Το έγκλημα στους Πύργους Εορδαίας
Το έγκλημα των Γερμανών στους Πύργους Εορδαίας τον Απρίλιο του 1944: Η απαράγραπτη απαίτησή μας για Δικαιοσύνη
Θεοφάνης Μαλκίδης
Το έγκλημα των Γερμανών στους Πύργους Εορδαίας τον Απρίλιο του 1944: Η απαράγραπτη απαίτησή μας για Δικαιοσύνη
Από την ομιλία στους Πύργους Εορδαίας στην εκδήλωση μνήμης για το Ολοκαύτωμα, που στοίχισε τη ζωή σε 338 Ελληνίδες και Έλληνες.
Στον πέμπτο ψαλμό των Παθών, του δεύτερου μέρους της σύνθεσης «Το Άξιον Εστί», ο Oδυσσέας Ελύτης αναδεικνύει τη σπουδαιότητα της μνήμης στον αγώνα του Ελληνισμού για την επιβίωση και την ελευθερία του. Τα Πάθη αναφέρονται στο έπος του 1940-1941 και στην οδυνηρή εμπειρία της Κατοχής και παραλληλίζονται με τα Πάθη του Χριστού. Η Ανάστασή Του προοιωνίζεται, σύμφωνα με τον ποιητή, με την απελευθέρωση του ελληνικού έθνους και τη δικαίωση των αγώνων του: «Τα θεμέλιά μου στα βουνά και τα βουνά σηκώνουν οι λαοί στον ώμο τους και πάνω τους η μνήμη καίει άκαυτη βάτος».
Λέγεται και είναι ορθό ότι το έγκλημα που δεν τιμωρείται, επαναλαμβάνεται. Αναφέρεται επίσης ότι ενώ για το έγκλημα υπάρχουν ακλόνητες αποδείξεις, υπάρχουν μάρτυρες, αυτήκοοι και αυτόπτες, εντούτοις ο δολοφόνος συνεχίζει να το αρνείται και να συνεχίζει την στάση ύβρεως έναντι των θυμάτων, των τραυματιών, των διασωθέντων. Ότι κάνει δηλαδή η Γερμανία για πάνω από οκτώ δεκαετίες….
Οι δύο παραπάνω παραδοχές ισχύουν για το έγκλημα των Γερμανών κατακτητών και των συνεργατών τους στους Πύργους Εορδαίας, ογδονταδύο ακριβώς χρόνια πριν την άνοιξη του 1944. Η πρώτη αφορά το έγκλημα το οποίο δεν τιμωρήθηκε και επαναλήφθηκε. Όχι μόνο γιατί οι κατακτητές, εκτός από τους Πύργους δολοφόνησαν αθώους συμπατριώτες μας και στην Κλεισούρα, στην Ερμακιά, στο Μεσόβουνο, στο Σέλι, στο Άνω και Κάτω Γραμματικό, στη Μεταμόρφωση, στον Άγιο Παύλο, στο Ροδοχώρι, στην Αγία Φωτεινή, στο Δίστομο. Αλλά γιατί πριν από αυτά τα εγκλήματα ο «δάσκαλος» Κεμάλ είχε διαπράξει τα ίδια τα οποία τα αντέγραψε ο «μαθητής» Χίτλερ. Τα περισσότερα θύματα στους Πύργους ήταν Πόντιοι- Μικρασιάτες που είχαν γλυτώσει από τη Γενοκτονία το 1919, αλλά δυστυχώς δολοφονήθηκαν το 1944 !
Το Ολοκαύτωμα στους Πύργων Εορδαίας είναι το μεγαλύτερο μαζικό έγκλημα στην κατεχόμενη Ελλάδα μετά απ’ αυτό των Καλαβρύτων, έγκλημα το οποίο διαπράχθηκε με βαρβαρότητα από τους κατακτητές και τους πρόθυμους συνεργάτες τους.
Οι Πύργοι είναι ένας ημιορεινός οικισμός στις πλαγιές του Βερμίου. Το 1530 υπαγόταν στον καζά της Φλώρινας διαθέτοντας 444 χριστιανικές εστίες. Οι οικογένειες που ζούσαν στο χωριό μειώθηκαν σε 130 στα τέλη του 19ου αιώνα εξαιτίας της τουρκικής πίεσης και της μετανάστευσης στο εξωτερικό. Στο χωριό εγκαταστάθηκαν την άνοιξη του 1924 πρόσφυγες από τον Πόντο (Τραπεζούντα, Νικόπολη και Γαλίαινα ) ενώ οι πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία ήταν από τη Βιθυνία και συγκεκριμένα από την περιοχή της Νικομήδειας και την Απολλωνιάδα.
Στις 23 Απριλίου του 1944 στο πλαίσιο εκκαθαριστικών επιχειρήσεων των κατακτητών με την ονομασία «Μαγιάτικη καταιγίδα», δολοφονήθηκαν και κάηκαν από τους Ναζί εγκληματίες, 338 άνδρες, γυναίκες, ηλικιωμένοι, παιδιά και βρέφη που μόλις είχαν έρθει στη ζωή και συνολικά τα παιδιά, τα θύματα της βαρβαρότητας είναι 159 !
Οι Γερμανοί και οι συνεργάτες τους έβαλαν φωτιά τους αχυρώνες του χωριού καίγοντας ζωντανούς 180 κατοίκους του. Στη συνέχεια συγκέντρωσαν 95 κατοίκους στην περιοχή της Μεγάλης Πέτρας όπου και τους εκτέλεσαν εν ψυχρώ, ενώ στη συνοικία Σεβαστιανά σκοτώνουν με θηριώδη τρόπο 30 γυναικόπαιδα.
Στην Κάτω Συνοικία των Πύργων, οι Γερμανοί συγκεντρώνουν ένα μεγάλο αριθμό κατοίκων στο νεκροταφείο του ναού της Παναγίας, πυροβολώντας και σκοτώνοντας επί τόπου όποιον και όποιαν προσπαθούσε να διαφύγει.
Στη Μεσαία Συνοικία οι ατιμώρητοι δολοφόνοι λόγχισαν την κοιλιά της Σοφίας Γκέσιου, που είχε γεννήσει μόλις την προηγούμενη μέρα, αφού προηγουμένως σκότωσαν μπροστά στα μάτια της τα δίδυμα μωρά και το σύζυγό της. Η Αννα Κοσμίδου προσπάθησε μάταια να προστατεύσει τα πέντε παιδιά της μέσα στα φορέματά της και η ίδια σώθηκε ημιθανής, μέσα στον σωρό των νεκρών παιδιών της.
Ο Περικλής Μελκόπουλος είχε κρυφτεί μαζί με τη γυναίκα του και τα τέσσερα παιδιά τους, όμως το κλάμα του μικρότερου παιδιού τούς πρόδωσε. Ο Γερμανός στρατιώτης που τους βρήκε τους λυπήθηκε και δεν τους εκτέλεσε. Τους συμβούλεψε όμως να πνίξουν το μωρό για να μην τους «προδώσει» στα SS. Οι γονείς, δεν το έκαναν και τελικά η οικογένεια σώθηκε.
Οι Γερμανοί στις πλαγιές του Βερμίου βρήκαν άλλους 95 ανθρώπους από σπηλιές και λαγούμια και τους εκτέλεσαν εν ψυχρώ στη Μεγάλη Πέτρα.
Και ενώ όλοι οι κάτοικοι που είχαν απομείνει ζωντανοί είχαν τοποθετηθεί απέναντι από τα πολυβόλα για να εκτελεστούν φτάνει διαταγή για μεταφορά των επιζώντων ως ομήρων στα Χάνια Πτολεμαΐδας. Στη συνέχεια και αφού οι Γερμανοί και οι συνεργάτες τους λαφυραγώγησαν όλα τα σπίτια του χωριού τα έβαλαν φωτιά και τα κατέστρεψαν ολοσχερώς .
Ένας από τους λιγοστούς επιζώντες του Ολοκαυτώματος των Πύργων ήταν ο 8χρονος τότε Στάθης Χαϊτίδης. Εκείνος και ο πατέρας του γλίτωσαν τον θάνατο την τελευταία στιγμή. Όμως, δεν στάθηκαν εξίσου τυχερά επτά μέλη της οικογένειάς τους, η μητέρα του Στάθη, τα τέσσερα αδέρφια του, η γιαγιά του και η θεία του. Η μητέρα του Χαϊτίδη ήταν 28 ετών, το μικρότερο αδερφάκι του ενός έτους και το μεγαλύτερο δέκα χρόνων και ο Στάθης αναφέρει σχετικά: «Είχαν βάλει τα γυναικόπαιδα σε έναν αχυρώνα. Τα πασπάλισαν µε µια εύφλεκτη σκόνη και µε µια σφαίρα λαµπάδιασαν όλοι µαζί. Ακούσαμε την κραυγή που έβγαζαν ταυτόχρονα 88 γυναικόπαιδα. Αυτή την κραυγή την ακούω κάθε µέρα….»
Μία ιδιαίτερη στιγμή του Ολοκαυτώματος είναι οι πράξεις ατίμωσης των γυναικών. Αναφέρει σχετικά ο Νίκος Ασλανίδης: «Στην περίπτωση των Πύργων, το πιο συγκλονιστικό είναι ότι κάποια στιγμή συγκέντρωσαν όλα τα γυναικόπαιδα στην εκκλησία της Μεταμορφώσεως. Καλούν οι Γερμανοί και οι Έλληνες συνεργάτες τους στο ιερό αρχικώς τις όμορφες γυναίκες και τις βιάζουν. Στη συνέχεια, ακολουθούν τα κορίτσια τα ανύπαντρα, έπονται τα ανήλικα κορίτσια και καταλήγουν και στα αγοράκια. Αυτό δείχνει ότι η διάθεσή τους ήταν όχι απλώς να τιμωρήσουν τους κακούς συνεργάτες, αλλά να προχωρήσουν σε ατίμωση του πληθυσμού». Ο Θ. Καλανιώτης, αναφέρει ότι οι βιασμοί ήταν τουλάχιστον 170!
Όπως αναφέραμε οι δολοφόνοι με επικεφαλής το συνταγματάρχη Καρλ Σύμερς διοικητή του 7ου συντάγματος της 4ης μεραρχίας τεθωρακισμένων γρεναδιέρων των SS, εκτός από το απάνθρωπο έγκλημα στους Πύργους, ευθύνονται και για τα ολοκαυτώματα και σε άλλες πόλεις και χωριά όπου έχασαν τη ζωή τους πάνω από 1.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Για τα εγκλήματα αυτά ο Σύμερς παρασημοφορήθηκε (!)με τον Σταυρό των Ιπποτών και εκτός από το συνεργάτη του συνταγματάρχη Γεώργιο Πούλο, κανείς από τους υπευθύνους της σφαγής των Πύργων δεν τιμωρήθηκε!
Όπως τονίσαμε, ένα μεγάλο μέρος των θυμάτων στους Πύργους ήταν πρόσφυγες από τον Πόντο- Μικρά Ασία που είχαν σωθεί από το «δάσκαλο» του Χίτλερ, τον Κεμάλ. Δυστυχώς η Γενοκτονία, το Ολοκαύτωμα εναντίον του Εληνισμού δεν τιμωρήθηκε και επαναλήφθηκε στους Πύργους, αλλά και στο Μεσόβουνο Εορδαίας, στα Κερδύλια Σερρών, στο Δοξάτο Δράμας και αλλού και δυστυχώς μέχρι σήμερα οι θύτες, οι δολοφόνοι, οι εγκληματίες, συνεχίζουν να αρνούνται την ευθύνη τους….
Τα εγκλήματα στην κατεχόμενη Ελλάδα αποτελούν, τηρουμένων των χωρικών και πληθυσμιακών αναλογιών, τα μεγαλύτερα του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου. Oι γερμανικές και οι άλλες δυνάμεις κατοχής, σε συνεργασία με τους ελληνόφωνους συνεργάτες τους, μετέτρεψαν την Ελλάδα σε ένα διαρκές Ολοκαύτωμα. Βρέφη, παιδιά, ηλικιωμένοι, γυναίκες, βιάστηκαν, βασανίστηκαν, δολοφονήθηκαν, κάηκαν, ενώ οι οικίες, ακόμη και τα κοιμητήρια, καταστράφηκαν ολοσχερώς.
Από τις παραπάνω εγκληματικές πράξεις προκύπτουν οι γερμανικές οφειλές προς την Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα οι αποζημιώσεις, οι επανορθώσεις, για την καταστροφή των υποδομών, τη λεηλασία της παραγωγής, την αποπληρωμή των κατοχικών δανείων, την κλοπή των αρχαιοτήτων, για το μισό εκατομμύριο θύματα.
Ογδονταδύο χρόνια μετά το έγκλημα των Γερμανών στους Πύργους Εορδαίας, το αίτημα, των θυμάτων και των απογόνων τους καθώς και όλων των Ελληνίδων και των Ελλήνων για δικαιοσύνη, παραμένει απαράγραπτο. Ταυτόχρονα οι επανορθώσεις αποτελούν ηθική και πολιτική υποχρέωση των θεσμών στη Γερμανία, την Ελλάδα και όπου άλλου υπάρχει απαράγραπτη απαίτηση. Κανένα συμφέρον και καμία σκοπιμότητα δεν μπορούν να εμποδίσουν την αλήθεια! Δικαιοσύνη τώρα !
Θεοφάνης Μαλκίδης
Το έγκλημα των Γερμανών στους Πύργους Εορδαίας τον Απρίλιο του 1944: Η απαράγραπτη απαίτησή μας για Δικαιοσύνη
Από την ομιλία στους Πύργους Εορδαίας στην εκδήλωση μνήμης για το Ολοκαύτωμα, που στοίχισε τη ζωή σε 338 Ελληνίδες και Έλληνες.
Στον πέμπτο ψαλμό των Παθών, του δεύτερου μέρους της σύνθεσης «Το Άξιον Εστί», ο Oδυσσέας Ελύτης αναδεικνύει τη σπουδαιότητα της μνήμης στον αγώνα του Ελληνισμού για την επιβίωση και την ελευθερία του. Τα Πάθη αναφέρονται στο έπος του 1940-1941 και στην οδυνηρή εμπειρία της Κατοχής και παραλληλίζονται με τα Πάθη του Χριστού. Η Ανάστασή Του προοιωνίζεται, σύμφωνα με τον ποιητή, με την απελευθέρωση του ελληνικού έθνους και τη δικαίωση των αγώνων του: «Τα θεμέλιά μου στα βουνά και τα βουνά σηκώνουν οι λαοί στον ώμο τους και πάνω τους η μνήμη καίει άκαυτη βάτος».
