Συμπληρώνοντας τριάντα χρόνια από τη δραματική κρίση των Ιμίων, ο Θεοφάνης Μαλκίδης παρεμβαίνει με μια ανάλυση, στη Δέλτα Τηλεόραση της Αλεξανδρούπολης. Ο κ. Μαλκίδης δεν περιορίζεται στην ιστορική αναδρομή, αλλά συνδέει ευθέως τα γεγονότα εκείνης της περιόδου με τις σύγχρονες γεωπολιτικές προκλήσεις, υποστηρίζοντας ότι οι συνέπειες της κρίσης καθορίζουν ακόμη και σήμερα την εθνική μας κυριαρχία.
“Το δημογραφικό δείχνει το πιο σκληρό του πρόσωπο. Κάτω από το ψυχολογικό όριο των 70.000 οι γεννήσεις το 2025, σημειώνοντας το χαμηλότερο επίπεδο στην ιστορία της νεότερης Ελλάδας. Αρνητικό το φυσικό ισοζύγιο με τους θανάτους να είναι διπλάσιοι.”
Το δημογραφικό αποτελεί μια τεράστια απειλή για την Ελλάδα με τους αριθμούς να είναι αμείλικτοι. Στη χώρα μας από τις αρχές της δεκαετίας του 2010 οι θάνατοι είναι σταθερά περισσότεροι από τις γεννήσεις και θα συνεχίσουν να είναι σύμφωνα με τους ειδικούς, ακόμη και αν η πτωτική πορεία των γεννήσεων ανακοπεί, τις αμέσως επόμενες δεκαετίες.
“Η εξέλιξη των φυσικών ισοζυγίων στην Ελλάδα σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο αποδεικνύουν ότι η γήρανση του πληθυσμού θα αποτελέσει ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα των επόμενων δεκαετιών”
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Eurostat ο πληθυσμός της χώρας μας αναμένεται να μειωθεί κατά 14% μέχρι το 2050 και να φτάσουμε τα 7,3 εκατομμύρια έως το 2100. Υπό αυτές τις συνθήκες η δημογραφική γήρανση δεν αποτελεί πλέον μια μελλοντική πρόβλεψη αλλά μια πραγματικότητα που αποτυπώνεται με σαφήνεια στα επίσημα στοιχεία.
Τριάντα χρόνια μετά την κρίση των Ιμίων, ο Θεοφάνης Μαλκίδης μιλά χωρίς ωραιοποιήσεις για τα γεγονότα της νύχτας του 1996, τις πολιτικές και στρατιωτικές επιλογές, τον ρόλο των ΗΠΑ και τις συνέπειες που βαραίνουν μέχρι σήμερα την εθνική κυριαρχία στο Αιγαίο.
Από το γκριζάρισμα περιοχών και τις παράνομες NAVTEX, μέχρι τη θυσία των τριών αξιωματικών και το αίτημα για πλήρη αποκάλυψη της αλήθειας, μια παρέμβαση που συνδέει το παρελθόν με το παρόν και προειδοποιεί για το μέλλον
Θ. Κολοκοτρώνης προς Κεχαγιά του Ιμπραήμ: «Αυτά που μας φοβερίζεις να τα κόψεις και να κάμεις ούτε πόλεμος είναι, ούτε πέραση έχουν σ’ εμάς. Εδώ, τώρα, ξανάγινε Ελλάδα.
Όχι τα σπίτια, όχι τα δένδρα να μας κάψεις, αλλά και πέτρα πάνω στην πέτρα να μην αφήσεις, όσοι Ελληνες μείνουν, ακόμη και ένας μονάχα, πάντα θα πολεμούμε για τον τόπο μας, στους κάμπους ή και στα βουνά για την ελευθερία μας. Μην ελπίζεις λοιπόν πως θα ξαναγίνουμε δούλοι και πως τη γη μας θα την κάμεις δική σου. Βγάλ ’το απ’ το νου σου!»
Ρώσοι και Τούρκοι ιθύνοντες, στο κέντρο διακρίνονται ο Αράλοφ και ο Κεμάλ, Μάρτιος 1922
Στις «ιστορικές σχέσεις» ανάμεσα στη Ρωσία και την Τουρκία αναφέρθηκε σε πρόσφατη συνέντευξή του σε τουρκικά ΜΜΕ ο Σεργκέι Λαβρόφ.
Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών αναφέρθηκε στην αναγνώριση της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ από τη Σοβιετική Ρωσία το 1920, καθώς και στην «έμπρακτη στήριξη της Μόσχας στους Τούρκους εθνικιστές» την περίοδο της μικρασιατικής εκστρατείας.
«Το 2025 γιορτάσαμε την 105η επέτειο από την αναγνώριση της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας από τη Σοβιετική Ρωσία. Δεν περιοριστήκαμε μόνο στην αναγνώριση, αλλά παρείχαμε και σημαντική υλική υποστήριξη, όπως όπλα, πυρομαχικά και χρυσό. Πιστεύω ότι είναι ένα ένδοξο κεφάλαιο στρατηγικής συνεργασίας που θα μείνει χαραγμένο στη συλλογική μνήμη των δύο χωρών», είπε χαρακτηριστικά ο Λαβρόφ σε συνέντευξή του στο κανάλι TGRT Haber και στην εφημερίδα Türkiye.
Στην πολύπλευρη και καθοριστική στήριξη που παρείχε η Σοβιετική Ρωσία στον Μουσταφά Κεμάλ κατά «τον αγώνα της ανεξαρτησίας της Τουρκίας» (το 1922 επί της Ελλάδας) επισήμανε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ σε συνέντευξή του σε τουρκικό δίκτυο.
«Θυμόμαστε αυτές τις σημαντικές σελίδες της κοινής μας ιστορίας, όπως την αναγνώριση της ανεξαρτησίας της Τουρκίας. Το 2025 γιορτάσαμε την 105η επέτειο της αναγνώρισης της κυβέρνησης της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας από τη Σοβιετική Ρωσία. Εκείνη την εποχή, δεν υπήρχε ούτε η Σοβιετική Ένωση, ούτε η Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία. Ωστόσο, η Σοβιετική Ρωσία όχι μόνο αναγνώρισε την Τουρκία, αλλά παρείχε και σημαντικό υλική υποστήριξη, συμπεριλαμβανομένων όπλων, πυρομαχικών και χρυσού. Είμαι βέβαιος ότι αυτή η ένδοξη σελίδα της στρατηγικής μας συνεργασίας θα μείνει για πάντα στη μνήμη, τόσο στη χώρα μας, όσο και στη Δημοκρατία της Τουρκίας» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Λαβρόφ.
Θεοφάνης Μαλκίδης
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
Την 4η Φεβρουαρίου 1843 έφυγε από αυτή τη ζωή ο Αρχιστράτηγος της Παλιγγενεσίας Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, αφού περιόδευσε σε όλον τον Μοριά και αποχαιρέτησε και συγχώρεσε φίλους και εχθρούς.
Θεοφάνης Μαλκίδης
Ίμια 31 Ιανουαρίου 1996: Στη Μνήμη του τριών αξιωματικών του Πολεμικού μας Ναυτικού Παναγιώτη Βλαχάκου, Χριστόδουλου Καραθανάση, Έκτορα Γιαλλοψού.
Ο Ηρόδοτος, της Αλικαρνασσού και του Αιγαίου, της Ιωνίας και της Δωδεκανήσου, της γης και της θάλασσας, ζώντας και δημιουργώντας σε έναν τόπο ταυτισμένο με τη θάλασσα και με τα χιλιάδες νησιά της να την περιβάλλουν και να τα περιβάλλει, διατυπώνει τη μοναδικής αξίας και ουσίας παραδοχή:
Έφυγε πριν από λίγο, από αυτή τη ζωή ο αγαπητός φίλος, πρώην πρόεδρος της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος και της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Ποντιακού Ελληνισμού, καθηγητής της Ιατρικής Γιώργος Παρχαρίδης .
Μια έκκληση στον ανθρωπισμό, την αλληλεγγύη και την αγάπη όλων μας, που είχε ανταπόκριση:
Ένας πολύ καλός φίλος, ένας νέος άνθρωπος από την Αλεξανδρούπολη με δύο μικρά παιδιά διαγνώστηκε με καρκίνο και η εγχείρηση η οποία πρέπει να γίνει άμεσα, κοστίζει πέντε χιλιάδες ευρώ.
Το ποσό συγκεντρώθηκε σε μία ώρα (!) και ο Δημήτρης θα εγχειριστεί την 7η Φεβρουαρίου, με τις προσευχές όλων μας .
