Παρασκευή, 12 Φεβρουαρίου 2016

Ποδοσφαιρική ομάδα Πόντος. 12 Φεβρουαρίου 1921


  • Ποδοσφαιρική ομάδα Πόντος. Απαγχονίστηκαν για να τιμήσουν τη φανέλα τους
Ποδοσφαιρική ομάδα Πόντος. Ο ελληνικός αθλητικός σύλλογος Μερζιφούντας. 
 12 Φεβρουαρίου 1921. Απαγχονίστηκαν για να τιμήσουν τη φανέλα τους.
Του Φάνη Μαλκίδη

Ο Ελληνικός Αθλητικός Σύλλογος Μερζιφούντας «Πόντος» ιδρύθηκε από μαθητές και αποφοίτους του Κολεγίου «Ανατόλια» το 1903. Στη διοίκησή του συμμετείχαν τόσο οι μαθητές όσο και οι δάσκαλοι του κολεγίου, και η δραστηριότητά του αφορούσε τους τομείς του αθλητισμού, του πνεύματος, της τέχνης. Επίσης, ο σύλλογος διοργάνωνε ερασιτεχνικές θεατρικές παραστάσεις, δημιούργησε εξαιρετική βιβλιοθήκη, ενώ το 1910 ο σύλλογος ανέλαβε την έκδοση του περιοδικού Πόντος, Μηνιαίον δημοσίευμα φιλολογικόν, επιστημονικόν και παιδαγωγικόν.
Ο Ελληνικός Αθλητικός Σύλλογος «Πόντος» κατέχει ιδιαίτερη θέση μεταξύ των συλλόγων εξαιτίας της ιδιαιτερότητας του χαρακτήρα του, αφού συγκροτήθηκε στο πλαίσιο ενός σχολείου και ταυτόχρονα εργάστηκε για την ταυτότητα των μελών του.

Στις τελευταίες εκλογές, που έγιναν τον Μάιο του 1920, στο αξίωμα του προέδρου αναδείχθηκε ο καθηγητής Δ. Θεοχαρίδης, στη θέση του αντιπροέδρου ο Χαράλαμπος Ευσταθιάδης, γραμματέας ο Αναστάσιος Παυλίδης, ταμίας ο Συμεών Ανανιάδης, και υπεύθυνος για το αθλητικό τμήμα ο Γρηγόριος Τσακάλωφ. Όλοι τους 8 μήνες αργότερα θα συλλαμβάνονταν από τους Τούρκους, και με εξαίρεση τον Τσακάλωφ, ο οποίος ήταν Ρώσος πολίτης, θα δολοφονούνταν στην Αμάσεια το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 1921.
Σημαντικό μέλος και αθλητής του Συλλόγου ήταν ο Συμεών Ανανιάδης. Ο Ανανιάδης γεννήθηκε στη Σαμψούντα, εισήχθη στο «Ανατόλια» το 1919, και ήταν πολύ καλός αθλητής του στίβου. Όπως γράφει ο συμμαθητής και φίλος του Ευθύμιος Κουζινός, το 1920 έβλεπε το μέλλον του ρόδινο: «Είχαμε επιβιώσει από σφαγές τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια και είχε βάλει τρεις στόχους, να πιάσει και εάν είναι δυνατόν να "σπάσει" το παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μέτρα, να φοιτήσει στην αμερικανική ιατρική σχολή στη Βηρυτό και να συνεχίσει σπουδές στη Βιέννη και να παντρευτεί μια όμορφη συμπατριώτισσά του από την περιοχή του Αλαχάμ η οποία φοιτούσε στο αμερικανικό Λύκειο. Μάλιστα κάθε Σάββατο δεν έχανε την ευκαιρία να συμμετέχει στις συνεδριάσεις του "Πόντος", όπου εκεί την έβλεπε ο Συμεών» (Couzinos E., Twenty three years in Asia Minor [1899-1922], New York, Vantage Press 1969, σ. 67).
Στις 12 Φεβρουαρίου 1921 οι Τούρκοι περικύκλωσαν το «Ανατόλια». Αρχικά έψαχναν για όπλα και εκρηκτικά και στη συνέχεια, αφού δεν βρήκαν τίποτα, κατευθύνθηκαν στο γραφείο του προέδρου του Κολεγίου Τζ. Γουάιτ. Εκεί οι Τούρκοι είδαν δύο χάρτες που απεικόνιζαν την περιοχή του Πόντου, σύμφωνα με τους αρχαίους Έλληνες και τους Ρωμαίους. Η εύρεση των χαρτών οδήγησε τους Τούρκους να ζητήσουν να δουν τη βιβλιοθήκη του συλλόγου «Πόντος». Στη βιβλιοθήκη υπήρχαν εκατοντάδες βιβλία στην ελληνική και ειδικότερα στην αρχαιοελληνική γλώσσα, έργα κλασικών συγγραφέων τυπωμένα τα περισσότερα στην Αθήνα. Ανάμεσά τους βρήκαν και ένα σημειωματάριο με τις δραστηριότητες του Συλλόγου, το οποίο θεωρήθηκε «επαναστατικό».
Η φωτογραφία του ποδοσφαιρικού τμήματος του Συλλόγου ερέθισε ακόμη περισσότερο τους Τούρκους. Οι αθλητές της ποδοσφαιρικής ομάδας «Πόντος» είχαν άσπρες και μπλε οριζόντιες ρίγες και το γράμμα «Π» στο στήθος.
Το βράδυ της ίδιας μέρας ο Συμεών Ανανιάδης, ο οποίος ήταν παρών κατά τη διάρκεια της εφόδου των κεμαλικών στη βιβλιοθήκη του Συλλόγου, μίλησε με τον Κουζινό, λέγοντάς του πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα. Όπως είπε ο Ανανιάδης, «αυτό είναι το τέλος». Λίγο πριν τις 12 το βράδυ τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του συλλόγου κατευθύνθηκαν στο γραφείο του προέδρου του Κολεγίου, όπου έγινε η σύλληψή τους από τους Τούρκους. Στην συνέχεια οδηγήθηκαν στην Αμάσεια όπου με ψευδείς κατηγορίες καταδικάστηκαν σε θάνατο μαζί με τις πιο σημαντικές προσωπικότητες του Ελληνισμού.
Οι σύλλογοι των Ελλήνων προήλθαν από την ανάγκη που βίωνε ο Ελληνισμός να διατηρήσει την ιδιαιτερότητά του, να ανυψώσει το πνευματικό του επίπεδο, να ενισχύσει τους ανήμπορους, να ασχοληθεί με τον αθλητισμό. Στη Μερζιφούντα, η οποία αποτέλεσε πηγή αξιόλογων επιτευγμάτων, οι Έλληνες ίδρυσαν συλλόγους ιδιαίτερα σημαντικούς για τη διάδοση της εθνικής αυτογνωσίας και αυτοσυνειδησίας. Ο Ελληνικός Αθλητικός Σύλλογος «Πόντος» Μερζιφούντας αποτέλεσε ένα θεσμικό δημιούργημα των Ελλήνων που συνέβαλε αποφασιστικά στην πνευματική, πολιτισμική, αθλητική και κοινωνική ανύψωση.
Η συμβολή του Συλλόγου είναι τεράστια και αποτελεί πραγματικά μια εξαιρετική στιγμή όταν Έλληνες που ζουν σε όλο τον κόσμο τιμούν τα μέλη του, θύματα της Γενοκτονίας. Τον Δεκέμβριο του 2008 η ποντιακή αδελφότητα Αδελαΐδας Αυστραλίας και η ποδοσφαιρική του ομάδα «Ποντιακοί Αετοί» διοργάνωσαν αγώνα με επίλεκτους ποδοσφαιριστές της Μελβούρνης, προς τιμήν των θυμάτων του Συλλόγου. Η ομάδα των Ποντιακών Αετών φόρεσε πιστά αντίγραφα της στολής του συλλόγου «Πόντος». Αντίστοιχο ποδοσφαιρικό παιχνίδι έγινε στις 12 Μαΐου 2009, με αντίπαλους τους παλαίμαχους διεθνείς ποδοσφαιριστές του Πανελληνίου Συνδέσμου Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών και τους παλαίμαχους της Καβάλας. Εδώ αντίγραφα της φανέλας του «Πόντος» φόρεσαν οι παλαίμαχοι της Καβάλας.
Η έρευνα έδειξε, και στο μέλλον θα δείξει ακόμη πιο έντονα, ότι σύλλογοι και σωματεία, οργανωμένες θεσμικές εκφράσεις των Ελλήνων που έζησαν για χιλιάδες χρόνια στη Μικρά Ασία όπως ο «Πόντος» της Μερζιφούντας ξεχώρισαν με τη δραστηριότητά τους και απέδειξαν την πραγματική κοινωνική και αθλητική τους προσφορά.
  • Το κείμενο αποτελεί μέρος της εισήγησης του Φάνη Μαλκίδη στο 4ο Συμπόσιο για τη Μικρά Ασία που διοργάνωσε το Κέντρο Σπουδής και Ανάδειξης Μικρασιατικού Πολιτισμού του Δήμου Νέας Ιωνίας Αττικής.