Λέγεται και είναι ορθό ότι το έγκλημα που δεν τιμωρείται, επαναλαμβάνεται. Αναφέρεται επίσης ότι ενώ για το έγκλημα υπάρχουν ακλόνητες αποδείξεις, υπάρχουν μάρτυρες, αυτήκοοι και αυτόπτες, εντούτοις ο δολοφόνος συνεχίζει να το αρνείται και να συνεχίζει την στάση ύβρεως έναντι των θυμάτων, των τραυματιών, των διασωθέντων. Ότι κάνει δηλαδή η Γερμανία για πάνω από οκτώ δεκαετίες….
Οι δύο παραπάνω παραδοχές ισχύουν για το έγκλημα των Γερμανών κατακτητών και των συνεργατών τους στους Πύργους Εορδαίας, ογδονταδύο ακριβώς χρόνια πριν την άνοιξη του 1944. Η πρώτη αφορά το έγκλημα το οποίο δεν τιμωρήθηκε και επαναλήφθηκε. Όχι μόνο γιατί οι κατακτητές, εκτός από τους Πύργους δολοφόνησαν αθώους συμπατριώτες μας και στην Κλεισούρα, στην Ερμακιά, στο Μεσόβουνο, στο Σέλι, στο Άνω και Κάτω Γραμματικό, στη Μεταμόρφωση, στον Άγιο Παύλο, στο Ροδοχώρι, στην Αγία Φωτεινή, στο Δίστομο. Αλλά γιατί πριν από αυτά τα εγκλήματα ο «δάσκαλος» Κεμάλ είχε διαπράξει τα ίδια τα οποία τα αντέγραψε ο «μαθητής» Χίτλερ. Τα περισσότερα θύματα στους Πύργους ήταν Πόντιοι- Μικρασιάτες που είχαν γλυτώσει από τη Γενοκτονία το 1919, αλλά δυστυχώς δολοφονήθηκαν το 1944 !
Το Ολοκαύτωμα στους Πύργων Εορδαίας είναι το μεγαλύτερο μαζικό έγκλημα στην κατεχόμενη Ελλάδα μετά απ’ αυτό των Καλαβρύτων, έγκλημα το οποίο διαπράχθηκε με βαρβαρότητα από τους κατακτητές και τους πρόθυμους συνεργάτες τους.
Οι Πύργοι είναι ένας ημιορεινός οικισμός στις πλαγιές του Βερμίου. Το 1530 υπαγόταν στον καζά της Φλώρινας διαθέτοντας 444 χριστιανικές εστίες. Οι οικογένειες που ζούσαν στο χωριό μειώθηκαν σε 130 στα τέλη του 19ου αιώνα εξαιτίας της τουρκικής πίεσης και της μετανάστευσης στο εξωτερικό. Στο χωριό εγκαταστάθηκαν την άνοιξη του 1924 πρόσφυγες από τον Πόντο (Τραπεζούντα, Νικόπολη και Γαλίαινα ) ενώ οι πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία ήταν από τη Βιθυνία και συγκεκριμένα από την περιοχή της Νικομήδειας και την Απολλωνιάδα.
Στις 23 Απριλίου του 1944 στο πλαίσιο εκκαθαριστικών επιχειρήσεων των κατακτητών με την ονομασία «Μαγιάτικη καταιγίδα», δολοφονήθηκαν και κάηκαν από τους Ναζί εγκληματίες, 338 άνδρες, γυναίκες, ηλικιωμένοι, παιδιά και βρέφη που μόλις είχαν έρθει στη ζωή και συνολικά τα παιδιά, τα θύματα της βαρβαρότητας είναι 159 !
Οι Γερμανοί και οι συνεργάτες τους έβαλαν φωτιά τους αχυρώνες του χωριού καίγοντας ζωντανούς 180 κατοίκους του. Στη συνέχεια συγκέντρωσαν 95 κατοίκους στην περιοχή της Μεγάλης Πέτρας όπου και τους εκτέλεσαν εν ψυχρώ, ενώ στη συνοικία Σεβαστιανά σκοτώνουν με θηριώδη τρόπο 30 γυναικόπαιδα.
Στην Κάτω Συνοικία των Πύργων, οι Γερμανοί συγκεντρώνουν ένα μεγάλο αριθμό κατοίκων στο νεκροταφείο του ναού της Παναγίας, πυροβολώντας και σκοτώνοντας επί τόπου όποιον και όποιαν προσπαθούσε να διαφύγει.
Στη Μεσαία Συνοικία οι ατιμώρητοι δολοφόνοι λόγχισαν την κοιλιά της Σοφίας Γκέσιου, που είχε γεννήσει μόλις την προηγούμενη μέρα, αφού προηγουμένως σκότωσαν μπροστά στα μάτια της τα δίδυμα μωρά και το σύζυγό της. Η Αννα Κοσμίδου προσπάθησε μάταια να προστατεύσει τα πέντε παιδιά της μέσα στα φορέματά της και η ίδια σώθηκε ημιθανής, μέσα στον σωρό των νεκρών παιδιών της.
Ο Περικλής Μελκόπουλος είχε κρυφτεί μαζί με τη γυναίκα του και τα τέσσερα παιδιά τους, όμως το κλάμα του μικρότερου παιδιού τούς πρόδωσε. Ο Γερμανός στρατιώτης που τους βρήκε τους λυπήθηκε και δεν τους εκτέλεσε. Τους συμβούλεψε όμως να πνίξουν το μωρό για να μην τους «προδώσει» στα SS. Οι γονείς, δεν το έκαναν και τελικά η οικογένεια σώθηκε.
Οι Γερμανοί στις πλαγιές του Βερμίου βρήκαν άλλους 95 ανθρώπους από σπηλιές και λαγούμια και τους εκτέλεσαν εν ψυχρώ στη Μεγάλη Πέτρα.
Και ενώ όλοι οι κάτοικοι που είχαν απομείνει ζωντανοί είχαν τοποθετηθεί απέναντι από τα πολυβόλα για να εκτελεστούν φτάνει διαταγή για μεταφορά των επιζώντων ως ομήρων στα Χάνια Πτολεμαΐδας. Στη συνέχεια και αφού οι Γερμανοί και οι συνεργάτες τους λαφυραγώγησαν όλα τα σπίτια του χωριού τα έβαλαν φωτιά και τα κατέστρεψαν ολοσχερώς .
Ένας από τους λιγοστούς επιζώντες του Ολοκαυτώματος των Πύργων ήταν ο 8χρονος τότε Στάθης Χαϊτίδης. Εκείνος και ο πατέρας του γλίτωσαν τον θάνατο την τελευταία στιγμή. Όμως, δεν στάθηκαν εξίσου τυχερά επτά μέλη της οικογένειάς τους, η μητέρα του Στάθη, τα τέσσερα αδέρφια του, η γιαγιά του και η θεία του. Η μητέρα του Χαϊτίδη ήταν 28 ετών, το μικρότερο αδερφάκι του ενός έτους και το μεγαλύτερο δέκα χρόνων και ο Στάθης αναφέρει σχετικά: «Είχαν βάλει τα γυναικόπαιδα σε έναν αχυρώνα. Τα πασπάλισαν µε µια εύφλεκτη σκόνη και µε µια σφαίρα λαµπάδιασαν όλοι µαζί. Ακούσαμε την κραυγή που έβγαζαν ταυτόχρονα 88 γυναικόπαιδα. Αυτή την κραυγή την ακούω κάθε µέρα….»
Μία ιδιαίτερη στιγμή του Ολοκαυτώματος είναι οι πράξεις ατίμωσης των γυναικών. Αναφέρει σχετικά ο Νίκος Ασλανίδης: «Στην περίπτωση των Πύργων, το πιο συγκλονιστικό είναι ότι κάποια στιγμή συγκέντρωσαν όλα τα γυναικόπαιδα στην εκκλησία της Μεταμορφώσεως. Καλούν οι Γερμανοί και οι Έλληνες συνεργάτες τους στο ιερό αρχικώς τις όμορφες γυναίκες και τις βιάζουν. Στη συνέχεια, ακολουθούν τα κορίτσια τα ανύπαντρα, έπονται τα ανήλικα κορίτσια και καταλήγουν και στα αγοράκια. Αυτό δείχνει ότι η διάθεσή τους ήταν όχι απλώς να τιμωρήσουν τους κακούς συνεργάτες, αλλά να προχωρήσουν σε ατίμωση του πληθυσμού». Ο Θ. Καλανιώτης, αναφέρει ότι οι βιασμοί ήταν τουλάχιστον 170!
Όπως αναφέραμε οι δολοφόνοι με επικεφαλής το συνταγματάρχη Καρλ Σύμερς διοικητή του 7ου συντάγματος της 4ης μεραρχίας τεθωρακισμένων γρεναδιέρων των SS, εκτός από το απάνθρωπο έγκλημα στους Πύργους, ευθύνονται και για τα ολοκαυτώματα και σε άλλες πόλεις και χωριά όπου έχασαν τη ζωή τους πάνω από 1.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Για τα εγκλήματα αυτά ο Σύμερς παρασημοφορήθηκε (!)με τον Σταυρό των Ιπποτών και εκτός από το συνεργάτη του συνταγματάρχη Γεώργιο Πούλο, κανείς από τους υπευθύνους της σφαγής των Πύργων δεν τιμωρήθηκε!
Όπως τονίσαμε, ένα μεγάλο μέρος των θυμάτων στους Πύργους ήταν πρόσφυγες από τον Πόντο- Μικρά Ασία που είχαν σωθεί από το «δάσκαλο» του Χίτλερ, τον Κεμάλ. Δυστυχώς η Γενοκτονία, το Ολοκαύτωμα εναντίον του Εληνισμού δεν τιμωρήθηκε και επαναλήφθηκε στους Πύργους, αλλά και στο Μεσόβουνο Εορδαίας, στα Κερδύλια Σερρών, στο Δοξάτο Δράμας και αλλού και δυστυχώς μέχρι σήμερα οι θύτες, οι δολοφόνοι, οι εγκληματίες, συνεχίζουν να αρνούνται την ευθύνη τους….
Τα εγκλήματα στην κατεχόμενη Ελλάδα αποτελούν, τηρουμένων των χωρικών και πληθυσμιακών αναλογιών, τα μεγαλύτερα του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου. Oι γερμανικές και οι άλλες δυνάμεις κατοχής, σε συνεργασία με τους ελληνόφωνους συνεργάτες τους, μετέτρεψαν την Ελλάδα σε ένα διαρκές Ολοκαύτωμα. Βρέφη, παιδιά, ηλικιωμένοι, γυναίκες, βιάστηκαν, βασανίστηκαν, δολοφονήθηκαν, κάηκαν, ενώ οι οικίες, ακόμη και τα κοιμητήρια, καταστράφηκαν ολοσχερώς.
Από τις παραπάνω εγκληματικές πράξεις προκύπτουν οι γερμανικές οφειλές προς την Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα οι αποζημιώσεις, οι επανορθώσεις, για την καταστροφή των υποδομών, τη λεηλασία της παραγωγής, την αποπληρωμή των κατοχικών δανείων, την κλοπή των αρχαιοτήτων, για το μισό εκατομμύριο θύματα.
Ογδονταδύο χρόνια μετά το έγκλημα των Γερμανών στους Πύργους Εορδαίας, το αίτημα, των θυμάτων και των απογόνων τους καθώς και όλων των Ελληνίδων και των Ελλήνων για δικαιοσύνη, παραμένει απαράγραπτο. Ταυτόχρονα οι επανορθώσεις αποτελούν ηθική και πολιτική υποχρέωση των θεσμών στη Γερμανία, την Ελλάδα και όπου άλλου υπάρχει απαράγραπτη απαίτηση. Κανένα συμφέρον και καμία σκοπιμότητα δεν μπορούν να εμποδίσουν την αλήθεια! Δικαιοσύνη τώρα !
Η διαρκής απαίτηση για δικαιοσύνη για τα εγκλήματα στην κατοχή 1941-1944
Θεοφάνης Μαλκίδης
Η διαρκής απαίτηση για δικαιοσύνη για τα εγκλήματα στην κατοχή 1941-1944
«Στη μνήμη της γιαγιάς μου Αικατερίνης Μαλκίδου, η οποία πέθανε από τα βασανιστήρια που υπέστη από τους Γερμανούς. Έβρος 1941».
Η συμπλήρωση ογδονταπέντε ετών από την εισβολή των Γερμανών και των συμμάχων τους στην Ελλάδα, αποτελεί εκτός από την υπόμνηση της αντιστασιακής ελληνικότητας από τη Βόρειο Ήπειρο, μέχρι τα Οχυρά και την Κρήτη και μία υπενθύμιση της συνέχειας του αγώνα για την απόδοση δικαιοσύνης προς τα χιλιάδες θύματα της κατοχής.
Τα εγκλήματα στην κατεχόμενη Ελλάδα αποτελούν, τηρουμένων των χωρικών και πληθυσμιακών αναλογιών, τα μεγαλύτερα του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου. Oι γερμανικές, ιταλικές, βουλγαρικές δυνάμεις, σε συνεργασία με τους ελληνόφωνους και άλλους συνεργάτες τους, μετέτρεψαν την Ελλάδα σε ένα διαρκές Ολοκαύτωμα. Βρέφη, παιδιά, ηλικιωμένοι, γυναίκες, βιάστηκαν, βασανίστηκαν, δολοφονήθηκαν, κάηκαν, ενώ οι οικίες, ακόμη και τα κοιμητήρια, καταστράφηκαν ολοσχερώς.
Πάνω από 300.000 Ελληνίδες και Έλληνες πέθαναν από την πείνα μετά την επίσχεση και κατάσχεση τροφίμων από τους κατακτητές το χειμώνα του 1941-1942, ενώ μέχρι το τέλος της κατοχής καταγράφηκαν άλλοι 300.000 θάνατοι από την πείνα, τις ασθένειες, τις σφαγές, με αποτέλεσμα ο πληθυσμός της πατρίδας μας να μειωθεί κατά 13,5%.
