Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2014

Η ιστορία, οι παραδόσεις και οι χοροί του Πόντου στην Βασιλεία της Ελβετίας


Η ιστορία, οι παραδόσεις και οι χοροί του Πόντου στην Βασιλεία της Ελβετίας


Με πρωτοβουλία και πρόσκληση του Κύκλου των Φίλων της Ελλάδας στην Βασιλεία, μίας συλλογικής προσπάθειας που συγκεντρώνει Φιλέλληνες και Φιλελληνίδες στην Ελβετική αυτή πόλη, υλοποιήθηκε ένα πολύ καλά οργανωμένο διήμερο αφιερωμένο στον Πόντο.

Την πρώτη ημέρα στο πανέμορφο μουσείων γλυπτών, όπου λειτουργεί μόνιμη έκθεση αντιγράφων αρχαίων ελληνικών αγαλμάτων, έγινε η παρουσίαση της ιστορίας αλλά και του μέλλοντος του Ποντιακού ζητήματος, από τον Θεοφάνη Μαλκίδη, τον οποίο προλόγισε η πρόεδρος του Κύκλου των Φίλων της Ελλάδας στη Βασιλεία, Κατερίνα Wahli. Οι Ελβετοί και οι Ελβετίδες που αγαπούν την Ελλάδα και οι περισσότεροι και οι περισσότερες μιλούν ή μαθαίνουν την ελληνική γλώσσα, άκουσαν, ρώτησαν και έμαθαν για τον Πόντο, σε μία εκδήλωση που έγινε για πρώτη φορά στην Βασιλεία.

Την επόμενη ημέρα πραγματοποιήθηκε Εργαστήριο Ποντιακού Χορού με την καθοδήγηση του Θεοφάνη Κριθαρίδη από την Ποντιακή Εστία Στουτγάρδης, ενώ το βράδυ σε ειδική εκδήλωση παρουσιάστηκαν οι αντιπροσωπευτικότεροι χοροί του Πόντου από το χορευτικό συγκρότημα της "Ποντιακής Εστίας" Στουτγκάρδης, με μεγάλη συμμετοχή από Ελβετούς και Ελβετίδες . Η πρόεδρος του Κύκλου των Φίλων της Ελλάδας στη Βασιλεία, Κατερίνα Wahli, ευχαρίστησε τους συντελεστές της εκδήλωσης, τον νυν και τον πρώην πρόεδρο της Ποντιακής Εστίας Στουτγάρδης Σ. Εξουζίδη και Δ. Οξυζίδη, τον ξεναγό Α. Ιωαννίδη, τον Θεοφάνη Μαλκίδη, τα μέλη της Ποντιακής Εστίας Στουτγάρδης, καθώς και όλα τα μέλη του Κύκλου, που γνώρισαν και συμμετείχαν στην ιστορία και παράδοση του Πόντου.




 
 

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014

Διακόσια χρόνια από την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας και ο ρόλος των Θρακών



Την Κυριακή 14 Σεπτεμβρίου 2014 με μία  εκδήλωση στο δημοτικό αμφιθέατρο του Διδυμοτείχου, τιμήθηκε η επέτειος συμπλήρωσης 200 ετών από την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας (14 Σεπτεμβρίου 1814), της οργάνωσης που συνέβαλε τα μέγιστα στην έκρηξη της ελληνικής επανάστασης του 1821 και στην απελευθέρωση του Γένους.
 


Η διοργάνωση και η πραγματοποίηση της εκδήλωσης ήταν άλλη μία πρωτοβουλία δράσης του Ιστορικού και Πολιτιστικού Συλλόγου Διδυμοτείχου «ΚΑΣΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ - Γνώση και Δράση».
Κεντρικός Ομιλητής της εκδήλωσης ήταν ο Θρακιώτης  διδάκτορας Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, Θεοφάνης Μαλκίδης.


Το πρόγραμμα περιελάμβανε προβολή οπτικοακουστικού υλικού και επετειακή ομιλία από μέλος του Συλλόγου.
 Η διάλεξη του κ. Μαλκίδη είχε ως θέμα: «200 χρόνια από την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας και η καθοριστική συμμετοχή των Θρακών»
Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους εκπρόσωποι των πολιτικών, στρατιωτικών και θρησκευτικών αρχών. Ιδιαίτερα λάμπρυναν την τελετή, ο Στρατηγός Διοικητής της XVI M/K Μεραρχίας Πεζικού «Διδυμοτείχου» και οι Ταξίαρχοι Διοικητές της 30ης και 50ης Μ/Κ Ταξιαρχιών. Επίσης αρκετοί συμπολίτες μας παρακολούθησαν με ενδιαφέρον και θαυμασμό την όλη εκδήλωση.



Η 14η Σεπτεμβρίου, εορτή της Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, αποτελεί ταυτόχρονα επέτειος ίδρυσης της Φιλικής Εταιρείας, ώστε να θεωρείται η απαρχή της απελευθέρωσης του Γένους. 
Χρέος να τιμούμε την ημέρα αυτή έχουμε όλοι οι Έλληνες και πλέον μετά την ομιλία του
 κ. Μαλκίδη, θα πρέπει να αποτελεί ορόσημο για όλους τους Θράκες, αισθανόμενοι περηφάνια για τους προγόνους μας και την επαναστατική τους δράση.
 

ΚΑΣΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ – Γνώση και Δράση

 
Δείτε την ομιλία

 

Τετάρτη, 10 Σεπτεμβρίου 2014

Το τέλος του Μικρασιατικού Ελληνισμού: Η τραγική ειρωνεία μίας τραγωδίας

 
Το τέλος του Μικρασιατικού Ελληνισμού: Η τραγική ειρωνεία μίας τραγωδίας


Του Θ. Μαλκίδη


1. Η τραγωδία....


Η ολοένα και αυξανόμενη ένταση του τουρκικού εθνικισμού με την άνοδο των φασιστών Νεότουρκων στην εξουσία του οθωμανικού κράτους, καθώς και τα οικονομικά συμφέροντα συνδεόμενα με την επιχειρηματική διείσδυση της Γερμανίας και άλλων δυνάμεων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, οδήγησαν σε συστηματικούς διωγμούς του ελληνικού στοιχείου που διήρκεσαν από το 1908 ως το 1924. Ένα εκατομμύριο Έλληνες από τους 2.700.000 που ζούσαν το 1914, δολοφονήθηκαν και μαζί τους εξαφανίστηκε η μακραίωνη ελληνική παρουσία στην Ιωνία, στον Πόντο, στη Θράκη, στην Καππαδοκία. Υπεύθυνοι οι Νεότουρκοι και οι συνεχιστές τους φασίστες Κεμαλικοί.

Το τελευταίο μέρος του ανθρώπινου αυτού δράματος παίχτηκε τον Αύγουστο του 1922. Στις 13 Αυγούστου 1922, αρχίζει η επίθεση του Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος ήδη έχει υπογράψει σύμφωνο φιλίας και συνεργασίας με τη σοβιετική Ρωσία, τις τρεις σοβιετικές Δημοκρατίες του Καυκάσου, με τη Γαλλία και την Ιταλία, την ώρα που η Μεγάλη Βρετανία απλώς παρακολουθεί.... Στις 27 Αυγούστου, οι Τούρκοι μπαίνουν στη Σμύρνη και αρχίζει ο εμπρησμός της και η καταστροφή κάθε ελληνικής παρουσίας. Εκεί, όπως σημειώνει ο πρόξενος των ΗΠΑ George Horton «δεν έλειπε τίποτε σχετικά με τη θηριωδία, την ακολασία, την σκληρότητα και όλη τη μανία του ανθρώπινου πάθους». Εικοσιπέντε χιλιάδες (25.000) Έλληνες χάθηκαν στην πυρκαγιά, ενώ μόνο το διάστημα από 27 Αυγούστου μέχρι 4 Σεπτεμβρίου 1922 δολοφονήθηκαν 50.000 Έλληνες. Στις 28 Αυγούστου 1922 κατακρεουργήθηκε ο μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος, και μαζί του 342 κληρικοί της Μητροπόλεως Σμύρνης και των περιχώρων, αφού πρώτα βασανίστηκαν. Τη δολοφονία, την εκδίωξη των Ελλήνων, ακολούθησε η καταστροφή κάθε ίχνους ελληνικής παρουσίας, αυτό άλλωστε υποδηλώνει η φωτιά στη Σμύρνη.

Συνολικά 1.000.000 νεκροί και χιλιάδες αγνοούμενοι και περίπου 1,5 εκατομμύριο Έλληνες αναγκάστηκαν να έρθουν σαν πρόσφυγες στην Ελλάδα. Ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Κωνσταντινούπολη Η. Morgenthau παρομοιάζει τους πρόσφυγες αυτούς με 26.000.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά οι οποίοι είχαν ξαφνικά και απρόσμενα φτάσει στα λιμάνια των ΗΠΑ.

Γράφει σχετικά η Διδώ Σωτηρίου: «Βάλαν φωτιά στη Σμύρνη…εκατοντάδες χιλιάδες κόσμος, τρελός από φόβο, αρχίνησε να τρέχει…και να ξεχύνεται στη παραλία σαν μαύρο ποτάμι…μπρος θάλασσα και πίσω σφαγή…βάλθηκαν να τρέχουν να φεύγουν κυνηγημένοι απ΄ το τούρκικο μαχαίρι και τη φωτιά του πολέμου. Έρχεται μια τραγική στιγμή στη ζωή του ανθρώπου, που το θεωρεί τύχη να μπορέσει να παρατήσει το έχει του, την πατρίδα του το παρελθόν του και να φύγει, να φύγει λαχανιασμένος αποζητώντας αλλού τη σιγουριά. ….Ενάμισι εκατομμύριο αγωνίες και οικονομικά προβλήματα ξεμπαρκάρανε στο φλούδι της Ελλάδας, με μια θλιβερή ταμπέλα κρεμασμένη στο στήθος: «Πρόσφυγες!» ….Χωρίς πατρίδα χωρίς δουλειά χωρίς σπίτι….».

