Σάββατο, 24 Μαρτίου 2012

Η Επανάσταση του 1821 στη Θράκη και τη Μακεδονία




Εφημερίδα “Μακεδονία της Κυριακής”

Αφιέρωμα
Η Ελληνική Επανάσταση του 1821. Μακεδονία - Θράκη και εθνεγερσία

Γράφουν : Βαΐα Δραγάτη,  Φάνης Μαλκίδης,   Όλγα Μπελεγάκη - Ελένη Σταματιάδου

Κείμενο : Pliny Fisk

Επιμέλεια αφιερώματος, εισαγωγή: Στέλιος Κούκος

Μπορεί η Μακεδονία και η Θράκη, όπως και άλλες περιοχές της χώρας, να μην απελευθερώθηκαν από τη μεγαλειώδη και παγκόσμιας ακτινοβολίας Ελληνική Επανάσταση του 1821, σίγουρα όμως και τα μέρη αυτά έχουν το δικό τους μερτικό στην εξέλιξη και την τελική έκβαση της επανάστασης. Άλλωστε, ανάλογης αποφασιστικότητας επαναστατικός ξεσηκωμός ήταν οι δράσεις και οι εκδηλώσεις των υπόδουλων Βορειοελλαδιτών κατά την περίοδο αυτή. Και δεν αναφερόμαστε μόνο στο φαινόμενο του κλεφταρματολισμού, που ήταν ένας συνεχής επαναστατικός ανταρτικός πονοκέφαλος για τους κατακτητές, αλλά κυρίως για τις ηρωικές τοπικές εξεγέρσεις, οι οποίες δεν ήταν άσχετες με την κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης.

Οι τοπικές εξεγέρσεις στη Μακεδονία και τη Θράκη πραγματοποιήθηκαν κάτω από πολύ πιο δύσκολες συνθήκες απ' ό,τι στη Ρούμελη και στον Μοριά, αφού η Βόρεια Ελλάδα βρισκόταν σε στενό στρατιωτικό έλεγχο και πολύ κοντά στην Κωνσταντινούπολη, οπότε πολύ εύκολα ένας ξεσηκωμός θα καταπνιγόταν στο αίμα. Και αυτό δεν αποφεύχθηκε, αφού οι συνέπειες τόσο για τους αγωνιστές όσο και για τα γυναικόπαιδα ήταν ιδιαίτερα οδυνηρές.
Τα γεγονότα αυτά όμως δεν πέρασαν απαρατήρητα ούτε από τους ξένους, οι οποίοι τα κατέγραψαν και τα πρόβαλαν, ή ακόμη εμπνεύστηκαν από αυτά για να εκφραστούν καλλιτεχνικά και να καταγγείλουν παράλληλα τις ωμότητες που πραγματοποιήθηκαν.
Απόδειξη, ο πίνακας του Αυγούστου Βινσόν που βρίσκεται στο Παρίσι, στο Μουσείο του Λούβρου, και αφορά το ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης τον Σεπτέμβριο του 1821 και κοσμεί το εξώφυλλο του αφιερώματός μας.

Όσο για τους διασωθέντες επαναστατημένους αγωνιστές της περιόδου αυτής, βρέθηκαν στη συνέχεια στη Νότια Ελλάδα για να συνδράμουν τις εκεί πολεμικές επιχειρήσεις, ενώ πολλοί θυσίασαν τη ζωή τους για την ελευθερία της πατρίδας και για την εθνική μας παλιγγενεσία. Αυτό αποδεικνύει πως οι αγράμματοι και απλοϊκοί αγωνιστές γνώριζαν και είχαν μια γενικότερη συγκρότηση σχετικά με το ποιο ήταν το διακύβευμα για το γένος.
Οι σκλαβωμένοι όμως Βορειοελλαδίτες δεν έπαψαν να ξεσηκώνονται και κατά τη λεγόμενη μεταπαναστατική περίοδο, αφού ήξεραν πως αυτός ήταν ο μόνος δρόμος για την απελευθέρωσή τους. Συνέχεια όλων αυτών των ξεσηκωμών ήταν και η ένοπλη φάση του Μακεδονικού Αγώνα (1904-1908).