Οι Γερμανοί (αλλά και οι Ιταλοί, οι Βούλγαροι και οι συνεργάτες τους) κατέστρεψαν 1.770 πόλεις και χωριά στα εκατοντάδες ολοκαυτώματα, ανάμεσά τους, των Καλαβρύτων (13 Δεκεμβρίου 1943), όπου εκτελέστηκαν 1436 άμαχοι, του Διστόμου (10 Ιουνίου 1944), όπου σφαγιάστηκαν 117 γυναίκες, 111 άντρες και 53 παιδιά, της Βιάννου (14-16 Σεπτεμβρίου 1943), όπου σφαγιάστηκαν 461 κάτοικοι, του Κομμένου (16 Αυγούστου 1943), όπου δολοφονήθηκαν 317 κάτοικοι (ανάμεσά τους 97 βρέφη και παιδιά και 119 γυναίκες), της Κανδάνου (3 Ιουνίου 1941), όπου εκτελέστηκαν 180 κάτοικοι, του Χορτιάτη (2 Σεπτεμβρίου 1944) όπου 149 άνθρωποι κάηκαν ζωντανοί μέσα στον φούρνο και το σχολείο του χωριού!
Οι απαράγραπτες οφειλές
Από τις παραπάνω εγκληματικές πράξεις προκύπτει το πρώτο σκέλος των γερμανικών οφειλών προς την Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα οι αποζημιώσεις που βεβαιώθηκαν από τη Διάσκεψη των Παρισίων (1946) για τα θύματα. Σύμφωνα με την Διακομματική Επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων (2016) οι αποζημιώσεις ανέρχονται στα 107 δισ. ευρώ και μαζί με τόκους φτάνουν σήμερα το 1 τρις ευρώ. Η Γερμανία, έχει καταβάλει μόνο 115 εκατ. μάρκα και αυτά μόνο σε ορισμένες κατηγορίες θυμάτων.
Το δεύτερο σκέλος του χρέους της Γερμανίας προς την πατρίδα μας είναι οι αποζημιώσεις για την καταστροφή των υποδομών, του οδικού και σιδηροδρομικού δικτύου, των λιμανιών, των αεροδρομίων, της διώρυγας της Κορίνθου, του 74% των εμπορικών πλοίων και το 95% των επιβατικών, της λεηλασίας της παραγωγής. Πάλι η Συνδιάσκεψη των Παρισίων, αποφάσισε επανορθώσεις 6,7 δισ. δολαρίων, που με τους τόκους ανέρχονται σήμερα σε 595 δισ. ευρώ, με τη Γερμανία να έχει καταβάλει μόνο 20 εκατ. δολάρια.
Το τρίτο σκέλος είναι η αποπληρωμή των κατοχικών δανείων, που κυμαίνονται από 100 μέχρι 506 δισ. ευρώ, ενώ η οφειλή της Γερμανίας ολοκληρώνεται με την επιστροφή των ανεκτίμητης αξίας 8.500 αρχαιολογικών θησαυρών και 460 πινάκων που εκλάπησαν.
Την ίδια στιγμή η Γερμανία υποστηρίζει ότι το θέμα έχει κλείσει με τη συμφωνία του Λονδίνου (1953), αφού οι επανορθώσεις ανεστάλησαν, με τη συμφωνία του 1960, με την οποία η Γερμανία κατέβαλε 115 εκατομμύρια μάρκα στην Ελλάδα ως αποζημίωση, θεωρώντας κάλυπτε τις υποχρεώσεις της και με τη συνθήκη «2+4» (1990), για την επανένωση της Γερμανίας, με την οποία το Βερολίνο θεωρεί ότι έθεσε τέλος σε κάθε απαίτηση.
Εδώ θα πρέπει να αναφερθεί ότι το Ναζιστικό καθεστώς είχε αναγνωρίσει το χρέος του κατοχικού δανείου, αφού είχε αρχίσει να αποπληρώνει τις δόσεις του. Αυτό το γεγονός αποτελεί το ισχυρότερο επιχείρημα της Ελλάδας, καθώς αποδεικνύει ότι δεν επρόκειτο για πολεμική λεία, αλλά για δανειακή σύμβαση, αφού αν οι πολεμικές αποζημιώσεις μπορούν να θεωρηθούν πολιτικό ζήτημα, ένα διακρατικό δάνειο είναι μια οικονομική υποχρέωση που δεν εξαφανίζεται.
Επιπλέον της άρνησης της Γερμανίας για τις οφειλές της, υπάρχει και το ζήτημα της ηθικής, της ύβρεως για τα θύματα των ολοκαυτωμάτων: οι υπαίτιοι των εγκλημάτων δεν τιμωρήθηκαν ποτέ, ενώ ορισμένοι κατέλαβαν και δημόσια αξιώματα.
Δικαιοσύνη τώρα!
Την ίδια στιγμή, όταν μετά από προσφυγή θυμάτων (π.χ Δίστομο), υπήρξε καταδίκη για τα εγκλήματα και το δικαστήριο επιδίκασε αποζημιώσεις, η εκτέλεση της απόφασης προέβλεπε κατάσχεση γερμανικών ακινήτων στην Ελλάδα. Ωστόσο για την κατάσχεση απαιτείται η υπογραφή του Υπουργού Δικαιοσύνης και καμία ελληνική κυβέρνηση μέχρι σήμερα δεν έχει δώσει αυτή την υπογραφή….
Ταυτόχρονα, η Γερμανία προσέφυγε κατά της Ιταλίας, όπου τα θύματα του Διστόμου είχαν καταφύγει και εκεί για την εκτέλεση της απόφασης κατάσχεσης γερμανικών ακινήτων και το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης δικαίωσε τη Γερμανία, κρίνοντας ότι η ετεροδικία των κρατών υπερισχύει, ακόμη και αν πρόκειται για εγκλήματα πολέμου! Έτσι η απόφαση αποτέλεσε, προσωρινά, τεράστιο πλήγμα για τις ατομικές προσφυγές.
Ωστόσο το 2014, το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ιταλίας εξέδωσε μια ιστορική απόφαση κρίνοντας ότι η απόφαση της Χάγης δεν μπορεί να εφαρμοστεί στην Ιταλία, αν παραβιάζονται τα δικαιώματα των θυμάτων να ζητήσουν δικαιοσύνη. Και έτσι άνοιξε ξανά ο δρόμος για διεκδικήσεις στην Ιταλία, όπου εκκρεμούν δεκάδες σχετικές υποθέσεις.
Ογδονταπέντε χρόνια μετά την εισβολή των Γερμανών στην πατρίδα μας, το αίτημα, των θυμάτων και των απογόνων τους καθώς και όλων των Ελληνίδων και των Ελλήνων για δικαιοσύνη, παραμένει απαράγραπτο. Ταυτόχρονα οι επανορθώσεις αποτελούν ηθική και πολιτική υποχρέωση των θεσμών στη Γερμανία, την Ελλάδα και όπου άλλου υπάρχει απαίτηση. Κανένα συμφέρον και καμία σκοπιμότητα δεν μπορούν να εμποδίσουν τη δικαιοσύνη !
H συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό ΔΕΛΤΑ
Τα Ναζιστικά -Φασιστικά Ολοκαυτώματα στην Ελλάδα
(1941-1945): Το Ημερολόγιο της Τραγωδίας που έμεινε χωρίς Κάθαρση
Οι Ναζί όπως έχουμε αναφέρει πολλές φορές είναι συνέχεια του φασιστικού καθεστώς των Κεμαλικών και ο Αδόλφος Χίτλερ μαθητής του Μουσταφά Κεμάλ.
Ο επικεφαλής των Ναζί όταν σχεδίαζε τα Ολοκαυτώματα είχε αναφέρει το «ποιος θυμάται τους Αρμένιους», στη δίκη του για το «πραξικόπημα της μπυραρίας» είχε μιλήσει για τους μαθητές του Κεμάλ, τον ίδιο και τον Μουσολίνι, ενώ ο επιζών του Ολοκαυτώματος και θεμελιωτής του όρου «Γενοκτονία» Ραφαήλ Λέμκιν είχε γράψει για τα εγκλήματα εναντίον των Ελλήνων που ενέπνευσαν τον Χίτλερ.
Το έγκλημα της Γενοκτονίας των Κεμαλικών εναντίον των Ελλήνων, των Αρμενίων και των άλλων λαών που δεν τιμωρήθηκε επαναλήφθηκε από τους μαθητές τους, τους Ναζί.
Η είσοδος των Γερμανών στην Ελλάδα στις 6 Απριλίου 1941, η κατάληψη της Αθήνας στις 27 Απριλίου και η ορκωμοσία της πρώτης κυβέρνησης δοσίλογων δύο μέρες αργότερα σηματοδότησε μία σειρά από μαζικές σφαγές που δεν υπήρξαν πουθενά αλλού στην Ευρώπη.
Από το «Εδώ υπήρχε κάποτε η Κάνδανος», γραμμένο από τους Ναζί που μαρτυρά την πολιτική τους για το πώς ήθελαν την Ελλάδα, έως τους 1.460 συνανθρώπους μας των Καλαβρύτων, τα γυναικόπαιδα στις Λιγγιάδες της Ηπείρου, τους δολοφονημένους του Διστόμου, της Βιάννου, τους 174 καμένους ανθρώπους του Χορτιάτη, τα βρέφη στους Πύργους, το Μεσόβουνο και την Ερμακιά Εορδαίας, το Ελευθεροχώρι Πέλλας, το Δομένικο Ελασσόνας, τα όργανα του Χίτλερ των συνεργατών τους δεν σταμάτησαν μπροστά σε τίποτα. Κανένας ηθικός φραγμός, μόνο διαστροφή.
Οι Ναζί βιάζουν γυναίκες, σφάζουν νήπια, έγκυες γυναίκες, μικρά παιδιά και υπερήλικες· απαγχονίζουν, καίνε ζωντανούς, εκτελούν με λιθοβολισμό, με τσεκούρι, με την ξιφολόγχη και με πυροβόλα όπλα.
Στο πέρασμα των αιώνων η ανθρωπότητα είναι ζήτημα αν δοκίμασε παρόμοια θηριωδία, όπως αυτή εμφανίστηκε στην Ελλάδα από τους Ναζί και τους φασίστες συμμάχους τους Ιταλούς, Βούλγαρους, Αλβανούς και τους Έλληνες συνεργάτες τους.
Στο Ημερολόγιο των σύγχρονων Μαρτύρων των Μαρτυρικών Τόπων που ακολουθεί αναφέρονται μόνο οι ομαδικές εκτελέσεις και τα Ολοκαυτώματα, με βάση τα στοιχεία που διαθέτουμε ως σήμερα. Δεν αναφέρονται οι νεκροί από τις μάχες ανάμεσα στις οργανώσεις της Αντίστασης και τις δυνάμεις Κατοχής, ούτε, δυστυχώς, οι ατομικές εκτελέσεις.
Μία τραγωδία που έμεινε χωρίς κάθαρση.....
1941
2 Ιουνίου – Το πρώτο ολοκαύτωμα στην Κάνδανο Χανίων. Οι Ναζί εκτελούν 300 κατοίκους και ξεθεμελιώνουν το χωριό. Φεύγοντας, γράφουν: «Εδώ υπήρχε η Κάνδανος».
Στον Αλικιανό Χανίων εκτελούν 42 και άλλους 81 από τα χωριά Περιβόλια, Λουτρά, Παγκαλοχώρι, Παλιοχώρα. • Στο Άδελε Ρεθύμνου 18. • Στο Κοντομάρι 25.
3 Ιουνίου Στο Ηράκλειο Κρήτης εκτελούν 12.
5 Ιουνίου Στις Στέρνες Ηρακλείου Κρήτης εκτελούν 19.
Στην Αθήνα, στις φυλακές Αβέρωφ, εκτελούν 8.
14 Ιουνίου Στο Ηράκλειο Κρήτης εκτελούν 50.
20 Ιουνίου*Σύμφωνα με το υπ’ αριθ. 16/1946 Βούλευμα του Ελληνικού Εθνικού Γραφείου Εγκληματιών Πολέμου, οι Ναζί εκτέλεσαν αμέσως μετά τη Μάχη της Κρήτης 2.000 και πλέον άτομα. Στα Περιβόλια Χανίων εκτελούν 32.
1 Αυγούστου – Ολοκαύτωμα Αλικιανού Στον Αλικιανό Χανίων, στις όχθες του ποταμού Κερίτη, εκτελούν 118 από τα χωριά Αλικιανό, Κουφό, Βατόλακκο, Σκινέ, Μεσκλά, Φουρνέ, Πρασέ, Ν. Ρούματα, Θρούνι, Καράνο, Σκαφιδάκια.
3 Αυγούστου Στο Καρπερό Ελασσόνας (Λάρισα), ομαδικός βασανισμός των κατοίκων (και του ιερέα) στην αυλή της εκκλησίας, όπου τους μαστίγωσαν γυμνούς.
29 Σεπτεμβρίου-6 Οκτωβρίου
Ολοκαύτωμα Δράμας-Δοξάτου και γύρω περιοχής.
Εκτέλεση 5.016 πατριωτών στη Δράμα και στα χωριά Δοξάτο, Αγ. Αθανάσιο, Χωριστή, Κύρια, Νικηφόρο, Προσωτσάνη, Κουδούνια, Ν. Σκοπό, Οργαντζί και Ευριπέδου από Βούλγαρους φασίστες. Στην Αλμωπία Πέλλας, στο χωριό Κωνσταντία, εκτελούν 6 επιτόπου.
10 Οκτωβρίου Στη Νιγρίτα Σερρών εκτελούνται 221 κάτοικοι από τα χωριά Κ. Δάφνη, Σιτοχώρι, Ζερβοχώρι, Αηδονοχώρι.
17 Οκτωβρίου – Ολοκαύτωμα Κερδυλίων
Οι Ναζί εκτελούν 130 στα Α. Κερδύλια, 80 στα Κ. Κερδύλια και 25 ετεροδημότες (σύνολο 235) και πυρπολούν εξολοκλήρου τα χωριά.
20 Οκτωβρίου Στο Καλόκαστρο Σερρών απαγχονίζουν 12. Οι απαγχονισμένοι παρέμειναν κρεμασμένοι τρεις μέρες.