2.Η τραγική ειρωνεία

Η φετεινή επέτειος της Μικρασιατικής Καταστροφής συνέπεσε με την τραγική ειρωνεία που συνήθως συνοδεύει κάθε τραγωδία. Από την μία το αποκαλούμενο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο που συνέχισε την πολιτική ύβρεως από πολλούς και πολλές που ακόμη αναριωτιούνται- όταν δεν αρνούνται- αν υπήρξε Γενοκτονία των Ελλήνων και από την άλλη ο Ερντογάν που παρεμβαίνει στο νομοθετικό έργο της χρεοκοπημένης οικονομικά και πνευματικά Ελλάδας, απαιτώντας να αφαιρεθεί η κουτσουρεμένη πρόνοια για τη Γενοκτονία. Η “ελληνική” απάντηση περί ζήτημα της ιστορίας που δεν αφορά τη σύγχρονη Τουρκία, μόνο θλίψη μπορεί να προκαλεί......

Η αλήθεια είναι ότι η εκδίωξη των Ελλήνων από τους Νεότουρκους και τους Κεμαλικούς, οι οποίοι στράφηκαν με ξεχωριστή μανία εναντίον του Ελληνισμού, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα όχι μόνο στην ελληνική αλλά και στην ανθρώπινη ιστορία. Η γενοκτονία των Ελλήνων, η καταστροφή της Σμύρνης, η εκδίωξη των Ελλήνων είναι ένα ζήτημα που η διεθνής του προέκταση αναφέρεται στην υποχρέωση των κρατών και των διεθνών οργανισμών να αναγνωρίσουν τη Γενοκτονία και να αποκαταστήσουν με αυτόν τον τρόπο, την βλάβη που υπέστησαν οι Έλληνες και οι Ελληνίδες. Βεβαίως μετά και από τις τελευταίες εξελίξεις και τη στάση της Ελληνικής Δημοκρατίας για το ζήτημα της Γενοκτονίας, τον αγώνα για την αναγνώριση θα συνεχίσουμε να το δίνουμε μόνοι μας....
Από την άλλη το σύγχρονο τουρκικό κράτος οφείλει να αναλάβει την ευθύνη για τη Γενοκτονία των Ελλήνων, χωρίς την αρνείται, χωρίς να κάνει προπαγάνδα, χωρίς να απαιτεί από το θύμα, να σταματήσει τον αγώνα αναγνώρισης. Κάθε λαός και ιδιαίτερα οι Έλληνες οι οποίοι έχουν χάσει χιλιάδες συμπατριώτες τους, έχουν το δικαίωμα στην μνήμη, έχουν το δικαίωμα να απαιτούν με επιμονή την επίσημη αναγνώριση από το θύτη και τους συνοδοιπόρους τους, των εγκλημάτων και αδικιών που διαπράχτηκαν σε βάρος τους. Και αυτό θα συνεχιστεί παρά τη θλιβερή στάση της Ελλάδας και την άρνηση της Τουρκίας....

ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ, ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ 
Πέρασε από τη Βουλή το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο μετά και τις ονομαστικές ψηφοφορίες που ζήτησαν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και της Χρυσής Αυγής επί των τριών πρώτων άρθρων. Όπως αναμενόταν υπήρχαν διαφοροποιήσεις εντός των κομμάτων, ιδιαίτερα για το άρθρο 2 που αφορούσε στις γενοκτονίες. Τις προηγούμενες ημέρες είχε ανοίξει συζήτηση για το αν θα πρέπει να ποινικοποιείται ή όχι η άρνηση των γενοκτονιών. Για το επίμαχο άρθρο 2, 54 βουλευτές τάχθηκαν υπέρ, 42 κατά και 3 δήλωσαν "παρών".

Δείτε τη συνέντευξη του Θ. Μαλκίδη στη Δέλτα Τηλεόραση




Δείτε την ομιλία του Θ. Μαλκίδη για τη Γενοκτονία στη Μικρά Ασία στο Συνέδριο " Τρεις Γενοκτονίες, Μία Στρατηγική"

http://www.livemedia.gr/video/2397



Σάββατο, 6 Σεπτεμβρίου 2014

"Σεπτεμβριανά". Η καταστροφή των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης

cf83ceb5cf80cf84

Σεπτεμβριανά”:Η εκδίωξη των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης το 1955.

Του Θ. Μαλκίδη
1. Το  δήθεν  σπίτι του Κεμάλ  στη Θεσσαλονίκη και τα «Σεπτεμβριανά»

Παρά την προπαγάνδα, ότι ο Μουσταφά Κεμάλ γεννήθηκε το 1881 στη Θεσσαλονίκη, στο κτήριο, το οποίο είχε χτίσει δήθεν ο πατέρας του και βρίσκεται στη συμβολή των οδών Αποστόλου Παύλου και Αγίου Δημητρίου, εμείς υποστηρίζουμε ότι ο ισχυρισμός της γέννησης του Μουσταφά Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη και στο συγκεκριμένο κτίριο είναι ένας μύθος.
Ο Κεμάλ γεννήθηκε στη Χρυσαυγή (Σαρίγερ) Λαγκαδά και μάλιστα το 1981, με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Μουσταφά Κεμάλ, επισκέφθηκε την Χρυσαυγή (το κτίριο της τότε κοινότητας) ο Τούρκος πρόξενος Θεσσαλονίκης μαζί με τον γραμματέα του (εφημ. ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΒΟΡΡΑΣ, 10 Μαΐου 1981) συνοδευόμενοι και από Τουρκικό τηλεοπτικό συνεργείο.

