Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2016

Για το ιερό ζήτημα της Γενοκτονίας

Αποτέλεσμα εικόνας για Μαλκίδης γενοκτονία


Απόσπασμα από την ομιλία στην εκδήλωση που έγινε στα πλαίσια του συνεδρίου του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου, από το Ελληνικό Καναδικό Κογκρέσο  και την Ποντιακή Αδελφότητα Τορόντο "Παναγία Σουμελά". 

Τορόντο Νοέμβριος 2016. 

Μιλώντας, γράφοντας και πράττοντας για το ιερό ζήτημα της Γενοκτονίας 

Θ. Μαλκίδης

Κατ΄ αρχήν η αναγνώριση της Γενοκτονίας από την πρωτεύουσα του Καναδά την Οτάβα και την πόλη του Τορόντο, είναι μία τεράστια επιτυχία, η οποία οφείλεται σε όλους σας και ειδικότερα σ΄αυτούς που αγωνίζονται για το δίκαιο αυτό ζήτημα. 

Επιπλέον   σε ότι με αφορά ο αγώνας αναγνώρισης της Γενοκτονίας στον οποίο συμμετέχω ανιδιοτελώς εδώ πολλά χρόνια, έχει μία σημαντική προσωπική στάση που είναι η   πρόσφατη κυκλοφορία του βιβλίου μου για τη Γενοκτονία στην αγγλική γλώσσα (έχει προηγηθεί στην αρμενική, ρωσική, ισπανική, ιταλική, ρουμανική ).

Η στάση αυτή έρχεται να κλείσει έναν κύκλο και να ανοίξει έναν νέο που αφορά το ιερό ζήτημα της μαζικής δολοφονίας των προγόνων μας. Η πρώτη παρουσίασή του  βιβλίου η οποία  γίνεται στο Τορόντο είναι συμβολική αλλά και ουσιαστική γιατί χρειαζόμαστε εργαλεία για την αναγνώριση. 

Η προσπάθεια για τη διεθνοποίηση της Γενοκτονίας, όπως και σε κάθε προσπάθεια στη ζωή,  είναι αποτελεσματική όταν έχεις αναλυτικά, ιστορικά και πολιτικά εργαλεία, αντιστάσεις, αυτογνωσία, όταν προασπίζεσαι  την προσωπική και τη συλλογική  διαδρομή. Όταν ενεργείς με σεβασμό και όχι με Ύβρη. 

Ο αγώνας αυτός που ξεκίνησε πριν μερικές δεκαετίες είχε και έχει πολλά εμπόδια, που σε κάποιες στιγμές σε απογοητεύουν, σε  απελπίζουν, σε φέρνουν σε απόγνωση.
Ωστόσο πάντοτε νικά η αλήθεια και το δίκαιο, πάντοτε γνωρίζεις ότι το εμπόδιο που βλέπεις μπροστά σου τώρα,  σε σύντομο χρονικό διάστημα δε θα υπάρχει.
ΗΠΑ, Σουηδία, Καναδάς, Αυστραλία, Γερμανία, Αρμενία, Ελβετία, Ρωσία  και σε όλον τον κόσμο  η παρουσία μας αυτά τα χρόνια ήταν πρότυπο και υπόδειγμα. Πρόταση πλούσιου λόγου, έργου και πράξης.
Άκουσα και  διάβασα τις συκοφαντίες και τις κατηγορίες, τη δυσφήμηση και την ανώνυμη, πάντοτε, λασπολογία, που είχαν τεράστιο κόστος. Όλα ήταν βεβαίως ψέμματα που κατέρρευσαν, δυναμώνοντας τον αγώνα μας. 
Ο οποίος συνεχίζεται και είναι βέβαιο ότι με τη βοήθεια του Θεού και την παρουσία των ψυχών των προγόνων μας θα είναι νικηφόρος!  


Υ.Γ. Γνωρίζω τα εμπόδια και τα έχω βρει πολλές φορές μπροστά μου, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό και για τα οποία θα αναφερθώ σύντομα  με ονόματα και διευθύνσεις.  Ας κάνουν λίγη υπομονή οι διώκτες και οι συκοφάντες, οι κατήγοροι και οι ψεύτες, που τώρα σιωπούν ή κρύβονται....

Αποτέλεσμα εικόνας για Μαλκίδης γενοκτονία βιβλία

Αποτέλεσμα εικόνας για Μαλκίδης γενοκτονία


Αποτέλεσμα εικόνας για Μαλκίδης γενοκτονία


Αποτέλεσμα εικόνας για Μαλκίδης γενοκτονία βιβλία

Αποτέλεσμα εικόνας για Μαλκίδης γενοκτονία

Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2016

Η Θράκη, ο επεκτατισμός της Τουρκίας και η αδιαφορία της Ελλάδας


Αποτέλεσμα εικόνας για Μαλκίδης θράκη


Ομιλία στο Συνέδριο του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου. 
Τορόντο Νοέμβριος 2016 

Θ. Μαλκίδης 

Η Θράκη, ο επεκτατισμός της Τουρκίας και η αδιαφορία της Ελλάδας 


1. Από την απελευθέρωση μέχρι την τριχοτόμηση και την προσφυγιά

Αφού είχε προηγηθεί η Γενοκτονία του Θρακικού Ελληνισμού,  του Ποντιακού και του Μικρασιατικού, η υπογραφή το 1920 της συνθήκη των Σεβρών, έδωσαν στην Ελλάδα την Ανατολική Θράκη μέχρι την Τσατάλτζα, σε απόσταση 20 χιλιομέτρων από την Κωνσταντινούπολη και τη χερσόνησο της Καλλίπολης.

Επίσης η Ελλάδα πήρε την Ίμβρο και την Τένεδο, τη Σμύρνη με την περιοχή της, ενώ παράλληλα σημειώθηκε η απελευθέρωση της δυτικής (Θράκης).

Σε λιγότερο από δύο χρόνια, οι ραγδαίες εξελίξεις στο μικρασιατικό μέτωπο, η αλλαγή των προσανατολισμών και της πολιτικής των Μεγάλων Δυνάμεων έναντι των Κεμαλικών, είχαν σαν αποτέλεσμα να υπογραφεί η συνθήκη ανακωχής των Μουδανιών, με την οποία ο ελληνικός στρατός διατάχθηκε να εκκενώσει όχι μόνο την Ιωνία, όπου εκεί πλέον γραφόταν ο (τραγικός) επίλογος μιας παρουσίας αιώνων, αλλά μέσα σε 15 μέρες και την Ανατολική Θράκη, εκεί όπου υπήρχαν μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις του και εύρωστο ελληνικό στοιχείο.

2. Η Θράκη από το ελληνοτουρκικό σύμφωνο φιλίας (1930) μέχρι την κοινή ένταξη της Ελλάδας και της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ (1952)

Η τριχοτόμηση της Θράκης, επισφραγίστηκε στη Λωζάννη, όπου στις 30 Ιανουαρίου 1923 υπεγράφη (και) η Ελληνοτουρκική σύμβαση και το πρωτόκολλο «περί ανταλλαγής των ελληνικών και τουρκικών πληθυσμών».

Σύμφωνα με το πρώτο άρθρο του πρωτοκόλλου από 1ης Μαΐου 1923, θα γινόταν υποχρεωτική ανταλλαγή των χριστιανών Τούρκων υπηκόων με τους μουσουλμάνους Ελληνικής υπηκοότητας ενώ εξαιρέθηκαν οι μουσουλμάνοι της Θράκης. Επίσης εξαιρέθηκαν οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, (πληθυσμός 390.000) καθώς και οι Έλληνες της Ίμβρου και της Τενέδου (πληθυσμός 12.000).

Με τη Συνθήκη της Λωζάννης, η οποία επιβλήθηκε από τα μεγάλα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα επιβεβαιώθηκε η νέα πραγματικότητα στη ελληνική («δυτική») Θράκη, η οποία δέχθηκε ένα μεγάλο μέρος των προσφύγων από την ανατολική Θράκη, ενώ ανατολικοθρακιώτες πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν και σε άλλες περιοχές της Ελλάδος.

