Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2016

Η Γενοκτονία των Ελλήνων (νέο βιβλίο στην αγγλική). The Greek Genocide (new book)



Θ. Μαλκίδης  Η Γενοκτονία των Ελλήνων (νέο βιβλίο στην αγγλική γλώσσα).  Αθήνα 2016

Η Γενοκτονία των Ελλήνων, η μαζική δολοφονία  εναντίον του Ελληνισμού της Θράκης, της Ιωνίας, του Πόντου, δολοφονία  η οποία στοίχισε τη ζωή σε πάνω από ένα εκατομμύριο ανθρώπους, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα που γνώρισε η ανθρωπότητα.

Ξεκινώντας από τους Νεότουρκους  και καταλήγοντας στον Μουσταφά Κεμάλ, οι Έλληνες και οι Ελληνίδες, ηλικιωμένοι, βρέφη και παιδιά, γνώρισαν τη βαρβαρότητα, τις διώξεις, τους βιασμούς, τα τάγματα εργασίας και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, την εξορία, την προσφυγιά και το θάνατο.

Από την Αδριανούπολη μέχρι την Τραπεζούντα και τη Σμύρνη, ο Ελληνισμός για σχεδόν δύο δεκαετίες αντιμετώπισε το οργανωμένο σχέδιο εξόντωσης από το φασιστικό καθεστώς των Νεότουρκων και των Κεμαλικών  που κατέληξε σε Γενοκτονία.   Εξόντωση την οποία αρνείται πεισματικά το κράτος- θύτης και αδιαφορεί για αυτήν υπονομεύοντάς την, το κράτος - θύμα.  

Το βιβλίο για τη Γενοκτονία στην αγγλική γλώσσα, το οποίο  έχει δημοσιευθεί και στη ρωσική, την αρμενική, την ιταλική, τη ρουμανική και την ισπανική γλώσσα,  αποτελεί μία ακόμη  πράξη  εξωστρέφειας, διεθνούς κινητικότητας και  συνεχούς προσπάθειας,  για ένα ζήτημα το οποίο απασχολεί ολοένα και περισσότερους ανθρώπους, είναι αφιερωμένο στα θύματα  και στους συναθλητές της αναγνώρισης σε όλον τον κόσμο, οι οποίοι αγωνίζονται για την Αλήθεια, τη Δικαιοσύνη, την Ηθική και τη Ζωή.



T. Malkidis  The Greek Genocide (new book)  Athens 2016.


The crime of Genocide opposes responsibilities not only on the state which committed it, but also to the whole international community for not recognizing a situation created by global crime as legal,  for not helping the performance of an international crime to maintain the illegal situation; and to help other countries with the application of the obligations above. That is, it imposes on the international community the obligation not to recognize an illegal situation as a result of Genocide.

A universal struggle to ask for, and point out, the truth will find many nations in agreement. In order not to repeat the crimes, those responsible and the reasons that led to them have to be found out. The truth must be sought and presented to international public opinion, which knows how to judge and sentence without self-interest. 
Nowadays, when other nations suffer genocides from prejudiced states, it is time for the steps to be taken to recognize the Greek Genocide . 

On the other hand, the contemporary Turkish state has to answer for the Genocides, when 1.000.000 Greeks were murdered, without making propaganda and pleads inconsistency as a state in order to be exculpated from the charge. This state, as the creation of Mustafa Kemal, and the Young Turks are responsible for the crime of Genocide. Each nation has the right to intensely demand from the authorities of the crimes and offences committed against it to recognize them. The greater the harm and the longer the facts were hidden, the more intense the desire for such recognition becomes.

Recognition, which is a substantial way to fight against Genocide; Recognition which constitutes the confirmation of a nation’s right to the respect of its existence according to the international law and the historic truth.

Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

Γιορτάζοντας την καταστροφή της Σμύρνης και τη Γενοκτονία!

Αποτέλεσμα εικόνας για σμύρνη

Θ. Μαλκίδης

Γιορτάζοντας την καταστροφή της Σμύρνης και τη  Γενοκτονία!

1.Οι θύτες εορτάζουν το έγκλημα
Στην Τουρκία η  αποκαλούμενη "Εορτή της Νίκης", στις 30 Αυγούστου, είναι από τις πιο επίσημες ημέρες για το κράτος, αφού αφορά τη νίκη του τουρκικού στρατού επί του ελληνικού, στις 30 Αυγούστου του 1922. Στις 26 Αυγούστου ο Μουσταφά Κεμάλ αυτοπροσώπως είχε ηγηθεί των στρατευμάτων στο Αφιόν Καραχισάρ με το  παράγγελμα «Στόχος μας είναι η Μεσόγειος! Εφοδος». Στις 30 ο ελληνικός στρατός ηττήθηκε στο Ντουμλούπιναρ και η υποχώρησή του συνεχίστηκε ως τις 9 Σεπτεμβρίου, ημέρα της άλωσης της Σμύρνης από τους Τούρκους. 

