Η «απόσυρση» της Αθήνας από τον Έβρο ως γεωπολιτικό σφάλμα

 

 Θεοφάνης  Μαλκίδης

Η «απόσυρση» της Αθήνας από τον Έβρο ως  γεωπολιτικό σφάλμα

Κατ΄ αρχάς θα πρέπει  να τονιστεί ότι η ανησυχία μου για τη σημερινή οικονομική, κοινωνική, δημογραφική και γεωπολιτική κατάσταση στον Έβρο (και τη Θράκη), δεν αποτελεί  κινδυνολογία, δεν εμπεριέχει κομματική ή/και άλλη σχετική  προσέγγιση και κυρίως δεν έχει προσωπικό κίνητρο. Η ανάλυση, πάντα με στοιχεία, καθώς και το γεγονός ότι μένω μόνιμα στην περιοχή, συνιστούν  μία πρόταση πολιτικής για την ιδιαίτερη πατρίδα μου, τη στιγμή που οι προκλήσεις για αυτήν πολλαπλασιάζονται καθημερινά.  Είτε αυτές λέγονται τουρκικός εθνικισμός, «απόσυρση» του ελλαδικού κράτους, «εγκατάλειψη» και  «γεωπολιτικό σφάλμα».

Είναι σαφές ότι μία από τις  μεγαλύτερες απειλές για τον Έβρο, εκτός από το γνωστό  τουρκικό επεκτατισμό,   είναι η ερήμωσή του, η έλλειψη ουσιαστικής (και όχι αποσπασματικής- προεκλογικής- επικοινωνιακής ) κρατικής μέριμνας, η απουσία αληθινών κινήτρων για τους νέους και δημιουργίας θέσεων εργασίας που  οδηγούν σε μαζική εσωτερική και εξωτερική μετανάστευση. Επίσης η απουσία αναπτυξιακής στρατηγικής, που  δυστυχώς περιορίζεται σε πορίσματα διακομματικών επιτροπών,  αφήνει χωριά, κωμοπόλεις και πρώην πόλεις χωρίς την κρίσιμης μάζας πληθυσμό, γεγονός που δημιουργεί σοβαρό κενό ασφαλείας.

Παράλληλα, η απομάκρυνση ή η υποστελέχωση και βεβαίως το κλείσιμο δημόσιων υπηρεσιών είναι ένα σοβαρό θέμα που δεν πρέπει να αναλύεται με όρους κόστους- οφέλους, αφού ο Έβρος δεν εμπίπτει σ΄αυτήν την προσέγγιση.

Το κλείσιμο τραπεζικών υποκαταστημάτων, ταχυδρομείων και άλλων δημόσιων υπηρεσιών στον Έβρο — όπως συνέβη πρόσφατα σε περιοχές όπως το Σουφλί, το Τυχερό και οι Μεταξάδες- δεν μπορεί να αποτελεί αποτέλεσμα ενός συνδυασμού οικονομικών, τεχνολογικών παραγόντων, αφού στον Έβρο, δεν πρέπει να υφίσταται η  σχέση «προσφοράς και ζήτησης». Δηλαδή η  συνεχιζόμενη μείωση του μόνιμου πληθυσμού στα χωριά και τις κωμοπόλεις του Έβρου, σε συνδυασμό με τη γήρανση των κατοίκων, που  καθιστούν πολλά καταστήματα «μη βιώσιμα» με καθαρά χρηματοοικονομικά κριτήρια (π.χ. χαμηλός όγκος συναλλαγών ανά ημέρα), δεν πρέπει να αφορούν τον Έβρο.

Η πραγματικότητα είναι πως κάθε «λουκέτο» σε μια δημόσια δομή από υπηρεσίες παροχής υπηρεσιών μέχρι σχολεία,  εντείνει το αίσθημα της απομόνωσης στις ακριτικές κοινότητες, κάνοντας τους κατοίκους να νιώθουν ότι το κράτος «αποσύρεται» σταδιακά από την περιοχή τους.

Την ίδια στιγμή υπάρχει μία άνευ προηγουμένου καθυστέρηση δημιουργίας σύγχρονων υποδομών:  η απαράδεκτη κατάσταση στο οδικό και σιδηροδρομικό δίκτυο ( δεν υπάρχει σιδηροδρομική σύνδεση για χρόνια μεταξύ Αλεξανδρούπολης και Θεσσαλονίκης και η σιδηροδρομική σύνδεση στον Έβρο, αφορά ένα δρομολόγιο….), τα έργα  δεν τελειώνουν ποτέ, η πώληση κρίσιμων υποδομών (όπως η αναμενόμενη του αεροδρομίου της Αλεξανδρούπολης),  καθώς και η διαχείριση μεγάλων κρίσεων (όπως οι καταστροφικές πυρκαγιές του 2023) αποδεικνύουν ότι η Αθήνα αντιμετωπίζει τον Έβρο ως «μακρινή επαρχία» και όχι ως γεωπολιτικό προπύργιο.

