμού.
Τον Ιούλιο όμως του 1974 γράφεται το αποκορύφωμα της ιστορικής αυτής σχέσης, όταν οι μαχητές της Κύπρου, οι Έλληνες καταδρομείς χάνουν της ζωή τους. Αναμεσά τους οι καταγόμενοι από το νομό Έβρου Χριστόδουλος Δοιτσίδης και Χρήστος Χατζόπουλος, τους οποίους προτείναμε και εμπνευσμένες τοπικές ηγεσίες αποδέχθησαν, να τιμηθούν. Για την ηρωική αυτή θυσία ανεγέρθηκε προς τιμήν τους μνημείο στη Λευκωσία και στη Σούδα, απονεμήθηκαν τιμητικές διακρίσεις από τους εφέδρους καταδρομείς της Κύπρου, από την 35η Μοίρα Καταδρομών Κύπρου, από το Σύλλογο Εφέδρων Καταδρομέων Αλεξανδρούπολης, από το Σύλλογο Υπαλλήλων ΟΤΕ Κύπρου, το Σύλλογο Κυπρίων Έβρου, καθώς και από το διοικητή της Σούδας, ενώ οδοί σε διάφορες πόλεις του νομού Έβρου φέρουν το όνομά τους, ως ελάχιστη υπόμνηση της θυσίας των δύο νέων ανθρώπων για την ελευθερία. Για αυτή τη θυσία άλλωστε των νέων συμπατριωτών μας αξίζει κάποιος να αγωνιστεί για την πραγματική απελευθέρωση του Ελληνισμού στην Κύπρο. Η μνήμη τους να μας συντροφεύει και να μας εμπνέει!

 
_____________________
 
Χριστόδουλος Δοϊτσίδης
Γεννήθηκε το 1954 στην Καρωτή Διδυμοτείχου του νομού Έβρου και σπούδασε χορό στη Σχολή της Δόρας Στράτου στην Αθήνα, ενώ παράλληλα εργαζόταν ως υδραυλικός. Στις 23 Απριλίου 1974, γιορτή του Αγίου Γεωργίου, πολιούχου της Καρωτής, χόρεψε στο χωριό του με το συγκρότημα της Δόρας Στράτου και τρεις μέρες μετά κατατάχτηκε ως στο Σώμα Καταδρομών στο Μεγάλο Πεύκο.

 
Συνέχισε την εκπαίδευσή του στις καταδρομές στη Ρεντίνα και ύστερα στη Σούδα της Κρήτης. Στις 22 Ιουλίου 1974, μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, στάλθηκε εκεί μαζί με άλλους συναδέλφους του για την υπεράσπισή της, αλλά καταρρίφθηκε το αεροπλάνο που τους μετέφερε και πέρασε στην αθανασία σε ηλικία μόλις είκοσι ετών.

Χρήστος Χατζόπουλος

 
Γεννήθηκε στο Ελαφοχώρι Διδυμοτείχου του νομού Έβρου το 1952 και φοίτησε εκεί στο Δημοτικό Σχολείο και στη συνέχεια στο εξετάξιο Γυμνάσιο Διδυμοτείχου. Διαθέτοντας αξιόλογα αθλητικά προσόντα, υπήρξε αθλητής και ποδοσφαιριστής και πέτυχε να εισαχθεί στη Γυμναστική Ακαδημία.
 
Στις 26 Απριλίου 1974 κατατάχθηκε ως στο Σώμα Καταδρομών στο Μεγάλο Πεύκο. Συνέχισε την εκπαίδευσή του στις καταδρομές στη Ρεντίνα και ύστερα στη Σούδα της Κρήτης. Στις 22 Ιουλίου 1974, μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, στάλθηκε εκεί μαζί με άλλους συναδέλφους του για την υπεράσπισή της, αλλά καταρρίφθηκε το αεροπλάνο που τους μετέφερε και πέρασε στην αθανασία σε ηλικία μόλις εικοσιδύο χρόνων.





 
 
 

Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2015

Κύπρος: Η αντίσταση στην βαρβαρότητα. Από τους αγνοούμενους της Τραπεζούντας, της Αδριανούπολης και της Σμύρνης, το 1922, στους αγνοούμενους της Κερύνειας, της Αμμοχώστου και της Μόρφου, το 1974.