Η 30ή Αυγούστου χαρακτηρίζεται στην Τουρκία από ιδιαίτερη εθνικιστική  θέρμη. Οι εφημερίδες δημοσιεύουν στην πρώτη σελίδα τους μεγάλα πορτρέτα του πρωτεργάτη της Γενοκτονίας Κεμάλ και μερικές φορές μοιράζουν σημαίες. Όλοι καλούνται να σημαιοστολίσουν, η Τουρκία σκεπάζεται από κόκκινο και άσπρο, ενώ ο Τύπος γεμίζει επίσημες δηλώσεις.
Από το 1996 έχει δοθεί  ιδιαίτερη έμφαση στη μάχη του Μαντζικέρτ, που είχε σημάνει στις 26 Αυγούστου του 1071 την ήττα του Βυζαντίου από τους Σελτζούκους Τούρκους. Οι  εθνικιστές αρέσκονται να συνδέουν την 26η Αυγούστου του 1071 με την 30ή Αυγούστου του 1922, υπογραμμίζοντας τη συνέχεια εννέα αιώνων μαχών «εναντίον του ίδιου εχθρού».
Ο εορτασμός της «απώθησης του εχθρού στη θάλασσα» στη Σμύρνη, στις 9 Σεπτεμβρίου, έχει χαρακτήρα ακόμη  πιο ανθελληνικό. Κομπάρσοι αναπαριστούν τη σκηνή της άλωσης της πόλης, κατεβάζοντας την ελληνική σημαία και αντικαθιστώντας τη με τα τουρκικά χρώματα. 

Τα υπόλοιπα είναι γνωστά με την απώθηση των Ελλήνων και των Ελληνίδων στη θάλασσα και την ολοκλήρωση του εγκλήματος, που ολοκληρωμένο στοίχισε τη ζωή σε πάνω από 1.000.000 προγόνους μας.
  
2. Και το κράτος των  θυμάτων  εορτάζει τη σφαγή
Αλλά και στην Ελλάδα και εδώ είναι το οξύμωρο,  το κράτος εορτάζει (!)  την καταστροφή της Σμύρνης και τη   Γενοκτονία, αφού το θλιβερό και επαναλαμβανόμενο κάθε χρόνο κείμενο του Υπουργείου, της Περιφέρειας, της Αντιπεριφέρειας, του Δήμου, είναι το ακόλουθο:

"Σας κάνουμε γνωστό ότι με το Π.Δ. 304/2001 «Οργάνωση εκδηλώσεων μνήμης της 14ης Σεπτεμβρίου» καθιερώθηκε η 14η Σεπτεμβρίου κάθε έτους ως «Ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το Τουρκικό Κράτος».
Ο φετινός εορτασμός θα γίνει την Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 2016.
Σύμφωνα με τις διατάξεις του Π.Δ 304/2001 ορίζονται τα εξής:
-Γενικός σημαιοστολισμός από 8ης πρωινής μέχρι της δύσεως του ηλίου της 18ης Σεπτεμβρίου, ημέρα της εορτής.
-Φωταγώγηση όλων των καταστημάτων του δημοσίου, των ΟΤΑ, καθώς και των καταστημάτων των Ν.Π.Δ.Δ και των Τραπεζών, από τη δύση του  ηλίου της 18ης Σεπτεμβρίου, μέχρι τις πρωινές ώρες της επομένης.
-Επίσημη δοξολογία- Πανηγυρικός λόγος"Αποτέλεσμα εικόνας για Μαλκίδης Σμύρνη γενοκτονία

3. Ύβρις και  παρακμή

Είναι φανερό το έγκλημα της Ύβρεως που διαπράττει η Τουρκία εναντίον των θυμάτων της Γενοκτονίας, η οποία είχε συμβολικό τέλος στο λιμάνι της Σμύρνης το 1922.

Από την άλλη είναι επίσης φανερή η παρακμή της Ελλάδας, όταν το κράτος, εορτάζει, φωταγωγεί, σημαιοστολίζει, δοξολογεί, πανηγυρίζει κλπ, μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές του ελληνικού λαού και ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας.

Ελπίζοντας  στη Νέμεση και στη Θέμις, κάθε άλλη αναφορά  για το ζήτημα της Γενοκτονίας κρίνεται ανώφελη.....