23 Οκτωβρίου – Ολοκαύτωμα Μεσόβουνου
Οι Ναζί εκτελούν 165 άνδρες 16-80 χρόνων στο Μεσόβουνο Εορδαίας της Κοζάνης. (Το 1943 250 και το 1944 150 γυναίκες.) Πυρπολούν και αφανίζουν το χωριό. Οι κάτοικοι στο σύνολό τους
ήταν Πόντιοι.
25 Οκτωβρίου – Ολοκαύτωμα στο Κιλκίς
Στα χωριά της περιοχής του Κιλκίς Κλειστό (Μούζγαλι), Κυδωνιά (Κότζολαρ) και Αμπελόφυτο ( Μούρσαλι) συγκεντρώνουν τους κατοίκους από 15 ως 60 χρόνων, συνολικά 96, και τους εκτελούν.
15 Νοεμβρίου Στο Στρυμονικό Σερρών εκτελούν 30 στρατιώτες με περίστροφο, που μόλις είχαν επιστρέψει από το μέτωπο.
28 Δεκεμβρίου Στη Θεσσαλονίκη εκτελούν 30 ομήρους στις φυλακές Επταπυργίου.
1942
8 Ιανουαρίου Εκτέλεση των 12 πρώτων ομήρων στο στρατόπεδο Παύλου Μελά (Θεσσαλονίκη).
17 Ιανουαρίου Ιταλοί φασίστες κυκλώνουν το λιμάνι της Σκιάθου, συλλαμβάνουν και βασανίζουν πολίτες, τυφλώνουν το γιατρό του νησιού και σκοτώνουν με μαχαίρι τον πρόεδρο.
14 Φεβρουαρίου Στη Θεσσαλονίκη εκτελούν 20 ομήρους.
26 Μαρτίου Στη Λακωνία πυρπολούν το χωριό Σαϊδόνα.
28 Μαρτίου Στην Αθήνα εκτελούν 6 στο εξωτερικό προαύλιο των φυλακών Αβέρωφ.
28 Απριλίου Στην Αθήνα εκτελούν 5. Στη Λάρισα συλλαμβάνουν 12 και τους στέλνουν ομήρους στην Ιταλία.
8 Μαΐου Στην Αθήνα εκτελούνται 11.
23 Μαΐου Στη Λιβαδειά εκτελούν 8. Στη Θεσσαλονίκη εκτελούν 6.
Στην Τρίπολη εκτελούν 3.
4 Ιουνίου Στην Αθήνα εκτελούνται 8 όμηροι στο Σκοπευτήριο Καισαριανής.
5 Ιουνίου Στην Αθήνα εκτελούν 8 ομήρους (από τις φυλακές Βουλιαγμένης), στο Σκοπευτήριο Καισαριανής. Στο Ηράκλειο Κρήτης εκτελούν 12 στη θέση Ξηρόκαμπος.
10 Ιουνίου Στη Λιβαδειά – Θήβα θανατώνουν 27 από τα χωριά Ζιρίκι, Καπαρέλι, Κούκουρα.
14 Ιουνίου Στο Ηράκλειο Κρήτης εκτελούν 50 στη θέση Ξηρόκαμπος.
19 Ιουνίου Στο αεροδρόμιο Μίκρας (Θεσσαλονίκης) εκτελούν 11 ομήρους.
22 Ιουνίου Στη Θεσσαλονίκη εκτελούν 23 ομήρους.
15 Ιουλίου Στο χωριό Ν. Μοναστήρι (Τσόμπρα) Δομοκού Φθιώτιδας εκτελούν 14 και πυρπολούν σπίτια.
30 Οκτωβρίου Πυρπολούν στο χωριό Καρούτες της Παρνασσίδας.
26 Νοεμβρίου Εκτέλεση 12 στο βάθρο της γέφυρας του Γοργοπόταμου.
1 Δεκεμβρίου Στο βάθρο της γέφυρας του Γοργοπόταμου εκτελούνται 22.
5 Δεκεμβρίου Πυρπολούν τα χωριά Χρυσό και Άγραφα και εκτελούν 6 ομήρους στη θέση Λογγιές.
8 Δεκεμβρίου Στο χωριό Καστέλια Παρνασσίδας εκτελούν 10.
9-18 Δεκεμβρίου Στον Έβρο, σε επιδρομή, πυρπολούν τα χωριά Σιταριά, Πύθιο, Πετράδες, Φέρρες. Πυρπολούν σπίτια, δολοφονούν αθώους και λεηλατούν τα πάντα.
24 Δεκεμβρίου Στο Μικρό Χωριό Ευρυτανίας εκτελούνται 13, με τον παπά και το δάσκαλο. Με το πλοίο «Città di Milano» στέλνουν 500 ομήρους στην Ιταλία από τον Πειραιά.
26 Δεκεμβρίου Στα Τρίκαλα εκτελούν 6.
30 Δεκεμβρίου Θεσσαλονίκη, στρατόπεδο Παύλου Μελά. Εκτελούν 45 ομήρους από την Ανάφη.
1943
7 Ιανουαρίου Στην Αθήνα εκτελούν 20 ομήρους και στον Πειραιά 8.
21 Ιανουαρίου Στην Αδριατική βυθίζεται το πλοίο «Città di Genova» με 152 ομήρους αξιωματικούς, από τους οποίους σώθηκαν οι 81 και πνίγηκαν οι 71.
30-31 Ιανουαρίου Στο Πήλιο Μαγνησίας πυρπόλησαν την Περαχώρα.
6 Φεβρουαρίου Στην Αθήνα εκτελούν 5 στις φυλακές Αβέρωφ.
8 Φεβρουαρίου Επιδρομή στο χωριό Σχίνοβο Γρεβενών. Λεηλατούν σπίτια και βιάζουν γυναίκες.
9 Φεβρουαρίου Στα Γρεβενά εκτελούν 7 ομήρους στη θέση Ξηρολάκκοι.
10 Φεβρουαρίου Επιδρομή Ιταλών φασιστών στην Οξύνεια Καλαμπάκας. Λεηλατούν το χωριό, βιάζουν γυναίκες και παίρνουν ομήρους.
13 Φεβρουαρίου Στα Ανώγεια Κρήτης εκτελούν 12 στον Καρτερό.
Στα Τρίκαλα Θεσσαλίας εκτελούν 12 ομήρους από το χωριό Τσιώτι.
14 Φεβρουαρίου Στα Τρίκαλα, Ιταλοί φασίστες συλλαμβάνουν στο παζάρι της πόλης 16 και εκτελούν τους 15 στο νεκροταφείο. Ο ένας κατόρθωσε να διαφύγει.
16 Φεβρουαρίου – Ολοκαύτωμα Δομένικου
Στη Θεσσαλία οι Ιταλοί φασίστες εκτελούν 118 από το Δομένικο Ελασσόνας και αφανίζουν το χωριό. Επίσης, εκτελούν 15 από το Μεσοχώρι (Μυλογούστα) και 1 από το Αμούρι, συλλαμβάνουν 340 ως ομήρους και πυρπολούν το χωριό.
23 Φεβρουαρίου Στην Κατερίνη εκτελούν 38 κατοίκους από τον Αγ. Δημήτριο, το Λιβάδι Ολύμπου και την Κατερίνη. Στη Λάρισα εκτελούν 100, ομήρους από το ομώνυμο στρατόπεδο.
24 Φεβρουαρίου Στην Αθήνα σκοτώνουν 40 σε διαδήλωση για την επιβίωση.
25 Φεβρουαρίου Στη Λάρισα εκτελούν 40 ομήρους, από το στρατόπεδο.
26 Φεβρουαρίου Στη Μήλο εκτελούν 14 κατοίκους.
1 Μαρτίου Στη Μίκρα Θεσσαλονίκης εκτελούν 50 ομήρους (οι 26 από το στρατόπεδο Π. Μελά).
5 Μαρτίου Στην Αθήνα σκοτώνουν 18 και τραυματίζουν 135 στη διαδήλωση κατά της πολιτικής επιστράτευσης.
6 Μαρτίου Στα Σέρβια Κοζάνης, Ιταλοί φασίστες πυρπολούν εκκλησίες, καταστήματα και σπίτια και δολοφονούν ή καίουν 57 κατοίκους.
10 Μαρτίου Στο Άργος Ορεστικό της Καστοριάς εκτελούν 63 ομήρους.
11 Μαρτίου Στο δρόμο Αγιάς – Λάρισας εκτελούν 100 ομήρους.
12 Μαρτίου – Ολοκαύτωμα Τσαριτσάνης
Στην Τσαριτσάνη Λάρισας εκτελούν 45 κατοίκους και πυρπολούν τον οικισμό. Ανάμεσα στα θύματα 2 ιερείς και 2 ανάπηροι πολέμου.
Στην Καστοριά εκτελούν 8 στο νεκροταφείο του Άργους Ορεστικού.
15 Μαρτίου – Το Ολοκαύτωμα των Ελλήνων Εβραϊκής καταγωγής
Από τη Θεσσαλονίκη, αρχίζουν οι αποστολές Ελλήνων Εβραίων στη Γερμανία, που θα συνεχιστούν ως τις 10.8.44.
Μεταφέρθηκαν συνολικά στα ναζιστικά στρατόπεδα της Γερμανίας 69.151 Έλληνες πολίτες εβραϊκής καταγωγής και επέστρεψαν με τη λήξη του πολέμου 2.000. Εξοντώθηκε, δηλαδή, το 87% των 77.377 Εβραίων που υπήρχαν στην Ελλάδα. Τη σύλληψη κατόρθωσαν να διαφύγουν 8.226 άτομα.
20 Μαρτίου Στο Άργος Ορεστικό της Καστοριάς εκτελούνται 4.
21 Μαρτίου Στο Άργος Ορεστικό εκτελούνται 9.
24 Μαρτίου Στη Θεσσαλία, Ιταλοί φασίστες πυρπολούν τα χωριά Ριζόμυλος, Κόνιαρι και Νταμακλί και σκοτώνουν 10 γέροντες.
25 Μαρτίου Στην Αθήνα σκοτώνουν 32 διαδηλωτές και τραυματίζουν 180.
26 Μαρτίου Στο Άργος Ορεστικό εκτελούνται 8.
28 Μαρτίου Στο Άργος Ορεστικό εκτελούνται 7 πρώην στρατιώτες.
29 Μαρτίου Στη Θεσσαλία σκοτώνουν 120. Στα Φάρσαλα πυροβολούν και σκοτώνουν 27 κατοίκους που βρέθηκαν στην πλατεία, λεηλατούν και πυρπολούν την πόλη. Κανονιοβολούν τα χωριά Δανδρακιά, Βαρακλή, Σέχι, Λαζάμπουγα. Στο χωριό Δανδρακιά πολυβολούν και σκοτώνουν τη 12μελή πρεσβεία με τον παπά.
4 Απριλίου Στο Βογατσικό Καστοριάς εκτελούν 13. Στα Ίμερα Κοζάνης σκοτώνουν 7.
7 Απριλίου Εκτελούν 16 ομήρους στη Νίκαια Λάρισας.
12 Απριλίου Επιδρομή στην Καρδίτσα. Φονεύουν 6 επιτόπου και παίρνουν 40 ομήρους.
14 Απριλίου Στη Βουνιχώρα Παρνασσίδας εκτελούν 33 (ανάμεσά τους 5 γυναίκες και ένας τυφλός γέροντας 90 ετών) και καίνε το χωριό.
16 Απριλίου Στο Δαδί Λαμίας εκτελούν 10.
Στο Λιτόχωρο Κατερίνης εκτελούν 18 κατοίκους και συλλαμβάνουν 200 ως ομήρους.
24 Απριλίου Στη Θεσσαλία οι Ιταλοί φασίστες βομβαρδίζουν την Καλαμπάκα με αεροπλάνα.
2 Μαΐου Στα Τρίκαλα Θεσσαλίας εκτελούν 20 κατοίκους από τα Ζαγόρια.
5 Μαΐου Στη Βοιωτία πυρπολούν τη Δαύλεια, απάγουν ομήρους και εκτελούν δύο γέροντες. Στον Αλμυρό Μαγνησίας εκτελούν 9 ομήρους.
10 Μαΐου Στην Αθήνα εκτελούν 7 και στον Πειραιά 4 ομήρους.
29 Μαΐου Στη Φθιώτιδα, σ’ επιδρομή στην Αταλάντη, σκοτώνουν 5 κατοίκους.
31 Μαΐου Κρήτη. Επιδρομή στα χωριά Σαχτούρια, Μαγαρικάρι, Καμάρες και Λοχρά (Ρεθύμνου και Ηρακλείου). Σύλληψη ομήρων και εκτέλεση άγνωστου αριθμού κατοίκων τους.
6 Ιουνίου Στη Θεσσαλία εκτελούνται 106 όμηροι (ανάμεσά τους και 54 «Ακροναυπλιώτες») από Ιταλούς φασίστες στο Κούρνοβο, ως αντίποινα για την ανατίναξη αμαξοστοιχίας στην οποία επέβαιναν και 50 Έλληνες κρατούμενοι, που σκοτώθηκαν.
8 Ιουνίου Στη Θεσσαλία, Ιταλοί φασίστες λεηλατούν και πυρπολούν τα χωριά Πόρτα, Μουζάκι, Ντούσικο, Μπελέτσι, Μεσενικόλα και Βουνέσι. Βιάζουν γυναίκες και σκοτώνουν 60 άτομα.
17 Ιουνίου Στην Αθήνα εκτελούν 19 ομήρους από τις φυλακές Αβέρωφ, στην Καισαριανή.
19 Ιουνίου Στην Αθήνα εκτελούν 8 ομήρους στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.
21 Ιουνίου Στην Κοζάνη πυρπολούν τα χωριά Σαραντάπορο, Βούρμπα, Βουβάλα, Γιαννωτά, Μεταξά, Λιβαδερό, Τρανόβαλτο, Μικρόβαλτο. Σκοτώνουν δεκάδες κατοίκους. Γδέρνουν ζωντανό ένα γέροντα. Κόβουν με μαχαίρι το στήθος μιας γυναίκας.
25 Ιουνίου Στην Αθήνα σκοτώνουν 40 και τραυ-
ματίζουν 250, σε διαδήλωση διαμαρτυρίας για την
εκατόμβη στο Κούρνοβο.