"Τα ψεύτικα τα λόγια, τα μεγάλα...."



Θ. Μαλκίδης

"Τα ψεύτικα τα λόγια, τα μεγάλα...."


Πάντοτε οι ποιητές ήταν οι εκφραστές του ελληνικού λαού. Μόνο σήμερα απουσιάζουν, όπως απουσιάζουν και σιωπούν οι "διανοούμενοι", οι "πνευματικοί" άνθρωποι και μαζί με τους "πολιτικούς" συνηγορούν στο έγκλημα εναντίων των Ελλήνων και των Ελληνίδων. 

Εκφραζόμαστε λοιπόν   με το έργο ενός ποιητή του παρελθόντος, του Νίκου Γκάτσου,  για να  νοηματοδοτήσουμε τα σημερινά και να μιλήσουμε για τα αυριανά

"Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα μου τα ‘πες με το πρώτο σου το γάλα.Μα τώρα που ξυπνήσανε τα φίδια εσύ φοράς τα αρχαία σου στολίδια και δε δακρύζεις ποτέ σου μάνα μου Ελλάς που τα παιδιά σου σκλάβους ξεπουλάς....."

Στα έξι χρόνια που πέρασαν από το πρώτο μνημόνιο μέχρι σήμερα,  χωρίς κανένα όφελος και με μεγάλο κόστος, κρατήσαμε έντιμη, συνεπή, αξιοπρεπή, ανιδιοτελή στάση, αναδεικνύοντας όλα εκείνα που αφορούσαν την πώληση της πατρίδας μας, τα ανερυθρίαστα ψέμματα, τους κάθε λογής "σωτήρες", τις ευθύνες των ντόπιων και των ξένων, καταγγέλλοντας  τη φασιστική επίθεση που δέχεται  ο τόπος μας. 


Συζητήσαμε με ένα διαφορετικό τρόπο για την Ελλάδα της κρίσης, τις συμβάσεις που σχετίζονται με το δανεισμό και την υποδούλωση της χώρας,  τις παραμέτρους που συνδέονται με  τα μνημόνια, για την αποικιοκρατία στην οποία παραδίδονται αεροδρόμια, λιμάνια και δρόμοι, συντάξεις, μισθοί, αγροτικός κόσμος, μισθωτοί,  επαγγελματίες.
Για το  λεγόμενο “κούρεμα” που δημιούργησε νέες συνθήκες στο “χρέος”,  για την προπαγάνδα και όλα αυτά που ακολούθησαν, για τα χιλιάδες ψέμματα που ειπώθηκαν και ακούστηκαν.
Ακούστε τη συζήτηση του Θ. Μαλκίδη με τον Δ. Κολιό στο ραδιοφωνικό σταθμό Μάξιμουμ FM της Αλεξανδρούπολης . 
Μία συζήτηση αφιερωμένη στη μνήμη των  τριών συνανθρώπων 

 μας, μελών της οικογένειας του Πολεμικού  Ναυτικού και της 

Ελλάδας.....







Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2016

Ειδική Οικονομική Ζώνη στη Θράκη και ''ανάπτυξη".Συνέντευξη του Θ.Μαλκίδη στο ραδιοφωνικό σταθμό Μάξιμουμ.