Ο ελληνισμός, το γένος, ο κόσμος της πονεμένης ρωμιοσύνης, μέσα στα χρόνια της σκλαβιάς βρήκε τρόπους για αυτοοργάνωση και δράση για την επίτευξη οικονομικών και εμπορικών στόχων αλλά και για τη μόρφωση και την παιδεία των υποδούλων, το κτίσιμο ναών και άλλων κοινωφελών έργων, όπως και για την ευρύτερη κοινωνική συμπαράσταση και αντίσταση στον κατακτητή. Και προφανώς όλο αυτό το κοινοτικό πνεύμα θέριευε και τον καημό της ρωμιοσύνης για ελευθερία και εθνική ανάταση. Αυτό αποδεικνύει και την ομοψυχία όλων των σκλαβωμένων Ελλήνων για ξεσηκωμό.

Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2012

Νικηταράς (Νικήτας Σταματελόπουλος)


Απολαμβάνω ελεύθερη πατρίδα....


Η Ελληνική κυβέρνηση, επί  Όθωνα,  συνέλαβε το  Νικηταρά (Νικήτας Σταματελόπουλος) το 1839 και τον καταδίκασε, αν και παντελώς αθώο, σε ενάμιση χρόνο φυλακή, με τη κατηγορία της «προδοσίας».

Μετά από 1,5 χρόνο τον ελευθέρωσαν και κατάντησε ζητιάνος στα σοκάκια του Πειραιά.

Η αρμόδια αρχή η οποία χορηγούσε πόστα, είχε ορίσει μια ορισμένη μέρα στον ήρωα επαίτη μια θέση, μια μέρα της εβδομάδος κοντά στην εκκλησία της Ευαγγελίστριαςκαι του επέτρεπε (!) να επαιτεί κάθε Παρασκευή! Αυτή ήταν η ανταμοιβή του μεγάλου οπλαρχηγού Νικηταρά, στον αγώνα για την ελευθερία της Πατρίδας.

Όταν αυτά έφτασαν στα αυτιά του πρέσβη της Μεγάλης Δύναμης ( Ρωσίας), αυτός απεστάλη από την Ρωσική κυβέρνηση στο πόστο όπου επαιτούσε ο μεγάλος οπλαρχηγός.

Μόλις ο Νικηταράς αντελήφθη τον ξένο μάζεψε αμέσως το απλωμένο χέρι του.

--Τι κάνετε στρατηγέ μου;" ρώτησε ο ξένος

--Απολαμβάνω ελεύθερη πατρίδα" απάντησε υπερήφανα ο ήρωας.

--Μα εδώ την απολαμβάνετε καθισμένος στον δρόμο;" επέμενε ο ξένος.

--Η πατρίδα, μου έχει χορηγήσει σύνταξη για να ζω καλά, αλλά έρχομαι εδώ για να παίρνω μια ιδέα πως περνάει ο κόσμος" απήντησε περήφανα ο Νικηταράς.

Ο ξένος κατάλαβε, και διακριτικά, φεύγοντας άφησε να του πέσει ένα πουγκί με χρυσές λίρες.

Ο Νικηταράς άκουσε τον ήχο, έπιασε το πουγκί και φώναξε στον ξένο:

-- Σου έπεσε το πουγκί σου. Πάρε το μην το βρει κανένας και το χάσεις!!!"

Στις 25(ή 27) του Σεπτέμβρη του 1849, ο γενναιότερος των γενναίων, πεθαίνει ξεχασμένος, τυφλός και πάμφτωχος.

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης



Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση....