Αποτέλεσμα εικόνας για σμύρνη καταστροφή

Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2016

Και φτωχοί και αγράμματοι;Μνήμη Αγίου Κοσμά του Αιτωλού




Θ. Μαλκίδης 

Και φτωχοί και αγράμματοι; Μνήμη Αγίου Κοσμά του Αιτωλού

«Ἁµαρτάνετε πολύ νά τά ἀφήνετε τά παιδιά ἀγράµµατα καί τυφλά, καί µή µόνον φροντίζετε νά τούς ἀφήσετε πλούτη καί ὑποστατικά, καί µετά τόν θάνατό σας νά τά τρῶν καί νά τά πίνουν καί νά σᾶς ὀπισολογοῦν. Καλύτερα νά τά ἀφήσετε φτωχά καί γραµµατισµένα, παρά πλούσια καί ἀγράµµατα».

Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο πατροΚοσμάς, λέγοντας τα παραπάνω λόγια απευθυνόταν στο γένος των Ελλήνων που έβλεπε την καταπίεση των Οθωμανών και των συνεργατών τους να γίνεται ολοένα και σκληρότερη, έχοντας όμως πίστη στο Θεό και πεποίθηση στο Ρωμαίικο, ότι μπορούν τα γράμματα να γίνουν πρωταγωνιστικό μέσο απελευθέρωσης.

Είναι  φανερός ο  πόθος του Αγίου και εθνεγέρτη για την παιδεία των σκλαβωµένων Ελλήνων, με αυτήν  πίστευε ότι θα τους ελευθερώσει  από τα δεσμά της αμάθειας και της βαρβαρότητας των  καταπιεστών.
Στον αδελφό του Χρύσανθο έγραφε  το 1779 ότι ίδρυσε 210 ελληνικά σχολεία και ανώτερες σχολές σε 30 επαρχίες που είχε επισκεφθεί, ενώ µερίµνησε και για την λειτουργία και συντήρησή τους.  Αυτός ο πόθος του για την παιδεία αποτελεί το πρώτο και βασικό στοιχείο, το οποίο χαρακτηρίζει  την ιεραποστολική και την εθνική  του δραστηριότητα.

Προβλέποντας την στρεβλή (σημερινή) πορεία της παιδείας μας θα πει, ότι «το κακό θα έρθῃ ἀπό τούς διαβασμένους», αναφερόμενος στους διαφωτιστές ψευτοδιανοούμενους, προσθέτοντας ότι «θά βγοῦν πράγματα ἀπό τά σχολεῖα, πού ὁ νοῦς σας δέν φαντάζεται». Περιγράφει προορατικά και την κοινωνική ζωή μας, όταν  μιλούσε για το γεγονός ότι οι πολιτικοί  «θά βάλουν φόρο στίς κόττες καί στά παράθυρα», ενώ  «οἱ ληστές (αυτοί δηλαδή που  χειρίζονται τίς τύχες μας) θα φύγουν ἀπό τά βουνά καί θά κατεβοῦν στίς πόλεις καί θά φοροῦν ποδήματα»
Για τους νόμους που απορρυθμίζουν τον κοινωνικό , εκπαιδευτικό, εθνικό, οικονομικό και ηθικό μας βίο  επαληθεύθηκε η πρόβλεψή πως «θά δοῦμε και θά ζήσουμε τά Σόδομα καί τά Γόμορρα», ενώ προβλέποντας  το ζήτημα της μετανάστευσης, θα  αναφέρει το εξής: «Ἐσεῖς θά πᾶτε νά κατοικήσετε ἀλλοῦ καί ἂλλοι θἀρθοῦν νά κατοικήσουν σέ σᾶς»

Σήμερα ζούμε την παρακμή της παιδείας και τη χρεοκοπία της οικονομίας. 
Ζούμε την κατάρρευση της αξιοκρατίας   και την οικονομική πτώχευση. 
Ζούμε την έλλειψη ελληνικής και ορθόδοξης παιδείας και την οικονομική και κοινωική καταστροφή. 
Σήμερα έχουμε εκατομμύρια πτυχιούχους και ανάλογους άνεργους, παιδεία χωρίς μέλλον και αντίκρυσμα. 
Σήμερα είμαστε  "φτωχοί και αγράμματοι" για να παραφράσουμε τα  λόγια του Πατροκοσμά. 



Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2016

Και η πολιτική διεθνοποίησης και αναγνώρισης της Γενοκτονίας, που είναι;


Θ. Μαλκίδης 

Και η πολιτική διεθνοποίησης και αναγνώρισης  της Γενοκτονίας, που είναι; 

"Ως Έλληνες αλλά και ως μέλη της Διεθνούς Κοινότητας και ως ισότιμοι Εταίροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οφείλουμε να μην λησμονούμε την θυσία των τραγικών θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, επιτελώντας έτσι εθνικό χρέος το οποίο πηγάζει και από τις ομόφωνες αποφάσεις της Βουλής των Ελλήνων του 1994 και του 1998 αντιστοίχως. Κι αυτό όχι για λόγους εκδίκησης, αφού το αίσθημα αυτό είναι εντελώς άγνωστο σ' εμάς, τους Έλληνες, όπως άλλωστε καταδεικνύει μ' ενάργεια το γεγονός στηρίζουμε ανεπιφυλάκτως την συνταγματική νομιμότητα στην φίλη και γείτονα Τουρκία και είμαστε γέφυρα ειρήνης και φιλίας ως προς τις σχέσεις της με την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Δύση γενικότερα.