Ο πρόξενος ήξερε την αλήθεια και γι’ αυτό παρακάλεσε τους κατοίκους να του υποδείξουν το ακριβές σημείο γέννησης του Μουσταφά Κεμάλ, απ΄ όπου πήρε πολλές φωτογραφίες. Σε κάποια στιγμή αποκάλυψε στους Έλληνες συνοδούς του: «γνωρίζω ότι αυτή είναι η αλήθεια, αλλά είναι δύσκολο να το παραδεχθούμε επίσημα και καταλαβαίνετε το λόγο». Ο ίδιος προθυμοποιήθηκε να χρηματοδοτήσει την ανέγερση μουσείου, το οποίο θα βοηθούσε και την ανάπτυξη του χωριού…

Το 1981  με αφορμή τους εορτασμούς για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Κεμάλ, οι βουλευτές Ν. Βενιζέλος και Κ. Μπαντουβάς, με ερώτησή τους στο Ελληνικό Υπουργείο των Εξωτερικών, αμφισβήτησαν επισήμως τη θεωρία ότι το σπίτι δίπλα στο Τουρκικό Προξενείο Θεσσαλονίκης είναι αυτό στο οποίο γεννήθηκε ο Κεμάλ, επικαλούμενοι μάλιστα και αυτοί την μαρτυρία της ίδιας της αδελφής του της Μακμπουλέ, όπως διασώθηκε σε τουρκικές βιβλιογραφικές πηγές.

Στην δεκαετία του 1930, μετά το ελληνοτουρκικό σύμφωνο φιλίας και συγκεκριμένα το 1934 η Ελληνική κυβέρνηση ανάρτησε έξω από το σπίτι, μία πινακίδα όπου αναφερόταν ότι «εδώ γεννήθηκε ο Μουσταφά Κεμάλ». Και σαν να μην έφτανε αυτό, το 1937 ο Μεταξάς, έδωσε εντολή στο δήμο Θεσσαλονίκης να αγοράσει το σπίτι από την οικογένεια Σεραφειμίδου, που το κατοικούσε. Όταν η οικογένεια αρνήθηκε να το πουλήσει, τότε το κράτος προχώρησε στην απαλλοτρίωσή του. Μετά, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Κ. Μερκουρίου, ενημέρωσε με επιστολή του την κυβέρνηση του Ισμέτ Ινονού, ότι χαρίζει το σπίτι στο Τουρκικό κράτος.

Στη συνέχεια η Τουρκία μετέφερε έπιπλα από τα ανάκτορα Ντολμά Μπαχτσέ και Τοπ Καπί της Κωνσταντινούπολης, ακόμα και ρούχα του Κεμάλ, τα οποία εκθέτονται πλέον στο δίνοντας την εντύπωση στον επισκέπτη, ότι χρησιμοποιήθηκαν μέσα σε αυτό το σπίτι από τον ίδιο τον Κεμάλ.

2. Η τουρκική προβοκάτσια του 1955  και η εξαφάνιση των Ελλήνων

Συν τοις άλλοις, στο φερόμενο ως σπίτι του φασίστα και ρατσιστή Κεμάλ γράφτηκε μία από τις μεγαλύτερες προβοκάτσιες στην παγκόσμια ιστορία.
Η έκρηξη τη νύχτα της 6ης προς την 7η Σεπτεμβρίου 1955 στον κήπο του τουρκικού προξενείου Θεσσαλονίκης και έξω από το ψευδές αναφερόμενο ως σπίτι του Κεμάλ, θα αποτελέσει την αφορμή για το πρωτοφανή για τα παγκόσμια χρονικά διωγμό μίας αυτόχθονης ομάδας. Των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, οι οποίοι λίγα χρόνια πριν είχαν εξοντωθεί οικονομικά, με τον κεφαλικό φόρο, ο οποίος στη συνέχεια κατατέθηκε στη Ζιράτ Μπανκ....

Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

Η εικόνα της Παναγίας Κρημνιώτισσας από τη Σαμοθράκη στην Αλεξανδρούπολη και το Ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης



Φάνης Μαλκίδης

1η Σεπτεμβρίου 1821 : Το Ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης

Η Σαμοθράκη αποτελεί ακόμη ένα μέρος της Θράκης, το οποίο είναι άγνωστο στο ευρύ κοινό, παρά τη μεγάλη προσφορά του στον ελληνικό και παγκόσμιο πολιτισμό, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Το νησί ήταν ένας χώρος, μία ολόκληρη φιλοσοφία της ζωής, μία αντίληψη για την επικοινωνία ανθρώπων και εμπορευμάτων. Η ανάπτυξη της Σαμοθράκης και τα «Σαμοθραείκια τείχη», οι πόλεις που δημιούργησε στα απέναντι Θρακικά παράλια, τα Καβείρια Μυστήρια, η έλευση του Απόστολου Παύλου στο νησί ως πρώτο ευρωπαϊκό έδαφος, και φυσικά η Νίκη της Σαμοθράκης, είναι μερικά από τα δεδομένα, για τα οποία είναι γνωστή η Σαμοθράκη. Το νησί όμως έχει και μία πτυχή της ιστορίας της, άγνωστη και λησμονημένη. Η Σαμοθράκη από το 1459 ήταν υπόδουλη με έντονη την οθωμανική παρουσία.