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης απηύθυνε στη Πνύκα, τον πιο κάτω λόγο προς τους νέους του Α' Γυμνασίου της Αθήνας:

Παιδιά μου!
Εις τον τόπο τούτο, οπού εγώ πατώ σήμερα, επατούσαν και εδημηγορούσαν τον παλαιό καιρό άνδρες σοφοί, και άνδρες με τους οποίους δεν είμαι άξιος να συγκριθώ και ούτε να φθάσω τα ίχνη των. Εγώ επιθυμούσα να σας ιδώ, παιδιά μου, εις την μεγάλη δόξα των προπατόρων μας, και έρχομαι να σας ειπώ, όσα εις τον καιρό του αγώνος και προ αυτού και ύστερα απ' αυτόν ο ίδιος επαρατήρησα, και απ' αυτά να κάμωμε συμπερασμούς και δια την μέλλουσαν ευτυχίαν σας, μολονότι ο Θεός μόνος ηξεύρει τα μέλλοντα.


Και δια τους παλαιούς Έλληνας, οποίας γνώσεις είχαν και ποία δόξα και τιμήν έχαιραν κοντά εις τα άλλα έθνη του καιρού των, οποίους ήρωας, στρατηγούς, πολιτικούς είχαν, δια ταύτα σας λέγουν καθ' ημέραν οι διδάσκαλοί σας και οι πεπαιδευμένοι μας. Εγώ δεν είμαι αρκετός. Σας λέγω μόνον πως ήταν σοφοί και από εδώ επήραν και εδανείσθησαν τα άλλα έθνη την σοφίαν των.
Εις τον τόπον, τον οποίον κατοικούμε, εκατοικούσαν οι παλαιοί Έλληνες, από τους οποίους και ημείς καταγόμεθα και ελάβαμε το όνομα τούτο. Αυτοί διέφεραν από ημάς εις την θρησκείαν, διότι επροσκυνούσαν τες πέτρες και τα ξύλα. Αφού ύστερα ήλθε στον κόσμο ο Χριστός, οι λαοί όλοι επίστευσαν εις το Ευαγγέλιό του, και έπαυσαν να λατρεύουν τα είδωλα.


Δεν επήρε μαζί του ούτε σοφούς ούτε προκομμένους, αλλ' απλούς ανθρώπους, χωρικούς καί ψαράδες, και με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος έμαθαν όλες τες γλώσσες του κόσμου, οι οποίοι, μολονότι όπου και αν έβρισκαν εναντιότητες και οι βασιλείς και οι τύραννοι τους κατέτρεχαν, δεν ημπόρεσε κανένας να τους κάμη τίποτα. Αυτοί εστερέωσαν την πίστιν.
Οι παλαιοί Έλληνες, οι πρόγονοί μας, έπεσαν εις την διχόνοια και ετρώγονταν μεταξύ τους και έτσι έλαβαν καιρό πρώτα οι Ρωμαίοι, έπειτα άλλοι βάρβαροι καί τους υπόταξαν. Ύστερα ήλθαν οι Μουσουλμάνοι και έκαμαν ό,τι ημπορούσαν, δια να αλλάξη ο λαός την πίστιν του.


Έκοψαν γλώσσες εις πολλούς ανθρώπους, αλλ' εστάθη αδύνατο να το κατορθώσουν. Τον ένα έκοπταν, ο άλλος το σταυρό του έκαμε. Σαν είδε τούτο ο σουλτάνος, διόρισε ένα βιτσερέ (αντιβασιλέα), έναν πατριάρχη και του έδωσε την εξουσία της εκκλησίας. Αυτός και ο λοιπός κλήρος έκαμαν ό,τι τους έλεγε ο σουλτάνος. Ύστερον έγιναν οι κοτζαμπάσηδες (προεστοί) εις όλα τα μέρη. Η τρίτη τάξη, οι έμποροι και οι προκομμένοι, το καλύτερο μέρος των πολιτών, μην υποφέρνοντες τον ζυγό έφευγαν, και οι γραμματισμένοι επήραν και έφευγαν από την Ελλάδα, την πατρίδα των και έτσι ο λαός, όστις στερημένος από τα μέσα της προκοπής, εκατήντησεν εις αθλίαν κατάσταση, και αυτή αύξαινε κάθε ήμερα χειρότερα, διότι, αν ευρίσκετο μεταξύ του λαού κανείς με ολίγην μάθηση, τον ελάμβανε ο κλήρος, όστις έχαιρε προνόμια, ή εσύρετο από τον έμπορο της Ευρώπης ως βοηθός του ή εγίνετο γραμματικός του προεστού. Και μερικοί μην υποφέροντες την τυραννίαν του Τούρκου και βλέποντας τες δόξες και τες ηδονές οπού ανελάμβαναν αυτοί, άφηναν την πίστη τους και εγίνοντο Μουσουλμάνοι. Καί τοιουτοτρόπως κάθε ήμερα ο λαός ελίγνευε καί επτώχαινε.
    