Έτσι η υποχώρηση του κράτους από την κοινωνική, οικονομική και παραγωγική ζωή του Έβρου δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την αποδυνάμωση της ελληνικής παρουσίας, αφήνοντας ελεύθερο πεδίο σε διεκδικήσεις ή στην υβριδική πίεση από την Τουρκία, η οποία την ίδια στιγμή δημιουργεί υποδομές στην ανατολική Θράκη και ιδιαίτερα στον τομέα της δημογραφικής ενίσχυσης και οικονομικής ανάπτυξης. Ταυτόχρονα, η  αγορά ακινήτων, γης, ξενοδοχείων και επιχειρήσεων στον Έβρο (και ειδικότερα στην Αλεξανδρούπολη) από τουρκικά κεφάλαια και  συναφείς  χρηματοοικονομικές προελεύσεις, είναι ένα ακόμη ζήτημα. Η Αθήνα αδρανεί και στερείται μηχανισμών π.χ., για την προέλευση αυτών των χρημάτων και των «επενδυτών», με αποτέλεσμα να αλλάζει ο οικονομικός, κοινωνικός  και κατ' επέκταση  εθνικός χάρτης της περιοχής.

«Θα σε στείλω στον Έβρο»

Είναι πραγματικότητα είναι ότι  η Αθήνα χρησιμοποίησε  τον Έβρο ως τόπο «δυσμενούς μετάθεσης» ή «εξορίας» για ανεπιθύμητους δημόσιους υπαλλήλους και στρατιωτικούς. Το γνωστό σε όλους  «θα σε στείλω στον Έβρο». Σήμερα  όμως η Αθήνα πέρασε στο άλλο άκρο, αφού  δεν έχει κανένα ουσιαστικό  σχέδιο για το «ποιος θέλει και πως μπορεί να έρθει να ζήσει στον Έβρο».

Το «σύστημα Αθήνα»  θυμάται τον Έβρο μόνο προεκλογικά ή σε περιόδους μεγάλων δοκιμασιών για όλους μας (όπως στην  κρίση του 2020 με την απόπειρα εισβολής από την Τουρκία ή στις  μεγάλες πυρκαγιές του 2023 με τη απώλεια σχεδόν ενός εκατομμυρίου στρεμμάτων). Οι εκάστοτε κυβερνητικές και κομματικές εξαγγελίες και τα αποσπασματικά οικονομικά επιδόματα (όπως το μέτρο των 10.000 ευρώ ως  εφάπαξ ενίσχυση για μόνιμη εγκατάσταση) αποτυγχάνουν, επειδή δεν συνοδεύονται από τη δημιουργία μόνιμων θέσεων εργασίας, σοβαρών υποδομών υγείας/παιδείας και στήριξης της οικογένειας. Για την τελευταία είναι γνωστή η προσέγγιση από τους αρμόδιους…..

Έτσι η Ελλάδα  έχει «πλαδαρά άκρα» και η Αθήνα αδιαφορεί για το γεγονός ότι η περιφέρεια τείνει να εξαφανιστεί δημογραφικά και  «επιτρέπει» με τη στάση της  την οικονομική και πληθυσμιακή αποδυνάμωση του Έβρου, την ώρα που η Τουρκία παρακολουθεί αντιδρά σε οποιοδήποτε μέτρο ενίσχυσης της περιοχής, επιδιώκοντας τη δική της  οικονομική και στρατηγική διείσδυση.

 

Από τα λόγια στις πράξεις

Χρειάζεται να επαναλάβουμε πόσο σημαντική είναι  η ενίσχυση των υποδομών, της παιδείας και της υγείας, η θέσπιση ειδικού φορολογικού καθεστώτος για τις επιχειρήσεις και τους κατοίκους του Έβρου (π.χ., η δραστική μείωση προσωπικών, επιχειρηματικών φόρων και του ΦΠΑ, οι απαλλαγές), ώστε να γίνει η περιοχή ελκυστική  για μόνιμη εγκατάσταση;

Χρειάζεται να αναφέρουμε για άλλη μία φορά ότι απαιτούνται  ειδικά επιδόματα γέννησης και ανατροφής παιδιών για τους μόνιμους κατοίκους της περιοχής, προκειμένου να ανακοπεί η δραματική μείωση του πληθυσμού, με ταυτόχρονη παροχή κινήτρων στέγασης (ή και δωρεάν παραχώρηση κατοικιών) σε νέους ανθρώπους και υπαλλήλους (δασκάλους, ιατρούς, στρατιωτικούς) που θα  εγκατασταθούν μονίμως στον Έβρο;

Πρέπει να επαναλάβουμε πόσο σημαντική είναι η στήριξη του πρωτογενούς τομέα με σύγχρονες υποδομές (π.χ. αντιπλημμυρικά έργα, δίκτυα άρδευσης) και η δημιουργία μονάδων μεταποίησης, ώστε τα περίφημα αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα του Έβρου να αποκτούν προστιθέμενη αξία;

Πόσες φορές πρέπει να γράψουμε για την αναγκαιότητα της απόλυτης φύλαξης των συνόρων (τόσο των ποτάμιων όσο και των χερσαίων) στον Έβρο με την ολοκλήρωση του φράχτη και την ενίσχυση των σωμάτων ασφαλείας, έτσι ώστε να μην βρίσκει το τουρκικό πρόβλημα διόδους,  αυξάνοντας το κενό κυριαρχίας και ασφάλειας; Τη  Θέουτα έχουμε ζήσει εδώ πολλές φορές….