Ειδική Οικονομική Ζώνη στη Θράκη και ''ανάπτυξη"

Συνέντευξη του Θ. Μαλκίδη στο ραδιοφωνικό σταθμό Μάξιμουμ της Αλεξανδρούπολης 



Η πρόταση για δημιουργία Ειδικής Οικονομικής Ζώνης (ΕΟΖ) στην Ελλάδα είχε συζητηθεί για πρώτη φορά από την Γερμανική πλευρά, από τον υφυπουργό Οικονομίας Σ. Καπφέρερ, ο οποίος είχε δηλώσει ότι «υπάρχει η πρόθεση να δημιουργήσουμε ΕΟΖ, δηλαδή ένα φιλικό περιβάλλον με ευνοϊκές συνθήκες για επενδύσεις και με κίνητρα, ώστε οι επιχειρήσεις να μπορούν ευκολώτερα να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους. Οι ΕΟΖ, οι οποίες περιλαμβάνουν την εφαρμογή ειδικών νομικών ή διοικητικών πλαισίων, μπορεί να είναι ένα εργαλείο για την προσέλκυση επενδύσεων» (Το Βήμα, 28/8/2011).  

Επίσης,  ο τότε αντικαγκελλάριος και υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Φ. Ρέσλερ, στην συνάντησή του με τον τότε ομόλογό του Χρυσοχοΐδη, δήλωσε ότι «η Γερμανία στηρίζει ουσιαστικά την προσπάθεια των οικονομικών ζωνών» (Ημερησία 22/10/2011). 


Από την άλλη πλευρά , η Τουρκία, διά του τότε Γενικού της Προξένου στην Κομοτηνή Μουσταφά Σαρντίτς (2011), εξεδήλωσε το μεγάλο ενδιαφέρον της για την οικονομική παρουσία της Τουρκίας στην Θράκη και την ΕΟΖ. Θα πρέπει εδώ να αναφερθεί ότι για την ΕΟΖ έχουν ενδιαφερθεί πολλοί Τούρκοι επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στην Γερμανία.

Ειδικότερα, ο πρόξενος δήλωσε ότι «Κάνουμε ότι είναι δυνατόν για να ενθαρρύνουμε τις επενδύσεις και την εμπορική συνεργασία….. Δυστυχώς όμως δεν μπορώ να πω ότι η Θράκη είναι ελκυστική για τους Τούρκους επενδυτές στο βαθμό που θα έπρεπε… Θα έπρεπε να ληφθούν περισσότερα μέτρα που θα έκαναν την περιοχή πιο ελκυστική…». (εφημερίδα Νεάπολις 1/2/2012).
Στην ημερίδα για την ΕΟΖ (Δεκέμβριος  2011)  ο Σαρντίτς ισχυρίστηκε ότι στην Τουρκία υπάρχουν πάνω από 20 ζώνες ελεύθερου εμπορίου. Οι πρακτικές αυτές επέφεραν μάλιστα επιτυχή αποτελέσματα. Συνέχισε δε την ομιλία του ως εξής: 

«Μία από τις μεγαλύτερες ΕΟΖ της Τουρκίας είναι και η ελεύθερη ευρωπαϊκή ζώνη στην κοντινή περιοχή της Τυρολόης (Τσόρλου)… για όσους επιθυμούν να δουν από κοντά πώς λειτουργούν οι ΕΟΖ, μπορεί να οργανωθεί μια εκδρομή στο Τσόρλου, για να δουν από κοντά την ελεύθερη οικονομική ζώνη. («www.azinlikca.net» 15/12/2011) Η «εκδρομή» αυτή έγινε πράξη πολύ σύντομα,  αφού λίγες ημέρες αργότερα πραγματοποιήθηκε επίσκεψη στην Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Ζώνη. 
Ο πρόξενος έκανε δηλώσεις για «πολύ θετική εξέλιξη» και πρότεινε την τουρκική ΕΟΖ  ως «παράδειγμα και για τις γειτονικές χώρες» («www.tourkikanea.gr»  20/1/2012).

Δεν χρειάζεται να τονίσουμε, παρά τις αντίθετες «διαβεβαιώσεις», ότι η ΕΟΖ, όπου έχει λειτουργήσει, αποτελεί έναν χώρο καταστρατήγησης των όποιων εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων έχουν απομείνει σε παγκόσμια κλίμακα. Για την ΕΟΖ, όμως, της Θράκης, το  δεδηλωμένο ενδιαφέρον της Τουρκίας και της Γερμανίας προφανώς δεν αφορά μόνο οικονομικά σχέδια. Η οικονομική παρουσία της Τουρκίας (και της Γερμανίας) στην Θράκη αποτελεί μία νέα παράμετρο  για την πολιτική της στην περιοχή. 
 Θα περιμένουμε όμως και την απάντηση της καταρρέουσας ελληνικής πολιτείας (στην Θράκη συνεχώς μειούμενης), καθώς και την όποια αντίδραση στη συνεχή αυξανόμενη (και οικονομική) παρουσία της Τουρκίας στην Θράκη.


Ακούστε τη συνέντευξη του Θ. Μαλκίδη στο ραδιοφωνικό σταθμό Μάξιμουμ FM της Αλεξανδρούπολης 




Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2016

Για τη Γενοκτονία των Ελλήνων και των Αρμενίων,για την Υπονόμευση και την Άρνηση.





Συζητώντας για τη Γενοκτονία των Ελλήνων και των 

Αρμενίων, για τη Μνήμη και την Αναγνώριση, για την 


Υπονόμευση και την Άρνηση. 

Στην εκπομπή "Τέταρτο Πρωτόκολλο" της Ert Open 

συνομιλούν ο Γιώργος Φιλιππάκης με τον Φάνη Μαλκίδη.



Πριν δέκα περίπου χρόνια τα  Ηνωμένα  Έθνη  ανακήρυξαν την 27η Ιανουαρίου ως  Διεθνή  Ημέρα Μνήμης  των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος και των Γενοκτονιών. 