Εις αυτήν την δυστυχισμένη κατάσταση μερικοί από τους φυγάδες γραμματισμένους εμετάφραζαν και έστελναν εις την Ελλάδα βιβλία και εις αυτούς πρέπει να χρωστούμε ευγνωμοσύνη, διότι ευθύς οπού κανένας άνθρωπος από το λαό εμάνθανε τα κοινά γράμματα, εδιάβαζεν αυτά τα βιβλία και έβλεπε ποίους είχαμε προγόνους, τι έκαμεν ο Θεμιστοκλής, ο Αριστείδης και άλλοι πολλοί παλαιοί μας, και εβλέπαμε και εις ποίαν κατάσταση ευρισκόμεθα τότε. Όθεν μας ήλθεν εις το νου να τους μιμηθούμε και να γίνουμε ευτυχέστεροι. Και έτσι έγινε και επροόδευσεν η Εταιρεία.
    

Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε: "πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα", αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση.
   

Ιωάννης Μακρυγιάννης


....τρώνε από ᾿μάς και μένει και μαγιά....

Μπαίνοντας εις αυτό το έργον και ακολουθώντας να γράφω δυστυχήματα αναντίον της πατρίδος και θρησκείας, οπού της προξενήθηκαν από την ανοησίαν μας και ᾿διοτέλειά μας και από θρησκευτικούς και από πολιτικούς και από ᾿μάς τους στρατιωτικούς, αγαναχτώντας και εγώ απ᾿ ούλα αυτά, ότι ζημιώσαμε την πατρίδα μας πολύ και χάθηκαν και χάνονται τόσοι αθώοι άνθρωποι, σημειώνω τα λάθη ολωνών και φτάνω ως την σήμερον, οπού δεν θυσιάζομε ποτές αρετή και πατριωτισμόν και είμαστε σε τούτην την άθλια κατάστασιν και κιντυνεύομεν να χαθούμεν. Γράφοντας αυτά τα αίτια και τις περίστασες, οπού φέραμεν τον όλεθρον της πατρίδας μας όλοι μας, τότε ως έχοντας και εγώ μερίδιον εις αυτείνη την πατρίδα και κοινωνία, γράφω με πολλή αγανάχτησιν αναντίον των αιτίων όχι να ᾿χω καμμιά ιδιαίτερη κακία αναντίον τους, αλλά ο ζήλος της πατρίδος μου δίνει αυτείνη την αγανάχτησιν και δεν μπόρεσα να γράψω γλυκώτερα.

Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θερία πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε τρώνε από ᾿μάς και μένει και μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν κι᾿ όταν κάνουν αυτείνη την απόφασιν, λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδαίνουν.