Το ελληνοτουρκικό σύμφωνο φιλίας (1930) αποτέλεσε μία σημαντική τομή για τη Θράκη και δεν λειτούργησε μόνο οικονομικά εις βάρος των προσφύγων αφού «η συντριπτική πλειοψηφία τους είδε να χάνεται το ενδεχόμενο αποζημίωσης των περιουσιών τους», αλλά λειτούργησε ηθικά και πολιτικά σαν το πρώτο μέσο για την εξαφάνιση του προσφυγικού πληθυσμού, για την εξαφάνιση της μνήμης. Ως επισφράγισμα της πολιτικής “φιλίας”, θα έλθει αμέσως μετά την υπογραφή του συμφώνου, η πρόταση του Βενιζέλου, για απονομή βραβείου Νόμπελ ειρήνης στον Μουσταφά Κεμάλ!

Μεταπολεμικά, αφού έχει προηγηθεί η σκληρή φασιστική- ναζιστική κατοχή από τη Γερμανία και τη Βουλγαρία, καθώς και ο εμφύλιος, ακολουθεί η κοινή ένταξη της Ελλάδας και της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, το 1952.
Αποτέλεσμα εικόνας για Μαλκίδης γενοκτονία βιβλία

Η Τουρκία συνέχισε τη δράση της που είχαν σαν στόχο τις μουσουλμανικές μειονότητες στη Θράκη (μορφωτικά σύμφωνα 1951 και 1968), την ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης (πογκρόμ του 1955, απελάσεις 1964), της Ίμβρου και της Τενέδου (ίδρυση αγροτικών ανοιχτών φυλακών, απελάσεις), με πρωταρχικό σκοπό τον αφανισμό των Ελλήνων και τη δημιουργία μίας κατάστασης πίεσης στη Θράκη (παράλληλα με αυτήν στην Κύπρο και το Αιγαίο).

Στη Θράκη, η Τουρκία εκμεταλλεύθηκε τα ψυχροπολεμικά δεδομένα και απαίτησε από τη σύμμαχο Ελλάδα, να μαθαίνουν οι Πομάκοι, όπως και οι Αθίγγανοι την τουρκική γλώσσα. Γεγονός που ενδιέφερε τη συμμαχία μια και προτιμούσε να δει να μαθαίνουν οι Πομάκοι και οι Ρωμά την τουρκική γλώσσα και να υφίστανται την τουρκική προπαγάνδα, άσχετα αν αυτό θα είχε επιπτώσεις μακροπρόθεσμα στην Ελλάδα, παρά να τους δει να καταλήγουν στο άλλο αντίπαλο στρατόπεδο και συγκεκριμένα στη Βουλγαρία.

Οι τουρκικές πιέσεις θα συνεχιστούν στην Ελλάδα για τις μουσουλμανικές μειονότητες, ζητώντας την αλλαγή της ονομασίας το 1955 τους σε «Τουρκική» (μειονότητα), πιέσεις που εντείνονταν με την πάροδο του χρόνου και την περαιτέρω προσέγγιση των δύο πλευρών. Με την ίδια αντίληψη συμπεριφέρθηκαν οι δύο χώρες, το 1951 και το 1968 όταν υπογράφτηκαν τα μορφωτικά πρωτόκολλα που είχαν σαν αποτέλεσμα, την εισβολή της τουρκικής πολιτικής στη Θράκη.

Η Ελλάδα μετά την είσοδό της στο ΝΑΤΟ, θα εγκλωβίσει αρκετές περιοχές, ικανές για να δεχθούν μόνο στρατιωτικά έργα και “ανεπιθύμητους δημόσιους υπαλλήλους και στρατιωτικούς”. 
Το “θα σε στείλω στον Έβρο” ήταν το σύνθημα. 

H Θράκη, που αποτέλεσε για λόγους Νατοϊκής ασφάλειας το ανάχωμα προς τις χώρες του συμφώνου της Βαρσοβίας, είναι χαρακτηριστική. Βέβαια αυτός ο καθορισμός ενός συγκεκριμένου ρόλου για τη Θράκη, είχε τις επιπτώσεις του στην οικονομική, κοινωνική, δημογραφική ισορροπία, με τα επακόλουθα της ερήμωσης, της μετανάστευσης, της περιθωριοποίησης.

Η Θράκη καθόλη τη μεταπολεμική περίοδο έμεινε έξω από τους κρατικούς προγραμματισμούς που είχαν σχέση με την ανάπτυξή της με αποτέλεσμα να αποτελεί μία από τις πιο φτωχές περιφέρειες της Ευρώπης. Παράλληλα στο πολιτικό πεδίο, η στάση της Ελλάδας απέναντι στη Θράκη θα επηρεαστεί σημαντικά, καθοριστικά στη συνέχεια, μετά το 1952, είτε με την πίεση για αλλαγή από μουσουλμανικών σε Τουρκικών του χαρακτηρισμού των μειονοτήτων, είτε με τα μορφωτικά πρωτόκολλα, είτε με την ανοχή στο ρόλο του Τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής και τη δημιουργία κλίματος έντασης στην περιοχή.

3. Η Θράκη ανάμεσα στον Τουρκικό εθνικισμό και την ελλαδική αδιαφορία

Μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και την κατάληψη του 40% του εδάφους της, αρχίζει να γίνεται πιο έντονη από την τουρκική πλευρά, η αμφισβήτηση της Θράκης, η οποία κορυφώνεται με τις κινήσεις στις εθνικές, τοπικές νομαρχιακές-περιφερειακές εκλογές, για τις εκλογές για το ευρωπαικό κοινοβούλιο και με τη δημιουργία «ανεξάρτητων μειονοτικών συνδυασμών».
Αποτέλεσμα εικόνας για Μαλκίδης  θράκη
Μετά την αλλαγή της γεωγραφίας το 1989 και το τέλος της ψυχροπολεμικής εποχής, άλλαξε και ο ρόλος της Θράκης. Η Τουρκία βλέποντας να αλλάζουν οι όροι του παιχνιδιού προσάρμοσε την πολιτική της στην μεταψυχροπολεμική εποχή. Υλοποιεί πολιτικές διεθνοποίησης του θέματος των μουσουλμανικών μειονοτήτων που συνεχίζει να τις ονομάζει τουρκικές, ανακινεί συνέχεια θέμα παιδείας και θρησκευτικής ελευθερίας των μειονοτήτων δημιουργώντας εντάσεις και εντυπώσεις, ενώ έντονη κινητοποίηση αναπτύσσεται και με το θέμα των μουφτήδων της Ξάνθης και της Κομοτηνής, που έχει διορίσει το Ελληνικό κράτος και δε τους δέχεται η Τουρκία ζητώντας εκλογή.


Στη Θράκη η τουρκική πολιτική χρησιμοποίησε και συνεχίζει να χρησιμοποιεί μεθόδους που έχουν σαν σκοπό τη συνένωση και των εκτουρκισμό των μουσουλμανικών μειονοτήτων, έτσι ώστε να αποκτήσουν τεχνητή τουρκική συνείδηση, θεωρώντας ως «μητέρα πατρίδα», την Τουρκία. Εδώ θα πρέπει να προστεθεί η τουρκική προσπάθεια να αναγνωρισθούν οι μουσουλμανικές μειονότητες ως μία εθνική τουρκική μειονότητα.

Η τουρκική πολιτική αποβλέπει στη δημιουργία δεσμών πολιτικών, στην ουσία και την επιδίωξη αλυτρωτικών, οικονομικών, υπό κηδεμονία και εύκολα ελεγχόμενες και «πολιτιστικών» συνισταμένων στην από κοινού αντίληψη της κρατικής τουρκικής προπαγάνδας) μεταξύ «δυτικής και ανατολικής Θράκης» αλλά και μεταξύ «δυτικής Θράκης και νοτίων βουλγαρικών επαρχιών».