 


Κύπρος: Η αντίσταση στην βαρβαρότητα.

Από τους αγνοούμενους της Τραπεζούντας, της Αδριανούπολης

 και της Σμύρνης,  το 1922, στους αγνοούμενους

της Κερύνειας, της Αμμοχώστου και της Μόρφου,  το 1974. 


 
Του Θεοφάνη Μαλκίδη

Οι εξελίξεις τα τελευταία χρόνια για τον Κυπριακό και γενικότερα Ελληνισμό, ανέδειξαν πολλά και σημαντικά ζητήματα για το χειρισμό των εθνικών μας θεμάτων και ειδικότερα για την Κύπρο. Ωστόσο αξίζει κανείς να μείνει στη «σχολή σκέψης» που μονοπωλεί τα μέσα ενημέρωσης στην Αθήνα και τη Λευκωσία, θέλοντας να επιβάλλει τη γνωστή άποψή της. «Σχολή» που διαπερνά όλους τους λεγόμενους πολιτικούς χώρους. Εκπρόσωποι της αποδοχής του νέου σχεδίου Ανάν, στην Ελλάδα και την Κύπρο, που προπαγανδίζουν την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, την νομιμοποίηση της κατοχής και της εισβολής και την μελλοντική τουρκική επέμβαση και στην ελεύθερη Κύπρο.
Όλοι αυτοί περιφέρουν τη (εξαρτημένη) γνώμη τους στην κρατική και ιδιωτική τηλεόραση και ραδιοσταθμούς, εφημερίδες και διαδίκτυο και προπαγανδίζουν τη «λύση». Εκβιάζουν ένα ταλαιπωρημένο λαό, που μετά από 41 χρόνια στην προσφυγιά και την ανασφάλεια, του θέτουν το δίλημμα πως δεν «θα υπάρξει και άλλη ευκαιρία». Οι επαγγελματίες της προπαγάνδας, αγωνιούν για το μέλλον της Κύπρου, υποστηρίζοντας ένα σχέδιο «λύσης» που αν μη τι άλλο είναι μία συμπαιγνία, ενάντια στη δημοκρατία, την ελευθερία και την ελληνική παρουσία στην Κύπρο.

Προπαγανδίζουν πως μία νέα αρνητική απάντηση στο σχέδιο «λύσης» θα φέρει την αναγνώριση του ψευδοκράτους από τη διεθνή κοινότητα, την καταστροφή, την διχοτόμηση, φοβίζουν το λαό λέγοντάς του να αποφασίσει «εάν είναι έτοιμος να πληρώσει το τίμημα » και να απωλέσει μια για πάντα τα κατεχόμενα», όταν όλοι γνωρίζουμε, ποιοι ώθησαν τους Έλληνες επίορκους και τους Τούρκους εισβολείς το 1974  .
Μιλούν για την καλή πρόθεση της Τουρκίας (!!!!!!) στην απόδοση των όποιων ελάχιστων κερδίζουν οι Έλληνες με τις προτάσεις για τη «λύση», πρόθεση η οποία έχει αποδειχθεί ιστορικά πως δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Οι αγνοούμενοι της Κύπρου είναι η συνέχεια των αγνοουμένων της Τραπεζούντας, της Σμύρνης, της Αδριανούπολης. Το ίδιο καθεστώς αφού δεν τιμωρήθηκε το 1922 επανέλαβε τα εγκλήματα το 1974. Η αντίσταση στη βαρβαρότητα που υπάρχει στην Κύπρο από το 1974 και τώρα προωθείται η νομιμοποίησή της, είναι μία πράξη αυτοσεβασμού, αξιοπρέπειας και επιβίωσης των Ελλήνων και των Ελληνίδων σήμερα. 
Δείτε τη συνέντευξη του Θ. Μαλκίδη στον τηλεοπτικό σταθμό Δέλτα Τηλεόραση Θράκης (www.deltatv.gr ), στις 9:40μ.μ, για την ημέρα επετείου της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.
 