Αλέξανδρος Υψηλάντης

 
Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος
24 Φεβρουαρίου 1821

Η ώρα ήλθεν, ω Άνδρες Έλληνες! Πρό πολλού οι λαοί της Ευρώπης, πολεμούντες υπέρ των ιδίων Δικαιωμάτων και ελευθερίας αυτών, μας επροσκάλουν εις μίμησιν, αυτοί, καίτοι οπωσούν ελεύθεροι, επροσπάθησαν όλαις δυνάμεσι να αυξήσωσι την ελευθερίαν, και δι’ αυτής πάσαν αυτών την Ευδαιμονίαν.
Οι αδελφοί μας και φίλοι είναι πανταχού έτοιμοι, οι Σέρβοι, οι Σουλιώται, και όλη η Ηπειρος, οπλοφορούντες μας περιμένωσιν· ας ενωθώμεν λοιπόν με Ενθουσιασμόν! η Πατρίς μάς προσκαλεί!
Η Ευρώπη, προσηλώνουσα τους οφθαλμούς της εις ημάς, απορεί διά την ακινησίαν μας, ας αντηχήσωσι λοιπόν όλα τα Όρη τής Ελλάδος από τον Ήχον τής πολεμικής μας Σάλπιγγος, και αι κοιλάδες από την τρομεράν κλαγγήν των Αρμάτων μας. Η Ευρώπη θέλει θαυμάση τας ανδραγαθίας μας, οι δε τύραννοι ημών τρέμοντες και ωχροί θέλουσι φύγει απ’ έμπροσθέν μας.
Οι φωτισμένοι λαοί της Ευρώπης ενασχολούνται εις την αποκατάστασιν της ιδίας ευδαιμονίας· και πλήρεις ευγνωμοσύνης διά τας προς αυτούς των Προπατόρων μας ευεργεσίας, επιθυμούσι την ελευθερίαν της Ελλάδος.