Θεοφάνης Μαλκίδης
Για το Αιγαίο, για την εθνική κυριαρχία, για τον Ελληνισμό
Η συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό Μετρόπολις Θεσσαλονίκης Μακεδονίας
Τριάντα χρόνια μετά την κρίση των Ιμίων, ο Θεοφάνης Μαλκίδης μιλά στο Focus 88,9 (Έβρος) και κάνει μια ωμή αποτίμηση: το κρίσιμο έλλειμμα της ελληνικής πλευράς δεν ήταν μόνο επιχειρησιακό — ήταν πρωτίστως πολιτικό.
Τριάντα χρόνια μετά την κρίση των Ιμίων, ένα γεγονός που έχει χαραχθεί όχι μόνο στη σύγχρονη ιστορία της χώρας αλλά και στη συλλογική μνήμη, επανέρχεται στο προσκήνιο μέσα από τη συζήτηση του Θεοφάνη Μαλκίδη, διδάκτορα Κοινωνικών Επιστημών του Παντείου Πανεπιστημίου, στην εκπομπή «Ανοιχτό Μικρόφωνο» με τον Κυριάκο Αετόπουλο στον Focus 88,9.
Ο κ. Μαλκίδης χαρακτήρισε την κρίση των Ιμίων όχι απλώς ως ένα ιστορικό γεγονός, αλλά ως εθνική τραγωδία, καθώς συνδέεται με τη θυσία των τριών αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού – Καραθανάση, Γιαλοψού και Βλαχάκου. Όπως τόνισε, η μνήμη εκείνης της νύχτας δεν αφορά μόνο το παρελθόν, αλλά λειτουργεί ως προειδοποίηση για το παρόν και το μέλλον.
Κεντρικό σημείο της τοποθέτησής του ήταν η άποψη ότι η «ήπια επίλυση» της κρίσης ισοδυναμούσε με υποχώρηση και απομείωση της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας. Ο ίδιος έθεσε το ερώτημα εάν σήμερα υφίσταται το καθεστώς που ίσχυε πριν από την 31η Ιανουαρίου 1996, επισημαίνοντας ότι οικονομικές και διοικητικές δραστηριότητες που υπήρχαν στα Ίμια –όπως η παρουσία βοσκού και αλιέων– δεν είναι πλέον εφικτές.
Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η απώλεια αυτή δεν αφορά μόνο τα Ίμια, αλλά εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο αμφισβητήσεων, από το Αιγαίο έως την Ανατολική Μεσόγειο, με αναφορές σε πρόσφατα επεισόδια, όπως στην Κάσο, αλλά και στις δεσμεύσεις θαλάσσιων περιοχών από την Τουρκία.
Ο Θεοφάνης Μαλκίδης ανέδειξε τη διάσταση ανάμεσα στην πολιτική ηγεσία και τη στρατιωτική ετοιμότητα, εκτιμώντας ότι το 1996 δεν υπήρξε σύμπνοια και κοινή εθνική γραμμή. Όπως ανέφερε, υπήρξαν καθυστερήσεις, άγνοια κρίσιμων δεδομένων και έλλειψη συντονισμού, στοιχεία που οδήγησαν –κατά την άποψή του– στην επιλογή της «ταπείνωσης αντί της αντίστασης».
Σύμφωνα με τον ίδιο, η κρίση των Ιμίων δεν αποτέλεσε μεμονωμένο περιστατικό, αλλά εντάσσεται σε μια διαχρονική στρατηγική πίεσης από την Τουρκία. Έκανε λόγο για συνεχή αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, τόσο σε θαλάσσιο όσο και σε εναέριο χώρο, αλλά και για μια ρητορική που παρουσιάζει την επιθετικότητα ως «κανονικότητα».
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στον ρόλο των διεθνών ισορροπιών, με τον κ. Μαλκίδη να επισημαίνει ότι η ανοχή ή η σιωπή ισχυρών παραγόντων ενισχύει αυτή τη συμπεριφορά.
Η συζήτηση επεκτάθηκε και σε άλλες περιοχές στρατηγικής σημασίας, όπως η Ζουράφα στο βορειοανατολικό Αιγαίο και το Καστελόριζο, που –όπως σημείωσε– παίζουν καθοριστικό ρόλο στη χάραξη θαλάσσιων ζωνών και στην ενεργειακή αυτονομία της χώρας.
Κλείνοντας, ο Θεοφάνης Μαλκίδης συνόψισε το μήνυμα των Ιμίων σε μία φράση-σύμβολο: τα ονόματα των τριών πεσόντων αξιωματικών. Όπως τόνισε, αυτά τα ονόματα δεν ανήκουν μόνο στο παρελθόν, αλλά αποτελούν διαρκή υπενθύμιση και προειδοποίηση για το μέλλον της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.