 

ΤΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ ΚΑΙ Ο ΚΟΤΖΑ ΑΝΑΣΤΑΣ (ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ)

 
Θεοφάνης Μαλκίδης
 
ΤΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ ΚΑΙ Ο ΚΟΤΖΑ ΑΝΑΣΤΑΣ (ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ)
 
Εκδόσεις Γόρδιος 2015
 
Ο Ελληνικός λαός υπέστη μία αποσιώπηση σημαντικών και ιδιαίτερα κομβικών ιστορικών του γεγονότων, που ταυτίστηκαν με την αντίσταση και την ελευθερία του. Το αντάρτικο, που εκδηλώθηκε από το 1914 έως το 1924, για την υπεράσπιση της γης του Πόντου, από την θηριωδία του Μουσταφά Κεμάλ και του Τοπάλ Οσμάν, είναι ένα χαρακτηριστικό και άμεσο παράδειγμα.
Στα εξωσχολικά αλλά και στα σχολικά βιβλία απουσιάζει το Ποντιακό αντάρτικο και η αντίσταση του ελληνικού λαού, υβρίζονται ζώντες και κεκοιμημένοι, προβάλλεται ο Μουσταφά Κεμάλ και ο Κεμαλισμός, δηλαδή ο πρόδρομος του Ναζισμού, ενώ απουσιάζουν πρότυπα όπως ο Αναστάσιος Παπαδόπουλος- Κοτζά Αναστάς, ο Κολοκοτρώνης του Πόντου.
Ο Κοτζά Αναστάς αποτέλεσε ένα σημαντικό κομμάτι της αντίστασης των Ελλήνων στον Πόντο και συνεχιστής, χωρίς καμία υπερβολή, της αντιστασιακής παράδοσης του ελληνικού λαού.
Το βιβλίο για τον Κοτζά Αναστάς- Αναστάσιο Παπαδόπουλο, αποτελεί ελάχιστη συμβολή στην ανάδειξη του μαζικού εγκλήματος εναντίον των Ελλήνων αλλά και του αντάρτικου, που όχι μόνο συνέχισε την αντιστασιακή παράδοση των Ελλήνων και των Ελληνίδων ενάντια στη βία και την καταπίεση και υπήρξε μέσο αντίδρασης στο προμελετημένο σχέδιο εξαφάνισης, αλλά έδωσε και τη δυνατότητα σε χιλιάδες ανθρώπους, γυναίκες, παιδιά, και ηλικιωμένους να σωθούν.
 

__________________________

To βιβλίο θα βρίσκεται στην εκδήλωση που θα γίνει για τα αποκαλυπτήρια του μνημείου του  Κοτζά Αναστάς την Κυριακή 26 Ιουλίου και ώρα 12 το μεσημέρι στη Νεράιδα Κοζάνης. Στην εκδήλωση θα μιλήσει ο Θεοφάνης Μαλκίδης.
 
____________________
Ο Θε­ο­φά­νης Μαλ­κί­δης γεν­νή­θη­κε στην Α­λε­ξαν­δρού­πο­λη α­πό
γο­νείς πρό­σφυ­γες α­πό την Αδρια­νού­πο­λη της Α­να­το­λι­κής Θρά­κης. Εί­ναι δι­δά­κτωρ κοι­νω­νι­κών ε­πι­στη­μών και μέ­λος της Διε­θνούς Έ­νω­σης Α­κα­δη­μα­ϊ­κών για τη Με­λέ­τη των Γε­νο­κτο­νιών η ο­ποί­α το 2007 α­να­γνώ­ρι­σε,  τη Γε­νο­κτο­νί­α των Ελ­λή­νων, των Αρ­με­νί­ων και των Ασ­συ­ρί­ων.

Έ­χει πραγ­μα­το­ποι­ή­σει, ­εκτός και ε­ντός Ελ­λά­δας, εισηγήσεις για το ζή­τη­μα της Γε­νο­κτο­νί­ας των Ελ­λή­νων και των Αρ­με­νί­ων, σε διεθνή επιστημονικά συνέδρια και συναντήσεις και για  τη
δρα­στη­ριό­τη­τά του στο ζήτημα της ανάδειξης της Γενοκτονίας των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων, καθώς και  θεμάτων του Ελληνισμού, έ­χει τιμηθεί τό­σο στο ε­σω­τε­ρι­κό ό­σο και το ε­ξω­τε­ρι­κό.