Η Επανάσταση στη Θράκη

Το λάβαρο των Λαβάρων...1821

Πηγή: tangelonias.blogspot.com

Κατά το πρώτο έτος της Επανάστασης δεν υπήρχε ενιαία διοίκηση και, συνεπώς, ένα ενιαίο σύμβολο του αγώνα, και έτσι ο κάθε οπλαρχηγός, εμπνευσμένος από το πάθος της ελευθερίας, τις ιστορικές του γνώσεις, τη θρησκευτική του προσήλωση, την προσωπική του φαντασία, τις οικογενειακές του παραδόσεις και το μίσος για τους Τούρκους, χρησιμοποιούσε τη δική του σημαία. Όλες όμως έφεραν το σημάδι του
σταυρού (ένδειξη θρησκευτικής ευλάβειας), ενώ μερικές απ' αυτές έφεραν την κουκουβάγια (σύμβολο σοφίας) ή τον αετό (σύμβολο ελευθερίας). Σύνηθες σύμβολο ήταν και ο αναγεννώμενος φοίνικας, όπως επίσης και το φίδι, κλαδιά δάφνης και άγκυρες (για τα νησιά). Οι αγωνιστές χρησιμοποιούσαν προ- σφιλείς κλασικές ρήσεις, όπως «ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ», «ΜΑΧΟΥ ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ», «(Η) ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Η ΘΑΝΑΤΟΣ», «ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΙΚΑ», «ΜΕΘ' ΗΜΩΝ Ο ΘΕΟΣ», «Η ΤΑΝ Η ΕΠΙ ΤΑΣ», «ΕΚ ΤΗΣ ΣΤΑΚΤΗΣ ΜΟΥ ΑΝΑΓΕΝΝΩΜΑΙ» κ.τ.λ.
Η εμμονή στην παρουσία του σταυρού, όμως, δεν οφειλόταν μόνο στο βαθύ θρησκευτικό συναίσθημα των Ελλήνων, αλλά αποτελεί και μια προσπάθεια ετεροπροσδιορισμού προς την τουρκική ημισέληνο, η οποία κι αυτή κυριαρχεί στις σημαίες των Οθωμανών.
Ομοίωμα της τρίχρωμης σημαίας με τον σταυρόν και τον φοίνικα,
την οποία ύψωσε ο Αλέξανδρος Υψηλάντης στο Ιάσι,
κατά την είσοδό του στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες
Ελάχιστες αναφορές υπάρχουν για την επαναστατική σημαία του χωριού Λάβαρα στον Έβρο. Στο χωριό αυτό που πήρε το όνομά του λόγω της χρήσης λαβάρου (πριν από την Επανάσταση ονομαζόταν Σαλτίκιοϊ)[1], στις 2 Μαΐου 1821 σηκώθηκε μια επαναστατική σημαία η οποία είχε μαύρο σταυρό επάνω σε κυανό φόντο. Πανομοιότυπη σημαία χρησιμοποίησαν και οι επαναστάτες στη Σαμοθράκη.
Καλλίπολις, ειδυλλιακή άποψη του λιμανιού
περί τα τέλη του 19ου αιώνα.
Οι Οθωμανοί κατά τον 13ο και 14ο αιώνα άρχισαν να πραγματοποιούν συχνές πειρατικές επιδρομές στα παράλια της Θράκης, ώσπου το 1352 με επικεφαλής τον Σουλεϊμάν, γιο του Ορχάν, έγινε η κατάληψη της Τζύμπης και δύο χρόνια αργότερα το 1354 ήρθε η σειρά της Καλλίπολης. Με αφορμή λοιπόν την σύγκρουση του Ιωάννη ΣΤ΄ του Καντακουζηνού με τον Ιωάννη Παλαιολόγο, ο Ορχάν πέτυχε σε αντάλλαγμα της βοήθειάς του να του παραχωρηθεί ένα μικρό κομμάτι γης στη χερσόνησο της Καλλίπολης.
Το 1361 οι Τούρκοι κατέλαβαν το Διδυμότειχο και αργότερα την Κομοτηνή και την Ξάνθη. Την ίδια χρονιά γίνεται η κατάληψη και της Ανδριανούπολης, γεγονός που αποτέλεσε αποφασιστικό πλήγμα για την ύπαρξη του θρακικού ελληνισμού, κατάληψη, η οποία συνοδεύτηκε από ένα πλήθος βίαιων ενεργειών και λεηλασιών των Τούρκων. Έτσι η Ανδριανούπολη έγινε το μεγάλο κέντρο των στρατιωτικών τους εγκαταστάσεων.
Εκτελώντας πιστά το σχέδιο τους έριξαν το βάρος τους στη Θράκη οχυρώνοντας πολλές πόλεις, εξισλάμισαν ή έδιωξαν πολλούς χριστιανούς θέλοντας να εξασφαλίσουν το ζωτικό χώρο στη νέα τους πρωτεύουσα την Ανδριανούπολη (1373).

Τρίτη, 20 Μαρτίου 2012

Φάνης Μαλκίδης. Ελλάδα και οικονομική κρίση: Ψέματα και προπαγάνδα, αλληλεγγύη και αντίσταση


«Οι Έλληνες έχουμε πληρώσει πολύ ακριβά την ελευθερία μας για να την δώσουμε τόσο φτηνά  στον πρώτο τυχόντα»


Δημήτριος Υψηλάντης για τα «δάνεια της υποτέλειας» του 1824-1825


1. Ψέματα και προπαγάνδα

Συμπληρώνονται δύο σχεδόν χρόνια από τότε που μας έλεγαν από μπροστά μας «κοπρίτες»,  «τεμπέληδες», «διεφθαρμένους»,  τη χώρα  και την οικονομία μας «Τιτανικός»,  και έδιναν ψευδή στοιχεία για το «χρέος» και από πίσω μας  συζητούσαν μυστικά με το ΔΝΤ, την ΕΚΤ, την ΕΕ, τους συμβούλους τους που έπαιξαν και  παίζουν το θάνατό μας στα τοξικά, στα ομόλογα και στα άλλα «προϊόντα».