Είναι προφανές ότι η τουρκική πολιτική προσπαθεί να υπονομεύσει κάθε προσπάθεια διαφορετικότητας μέσα στους μουσουλμάνους, τρομοκρατώντας με κάθε τρόπο τις προσπάθειες των Πομάκων και των Ρωμά για ανάκτηση της ταυτότητάς τους και απεμπλοκής από τους τουρκικούς μηχανισμούς. Μάλιστα σε κάθε ευκαιρία γίνεται αναφορά από καθεστωτικούς παράγοντες από την Τουρκία, από τους ψευδομουφτήδες, στη μία και ενιαία μειονότητα, δηλαδή την «τουρκική» και στον αγώνα που πρέπει να συνεχιστεί ώστε «να γίνει η δυτική Θράκη τουρκική».

Από την άλλη πλευρά η ελλαδική πολιτική για τη Θράκη στον χώρο της οικονομίας η περιορίστηκε σε πολιτικές κινήτρων, με στόχο περισσότερο τη στήριξη του εισοδήματος και του κέρδους και λιγότερο την ανταγωνιστικότητα και τη βιωσιμότητα της οικονομίας.

Εξαγγέλθηκαν έργα υποδομής (Εγνατία οδός, σιδηρόδρομος, αγωγοί φυσικού αερίου, πετρελαίου, κλπ), τα οποία άλλα έγιναν με καθυστέρηση, άλλα δεν έγιναν ποτέ, ενώ πολλές παραγωγικές δομές έκλεισαν, δημιουργώντας περαιτέρω πίεση. Ως πράξη αντιστροφής του δυσμενούς οικονομικού κλίματος στη Θράκη, προτάθηκε δημιουργία Ειδικής Οικονομικής Ζώνης, που συγκεντρώνει (και) γερμανικό και τουρκικό ενδιαφέρον!

Η διαπίστωση για την οποία πρέπει να ληφθούν άμεσα πρωτοβουλίες, πολιτικές, οικονομικές, αναπτυξιακές, εκπαιδευτικές και κοινωνικές, είναι αποκλειστικά μία και μοναδική: Η Θράκη είναι ανάμεσα σε συμπληγάδες.

Από την μία πλευρά δρα ανενόχλητα ένας ποικιλόμορφος τουρκικός εθνικισμός με εκατοντάδες παραμέτρους, που καθημερινώς εκτείνει τη δραστηριότητά του, προκαλώντας και δυναμιτίζοντας τόσο την ειρηνική συμβίωση μεταξύ πλειονοτικών και μειονοτικών, όσο και την ελληνική ασφάλεια και εθνική κυριαρχία. Από την άλλη πλευρά βρίσκεται, η για χρόνια αδιάφορη Ελλάδα που αγνοεί τη Θράκη και τα προβλήματά της και που έχει μείνει με την πολύχρονη φλυαρία περί «ενσωμάτωσης» ή «ένταξης» της μειονότητας στην ελλαδική κοινωνία, χωρίς να βλέπει τον επεκτατισμό της Τουρκίας και την καταπίεση Ελλήνων πολιτών, χριστιανών και μουσουλμάνων, Πομάκων, Ρομά και τουρκόφωνων. Είναι αναμφισβήτητο και προφανές πως, δεν μπορεί να συνεχιστεί ούτε η τουρκική εθνικιστική πρόκληση η οποία έχει άμεση επίπτωση στις μουσουλμανικές μειονότητες, πόσο μάλλον δεν μπορεί να συνεχιστεί η αδιαφορία της Ελλάδας για τον κρίσιμο και ζωτικής σημασίας χώρο της Θράκης.

Αποτέλεσμα εικόνας για Μαλκίδης θράκη


Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2016

Σχολικά βιβλία:Από τη μπουγάδα του Αγίου Βασιλείου (!) στο φασίστα Κεμάλ


Αποτέλεσμα εικόνας για δημητρης νατσιος βιβλια

Θ. Μαλκίδης

Ελληνικά σχολικά βιβλία:Από τη μπουγάδα του Αγίου Βασιλείου (!) στο φασίστα Κεμάλ.....

Σε μία ομιλία του, από τις πρώτες του στην ελληνική βουλή, ο νυν υφυπουργός Παιδείας έκανε καταγγελίες για τα σχολικά βιβλία, αναφερόμενος στο χρόνο που είχε στη διάθεσή του σε όσα απαράδεκτα και  χυδαία γράφονται  εκεί. 

Τα σχολικά βιβλία τα οποία τα πληρώνουμε όλοι με κόπο, μόχθο και ιδρώτα, περιλαμβάνουν εντυπωσιακής προκλητικότητας κείμενα, τα οποία εκχυδαΐζουν  μεταξύ των άλλων την ελληνική επανάσταση και το έπος του 1940,  μέχρι την Ορθοδοξία και την οικογένεια,  ενώ βγάζουν εκτός ύλης τη Γενοκτονία των προγόνων μας, προτείνοντας ως πρότυπα στην  χρεοκοπημένη  Ελλάδα το φασίστα Μουσταφά Κεμάλ.

Το σύνταγμα των Ελλήνων στο άρθρο 16 παράγραφος 2 αναφέρει τα εξής: «H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες»

Το παραπάνω κομμάτι από το Σύνταγμα και τα παρακάτω αποσπάσματα από ορισμένα σχολικά βιβλία της γλώσσας, της λογοτεχνίας, της ιστορίας, του ανθολογίου (!), έρχονται σε σαφή αντίθεση για τους ευνόητους λόγους. 

Έτσι αποτελεί χρέος και καθήκον οι  εκπαιδευτικοί και οι γονείς   να απαιτήσουν  την κατάργησή των σχολικών βιβλίων, την  εφαρμογή του Συντάγματος και όχι την παραβίασή του,  και   ο νυν Υφυπουργού Παιδείας να προχωρήσει στις ανάλογες πράξεις ερχόμενος σε συμφωνία με τα λεγόμενά του....

Αποτέλεσμα εικόνας για μαλκίδης λατρεία Κεμάλ σχολικά βιβλία

ΕΚΤΟΣ ΥΛΗΣ Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ,ΕΝΤΟΣ Ο ΓΕΝΟΚΤΟΝΟΣ 

Ιστορία Γ' Λυκείου  

Το κεφάλαιο για τη Γενοκτονία των Ελλήνων που υπήρχε στο βιβλίο της Γ΄ Λυκείου, βγήκε εκτός ύλης.Οι σελίδες 253-255, το κεφάλαιο «η μεθοδευμένη εξόντωση (γενοκτονία) των Ελλήνων του Πόντου», αφαιρέθηκαν, όπως και όλα τα κεφάλαια για τον Παρευξείνιο Ελληνισμό και στην θέση τους πρόσθεσαν ενότητες για την «ελληνική οικονομία κατά τους 19ο και 20ο αιώνες».

Ιστορία της Γ’ γυμνασίου, στο κεφάλαιο «Ο Μικρασιατικός Πόλεμος (1919-1922)». Στις 10 σελίδες του κεφαλαίου δεν συνάντησα πουθενά την λέξη «Γενοκτονία». Γράφει για διωγμούς και εξόντωση, όμως Γενοκτονία δεν υπάρχει....


Ιστορία Στ' Δημοτικού (σελ. 196) . 

Ο βασικός υπεύθυνος της Γενοκτονίας “ Ο Μουσταφά Κεμάλ θεωρείται ο δημιουργός της σύγχρονης Τουρκίας”(!!!!!!).
Επιπλέον αναφέρει ότι «…στην Οθωμανική Αυτοκρατορία οι διώξεις εναντίον των μειονοτικών ομάδων πήραν δραματικό χαρακτήρα. Προηγήθηκε η γενοκτονία των Αρμενίων. Ακολούθησαν σφαγή και ο συστηματικός διωγμός των Ελλήνων του Πόντου…». Και για αυτό το βιβλίο Γενοκτονία δεν υπάρχει....

 Γλώσσα της Γ’ Γυμνασίου (σελ.65),  όπου και κείμενο του Σημίτη , ο οποίος θεωρεί την «ελληνική και χριστιανική παράδοσή μας διαστρεβλωμένη και χωρίς απήχηση»; .


ΕΙΚΟΣΙΠΕΝΤΑΧΡΟΝΟΣ ΜΕ ΔΩΔΕΚΑΧΡΟΝΗ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ ΓΥΝΑΙΚΑ!