Αλλά διότι μόνον η άσβεστη μνήμη και αυτών των Γενοκτονιών μπορεί να γίνει οδηγός, μέσα στην σημερινή ζοφερή πραγματικότητα της τρομοκρατίας -κατ' εξοχήν της τζιχαντιστικής- που διαπράττει εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας, από την οποία υποφέρει και η Τουρκία, προκειμένου να υπερασπισθούμε, ταυτοχρόνως, το μέλλον της Ανθρωπότητας και την τελική ενοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης εναντίον των αδίστακτων εχθρών που απεργάζονται την διάλυση και την καταστροφή της".

Οι παραπάνω προτάσεις είναι από τη σημερινή δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας σχετικώς με ένα θέμα το οποίο σε πρόσφατο κείμενό μου το αποκάλεσα "Αν η Ελλάδα, στο ζήτημα της Γενοκτονίας, ήταν Αρμενία....." (http://malkidis.blogspot.gr/2016/08/blog-post_17.html

Από την παραπάνω δήλωση απουσιάζει, όπως είναι αναμενόμενο άλλωστε,  η πολιτική διεθνοποίησης της Γενοκτονίας, όπως έχει την νομική, διπλωματική, πολιτική και κυρίως η ηθική υποχρέωση η ελληνική πολιτεία. Απουσιάζει, όπως άλλωστε, απουσιάζει γενικώς από το ζήτημα της Γενοκτονίας, η υπόμνηση προς την Τουρκία και τη διεθνή κοινότητα, ότι το έγκλημα αυτό, αφορά το μέλλον του πλανήτη, αφού κάθε καθυστέρηση αναγνώρισης, θα συντελέσει στο γεγονός να σημειωθούν και άλλα εγκλήματα. 

Όπως συνέβη με την μη τιμωρία των Νεότουρκων και των Κεμαλικών για τα εγκλήματα τους εναντίον των Ελλήνων, Αρμενίων και άλλων λαών,  που είχε σαν αποτέλεσμα οι Ναζί  να τα επαναλάβουν με το Ολοκαύτωμα. 
Είναι προφανές ότι με την αντίστοιχη απουσία και αδιαφορία της Ελλάδας για τη Γενοκτονία, που αναλίσκεται σε λόγια άνευ σημασίας και ουσίας, όχι μόνο δε θα προχωρήσει η διεθνοποίηση και η αναγνώριση, αλλά θα μας εγκαλεί κιόλας η φασιστική Τουρκία. 

Οι πράξεις και μόνο οι πράξεις θα τους κρίνουν όλους και οι κριτές θα είναι τα θύματα της Γενοκτονίας!



Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2016

Η αντίσταση στο βιασμό της "Αντιγόνης" στην κατεχόμενη Κύπρο


Θ. Μαλκίδης

Η αντίσταση στο βιασμό της "Αντιγόνης" στην  κατεχόμενη Κύπρο

Το κείμενό μου (http://malkidis.blogspot.gr/2016/08/blog-post_3.html)  για την παράσταση της "Αντιγόνης"  στο αρχαίο θέατρο της  Σαλαμίνας, στην κατεχόμενη Κύπρο, γνωρίζω ότι το διάβασαν πάρα πολλοί, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Κύπρο. Ανάμεσά σ΄αυτούς και αρκετοί που έχουν σχέση  με την παράσταση. 


Το κείμενό μου, αφού ανέφερε τους λόγους για τους οποίους δε θα έπρεπε να "ανέβει" η Αντιγόνη στην κατεχόμενη Ελληνική Κύπρο, έκλεινε με τη εξής παραίνεση αλλά και υπόμνηση προς τους ηθοποιούς: 

"Την ύστατη στιγμή θα ήταν συνώνυμο με την παράδοση της "Αντιγόνης" και την ελληνική ιστορία, οι ηθοποιοί να αρνηθούν να παίξουν στα κατεχόμενα νομιμοποιώντας τον Τούρκο φασίστα κατακτητή. 
Ας ακολουθήσουν το παράδειγμα των συναδέλφων τους κατά τη διάρκεια της φασιστικής Ναζιστικής κατοχής που δεν έπαιζαν "Αντιγόνη" με τους κατακτητές, αλλά και των μουσικών της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, οι οποίοι  όταν στάλθηκαν να παίξουν το 1997 στην Άγκυρα προς τιμή του δασκάλου του Χίτλερ, Μουσταφά Κεμάλ, αρνήθηκαν αφού αυτό θα γινόταν την 19η Μαΐου, ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας!"