Τα κεί­με­να του Θεοφάνη Μαλ­κί­δη έ­χουν με­τα­φρα­σθεί στην αρ­με­νι­κή, αγ­γλι­κή, γαλ­λι­κή, γερμανική,  ιτα­λι­κή, ι­σπα­νι­κή, ρω­σι­κή, τουρ­κι­κή, ρουμανική και αλ­βα­νι­κή γλώσ­σα, ενώ έχει μεταφράσει στην ελληνική γλώσσα, βιβλία για τη Γενοκτονία των Ελλήνων και των Αρμενίων.

 

Τρίτη, 14 Ιουλίου 2015

Να βγει εκτός ύλης ο Κεμαλισμός και όχι η Γενοκτονία που διέπραξε ο Κεμαλισμός


Θεοφάνης Μαλκίδης

 

Να βγει εκτός ύλης ο Κεμαλισμός και όχι η Γενοκτονία που διέπραξε ο Κεμαλισμός

Σαν μην έφτανε η επίθεση που δέχεται η πατρίδα μας από την (οικονομική και μνημονιακή ) βαρβαρότητα, από δυνάμεις εντός και εκτός Ελλάδας, έχουμε ένα ακόμη μέτωπο που συνεχίζει να προκαλεί με τη στάση και κυρίως τις πράξεις του.

 
 
Αναφερόμαστε στην κίνηση του Υπουργείου- πρώην εθνικής- παιδείας να βγει εκτός ύλης το κεφάλαιο για τη Γενοκτονία στο σχολικό βιβλίο της Γ΄ Λυκείου. Είναι γνωστή εδώ και καιρό η αγάπη και η λατρεία πολλών “ηγετών” και «διανοουμένων» στον Χίτλερ των Ελλήνων, στον Μουσταφά Κεμάλ. Οι τιμές στο μαυσωλείο του στην Άγκυρα σε πείσμα νόμων, ερευνών και εκφρασμένης βούλησης του ελληνικού λαού που αναγνωρίζουν τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στη Γενοκτονία και οι αναφορές σε ένα άνθρωπο που θεμελίωσε το φασισμό, είναι δυστυχώς πολύ συνηθισμένες στην Ελλάδα.

 
Σ΄ αυτό το πλαίσιο εξύψωσης του Κεμάλ στην Ελλάδα εντάσσεται και το τελευταίο κρούσμα με την αφαίρεση του κεφαλαίου που σχετίζεται με τη Γενοκτονία που διέπραξε ο Κεμάλ. Την ίδια στιγμή στην αρχή στο βιβλίο της Στ ' δημοτικού (σελ. 196) αυτό που αντικατέστησε το “περί συνωστισμού” , ο δήμιος του Ελληνισμού, “θεωρείται ο δημιουργός της σύγχρονης Τουρκίας”(!!!!!!).


Παρά τους εξωραισμούς και την προσπάθεια που γίνεται στην Ελλάδα εδώ και χρόνια για την ανάδειξη του Κεμάλ ως ένα πρόσωπο που θεμελίωσε τη σύγχρονη Τουρκία (!), η αλήθεια είναι ότι αυτή οικοδομήθηκε πάνω σε ανθρώπινες ζωές και δράματα που συνεχίζονται μέχρι σήμερα και στηρίχθηκε πάνω στα εκατομμύρια θύματα Ελλήνων και άλλων ανθρώπων.

Παρά τις προσπάθειες όμως που γίνονται στην Ελλάδα, ο Κεμαλισμός στην Τουρκία και παγκοσμίως καταρρέει και κάθε προσπάθεια που γίνεται από “θεσμικά” και άλλα κέντρα, ο Κεμαλισμός δεν μπορεί να σταθεί άλλο.

