Σάββατο, 27 Απριλίου 2019

Έλληνες, ψηλά τις καρδιές. Καλή Ανάσταση !



Εδώ ελεύθεραι ακόμα Αθήναι… Έλληνες!

Οι Γερμανοί εισβολείς ευρίσκονται εις τα πρόθυρα των Αθηνών.

Αδέλφια! Κρατήστε καλά μέσα στην ψυχή σας το πνεύμα του μετώπου.

Ο εισβολεύς εισέρχεται με όλας τας προφυλάξεις εις την έρημον πόλιν με τα κατάκλειστα σπίτια. Έλληνες, ψηλά τις καρδιές.


Προσοχή!

Ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Αθηνών ύστερα από λίγο δεν θα είναι ελληνικός. Θα είναι Γερμανικός και θα μεταδίδει ψέμματα!

Έλληνες! Μην τον ακούτε!

Ο πόλεμός μας συνεχίζεται και θα συνεχισθεί μέχρι της τελικής νίκης!

Ζήτω το Έθνος των Ελλήνων!

Το μήνυμα  του εκφωνητή του Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθηνών Κωνσταντίνου Σταυρόπουλου την 27η Απριλίου 1941.....

27 Απριλίου 1943:Το διπλό Ολοκαύτωμα της (Νέας) Αγχιάλου: Από τις Βουλγαρικές σφαγές στο Ναζιστικό έγκλημα


Θ. Μαλκίδης

Το διπλό Ολοκαύτωμα της (Νέας) Αγχιάλου: Από τις Βουλγαρικές σφαγές στο Ναζιστικό έγκλημα


Η είσοδος των Ναζί στην Αθήνα την 27η Απριλίου 1941 σηματοδοτούσε  την απαρχή των μεγάλων εγκλημάτων που έκαναν όλη την Ελλάδα ένα Ολοκαύτωμα. Εγκλήματα που σε αφήνουν έκπληκτο για τη μανία και τη διαστροφή με την οποία σχεδιάστηκαν και υλοποιήθηκαν: Ομαδικές εκτελέσεις, βιασμοί γυναικών, κλείσιμο γυναικών και παιδιών σε σχολεία και εκκλησίες και πυρπόληση, κάψιμο ζωντανών ανθρώπων,  σφαγή βρεφών, νηπίων, νεογέννητων ..... .

Έχουμε τονίσει ότι τα Ναζιστικά εγκλήματα είναι συνέχεια των  Τουρκικών- Κεμαλικών που δεν τιμωρήθηκαν, είναι συνέχεια των Βουλγαρικών διώξεων  εναντίον των Ελλήνων , των Ελληνίδων και των παιδιών της Θράκης, που επαναλήφθηκαν επειδή δεν τιμωρήθηκαν.    Σε πάρα πολλές περιπτώσεις οι Ναζί εγκλημάτισαν εναντίον των διασωθέντων που είχαν δολοφονήσει οι δάσκαλοί τους Κεμαλικοί και Βούλγαροι: Χορτιάτης, Κερδύλλια, Μεσόβουνοι, Πύργοι, Ελευθεροχώρι, Νέα Αγχίαλος.

Η περίπτωση της Νέας Αγχιάλου αποτελεί ένα ακόμη αποσιωπημένο έγκλημα των συνεργατών των Ναζί, Ιταλών,  οι οποίοι ολοκλήρωσαν στις 27 Απριλίου του 1943 το έγκλημα των Βουλγάρων στις 30 Ιουλίου 1906.

Οι Έλληνες κάτοικοι αμύνθηκαν με όσα μέσα διέθεταν στην κόλαση των εμπρησμών, ανατινάξεων κτιρίων και εκρήξεων, ενώ οι Βούλγαροι επιδρομείς, αφού διέπραξαν λεηλασίες, εμπρησμούς, και σφαγές σε βάρος των Ελλήνων  της Αγχιάλου επιδόθηκαν σε ολοσχερή καταστροφή της πόλης.
Συνολικά καταστράφηκαν 707 ελληνικά σπίτια, δύο ελληνικές εκκλησίες και έχασαν την ζωή τους πολλοί Έλληνες. Την ίδια μέρα που πυρπολήθηκε η Αγχίαλος, καταστράφηκαν ελληνικές περιουσίες και σε άλλες πόλεις της Ανατολικής Ρωμυλίας (Βόρεια Θράκη).
Οι  πρόσφυγες της Αγχιάλου εγκαταστάθηκαν αρχικά στην Αθήνα και στον Πειραιά και λίγο αργότερα άρχισαν να εγκαθίστανται στη σημερινή Νέα Αγχίαλο του Βόλου, όπου εγκαταστάθηκε και μέρος και προσφύγων Αγχιαλιτών  του δεύτερου κύματος δέκα σχεδόν  χρόνια αργότερα .