Ο Ναζισμός, σχεδίασε και υλοποίησε εγκλήματα που όμοιά του δεν γνώρισε σε έκταση και βαρβαρότητα ο ανθρώπινος βίος. Ωστόσο τα εγκλήματα αυτά είχαν υπόβαθρο, είχαν ιδεολογία και προπαρασκευή, που επειδή δεν τιμωρήθηκαν επαναλήφθηκαν, με ακόμη πιο άγριες εκφράσεις.
Οι Νεότουρκοι και οι Κεμαλικοί, οι “δάσκαλοι” του Ναζισμού, οργάνωσαν και εκτέλεσαν  τα Ολοκαυτώματα ενάντια στους ιστορικούς λαούς της Ανατολής. 



Η αναγνώριση της Γενοκτoνίας των Ελλήνων,  των Αρμενίων, των Ασσυρίων, έρχεται  να συναντήσει τους δημοκράτες όλου του κόσμου που αγωνίζονται για τη δικαιοσύνη, την αλήθεια και την ιστορία, ενάντια στην προπαγάνδα  και την άρνηση. 

Ο Γιώργος Φιλιππάκης συζητά με τον Φάνη Μαλκίδη, για τη Γενοκτονία των Ελλήνων και των Αρμενίων, καθώς και όλων των ιστορικών λαών της Ανατολής, για την μνήμη, για την αποτροπή διάπραξης και  άλλων Γενοκτονιών στο μέλλον, αλλά και για τη στάση της επίσημης Ελλάδας, η οποία αποσιωπά τα ιστορικά γεγονότα, υπονομεύει τη διεθνή αναγνώριση του εγκλήματος και εν τέλει αρνείται τη Γενοκτονία!


Ακούστε τη συζήτηση στην εκπομπή "Τέταρτο Πρωτόκολλο" της Ert Open.


Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2016

Διδακτικό εγχειρίδιο για τη Γενοκτονία.Aπάντηση στην Υπονόμευση και την Άρνηση






Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου – Διδακτικό εγχειρίδιο


Aπάντηση στην Υπονόμευση και την Άρνηση

Το διδακτικό εγχειρίδιο για τη Γενοκτονία των Ελλήνων με έμφαση στην περιοχή του Πόντου δημοσιεύτηκε από το Σύλλογο Ποντίων Σικάγο, «Ξενιτέας», αρχικώς στην αγγλική γλώσσα από τον R. Levinski, με επιμέλεια Θ. Μαλκίδη,   ενώ στην ελληνική έκδοση  κυκλοφόρησε σε μετάφραση και επιπλέον στοιχεία από τον Θ. Μαλκίδη.

Το εγχειρίδιο για τη Γενοκτονία αποτελεί μία προσπάθεια για να γίνει κατανοητό από τους μαθητές και τις μαθήτριες το ζήτημα του μαζικού εγκλήματος εναντίον των Ελλήνων. Ένα ζήτημα ιστορικής αλήθειας και δικαίωσης, αλλά πρωτίστως παιδείας, γνώσης και μόρφωσης, σε μία περίοδο Υπονόμευσης και Άρνησης της Γενοκτονίας. 


Παράλληλα ετοιμάζεται από τον Θ. Μαλκίδη το διδακτικό εγχειρίδιο για τη Γενοκτονία των Ελλήνων, στη Θράκη, στην Ιωνία και στον Πόντο. 

Το διδακτικό εγχειρίδιο για την Γενοκτονία, ενσωματώνει τις ακόλουθες παιδαγωγικές στρατηγικές:

-Ανάλυση των βασικών πηγών: Επίσημες αναφορές, εφημερίδες και αφηγήσεις επιζώντων. Οι δάσκαλοι μπορούν χρησιμοποιήσουν τα τεκμήρια δημιουργώντας τις δικές τους ερωτήσεις.

-Πολλαπλές πληροφορίες: Ρηματικά – γλωσσικά (π.χ. προγράμματα εργασίας, δημοσιογραφικές αναλύσεις, ποίηση και έκθεση), πολυμέσα (προβολή τέχνης), συλλογικά (μαθητικές δραστηριότητες), και προσωπικά (ατομικές σκέψεις).

-Γραφή: Εκφραστικά (δημοσιογραφικές αναλύσεις και ποίηση) και εκθέσεις.

-Ερωτηματολόγιο: Απαντήσεις σε συγκλίνουσες και αποκλίνουσες ερωτήσεις.

-Υψηλού επιπέδου σκέψεις: Αναλύσεις και εκτιμήσεις.

Ο συγγραφέας του κειμένου στην αγγλική γλώσσα Ronald Levitsky διδάσκει κοινωνικές επιστήμες στο σχολείο του Sunset Ridge, Northfield του Ιλλινόις. Έχει τιμηθεί για την εξαιρετική του διδασκαλία κατά το έτος 2005 με το βραβείο Kohl, με το βραβείο Εdward Lewis II ως δάσκαλος του 2005, με το βραβείο του Ιδρύματος συνταγματικών δικαιωμάτων του Σικάγο, και το 2006 έλαβε το βραβείο Aharonian από το πρόγραμμα εκπαίδευσης της γενοκτονίας. Επίσης ο Ronald Levitsky είναι μέλος στην Εθνική επιτροπή Κοινωνικών επιστημών.

 Ο Θεοφάνης Μαλκίδης, επιμελήθηκε  το κείμενο  στην αγγλική γλώσσα, ενώ πραγματοποίησε  τη μετάφραση, την επιμέλεια και τα συμπληρωματικά στοιχεία του διδακτικού εγχειριδίου στην ελληνική γλώσσα. 
Ο Θεοφάνης Μαλκίδης είναι μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών και έχει τιμηθεί από διάφορους φορείς στην Ελλάδα και στο εξωτερικό για τη δραστηριότητά του σχετικά με το ζήτημα της Γενοκτονίας.

Ο πίνακας που κοσμεί το εξώφυλλο του διδακτικού εγχειριδίου για τη Γενοκτονία είναι της Έφης Μαυρίδου. Ο πίνακας είναι αποτέλεσμα της έμπνευσης της καλλιτέχνιδας από τις ιστορίες των παππούδων τις οποίες διηγήθηκαν όταν ήταν παιδί και που και αυτοί επέζησαν την γενοκτονία.

Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2016

Σαράντα ημέρες χωρίς τον Γιώργο Ανδρεάδη



Θ. Μαλκίδης

Σαράντα ημέρες χωρίς τον Γιώργο Ανδρεάδη 


1. Η ψυχή του και ο αγώνας του 

Είναι γνωστό από τη ζωντανή πίστη μας, τι σημαίνει η συμπλήρωση και η παρέλευση σαράντα ημερών από την κοίμηση ενός συνανθρώπου μας. Είναι γνωστό πως και πότε  πρέπει να μνημονεύουμε τον αγαπημένο συγγενή, φίλο, γνωστό και πνευματικό μας αδελφό, που έφυγε από αυτή τη ζωή. 

Οι σαράντα ημέρες χωρίς τον Γιώργο Ανδρεάδη, τον αγαπημένο φίλο και συναγωνιστή, αποτελούν μετάβαση για όλους μας. Πρωτίστως για τη ψυχή του καθώς και  για όλους όσους τον αγάπησαν και πορεύτηκαν μαζί του σε αγώνες, δοκιμασίες και εμπόδια που συναντά κάθε άνθρωπος. 

Είναι γεγονός ότι οι μεταπολεμικές πολιτικές ελίτ της Ελλάδας ήταν εχθρικές έναντι της μνήμης, της ταυτότητας και της γνώσης. Η κοινή ένταξη της Ελλάδας και της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ και η ταύτιση των ελληνικών συμφερόντων με ξένα, αποξένωσε τον ελληνικό λαό από την ιστορική του πορεία. 
     
Για τη Γενοκτονία και την ιστορική μνήμη ούτε λόγος και κυρίως ούτε πράξη να γίνεται. Η δημοσίευση κειμένων και βιβλίων για τη Γενοκτονία   και τις χιλιάδες κρυφές άγνωστες ιστορίες της στη δεκαετία του 1980 έγινε μέσα σε ένα εχθρικό περιβάλλον από ανθρώπους όπως  ο Γιώργος Ανδρεάδης, ο οποίος  έδωσε μία άλλη διάσταση στην υπόθεση της Γενοκτονίας με τα έργα του ο "Θόδωρον", η "Τολίκα", η "Ταμάμα". 


2.Το έργο "Ταμάμα" ως σύμβολο της ζωής του Γιώργου Ανδρεάδη
     
Η Ταμάμα είναι η ιστορία ενός ακόμη κοριτσιού που αποκόπηκε κατά τη διάρκεια της   Γενοκτονίας, από  την οικογένειά της  και  το 1916 βρήκε καταφύγιο σε  μια τουρκική οικογένεια. Σε προχωρημένη ηλικία   άρχισε να μιλάει ξανά την μητρική της γλώσσα και να  ζητάει να πάει στο χωριό της, αρχίζοντας έτσι μία  ιστορία που κατέληξε στην επανένωση με την  οικογένειά της που είχε καταφύγει στην Ελλάδα. 

Στην Ταμάμα, η οποία έχει μεταφραστεί στην ποντιακή διάλεκτο και σε οχτώ γλώσσες, ανάμεσά τους η τουρκική και η κινεζική, βασίστηκε η ιστορική όπως αποδεικνύεται κινηματογραφική ταινία «Περιμένοντας τα Σύννεφα», η οποία σκηνοθετήθηκε από τη γεννημένη στην Τραπεζούντα Γεσίμ Ουστάουγλου, σε συνεργασία με τον Πέτρο Μάρκαρη. Η  Ουστάουγλου, ανήκει στη μεγάλη ομάδα Τούρκων πολιτών και δημοκρατών που μάχονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία, τόσο στη γειτονική χώρα, όσο και στο εξωτερικό.

     Ο Ανδρεάδης μέσα από το έργο "Ταμάμα" και τα πραγματικά γεγονότα που έχει καταγράψει, προβάλλεται η Γενοκτονία  και στοχεύει στην ιστορική αποκατάσταση της μνήμης των θυμάτων. Η αναγνώριση του διαπραχθέντος εγκλήματος, η συγνώμη από την τουρκική ηγεσία και λαό θα είναι ένα βήμα μπροστά για την αναγέννηση του τουρκικού λαού και την πορεία του προς την απελευθέρωση και τον εκδημοκρατισμό.
  
Για ανθρώπους όπως ο Γιώργος Ανδρεάδης που άνοιξαν τον  αγώνα αναγνώρισης και δικαίωσης, με έργα όπως η "Ταμάμα", που  συμπύκνωσε  στο πρόσωπό του και στο έργο του την ιστορία του Ελληνισμού της Ανατολής και ειδικότερα του Πόντου, μπορούμε να είμαστε περήφανοι που συνομιλήσαμε, συζητήσαμε, αγωνιστήκαμε και πορευτήκαμε μαζί τους.  

Με τον Γιώργο Ανδρεάδη κατανοήσαμε πολλά από όσα συνέβησαν, όσα συμβαίνουν, αλλά και όσα θα συμβούν. Γιώργο σε ευχαριστούμε για την "Ταμάμα" και για όσα πρόσφερες ανιδιοτελώς και χωρίς ανταλλάγματα, Γιώργο σε ευχαριστούμε για την αγάπη και τη φιλία σου, 

Γιώργο Καλό Παράδεισο .






Ταμάμα - Η αγνοούμενη του Πόντου

ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΝΔΡΕΑΔΗ

ΣΤΙΧΟΙ - ΑΦΗΓΗΣΗ : ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΩΥΣΙΑΔΗΣ, ΜΟΥΣΙΚΗ : ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ







Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2016

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης:"Εις τον τόπο τούτο"





Θ. Μαλκίδης 

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης:"Εις τον τόπο τούτο"

Σαν σήμερα, το 1843 κοιμήθηκε, ο μέγιστος, ίσως των Ελλήνων που έζησαν στην μετεπαναστική πατρίδα μας. 

Η αξία των αγώνων, των λόγων και των κειμένων, δια του απομνημονευματογράφου του Τερτσέτη,   Θεόδωρου Κολοκοτρώνη δεν μπορούν να αποδοθούν με λίγες λέξεις. Η μαρτυρία ενός ανθρώπου που έζησε και δημιούργησε ένα σημαντικό μέρος του έπους της Επανάστασης είναι αναμφισβήτητα σημαντική. 