Αυτό είναι το μήνυμα που δίνουν χιλιάδες άνθρωποι στην Ελλάδα και σε όλο τον πλανήτη που κάνουν μία μεγάλη και ανιδιοτελή προσπάθεια για την οριστική αποκαθήλωση του φασισμού που εκφράζει ο Μουσταφά Κεμάλ.


Υ.Γ. Την ημέρα που το Υπουργείο της Ελλάδας επί της παιδείας, έβγαζε το κεφάλαιο για τη Γενοκτονία εκτός ύλης, λάμβανα την πρόσκληση από την Ακαδημία Επιστημών της Αρμενίας και το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Ερεβάν για να μιλήσω στο διεθνές συνέδριο για τη Γενοκτονία που υλοποίησε ο Κεμάλ εναντίον των Ελλήνων, των Αρμενίων και άλλων εκατομμυρίων ανθρώπων. Η αντίφαση σε όλο της το μεγαλείο......
 
 

Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2015

Ελευθερία και αλληλεγγύη στα χρόνια της χρεοκοπίας


Θεοφάνης Μαλκίδης


Ελευθερία και αλληλεγγύη στα χρόνια της χρεοκοπίας







Εμείς, που δεν λεηλατήσαμε, ούτε καταστρέψαμε ζωές συνανθρώπων μας, εμείς που είμασταν σταθεροί στις απόψεις μας και υπερασπιστήκαμε την ανθρώπινη αξία και ηθική, αφού καταγράψαμε και ερμηνεύσαμε την πνευματική και οικονομική χρεοκοπία της πατρίδας μας, δώσαμε με τη στάση και την πράξη μας μία πρόταση για το μέλλον αυτού του τόπου και αυτονόητα και για το δικό μας. Στην καλοπροαίρετη και μη, στην με καλή διάθεση αλλά και προβοκατόρικη ερώτηση, “τι να κάνουμε” ή τι “μπορούμε να κάνουμε”, απαντήσαμε με την ερώτηση, “κοίταξες τον διπλανό σου που πεινάει, που κρυώνει, που έχασε την εργασία του, που δεν έχει να πληρώσει το ηλεκτρικό ρεύμα, το νερό, τα βιβλία και τα τετράδια των παιδιών του, που δεν μπορεί να αναπνεύσει και αργοπεθαίνει κάθε μέρα;”

Η ικανοποίηση των παραπάνω αναγκών ήταν και δυστυχώς παραμένει το πρώτιστο καθήκον κάθε Έλληνα και Ελληνίδας, κάθε ανθρώπου, που δεν μπορεί να βλέπει αφενός την πατρίδα του και την ίδια του τη ζωή να καταστρέφεται και αφετέρου να παρακολουθεί τον κάθε λογής “πολιτικό παράγοντα”, τοπικό και μη, να παριστάνει τον “σωτήρα”.

Έτσι αποφασίσαμε να κάνουμε αυτό, που άλλοι λίγο, άλλοι περισσότερο έπρατταν κατά μόνας. Να βοηθήσουν και να βοηθούν τον συνάνθρωπο, ποικιλοτρόπως και συνεχώς. Έτσι λίγοι άνθρωποι, δημιουργήσαμε την Κίνηση Αλληλεγγύης Πολιτών Αλεξανδρούπολης, ώστε να δώσουμε μία σοβαρή, ανιδιοτελή και συνεχή πρόταση για την πατρίδα μας. Για να δώσουμε θάρρος στις εκατοντάδες οικογένειες, οι οποίες αφού είδαν τη ζωή τους να καταρρέει, παρακολουθούν τους υπεύθυνους της κατάστασής τους, να τους διαβεβαιώνουν (!) ότι όλα θα πάνε καλά.....

Είναι πολλές οι στιγμές για τις οποίες νιώθουμε ότι, συν Θεώ, πετύχαμε αρκετά. Κάναμε διανομή εκατοντάδες τόνων προιόντων και προχωρήσαμε στην παραγωγή άλλων τόσων με τον ίδιο σκοπό, με ελάχιστα λόγια και βρεθήκαμε εκεί που κανένας δεν πήγε. Γίναμε καλύτεροι και πράξαμε το αναγκαίο, έναντι των συνανθρώπων μας, των προγόνων μας, των εαυτών μας, των παιδιών μας και των παιδιών των παιδιών μας.