Ο Έβρος δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται άλλο πια από την Αθήνα ως μία προεκλογική φωτογραφία στο ποτάμι, στο φράχτη, στο Δέλτα του Έβρου,  ή ως ένα «χαλί» κάτω από το οποίο κρύβονται τα προβλήματα.  Με άλλα λόγια η  εξελισσόμενη «απόσυρση» της Αθήνας από τον Έβρο δεν είναι απλώς μια λανθασμένη οικονομική επιλογή, αλλά  ένα γεωπολιτικό σφάλμα το οποίο πρέπει να διορθωθεί άμεσα!

 

 

Από την Άγκυρα στη Θράκη

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

Από την Άγκυρα στη Θράκη.

Το παράδοξο και η παραδοχή

Είναι γεγονός ότι την  παρακάτω είδηση δεν την είχαμε συμπεριλάβει στις όψεις της τουρκικής πολιτικής στη Θράκη. Πάντα μας εκπλήσσει η γειτονική χώρα…. Όπως αναφέρθηκε σε ανακοίνωση από την Άγκυρα, ο Τούρκος πρόεδρος συνδέθηκε τηλεφωνικά και απηύθυνε χαιρετισμό στους κατοίκους του Εχίνου Ξάνθης (!!!!!), κατά τη διάρκεια εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε στο χωριό, στο πλαίσιο επίσκεψης αντιπροσωπείας του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης: «Στέλνω τους πιο εγκάρδιους χαιρετισμούς και την εκτίμησή μου από την Άγκυρα στους αδελφούς μου, τους κατοίκους του χωριού Σαχίν (Εχίνος) στη Δυτική Θράκη. Η  συγκέντρωσή σας μάς έκανε πολύ χαρούμενους», δήλωσε ο Ερντογάν, ενώ σύμφωνα με την ανακοίνωση, οι κάτοικοι ανταπέδωσαν τους χαιρετισμούς και εξέφρασαν την αγάπη τους προς τον Τούρκο πρόεδρο, ευχαριστώντας τον για την επικοινωνία.

Η παραπάνω είδηση έχει ένα παράδοξο και μία παραδοχή. Το πρώτο είναι ότι ένας πρόεδρος μίας χώρας συνομιλεί με πολίτες άλλης χώρας αναφερόμενος σε τουρκικές θέσεις και τουρκικές ονομασίες και η δεύτερη είναι η Τουρκία έχει εκφράσει στο πλαίσιο του εθνικιστικού της αφηγήματος (Εθνικός Όρκος, Γαλάζια Πατρίδα κλπ) ότι η Θράκη αποτελεί μέρος της….  

Η «Γαλάζια Πατρίδα» και τα «Σύνορα της Καρδιάς» ως real estate

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

 

Η «Γαλάζια Πατρίδα» και τα «Σύνορα της Καρδιάς» ως real estate  

 

Τα σωβινιστικά αφηγήματα της  «Γαλάζιας Πατρίδας» και των  «Συνόρων της Καρδιάς», χρησιμοποιούνται εδώ και πολύ καιρό από τον Ερντογάν, τους Κεμαλικούς, το στρατιωτικό κατεστημένο και τους δολοφόνους Γκρίζους Λύκους, ως η έκφραση του εθνικιστικού τουρκικού δόγματος, αμφισβητώντας την ελληνική κυριαρχία,  προσδοκώντας εδάφη που κάποτε ανήκαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ή όπου ζουν λαοί τους οποίους  η Τουρκία θεωρεί «αδελφούς».

Με τα παραπάνω σχήματα, πιστές αντιγραφές του Ναζιστικού «Ζωτικού Χώρου», υποδηλώνεται η φυλετική, πολιτιστική, ιστορική, συναισθηματική, θρησκευτική, στρατιωτική, πολιτική και οικονομική επιρροή της Τουρκίας στα Βαλκάνια, στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, «σε τρεις ηπείρους και επτά εποχές», «σε όλα τα μέρη όπου ζουν αυτοί που τους βλέπουμε σαν αδέρφια και μας βλέπουν σαν αδέρφια». Τα τελευταία όμως χρόνια και ειδικά στη Θράκη (αλλά και στα νησιά του βορειο-ανατολικού Αιγαίου), τα παραπάνω αναθεωρητικά αφηγήματα, χρησιμοποιούν την οικονομία ως ένα βασικό όπλο.