Πριν από λίγο  πληροφορήθηκα  ότι οι ηθοποιοί  αποφάσισαν να μην συμμετάσχουν στην ύβρη  και να μην  ανεβάσουν την "Αντιγόνη" στην επί 42 χρόνια βιασμένη και κατεχόμενη Κύπρο. 

 Οι ηθοποιοί έπραξαν το εθνικό, πνευματικό και καλλιτεχνικό τους καθήκον, έναντι της πατρίδας  και του θεάτρου, έναντι της  αντιστασιακής πορείας του λαού μας. Η πράξη τους αποτελεί οδηγό για πολλά και σπουδαία, όπως αρμόζει σε ανθρώπους και καλλιτέχνες. 

Είμαι βέβαιος ότι έγραψαν ιστορία.  Ένα μέρος της το ζουν τώρα, το άλλο θα το ζήσουν στο λεύτερο θέατρο της Σαλαμίνας, όταν  θα παίξουν, χωρίς φασίστες εισβολείς και κατακτητές,  την "Αντιγόνη" της Ελευθερίας και της Αντίστασης.


Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2016

Αν η Ελλάδα, στο ζήτημα της Γενοκτονίας, ήταν Αρμενία.....





Θ. Μαλκίδης

Αν η Ελλάδα, στο ζήτημα της Γενοκτονίας, ήταν Αρμενία.....

Η πολύ πρόσφατη δήλωση του προέδρου της Δημοκρατίας για το ζήτημα της Γενοκτονίας και μάλιστα στον ιερό χώρο της Παναγίας Σουμελά, προκάλεσε, όπως άλλωστε αναμενόταν, την αντίδραση της Τουρκίας. 
Αυτομάτως, μετά την προκλητική και με θράσος ανακοίνωση του θεσμικού εκπροσώπου του θύτη, η οποία βεβαίως πατά στην ανυπαρξία, στην αδιαφορία, στην υπονόμευση και εν τέλει την άρνηση του θεσμικού υποκειμένου του θύματος, ήρθε στο μυαλό μας η αυτονόητη σύγκριση με την Αρμενία. 

Αν η Ελλάδα στο ζήτημα της Γενοκτονίας, ήταν Αρμενία, δεν θα στήριζε τις πιο χυδαίες εκφράσεις  υπονόμευσης της Γενοκτονίας, στέλνοντας την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών την 19η Μαΐου στην Άγκυρα!

Αν η Ελλάδα, στο ζήτημα της Γενοκτονίας, ήταν Αρμενία, οι πρωθυπουργοί Κωνσταντίνος και Κώστας Καραμανλής και ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Παπανδρέου, δεν θα κατέθεταν στεφάνι στον δάσκαλο του φασίστα Χίτλερ και των Ναζί, στον ηθικό και φυσικό αυτουργό της Γενοκτονίας, Μουσταφά Κεμάλ 

Αν η Ελλάδα στο ζήτημα της Γενοκτονίας, ήταν Αρμενία, ο πρωθυπουργός της χώρας Ελ. Βενιζέλος, δεν θα  πρότεινε τον αρχιδολοφόνο Κεμάλ για Νόμπελ Ειρήνης. 

Αν η Ελλάδα, στο ζήτημα της Γενοκτονίας, ήταν Αρμενία, ο υπουργός παιδείας Ν. Φίλης και πολλοί άλλοι, δε θα αρνούνταν τη Γενοκτονία.


Αν η Ελλάδα, στο ζήτημα της Γενοκτονίας, ήταν Αρμενία, η Γενοκτονία θα διδάσκονταν σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης και δε θα έβγαινε εκτός ύλης, ενώ παράλληλα οι διανοούμενοι και οι  καθηγητές δεν θα ήταν απολογητές του τουρκικού κεμαλικού φασισμού.

Αν η Ελλάδα, στο ζήτημα της Γενοκτονίας, ήταν Αρμενία, δεν θα υπήρχαν λάτρεις του φασισμού του Κεμάλ, δημιουργώντας ψεύτικα σπίτια του σφαγέα (Μεταξάς) και ονειρευόμενοι ελληνοτουρκική ομοσπονδία (Παπαδόπουλος) .