Η Νέας Αγχίαλος γίνεται ξανά μαρτυρικός τόπος  όταν στις 27 Απριλίου του 1943, οι Ιταλοί με διαταγή του Ναζί διοικητή του Βόλου, πυρπολούν  ολοσχερώς το χωριό, καταστρέφοντας ακόμη και το εξατάξιο δημοτικό σχολείο που ήταν δωρεά του Συγγρού από το 1910. Από τα 700 σπίτια του χωριού, τα 650 έγιναν στάχτη.....

Η Νέα Αγχίαλος είναι ένας ακόμη μαρτυρικός τόπος από τους πάνω από 1170 όπου έχουν διαπράξει εγκλήματα οι Ναζί και οι συνεργάτες τους φασίστες Ιταλοί, Βούλγαροι, Αλβανοί καθώς και Έλληνες δωσίλογοι.

Μία ακόμη Τραγωδία χωρίς Κάθαρση....

Οι  τόποι μαρτυρίου των Ελλήνων, των Ελληνίδων και των παιδιών τους αποτυπωμένοι στον παραπάνω χάρτη.  

Τετάρτη, 24 Απριλίου 2019

Γενοκτονία των Αρμενίων:100+4 χρόνια αγώνα για τη Δικαιοσύνη






Θ. Μαλκίδης

Γενοκτονία των Αρμενίων:100+4 χρόνια αγώνα για την αλήθεια



Νιώθω, μεγάλη και ιδιαίτερη εκτίμηση για τον Αρμενικό Λαό, για την πορεία και για τον  αγώνα του. Πέρα από τις προσωπικές αναφορές, αφού στην  πατρίδα μου,την Αλεξανδρούπολη, όπου κατέφυγαν οι γονείς μου μετά τη Γενοκτονία, μεγάλωσα μαζί με πολλούς Αρμένιους φίλους, η επισήμανση αφορά την συνεισφορά των διανοουμένων, της πνευματικής ηγεσίας και των έντιμων πολιτικών στον αγώνα ανάδειξης της Γενοκτονίας του Αρμενικού Έθνους. Επιπλέον μαζί με πολλούς Αρμένιους συν(αγωνιστές), ζήσαμε πολλές και σημαντικές στιγμές στον παγκόσμιο αγώνα για την αναγνώριση της Γενοκτονίας.
Όταν φύτεψα ένα δέντρο για τα θύματα της Γενοκτονίας στο μνημείο στο Γερεβάν, η συμμετοχή μου  σε  διεθνείς συναντήσεις στην πρωτεύουσα της Αρμενίας, αλλά και στη Στοκχόλμη, στην  Νέα Υόρκη και αλλού, είναι ορισμένες από αυτές.





Είναι βέβαιο ότι χωρίς αυτούς τους ανθρώπους στην Αρμενία και τη Διασπορά, οι περιοχές της ιστορικής Αρμενίας, της Μικράς Ασίας, του Καυκάσου, του Πόντου, της Θράκης, του Κουρδιστάν, που γνώρισαν και γνωρίζουν μέχρι σήμερα, πολλά και συνεχή εγκλήματα, αλλά και ολόκληρος ο κόσμος, θα μάθαινε τη συρρικνωμένη εκδοχή της Αρμενικής ιστορίας. Και το χειρότερο: θα γνώριζε την Νεοτουρκική και τη Κεμαλική της εκδοχή, δηλαδή το φασισμό, τον ολοκληρωτισμό και την ιδεολογία του θανάτου.
Ο Αγώνας της αναγνώρισης και της αλήθειας παρά τα εμπόδια, τις δυσκολίες και τις δοκιμασίες, σε δύσκολους καιρούς και συνθήκες, έφερε αποτελέσματα. Οι συνεχείς αναγνωρίσεις της Γενοκτονίας των Αρμενίων από κράτη και φορείς,  είναι αποτέλεσμα του αυτοσεβασμού σεβασμού, της εντιμότητας της συνέπειας και της σοβαρότητας που διακρίνει τους αγωνιστές της αναγνώρισης. Αρμένιους, αλλά και χιλιάδες συνοδοιπόρους των Αρμενίων σε όλον τον πλανήτη.
Εκατό συν ένα χρόνια μετά την κορύφωση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, ο Αρμενικός λαός και οι συμπαραστάτες του, ως αποτέλεσμα της σοβαρής προσπάθειας που κάνουν, θα δουν και άλλους καρπούς της αγωνιστικότητάς τους. Παρά το έγκλημα που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, από το ίδιο καθεστώς που συνεχίζει να δολοφονεί τους λαούς, από το Χραντ Ντινκ, μέχρι το Κουρδιστάν και τη Συρία, η ιστορία, το δίκαιο και η αλήθεια θα νικήσει!