Οι Τούρκοι αγοράζουν τον Έβρο;

Έρευνα του Γιάννη Παναγιωτακόπουλου

Μιλούν στο Newsbreak ο Δήμαρχος Αλεξανδρούπολης Γιάννης Ζαμπούκης, ο Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων Γιάννος Χαραλαμπίδης, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Δανειοληπτών Βορείου Ελλάδος Χαράλαμπος Περβανάς και ο Διδάκτωρ Ιστορίας Θεοφάνης Μαλκίδης

Μακάρι το τίτλος του ρεπορτάζ μας να αποτελούσε απλά μια δημοσιογραφική υπερβολή, όμως σύμφωνα με τα όσα είπαν στο Newsbreak ο Δήμαρχος Αλεξανδρούπολης, Καθηγητές, κάτοικοι και φορείς της περιοχής, οι αγορές ακινήτων από τουρκικές εταιρείες και Τούρκους πολίτες, έχουν αυξηθεί σε επίπεδο τρομακτικό.

Εμβληματικά κτίρια και ακίνητα φιλέτα, περνούν στα χέρια των Τούρκων, οι οποίοι μετά την κατάργηση του Ν. 1366/1938 που προέβλεπε περιορισμούς στην αγορά ακινήτων σε παραμεθόριες περιοχές, επιδεικνύουν πολύ έντονο ενδιαφέρον για «επενδύσεις» στην Αλεξανδρούπολη και στα ερημωμένα χωριά του Έβρου.

Η τουρκική Ziraat Bankasi, η κρατική τράπεζα στην οποία κατέληξαν οι περιουσίες των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Εβραίων της Κωνσταντινούπολης, μετά τον ρατσιστικό νόμο του 1942, εδώ και 15 χρόνια δραστηριοποιείται έντονα στη Θράκη. Έχει χορηγήσει χιλιάδες δάνεια υποθηκεύοντας περιουσίες Ελλήνων.

Στην πράξη; Χιλιάδες περιουσίες Ελλήνων της Θράκης και της παραμεθορίου είναι υποθηκευμένες στο τουρκικό δημόσιο.

Και το ερώτημα σαφές: Η προσέλκυση άμεσων ξένων επενδύσεων είναι σημαντικότερη από την διατήρηση του ελληνικού χαρακτήρα μίας ευαίσθητης περιοχής;

Στο Newsbreak μίλησαν ο Δήμαρχος Αλεξανδρούπολης Γιάννης Ζαμπούκης, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Δανειοληπτών Βορείου Ελλάδος Χαράλαμπος Περβανάς, ο Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων Γιάννος Χαραλαμπίδης και ο Διδάκτωρ Ιστορίας Θεοφάνης Μαλκίδης.

Ανακάλυψη .....

 Θεοφάνης Μαλκίδης 

Η απροκάλυπτη οικονομική παρουσία της Τουρκίας στη Θράκη

Η Αθήνα λοιπόν και οι "δημοσιογράφοι" της, ανακάλυψαν το Νοέμβριο του 2025 τα εξής: 

-Ο Έβρος και ειδικά η Αλεξανδρούπολη εποικίζεται από Τούρκους, δεν χρειάζεται πλέον να γίνει εισβολή. 

-Εδώ και πολύ καιρό, στην αρχή αθόρυβα και τώρα απροκάλυπτα,  τουρκικά κεφάλαια ανοίγουν Ελληνικά – Ευρωπαϊκά ΑΦΜ και αγοράζουν εκτάσεις στην Αλεξανδρούπολη και κατά μήκος του ποταμού Έβρου. 

- Τουρκικές εταιρίες ή Βουλγαρικές εταιρίες Τουρκικών συμφερόντων και Τούρκοι πολίτες αγοράζουν οικίες σε εγκαταλελειμμένα και σχεδόν ερημωμένα χωριά που ζουν πια μόνο ηλικιωμένοι, αγοράζουν παλιά εργοστασιακά κτίρια, αγοράζουν πολυκατοικίες, ξενοδοχεία κτλ. 

-Τουρκικές εταιρίες αρχίζουν να δραστηριοποιούνται είτε στον αγροτικό τομέα είτε σε οτιδήποτε άλλο και στοχευμένα θα μεταφέρουν στα αγορασμένα σπίτια μουσουλμανικούς πληθυσμούς για εργασία,  αλλοιώνοντας τη σύνθεση του πληθυσμού. 

Πραγματικά η Αθήνα και οι "δημοσιογράφοι" της αξίζουν Νόμπελ για τη σπουδαία ανακάλυψή τους....