Αν η Ελλάδα, στο ζήτημα της Γενοκτονίας, ήταν Αρμενία, η αναγνώριση του μαζικού εγκλήματος   θα ήταν ψηλά στην διμερή και διεθνή ατζέντα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και θα αποτελούσε μείζον ηθικό, ιστορικό, νομικό, διπλωματικό και πολιτικό θέμα. Θα είχαμε δεκάδες αναγνωρίσεις και  σεβασμό, συν τοις άλλοις,  από όλον τον πλανήτη. Τώρα, αφού όλα τα παραπάνω απουσιάζουν, μας εγκαλεί η Τουρκία......

Ευτυχώς όμως, παρά τις  συνθήκες πολιτικής και πνευματικής χρεοκοπίας, Έλληνες και Ελληνίδες, στην Ελλάδα και τη Διασπορά,  καθώς και Φίλοι και Φίλες της Ελλάδας και του δικαίου, εφαρμόζουν το Πλατωνικό "πώς όταν οι θεσμοί αδρανούν, οι πολίτες αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους".

Ο αγώνας για την αναγνώριση της Γενοκτονίας, παρά την απουσία και την υποκρισία της Ελλάδας, παρά το θράσος της φασιστικής Τουρκίας,  συνεχίζεται και θα είναι νικηφόρος! 



Ο Θ. Μαλκίδης είναι διδάκτωρ κοινωνικών επιστημών, μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών (International Association of Genocide Scholars- IAGS).







Ο πρωθυπουργός της Χούντας Κ. Κόλλιας με τον Σ. Ντεμιρέλ στην Αλεξανδρούπολη






Η επιστολή του Ελ. Βενιζέλου για απονομή Νόμπελ Ειρήνης στον Κεμάλ







Δευτέρα, 15 Αυγούστου 2016

Από την Παναγία Σουμελά μέχρι την Παναγία Κανακαριά στην κατεχόμενη Κύπρο



Θ. Μαλκίδης

Από την Παναγία Σουμελά μέχρι την Παναγία  Κανακαριά στην κατεχόμενη Κύπρο.

Δεκαπενταύγουστος του 2016

Είναι ομολογουμένως συγκλονιστικό το πόσο έχει επηρεάσει, επηρεάζει και θα συνεχίσει να το πράττει, τη ζωή στον Ορθόδοξο κόσμο η Παναγία, η Μητέρα όλων, εκεί που εν τέλει όλες και όλοι βρίσκουμε καταφύγιο. Για τα προβλήματα, τις θλίψεις και τις δοκιμασίες, για την εκπλήρωση του αιτήματός μας.
Στον Ελληνικό Ορθόδοξο σύμπαν ειδικότερα, η Παναγία μας αποτελεί, εκτός των παραπάνω, μία ιδιαίτερη Μορφή, που φροντίζει, προσέχει, νουθετεί, προστατεύει και κυρίως πράττει σε όλες τις στιγμές μας.

Τούτες τις ώρες όμως έρχεται στο μυαλό η αγάπη της Παναγίας μας, αλλά και το παράπονό της. Για τη σιωπή μας έναντι του εγκλήματος που συντελέστηκε και συντελείται εναντίον της σε πολλούς ναούς της. Εκεί που βρήκαν καταφύγιο και άσυλο, παρηγοριά και ελπίδα, εκατομμύρια χριστιανοί και Έλληνες, σ΄ Αυτήν που είναι η αρχή και το τέλος της ζωής, η πίστη, η αγάπη και η στήριξη.
Ήρθε στη σκέψη μας, η ύβρις και η σύληση, ο μαρασμός και η δολοφονία που έγινε και γίνεται στην Παναγία την Σουμελά και στις άλλες Παναγίες στον Πόντο, στις Παναγίες της Ιωνίας, της Θράκης και της Καππαδοκίας, στις Παναγίες της Βορείου Ηπείρου, μέχρι την Παναγία Κανακαριά στη Λιθράγκωμη της Καρπασίας  και τις άλλες εκκλησίες της Μητέρας μας στην  κατεχόμενη Κύπρο.

Ταράζεσαι όταν κατανοείς, χάνεις την ηρεμία σου όταν καταλαβαίνεις ότι μπροστά στο μεγαλείο της Παναγίας, άνθρωποι μικροί και τραγικά εφήμεροι, ορθώνουν την ασημαντότητά τους και καταστρέφουν με πρωτοφανή βαρβαρότητα το θείο Πρόσωπό της.
Μέχρι το 2010 στην Παναγία Σουμελά οι συνεχιστές των εγκληματιών εναντίον της Μητέρας μας και των προγόνων μας, απαγόρευαν τη λειτουργία, και μετά από ένα διάλειμμα έξι έτων, επανήλθαν στα προηγούμενα, όπως στην Παναγία την Κανακαριά, οι φασίστες εισβολείς του 1974, σύλησαν την εκκλησία της κομίζοντας μάταια πλούτη.