Η κήρυξη της επανάστασης στη Σαμοθράκη από τους τοπικά μυημένα μέλη στη Φιλική Εταιρεία, ακολούθησε ο γενικός ξεσηκωμός των Ελλήνων. Η αντίδραση από τους Οθωμανούς ήρθε το Σεπτέμβριο του 1821, την 1η του μηνός, την «πρωτοσταυρινιά» όπως λένε οι ντόπιοι, όταν αποβιβάστηκαν δύο χιλιάδες στρατιώτες. Η καταστροφή ήταν ολοκληρωτική. Η Σαμοθράκη μετατράπηκε σε κέντρο λεηλασίας, ζώνη θανάτου και ερείπια, και το νησί έμεινε ακατοίκητο για έξι χρόνια. Εφτακόσιοι από τους κατοίκους που είχαν καταφύγει στα βουνά, οι Οθωμανοί, τους έφεραν πίσω με δόλο δίνοντάς τους την εντύπωση ότι θα τους δώσουν χάρη. Όμως στην τοποθεσία «Εφκάς» στο κάστρο της πρωτεύουσας, της Χώρας, τους δολοφόνησαν όλους. Από τη μαζική αυτή δολοφονία, επέζησαν σύμφωνα με μαρτυρίες ξένων περιηγητών και του Σαμοθρακίτη ιερέα Γ. Μανωλάκη από 25 έως 30 οικογένειες, οι οποίες ζούσαν τα επόμενα χρόνια σε άθλια κατάσταση. Σημαντική μαρτυρία για το ολοκαύτωμα αποτελεί το έργο του Ίωνος Δραγούμη «Σαμοθράκη», ο οποίος διέσωσε το συμβάν, αλλά και την αναφορά για το τρυπημένο Ευαγγέλιο της εκκλησίας της Παναγίας στη Χώρα, το οποίο φυλάσσεται στο Εθνολογικό Μουσείο. Όσοι σώθηκαν από τους 15.000 κατοίκους πουλήθηκαν σαν σκλάβοι.

Σημαντική παράμετρος του ολοκαυτώματος αποτελεί και ο βίαιος εξισλαμισμός πολλών Σαμοθρακιτών, που κατέληξαν   δούλοι. Πέντε από τους επιζώντες του ολοκαυτώματος γύρισαν το 1837 στη Σαμοθράκη και επέστρεψαν στην αρχική τους θρησκεία. Για αυτό το λόγο βασανίστηκαν και θανατώθηκαν στην απέναντι Θρακική ακτή όπου μεταφέρθηκαν στο χωριό Μάκρη της Αλεξανδρούπολης. Η μνήμη τους τιμάται την Κυριακή του Θωμά και αποτελούν τους πέντε νεομάρτυρες (Μανουήλ Παλογούδας, Μιχαήλ Κύπριος, Θεόδωρος Δημ. Καλάκου, Γεώργιος Κουρούνης και Γεώργιος), τα λείψανα των οποίων υπάρχουν στην εκκλησία της Παναγίας στη Χώρα και στις εικόνες στις εκκλησίες του νησιού απεικονίζονται με φουστανέλες.

Το ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης παρέμεινε άγνωστο και η τυπική αναφορά στη θυσία των κατοίκων της στην εθνική παλιγγενεσία, αναγνωρίστηκε από την Ακαδημία των Αθηνών μόλις το 1980. Την καταστροφή της Σαμοθράκης την απεικόνισε πολύ χαρακτηριστικά ο Γάλλος Αύγουστος Βινσόν (Αuguste Vinchon) ο οποίος λίγο αργότερα ζωγράφισε ένα πίνακα με θέμα τη σφαγή της Σαμοθράκης, που βρίσκεται στο Λούβρο.

Το ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης αποτελεί μία άγνωστη πτυχή της ιστορίας μας και οφείλουν οι χιλιάδες επισκέπτες του νησιού να το γνωρίσουν, και οι αρκετοί ερευνητές που ασχολούνται με αυτό, να το αναδείξουν περισσότερο. Η συνέχεια θα πρέπει να είναι ακόμη πλούσια, το οφείλουμε στους νέους ανθρώπους που θυσιάστηκαν το Σεπτέμβριο του 1821 και αργότερα, για ελευθερία σώματος και πνεύματος.


Για το Ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης περισσότερα στο Δορδανάς Σ- Μαλκίδης Θ. (επιμ.) Σαμοθράκη: Ιστορία- Αρχαιολογία- Πολιτισμός. Πρακτικά Επιστημονικού Συνεδρίου. Θεσσαλονίκη: εκδόσεις Επίκεντρο 2008.