Η ΘΡΑΚΗ ΣΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ 1940-1941

 

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Η ΘΡΑΚΗ ΣΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ  1940-1941: Από τον Ανθυπολοχαγό Θεόδωρο Κανδηλάπτη μέχρι τον υποστράτηγο Ιωάννη Ζήση 

Όπως και σε άλλες στιγμές της ιστορίας μας, η Θράκη παρέμεινε και παραμένει στο περιθώριο της αναφοράς και της ανάδειξης της σημασίας της. Έτσι  πέρα από την τραγουδίστρια της νίκης Σοφία Βέμπο (από την Καλλίπολη της Ανατολικής Θράκης) η οποία σηματοδοτεί και νοηματοδοτεί με τα τραγούδια της το έπος του 1940-1941, έχει ενδιαφέρον  να επισημάνουμε πως όλη η Θράκη συνέβαλε τα μέγιστα, στην επικράτηση εναντίον του φασισμού, εναντίον των εισβολέων και των κατοχικών δυνάμεων των Ιταλών, των Γερμανών και  των Βουλγάρων. 

Έβρος γηράσκων και μειούμενος…..

 

Θεοφάνης Μαλκίδης *

Έβρος γηράσκων και μειούμενος…..

1.Το γενικό και δυσοίωνο πλαίσιο

Παρότι διαβάζεται και ως πλεονασμός, θα πρέπει   να επαναληφθεί  ότι το  δημογραφικό πρόβλημα της πατρίδας μας είναι ένα από τα πιο σοβαρά και σύνθετα ζητήματα, με σημαντικές επιπτώσεις στην οικονομία, στην κοινωνία. Η Ελλάδα εμφανίζει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά γεννήσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση (αλλά και παγκοσμίως) με δείκτη γονιμότητας πολύ πιο  κάτω από το όριο αναπαραγωγής του πληθυσμού, που είναι τα 2,1 παιδιά ανά γυναίκα. Το 2023, οι γεννήσεις ήταν κάτω από 82.000, ενώ το 1980 ήταν 145.000. Σε όλα αυτά θα πρέπει να προστεθεί και το ζήτημα της φυγής των νέων προς το εξωτερικό, που σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της Κομισιόν αφορά υπερδιπλάσιο αριθμό (1.300.000) σε σχέση με αυτόν που λεγόταν για πολλά χρόνια (600.000).

Ταυτόχρονα με το ζήτημα που αφορά την μείωση των γεννήσεων  των Ελληνίδων και των Ελλήνων, εμφανίζεται ταχεία γήρανση του πληθυσμού, με την αναλογία των ατόμων άνω των 65 ετών να αυξάνεται συνεχώς.

Για το Τουρκικό Υπουργείο Εθνικής Παιδείας η Θράκη δεν είναι Ελλάδα!

 

 

Για το Τουρκικό Υπουργείο Εθνικής Παιδείας η Θράκη δεν είναι Ελλάδα!

Γνωρίζουμε εδώ και χρόνια την προπαγάνδα τύπου Κεμαλικών Γκέμπελς που εφαρμόζει η Τουρκία για τη Θράκη. Έτσι το παρακάτω περιστατικό δεν μας εκπλήσσει, απλώς μας προκαλεί, για άλλη μία φορά.

Το Tουρκικό Υπουργείο ΕΘΝΙΚΗΣ παιδείας οργανώνει σεμινάριο στο Ικόνιο εντός του Αυγούστου, για τους δασκάλους που έχουν τοποθετηθεί και θα υπηρετήσουν όπως αναφέρει ¨στις ευρωπαϊκές χώρες και στην Δυτική Θράκη¨!!!

14 Μαΐου 1920: η απελευθέρωση της Θράκης και η (επανα) βεβαίωση της εθνικής κυριαρχίας

 

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

 14η Μαΐου 1920: η απελευθέρωση της Θράκης και  η 

(επανα) βεβαίωση της εθνικής κυριαρχίας

Αφού είχε προηγηθεί και συνεχιζόταν  η Γενοκτονία του Θρακικού,  Ποντιακού και του Μικρασιατικού Ελληνισμού και  ανάμεσα στην ολιγωρία των εγχώριων πολιτικών και στη στάθμιση των συμφερόντων των δυτικών δυνάμεων έναντι της ηττημένης Οθωμανικής αυτοκρατορίας, ήρθε η αποφασιστικότητα του στρατού και του ναυτικού, το Μάιο του 1920 στην απελευθέρωση της (ανατολικής και της δυτικής) Θράκης. Η  απελευθερωμένη περιοχή έφτανε μέχρι την Τσατάλτζα, σε απόσταση είκοσι χιλιομέτρων από την Κωνσταντινούπολη και τη χερσόνησο της Καλλίπολης και η Θράκη ανέπνεε ελληνικά μετά από εξακόσια χρόνια σκλαβιάς !

Μαζί με τη Θράκη απελευθερώθηκε η Ίμβρος και η Τένεδος και  η περιοχή  της Σμύρνης, δεδομένα τα οποία επισφραγίστηκαν με τη Συνθήκη των Σεβρών.