Η  προσωπικότητα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη ξεπερνά τα όρια της Ελλάδας και γίνεται παράδειγμα και για άλλα επανασταστικά κινήματα εμπνέοντας λαούς σε όλον τον κόσμο, από τα Βαλκάνια μέχρι τη Λατινική Αμερική.  

Ο Π. Καρολίδης γράφει ότι ο «Θ. Κολοκοτρώνης είναι ο μέγιστος και μεγαλοφυέστατος των πολεμάρχων του μεγάλου Ελληνικού Αγώνος, αποτελών υπό άποψιν πολεμικήν την μεγίστην εσωτερικήν δύναμιν αυτού». 

Ο δε ιστορικός της Επανάστασης, Ι. Φιλήμων, γραμματέας του Δημήτριου Υψηλάντη αναφερόμενος στην προσωπικότητα του Θ. Κολοκοτρώνη γράφει: «Λεπτότης φρενών, ευσέβεια προς το Θεόν, θάρρος πατριωτικόν, πνεύμα στρατιωτικόν, γνώσις προσώπων και τόπων ακριβής, λόγου εύροια, χήρες αγναί και αναίμακτοι, δραστηριότης και ευκινησία, χαρακτήρ πιστός, αρχαϊκή αγωγή και λιτότης εν πάσι, καρδία αγαθή, δημοτικότης μετά σοβαρότητος, μυθοποιία, υπομονή και επιμονή».

Στην ιστορία θα μείνει ο λόγος του στην Πύκνα προς τους νέους,    αρχίζοντας με τη φράση ις τον τόπο τούτο", αναφερόμενος στο διαχρονικό  χρέος μας για την Ελευθερία.


Ό,τι και αν ειπωθεί και γραφτεί για τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, είναι ελάχιστα μπροστά σ΄ αυτά που προσέφερε για την πατρίδα και την ελευθερία της. 

Ο στόχος του ήταν  ένας και μοναδικός: Η Ελευθερία.   

Ο Κολοκοτρώνης αγωνίστηκε ανιδιοτελώς και  παρά τα μεγάλα εμπόδια, από Τούρκους και Έλληνες,  τις φυλακίσεις, τις δοκιμασίες, έχοντας πίστη στο Θεό και την πατρίδα, ανέδειξε, ενίσχυσε, διέσωσε και ολοκλήρωσε την Επανάσταση. 

Αυτονόητο είναι ότι μας εμπνέει και σήμερα, ιδιαίτερα τις κατοχικές μέρες και νύχτες που ζούμε, αφού μας δίνει ένα και μοναδικό μήνυμα: "Για τον τόπο τούτο, που οφείλουμε να ελευθερώσουμε". 



Περισσότερα στο  Θ. Μαλκίδης (επιμ.)

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης "Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την επανάσταση"

Εκδόσεις Αιγαίον- Λευκωσία



Θράκη, Ειδική Οικονομική Ζώνη, Γερμανία και Τουρκία



Θ. Μαλκίδης

Θράκη, Ειδική Οικονομική Ζώνη, Γερμανία και Τουρκία

Πάνε έξι χρόνια από τότε που η Ελλάδα   υποδουλώθηκε στα μνημόνια. Από τότε μέχρι σήμερα, ανιδιοτελώς, αναδείξαμε πολλές πτυχές που συνδέονται με την νέα κατοχή έχοντας ρίξει βάρος στην ιδιαίτερη πατρίδα μας τη Θράκη. Σ΄αυτό το χρονικό διάστημα καταγγείλαμε το ρόλο της Ναζιστικής- Φασιστικής Τουρκίας σε διάφορους τομείς της Θρακικής πραγματικότητας, κάνοντας παράλληλα ειδική αναφορά και στη Γερμανική παρουσία. Οι δύο αυτές δυνάμεις με εμφανή πλέον  παρουσία στη Θράκη (και όχι μόνο), συναντώνται γύρω από μία ακόμη "ιδέα σωτηρίας", την Ειδική Οικονομική Ζώνη 



1.Η Ειδική Οικονομική Ζώνη 

Ειδική Οικονομική Ζώνη (ΕΟΖ),  είναι μία περιοχή  στην  επικράτεια ενός κράτους, όπου ισχύουν διαφορετικές δασμολογικές, εργασιακές και φορολογικές συνθήκες και ειδικές νομικές ρυθμίσεις, κανονισμοί και διοικητικά προνόμια. Οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται απολαμβάνουν διαφορετική φορολογική μεταχείριση, ειδικούς όρους όταν αγοράζουν  ακίνητα και άλλες διαδικασίες σχετικά με τη δημιουργία επιχείρησης.

Από το 2011  έχει ανοίξει η συζήτηση για τη δημιουργία Ειδικής Οικονομικής Ζώνης (ΕΟΖ) σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας με κυρίαρχο ζήτημα τη  υλοποίηση ανάλογης δομής στη Θράκη. 
Η σχετική πρόταση "ανάπτυξης" θεωρεί  ότι η  παρούσα οικονομική συγκυρία  και η απειλή μεγαλύτερης ανεργίας και φτώχειας,  θα πρέπει να αποτελέσει το βασικό αίτιο για τη  δημιουργία «θυλάκων» ανάπτυξης τύπου ΕΟΖ.
Μάλιστα υποστηρίζεται ότι επειδή η Θράκη είναι στην κορυφή της υπανάπτυξης της χρεοκοπημένης πατρίδας μας, εκεί θα πρέπει να είναι και η απαρχή δημιουργίας ΕΟΖ. 


2.Η Θράκη, η Γερμανία και η Τουρκία

Η πρόταση για δημιουργία ΕΟΖ στην Ελλάδα και ειδικότερα στη Θράκη πέρα από το έντονο ενδιαφέρον από τη Γερμανική πλευρά, ανάλογο ενδιαφέρον έχει δείξει και η Τουρκία με τις κινήσεις του Προξενείου της στην Κομοτηνή.
Δε χρειάζεται να τονίσουμε ότι η ΕΟΖ, όπου έχει λειτουργήσει αποτελεί ένα χώρο καταστρατήγησης των όποιων εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων έχουν απομείνει σε παγκόσμια κλίμακα. Για την ΕΟΖ όμως της Θράκης, το  δεδηλωμένο ενδιαφέρον της Τουρκίας (και της Γερμανίας) προφανώς δεν αφορά μόνο οικονομικά σχέδια.