«Νεοελληνική Γλώσσα», Α’ Γυμνασίου (σελ. 16). Τίτλος του «Οσάκις» . (Η αποπλάνηση ανηλίκου, η παιδεραστία και η σχέση ενός 25χρονου με ένα 12χρονο κορίτσι της Α'  Γυμνασίου...)


<<Ο καθηγητής της φιλολογίας έριχνε κάθε μέρα το μπαλάκι. Όλη η τάξη το έπιανε σαν ένα γαργαλιστικό μήνυμα. Το πετούσε ο ένας στον άλλον. Χαράς ευαγγέλια. «Οσάκις…» άρχισε τη φράση του ο φιλόλογος.

«Ναι. Ναι. Ο Σάκης! Ο Σάκης!» φώναζαν όλες μαζί οι μαθήτριες γελώντας. Κι ο καθηγητής τρελαινόταν. «Οσάκις…» επαναλάμβανε τονίζοντας τη λέξη σαν να έλεγε «σκάστε».«Ο Σάκης! Ο Σάκης!» ακουγόταν πάλι από κάτω και το γέλιο έδινε κι έπαιρνε.
Ο καθηγητής δεν μπορούσε να ξεχωρίσει ποιες από τις μαθήτριες ήταν οι δράστες. Η λέξη – μπαλάκι κυλούσε ακαριαία σε κλάσμα δευτερολέπτου μέσα από τα χείλια τους που ήταν κρυμμένα στο κάτω μέρος του σκυμμένου τους κεφαλιού. Νόμιζε πως απλώς επαναλάμβαναν τη λέξη. Πως τις ερέθιζε αυτή η λέξη. Δεν ήταν όμως έτσι. Άλλο πράγμα το «Οσάκις» κι άλλος άνθρωπος «Ο Σάκης».

Ο Σάκης ήταν ηλεκτρολόγος με μαγαζί. Μεγαλύτερός τους, 20 με 25 ετών. Τα είχε φτιάξει με την Αλέκα. Μια από τις μαθήτριες της τάξης. Ψηλή κι αδύνατη, με κοντά ξανθά μαλλιά και μεγάλα καστανά μάτια, μακρύ λαιμό και μακριά χέρια και πόδια, κάπως ξερακιανή, αλλά ζόρικη. Στα 15-16, όπως όλες τους. Η πρώτη που έβγαινε ραντεβού μήνες τώρα. Ο Σάκης την περίμενε το μεσημέρι στην άλλη γωνία κι οι άλλες μαθήτριες έτρεχαν από πίσω της να τον δούνε. Τα σχόλια έδιναν κι έπαιρναν. Ήταν ο πρώτος έρωτας της τάξης.


Ο καθηγητής φώναξε την πρώτη μαθήτρια, τη Μαρία, στο γραφείο του και τη ρώτησε. «Τι συμβαίνει με το «Οσάκις»; Γιατί αυτή η αντίδραση;»



«Δεν ξέρω, κύριε. Στο δικό μου θρανίο δεν ξέρουμε τίποτα. Το πήραν έτσι φαίνεται και το διασκεδάζουν» του απάντησε. Ρώτησε κι άλλες μαθήτριες. Μερικές δεν κρατήθηκαν και γελούσαν. Ο καθηγητής προσπάθησε να βγάλει από το λεξιλόγιό του τη λέξη «Οσάκις». Αυτή όμως αντιστεκόταν. Του έβγαινε αυθόρμητα, έστω και με κάποια καθυστέρηση. Τότε, όμως, γινόταν πανζουρλισμός. Σαν να την είχε στερηθεί η τάξη και ξεσπούσε «Ο Σάκης! Ο Σάκης!», φώναζαν ακόμα πιο δυνατά και γελούσαν με την καρδιά τους. Γιατί ήταν υπόθεση καρδιάς και όχι γραμματικής».

Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Α΄ Γυμνασίου,σελ. 124. Η Ελλάδα ως προκλητική γυναίκα!)


 «…ήταν η Ελλάδα μια γυναίκα τόσο προκλητική σεξουαλικά που έπρεπε να την ερωτευτώ σωματικά και απελπισμένα…».


Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Β΄ Γυμνασίου (σ. 40) . Στο «Ανθολόγιο»  επαινείται ο «αρχαίος» θεσμός της εταίρας (=πόρνη):

«Είναι κάποια ψηλή (εταίρα) φοράει σανδάλι με σόλα λεπτή και κυκλοφορεί με το κεφάλι γερμένο στον ώμο, αυτό αφαιρεί ύψος. Δεν έχει κάποια γλουτούς, τους προσθέτει ραμμένους κάτω από το φόρεμα. Έτσι, όσοι τη βλέπουν εκστασιάζονται με τα οπίσθιά της. Έχει κοιλιά∙ διαθέτουν για λόγου της στήθη, όπως αυτά που έχουν οι ηθοποιοί στις κωμωδίες∙ φορώντας τέτοια στήθη πρόσθετα στητά… ».

Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Β’ Γυμνασίου ( σελ. 190), 

(Σε ερωτικό ποίημα του Ιβάν Γκόλ από τη Μαλαισία, στις εργασίες τους καλούνται οι μαθητές να περιγράψουν προσωπικές ερωτικές εντάσεις.

«Νεοελληνική Γλώσσα» (σελ. 148). (Τραγούδι με άγνωστες παιδαγωγικές στοχεύσεις..... ):


«Άμα ξυπνήσεις και έχεις βγάλει ουρά / αν κοιταχτείς και έχεις βγάλει βυζιά / Don’t worry be happy / Άμα η κόρη σου σε λέει μπαμπά ενώ ο γιος σου / σε φωνάζει μαμά / Don’t worry be happy»και λοιπά και λοιπά.



ΤΟ 1940 ΚΑΙ Η ΔΕΙΛΙΑ....


Στην Γ’ Δημοτικού, στο α’ τεύχος του βιβλίου Γλώσσας, (σελ.79), το Έπος του ’40, περιορίζεται στη εξής αναφορά: «Από το ημερολόγιο της Ροζίνας, μιάς δεκάχρονης εβραιοπούλας από τη Θεσσαλονίκη. Οκτώβριος 1940: Τη Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 1940 δεν πήγαμε σχολείο. Είχε κηρυχτεί ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος. Αναστατωμένα ήμασταν εμείς τα παιδιά. Οι Ιταλοί βομβάρδισαν τη Θεσσαλονίκη. Στο μαγαζί του πατέρα μου γίνηκαν πολλές καταστροφές». 


Στο βιβλίο της γλώσσας της  Ε’ Δημοτικού (σελ. 44)-  α’ τεύχος περιέχεται κείμενο με τίτλο:

«Η Ιταλία μας κήρυξε τον πόλεμο!» Και υπότιτλο: «Κι εμείς πήγαμε στο υπόγειο».
«Μετά γύρισε (ο μπαμπάς) στη μανά και της είπε πώς θα τρέξει στην τράπεζα να σηκώσει λεφτά. «Δεν έχουμε δραχμή», είπε κι έφυγε τρέχοντας στη σκάλα…». Όταν ο προκομμένος ο μπαμπάς γύρισε από την τράπεζα απογοητευμένος, γιατί η τράπεζα ήταν κλειστή και δεν μπόρεσε «να σηκώσει λεφτά», πήγαν σ’ ένα υπόγειο, «στης κυρίας Γιαννοπούλου, γιατί τα σπίτι της έχει υπόγειο και το λιακωτό της είναι τσιμεντένιο και δεν μπορούν να το τρυπήσουν οι μπόμπες». Και ο μπαμπάς –πρότυπο ήρωα- πήρε στην αγκαλιά του τον αφηγητή, παιδί μικρό και του είπε:
«-Άκη, από σήμερα θα γίνεις άντρας». Και ο Άκης, εμπνεόμενος από την «γενναιότητα» του πατέρα του, απάντησε:
«Εγώ τότε φοβήθηκα πάρα πολύ, γιατί δεν ήθελα να γίνω σήμερα άντρας…». 


ΤΟ 1821 ΚΑΙ Η ΣΚΟΡΔΑΛΙΑ!!!!