Για τα 105 χρόνια ελεύθερης Θράκης και για τη συνέχεια του Ελληνισμού

Θεοφάνης Μαλκίδης

Για τα 105 χρόνια ελεύθερης Θράκης και για τη συνέχεια του Ελληνισμού

 

Η ιστορία, αλλά και οι συναφείς επιστήμες  που ασχολούνται με την καταγραφή και αποτύπωση αυτής της πλευράς της  ανθρώπινης παρουσίας στο χρόνο, έχουν πλέον στη διάθεσή τους τεκμήρια, τα οποία έχουν ιδιαίτερη σημασία.

Ειδικότερα η φωτογραφία αποτελεί μία απόδειξη για το ιστορικό γεγονός, για τους μετέχοντες σ΄αυτό, για τις απεικονισμένες πτυχές του. Μία φωτογραφία με μεγάλη αξία για το σύγχρονο Ελληνισμό και ειδικώς για αυτόν της Θράκης, αποτελεί αυτή που  την 14^η Μαΐου 1920   αποτύπωσε μπροστά στο τότε κτίριο του γαλλικού  προξενείου (σήμερα ταχυδρομείο)  της Αλεξανδρούπολης την παράδοση της κυριαρχίας    στον ελληνικό στρατό. Είναι η μεγάλη στιγμή, η κορύφωση της απελευθερωτικής προσπάθειας των Θρακών, που κράτησε σχεδόν εξακόσια χρόνια !

Ήταν η Θράκη, η προτελευταία περιοχή-   τα Δωδεκάνησα ήταν η τελευταία- που ενώθηκε (και όχι ενσωματώθηκε όπως αναφέρουν δυστυχώς οι μη γνώστες)  με το νέο ελληνικό κράτος μετά από έξι σχεδόν αιώνες σκληρής σκλαβιάς και το  ενσταντανέ του άγνωστου φωτογράφου έμεινε στην αιωνιότητα.

Ελευθερία και Ελευθερωτές Θράκης

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

Ελευθερία και Ελευθερωτές  της Θράκης: Από τον 

Σουλτάνο στον Ερντογάν 

 

Η 14^η Μαΐου σηματοδοτεί την απελευθέρωση της Θράκης το 1920, μετά από εξακόσια χρόνια επώδυνης και τραγικής οθωμανικής- τουρκικής σκλαβιάς. Η  μακραίωνη κατοχή της Θράκης από τους Οθωμανούς- Τούρκους, είχε τραγικά αποτελέσματα για τον Ελληνισμό: Εξισλαμισμοί, διωγμοί, εξοντωτική φορολογία, και μετά τη συμμετοχή των Θρακών  στην παλιγγενεσία του 1821 , οι σφαγές, τα ολοκαυτώματα. Αφού η Θράκη, όπως και άλλες περιοχές  (Μακεδονία, Κύπρος) με μεγάλη συμβολή στην Επανάσταση,  μένει εκτός των ορίων του κράτους, στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20^ου, δοκιμάζει και μία παράλληλη κατοχή, τη βουλγαρική κατοχή, η οποία διήρκεσε καθ΄ όλη τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.

 

 

Πηγή:http://malkidis.blogspot.gr/

Οι εν Σαμοθράκη Πέντε Νεομάρτυρες

Τη αυτή ημέρα μνήμη των Αγίων Νεομαρτύρων των εν Σαμοθράκη μαρτυρησάντων ( † Απρίλιος 1835).

Αυτοί οι Άγιοι Μάρτυρες του Χριστού, που αποκαλύφθηκαν πρόσφατα και υπήρξαν καλλίνικοι, ο Μανουήλ, ο Θεόδωρος, ο Γεώργιος και ο άλλος, ο νεώτερος Γεώργιος, είχαν πατρίδα το νησί Σαμοθράκη, ο Μιχαήλ, όμως, καταγόταν από την μεγαλόνησο Κύπρο, και μαρτύρησαν υπερήφανα κατά τον 19° αιώνα, γι’ αυτούς δε η μαρτυρία έχει ως εξής: Κατά το 1821, έτος κατά την διάρκεια του οποίου επαναστάτησε το ευγενές γένος των Ελλήνων ενάντια στους εξουσιαστές άπιστους Αγαρηνούς, σε πιο πικρή δουλεία περιήλθε και αυτό το νησί της Σαμοθράκης· διότι αυτοί, αφού εισέβαλαν από την Άβυδο και την Τένεδο και άλλους πάμπολλους τόπους, οι μαινόμενοι Αγαρηνοί, μεγάλο μέρος των κατοίκων της, από την μία τους άνδρες τους δολοφόνησαν με μαχαίρι, από την άλλη τις γυναίκες μαζί με τα παιδιά, αφού τους απήγαγαν και με την βία, τους έστειλαν αιχμαλώτους και στην Ανατολή και στην Ευρώπη και στην Αίγυπτο.

