«Γεωπολιτική αφύπνιση ή εθνική αυτοχειρία»

 

 

«Γεωπολιτική αφύπνιση ή εθνική αυτοχειρία»

Σε μια βαθιά και πολυπρισματική ανάλυση στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της «Βεργίνα Τηλεόραση», ο Δρ Θεοφάνης Μαλκίδης έθεσε επί τάπητος τα φλέγοντα ζητήματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, ασκώντας δριμεία κριτική στη στάση της Αθήνας απέναντι σε Άγκυρα, Βερολίνο και Βρυξέλλες.

Η «πολιτική σιωπή» στην υπόθεση Γιαϊλαλή

Ο κ. Μαλκίδης χαρακτήρισε ως ηθικό και πολιτικό ατόπημα την απόρριψη του αιτήματος ασύλου για τον Ελληνοπόντιο ακτιβιστή Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλή.

Υποστήριξε ότι η Ελλάδα όφειλε να παραχωρήσει άμεσα την ιθαγένεια σε έναν άνθρωπο που διώκεται στην Τουρκία λόγω της δράσης του για τη διεθνοποίηση της Γενοκτονίας.

Επισήμανε τον προβληματικό χρονισμό της απόφασης, συνδέοντάς την με την επικείμενη επίσκεψη του Έλληνα Πρωθυπουργού στην Άγκυρα, κάνοντας λόγο για μια προσπάθεια «σιωπής» προκειμένου να μην διαταραχθεί το κλίμα των συνομιλιών.

Ελληνοτουρκικά: Από τον «φοβικό διάλογο» στην ενεργητική διεκδίκηση

Αναφορικά με τη διαχείριση της τουρκικής επιθετικότητας, ο αναλυτής υπογράμμισε τη διαχρονική υπαναχώρηση της ελληνικής πολιτείας.

Έφερε ως παράδειγμα τη Γερμανία, η οποία αναγνώρισε τα εγκλήματά της για να «απελευθερωθεί» ιστορικά, καλώντας την Ελλάδα να πιέσει για την παγκόσμια αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων.

Τόνισε ότι η διατήρηση της απειλής πολέμου από την Τουρκία σε περίπτωση επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια, καθιστά τον τρέχοντα διάλογο «φοβικό» και νομιμοποιεί την αναθεωρητική στάση της γείτονος.

Γερμανικές υποχρεώσεις και ιστορική μνήμη

Με αφορμή νέα ντοκουμέντα από τις ναζιστικές εκτελέσεις στη Καισαριανή, ο κ. Μαλκίδης υπενθύμισε ότι οι συμβολικές επισκέψεις Γερμανών αξιωματούχων σε μαρτυρικούς τόπους, όπως η Κάνδανος, δεν υποκαθιστούν τη χρέος του Βερολίνου. Ζήτησε την ουσιαστική διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων και την αποπληρωμή του κατοχικού δανείου, τονίζοντας ότι η «συγγνώμη» παραμένει κενό γράμμα χωρίς πράξεις.

Ουκρανικό και η πρόταση των Δελφών

Συμπληρώνοντας τέσσερα χρόνια από την έναρξη της σύγκρουσης στην Ουκρανία, ο συγγραφέας κατέγραψε τις οικονομικές πληγές της Ευρώπης, σε αντίθεση με την Τουρκία που λειτουργεί ως «επιτήδειος ουδέτερος».

Πρότεινε η Ελλάδα να αναλάβει ηγετικό διπλωματικό ρόλο, προτείνοντας τους Δελφούς ως τον παγκόσμιο χώρο υπογραφής μιας μελλοντικής ειρήνης, αξιοποιώντας το τεράστιο ηθικό βάρος της χώρας.