 Νεοελληνική Γλῶσσα Α´ Γυμνασίου (σελ. 82-83) κείμενο -ἀφιέρωμα υποτίθεται στό 1821 μέ τίτλο «Ἡ παράσταση»: «...τότε ὁ Βαγγελάκης πού ἔκανε τόν Μπότσαρη καί τόν στένευε ἡ στολή του, ἔσκυψε νά πάρει τά τσαρούχια μου νά μοῦ τά δώσει καί φάνηκε τό σώβρακό του καί τά κορίτσια ἔβαλαν τά γέλια κι ἐκεῖνος τά κλάματα...

Καί ὁ κύριος διευθυντής... ἄρχισε νά φωνάζει:
- Ζήτω ἡ 25η Μαρτίου! καί εἶπε «καί τοῦ χρόνου» κι ὅλοι σηκώσαμε τά χέρια μπροστά καί εἴπαμε καί ζήτω κι ἡ κυρία Οὐρανία φώναξε πάλι προσοχή! καί σταθήκαμε ὅλοι προσοχή καί τραγουδήσαμε τόν ἐθνικό ὕμνο καί γιατί χαίρεται ὁ κόσμος καί χαμογελάει πατέρα; καί φύγαμε νά πᾶμε σπίτι μας νά φᾶμε σκορδαλιά γιά τό καλό τῆς ἡμέρας, νά κοιμηθοῦμε, νά ξυπνήσουμε, νά βάλουμε τά καλά μας καί νά πᾶμε νά ποῦμε χρόνια πολλά τοῦ Βαγγελάκη πού εἶχε τήν ἐθνική ἑορτή του».

(Και στήν ἴδια σελίδα εικόνα γιά το  κινηματογραφικό ἔργο «Ὁ ἄρχοντας τῶν δαχτυλιδιῶν»!!).


 «Τετράδιο Ἐργασιῶν» Νεοελληνικῆς Γλώσσας τῆς Β´ Γυμνασίου (σ. 35). Κείμενο μέ τίτλο «Ἀρχίζουμε πρόβες γιά τήν ἐθνική γιορτή»:

«Τέλεια! Σήμερα στό μάθημα τῆς μουσικῆς ἦταν τέλεια! Γιατί ἀπό αὔριο ἀρχίζουμε πρόβες γιά τή γιορτή τῆς 25ης Μαρτίου. Θά κάνουμε πρόβες μέ τή χορωδία, θά χάνουμε μαθήματα! Ἔχουμε μιά κάπως μικρή χορωδία στό σχολεῖο, καμιά τριανταριά ἄτομα καί ἔχει πλάκα. Τό ρεπερτόριο θά 'ναι τό συνηθισμένο: Ἐλεύθεροι Πολιορκημένοι καί δῶσ᾽του... Ἀπό τώρα ὀνειρεύομαι τίς ὧρες μαθημάτων πού θά χαθοῦν στίς πρόβες. Καί ἡ καλλιτεχνικοῦ, ἡ Βαφιώτη, μᾶς λέει ὅτι θέλει μιά ὁμάδα νά σχεδιάσει κάτι σκηνικά καί κάτι Κολοκοτρώνηδες καί κάτι σημαῖες καί δάφνες. Μέσα! Ὑπολογίζω κι ἄλλες χαμένες ὧρες μαθημάτων...».

Βιβλίο γλώσσας Στ´ Δημοτικοῦ  (β´ τεῦχος, σ. 105), όπου  λογοκρίθηκε ο λόγος του Κολοκοτρώνη στην Πνύκα. Λέει σέ μιά ἀποστροφή του λόγου ο Γέρος τοῦ Μοριά: 


«Οἱ παλαιοί Ἕλληνες, οἱ πρόγονοί μας, ἔπεσαν εἰς τήν διχόνοιαν καί ἐτρώγονταν μεταξύ τους, καί ἔτσι ἔλαβαν καιρό πρῶτα οἱ Ρωμαίοι, ἔπειτα ἄλλοι βάρβαροι καί τούς ὑπόταξαν. Ὕστερα ἦλθαν οἱ Μουσουλμάνοι. Οἱ ἔμποροι καί οἱ προκομμένοι...». Μετά τήν λέξη «Μουσουλμάνοι», ο Κολοκοτρώνης είπε και κάποια άλλα πράγματα: «Καί ἔκαμαν ὅ,τι ἠμποροῦσαν διά νά ἀλλάξῃ ὁ λαός την πίστιν του. Ἔκοψαν γλῶσσες εἰς πολλούς ἀνθρώπους, ἀλλ᾽ ἐστάθη ἀδύνατο νά το κατορθώσουν. Τόν ἕνα ἔκοπταν, ὁ ἄλλος τόν σταυρό του ἔκαμνε». Τό κομμάτι αυτό λογοκρίθηκε...


«Κείμενα Νεοελληνικῆς Λογοτεχνίας» τῆς Γ´ Γυμνασίου (σελ. 46-48), συμπεριέλαβαν -τυχαία (;) -ένα ἀπόσπασμα από τά Ἀπομνημονεύματα τοῦ στρατηγοῦ Μακρυγιάννη, όπου  γράφει  ἐναντίον τοῦ Κολοκοτρώνη, παρότι σέ άλλα πενήντα σημεία επαινεί τόν Κολοκοτρώνη, για να μειώσουν τούς ήρωες και να  τους ευτελίσουν: «Οἱ ἄρχοντές μας, οἱ ἀρχηγοί μας ἔγιναν “Ἐκλαμπρότατοι”... ἔγινε ὁ Κολοκοτρώνης καί οἱ ἄλλοι συγγενεῖς καί φίλοι, πλούσιοι ἀπό γές (χωράφια), ἀργαστήρια, μύλους... Ὅταν ὁ Κολοκοτρώνης καί οἱ σύντροφοί του ἦρθαν ἀπό τή Ζάκυνθο, δέν εἶχαν οὔτε πιθαμή γῆς...». 



ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ  ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ

Οι συνταγές που περιέχονται είναι περίπου τριάντα, όταν λείπουν κείμενα τεράστιας αξίας, ιδιαίτερα στην περίοδο πτώχευσης που ζούμε....


Α΄ Δημοτικού.

«Οκτώ μεγάλοι ποντικοί/ δυο μέρες νηστικοί/ ονειρεύονται ομελέτα/ με ντομάτα αυγά και φέτα». (Γλώσσα, Α’ τεύχος, σελ. 35). Έτσι μαθαίνουν οι μαθητές και οι μαθήτριες  το «όμικρον»....

«Ζάχαρι, ζύμη, παγωτά/ρυζόγαλο, ζαχαρωτά/ ένα καζάνι σοκολάτα». (σελ. 59). Έτσι μαθαίνουν το «ζήτα».


σελ. 60 «Πες μου πού να βρω /το Γλυκόσαυρο;/ – Να’ μαι!/ Σε μια σκάφη μαρμελάδα/ μπήκα να δροσιστώ /με του μπακλαβά το φύλλο/ τώρα θα τυλιχτώ».(Και μετά απορούμε γιατί τα παιδιά έχουν πρόβλημα κατανόησης ενός απλού κειμένου).


«Η γάτα φτιάχνει γλυκό. Υλικά για γλυκό, μέλι, σύκα, ζύμη, γάλα» (Τετράδιο Εργασιών, Α΄ τεύχος, σελ. 51).


«Η κότα, ο λαγός, και ο σκύλος πήγαν στα γενέθλια του κόκορα. Ο κόκορας έβαλε στο τραπέζι πιάτα και ποτήρια. Γέμισε το πιάτο με σοκολάτες και πάστες. Έβαλε στα ποτήρια γάλα και χυμό πορτοκάλι». (Τετρ, Εργασιών, Α’τ.,σελ.54). 


 «Αφιέρωμα στο Πάσχα» όπου   εξυμνούνται τα τσουρέκια και στο δεύτερο τα πασχαλινά κουλούρια!!!!! . (Γλώσσα, Β΄ τεύχος, σελ. 56).


«Βαρέθηκαν να τρώω βίδες και μπαταρίες. Αχ, και να είχα ένα πιάτο παϊδάκια από αρνί. Σαλάτα με μαϊντανό και ένα μεγάλο κανταΐφι. Πού θα βρω ένα καλό εστιατόριο;…». (Τετράδιο Εργασιών, Β’΄ τ., σελ. 42). 