10 Ιουλίου Στα Ιωάννινα σκοτώνουν 26 κατοίκους στο Κεφαλόβρυσο Πωγωνίου.
13 Ιουλίου Αθήνα. Εκτελούν 14 στην Καισαριανή.
Στον Πύργο Ηλείας 7.
17 Ιουλίου Στο Τρίλοφο Πιερίας εκτελούν 13 (ανάμεσά τους 3 παιδιά).
22 Ιουλίου Στην Αθήνα, σε διαδήλωση για να μην παραδοθεί η Μακεδονία στους Βουλγάρους, σκότωσαν 53 διαδηλωτές, τραυμάτισαν 283 και έκαναν 500 συλλήψεις.
25 Ιουλίου – Ολοκαύτωμα Μουσιωτίτσας Οι ναζί εκτελούν 154 γυναικόπαιδα στη Μουσιωτίτσα της Ηπείρου και την πυρπολούν.
25 Ιουλίου Στη Φλώρινα κρέμασαν 17 ομήρους.
Στα Πέντε Πηγάδια Πρέβεζας εκτέλεσαν 9.
28 Ιουλίου Στην Αχαϊα πυρπολούν τα χωριά Καλέντζι, Ερυμάνθεια και Χαλανδρίτσα.
29 Ιουλίου Ηλεία. Πυρπολούν το χωριό Γεράκι.
9 Αυγούστου Στην Κλαδοράχη της Φλώρινας απαγχονίζουν 15.
13 Αυγούστου Στον Αλμυρό εκτελούν 50 κατοίκους στο νεκροταφείο. Πιάνουν 250 ομήρους.
16 Αυγούστου – Ολοκαύτωμα Κομμένου Οι χιτλερικοί εκτελούν 317 κατοίκους στο χωριό Κομμένο της Άρτας και το πυρπολούν. Ανάμεσα στους εκτελεσμένους είναι 2 ιερείς, 97 παιδιά 1-15 χρόνων και 119 γυναίκες.
18 Αυγούστου Στα Γρεβενά εκτελούν 30 στο χωριό Πολύλακκο και το πυρπολούν.
20 Αυγούστου Στην Καστανιά Σάμου εκτελούν 27 κατοίκους.
Στην Κοζάνη εκτελούν 12 κατοίκους στο χωριό Βαθύλακκος.
23 Αυγούστου Στη χώρα Γορτυνίας (Αρκαδία) σκοτώνουν 10 με πολυβολισμό μέσα στην εκκλησία.
28 Αυγούστου Στο Μαλάθυρο Κισσάμου Χανίων εκτελούν 61 κατοίκους, στη θέση Φαράγγι. Στην Αθήνα εκτελούν 13 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.
1 Σεπτεμβρίου Στην Ιτιά εκτελούν τους άνδρες, που είχαν συλλάβει στην Τεμένη Αιγίου Αχαΐας.
5 Σεπτεμβρίου Στην Κρήτη, στη θέση Γουρνόλακκο του Ψηλορείτη, εκτελούν 25 και 1 παπά, ενώ έθαβαν 8 χωρικούς, που είχαν εκτελέσει την προηγουμένη μέρα οι ναζί, στο Λιβαδιώτικο βουνό.
10 Σεπτεμβρίου Στη Λιβαδειά εξοντώνουν με χειροβομβίδες 5 κατοίκους, αφού τους έκλεισαν σε σπίτι. Στο Πήλιο Μαγνησίας βομβαρδίζουν τη Περαχώρα.
11 Σεπτεμβρίου Κανονιοβολούν τον Αετό Μεσσηνίας και στη συνέχεια τον πυρπολούν. Εκτελούν και τους 7 γέροντες που βρήκαν στο χωριό.
11 Σεπτεμβρίου Στη Λάρισα συλλαμβάνουν διαβάτες. Άλλους εκτελούν και άλλους παίρνουν ομήρους.
Στη Λιβαδειά συλλαμβάνουν 1.500 και απαγχονίζουν 10 απ’ αυτούς.
13-14 Σεπτεμβρίου Βομβαρδίζουν την Κέρκυρα και τα γύρω χωριά. Στην πόλη νεκροί και τραυματίες 25, στη Στρογγυλή 25 νεκροί, στον Άγιο Ματθαίο 10 νεκροί, στο Νεοχώρι 15 νεκροί.
13-14 Σεπτεμβρίου – Ολοκαυτώματα Βιάννου και Ιεράπετρας
Οι χιτλερικοί εκτελούν 451 στην Επαρχία Βιάννου Λασηθίου Κρήτης, από τα χωριά Κεφαλόβρυση, Άγιος Βασίλειος, Αμιρά, Άνω Βιάννο, Βαχό, Καλάμι, Κάτω Βιάννο, Κρεββατά, Πεύκο, Κάτω Σύμη, Συκολόγο, Χόνδρο· στην Επαρχία Ιεράπετρας, από τα χωριά Γδόχια, Μάλες, Μουρνιές, Μύθοι, Μύρτο, Πάρσα, Ριζά και Χριστό.
13 Σεπτεμβρίου Στη Λάρισα εκτελούν 17. Ανάμεσά τους και τον 11χρονο Γ. Τοκαρίδη.
14 Σεπτεμβρίου Στη Λάρισα εκτελούν 6 ομήρους.
19 Σεπτεμβρίου Στην Ήπειρο εκτελούν στην αυλή του σχολείου Παραμυθιάς 9 κατοίκους από τα χωριά Πλακωτή, Πέντε Εκκλησιές, Ελαταριά και Αγία Κυριακή, ανάμεσά τους και μία γυναίκα.
21 Σεπτεμβρίου Στη Λάρισα εκτελούν 5 ομήρους (οι 3 γυναίκες).
23 Σεπτεμβρίου Στη Θεσσαλία εκτελούν 44 στα Λατίνια, από το χωριό Ελευθέριο.
24 Σεπτεμβρίου Στην Ήπειρο πυρπολούν το χωριό Σελλιανή.
Επίθεση συνεργατών των ναζί στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Σκοτώνουν 2 φοιτητές και τραυματίζουν 10.
25 Σεπτεμβρίου Στη Θεσσαλία πυρπολούν 200 σπίτια και πιάνουν 300 ως ομήρους στον Πλατύκαμπο Λάρισας.
26 Σεπτεμβρίου Στο Συκούριο Θεσσαλίας σκοτώνουν 25 κατοίκους και πυρπολούν 17 σπίτια.
28 Σεπτεμβρίου Στη Λάρισα εκτελούν 14 ομήρους.
29 Σεπτεμβρίου Στην Παραμυθιά Ηπείρου εκτελούν 49 ομήρους.
1 Οκτωβρίου Στο Βόλο, σε επιδρομή των S.S., συλλαμβάνονται 700 πολίτες.
3 Οκτωβρίου – Ολοκαύτωμα στους Λιγγιάδες
Στο χωριό Λιγγιάδες του Ν. Ιωαννίνων εκτελούνται από τους ναζί 85 άτομα (15 άνδρες, 30 γυναίκες, 21 κοριτσάκια και 19 παιδιά και μωρά). Το χωριό πυρπολείται και καταστρέφεται.
6 Οκτωβρίου Στο Ρέθυμνο βασάνισαν, εκτέλεσαν και έκαψαν 12 γυναίκες και 2 γέροντες στο χωριό Καλή Συκιά.
9 Οκτωβρίου Στην Αθήνα εκτελούν 6 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.
14 Οκτωβρίου – Ολοκαύτωμα στις Μηλιές
Στις Μηλιές του Πηλίου εκτελούν 33 και πυρπολούν τον οικισμό και το σιδηροδρομικό σταθμό.
16 Οκτωβρίου Στην Αθήνα εκτελούν 4 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.
22 Οκτωβρίου Στη Μεσσηνία συλλαμβάνουν 500 ως ομήρους από την Καλαμάτα.
26 Οκτωβρίου Στον Βελβενδό της Κοζάνης, επιδρομή των ναζί τη νύχτα. Συλλαμβάνουν 3 νέους, τους οποίους έλιωσαν με τις ρόδες των αυτοκινήτων τους, αφού τους ξάπλωσαν δεμένους στο δρόμο προς την Κοζάνη, λίγο πριν τη γέφυρα του Αλιάκμονα.
28 Οκτωβρίου Στην Πελοπόννησο συλλαμβάνουν 60 ομήρους και εκτελούν 4 υπαλλήλους των ΣΠΑΠ (Σιδηρόδρομοι Πελοποννήσου) και 2 πολίτες στο Αίγιο.
2 Νοεμβρίου Στην Αθήνα εκτελούν 7 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.
4 Νοεμβρίου Στην Τρίπολη εκτελούν 18 κατοίκους από το Διαβολίτσι Μεσσηνίας.
6 Νοεμβρίου Στην Τρίπολη εκτελούν 18 κατοίκους από το Διαβολίτσι Μεσσηνίας.
6 Νοεμβρίου Στην Τρίπολη εκτελούν 18 ομήρους από τις φυλακές.
Στην Αθήνα εκτελούν 6 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.
7 Νοεμβρίου Οι Ναζί καταστρέφουν το μεγαλύτερο μέρος του Καρπενησίου
13 Νοεμβρίου Στο Νομό Πιερίας, πρώτη λεηλασία και πυρπόληση του χωριού Ελατοχώρι.
15 Νοεμβρίου Στην Κατερίνη εκτελούν ομήρους. Έγιναν γνωστά τα ονόματα μόνο 3 από αυτούς.
16 Νοεμβρίου Συλλαμβάνουν 1.000 άτομα στην Πάτρα και εκτελούν επιτόπου 12.
23 Νοεμβρίου Στην Αθήνα εκτελούν 8 ομήρους στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.
26 Νοεμβρίου Οι Ναζί εκτελούν 118 ομήρους στο Μονοδένδρι Σπάρτης.
27 Νοεμβρίου Στην Αθήνα εκτελούν 19 ομήρους στο Γουδί, από τις φυλακές Χατζηκώστα. Από αυτούς, οι 7 ανάπηροι. Δύο τους εκτέλεσαν πάνω στις καρέκλες τους.
30 Νοεμβρίου Στην Αθήνα, συλλαμβάνουν από τα Νοσοκομεία 1.700 αναπήρους και τους φυλακίζουν στου Χατζηκώστα.
2 Δεκεμβρίου Τρίπολη. Εκτελούν 50 ομήρους.
5 Δεκεμβρίου Στην Ανδρίτσα Αργολίδας κρέμασαν 50 ομήρους από τις φυλακές της Τρίπολης.
6 Δεκεμβρίου Στην Αθήνα εκτελούν 7 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.
7 Δεκεμβρίου Στο Γύθειο Λακωνίας εκτελούν 40 ομήρους.
8 Δεκεμβρίου Στην Αχαΐα, στο Μέγα Σπήλαιο, εκτελούν 23, ανάμεσά τους και 10 μοναχούς. Επίσης εκτελούν στους Ρωγούς 61, στην Κερπινή 42, στη Ζαχλωρού 18.
9 Δεκεμβρίου Στα χωριά Βραχνί και Σουβάρδο εκτελούν 9.
11 Δεκεμβρίου Στη Σύμη Λασηθίου Κρήτης εκτελούν 20.
12 Δεκεμβρίου Στην Αθήνα εκτελούν 12 ομήρους στο Χαϊδάρι.
13 Δεκεμβρίου − ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ Το μεγαλύτερο ολοκαύτωμα
Οι Ναζί εκτελούν στα Καλάβρυτα 1.104: όλους τους άντρες από 14 χρόνων και πάνω.
14 Δεκεμβρίου Στο Μοναστήρι των Καλαβρύτων Αγία Λαύρα εκτελούν 8 μοναχούς και έναν πολίτη. Συνολικά εκτέλεσαν στην περιοχή Καλαβρύτων 1.460 άτομα. Στα Χανιά εκτελούν 32 ομήρους.
15 Δεκεμβρίου Στη Δράμα εκτελούν 115 άτομα. Στην Τρίπολη εκτελούν 30 ομήρους από τις φυλακές, στο λόφο του Αγίου.
16 Δεκεμβρίου Στην Αθήνα εκτελούν 20 ομήρους.
18 Δεκεμβρίου − Ολοκαύτωμα Δράκειας
Στη Δράκεια του Πηλίου (Θεσσαλία), οι χιτλερικοί εκτελούν 133.
23-24 Δεκεμβρίου Στην Αρκαδία σκοτώνουν 13 γέρους και γυναικόπαιδα στο Αλεποχώρι.
25 Δεκεμβρίου Στην Πιερία, δεύτερη επιδρομή στο Ελατοχώρι και πυρπόλησή του.
26 Δεκεμβρίου Στην Τρίπολη και στο δρόμο προς τη Σπάρτη εκτελούν 100 ομήρους.
1944
1 Ιανουαρίου Συλλήψεις στις συνοικίες της Αθήνας Νέος Κόσμος, Κατσιπόδι, Βύρωνας. Εκτελούν επιτόπου 7.
3 Ιανουαρίου Στην Πάτρα εκτελούν 30.
7 Ιανουαρίου Χιτλερικοί και Βούλγαροι φασίστες εκτελούν 60 στην Επαρχία Αριδαίας. Στην Αθήνα εκτελούν 30 στο Γουδί.
8 Ιανουαρίου Στην Θεσσαλονίκη εκτελούν 12 στο στρατόπεδο Παύλου Μελά. Στη Βοιωτία εκτελούν 50 ομήρους στο χωριό Βρασταμίδες, από τους 200 που είχαν συλλάβει στις 5 Ιανουαρίου στη Λιβαδειά.
13 Ιανουαρίου Στην Τρίπολη απαγχονίζουν 10 ομήρους από τις φυλακές. Στη Θεσσαλονίκη εκτελούν 45 ομήρους στο στρατόπεδο Παύλου Μελά.
15 Ιανουαρίου Στο χωριό Σαραντάπορο Κοζάνης εκτελούν 10. Στην Πελοπόννησο κρεμούν 20 ομήρους από τις φυλακές της Τρίπολης στην Ψηλή Βρύση Τεγέας και 10 Τριπολιτσιώτες στην πλατεία Αγίου Ταξιάρχη. Στην Αθήνα εκτελούν 6 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.