H ομιλία του Θ. Μαλκίδη στο Ι.Ν. Αγίου Βασιλείου Αλεξανδρούπολης για το Ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης την 1η Σεπτεμβρίου 1821.


Το ρεπορτάζ της Δέλτα Τηλεόρασης για την έλευση της Παναγίας της Κρημνιώτισσας στην Αλεξανδρούπολη και το Ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης






Η έλευση της εικόνας της Παναγίας Κρημνιώτισσας στον Ι. Ν. Αγίου Βασιλείου  της  Αλεξανδρούπολης


Σάββατο, 23 Αυγούστου 2014

Γενοκτονία και Αντιρατσιστικό νομοσχέδιο





Ο Θεοφάνης Μαλκίδης Μέλος Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαικών για τη Μελέτη Γενοκτονιών σε τηλεφωνική επικοινωνία,και ο  Ευγένιος Παπαδόπουλος Δημοσιογράφος καλεσμένος στο Κεντρικό Δελτίο Ειδήσεων στη Δίον Τηλεόραση για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο




Θεοφάνης Μαλκίδης

Η Ελληνική Δημοκρατία δεν (θα) αναγνωρίζει τη Γενοκτονία των Ελλήνων;
Δε θα μπούμε στη διαδικασία να αναφερθούμε στον τύπο του νομοσχεδίου του γνωστού και αποκαλούμενου ως αντιρατσιστικού. Εξάλλου όλοι και όλες γνωρίζουν ότι η πατρίδα μας είναι υπό (οικονομική ) κατοχή και έχουν καταλυθεί τα πάντα: Σύνταγμα, νόμοι και δικαιοσύνη, ενώ η επικράτεια διοικείται με νομοθετικές ρυθμίσεις που προτείνονται από ξένους γραφειοκράτες και εγκρίνονται από τους εκλεγμένους εκπροσώπους του λαού....

Θα αναφερθούμε όμως στην ουσία. Η Ελληνική Δημοκρατία αυτή που βιάζεται ποικιλοτρόπως και κατ ' εξακολούθηση από τους "φύλακες", οικοδομήθηκε αποκλειστικά και μόνο με τις θυσίες του ελληνικού λαού. Είναι κυριολεκτικά φτιαγμένη με το αίμα Ελλήνων και Ελληνίδων. Ανάμεσά τους και πάνω από ένα εκατομμύριο πρόγονοί μας της Μικράς Ασίας, του Πόντου και της Θράκης, που δολοφονήθηκαν με τη Γενοκτονία που οργάνωσαν οι Νεότουρκοι και οι Κεμαλικοί καθώς και οι ξένοι Σύμμαχοί τους.

Για Γενοκτονία αυτή με τεράστια ομολογουμένως καθυστέρηση η Βουλή των Ελλήνων θέσπισε δύο νόμους, όμως οι ανήθικες πράξεις των "αρμοδίων" τους ακύρωσαν. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρουμε τις καταθέσεις στεφάνων των πρωθυπουργών και υπουργών εξωτερικών στον βασικό υπεύθυνο της Γενοκτονίας, το Μουσταφά Κεμάλ (Ατατούρκ)!!!! Έτσι μείναμε ένας μικρός αριθμός ανθρώπων, με μεγάλο κόστος, να στηρίξουμε τη διεθνή προσπάθεια αναγνώρισης. Και πετύχαμε πολλά, παρά τα ελλαδικά εμπόδια και τις τουρκικές πράξεις. Το μαρτυρούν οι αναγνωρίσεις της Γενοκτονίας από την Αυστραλία μέχρι τις ΗΠΑ και τη Σουηδία. Και ο αγώνας συνεχίζεται.

Παρασκευή, 15 Αυγούστου 2014

Οι εκλογές στην Τουρκία





Στην Τουρκία οι πολίτες καλούνται στις προεδρικές εκλογές να επιλέξουν ανάμεσα στην παλιά Τουρκία και τη νέα Τουρκία όπως έχει δηλώσει ο πρωθυπουργός και υποψήφιος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε μια προεκλογική συγκέντρωση στα Άδανα.

Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

Εκατό χρόνια από την έναρξη της Γενοκτονίας των Ελλήνων




Ημερίδα που οργάνωσε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Θρακικών Σωματείων  στη Θεσσαλονίκη για τα εκατό χρόνια από την έναρξη της Γενοκτονίας των Ελλήνων .

Ομιλητές :

Κωνσταντίνος Βακαλόπουλος 0- 34:23 και

Θεοφάνης Μαλκίδης 34:30- 1:03


 

Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014

Οι Αρβανίτες της Θράκης. Ο αλλόφωνος Ελληνισμός ανάμεσα στις Συμπληγάδες της άγνοιας και της προπαγάνδας.

 
Θεοφάνης Μαλκίδης 


Οι Αρβανίτες της Θράκης. Ο αλλόφωνος Ελληνισμός  ανάμεσα στις Συμπληγάδες της άγνοιας  και της προπαγάνδας.  
Μέρος της ομιλίας στο 3ο Πανελλήνιο Αντάμωμα Αρβανιτών Ζαλουφιωτών που έγινε στο Παραλίμνιο Σερρών τον Ιούλιο του 2014  και απόσπασμα από την εισαγωγή του  βιβλίου “Αρβανίτες. Από την Ήπειρο στη Θράκη”, εκδ. Γόρδιος Αθήνα 2014.
 