3.Τα ερωτηματικά

Πέραν από το αυτονόητο ενδιαφέρον της Γερμανίας για τη κατεχόμενη  Ελλάδα, για το που θα δημιουργήσει χώρους και προϋποθέσεις, μεταξύ των άλλων, για ακόμη μικρότερο κόστος παραγωγής, υπάρχουν συγκεκριμένα  ερωτήματα που αφορούν την ΕΟΖ στη Θράκη και τον τουρκικό ρόλο και είναι τα εξής:  

-«Έχει το τουρκικό Προξενείο της Κομοτηνής  κάποιον εποικοδομητικό ρόλο στην περιοχή; 

-Γιατί ενδιαφέρεται τόσο να προχωρήσει η ΕΟΖ στην ελληνική Θράκη; 

Τι σχέδια έχει (γενικώς) η γείτων για την περιοχή μας και πώς αυτά μπορούν να συνυπάρξουν με μια υγιή οικονομική ανάπτυξη μας; 

-Από πότε η τουρκική αγορά εργασίας άρχισε να μας …εμπνέει και να τη συζητάμε ως παράδειγμα προς μίμηση; 

-Τι σχέση έχουν οι εδώ οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες με τις εκεί; 

-Γιατί αφήνονται να σβήσουν (ελλείψει κεφαλαίων) οι υπάρχουσες σήμερα υγιείς επιχειρήσεις των  Βιομηχανικών Περιοχών της Θράκης; 

-Τα μηδενικά οφέλη της Θράκης από την δημιουργία μιας τέτοιας ζώνης (απορρόφηση κάποιου εργατικού δυναμικού με τους χειρότερους δυνατούς όρους) συγκρίνονται με τούς προφανέστατους κινδύνους που ελλοχεύουν; 

-Πόσες αποδείξεις χρειαζόμαστε για να αντιληφθούμε το που πάει αυτή η ιστορία;»

Εμείς  επισημαίνουμε τούς προφανείς κινδύνους με την εμπλοκή των Γερμανών και ειδικώς της Τουρκίας στη Θράκη και τις συνθήκες  που γεννώνται. 

Θα περιμένουμε όμως και την απάντηση της ελλαδικής Πολιτείας (στη Θράκη συνεχώς μειούμενης) και την όποια αντίδραση στη συνεχή αυξανόμενη (οικονομική) παρουσία της Τουρκίας στη Θράκη.


Δείτε την ομιλία του Θ. Μαλκίδη για την ΕΟΖ στη Θράκη 




Διαβάστε το αναλυτικό   κείμενο του Θ. Μαλκίδη για την ΕΟΖ στη Θράκη,  δημοσιευμένο στο περιοδικό Άρδην. 


Τρίτη, 2 Φεβρουαρίου 2016

Παιδεία Τριών Ιεραρχών ή Παιδεία Άρνησης;




Θ. Μαλκίδης

 Παιδεία Τριών Ιεραρχών ή Παιδεία Άρνησης   ; 

Μέρος της ομιλίας στη Γιορτή Γραμμάτων του Σωματείου "Παναγία Σουμελά" Θέρμης


Είμαστε χρεοκοπημένοι οικονομικά, κοινωνικά, πνευματικά. Η απελπισία, η απογοήτευση είναι τα συναισθήματα που κατακλύζουν το λαό μας. Εάν πιστέψεις σε χρήματα και ύλη, σε καριέρες και αναρριχήσεις πατώντας επί δικαίων και πτωμάτων, εκεί καταλήγει ο άνθρωπος.

Το γράφει πολύ εύστοχα ο Αλκίνοος Ιωαννίδης: “Τα καλύτερα παιδιά μας τα πουλήσαμε. Τα αφήσαμε να σπαταλούν τη ζωή τους σε λογιστικά βιβλία, σε γραφεία εταιρειών, σε άψυχους λογαριασμούς. Τα κάναμε σκλάβους με τίτλους διευθυντικού στελέχους. Τα ταΐσαμε χρήματα, τα σπουδάσαμε χρήματα, τα μάθαμε να σκέφτονται χρήματα, να υπηρετούν χρήματα, να ονειρεύονται χρήματα, να παντρεύονται χρήματα, να γεννάνε χρήματα, να είναι χρήματα.... Όταν τα χρήματα λείψουν, από πού θα κρατηθούν;”

Οι Τρεις Ιεράρχες μίλησαν, έγραψαν και κυρίως έπραξαν για τον άνθρωπο, για τη ζωή, για την παιδεία, την πολιτική, για τη σωτηρία μέσα από την Πίστη και την Παιδεία. Συγκρούστηκαν με διεφθαρμένα καθεστώτα και πρόσωπα, παραιτήθηκαν από τον πλούτο και τα αξιώματα. Έδωσαν κάθε μέρα, τροφή, πνευματική και βιολογική σε χιλιάδες ανθρώπους, τους μοίρασαν αγάπη, τους έδωσαν σκοπό, στόχο, αξίες και πραγματική ελπίδα.

Από την παράδοση αυτή, της Φιλοκαλίας και της χριστιανικής πράξης, η σημερινή πρώην, Εθνική, Παιδεία δεν κράτησε τίποτα. Τα πέταξε όλα στα σκουπίδια, υβρίζοντας, εκχυδαίζοντας , υπονομεύοντας πίστη και πατρίδα, ανθρωπισμό και παράδειγμα, πρότυπο και πράξη. Οι Τρεις Ιεράρχες απουσιάζουν έχουν γίνει συνταγές μαγειρικής, ύμνοι στον δάσκαλο του Χίτλερ και σφαγέα των Ελλήνων Μουσταφά Κεμάλ, άρνηση της Γενοκτονίας. Γιατί η άρνηση του σημερινού Υπουργού, ο θάνατος δηλαδή της Παιδείας είναι αποτέλεσμα της αμαρτίας, όπως γράφει ο Απόστολος Παύλος, μία αμαρτία που τη βάφτισαν αρετή όπως συμπληρώνει ο Ελύτης.