Ακολουθεί το ηχητικό απόσπασμα από τη συνέντευξη:
Σε ηχητικό ντοκουμέντο που μεταδόθηκε σε ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΪ από τον Αλέξη Παπαχελά το βράδυ της Πέμπτης, καταγράφεται η τελευταία συνομιλία του μοιραίου ελικοπτέρου με τη Φρεγάτα «Ναυαρίνον». Ήταν η πτήση η οποία τους ανατέθηκε προκειμένου να διαπιστωθεί εάν οι Τούρκοι έχουν καταλάβει την βραχονησίδα Δυτική Ίμια, την στιγμή που οι Έλληνες κομάντο βρίσκονταν στην ανατολική.
Θεοφάνης Μαλκίδης*
Τα Ίμια, το Αιγαίον του
Ελληνισμού
1.Η ιστορία διδάσκει
Ας καταφύγουμε για άλλη μία φορά στην ιστορία
της ελληνικότητας, του συμβολισμού, αλλά και της πράξης, για να διδαχθούμε το πως
διατηρήθηκε η εθνική ταυτότητα σε χρόνους δύσκολους, για το πως κατακτήθηκε το αυτεξούσιο, η ελευθερία αυτού του λαού.
Ο πρώτος μετά την μεταπολίτευση (προσωρινός)
πρόεδρος της Δημοκρατίας Μιχαήλ Στασινόπουλος ήταν παρών στην επίσημη ένωση των
Δωδεκανήσων με την Ελλάδα την 7η
Μαρτίου 1948, τελετή η οποία έγινε στη
Ρόδο. Εκεί βρέθηκε ως πολιτικός
σύμβουλος του αντιναυάρχου Περικλή
Ιωαννίδη ο οποίος παρέλαβε απ’ τον Άγγλο ταξίαρχο A.S.Parker τη διοίκηση της
αγγλοκρατούμενης απ’ το 1945 Δωδεκανήσου, όλων δηλαδή των νησιών, νησίδων και βραχονησίδων (και των
Ιμίων….) του νοτιοανατολικού Αιγαίου με την Ελλάδα.
Ο Μιχαήλ Στασινόπουλος είναι συγκλονιστικός στην περιγραφή του για την
ιερή εκείνη στιγμή της Ένωσης: «Όταν άρχισε ν’ ανεβαίνει η ελληνική σημαία στο κοντάρι, διά μιας όλοι
οι παρευρισκόμενοι Δωδεκανήσιοι γονάτισαν στο χώμα. Γονάτισαν να χαιρετίσουν τη
σημαία […] Όταν τελείωσε η τελετή και διαλυθήκαμε, ξαφνικά αντελήφθην ότι ο
κόσμος που παρευρίσκετο εκεί δεν διελύετο να πάει στις δουλειές του. Αλλά,
συσσωματωμένος ως ένας άνθρωπος, ως μια μάζα, εβάδιζε προς μία ορισμένη
κατεύθυνση. Λέω, “πού πάνε αυτοί”; Όλος αυτός ο κόσμος, πλήθος, πήγαινε γραμμή
σε μία κατεύθυνση. “Αυτοί – λέει – πάνε στο νεκροταφείο. Πάνε να πούνε στους
νεκρούς ότι ελευθερώθηκε η Δωδεκάνησος”. Από γενεά σε γενεά»…..
Παραφράζοντας τα όσα ανατριχιαστικά
περιγράφονται πιο πάνω, οφείλουμε να πούμε σήμερα από τα Ίμια, τα Δωδεκάνησα,
το Αιγαίο, στον Παναγιώτη Βλαχάκο, Χριστόδουλο Καραθανάση και Έκτορα Γιαλοψό:
ότι ο τόπος θυσίας τους, αυτός που απελευθερώθηκε το 1948 μετά από εξακόσια
χρόνια σκλαβιάς, παραμένει Ελληνικός!
Ίμια τριάντα χρόνια μετά:
δύο ντοκιμαντέρ και ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του ....
Προκλητική περιοδεία του εθνικιστή Ουμίτ Οζντάγκ στη Θράκη. «Η Ελλάδα είναι μικρή για να μας απειλήσει» δήλωσε ο ηγέτης του κόμματος «Νίκη», ενώ το σήμα των «Γκρίζων Λύκων»
σχηματίστηκε μέσα στην Ξάνθη!