1.       Η Μνήμη και η ταυτότητα των Αρβανιτών
Είναι γεγονός ότι ένα ιδιαίτερο στοιχείο της ανθρωπολογίας αποτελεί η μνήμη. Μνήμη που συνδέεται με τις γενιές που προηγήθηκαν, με όμορφες και δύσκολες στιγμές, με ανθρώπους, με τόπους και αντικείμενα που είτε χάθηκαν, είτε αποκόπηκαν από τους δημιουργούς τους με βίαιο τρόπο. Για τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, η μνήμη αποτέλεσε στοιχείο της παρούσας και της μεταθανάτιας ζωής, τρόπος συλλογικού βίου, στοιχείο σεβασμού της ζωής που υπήρξε και που θα συνεχισθεί.
Είναι πολλές οι στιγμές που καταγράφει η πλούσια μυθολογία και ιστορία μας, όπου η μνήμη των προηγούμενων και των μελλοντικών ανθρώπων καθορίζουν τις πράξεις των παρόντων. Ηρωικές και κυρίως καθημερινές πρακτικές εξαρτώνται από το πως συμπεριφέρθηκαν στο παρελθόν οι πρόγονοι, αλλά και πως θα τους κρίνουν οι απόγονοι.
Στην πορεία αυτή της ζωής και της Ελληνικότητας, μετέχουν Έλληνες και Ελληνίδες  από διαφορετικούς τόπους και γεωγραφικές προελεύσεις, με διαφορετικές τοπικές ταυτότητες και διαλέκτους που διατηρούν όμως όλοι και όλες την κοινή Ελληνική- Ρωμαίικη μνήμη. 
Έλληνες και Ελληνίδες που με την πάροδο του χρόνου  ως μοναδική επιλογή επιβίωσης,  έγιναν Σλαβόφωνοι, Βλαχόφωνοι, Τουρκόφωνοι, Αρβανιτόφωνοι  κ.ά, και σε κρίσιμες στιγμές ένωσαν τις δυνάμεις τους  για τη συνέχεια και την ελευθερία. Επισημαίνοντας την αλλοφωνία των Ελλήνων, ως στοιχείο διαφορετικότητας και αποτελέσματος της μακραίωνης δουλείας του ελληνικού χώρου,  θα πρέπει να σταθούμε στην περίπτωση των Αρβανιτών της Θράκης, η οποία  όπως και οι άλλες αποτέλεσαν και αποτελούν σημαντικό στοιχείο της ταυτότητάς και της ανθρωπολογίας της μνήμης των Ελλήνων και των Ελληνίδων που  αλλοφώνησαν  με την παρόδο του χρόνου.  
Αυτών  που ξεκίνησαν από την Κορυτσά και τη Μοσχόπολη, το Βιθκούκι,  το Κιαφσεζ και έφτασαν μέχρι την Αδριανούπολη, το Ζαλούφι και τους άλλους τόπους της ανατολικής Θράκης . Αυτοί που βίωσαν τη Γενοκτονία στις αρχές του 20ου αιώνα και ακολούθησαν τον προσφυγικό δρόμο το 1922, στους οικισμούς Δίκαια, Καβύλη, Σάκκο, Κλεισσώ, Νέο Χειμώνιο, Θούριο, Σοφικό, Ασημένιο, Ρήγιο, Πύθιο,   Τύχιο/Τυχερό, Τάρσιο, Πυρόλιθος, Φέρες, Πέπλος, Γεμιστή, Αρδάνιο, Άνθεια, Παλιούρι, Λάδη, Μεταξάδες, Απαλός,  Βρυσικά,  Πρωτοκλήσι,  Μαυροκλήσι,  Κήποι, Αλεξανδρούπολη, στον Έβρο,   στην Παραδημή Ροδόπης, στη Μουσθένη, στην Κάριανη Καβάλας,  στον Καλό Αγρό Δράμας, στις Μάνδρες Κιλκίς, στη Σουρωτή, στο Σέδες, στο Καλοχώρι, στο Τριάδι Θεσσαλονίκης, στο Νεοχώρι, στο Παραλίμνιο, στην Νέα Πέτρα, στο Θολό,  στην Κοίμηση στις Σέρρες αλλά και σε όλον τον πλανήτη!
2.       Η συνέχεια και το μέλλον
 Η ανάδειξη της πορείας και της προσφοράς των αλλόφωνων Ελλήνων, των Αρβανιτών  της ανατολικής Θράκης, έρχεται ως αποτέλεσμα της αγωνιώδους προσπάθειας ανθρώπων και σωματείων, επιστημόνων, ερευνητών και άλλων ατομικών ή συλλογικών υποκειμένων, που είδαν  την Αρβανίτικη ταυτότητα να αλλοιώνεται στα πλαίσια της αλβανικής  προπαγάνδας και παράλληλα  να εξαφανίζεται με   άκομψο τρόπο, ως αποτέλεσμα άλλων προτεραιοτήτων  και άγνοιας του ελλαδικού κόσμου. Είναι πολλές φορές οι περιπτώσεις στην μεν πρώτη, όπου η προπαγάνδα μπήκε ακόμη και στις οικίες των Αρβανιτών της Θράκης (του Έβρου κυρίως), ενώ στη δεύτερη έχουμε αναρίθμητες  περιπτώσεις όπου  απαγορευόταν  η ομιλία της διαλέκτου των Αρβανιτών. Όπως άλλωστε συνέβη και σε άλλες περιπτώσεις Ελλήνων και Ελληνίδων που έγιναν Σλαβόφωνοι, Βλαχόφωνοι, Τουρκόφωνοι, κ.ά.