Αφού μας έριξαν στο «ασφαλές» καταφύγιο του ΔΝΤ- δεν τους ενδιέφερε ότι όπου πήγε ο  «φιλανθρωπικός» αυτός οργανισμός κατέστρεψε τα πάντα- μας είπαν ότι αν δεν υπογραφεί  το πρώτο μνημόνιο που κατέλυσε την εθνική κυριαρχία δεν θα  υπήρχαν λεφτά για  μισθοί και  συντάξεις.  Οι νόμοι που μας υποδούλωσαν ούτε καν τους διάβασαν, κατά δήλωσή τους. Μας είπαν ότι θα βγούμε από τις αγορές το 2012, από όπου δεν μπορούσαμε να δανειστούμε  γιατί μας είπαν ότι η κρίση είναι δανεισμού και όχι χρέους. Και τα επιτόκια αυξήθηκαν με  γεωμετρική πρόοδο. Μας ανέφεραν ότι αν ακολουθήσουμε τις «συνταγές», θα έχουμε πρωτογενή  πλεονάσματα, θα γίνουμε «Δανία του Νότου» η οικονομία θα σωθεί και δεν θα έχει πρόβλημα.

Και κάθε μήνα είχαμε και έχουμε και θα έχουμε  νέο εκβιασμό για τη δόση από το εξωτερικό και από το εσωτερικό, συν το γεγονός ότι  γίναμε «Μπαγκλαντές του Βορρά»

Σε λίγο άλλαξαν όλα και τα μνημόνια, τα μεσοπρόθεσμα και εφαρμοστικοί νόμοι, ενίσχυσαν τις προσπάθειες για «αναδιαρθρώσεις», «μεταρρυθμίσεις» και βεβαίως ιδιωτικοποιήσεις.

Η δημιουργία του  Ταμείου για την «αξιοποίηση» της δημόσιας περιουσίας ήταν η απαρχή της προσπάθειας για  κοινό αγώνα για «σωτηρία» της πατρίδας. Στο Ταμείο συμμετέχουν πέραν από την Τρόικα, συμμετέχουν και οι εκπρόσωποι των κομμάτων που πήραν μέρος  στην κυβέρνηση Παπαδήμου.

Μία κυβέρνηση που παρότι θα έκανε εκλογές στις 19 Φεβρουαρίου, παρότι θα ήταν υπηρεσιακή,  έφερε το νέο μνημόνιο και τους εφαρμοστικούς, με το ξένο δίκαιο υποθηκεύοντας τις επόμενες γενιές, και κανείς,  ούτε οι ίδιοι, δεν ξέρει  πόσες.

Τώρα πανηγυρίζουν για το «κούρεμα», τα ιδιωτικά χρέη έγιναν κρατικά ακόμη και εκείνα στην ΕΚΤ, που  ανταλλάχτηκαν ήδη με νέα ομόλογα ίσης αξίας και το χρέος συνεχίζει να αυξάνεται και θα φτάσει  σύμφωνα με τις προβλέψεις τους, οι οποίες  όπως ξέρουμε όλοι μας έχουν διαψευσθεί ΟΛΕΣ, το  2020-21 στα επίπεδα του 2009!

Δανειζόμαστε για να σωθούν οι τράπεζες, αυτή είναι η  αλήθεια και βάζουμε νέα βάρη, χωρίς καμία ελπίδα, χωρίς μία απαλλαγή. Κατά δήλωσή τους έχουν δώσει  δισεκατομμύρια ευρώ για «επανακεφαλοποίηση» των τραπεζών.

Η εμφάνιση σαν νίκης της χρεοκοπίας της χώρας, συνδυάζεται με τη μείωση της εθνικής κυριαρχίας, των αξιών γης, του φυσικού πλούτου και των ενεργειακών πηγών, των μισθών και συντάξεων, και όλων αυτών χωρίς μείωση του χρέους. Και όλα αυτά  είναι απαραίτητα για τη ομαλή διεξαγωγή των εκλογών μέσα σε κλίμα ελπίδας και έχει στόχο την ενίσχυση των καθεστωτικών δυνάμεων που αγωνίζονται ως εκπρόσωποι των δανειστών και όχι του λαού.