Χωρίς ανταμοιβή και προαπαιτούμενα. “Δωρεάν λάβατε, δωρεάν δώτε” .

Η αλληλεγγύη είναι η αληθινή πράξη, η πραγματική προσωπική και συλλογική ανά(σ)ταση, η ανιδιοτελής αγάπη προς την πατρίδα, η πίστη στο Θεό, είναι, μαζί με άλλα, αυτή που θα οδηγήσει στην αληθινή απελευθέρωση της Ελλάδας και του Ελληνισμού από τα δεσμά της πνευματικής και οικονομικής χρεοκοπίας. Άλλωστε τώρα που τελειώσαν τα χρήματα από που θα κρατηθεί ο λαός μας;
 
 

Τρίτη, 30 Ιουνίου 2015

Τώρα που τελειώσαν τα χρήματα από που θα κρατηθούμε;


Θ. Μαλκίδης


Τώρα που τελειώσαν τα χρήματα από που θα κρατηθούμε;
 
Απόσπασμα της ομιλίας του Θ. Μαλκίδη στις εκδηλώσεις που οργάνωσε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Νίψας Έβρου, για την εορτή των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου και για την παρουσίαση του βιβλίου του Θ. Μαλκίδη για τον Πόντο που εξέδωσε ο Σύλλογος.



Όταν ήρθαν οι πρόγονοί μας πριν 90 σχεδόν χρόνια στον τόπο, διωκόμενοι λόγω της Γενοκτονίας εναντίον τους, έφτιαξαν, χωρίς να έχουν πτυχία, μεταπτυχιακά και διδακτορικά, αυτά που δημιουργούσαν για χιλιάδες χρόνια οι Έλληνες και οι Ελληνίδες σε μία νέα πόλη: Την εκκλησία και το σχολείο. Γνώριζαν ότι αυτά τα δύο θα κρατούσαν την παρούσα γενιά, όπως κράτησαν τους δικούς τους προγόνους, ευχόμενοι, με καθημερινό αγώνα, ότι θα κρατήσουν και τους απογόνους τους.

Η ανιδιοτελής αγάπη για την πατρίδα και η βαθιά πίστη στο Θεό, τους βοήθησε να ξεπεράσουν τις δυσκολίες και τις ανθρώπινες απώλειες- κάθε σπίτι είχε τουλάχιστον και από ένα θύμα λόγω της Γενοκτονίας- και κατόρθωσαν να πάνε μπροστά.

Τώρα, σήμερα, που τελείωσαν τα χρήματα από που θα πάρουμε θάρρος; Από που θα αντλήσουμε πίστη για να αντισταθούμε στον εκβιασμό και στις δυσκολίες ; Προφανώς από όπου πήραν θάρρος και οι πρόγονοί μας. Για αυτό και πρέπει να ξαναφτιάξουμε σχολεία, Φροντιστήρια, όπως τα έλεγαν στην πατρίδα και να ξαναδούμε τη σχέση μας με την πίστη. Σ΄αυτά τα δύο πρέπει να ακουμπήσουμε, να σταθούμε, για να δημιουργήσουμε, όπως οφείλουμε ως άνθρωποι και ως Έλληνες, για να ξαναγίνουμε υπερήφανοι, που είμαστε άνθρωποι και Έλληνες. Το οφείλουμε στις ψυχές των προγόνων μας και στις ζωές των απογόνων μας.


Δείτε την ομιλία του Θ. Μαλκίδη




 
 

Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2015

Ο Άγιος Ευγένιος στη Ρωμανία και το μέλλον του Ελληνισμού, όταν καταρρέουν όλα....

 
 
 

Θεοφάνης Μαλκίδης


Ο Άγιος Ευγένιος στη Ρωμανία και το μέλλον του Ελληνισμού,  
όταν καταρρέουν όλα....

Απόσπασμα της ομιλίας του Θ. Μαλκίδη στον πανηγυρικό εσπερινό του Αγίου Ευγενίου στη Ρωμανία.