17 Ιανουαρίου − Το Ολοκαύτωμα στο Ελατοχώρι Στο Νομό Πιερίας, τρίτη επιδρομή στο Ελατοχώρι, όπου πυρπολούν και τα υπόλοιπα 14 σπίτια, που είχαν μείνει όρθια από τις προηγούμενες επιδρομές (στις 13.11.43 και στις 25.12.43). Σκοτώνουν 30 γυναικόπαιδα και τραυματίζουν 32. Στη Χαλκιδική πυρπολούν τα χωριά Χαμηλό, Δογιάννη, Πλαγιά, Φανό. Στην Ήπειρο πυρπολούν και λεηλατούν το Καταφύγιο Μετσόβου.
18 Ιανουαρίου Στη Χαλκιδική πυρπολούν τα χωριά Νότια, Σηρά, Κύνοια, Αρχάγγελο, Περικλεία, Λαγκαδά.
19 Ιανουαρίου Στο Χαϊδάρι εκτελούν 50 ομήρους από το ομώνυμο στρατόπεδο. Στην Αλμωπία Πέλλας εκτελούν 65.
22 Ιανουαρίου Στην Πάτρα εκτελούν 30 ομήρους. Στον Έβρο εκτελούν 5 στο χωριό Φέρες.
27 Ιανουαρίου Στην Καλαμάτα συλλαμβάνουν ως ομήρους 170 άνδρες και 18 γυναίκες και σκοτώνουν 2 παιδιά στην πλατεία.
29 Ιανουαρίου Στην Αθήνα εκτελούν 5 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Στην Αρκαδία καταστρέφουν ολοκληρωτικά το
χωριό Κοσμά Κυνουρίας.
1 Φεβρουαρίου Οι συνεργάτες των κατακτητών σφάζουν 80 πατριώτες αγωνιστές στη Νέα Μάκρη Κιλκίς και πυρπολούν το χωριό.
1-10 Φεβρουαρίου Στην Καλαμάτα, 10ήμερη επιδρομή με 500 εκτελεσμένους. Στις 5 του μήνα συνέλαβαν 2.000 και εκτέλεσαν επιτόπου 300.
4 Φεβρουαρίου Στην Αθήνα εκτελούν 8 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.
8 Φεβρουαρίου Στην Καλαμάτα εκτελούν 12.
10 Φεβρουαρίου Στην Αθήνα εκτελούν 25 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.
13 Φεβρουαρίου Στα Ανώγεια της Κρήτης εκτελούν 12 στον Καρτερό.
16 Φεβρουαρίου Στο Δομένικο Ελασσόνας εκτελούν 117.
17 Φεβρουαρίου Στη Μυλογούστα και στο Αμούρι Ελασσόνας εκτελούν 50.
23 Φεβρουαρίου Στην Πάτρα εκτελούν 27. Στην Τρίπολη εκτελούν 50 ομήρους. Στη Λάρισα εκτελούν 100 ομήρους.
24 Φεβρουαρίου Στη Μεγαλόπολη Αρκαδίας εκτελούν 212 ομήρους στην Παλιόχουνη.
27 Φεβρουαρίου Στη Λιβαδειά εκτελούν 29 στο χωριό Στενή. Στη Λάρισα εκτελούν 6 ομήρους.
3 Μαρτίου Στη Θεσσαλονίκη εκτελούν 60. Στα Γρεβενά εκτελούν 34 από τα χωριά Δήμητρα, Μεταμόρφωση, Πλατάνια. Στη Λάρισα συλλαμβάνουν 340 ως ομήρους στ’ Αμπελάκια. Ένα μέρος από αυτούς έστειλαν στη Γερμανία.
7 Μαρτίου Στην Καισαριανή το πρώτο Μπλόκο. Συλλήψεις και 7 εκτελέσεις επιτόπου.
8 Μαρτίου Στη Λάρισα εκτελούν 100 ομήρους στο Ασμάκι. Ανάμεσά τους γυναίκες κι ένας μαθητής. Οι 40 Λαρισινοί, οι 40 Μακεδόνες και οι 20 από τα χωριά του Ολύμπου.
9 Μαρτίου Στο Χαϊδάρι εκτελούν 53 ομήρους. Στην Κοκκινιά το πρώτο Μπλόκο (το 2ο στις 17.8 και το 3ο στις 29.9). Συλλήψεις και εκτελέσεις. 1.500 στέλνονται στη Γερμανία.
11 Μαρτίου Εκτελούν 52 ομήρους στην Τρίπολη. Εκτελούν 44 στη Σπάρτη. Εκτελούν 45 στην Κόρινθο.
12 Μαρτίου Στο Χιλιομόδι Κορινθίας εκτελούν 18.
16 Μαρτίου Στην Καλογρέζα εκτελούν 26 ανθρακωρύχους και συλλαμβάνουν 160 ομήρους.
21 Μαρτίου Στην Κόρινθο εκτελούν 39. Στην Τρίπολη εκτελούν 52.
Στη Σπάρτη εκτελούν 44 ομήρους. Στο Λουτράκι εκτελούν 21 κατοίκους. Έναν τον κρεμούν και έναν τον θάβουν ζωντανό.
23 Μαρτίου − Ολοκαύτωμα Ελευθεροχωρίου Ξεθεμελιώνουν και πυρπολούν το Ελευθεροχώρι Γιαννιτσών, εκτελούν όλους τους κατοίκους, ως και μωρά 15 ημερών με τις λεχώνες μητέρες τους.
Στην Εύβοια εκτελούνται 20 όμηροι στη Χαλκίδα.
26 Μαρτίου Στη Λάρισα εκτελούν 9 ομήρους.
Στο Συκούριο εκτελούν 17 αντάρτες και 14 πολίτες.
31 Μαρτίου Στη Λάρισα εκτελούν 65 ομήρους από το ομώνυμο στρατόπεδο.
1 Απριλίου Στην Εύβοια εκτελούν 22 στην Ιστιαία, 18 στις Γούβες, 24 στη Χαλκίδα και συλλαμβάνουν 935 ως ομήρους.
2 Απριλίου Στη Λαμία εκτελούν 150 ομήρους: 50 από τη Λαμία, 50 από τη Λιβαδειά και 50 από τη Θήβα. Στη Λάρισα εκτελούν 64 ομήρους στους Αγίους Αναργύρους.
4 Απριλίου Στο χωριό Ορμάν Μαγούλα της Λάρισας κρεμούν 40 σε δέντρα και στύλους.
5 Απριλίου − Ολοκαύτωμα Κλεισούρας
Στην Κλεισούρα Καστοριάς εκτελούνται και καίγονται από τους ναζί και τους συνεργάτες τους 270 γυναικόπαιδα και γέροντες, ανάμεσά τους ο παπάς κι η παπαδιά. Καταστρέφουν εντελώς τον οικισμό
πυρπολώντας τον. Στη Λάρισα εκτελούν 65 ομήρους, από το ομώνυμο στρατόπεδο (όλοι Θεσσαλοί).
6 Απριλίου Από τους χιτλερικούς και τους συνεργάτες τους εκτελούνται 50 κάτοικοι στη Βέροια.
8 Απριλίου Στην Αθήνα εκτελούνται από τους ναζί 50 όμηροι στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.
9 Απριλίου Εκτελούνται στην Κόρινθο 50 όμηροι.
10 Απριλίου Στη Λαμία εκτελούν 6.
11 Απριλίου Στην Καισαριανή, στην Αθήνα, εκτελούνται 8 όμηροι.
4 Απριλίου Εκτελούνται στο Αγρίνιο 120 κάτοικοι από ταγματασφαλίτες.
17 Απριλίου Στα Τρίκαλα κρεμούν 5 νέους στην πλατεία Ρήγα Φεραίου και συλλαμβάνουν 350 ως ομήρους.
18 Απριλίου Στην Αθήνα εκτελούν 35 ομήρους στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Στη Λάρισα εκτελούν 4 και την επομένη 2 ομήρους.
22 Απριλίου Στη Θεσσαλία σκοτώνουν στους δρόμους του Βόλου 18 πολίτες. Στην Αθήνα εκτελούν 17 στην αυλή της Σχολής Χωροφυλακής. Στον Μαραθώνα Αττικής εκτελούν 17. Στην Τρίπολη εκτελούν 12.
23 Απριλίου − Ολοκαύτωμα Πύργων Εορδαίας
Οι χιτλερικοί εκτελούν 318 γυναικόπαιδα στους Πύργους Εορδαίας (Κατράνιτσα) Κοζάνης. Στη Θεσσαλία σκοτώνουν στους δρόμους της Λάρισας 7.
Στην Αθήνα εκτελούν 4 στο Δουργούτι.
24 Απριλίου Στην Κοζάνη, σε ολοκαύτωμα, πυρπολείται για τρίτη φορά το Μεσόβουνο. Εκτελούν και καίουν ζωντανά 150 γυναικόπαιδα. Όλοι ήσαν Πόντιοι.
24 Απριλίου Στην Κοζάνη, στο Άνω και Κάτω Γραμματικό, εκτελούν 13· στην Κουτσούφλιανη 13. Στην Αθήνα σκοτώνουν 4 (ανάμεσά τους και ένα παιδί 10 χρόνων) στο Νεκροταφείο Ν. Σμύρνης, στην κηδεία ενός αγωνιστή που είχαν εκτελέσει την προηγουμένη στην Καλλιθέα.
25 Απριλίου Στο Κορακόλιθο Λιβαδειάς εκτελούν 138 ομήρους από το Κυριάκι, το Δίστομο, τη Λαμία, τη Λιβαδειά.
Στην Αττική κρεμούν 10 στην Ελευσίνα.
26 Απριλίου Στην Καισαριανή εκτελούν 20 ομήρους.
28 Απριλίου Στη Θεσσαλία εκτελούν 20 ομήρους στο Βόλο, στην «Κίτρινη αποθήκη».
28-30 Απριλίου Στη Λακωνία εκτελούν 100 ομήρους στους Μολάους. Στη Σαντορίνη εκτελούνται 6 κάτοικοι. Στην Κοζάνη σκοτώνουν 7 στα Ίμερα.
1 Μαΐου – Εκτέλεση των 200 αγωνιστών από το Χαϊδάρι στο Σκοπευτήριο Καισαριανής. Οι εκτελεσμένοι ήσαν, στο σύνολό τους σχεδόν, κομμουνιστές από το στρατόπεδο της Ακροναυπλίας, τους οποίους είχαν παραδώσει οι τεταρτοαυγουστιανοί στους κατακτητές.
Εκτελούνται 37 στην Καλαμάτα.
Εκτελούνται 50 στην Τρίπολη
Εκτελούνται 18 στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς.
2 Μαΐου Στην Αθήνα σκοτώνουν 7 (6 άνδρες και 1 γυναίκα), μέσα σε ταβέρνα στη Σιβιτανίδειο Σχολή.
3 Μαΐου Στην Αθήνα εκτελούν 30 ομήρους, οι πέντε γυναίκες, στην Καισαριανή. Εκτελούν 50 στους Αγ. Θεοδώρους Κορινθίας. Απαγχονίζουν 10 στον Λουτρόπυργο Μεγαρίδας.
4 Μαΐου Στην Αθήνα εκτελούν 16 εργαζομένους της Τηλεφωνικής για την απεργία τους την Πρωτομαγιά. Στα Τρίκαλα εκτελούν 8 από τα χωριά Ρίζωμα και Βάνια.
5 Μαΐου Εκτέλεση 48 ομήρων στη Χαλκίδα.
Στο Μεγάλο Χωριό Τρικάλων κρεμούν 4 ομήρους.
6 Μαΐου Απαγχονίζουν 4 στη Στέγη Πατρίδος (Ξενίας και Μικράς Ασίας). Οι 2 ανήκαν στην ομάδα «Αδούλωτοι Έλληνες A.V.E.».
Στην Εύβοια εκτελούν 30 ομήρους στη Χαλκίδα και 18 στο Ξηροχώρι.
7 Μαΐου Στην Αθήνα εκτελούν 15 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Εκτελούν 50 στη Γουμένισσα Παιονίας Κιλκίς.
9 Μαΐου Πάτρα. Απαγχονίζουν 11 στα Ψηλά Αλώνια.
10 Μαΐου Εκτέλεση από τους ναζί 92 ομήρων στην Καισαριανή. Ανάμεσά τους 10 γυναίκες.
12 Μαΐου Στον Δοξαρά Λάρισας κρεμούν σε τηλεγραφόξυλα 24 ομήρους από τη Θεσσαλία.
13 Μαΐου Στην Αθήνα εκτελούν 7 ομήρους στην Καισαριανή.
14 Μαΐου Στη Λάρισα συλλαμβάνουν 200 ομήρους και εκτελούν 15 στους δρόμους της πόλης.
16 Μαΐου Εκτελούνται 120 όμηροι στο Χαϊδάρι. Εκτελούνται 110 όμηροι στη Ριτσώνα Βοιωτίας.
18 Μαΐου Στην Αθήνα εκτελούν 10 ομήρους στην Καισαριανή.
19 Μαΐου Σύμφωνα με διαταγή των ναζί, η Πελοπόννησος κηρύσσεται «Πεδίο Επιχειρήσεων» με όλες τις συνέπειες.
21 Μαΐου Στην Κόρινθο σφάζουν 21 ομήρους.
23-27 Μαΐου Στην Αργολίδα, ολοκαύτωμα του χωριού Λίμνες.
Οι ναζί, μαζί με τα Τάγματα Ασφαλείας, εκτελούν 86 κατοίκους. Ανάμεσά τους 11 γεροντάκια και 10 παιδιά 5-14 ετών.
24 Μαΐου Στην Εύβοια εκτελούν 32 στο Κακολύρι και πυρπολούν το χωριό.
25 Μαΐου Στη Θεσσαλία κρεμούν 40 στο σιδηροδρομικό σταθμό Μαγούλας Βόλου. Στην Αργολίδα σφάζουν 8 στην Προσύμνη.
27 Μαΐου Στην Αττική εκτελούν 10 στην Ερυθραία και κρεμούν 10 στον Ασπρόπυργο. Στην Κορινθία βασάνισαν και έσφαξαν 20 στο Αγιονόρι Κλεωνών.
28 Μαΐου Στην Κορινθία σφάζουν 15 στο Βαθυτόπι, από το χωριό Άη-Γιάννης.