Β΄ Δημοτικού.


Συνταγή για κομπόστα ροδάκινο. (Τετράδιο εργασιών, Α΄ τεύχος, σελ. 29). 


Στην σελίδα 43 ένας ορισμός της Ελλάδας...διαφορετικός: «Νοστιμίζει το σέλινο τη φασολάδα/ και στη μέση δυο λάμδα/φοράει η πατρίδα μας/ η Ελλάδα». Εξαιρετικός ορισμός της πατρίδας μας.


Συνταγή: «πατάτες βραστές με τυρί». (Τετράδιο Εργασιών, Β΄ τ., σελ. 58).


Συνταγή. «Μπισκότα με σταφίδες». (Γλώσσα, Γ’τεύχος, σελ. 47).


Σελ. 65. Ποίημα με τίτλο «Μακαρόνια»: «Τριγύρω δέντρα φύτεψαν/ ψιλόλιγνα και ίσια/ μακαρονοκυπάρισσα/ ιτιά μακαρονίσια».


Γ΄ Δημοτικού.


Κείμενο: «Μικρομαγειρέματα» ένα «κουζινοξωτικό» μαγειρεύει. (Β΄ Τεύχος Γλώσσας, σελ. 39).


Σελ. 41. Συνταγή: «Τρουφομπαλίτσες»


Σελ. 42. Συνταγή: «Χαλβάς με σιμιγδάλι».


Συνταγή: «Η μαρουλοσαλάτα της γιαγιάς». (Τετράδιο Εργασιών, Β΄ τ., σελ. 14).


Σελ 49. Άσκηση: «Ρώτησε τους δικούς σου ή συμβουλέψου ένα βιβλίο μαγειρικής και γράψε μια συνταγή ψωμιού για το βασιλιά».


Σελ. 56. Κείμενο: «Οι τηγανίτες του Καραγκιόζη». Είναι κείμενο της συγγραφικής ομάδας και όχι «παραδοσιακό». Είναι μια συνταγή για τηγανίτες. Μετά το κείμενο ακολουθεί άσκηση, στην οποία οι μαθητές πρέπει να γράψουν στο τετράδιο τους τη συνταγή.


Δ΄ Δημοτικού.


Συνταγή: «Κουλουράκια λαδιού». Στην ίδια σελίδα συνταγή για  «Φασολάκια λαδερά». Η ίδια συνταγή επαναλαμβάνεται και στην έκτη Δημοτικού. (Γλώσσα Β΄ τεύχος, σελ 40).


Συνταγή: «Πρωτότυπα πασχαλινά αυγά». (Γλώσσα, Γ΄ τεύχος, σελ. 70).



Ε΄ Δημοτικού.


Στη σελ. 29 του β΄ τεύχους της Γλώσσας «Τη μέρα της χριστουγεννιάτικης γιορτής στο σχολείο, μπορείτε να ασχοληθείτε με ζαχαροπλαστική! Φτιάξτε κορμό με μπισκότα…».


Και ακολουθεί η συνταγή.


Στ’ Δημοτικού.


Σελ 48. α΄ τεύχος Γλώσσας.


Συνταγή: «Μακαρόνια με κιμά». Στην επόμενη σελίδα συνταγή για πάρτι «Ρολό για φάγωμα».


Σελ. 52: Συνταγή: «Φασολάκια βραστά». (Μέσω του κειμένου τα παιδιά υποτίθεται θα μάθουν την προστακτική έγκλιση. «Καθαρίστε και πλύντε τα φασολάκια…»).


Σελ. 55. Ολοσέλιδη διαφήμιση του «Ανθότυρου».


Τετράδιο Εργασιών, α΄ τεύχος, σελ. 33.


Συνταγή «Ομελέτα καραβάκι».


Σελ. 41 του ιδίου βιβλίου συνταγή από τη Μοζαμβίκη: «το φούφου».


Στο β΄ τεύχος της Γλώσσας, σελ. 42-43, περιέχεται κείμενο με τίτλο «οδηγίες χρήσης καφετιέρας». Μαθαίνουν τα παιδιά να φτιάχνουν καφέ. 


 Τετράδιο Εργασιών, α΄ τεύχος, στη σελ. 61 φιλοξενείται κεφάλαιο με τίτλο «Οδηγίες χρήσης κλιματιστικού». 


Α΄ Γυμνασίου.


Τετράδιο Εργασιών, Νεοελληνική Γλώσσα, σελ. 40. Συνταγή: «Σπαγγέτι μαρινάρα βήμα- βήμα».


«Νεοελληνική Γλώσσα» (Σελ. 68) φιλοξενείται ενότητα αφιερωμένη στη διατροφή και την υγεία με  προγράμματα  υγιεινής διατροφής πανάκριβα κατάλληλα για εύπορους.


Β΄ Γυμνασίου.


Τετράδιο Εργασιών, Νεοελληνικής Γλώσσας, σελ. 15.


Συνταγή: «Μαγειρίτσα με άγρια χόρτα» και δίπλα «Τσουρέκια παραδοσιακά». 


«Νεοελληνική Γλώσσα», σελ. 16.


Συνταγή: «Τοματοκεφτέδες».


Στην σελ. 118 του βιβλίου περιέχεται ένα ακατανόητο,  κείμενο,  από το βιβλίο του Τ. Λενέν με τίτλο «Συμφωνία με τον διάβολο», όπου   οι πίτσες και οι μακαρονάδες συνδυάζονται με τη μάστιγα  των ναρκωτικών.


Γ΄ Γυμνασίου. Τετράδιο Εργασιών, Νεοελληνική Γλώσσα, σελ. 15 «Μια παραδοσιακή ελληνική συνταγή: κολοκυθοκεφτέδες».. 


ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΝΘΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ.....
Στις δύο πρώτες και πολύ σημαντικές τάξεις του δημοτικού σχολείου δεν υπάρχει μάθημα θρησκευτικών, ούτε βιβλίο. 

Έκτη Δημοτικού,  κείμενο με τίτλο: «Η Σόνια η γάτα»!

Όπου Σόνια είναι μια γάτα, η οποία, όταν πήρε φωτιά ένα σπίτι, νιαουρίζει, την ακούει η πυροσβεστική, έρχεται και σβήνει τη φωτιά και οι πυροσβέστες της αναγνωρίζουν την πρωτιά στο να έρθουν - και της αποδίδουν και παράσημα! 

Στο Ανθολόγιο υπάρχει το μάθημα με τίτλο «Πρώτη μέρα στο σχολείο», όπου είναι μια δασκάλα εν ονόματι Γεωργία που λέει στους μαθητές της «δεν θα με λέτε κυρία, θα με λέτε Γεωργία» - όταν εμείς οι δάσκαλοι ξέρουμε ότι η μορφή αυτής της οικειότητας είναι η μητέρα της περιφρόνησης. Μάλιστα, λέει στους μαθητές της η δασκάλα «με τι πρέπει να ξεκινήσουμε σήμερα παιδιά;» και πετάγεται ένας μαθητής και λέει «με την τουαλέτα κυρία». Από τα  ποιήματα του Γένους  στις τουαλέτες.......

Στο ίδιο Ανθολόγιο (σελ.107) μαθαίνει ο μαθητής ότι δεν υπάρχουν Άγιοι της Εκκλησίας μας, αλλά ένας άγιος, ο άγιος φιλίας, ο Φιλάγιος. Πουθενά στο δημοτικό σχολείο δεν υπάρχει ονομαστική γιορτή ή αναφορά σε έναν Άγιο της Εκκλησίας. 

Γλώσσα πρώτης δημοτικού, ποίημα με τίτλο «Το λαγουδάκι της Λαμπρής», για τον Άγιο Βασίλη που φέρνει μια γάτα δώρο στην οικογένεια του Ιβάν, που εγκατέλειψε τον τόπο της εξαιτίας μιας χιονοστιβάδας!



Στη σελίδα 89 σε ένα μάθημα πέμπτης - έκτης δημοτικού που λέγεται «Θεατρική αγωγή» καλούνται οι μαθητές να υποδυθούν το δαιμόνιο. Σήμερα, γράφει, «είστε δαιμόνιο»!