Όταν έρχεσαι στο χώρο αυτό, του Αγίου Ευγένιου και της Ρωμανίας, νιώθεις ότι ακουμπάς την Ορθοδοξία και την πατρίδα μας. Νιώθεις ότι έρχεσαι σε ένα χώρο δικό σου, που ο πατέρας σου είναι ο Άγιος και η εκκλησία του το σπίτι σου . Στον ψαλμό του Αγίου Ευγένιου περιγράφεται αυτή η πολύ όμορφη σχέση της ορθοδοξίας με την πορεία του έθνους μας. Τραπεζούντα, μνήμη, μάρτυρας, Ευγένιος. Εκπληκτικές λέξεις, που η κάθε μία κρύβει τον πλούτο της ιστορικής μας διαδρομής και της χριστιανικής μας πίστης. Πόντος, Ρωμανία, Τραπεζούντα, μνημόσυνο, μνήμη, δηλαδή α-λήθεια, μαρτυρώ, καλό γένος, Ευγένιος. Από αυτά εμπνεύστηκαν και συνεχίζουν να εμπνέονται πολλοί, χιλιάδες, άνθρωποι για να φτιάξουν θαυμάσιες εκκλησίες όπως αυτή που βρισκόμαστε, ωραίες εικόνες όπως αυτή του Αγίου Ευγενίου από  τον  αείμνηστο  Νίκο Μαστορόπουλο, ωραίες πόλεις όπως η σχεδιαζόμενη Ρωμανία- ο Πλάτωνας έλεγε ότι οι πόλεις έχουν τα πρότυπά τους στον ουρανό- και γράμματα όπως έλεγε ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.
Όταν πιστεύουν οι άνθρωποι σε άλλες “αξίες”, στα χρήματα και όταν αυτά εξαφανίζονται από που μπορούν να κρατηθούν; Από που πρέπει να αντλήσουν τώρα δύναμη οι Έλληνες και οι Ελληνίδες;
 
Από τους Αγίους μας και τους ήρωές μας, οι οποίοι μαρτύρησαν και θυσιάστηκαν και δίνουν το αίμα τους κάθε μέρα, ξανά και ξανά. Από τον Άγιο Ευγένιο και τους συναθλητές του, τον Άγιο Κανίδιο, τον Άγιο Ακύλα, τον Άγιο Ουαλεριανό, που έπραξαν αυτό που πρέπει να κάνουμε όλοι μας. Για τις ψυχές των προγόνων μας και τις ζωές των απογόνων μας.


Δείτε την ομιλία του Θ. Μαλκίδη





 
 



Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2015

Ο Άγιος Ευγένιος της Ρωμανίας και η Ρωμανία του Αγίου Ευγενίου


 
Θεοφάνης Μαλκίδης

Ο Άγιος Ευγένιος της Ρωμανίας και η Ρωμανία του Αγίου Ευγενίου

Ο Άγιος Ευγένιος στην Τραπεζούντα ως πολιούχος της αλλά και σε ολόκληρο τον Πόντο, τιμούνταν δύο φορές κάθε έτος. Η πρώτη ήταν η 21η Ιανουαρίου, η ημέρα δηλαδή που μαρτύρησε, μαζί με τους συναθλητές του Ουαλλεριανό, Κανίδιο  και Ακύλα. Η δεύτερη ήταν στις 24 Ιουνίου, όταν τιμούνταν η ημέρα γέννησής του, όταν συγκεντρωνόταν στην πρωτεύουσα του Πόντου, Έλληνες και Ελληνίδες αλλά και πολλοί άλλοι λαοί από όλην την περιοχή. Ο ελληνικός πολιτισμός, η Ορθοδοξία, ο Πόντος, η Ρωμανία της φιλοκαλίας, πανηγύριζε τον Άγιο Ευγένιο.
 
Νίκος Μαστερόπουλος.

Ο πολιτισμός όμως και η Ορθοδοξία συνάντησαν τη βαρβαρότητα και η φιλοκαλία την καταστροφή, η ζωή την ιδεολογία του θανάτου και ο Άγιος Ευγένιος, έμεινε μόνος του στην Τραπεζούντα της Ρωμανίας…..
Αυτά μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν ο Άγιος Ευγένιος ξαναέγινε σύμβολο στον τόπο που κατέφυγαν πολλοί διασωθέντες της βαρβαρότητας και ειδικότερα στη Θράκη και την  νέα πόλη, τη Ρωμανία.
 