29 Μαΐου Στην Αργολίδα σφάζουν 17 στο Χέλι.
31 Μαΐου Στα Φάρσαλα Θεσσαλίας απαγχονίζουν 40 στον Δασόλοφο. Στην Τρίπολη εκτελούν 5 ομήρους.
Τον Μάιο του ’44 στο Αγγελόκαστρο Κορινθίας σφάζουν συνολικά 22 κατοίκους. Στους Αγίους Θεοδώρους εκτελούν με πολυβόλο 63. Στα χωριά της Ναυπλίας Άγιο Αδριανό, Νέο Ροεινό, Αβδήμπεη και Λυγουριό άλλους 20.
1 Ιουνίου Στην Κοζάνη σφάζουν 50 από το χωριό Φραγκότσι και το πυρπολούν.
2 Ιουνίου Από το χωριό Κοντομαρί Κυδωνίας των Χανίων εκτελούν 22.
3 Ιουνίου Εκτελούνται 9 στο Ηράκλειο Κρήτης. Εκτελούνται 7 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.
4 Ιουνίου Στη Λάρισα εκτελούν 11 ομήρους από το Λουτρό.
5 Ιουνίου Στο Ληξούρι εκτελούν 5.
6 Ιουνίου Στη Θεσσαλονίκη εκτελούν 101 ομήρους από το στρατόπεδο Π. Μελά στα Διαβατά. Στη Λακωνία σκοτώνουν 21 στη Ζούπαινα (ανάμεσά τους 2 γέρους και 2 κοριτσάκια) και 17 στον
Άη-Δημήτρη και πυρπολούν τα χωριά.
8 Ιουνίου Βύθιση του πλοίου «Δανάη» κοντά στη Μήλο, με 600 ομήρους από το Ηράκλειο Κρήτης. Οι ναζί είχαν ανοίξει επίτηδες τους κρουνούς του κύτους. Στην Τρίπολη εκτελούν 8 ομήρους.
9 Ιουνίου Στην Πάτρα εκτελούνται 45.
10 Ιουνίου − Ολοκαύτωμα του Διστόμου Οι χιτλερικοί εκτελούν στο Δίστομο Λιβαδειάς 296 γυναικόπαιδα και άγνωστο αριθμό στη γύρω περιοχή και στο δρόμο Θήβας – Λιβαδειάς.
13 Ιουνίου Στην Αθήνα εκτελούν 20 ομήρους στο Σκοπευτήριο Καισαριανής. Στη Λαμία τινάζουν συθέμελα με ολμοβόλα το Σανατόριο της Αντίνιτσας, καίγοντας αρρώστους και προσωπικό.
16 Ιουνίου Στη Βοιωτία έσφαξαν, σκότωσαν και έκαψαν 27 στο Καλάμι Λιβαδειάς. Στην Κεφαλονιά κρέμασαν 15 στα Αργίνια.
Στην Καλαμάτα εκτελούν 30 κατοίκους στο ποτάμι.
17 Ιουνίου Στην Τρίπολη εκτελούν 13 ομήρους.
19 Ιουνίου Μαραθούσα Χαλκιδικής: εκτελούν 10.
20 Ιουνίου Θεσσαλία: εκτελούν 27 στο Καβακλί.
21-23 Ιουνίου Στην Αρκαδία σκοτώνουν 49 στον Άγιο Πέτρο Κυνουρίας (οι 4 κοπέλες) και 36 στα Βούρβουρα.
26 Ιουνίου Στην Κυνουρία Αρκαδίας εκτελούν 212 κατοίκους στα χωριά Καστρί, Κοσμάς και Άγιος Πέτρος και τα πυρπολούν. Συνολικά στην Κυνουρία σκότωσαν 500 κατοίκους στην επιδρομή του Ιουνίου.
30 Ιουνίου Στο Σουφλί Έβρου εκτελούν 8 ομήρους.
Στη Λάρισα εκτελούν 36 ομήρους.
1 Ιουλίου Στο Άργος οι Ναζί ανατινάζουν κλούβα με άγνωστο αριθμό ομήρων.
2 Ιουλίου Στα Σφαγεία Θεσσαλονίκη εκτελούν 50.
3 Ιουλίου Στο Κιλκίς εκτελούν 52 ομήρους στη Γουμένισσα, από το στρατόπεδο Π. Μελά.
4 Ιουλίου Στη Λάρισα εκτελούν 19 ομήρους.
5 Ιουλίου Στα Γρεβενά, μονάδες των SS λεηλατούν και πυρπολούν την πόλη και τα χωριά Πολύδενδρο, Κοκκινιά, Κιβωτός, Άγιος Γεώργιος, Κληματάκι, Αηδόνια, Κυδωνιές, Ροδιά, Αμυγδαλιές, Μηλιά, Ταξιάρχης, Κοσμάτι, Τρίκωμο. Σκοτώνουν 27 γέρους και γυναικόπαιδα.
6 Ιουλίου Στην Αττική εκτελούν 200 στα Λιόσια.
Στην Τρίπολη εκτελούν 29 ομήρους απ’ τις φυλακές.
7 Ιουλίου Στο Βόλο κρεμούν στο ίδιο δέντρο 3 γυναίκες, αφού τις βασάνισαν επί 8 ημέρες.
9 Ιουλίου Στην Άμφισσα εκτελούν 15 ομήρους.
11 Ιουλίου Στη Λάρισα εκτελούν 15 ομήρους.
13 Ιουλίου Στην Πάτρα εκτελούν 18 ομήρους στον Προφήτη Ηλία.
15 Ιουλίου Στην Καλαμάτα εκτελούν 17 ομήρους.
17 Ιουλίου Στην Καρδίτσα εκτελούν 15 ομήρους.
18 Ιουλίου Στην Κεραμιδιά και τη Δάμιτσα Ηλείας πυρπολούν χωριά και σκοτώνουν 33 γυναικόπαιδα.
18 Ιουλίου Στη Βλαχέρνα Αρκαδίας καίνε όλο το χωριό και σκοτώνουν 13 κατοίκους.
20 Ιουλίου Στην Αττική εκτελούν 17 βοσκούς στο Κακοσάλεσι Πάρνηθας.
21 Ιουλίου Στην Αττική απαγχονίζουν 54 πολίτες στο Χαρβάτι, κρεμώντας τους σε πεύκα. 50 από αυτούς ήσαν όμηροι από το Χαϊδάρι και 4 κάτοικοι της περιοχής.
3-22 Ιουλίου Στην περιοχή της Β. Πίνδου σκοτώνουν 161 πολίτες, πυρπολούν 53 χωριά με 4.449 σπίτια, καταστρέφουν 53 σχολεία και 25 εκκλησίες και συλλαμβάνουν 427 ομήρους. Μόνο στο χωριό Κοσμάτι σκοτώνουν 29 κατοίκους μέσα στην εκκλησία, πολυβολώντας από τα παράθυρα και πυρπολώντας το ναό.
23 Ιουλίου Στην Τρίπολη εκτελούνται 30 όμηροι από τις φυλακές.
24 Ιουλίου Σκύδρα Έδεσσας: εκτελούν 15 πολίτες.
26 Ιουλίου Στη Θεσσαλονίκη εκτελούν 19 στο Ασβεστοχώρι.
27 Ιουλίου Στην Αθήνα σκοτώνουν 3 στα Σφαγεία (Αγίας Σοφίας) και τραυματίζουν 4, που πέθαναν αργότερα.
31 Ιουλίου Στη Θεσσαλονίκη εκτελούν 14 ομήρους στα Λατομεία της Ευκαρπίας. Στο Αγρίνιο εκτελούνται 59 όμηροι στα Καλύβια.
Τον Ιούλιο του ’44, στην Κορινθία, σ’ επιδρομή στα χωριά Λαύκα, Πλατάνι, Σκοτεινή, Ψάρι, Καλλιάνι, Μπούζι, Ντούσια, Καλύβια, Γκούρα, Μοστά, Μεσενό, Ευρωστίνη, Πύργο, Κούτσι, Τρίκαλα, Κλένιες και Αθήκια, λεηλατούν και πυρπολούν σπίτια, βιάζουν γυναίκες, συλλαμβάνουν ομήρους, σκοτώνουν 96 άνδρες, γυναίκες και μικρά παιδιά.
2 Αυγούστου Στην Αθήνα εκτελούν 20 ομήρους. Στη Χαλκίδα της Εύβοιας εκτελούν 25 ομήρους.
3 Αυγούστου Στην Αθήνα εκτελούν 50 ομήρους και σκοτώνουν 8 έξω από τα Σφαγεία (Ταύρος). Στην Τρίπολη εκτελούνται 26 όμηροι.
4 Αυγούστου Στο Άργος εκτελούν 11 δασκάλους.
5 Αυγούστου Στο Χιλιομόδι Κορινθίας εκτελούν 17 ομήρους από τις φυλακές της Τρίπολης.
7 Αυγούστου – Μπλόκο στον Βύρωνα. Γίνονται 1.000 συλλήψεις, εκτελούνται 11 επιτόπου και στέλνονται 600 όμηροι στη Γερμανία.
Στο Παλαιόκαστρο Καρδίτσας παίρνουν ομήρους και εκτελούν επιτόπου 14.
9 Αυγούστου Το μεγαλύτερο Μπλόκο στο Δουργούτι. Εκτελούν 190 κατοίκους επιτόπου. Μπλόκο στο Κατσιπόδι-Φάρο της Αθήνας. Πιάνουν 5.000 ομήρους. Στέλνουν στη Γερμανία 600.
Στην Αττική εκτελούν 50 στην Αγία Σωτήρα Μάνδρας Ελευσίνας.
10 Αυγούστου Καταστρέφουν το Καρπενήσι. Σφάζουν 17 γέροντες. Πυρπολούν 100 χωριά. Στη Λάρισα συλλαμβάνουν 245 διαδηλώτριες και τον ιερέα που ήταν επικεφαλής τους.
12 Αυγούστου Στη Λάρισα εκτελούν 12 ομήρους.
13 Αυγούστου Στο Ρέθυμνο ισοπεδώνουν ολοκληρωτικά τα Ανώγεια με πυροβολικό και αεροπορία και σφάζουν 24 γέροντες.
Οι νεκροί της κατοχής στα Ανώγεια ανέρχονται σε 122.
Στη Θεσσαλονίκη εκτελούν 11 κατοίκους της Καλαμαριάς, ύστερα από βασανιστήρια στους δρόμους.
14 Αυγούστου Λακωνία. Επιδρομή σε Σπάρτη, Γύθειο, Αρεόπολη, Κροκεές, Σκάλα, Ανώγεια, Πετρίνα. 4.000 γυναικόπαιδα ξεσπιτώθηκαν, 52 βρήκαν τραγικό θάνατο, πολλοί βασανίστηκαν ως και με εξόρυξη οφθαλμών.
15 Αυγούστου Στην Ήπειρο σκότωσαν 11 στο Κεράσοβο Πωγωνίου. Στα Χανιά εκτελούν όλους τους άνδρες στα Παλιά
Ρούματα Κισσάμου. Στην Καλαμάτα εκτελούν 6.
16 Αυγούστου Στη Λάρισα εκτελούν 8 ομήρους (οι 4 γυναίκες).
17 Αυγούστου – Μπλόκο της Κοκκινιάς Οι ναζί και τα Τάγματα Ασφαλείας εκτελούν 200 αγωνιστές στην Οσία Ξένη. 6.000 όμηροι μεταφέρονται σε χιτλερικά στρατόπεδα. Σε δεύτερο μπλόκο συλλαμβάνουν στην Κοκκινιά 4.000, εκτελούν 140 και στέλνουν στη Γερμανία 1.200 ομήρους. Στο Ηράκλειο Κρήτης εκτελούνται στη Σπηλιάρα 27 κάτοικοι από το χωριά Σοκαράς.
20 Αυγούστου Στην Τσαριτσάνη Ελασσόνας Λάρισας, οι Γερμανοί εκτελούν 7 κατοίκους και πυρπολούν τον οικισμό.
21 Αυγούστου Στο Ηράκλειο Κρήτης εκτελούν 45 στη Δαμάστα και στο Μάραθο. Στη Λάρισα εκτελούν 20 ομήρους.
22 Αυγούστου Στο Ρέθυμνο Κρήτης εκτελούν 323 από το Γερακάρι (53), τις Βρύσες (41), το Α. Μέρος, τα Ανώγεια, την Κρύα Βρύση Σπηλίου και τα Σαχτούρια.
23 Αυγούστου Κοζάνη. Στο χωριό Κλείτος εκτελούν 24.
Στο Διδυμότειχο εκτελούν 7.
24 Αυγούστου Στην Αθήνα εκτελούν 20 στην Καισαριανή και 36 στους δρόμους της Καλλιθέας.
25 Αυγούστου Στην Αθήνα εκτελούν 17 κατοίκους στους δρόμους της Καλλιθέας.
26 Αυγούστου Στη Λάρισα εκτελούν 10 ομήρους.
28 Αυγούστου – Μπλόκο στην Καλλιθέα Οι ναζί εκτελούν 40 κατοίκους επιτόπου. Στα Χανιά εκτελούνται 25 όμηροι.
29 Αυγούστου Στα Τοπόλια Κισσάμου των Χανίων εκτελούν 110 και βομβαρδίζουν το Συρικάρι. Πυρπολούν το Λιδωρίκι. Σκοτώνουν όσους βρίσκουν.
Στην Αθήνα εκτελούν 26 ομήρους στον Άγιο Σάββα Πυριτιδοποιείου.
30 Αυγούστου Στο Πιάλι Τεγέας εκτελούν 17 ομήρους από τις φυλακές Τρίπολης. Στη ναζιστική εφημερίδα Νέα Ευρώπη, φύλ. Αυγούστου 1944, αναφέρεται η εκτέλεση 45 ομήρων στη Ν. Μαγνησία Θεσσαλονίκης.
2 Σεπτεμβρίου Στον Χορτιάτη Θεσσαλονίκης εκτελούν και πυρπολούν 246 κατοίκους.
3 Σεπτεμβρίου Στον Βόλο σκοτώνουν 18.