Τα ίδια συνέβησαν και όπου αλλού υπήρξαν εκκλησίες της Παναγίας μας που βρέθηκαν μπροστά σε αφηνιασμένο όχλο, αλλά, και εδώ είναι η τεράστια ευθύνη μας, και ενώπιον της εκκωφαντικής σιωπής μας.

Τούτες τις στιγμές ας σκεφτούμε τις αλειτούργητες Παναγίες του ελληνικού κόσμου, τις βιασμένες εκκλησίες και τα συλημένα μοναστήρια της και αφού ζητήσουμε συγχώρεση για την απουσία μας, ας βάλουμε στην προσευχή μας προς την Παναγία και αυτό το αίτημα: Να ξαναδούμε λειτουργημένες τις εκκλησιές της και τις μονές της, να ξανακουστεί το “Υπερμάχω” και το “Άξιον Εστί”, για να γίνει το “η γῆ πανηγυρίζει, ὁ οὐρανὸς χορεύει”, λόγος και πράξη και έργο. 














Κυριακή, 14 Αυγούστου 2016

Σολωμός Σολωμού, Αττίλας 2 και "η Κύπρος είναι μακριά"


Θ. Μαλκίδης 

Σολωμός Σολωμού, Αττίλας 2 και "η Κύπρος είναι μακριά"

Κατά τραγική ειρωνεία η πράξη  απελευθέρωσης του Σολωμού Σολωμού στις 14 Αυγούστου 1996, συνέπεσε με την 14η Αυγούστου 1974, όταν ο τουρκικός φασιστικός στρατός ολοκλήρωνε το βιασμό της Κύπρου με τον Αττίλα 2. 

Κατά  τραγική πάλι ειρωνεία την 14η Αυγούστου 1996, όταν  ο Σολωμού Σολωμού έδειχνε το δρόμο που πρέπει να βαδίσει 
κάθε καταπιεσμένος λαός, όταν με την πράξη αντίστασης νοηματοδοτούσε τον Ελληνισμό, στις 14 Αυγούστου 1974 η απάντηση του "εθνικού κέντρου"  ήταν η φράση "η Κύπρος είναι μακριά". 

Με τον Κυπριακό Ελληνισμό έχω μακροχρόνιους, ιστορικούς και προσωπικούς δεσμούς. Με εμπνέει ως άνθρωπο ο  αγώνας αυτού του κομματιού του Ελληνικού λαού  για την απελευθέρωσή του από τους αποικιοκράτες, με εμπνέει ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης, ο Γρηγόρης Αυξεντίου, ο Κυριάκος Μάτσης και χιλιάδες άλλοι αγωνιστές, με εμπνέει η αντίσταση στους Τούρκους φασίστες κατακτητές το 1974, ο αγώνας των νέων, των  μαθητών, των  μοτοσικλετιστών, ο Θεόφιλος Γεωργιάδης, ο Τάσος Ισαάκ, ο Σολωμός Σολωμού.

Οι Τούρκοι φασίστες κατακτητές και το ψεύτικο "εθνικό κέντρο" νόμισαν ότι με τη δολοφονία του Σολωμού Σολωμού (όπως βεβαίως και με τη βαρβαρότητα εναντίον του Τάσου Ισαάκ), τον Αύγουστο του  1996, θα επικρατούσε ο  Αττίλας 2 και  " η Κύπρος είναι μακριά",  όμως "λογαριάσατε λάθος" όπως γράφει ο Θεοδόσης Πιερίδης.  


Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ έλεγε πως "η ελευθερία ποτέ δεν χαρίζεται από τον καταπιεστή, πρέπει να απαιτηθεί από τον καταπιεσμένο", προσθέτοντας πως "όταν ένας άνθρωπος δολοφονείται κατά τη διάρκεια ενός αγώνα για την απελευθέρωση ενός έθνους, τότε συμβάλλει στην ανάστασή του". Και είναι βέβαιο ότι ο  Σολωμός Σολωμού αφού απαίτησε την ελευθερία έχει συμβάλει στο ποθούμενο: στην Ανάσταση,  στην Απελευθέρωση του Ελληνισμού της Κύπρου.








Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2016

Αριστοτέλης Γκούμας-Χειμάρρα.Η δολοφονία συνεχίζεται



Θεοφάνης Μαλκίδης

Αριστοτέλης Γκούμας-Χειμάρρα. Η δολοφονία συνεχίζεται

Συνηθίζεται να λέγεται ότι το έγκλημα που δεν τιμωρείται επαναλαμβάνεται. Αυτό που τελεί ο θύτης, αυτό που βιώνει το θύμα, όταν δεν τιμωρείται επαναλαμβάνεται και μάλιστα με τραγικότερο και πιο επώδυνο τρόπο.