Η ευρωπαϊκή «αυτοκτονία» και ο ελληνικός τρόπος

Κλείνοντας, ο κ. Μαλκίδης εξέφρασε την ανησυχία του για την πορεία της Ε.Ε., η οποία, όπως είπε, «αυτοχειριάζεται» αγνοώντας την 51χρονη κατοχή της Κύπρου. Κάλεσε τον Ελληνισμό να μην ακολουθήσει την ευρωπαϊκή παρακμή, αλλά να αναζητήσει τη διέξοδο στην επιστροφή στις αξίες του ελληνικού τρόπου ζωής και της πνευματικότητας, ως μοναδικό αντίδοτο στην κρίση της Δύσης.

Δείτε ολόκληρη την παρέμβαση του Θεοφάνη Μαλκίδη:

Μνήμη Κώστα Μόντη

 

 

Το τρίτο γράμμα στην Μητέρα 

Μητέρα, αν το βρεις βαρύ το γράμμα μου,

είναι που σκύβει απάνω του ο Πενταδάκτυλος φορτωμένος Τούρκο,

αν το βρεις ασήκωτο,

Όταν ο Ιμπραήμ έγινε Γιάννης-Βασίλης…Ο Κώστας Βέργος για την υπόθεση Γιαϊλαλί

Όταν ο Ιμπραήμ έγινε Γιάννης-Βασίλης...

Γράφει ο Κώστας Βέργος

Ο Γιάννης-Βασίλης Γιαϊλαλής γεννήθηκε στην Σαμψούντα της Τουρκίας, το 1974, ως Ιμπραήμ Γιαϊλαλί. Εντάχθηκε στην εθνικιστική οργάνωση των Γκρίζων Λύκων, όπως έκαναν όλα τα παιδιά της γειτονιάς του. Η οργάνωση καλλιεργούσε και καλλιεργεί στα μέλη της το μίσος προς κάθε αυτόχθονα λαό της Μικράς Ασίας, που θα ήθελε να δηλώσει ανοιχτά μια εθνική ή εθνοτική ταυτότητα διαφορετική από την επίσημη κρατική. Η οργάνωση ειδικεύεται στο να ασκεί βία και να στρέφει την βία αυτή κυρίως κατά της Κουρδικής μειονότητας – που είναι η πιο πολυπληθής μειονότητα της χώρας.

Τελέστηκε η κηδεία του ήρωα Θεόδωρου Κουμή.Αγνοείτο από τον Ιούλιο του 1974

Με βαθιά συγκίνηση και εθνική υπερηφάνεια τελέστηκε την Κυριακή 1 Μαρτίου 2026, στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Παραλιμνίου, η κηδεία των οστών του ήρωα Θεόδωρου Αδάμου Κουμή, έφεδρου πυροβολητή της 181 Μοίρας Πεδινού Πυροβολικού, ο οποίος έπεσε σε ηλικία 23 ετών κατά την τουρκική εισβολή του 1974.

Τα οστά του εντοπίστηκαν στον τόπο της θυσίας του, στη διάβαση Συγχαρί – Πέλλα Πάις, και ταυτοποιήθηκαν με τη μέθοδο DNA. Ο Θεόδωρος Αδάμου Κουμή συγκαταλέγεται μεταξύ των πεσόντων της 181 Μοίρας Πεδινού Πυροβολικού, η οποία στις 23 Ιουλίου 1974, πρώτη ημέρα της εκεχειρίας, δέχθηκε φονική ενέδρα στην περιοχή, με αποτέλεσμα την απώλεια δεκάδων αξιωματικών και οπλιτών.

Στην εξόδιο ακολουθία παρέστησαν εκπρόσωποι της Πολιτείας, του Δήμου Παραλιμνίου – Δερύνειας, της Εθνικής Φρουράς, οργανωμένα σύνολα και πλήθος κόσμου, αποδίδοντας τις οφειλόμενες τιμές σε έναν ακόμη ήρωα της ηρωοτόκου γης του Παραλιμνίου.