5 Σεπτεμβρίου Στην Αθήνα, στο Σκοπευτήριο Καισαριανής, εκτελούν 50. Ανάμεσά τους ο μικρός Ανδρέας Λυκουρίνος, 12 χρόνων, που σηκώνεται στις μύτες των ποδιών για να τον πάρει η ριπή.
8 Σεπτεμβρίου Στην Αθήνα οι ναζί εκτελούν 72 στο Δαφνί (οι 7 γυναίκες). Ανάμεσά τους, η ηρωίδα Λέλα Καραγιάννη της οργάνωσης Πληροφοριών- Δολιοφθοράς «Μπουμπουλίνα», μετά από φριχτά βασανιστήρια στη Μέρλιν.
14 Σεπτεμβρίου Στα Γιαννιτσά εκτελούνται 104 από τους χιτλερικούς και τους ταγματασφαλίτες.
15 Σεπτεμβρίου Στην Κρήτη εκτελούν 45 και ένα βρέφος 6 μηνών στα Γδόχια.
16 Σεπτεμβρίου Στη φυλακή Αγυιάς Χανίων εκτελούν 54 ομήρους.
19 Σεπτεμβρίου – Ολοκαύτωμα στα Γιαννιτσά Για δεύτερη φορά λεηλατείται η πόλη, εκτελούνται όσοι κάτοικοι βρέθηκαν, πυρπολούνται τα σπίτια.
20 Σεπτεμβρίου Στην Αθήνα σκοτώνουν 13, που βρίσκουν στο δρόμο από Καβάλας προς Χαϊδάρι.
21 Σεπτεμβρίου Στο χωριό Ελευθέριο Λάρισας εκτελούν 44.
29 Σεπτεμβρίου Στην Κοκκινιά, στο 40άμερο μνημόσυνο, πυροβολούν όσους βγαίνουν από την εκκλησία της Οσίας Ξένης· σκοτώνουν 9 και τραυματίζουν 32 πολίτες. Στην Αθήνα εκτελούν 14 ομήρους. Πυρπολούν με εμπρηστική σκόνη σπίτια στο Αιγάλεω και σκοτώνουν 60 κατοίκους.
30 Σεπτεμβρίου Στην Παραμυθιά Ηπείρου εκτελούνται 49.
2 Οκτωβρίου Στην Αθήνα σκοτώνουν 40 κατοίκους από το Κατσιπόδι και τον Υμηττό.
4 Οκτωβρίου Στην Αττική εκτελούν 21 ομήρους στη Βουλιαγμένη.
9 Οκτωβρίου Στο Κορωπί Αττικής εκτελούν 44 κατοίκους.
16 Οκτωβρίου Στο Βόλο, δύο μέρες πριν την απελευθέρωση της πόλης, οι ναζί εκτελούν 2 κοπέλες.
23 Οκτωβρίου Στην Κοζάνη εκτελούν 165 στο Μεσόβουνο Πτολεμαΐδας.
Νοέμβριος-Δεκέμβριος
Στο Φρούριο της Κρήτης (Σούδα), που εξακολουθούσε να κατέχεται από τους ναζί, εκτελούνται δύο στις 14, ένας στις 18, δύο (μάνα και γιος) στις 30 Νοεμβρίου, ένας στις 4 και ένας στις 11 Δεκεμβρίου 1944.
1945
16 Απριλίου Στην Κω, που εξακολουθούσε να κατέχεται από τους Ναζί, απαγχονίζουν έναν άνδρα και δύο γυναίκες, με απόφαση Γερμανικού Στρατοδικείου.
9 Μαΐου Παράδοση Φρουρίου Κρήτης (Σούδας), Μήλου και Δωδεκανήσου από τους χιτλερικούς κατακτητές.
Οι υποχρεώσεις τις Γερμανίας στην Ελλάδα εξ’ αιτίας της κατοχής της από τους Γερμανούς κατά το Β’ Παγκ. Πόλεμο είναι δύο ειδών.
Α. Υποχρεώσεις προς το Ελληνικό κράτος και
Β. Υποχρεώσεις σε Έλληνες θύματα των Γερμανών.
Α. Οι υποχρεώσεις προς το Ελληνικό κράτος αφορούν.
1. Την επιστροφή των κλαπέντων αρχαιολογικών και λοιπών έργων τέχνης.
2. Αποζημιώσεις για τη καταστροφή της Ελληνικής οικονομίας που ανέρχονται σε 7,1 δις δολάρια (αγοραστικής δύναμης του 1938). Σημερινής αξίας 108 δις ευρώ χωρίς υπολογισμό των τόκων.
3. Το αναγκαστικό δάνειο αξίας 3,5 δις δολαρίων (αγοραστικής δύναμης του 1938). Σημερινής αξίας 54 δις ευρώ χωρίς υπολογισμό των τόκων.
Η τωρινή αξία του ολικού ποσού των 10,6 (7,1+3,5) δις δολαρίων (αγοραστικής δύναμης του 1938) ισούται με 164 δις ευρώ (χωρίς τους τόκους). Αν υπολογιστούν και οι τόκοι, το ποσό υπερβαίνει το 1 τρις ευρώ.
Ειδικότερα:
1. Οι κλέφτες πρέπει να επιστρέψουν του κλαπέντες αρχαιολογικούς θησαυρούς (και έργα τέχνης) που έχουν καταγραφεί από τη Δ/νση Αρχαιοτήτων και Ιστορικών Μνημείων και από το Τμήμα Αρχαιολογίας Παν/μίου Αθηνών.
2. Για την καταστροφή της Ελληνικής οικονομίας η συμμαχική επιτροπή από 19 Ευρωπαϊκά κράτη καθόρισε στο Παρίσι το 1946 να πληρώσει η Γερμανία το ποσό των 7,1 δις δολαρίων αγοραστικής δύναμης του 1938., αντί του (μάλλον πραγματικού) ποσού των 14,5 δις δολαρίων (αγοραστικής αξίας του 1938) που ζητούσε η Ελλάδα.
Στο τέλος μπορείτε να δείτε λεπτομέρειες της καταστροφής της Ελληνικής οικονομίας, σημερινής αξίας 108 δις ευρώ (χωρίς τους τόκους)
3. Για το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο.
Το υπολειπόμενο ποσό ανέρχεται σε 3,5 δις δολάρια αγοραστικής δύναμης 1938 χωρίς τους τόκους (ο Χίτλερ προ της λήξης της κατοχής πλήρωσε δύο μικρές δόσεις του) και σημερινής αξίας χωρίς τους τόκους ίσης με 54 δις ευρώ.
Για το κατοχικό αυτό δάνειο το διεθνές δίκαιο καθορίζει ότι η υπό κατοχή χώρα υποχρεούται να τρέφει τα κατοχικά στρατεύματα μέχρι όμως σημείου που να δύναται.
Η Ελλάδα κατά τη διάρκεια της κατοχής της υποχρεώθηκε από τη Γερμανία να τρέφει κατοχικά στρατεύματα πολύ πέραν του σημείου που μπορούσε (Γερμανικά, Ιταλικά και Βουλγαρικά στρατεύματα). Συνολικός αριθμός 670.000 κατοχικά στρατεύματα.
Η Ελλάδα αρχικά το 1942 (πριν από τη γενοκτονία που ακολούθησε και που θα αναφερθεί λεπτομερώς) είχε πληθυσμό ίσο με 7.344.560 κατοίκους
Έτσι δεν μπορούσε αναλογικά με τον πληθυσμό της να τρέφει τα περισσότερα από 670.000 στρατεύματα.
Αφού ακόμα είχε υποχρεωθεί να τρέφει και το στρατό του Africa Corps (κατ’ εξαίρεση η Ελλάδα) του Rommel
Ο Χίτλερ για να υπεκφύγει από τα καθοριζόμενα από το διεθνές δίκαιο συνήψε κατοχικό δάνειο από την Ελλάδα.
Και πριν από το τέλος της κατοχής πλήρωσε δύο δόσεις επιστροφής του δανείου αυτού στην Ελλάδα.
Β. Υποχρεώσεις σε Έλληνες θύματα των Γερμανών.
Υπάρχουν καταγεγραμμένα και αναγνωρισμένα 89 ολοκαυτώματα. Ολόκληρη η Ελλάδα είναι ένα τεράστιο νεκροταφείο – ολοκαυτωμάτων αναρίθμητων μαρτυρικών πόλεων.
13,5% του Ελληνικού πληθυσμού χάθηκε. Συγκριτικά 10% στη Ρωσία και 8% στην Πολωνία.
Σύμφωνα με στοιχεία του Εθνικού Συμβουλίου της Ελλάδας οι απώλειες της Ελλάδας σε ανθρώπινες ζωές ανέρχονται σε 1.106.000.
Όπως ελέχθη ο υπολογισμός στηρίχθηκε στον αριθμό του πληθυσμού της Ελλάδας το 1941 που αριθμούσε 7.344.960 κατοίκους. Που μειώθηκε το 1944 σε 6.805.000 και το 1947 ήταν μόνον 7.365.405 ενώ αναμενόταν με βάση τα στοιχεία του 1940 να ήταν 8.500.000
Από τα ανωτέρω είναι σαφές ότι η δήλωση του Σόιμπλε ότι «θέμα των Γερμανικών επανορθώσεων από πλευράς Γερμανίας δεν υπάρχει» είναι μία κραυγαλέα άρνηση της Γερμανίας να αναγνωρίσει τις υποχρεώσεις της έναντι της Ελλάδας.
Η καταστροφή της οικονομίας της Ελλάδας επήλθε με:
1. Με την αρπαγή του 51% των μετοχών των ΔΕΚΟ και όλων των μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων.
2.Με τα πλαστά χαρτονόμισμα (Reichskreditkassenscheine) είχαμε άμεση λεηλασία επιχειρηματιών, άμεση λεηλασία ελληνικού χρήματος.
3. Με τη ληστεία νομισμάτων: Δεκάρικα, εικοσάρικα, τάλιρα, 37.77 τόνοι. Πλήρωσαν μόνο 104 χρυσές λίρες!) και πήραν ασήμι 18μιση τόνους. Από τα 2δραχμα, 1δραχμα, 20λεπτα, 10λεπτα πήραν 64.5 τόνους. Πλήρωσαν μόνο 5μιση χρυσές λίρες (!!!) και πήραν συνολικά 73 τόνους χαλκού.
4. Με τις δημεύσεις: Το 10% της αγροτικής παραγωγής. - Επιτάξεις: Σχολεία, νοσοκομεία, ξενοδοχεία, οικήματα. - Κατασχέσεις: Μέσα συγκοινωνίας και μεταφοράς = Σιδηρόδρομοι, πλοία, αυτοκίνητα, ποδήλατα, ακόμη και ζώα, άλογα, μουλάρια, γαϊδουριά. 7. Με τις αμέτρητες αρπαγές και ληστείες οικιών, καταστημάτων, σε όλη την Ελλάδα.
Σημειώνουμε ότι με τους πρόχειρους υπολογισμούς των οικονομολόγων-μελών του Εθνικού Συμβουλίου, το σύνολο των γερμανικών οφειλών προς το Δημόσιο ανέρχεται περίπου στο ιλιγγιώδες ποσό των 1 τρις και 200 δις ευρώ
Συμπληρωματικά.
Έως τις αρχές Ιουνίου 1943 ήταν αποθηκευμένες στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης τεράστιες ποσότητες από τα μέταλλα χρώμιο, ψευδάργυρο, κασσίτερο, χαλκό, μόλυβδο, έτοιμο να σταλούν στη Γερμανία.
Επιπρόσθετα οι διευθυντές των γερμανικών βιομηχανιών έβαλαν κάτω από τον έλεγχο τους όλη την παραγωγή σε βιομηχανικά μέταλλα αυτής της χρονιάς, όπως βωξίτη, μαγγάνιο, νικέλιο, μολυβδαίνιο, και σιδηροπυρίτη. Έτσι η αξία όλων αυτών των πρώτων υλών της χρονιάς, που μεταφέρθηκαν στη Γερμανία, ανέβηκε στο ποσό από 45 σε 50 εκατ. γερμανικά μάρκα.
Όμως δεσμεύτηκαν και μεταφέρθηκαν στη Γερμανία ακόμη και τεράστιες ποσότητες πετρελαίου και κάρβουνου (10,000 τόνοι), καθώς επίσης και τα σημαντικότερα αγροτικά εξαγώγιμα προϊόντα, ανάμεσα στα οποία:
71.000 τόνοι σταφίδες, 18.000 τόνοι ελαιόλαδο, 7.000 τόνοι βαμβάκι, 3.500 τόνοι ζάχαρη, 3.000 τόνοι ρύζι, και 305 τόνοι κουκούλια μεταξιού. Πέρα απ' αυτά οι επιφορτισμένοι αξιωματικοί για τα οικονομικά κατέσχεσαν τα μηχανήματα της πολεμικής βιομηχανίας του Μποδοσάκη και μεγάλο μέρος των τραίνων του ΟΣΕ.
Η σημαντικότερη όμως λεία ήταν ο καπνός. Κάτω από τη διεύθυνση του διευθυντή της καπνοβιομηχανίας Reemtsma Otto Lose κατασχέθηκε και μεταφέρθηκε στη Γερμανία όλη η παραγωγή ανατολίτικου καπνού των ετών 1939 και 1940. Επρόκειτο για 85.000 τόνους ανατολίτικου καπνού αξίας 175 εκατ. γερμανικών μάρκων, που επήρκεσαν για τη γερμανική κατανάλωση μιας ολόκληρης χρονιάς. Το ποσό αυτό απέφερε για το γερμανικό δημόσιο ένα κέρδος σε φόρους της τάξεως του 1.4 δισ. γερμανικών μάρκων (RM)..."
"Έως την 1 Σεπτεμβρίου 1944 δημεύτηκαν και μεταφέρθηκαν στην Γερμανία 126.000 τόνοι χρώμιο, 91.000 τόνοι βωξίτης, 71.000 τόνοι νικέλιο, 14.000 τόνοι μαγνήσιο, 44.000 τόνοι σιδηροπυρίτης, και 71.000 τόνοι μολυβδαίνιο.[1] Κοντά σ' αυτά προστέθηκαν και 30.000 τόνοι ανατολίτικος καπνός, για την προμήθεια των γερμανικών εργοστασίων σιγαρέτων και πολλές άλλες αγροτικές πρώτες ύλες για τη γερμανική βιομηχανία".