Όπως αναφέρει ρεπορτάζ της εφημερίδας “Φωνή της Ροδόπης“, η περιοδεία, η οποία περιελάμβανε σταθμούς σε Κομοτηνή και Ξάνθη, χαρακτηρίστηκε από έντονη εθνικιστική ρητορική και κινήσεις που προκαλούν το δημόσιο αίσθημα.
Ο κ. Οζντάγκ ξεκίνησε τις επαφές του από το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής, ενώ στη συνέχεια μετέβη στην Ξάνθη, όπου συναντήθηκε με τον ψευδομουφτή
Μουσταφά Τράμπα
και τη διοίκηση της αποκαλούμενης «Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης» (ΙΤΒ).
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί το φωτογραφικό υλικό, όπου νεαρά άτομα και μέλη της συνοδείας του εικονίζονται να σχηματίζουν με τα χέρια τους το σήμα των «Γκρίζων Λύκων», παρουσία του Τούρκου πολιτικού.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε, ο Ουμίτ Οζντάγκ δεν δίστασε να χαρακτηρίσει την Ελλάδα ως υποδεέστερη δύναμη, δηλώνοντας χαρακτηριστικά:
«Η Ελλάδα δεν αποτελεί απειλή για την Τουρκία. Είναι γεωγραφικά και πληθυσμιακά πολύ μικρή για κάτι τέτοιο. Δεν την εκλαμβάνουμε ως απειλή».
Παράλληλα, συνέδεσε την ελληνοτουρκική φιλία αποκλειστικά με την ικανοποίηση των τουρκικών αξιώσεων στη Θράκη, τονίζοντας πως
«ο δρόμος για τη φιλία περνά από την αναγνώριση των δικαιωμάτων της τουρκικής οντότητας».
Ο εθνικιστής πολιτικός επιτέθηκε στην Αθήνα για το ζήτημα του αυτοπροσδιορισμού της μειονότητας, αναφέροντας:
«Είναι αντίθετο στη λογική να λες σε μέλη του τουρκικού έθνους, που ίδρυσε έναν από τους σημαντικότερους πολιτισμούς της ιστορίας, ότι δεν μπορείτε να λέτε πως είστε Τούρκοι στη Δυτική Θράκη».
Το πρόγραμμα ολοκληρώθηκε με επισκέψεις στους τάφους του Αχμέτ Σαδίκ, του Μεχμέτ Εμίν Αγά και του Αχμέτ Μέτε, καθώς και με συνάντηση στα γραφεία του ΚΙΕΦ (DEB) με την Πρόεδρο
Τσιγδέμ Ασάφογλου.
Η συνέντευξη
"...Πετάω για τον Πατέρα μου που καμαρώνει στην άκρη στο χωράφι όταν περνούν τα μαχητικά μας.
Ίμια
Του Γεωργίου Φλώρου
"Γιάννη..., κανένα τουρκικό ποδάρι δεν θα πατήσει το Αγαθονήσι, το Φαρμακονήσι, τα Ίμια η οποιοδήποτε ελληνικό νησί... Αν εντοπίσετε τουρκικό ελικόπτερο να αιωρείται άνωθεν ελληνικού εδάφους..., η πρώτη βολή θα είναι προειδοποιητική..., η δεύτερη επί του στόχου".
Οἱ τρεῖς Ἱεράρχες Βασίλειος ὁ Μέγας, Γρηγόριος ὁ Θεολόγος καί Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, τούς ὁποίους τιμοῦμε κατά τήν παροῦσα κοινή ἑορτή, εἶναι οἱ Μέγιστοι Φωστῆρες τοῦ νοητοῦ στερεώματος καί τά εὔοσμα ἄνθη τῆς Ἐκκλησίας μας. Εἶναι τά πρόσωπα πού μέ τόν συνεχῆ, πνευματικό ἀγώνα τους καί τήν κοινωνική τους προσφορά, τήν ὑψηλή, θεολογική καί ἐπιστημονική τους συγκρότηση, τή ριζοσπαστική τους θέση στά κοινωνικά θέματα, τή θαρραλέα καί σθεναρή πολεμική τους ἀπέναντι στίς αὐθαιρεσίες τῆς κρατικῆς ἐξουσίας καί τό ἀνοιχτό τους πνεῦμα, τάραξαν, κυριολεκτικά, τά νερά τοῦ τότε κρατικοῦ κατεστημένου καί τῶν ποικίλων θεολογικῶν ἀντιθέσεων.