Τρίτη, 23 Απριλίου 2019

23 Απριλίου 1944: Το Έγκλημα των Ναζί στους Πύργους Εορδαίας




Θ. Μαλκίδης 
Το Έγκλημα των Ναζί στους Πύργους Εορδαίας 

Το Ολοκαύτωμα των Πύργων Εορδαίας είναι το μεγαλύτερο μαζικό  έγκλημα, μετά απ' αυτό των Καλαβρύτων, που τελέσθηκε από τους φασίστες  κατακτητές  και τους Έλληνες συνεργάτες τους.  
Στις 23 Απριλίου του 1944 δολοφονήθηκαν και κάηκαν από τους Ναζί εγκληματίες, 368 άνδρες, γυναίκες, ηλικιωμένοι, παιδιά και βρέφη που μόλις είχαν έρθει στη ζωή!

Οι Ναζί έβαλαν φωτιά τους αχυρώνες του χωριού καίγοντας ζωντανούς 180 κατοίκους του. Στη συνέχεια συγκέντρωσαν  95 κατοίκους στην περιοχή της Μεγάλης Πέτρας όπου και τους εκτελούν εν ψυχρώ ενώ στη συνοικία Σεβαστιανά σκοτώνουν με θηριώδη τρόπο 30 γυναικόπαιδα ξεκληρίζοντας ολόκληρες οικογένειες . 

Ακόμα στην Κάτω Συνοικία οι Γερμανοί συγκεντρώνουν ένα μεγάλο αριθμό κατοίκων στο νεκροταφείο του ναού της Παναγίας πυροβολώντας και σκοτώνοντας επί τόπου όποιον  και όποιαν προσπαθούσε να διαφύγει. 

Στη Μεσαία Συνοικία οι επιδρομείς ξέσκισαν με τις ξιφολόγχες τους την κοιλιά της Σοφίας Γκέσιου, που είχε γεννήσει μόλις την προηγούμενη μέρα, αφού προηγουμένως σκότωσαν μπροστά στα μάτια της τα δίδυμα μωρά και τον άντρα της. Η Αννα Κοσμίδου προσπάθησε μάταια να προστατεύσει τα πέντε παιδιά της μέσα στα φορέματά της. Η ίδια σώθηκε ημθανής, μέσα στον σωρό των νεκρών παιδιών της.

Ο Περικλής Μελκόπουλος είχε χωθεί σε μια κρυψώνα με τη γυναίκα του και τα τέσσερα παιδιά τους. Το κλάμα του μικρότερου παιδιού τούς πρόδωσε. Ο Γερμανός στρατιώτης που τους ξετρύπωσε τους λυπήθηκε και δεν τους εκτέλεσε. Τους συμβούλεψε όμως να πνίξουν το μωρό για να μην τους «προδώσει» στα SS. Οι γονείς, φυσικά, δεν το έκαναν και τελικά η οικογένεια σώθηκε.

Οι Γερμανοί χτένισαν τις πλαγιές του Βερμίου, ξετρύπωσαν 95 ανθρώπους από σπηλιές και λαγούμια από την Ανω Συνοικία και τους εκτέλεσαν εν ψυχρώ στη Μεγάλη Πέτρα.

Και ενώ όλοι οι κάτοικοι που είχαν απομείνει ζωντανοί είχαν τοποθετηθεί απέναντι από τα πολυβόλα για να εκτελεστούν καταφτάνει διαταγή για μεταφορά των επιζώντων ως ομήρων στα Χάνια Πτολεμαϊδας . Στη συνέχεια και αφού οι Γερμανοί και οι ντόπιοι συνεργάτες τους λαφυραγώγησαν όλα τα σπίτια του χωριού τα έβαλαν φωτιά και τα κατέστρεψαν ολοσχερώς . 

Ο συνταγματάρχης Καρλ Σύμερς (Karl Schümers), διοικητής του 7ου συντάγματος της 4ης μεραρχίας τεθωρακισμένων γρεναδιέρων των SS, ήταν ο επικεφαλής των Ναζί στους Πύργους και εκτός από αυτό το έγκλημα ευθύνεται  για τα ολοκαυτώματα της Κλεισούρας, της Ερμακιάς  και του Διστόμου όπου έχασαν τη ζωή τους πάνω από 1.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά.