 Ανθολόγιο Α΄τάξης  ποίημα όπως το «Ήρθε η πασχαλιά» με στίχους όπως: «ήρθε η πασχαλιά και τσουγκρίζει τα αυγά το μικρό παιδάκι», ενώ στο βιβλίο της γλώσσας ένα με τίτλο «Πασχαλινό», όπου συναντάς στίχους όπως «και μοσχοβολούν οι φούρνοι, τα τραπέζια κοκκινίζουν από τα κόκκινα αυγά» και ένα άλλο με τίτλο «Πασχαλινά κουλούρια» και στίχους: «το Πάσχα οι άνθρωποι έκαναν κουλούρια να μοιάζουν με πουλιά, ψάρια, ανθρωπάκια, τους έβαζαν μάτια και το στόμα, γαρύφαλα ή ξυλάκια». Στο βιβλίο Γλώσσα -το κρισιμότερο κατ’ εμέ βιβλίο, γιατί το πιάνουν καθημερινά οι μαθητές- στην πρώτη δημοτικού δεν υπάρχει ούτε ένα «Χριστός ανέστη».


Στο Ανθολόγιο της τρίτης – τετάρτης δημοτικού καλούνται οι μαθητές, παρακαλώ, να γράψουν ένα νανούρισμα για χταπόδια! 


Στο ίδιο Ανθολόγιο  στο κείμενο «ο Νορντίν στην εκκλησία», διαβάζει ο δάσκαλος  ότι «ο Νορντίν πήγε σε μια εκκλησία του χριστιανού Αλλάχ», προβληματικός ο όρος, «και όλο το μεσημέρι τα κουβέντιαζε με τη γιαγιά του και δεν μπορούσε να χωνέψει γιατί οι χριστιανοί κάνουν τέτοιες ζωγραφιές» και -ακούστε Παναγιώτατε- «τι άσχημοι γέροι ήταν αυτοί με τις γενειάδες στους τοίχους;». Οι Άγιοι της Εκκλησίας μας είναι άσχημοι γέροι με μακριές γενειάδες!

Σε άλλο σημείο αναφέρεται κείμενο με τίτλο: «Τότε που πήγαμε βόλτα τον Επιτάφιο»: «Όταν φτάσαμε στην εκκλησία ξανά, οι άντρες σήκωσαν τον Επιτάφιο πάλι ψηλά από την πόρτα και περάσαμε από κάτω όπως το περνά περνά η μέλισσα»!

Πέμπτη δημοτικού  στο αφιέρωμα για τα Χριστούγεννα το κεντρικό κείμενο ήταν «Η Φρικαντέλα η μάγισσα, που μισούσε τα κάλαντα», που είναι για Νηπιαγωγεία. Εκεί, πάνε τα παιδιά να πουν τα κάλαντα στη μάγισσα και βγαίνει στο μπαλκόνι και μπήγει τις φωνές: «Σκασμός σκουπιδόπαιδα, αν δεν σταματήσετε να λέτε τα κάλαντα θα το μετανιώσετε πικρά». 

Και το επόμενο κείμενο μιλάει για τα Χριστούγεννα στον κόσμο, όπου, αφού περιηγείται σε κάποιες χώρες, μιλάει για τα Θεοφάνεια. Ακούστε για τα Θεοφάνεια τι έχει γράψει: «Στη χώρα μας ρίχνουμε το Σταυρό στη θάλασσα για να τον πιάσει ο γρηγορότερος και καλύτερος κολυμβητής». Είναι αγώνας, κολύμβησης, δηλαδή, τα Θεοφάνεια. Δεν είναι η φανέρωση της Αγίας Τριάδας, δεν είναι η βάπτιση του Σωτήρος Χριστού.


Έκτη δημοτικού: «Τα θρησκεύματα του κόσμου».
Κάπου εδώ στην παράσταση εμφανίζεται στριμωγμένος ο Χριστιανισμός. Ένας σταυρός που παραπέμπει σε αυτόν που φορούσαν οι ναζί, ένα αυγό ούτε καν κόκκινο, στη μέση ο Ινδουισμός, όλα τα θρησκεύματα, ενώ είναι προβληματική και η περιγραφή, αφού σε όλα τα θρησκεύματα χρησιμοποιεί χρόνο ενεστώτα, «ο Μωάμεθ είναι, ο Βούδας είναι», και για τον Χριστό λέει: «Οι χριστιανοί πιστεύουν ότι ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ ήταν ο Υιός του Θεού». 


Στην τρίτη γυμνασίου,  κείμενο με τίτλο «Παραπλανητικά»: «Αυτού του μήνα οι συμπτώσεις θα ενισχύσουν τις ερωτικές σας σχέσεις» γράφεται σε δεκαπεντάχρονα παιδιά, με υπογραφή «Κώστας Λεφάκης»!!!!!!


Στην ενότητα «Η χαρά της γιορτής για τα Χριστούγεννα», από το βιβλίο της τρίτης δημοτικού, αναφέρεται στη γιορτή των Χριστουγέννων και -άκουσον άκουσον- «στη γέννηση του Χριστού στο κοράνι». 

«Γιορτές θρησκειών του κόσμου»: «Ρος Ασάνα, το τέλος του Ραμαντάν στους Μουσουλμάνους, Ινδουιστές, φωτιές, χρωματιστά νερά, σκόνη». Προφανώς αυτοί που τα έγραψαν δεν έχουν ιδέα από δημοτικό σχολείο. Δεν έχουν πατήσει ποτέ σε σχολική τάξη. Δεν ξέρουν την ηλικία αυτή των παιδιών. Δεν ξέρουν τα ενδιαφέροντά τους. Δεν ξέρουν πόσο κρίσιμη είναι αυτή η ηλικία. Και πειραματίζονται.

Τετάρτη δημοτικού, ενότητα «Όταν οι άνθρωποι προσεύχονται». Αφού κάνουμε για την πρωινή προσευχή στο σχολείο, από κάτω πάλι η ουρά, η θρησκειολογία: «Προσευχές απ’ όλο τον κόσμο», πώς προσεύχονται οι Μουσουλμάνοι, οι Εβραίοι και λοιπά.

Τετάρτη δημοτικού, ενότητα «Όλοι ίσοι, όλοι διαφορετικοί». 


Τα ονόματά μας, η ιστορία των επωνύμων και των ονομάτων μας. Αφού αναφέρει το βάπτισμα και το χρίσμα των Ορθοδόξων, πάει στο βάπτισμα και το χρίσμα των Ρωμαιοκαθολικών, τις τελετές ενηλικίωσης στις θρησκείες του κόσμου, Μουσουλμάνους, γιορτές του κόσμου κτλ.

Στην πέμπτη δημοτικού , στην ενότητα «Μαθητές και Δάσκαλοι», ο Ιησούς διδάσκεται ως δάσκαλος και, όπως ειπώθηκε, μεταξύ των άλλων δασκάλων αναφέρονται και ο Μωάμεθ και ο Κομφούκιος και ο Βούδας, όλοι Άγιοι!

Στην έκτη δημοτικού: «άγιοι άνθρωποι στις θρησκείες του κόσμου, Βούδας, Κομφούκιος, Μωάμεθ, Βισνού, Δαλάι Λάμα, Γκάντι και πολλά άλλα πρόσωπα ιστορικά ή μυθικά».....


Γλώσσα Δ΄ δημοτικού, β΄ τεύχος, σελ. 52

Ο Μέγας Βασίλειος  «απλώνει τη μπουγάδα του και  κρεμά το μακρύ του σώβρακο» (Γλώσσα Δ΄ δημοτικού, β΄ τεύχος, σελ. 52) 

Γλώσσα  Ε΄ Δημοτικού ( β΄ τεύχος, σελ. 30-31) ο Μέγας Βασίλειος επιδίδεται σε  πράγματα, όπως, για παράδειγμα, να συγκεντρώνει, εν είδει χαλκομανίας, έλατα στο κόκκινο παλτό του.



ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ.......