Μία πολύ σοβαρή προσπάθεια άρσης της άγνοιας, της αδιαφορίας αλλά και της προπαγάνδας για τους Αρβανίτες της Θράκης  έγινε στα πλαίσια των “Ανταμωμάτων” των Αρβανιτών που κατάγονται από το Ζαλούφι της ανατολικής Θράκης   το Μάρτιο του 2012 στο Νέο Χειμώνιο Έβρου, τον Ιούνιο του 2013 στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης και τον Ιούλιο του 2014  στο Παραλίμνιο Σερρών.
Εκεί προσκλήθηκα από τους Συλλόγους και τους ανθρώπους που προετοίμασαν και οργάνωσαν τα “Ανταμώματα”  να μιλήσω για ένα θέμα, δύσκολο και σχετικά άγνωστο. Ωστόσο ο πόθος για την αλήθεια και την ισότιμη παρουσία και συμμετοχή των Αρβανιτών της Θράκης στον ελληνικό κόσμο, έδειξε ότι τα εμπόδια μπορούσαν να εξαφανιστούν. 
Στις συναντήσεις αυτές, όπου συμμετείχαν Αρβανίτες που κατάγονται από τα χωριά της ανατολικής Θράκης και κατοικούν σε όλην την Ελλάδα και το εξωτερικό, έγινε με έντονο τρόπο, λόγω της μεγάλης συμμετοχής και της θέλησης των οργανωτών και των συμμετεχόντων,   αφενός η προβολή της πλούσιας Αρβανίτικης – Θρακικής παράδοσης, και αφετέρου η αποκαθήλωση της παραπληροφόρησης, της άγνοιας και της προπαγάνδας.
 Για την προσπάθεια αυτή, να αναδειχθεί η Αρβανίτικη  θέση στην ελληνικό κόσμο, οφείλουμε πολλά στις προηγούμενες γενιές που σε  ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες κατόρθωσαν να διασώσουν την ιστορική μνήμη,  δίνοντας τα βιολογικά εφόδια στους μετέπειτα Αρβανιτόφωνους Έλληνες και Ελληνίδες, για να αντιπαλέψουν τη λήθη και το ψεύδος, την αδιαφορία, την εχθρότητα, την προπαγάνδα  και την ιστορική άγνοια.
Σήμερα οι απόγονοι των διασωθέντων από τη Γενοκτονία που σχεδίασαν οι Νεότουρκοι και οι Κεμαλικοί,  οι Έλληνες Αρβανιτόφωνοι της ανατολικής Θράκης, αναλαμβάνουν την ευθύνη να αποκαταστήσουν το μεγάλο κενό  από την ελληνική ιστορία και μνήμη και την αντίκρουση της προπαγάνδας.    
Η προσπάθεια αυτή αποτελεί μία συμβολή στην ιστορική  πορεία των Αρβανιτών της Θράκης,  στην πλούσια  διαδρομή μνήμης,  αλλά κυρίως αποτελεί συμβολή   στην προσπάθεια αποκατάστασης της αλλόφωνης πληθυσμιακής αυτής ομάδας του ελληνικού λαού. Προσπάθεια η οποία   είναι διακριτή και επειδή έχει πλέον τα υποκείμενά της, τους ανιδιοτελείς ανθρώπους, θα έχει και ουσιαστικά αποτελέσματα.


 Δείτε το ρεπορτάζ για το Αντάμωμα Αρβανιτών Ζαλουφιωτών Ανατολικής Θράκης



Τρίτη, 1 Ιουλίου 2014

Πόντος και Ποντιακό ζήτημα



Ομιλία του Θ. Μαλκίδη για τη δολοφονία της ηγεσίας των Ελλήνων στην Αμάσεια του Πόντου (1921) και το Ποντιακό ζήτημα σήμερα. Νέο Κεραμίδι Πιερίας.


Διαβάστε επίσης στο περιοδικό ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ  τ. 238,  Ιούλιος 2014

Θεοφάνης Μαλκίδης

 Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ: Μια (ακόμη) αποσιωπημένη Γενοκτονία – Ιστορία, πολιτική  και αναγνώριση
                                              
 
Εκτός από τη Γενοκτονία των Αρμενίων από το κίνημα των Νεότουρκων και της συνέχειάς τους, του Κεμαλισμού, υπάρχει και μια άλλη Γενοκτονία λιγότερο γνωστή στο εξωτερικό αλλά εξίσου σημαντική και που μας αφορά όλους: αυτή των Ελλήνων.