Ένα μέρος των θυμάτων στους Πύργους ήταν πρόσφυγες από τον Πόντο που είχαν σωθεί από το δάσκαλο του Χίτλερ, τον Κεμάλ. Δυστυχώς το η Γενοκτονία εναντίον τους δεν τιμωρήθηκε και επαναλήφθηκε. Κεμαλισμός και Ναζισμός,  οι δύο όψεις του ίδιου φασιστικού, ρατσιστικού και διαστροφικού νομίσματος......



Δευτέρα, 22 Απριλίου 2019

22 Απριλίου 1944:Το Ολοκαύτωμα στο Μεσόβουνο Εορδαίας, Κεμαλισμός- Ναζισμός


Θ. Μαλκίδης

Το Ολοκαύτωμα στο Μεσόβουνο Εορδαίας: Κεμαλισμός- Ναζισμός 

Είναι πάρα πολλές οι πόλεις και τα χωριά της πατρίδας μας όπου έγιναν Ολοκαυτώματα από τους Ναζί κατακτητές και τους Έλληνες συνεργάτες τους. Ανάμεσα στους μαρτυρικούς τόπους βρίσκονται αυτοί που κάτοικοί τους έγιναν δύο και τρεις φορές θύματα του φασισμού και των διαστροφικών εγκλημάτων του.  Μία φορά από το δάσκαλο Κεμάλ στη Μικρά Ασία, στον Πόντο, στη Θράκη και μία φορά από το μαθητή Χίτλερ στον ελλαδικό χώρο, όπως ήταν το Μεσόβουνο Εορδαίας.  Εκεί όπου κατέφυγαν οι διασωθέντες  της Γενοκτονίας από τον Κεμάλ και τους Νεότουρκους, όταν οι δυνάμεις τους εισήλθαν στον Πόντο. 

Στις 23 Οκτωβρίου του 1941 οι Ναζιστικές και οι συνεργάτες τους μπαίνουν στο Μεσόβουνο και το χωριό περικυκλώνεται. Συγκεντρώνονται όλοι  οι  κάτοικοι, χωρίζονται οι  άντρες ηλικίας 16 έως 69 χρόνων και δίνεται στα γυναικόπαιδα δίωρη διορία να συγκεντρώσουν «όσα κινητά πράγματα μπορούν». Ενώ αυτές μεταφέρονται στο γειτονικό χωριό Κομνηνά, όλοι οι συλληφθέντες άνδρες εκτελούνται «ομαδικώς και δι' αυτομάτων όπλων». Η αναφορά του νομάρχη Κοζάνης αναφέρεται σε 135 άτομα, της γερμανικής διοίκησης για 142, ενώ άλλες πηγές ανεβάζουν τους εκτελεσμένους σε 165.

Η τραγωδία έκλεισε με την καταστροφή του χωριού «δι' εμπρηστικών βομβών, εκτός πέντε οικιών και της εκκλησίας», ενώ τα περίπου 900 γυναικόπαιδα που επέζησαν, μεταφέρθηκαν στην Πτολεμαΐδα και διασκορπίστηκαν, «κατόπιν διαταγών των Γερμανικών Αρχών», στα χωριά του νομού, αλλά και στους νομούς Ημαθίας και Φλωρίνης προς  παραδειγματισμό.....

Tο Μεσόβουνο δέχεται μία ακόμη φορά τη βία των κατακτητών και των συνεργατών τους. Στις 22 Απριλίου 1944, τμήματά τους περικυκλώνουν το χωριό, «φονεύοντα πάντα κάτοικον όστις επεχείρει έστω και εκ φόβου να διαφύγη, αδιακρίτως φύλου και ηλικίας....Κατεστράφη παν ό,τι είχεν υπολειφθή εκ της κατά το έτος 1941 καταστροφής και παν ό,τι ανοικοδομήθη έκτοτε, καταστραφέντων εξ ολοκλήρου και δι' εμπρησμού όλων των οικιών, δημευθέντων των ζώων και χωρικών και φονευθέντων πολλών εκ των κατοίκων, οίτινες προσεπάθησαν να σωθώσι διά της φυγής. Περί τα 100 άτομα μεταφέρθησαν και ενεκλείσθησαν εις το Στρατόπεδον Συγκεντρώσεως Πτολεμαΐδος».

Μία ακόμη Τραγωδία που δημιούργησε ο μαθητής Χίτλερ, ακολουθώντας το δάσκαλο Κεμάλ, για την οποία μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει  Κάθαρση....