Αναγνώριση της Γενοκτονίας του Θρακικού Ελληνισμού- Θρακιώτες δικαιωθήκαμε;

 

Κείμενο του Ιωάννη Α. Σαρσάκη (Καστροπολίτη)

Στις 7 Ιουλίου 2022 ψηφίστηκε από τη Βουλή των Ελλήνων το νομοσχέδιο 4954/2022, όπου μεταξύ άλλων θεμάτων, με το άρθρο 48, ορίστηκε η 6η Απριλίου ως : «Ημέρα Θρακικού Ελληνισμού». Δυστυχώς από την πρόταση αυτή λείπει η λέξη Γενοκτονία, η οποία βεβαίως για εμάς τους Θράκες είναι και το μείζον ζητούμενο προς αναγνώριση από την Ελληνική Πολιτεία. Να υπενθυμίσω, ότι η 6η Απριλίου, το λεγόμενο Μαύρο Πάσχα των Θρακών του 1914, σηματοδοτεί την κορύφωση της γενοκτονίας του Θρακικού Ελληνισμού. Η πρωτοβουλία για την αναγνώριση της 6ης Απριλίου, ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας του Θρακικού Ελληνισμού, ξεκίνησε εδώ και χρόνια, από ενέργειες των Θρακικών σωματείων – συλλόγων, και επικυρώθηκε με ψήφισμα στο 7ο Παγκόσμιο Συνέδριο Θρακών, που πραγματοποιήθηκε στο Διδυμότειχο τον Ιούνιο του 2006.

Από τότε, και πάλι με πρωτοβουλία των Θρακικών σωματείων – συλλόγων, η ημέρα αυτή τιμόταν με επιμνημόσυνες δεήσεις, καταθέσεις στεφάνων και σχετικές ιστορικές ομιλίες, όπου σε πολλές περιπτώσεις δεν υπήρχε παρουσία αρμόδιου κρατικού φορέα. Με το πέρας των ετών και την επιμονή των σωματείων – συλλόγων, φτάσαμε στο σημείο στις εκδηλώσεις αυτές, να παρευρίσκονται εκπρόσωποι των τοπικών αυτοδιοικήσεων, καθώς και βουλευτών του Ελληνικού Κοινοβουλίου.

Στην περιοχή του Νομού Έβρου, την πρωτοβουλία για την προσπάθεια αναγνώρισης της Γενοκτονίας του Θρακικού Ελληνισμού ανέλαβε η Ένωση Πολιτιστικών Φορέων Έβρου (Ε.ΠΟ.Φ.Ε.), με τη συνδρομή βεβαίως των μελών/συλλόγων που την απαρτίζουν. Η Ε.ΠΟ.Φ.Ε. σε συνεργασία με τους δύο καθηγητές : κ. Ιωάννη Σιδηρά (Εκκλησιαστικό Ιστορικό, Θεολόγο και Νομικό) και Δρ. Θεοφάνη Μαλκίδη (Πολιτικό Επιστήμονα), διοργάνωνε κατά καιρούς εκδηλώσεις, όπου οι ομιλητές παρουσίαζαν όλα τα ιστορικά αδιάσειστα στοιχεία, που αποδεικνύουν τη Γενοκτονία του Θρακικού Ελληνισμού από Τούρκους και Βουλγάρους. Να σημειώσουμε βέβαια, ότι όταν αναφέρουμε Θρακικό Ελληνισμό, εννοούμε τον Ελληνισμό που ζούσε για χιλιετίες σε όλο τον γεωγραφικό χώρο της Θράκης, τον οποίο σήμερα διαχωρίζουμε ως Βόρεια (Βουλγαρία), Ανατολική (Τουρκία) και Δυτική (Ελλάδα).

6 Απριλίου 1914: Η Γενοκτονία στη Θράκη, το "Μαύρο Πάσχα" των Θρακών

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

 

6 Απριλίου 1914: Η Γενοκτονία στη Θράκη, το "Μαύρο Πάσχα" των Θρακών

Από την ομιλία στην εκδήλωση του Δήμου και των Συλλόγων του Λαγκαδά  

 

1.Το γεγονός

 

Στις 6 Απριλίου του 1914 γράφτηκε μια από τις πλέον μελανές, και εν πολλοίς άγνωστες σελίδες, της ελληνικής σύγχρονης ιστορίας. Ήταν η κορύφωση της Γενοκτονίας, η μέρα που χαρακτηρίστηκε «το Μαύρο Πάσχα των Θρακών».

Στις αρχές του 20ου αιώνα, ο Ελληνισμός της Θράκης, όπως και ο Ελληνισμός του Πόντου και της Μικράς Ασίας, υπέστη το ίδιο σχέδιο Γενοκτονίας.

Για τον οικονομικό εθνικισμό της Τουρκίας στη Θράκη

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

Για τον οικονομικό εθνικισμό  της Τουρκίας στη Θράκη

Ήταν το άρθρο μου στις αρχές Φεβρουαρίου του 2025, για τις τουρκικές μπίζνες (https://malkidis.blogspot.com/2025/02/blog-post_62.html ) το οποίο ξεκίνησε μία πολύ ενδιαφέρουσα δημόσια συζήτηση για την οικονομική πολιτική της Τουρκίας  στη Θράκη. Ακολούθησε, για το ίδιο θέμα, η τοποθέτηση του Δημάρχου της Αλεξανδρούπολης, η ερώτηση έντεκα βουλευτών της κυβέρνησης και σχετικά κείμενα και εκπομπές στον γραπτό και  ηλεκτρονικό τύπο, ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς.