Ως απάντηση όμως  στην άρνηση και την αποδόμηση, την καταστροφή και τη λεηλασία, έχουμε την Παιδεία των Τριών Ιεραρχών. Παιδεία που μας συντροφεύει, μας εμπνέει, μας ελκύει, γιατί είναι λόγος και πράξη, θεωρία και έργο, πρότυπο και παράδειγμα. Αυτή την Παιδεία έχουμε ανάγκη για την απελευθέρωση και την Ανάσταση της πατρίδας μας.




Δείτε την ομιλία 








Δευτέρα, 1 Φεβρουαρίου 2016

Από την Παιδεία των Τριών Ιεραρχών στην Α- Παιδεία του Σήμερα



Εμφάνιση 12605362_1131578056874382_6422988855387061488_o.jpg


Θ. Μαλκίδης

Από την Παιδεία των Τριών Ιεραρχών στην Α- Παιδεία του Σήμερα

Μέρος της ομιλίας στο  Δημοτικό  Θέατρο  Λακκώματος, στην εκδήλωση  που οργάνωσαν για τους Τρεις Ιεράρχες,  ο Σύλλογος Ποντίων Λακκώματος, ο Μορφωτικός Όμιλος Ποντίων Μεσημερίου «Αργοναύτες», το Σωματείο «Παναγία Σουμελά» Θέρμης, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Αγίου Αντωνίου «Παναγία Σουμελά», ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μονοπήγαδου, ο Σύλλογος Ποντίων Πετραλώνων «Οι Αργοναύτες» και ο Σύλλογος Ποντίων & Φιλοποντίων Κάτω Σχολαρίου





 Είναι αναμφισβήτητο ότι οι Έλληνες για χιλιάδες χρόνια δίνουν μεγάλη σημασία, πρωταγωνιστική θα μπορούσαμε να πούμε στην παιδεία. Παιδεία με την τυπική και την ουσιαστική της έννοια. Σχολεία, σχολές, εκκλησία του Δήμου, φιλοσοφία, πολιτική και χιλιάδες άλλοι όροι.  Οι Ιεράρχες μας, οι πατέρες της εκκλησίας των πιστών, της κοινωνίας μας, του έθνους μας, του λαού μας, έλαβαν και έδωσαν αληθινή παιδεία, πρόταξαν την παιδεία ως μείζον ζήτημα για την ανθρώπινη ζωή και για τη σωτηρία της. Από τη "Βασιλειάδα" και την αλληλεγγύη,  μέχρι την πολιτική πράξη και τη σύγκρουση με τα κάθε είδους διεφθαρμένα   καθεστώτα της εποχής τους. 

"Καθένας που έχει μυαλό θ' αναγνωρίσει ότι η παιδεία είναι για μας τους χριστιανούς το πρώτο των αγαθών. Δεν περιφρονούμε την παίδευση, όπως νομίζουν μερικοί. Αντίθετα, εκείνοι που έχουν τέτοια γνώμη είναι ανόητοι και αμαθείς, θέλουν όλοι να είναι σαν κι αυτούς, ώστε μέσα στην γενική αμάθεια να μην φαίνεται η δική τους άγνοια", λέει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος.


 "Η παιδεία" γράφει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, "είναι μέγιστο αγαθό για τον άνθρωπο, είναι μετάληψη αγιότητας. Αυτή ξεριζώνει από τον άνθρωπο την ραθυμία, τις πονηρές επιθυμίες, το πάθος για τα υλικά αγαθά, αυτή αναμορφώνει την ψυχή, αυτή καθιστά την ψυχή, με την χάρη του Αγίου  Πνεύματος, αγία". 


"Η παιδεία είναι πολύ ωφέλιμη στον άνθρωπο, αλλά απαιτεί πολύ επίμονη προσπάθεια, ώστε να ξεριζωθούν από την ψυχή του παιδαγωγού αδυναμίες και πάθη" λέει ο Μέγας Βασίλειος. 


Από τα γράμματα αυτά, από το παράδειγμα των Τριών Ιεραρχών της Φιλοκαλίας, των φίλων του καλού,  η αποδόμηση, η υπονόμευση, η άρνηση, κατέληξε να δίνει "γράμματα" που υβρίζουν, που εκχυδαΐζουν, που εξολοθρεύουν τους νέους ανθρώπους. 


"Σχολικά βιβλία"  που γράφουν για την   "μπουγάδα του Αϊ- Βασίλη (!)", για αυτούς   "που  βγάλανε βόλτα τον Επιτάφιο (!)", για τους άσχημους γέρους με τις μακριές γενειάδες", εννοώντας τους Τρεις Ιεράρχες, τους αγίους μας! 


Η  πρόσφατη άρνηση του τωρινού επικεφαλής του Υπουργείου, πρώην Εθνικής, Παιδείας, είναι αποτέλεσμα  της  μακροχρόνιας προσπάθειας ακύρωσης της Παιδείας των Τριών Ιεραρχών. 

Ενδεικτικοί σταθμοί ήταν οι καταθέσεις στεφάνων από πρωθυπουργούς και υπουργούς,στον Μουσταφά Κεμάλ,   τα σχολικά βιβλία- συνταγές μαγειρικής, η αποδόμηση της ιστορίας μας και της παράδοσής μας, η εξαφάνιση της Πίστης και της Πατρίδας από το ελληνικό σχολείο- πανεπιστήμιο. 

Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός  παρότρυνε τους γονείς να μαθαίνουν  στα παιδιά τους γράμματα, γιατί όσα και υλικά αγαθά και να  αφήσουν μετά θάνατον σ΄αυτά, τα παιδιά  θα τους "ωπισολογούν". 


Καλύτερα, έλεγε "τα παιδιά σας να είναι  φτωχά και γραμματισμένα παρά πλούσια  και αγράμματα". Αλήθεια, τώρα που δεν υπάρχουν   χρήματα, από που θα κρατηθούν τα παιδιά;



Οι τρεις αγαπημένοι Άγιοι  είναι το πρότυπο για το μέλλον για τη σωτηρία της χρεοκοπημένης και πτωχευμένης Ελλάδας. Τα γράμματά τους, ο βίος τους, το πρότυπό τους, το παράδειγμά τους,  είναι η  Ανάσταση της πατρίδας μας.   





Δείτε την ομιλία