Την ίδια στιγμή καταρρέει και καταστρέφεται η ζωή των Ελλήνων και των Ελληνίδων, που  θυμίζουμε είναι άνθρωποι, όχι αριθμοί. Μειώσεις στους μισθούς και στις συντάξεις,  απολύσεις, ανεργία και ύφεση που κανείς δεν ξέρει πότε θα σταματήσουν. Παράλληλα σημειώνεται κατάρρευση της υγείας και της παιδείας, της πρόνοιας και της  περίθαλψης, κλείσιμο δημόσιων επιχειρήσεων και υπηρεσιών, με οικονομικά και κοινωνικά δεδομένα που μόνο σε πολεμικές  περιόδους έχουν εμφανιστεί.

Ψήφισαν τους νέους νόμους «σωτηρίας» μας και μιλούν για τα νέα μέτρα τον Ιούνιο (!) και  απειλούν, εκφοβίζουν, τρομοκρατούν, προπαγανδίζουν, και μας λένε για το τι πρέπει να  ψηφίσουμε, εγχώριοι και ξένοι, όταν και εφόσον γίνουν εκλογές.

Γιατί όπως είπε ο Σόιμπλε είναι δικαίωμά σας οι εκλογές, αλλά υποχρέωσή σας η τήρηση των  συμφωνιών.  Και ρωτάμε ποιες συμφωνίες είναι αυτές;  Εκείνες που ψήφισε η Βουλή η οποία  δεν  έχει καμία λαϊκή νομιμοποίηση και δημοκρατική εντολή από το λαό;

2. Αντίσταση και αλληλεγγύη

Η ελληνική κοινωνία, ο ελληνικός λαός οφείλει να αναλάβει τις ιστορικές του ευθύνες και  αυτό πρέπει να γίνει άμεσα. Με αντίσταση και πράξεις, όχι (άλλα) λόγια.

Η αλληλεγγύη είναι η πρώτη κίνηση αντίστασης. Αλληλεγγύη στους ασθενέστερους που έγιναν ασθενέστεροι από τις αποφάσεις που πάρθηκαν, από τα μνημόνια, εφαρμοστικούς, μεσοπρόθεσμα, νόμους και τόσα άλλα. Όπως έχει γράψει ο Ν, Σβορώνος η ελληνική ιστορία είναι μία αντιστασιακή ιστορία και όπως είχε αναφέρει ο Δημήτριος Υψηλάντης όταν εναντιώθηκε  στα δάνεια της υποτέλειας του  1824-1825, «οι Έλληνες έχουμε πληρώσει πολύ ακριβά την ελευθερία μας για να την δώσουμε  τόσο φτηνά στον πρώτο τυχόντα».

Περιοδικό Στρατηγική. Νέο τεύχος Απριλίου 2012, με άρθρο για την Ειδική Οικονομική Ζώνη στη Θράκη και την Τουρκία

Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού Μόσχας- Греческий культурный центр


Μόσχα, 16 Μαρτίου 2012
 
Αγαπητοί φίλοι,
           
          Στα πλαίσια κύκλου διαλέξεων, στη ρωσική, για την Ιστορία της Αρχαίας Ελλάδας, οι οποίες πραγματοποιούνται στις εγκαταστάσεις της Βιβλιοθήκης Ιστορίας της Ρωσικής Φιλοσοφίας και Πολιτισμού «Οίκος του  φιλοσόφου Α.Φ. Λόσεφ», το Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού είναι στην ευχάριστη θέση να σας προσκαλέσει στη διάλεξη του διδάκτορα ιστορικών επιστημών, επί σειράς ετών επικεφαλής της Έδρας Ιστορίας του Αρχαίου Κόσμου στην Ιστορική Σχολή του Κρατικού Πανεπιστημίου Μόσχας «Λομονόσωφ» Βασίλιι Κουζίσιν με θέμα:«Η κατάκτηση της Ρώμης από την αιχμάλωτη Ελλάδα».

Η διάλεξη θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 23 Μαρτίου τ.ε., ώρα 18.00.