Λίγο πριν ,λίγο μετά τον Δεκαπενταύγουστο και την Παναγία μας, η Εκκλησία και ο λαός μας, τιμά την μνήμη των Αγίων Μαρτύρων της Πίστεως και της Πατρίδος, κληρικών, οι οποίοι υπέστησαν μαρτύρια και βρήκαν φρικτό θάνατο, τις ημέρες κατά τις οποίες εξελίχθηκε η Μικρασιατική καταστροφή.

Ο Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος, ο Κυδωνιών Γρηγόριος μαζί με τους 38 ιερείς του, ο Μοσχονησίων Αμβρόσιος και οι 9 ιερείς της συνοδείας του, ο Ικονίου Προκόπιος, ο Ζήλων Ευθύμιος, ο Αρχιμανδρίτης Πλάτων και πολλοί άλλοι, ήταν η προσφορά της αγωνιζόμενης Μικρασιατικής εκκλησίας στη θυσία του Ελληνισμού. Δυστυχώς πριν δολοφονηθούν πρόλαβαν να δουν και την καταστροφή των εκκλησιών όπου λειτουργούσαν.....

Το έγκλημα αυτό που στοίχισε τη ζωή σε 1.000.000 και πλέον Έλληνες και Ελληνίδες, που εξαφάνισε τον πολιτισμό, τις οικίες, τα μνήματα  και τις εκκλησίες,  αφού  δεν τιμωρήθηκε,  επαναλήφθηκε το 1955 και το 1964 στην Κωνσταντινούπολη, Ίμβρο και Τένεδο, το 1974 στην Κύπρο και δυστυχώς και στις μέρες μας, με τη βάρβαρη δολοφονία του Αριστοτέλη Γκούμα στη Χειμάρρα.

Ο αλβανικός φασισμός, τα “αδέλφια και τα ξαδέλφια, κατά δήλωσή τους, των δολοφόνων του 1922” , του τουρκικού φασισμού, αφού είδαν ότι το μαζικό έγκλημα στη Σμύρνη έμεινε ατιμώρητο, αποφάσισαν να καταστρέψουν ότι έφτιαξε η πίστη και η ιστορία στη Βορειοηπειρωτική γη, ότι γέννησε ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός, τον Αριστοτέλη Γκούμα. Με άλλα λόγια η βαρβαρότητα, η ληστεία, η λεηλασία, η καταστροφή δεν τελείωσε στη Σμύρνη, αλλά δυστυχώς συνεχίζεται και
στη Χειμάρρα.

Πέμπτη, 11 Αυγούστου 2016

Οι δολοφόνοι του Τάσου Ισαάκ,του Σολωμού Σολωμού,της Κύπρου και του Ελληνισμού


Θ. Μαλκίδης

Οι δολοφόνοι του Τάσου Ισαάκ, του Σολωμού Σολωμού,της Κύπρου και του Ελληνισμού.

Με συγκίνησε ομολογουμένως η συνάντησή μου με την αδελφή και την κόρη του δολοφονημένου από τους Τούρκους εισβολείς Τάσου Ισαάκ. Μαζί με τον Σολωμού Σολωμού, ο Ισαάκ αποτελεί έναν από τους νέους μάρτυρες που μνημονεύουν τη φασιστική κατάσταση εδώ 42 χρόνια στην Κύπρο.Η κόρη του Τάσου στη συνάντησή της με τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας ζήτησε το αυτονόητο.Να βρεθούν οι δολοφόνοι του πατέρα της και να αποδοθεί δικαιοσύνη. Και μαζί με την Αναστασία Ισαάκ όλοι εμείς ζητάμε να βρεθούν οι δολοφόνοι του Τάσου,του Σολωμού, του Θεόφιλου Γεωργιάδη, των στρατιωτών και των πολιτών που σφαγιάστηκαν από το 1974 έως σήμερα. Σήμερα που τιμούμε την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, αποκατάσταση όμως που έγινε πάνω στα αποκαίδια της Κύπρου.Ζητάμε τη δικαιοσύνη για τη Δημοκρατία που βιάστηκε από τους επίορκους, ζητάμε τη Θέμις και την Νέμεσις για την Κύπρο που τη δολοφονούν τα φασιστικά Τουρκικά στρατεύματα.Απαιτούμε τη δικαιοσύνη για τους αγνοούμενους, για τους πρόσφυγες, για τον Τάσο, τον Σολωμού, για την Κύπρο, τον Ελληνισμό και τη Δημοκρατία. Γιατί Κύπρος ίσον Ελληνισμός, Ελληνισμός ίσον Δημοκρατία.