(«Κείμενα Νεοελληνικῆς Λογοτεχνίας», Γ΄ Γυμνασίου, σελ. 48)
Ο Κολοκοτρώνης πλούτισε από την Επανάσταση(!) :

«Οἱ ἄρχοντές μας, οἱ ἄρχηγοί, ἔγιναν ἐκλαμπρότατοι, ἔγιναν γενναιότατοι καί οἱ ντόπιοι καί οἱ φερτικοί… ἔγινε ὁ Κολοκοτρώνης καί οἱ ἄλλοι συγγενεῖς καί φίλοι πλούσιοι ἀπό γαῖες, ἐργαστήρια, μύλους, σπίτια, σταφίδες καί ἄλλα πλούτη τῶν Τούρκων. Ὅταν ὁ Κολοκοτρώνης καί οἱ σύντροφοί του ἦρθαν ἀπό τήν Ζάκυνθο, δέν εἶχαν οὔτε πιθαμή γης∙ τώρα φαίνεται τί ἔχουν…» . («Κείμενα Νεοελληνικῆς Λογοτεχνίας», Γ΄ Γυμνασίου, σελ. 48).

«Γλῶσσα» τῆς Α΄ Γυμνασίου, (σελ.4)  ὁ «Χάρι Πότερ» παρών: «γιατί ξανάφερε τά παιδιά στό διάβασμα καί τά ἀπεμάκρυνε γιά λίγο ἀπό τήν ὀθόνη τῶν βίντε–γκέιμς».


 «Κείμενα Νεοελληνικῆς Λογοτεχνίας», Α΄ Γυμνασίου, (σελ. 222) : Ἡ γάτα τοῦ παπᾶ». Πηγαίνει ὁ Χρῆστος ὁ κλαμπανάρος (=κωδωνοκρούστης) καί λέει στόν παπα-Ζήσιμο: «Πάλε τά ἴδια παπᾶ μου». « Ἡ γάτα πανάθεμά την». «Ὤ! συμφορά μου…στό ἴδιο μέρος;». «Ὄχι, στήν Ἁγία Πρόθεσι». Η γάτα  στό Ἁγιο Βήμα, στην Αγία Πρόθεσι και οι  ακαθαρσίες της.......

Στή Γλώσσα τής Ε' τάξης (σελ. 23) βλέπουμε τόν άγιο Ιωσήφ χωρίς.. φωτοστέφανο νά αγκαλιάζει τήν Παναγία, χωρίς φωτοστέφανο καί αυτή. Επίσης βλέπουμε τόν Χριστό σαν ενα απλό μωρό χωρίς φωτοστέφανο.
Όλο τό βιβλίο έχει δυο φωτογραφίες γιά τά Χριστούγεννα.

Συνεχίζοντας βλέπουμε ότι όλο τό κεφάλαιο γιά τά Χριστούγεννα αναφέρεται στή μάγισσα Φρικαντέλα (σελ. 26).

Βάζουν ένα παιδί μετανάστη (σελ. 24) να θέτει σέ αμφιβολία το αν υπάρχουν άγγελοι, καί αυτοί μόνο για τους χορτάτους.
Ακόμη (σελ. 29) βλέπουμε τά Θεοφάνια νά είναι ένας απλός αγώνας κολύμβησης.

Βάζουν τά παιδιά νά φαντάζονται ότι είναι δέντρα (σελ. 31), όχι πάντως νοήμονα όντα.
Πλύση εγκεφάλου επίσης γίνεται (σελ. 11 καί 12) ειδικά γιά τούς εξωγήινους.

Στό Ανθολόγιο της Γλώσσας Ε' (σελ. 154) ο 
"Τα Κι Κο" ο Κινέζος αναρωτιέται: « .. Τά μάτια του γιατρού ήταν γλυκά και τά μάτια του Χριστού ήταν γλυκά». Τί ωραία βλασφημία!

Παρουσιάζουν επίσης τό βάψιμο τών αυγών σάν παλιό ειδωλολατρικό έθιμο πού πήραμε καί ότι ό Χριστός απλώς σήκωσε τήν πλάκα καί βγήκε (σελ. 174, 175, 177).
Ό 'Αι-Βασίλης κάνει μπουγάδα μέ τά σώβρακά του (Δ' τάξη Γλώσσα σελ.52). 

Τά παιδιά μαθαίνουν νά γράφουν Χαίκου (Γ' τάξη, Γλώσσα σελ. 68) πού είναι επηρεασμένα από τό Βουδισμό Ζέν, αλλά όχι Όμηρο κ.τλ. ελληνικά.

Διαβάζουμε (Γλώσσα, Β' δημοτικού σελ. 79) γιά τό ημερολόγιο τής Έβραιοπούλας Ροζίνας, γιά τό 1940, αλλά όχι κάποιου Έλληνα ήρωα π.χ. Κώστα Περρίκου.

Από τή Γλώσσα Α' Δημοτικου μαθαίνουν τά παιδιά: πώς να μπαίνουν σέ ξένα σπίτια νά κρυφακούν, νά κρυφοκοιτάζουν τή νύκτα (σελ. 32, 34, 36, 38) όλα εικονογραφημένα.

Στή Μελέτη Περιβάλλοντος Δ' τάξης (σελ. 17,18) νιώθουμε περήφανοι πού μιλάμε τά Τουρκικά. Ο Έκρέμ δοξάζει τόν Αλλάχ με ανύπαρκτο τον Χριστό.

Στα Μαθηματικά Γ' τάξης (σελ. 85) υπάρχουν μάγισσες, σεΐχηδες καί γενικά όλα τά ξενόγλωσσα ονόματα καί κυρίως άγοριών.

Κάνουν συνεχώς διαφήμιση (Μαθηματικά Γ' σελ. 102) στό Ταγκράμ, άλλά όχι στό αρχαιότερο Γεωμετρικό παιχνίδι τό "Λούκουλος" του Αρχιμήδη.


Στά Θρησκευτικά Ε' (σελ. 92) αναφέρουν σάν αιρετικό τόν Ρωμανό τό Μελωδό, ότι αντλούσε τά θέματά του από τά απόκρυφα Ευαγγέλια.

Πηγαίνοντας στήν Ιστορία (Δ' τάξη σελ. 79) αφαιρούν τίς αποικίες τής αρχαίας Ελλάδας από όλο τόν μεσογειακό χώρο και τήν δείχνουν σάν ψείρα.

Καλλιεργούν αισθήματα ήττοπάθειας των Ελλήνων (Ε' τάξη σελ. 11) ειδικά απέναντι στούς Ρωμαίους, χωρίς νά μάς πουν ότι πολυπληθέστεροι Ρωμαίοι μαζί μέ Έλληνες προδότες πολέμησαν εναντίον λίγων Ελλήνων.

Τό διάταγμα τής ανεξιθρησκίας του Μ. Κωνσταντίνου τό δουλεύουν όπως θέλουν σάν τάχα νά μήν ισχύει στήν Ελλάδα (στ. Ε' σελ. 22).
Ρωτούν πονηρά τά παιδιά νά άναρωτηθούν γιατί ό Μ. Κωνσταντίνος άφησε τούς παλαιούς ναούς δίπλα στίς Χριστιανικές (σελ. 27, Ίστορ. Ε').

;
Στήν άλωση της Κωνσταντινούπολης, (Βιβλίο Εργασιών Ιστορίας Ε', σελ. 46), ρωτούν και ζητούν από τά παιδιά να γράψουν τί τά εντυπωσίασε στόν Μωάμεθ τόν Πορθητή. (Βάζοντας δεύτερο στή λίστα τόν Κωνσταντίνο τον Παλαιολόγο).

Δίνουν ψευδή στοιχεία μέ μικρό Τουρκικό στρατό στήν άλωση, Ιστορία Ε' (σελ. 107) (άλλου γράφουν πάνω άπό 60.000, αλλού 100.000). Ιστορικά εμείς ξέρουμε ότι τό νούμερο ήταν πολύ μεγαλύτερο.

Γράφουν (Ιστορία Ε' σελ. 106) ότι τήν άμυνα τής Κωνσταντινούπολης τήν ανέθεσε ό Παλαιολόγος στόν Ίουστινιάνη, λές καί αυτός ήταν απλός παρατηρητής, τονίζοντας τό μεγαλείο του Ίουστινιάνη καί του Μωάμεθ.