Κατά τον επικήδειο λόγο του, ο Δήμαρχος Παραλιμνίου – Δερύνειας κ. Γιώργος Νικολέττος τόνισε ότι «το όνομα του Θεόδωρου Αδάμου Κουμή προστίθεται στον μακρύ κατάλογο των Παραλιμνιτών ηρώων που πολέμησαν και έπεσαν υπερασπιζόμενοι την πατρίδα. Το Παραλίμνι, γη ηρωοτόκος, δεν λησμονεί τα παιδιά του. Η μνήμη τους αποτελεί ιερή παρακαταθήκη και διαρκή ευθύνη μας απέναντι στην Ιστορία και στις επόμενες γενιές».

Τέμπη

 

Συγκλονίζει  για ακόμη μια φορά ο π. Χριστόδουλος που έχασε τον γιο του στα Τέμπη (ΒΙΝΤΕΟ)

Δύο χρόνια συμπληρώνονται την ερχόμενη Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου, από τη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών με τους 57 νεκρούς.

Ο πατέρας Χριστόδουλος Παπαϊωάννου, πατέρας του Κυπριανού, ενός από τα θύματα μιλά στην κάμερα της εκπομπής «Αλήθειες με τη Ζήνα» του Star και συγκλονίζει.

«Μας σημάδεψε αυτό το γεγονός», λέει αρχικά στην εκπομπή. «Ήταν το πιο στενάχωρο γεγονός της ζωής μου. […] Είδα στην πράξη ότι ο Θεός με ενίσχυσε αυτά τα δύο χρόνια για να το ξεπεράσω αυτό το πένθος», προσθέτει.

O πατέρας Χριστόδουλος εξηγεί ότι έγινε ένα ισχυρό γεγονός που μας έβαλε σε έναν μεγάλο πειρασμό να νιώθουμε ότι αδικηθήκαμε σε βάθος. Ότι χάλασαν τα σχέδια της ζωής μας, που σχεδιάζαμε ό,τι καλύτερο για τα παιδιά μας.

Όταν 262 φωτογραφίες επαναφέρουν την ιστορία, την πολιτική, τη δικαιοσύνη

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

Όταν 262 φωτογραφίες  επαναφέρουν την ιστορία, την πολιτική, τη δικαιοσύνη

 

1.Ένα ακόμη ατιμώρητο έγκλημα των κατακτητών

Ήταν 1^η Μαΐου του 1944, όταν οι Γερμανοί κατακτητές, διέπρατταν ένα ακόμη (δυστυχώς ατιμώρητο μέχρι σήμερα) μαζικό έγκλημα. Η εκτέλεση στην Καισαριανή,  των διακοσίων Ελλήνων πατριωτών, κρατουμένων στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου, αποτελεί μία ακόμη κηλίδα στη ιστορία της ανθρωπότητας, μία ακόμη βάρβαρη πράξη των κατακτητών, για την οποία μέχρι σήμερα δεν έχει αποδοθεί δικαιοσύνη.

Η εκτέλεση των διακοσίων Ελλήνων έχει και μία πολύ ιδιαίτερη παράμετρο, που αποδεικνύει για ακόμη μία φορά, το μεγαλείο της αντίστασης στους κατακτητές και τους ελληνόφωνους συνεργάτες τους, καθώς και το ήθος των ανθρώπων που θυσίασαν τη ζωή τους για την ελευθερία της πατρίδας μας,  με την πράξη του Ναπολέοντα Σουκατζίδη.

2.Ήθος,  πατριωτισμός, ηρωισμός

Ο Ναπολέων Σουκατζίδης γεννήθηκε στην Προύσα το 1909 από γονείς Ποντιακής καταγωγής. Μετά τη Γενοκτονία από τον ατιμώρητο Κεμαλισμό από την οποία διασώθηκε η οικογένειά του και αυτός, εγκαταστάθηκε στην περιοχή του Αρκαλοχωρίου του νομού Ηρακλείου Κρήτης, αλλά έμελλε να δολοφονηθεί από το Ναζισμό.