Γεώργιος Τσιτσιπάπας – Ένας μεγάλος Μουσουργός του Έβρου

Βλέποντας παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες του Διδυμοτείχου, αλλά και από άλλες πόλεις της Θράκης, που σχετίζονται με τη σχολική δραστηριότητα δασκάλων και μαθητών, ανέκαθεν μου έκανε εντύπωση το γεγονός, ότι κατά την εποχή του μεσοπολέμου, αλλά και προγενέστερα, εικονίζονται μαθητές ή μαθήτριες να κρατάνε μαντολίνα και να αποτελούν ένα ορχηστρικό σύνολο, τις λεγόμενες μαντολινάτες.

Η Τουρκοκύπρια Ισίν Καρατζά τραγούδησε στην Κομοτηνή το εμβατήριο του Κεμάλ που υμνεί τη σφαγή της Σμύρνης !

 

Απίστευτες σκηνές εξελίχθηκαν κατά την διάρκεια της συναυλίας της Τουρκοκύπριας Ισίν Καρατζά (Işın Karaca) στην Κομοτηνή, καθώς η ίδια συμπεριέλαβε στο ρεπερτόριό της το τουρκικό «Εμβατήριο της Σμύρνης», τον ύμνο που εξυμνεί την είσοδο του Κεμάλ στη Σμύρνη το 1922.

Το τουρκικό παρακράτος έστειλε, προφανώς, το δικό του μήνυμα στην Αθήνα μέσω Κομοτηνής και ως υπόμνηση για «το ποιός κάνει κουμάντο τελικά στην Θράκη».

Σε έναν χώρο που παραχώρησε ο Δήμος Κομοτηνής, με συγχρηματοδότηση της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης (ΠΑΜΘ) και την οικονομική ενίσχυση  όπως ο Λεβέντ Σαδήκ, το τουρκικό παρακράτος προσέβαλε την ιστορική μνήμη των Ελλήνων.

Η κ. Işın Karaca είναι γνωστό ότι επιβιώνει χάρη στις διασυνδέσεις της με το βαθυκρατικό σύστημα στην Τουρκία, αλλά διέπραξε μία απρέπεια εντός ελληνικού εδάφους προσβάλλοντας ακόμη και τους Έλληνες συγχρηματοδότες της.

Δείτε τι αναφέρει το «Εμβατήριο της Σμύρνης»

Η Ελευθερία της Θράκης και η αντίσταση στην Τουρκική αμφισβήτηση της εθνικής μας κυριαρχίας

 

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Η απελευθέρωση της Θράκης και η εθνική κυριαρχία.

Η συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό Maximum Fm

Το συνέδριο ειρήνης του Παρισιού (1946) και το «ζήτημα της Δυτικής Θράκης»

Θεοφάνης Μαλκίδης

Το συνέδριο ειρήνης του Παρισιού (1946) και το «ζήτημα της Δυτικής Θράκης»

Η Πολιτική της Ελλάδας και της Τουρκίας για την Θράκη μετά την ένταξή τους στο ΝΑΤΟ, διδακτορική διατριβή για το Τμήμα Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου, Αθήνα 2000, σελ. 107-112.

Η ΕΣΣΔ επιζητούσε να κερδίσει πλεονεκτήματα από την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα χωρίς η ίδια να έχει κάποια άμεση ανάμιξη Τον Ιανουάριο του 1946 , είχε ζητήσει την αποχώρηση των βρετανικών στρατευμάτων από την Ελλάδα, ενώ τον Φεβρουάριο είχε αναφερθεί η πρόταση για δημιουργία ενός ανεξάρτητου Θρακικού κράτους. Σε αναφορές της βρετανικής πρεσβείας από την Άγκυρα διατυπωνόταν η υπόθεση ότι πίσω από ένα βουλγαρικό οργανισμό ,που είχε σκοπό την ίδρυση ενός ομοσπονδιακού Θρακικού κράτους, το οποίο θα περιελάμβανε την Ανατολική, Δυτική Θράκη και ένα τμήμα της Βουλγαρίας και θα είχε πρωτεύουσα τη Φιλιππούπολη .κρυβόταν η ΕΣΣΔ (165) Προς αυτήν την κατεύθυνση υπήρξε και ένοπλη δράση με το Θρακικό κομιτάτο το οποίο «ήρχισεν ενταντικήν δράσιν αποσκοπούσαν την εξασφάλισιν της επανόδου εις Βουλγαρίαν τόσο της Δυτικής, όσο και της Ανατολικής Θράκης». (166)