φωτογραφία του 2012

Στην εορτή του Αγίου Ευγενίου, το καλοκαίρι του 1995 βρεθήκαμε σε μία ιστορική στιγμή όταν εδώ δίπλα στην αρχαία Μαρώνεια, θεμελιώθηκε η εκκλησία του Αγίου Ευγενίου και ξεκίνησε η υλοποίηση της ιδέας του Μιχ. Χαραλαμπίδη για την οικοδόμηση της Ρωμανίας. Μετά ήρθε η σημαντική πρωτοβουλία, ιστορική μπορεί να χαρακτηριστεί, των 204 τότε μελών του Ελληνικού Κοινοβουλίου που υπέγραψαν την πρόταση νόμου για τη δημιουργία του οργανισμού για την υλοποίηση του εγχειρήματος, εγχείρημα όμως το οποίο υπονομεύτηκε από τους γνωστούς μηχανισμούς που οδήγησαν τον Ελληνισμό στην πνευματική και οικονομική χρεοκοπία.
 
vlcsnap-2015-05-01-14h08m11s19


Σήμερα με τη βοήθεια του Αγίου Ευγενίου βρισκόμαστε μπροστά σε μία σχεδόν ολοκληρωμένη εκκλησία, όχι όμως και σε μία
πόλη -πρότυπο για την πατρίδα μας, η οποία έχει καταστραφεί από το μπετόν και τώρα ξανακαστρέφεται από την κρίση, τον πνευματικό μαρασμό και την πτώχευση. Η ολοκλήρωση του ναού και η έναρξη εργασιών της Ρωμανίας, θα πρέπει να είναι η υπόσχεσή μας στον άγιο Ευγένιο, στις ψυχές των ανθρώπων μας που χάθηκαν στη Γενοκτονία, που χαίρονται όμως γιατί τους θυμόμαστε, στους Έλληνες και στις Ελληνίδες, που θέλουν να ξανανιώσουν την Ελληνικότητα, ως ευγενική έκφραση βίου και όχι ως ζούγκλα και βαρβαρότητα.

Οι άνθρωποι που βρίσκονται στη Ρωμανία και τον Άγιο Ευγένιο και πολλοί άλλοι που έχουμε τη σκέψη τους μαζί μας, είναι αυτοί που συνεχίζουν τη ιστορική και διαρκή σχέση εκκλησίας και λαού, λαού και εκκλησίας. Αυτοί που αγωνίζονται για τη Ρωμανία και τον πολιούχο της Άγιο Ευγένιο, για να ξανακάνουν την Ελλάδα, Ελλάδα. Να παρακαλέσουμε τον Άγιο Ευγένιο, παραφράζοντας τα λόγια του ιερέα από το Σοχούμι, την αρχαία Διοσκούρια, όταν πρόσφυγας αντίκρυσε το 1919 τις ελληνικές ακτές- το αναφέρει ο Καζαντζάκης στο “ταξίδι τον Καύκασο”: «Άγιε Ευγένιε βοήθησέ μας να κάνουμε τις πέτρες και τα ξύλα, εκκλησιές και σχολειά».


 2Ιστορική εικόνα του Αγίου  Ευγενίου

Δείτε την ομιλία του Θ. Μαλκίδη στον Άγιο Ευγένιο της Ρωμανίας





Άγιος Ευγένιος, ο Τραπεζούντιος

 
Το κείμενο αποτελεί ενημέρωση
στον προαύλιο  του ναού
του Αγίου Ευγενίου από τον Χρόνη Αμανατίδη


Στα τέλη του 3ου αιώνα μ.Χ., μία εποχή, όπου ο χριστιανισμός εμφανίστηκε κι άρχισε να εξαπλώνεται στην ευρύτερη περιοχή του Πόντου υπό την αυτοκρατορία των Διοκλητιανού και Μαξιμιανού, ο Άγιος Ευγένιος έζησε και μαρτύρησε στην Τραπεζούντα.