Η πολιτεία της Πενσυλβάνια αναγνώρισε τη Γενοκτονία και εάν στην επιτυχία αυτή προστεθούν οι αναγνωρίσεις από τις άλλες πολιτείες και κυρίως το ψήφισμα 296 του Κογκρέσου και 150 της Γερουσίας του 2019, τότε η Ελλάδα δεν έχει κανένα λόγο να μη ζητήσει την αναγνώριση του μαζικού εγκλήματος.
Ο αγώνας συνεχίζεται!
Παζάρι για… τουρίστες η Σύνοδος του ΝΑΤΟ στην Αγκυρα
Δεν συζήτησαν ούτε έλαβαν απόφαση για τα θέματα που περιλάμβανε η ατζέντα.
Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Αγκυρα εξελίχθηκε και περιορίστηκε σε ένα τουριστικό πανηγύρι του Ερντογάν στον πρόεδρο Τραμπ, χωρίς αποτελέσματα και ουσία για την Ατλαντική Συμμαχία.
Από την Κύρα Αδάμ
Στην πραγματικότητα σηματοδότησε επισήμως τον εξευτελισμό της Ατλαντικής Συμμαχίας και τη διεθνή αποδυνάμωσή της, με τον πρόεδρο των ΗΠΑ να καθιστά σαφές, με τη βοήθεια των πανηγυριών προς τιμήν του από τον προσωπικό φίλο του, Ερντογάν, ότι πράγματι οι ΗΠΑ δεν ενδιαφέρονται πλέον για το ΝΑΤΟ, δεν το λαμβάνουν υπόψη τους στην πολιτική τους, ενώ συμπεριφέρονται δημοσίως ευθέως εχθρικά σε συμμάχους που «δεν γουστάρουν».
Αυτό αποδεικνύεται εύκολα από το πρόχειρο, απαράδεκτο και πρωτοφανές στα νατοϊκά χρονικά κοινό ανακοινωθέν της μιας σελίδας. Στο κείμενο αυτό επιβεβαιώνεται ο μοναδικός συνδετικός κρίκος των ΗΠΑ με τους υπόλοιπους συμμάχου τους, που είναι το άρθρο 5 και οι δεσμεύσεις των Ευρωπαίων συμμάχων να διαθέσουν ακόμα μία φορά χρηματοδότηση προς την Ουκρανία προκειμένου να αντιμετωπιστεί η «μακροπρόθεσμη απειλή» της Ρωσίας, και όχι η «άμεση απειλή εναντίον του ΝΑΤΟ», όπως επιμένουν οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι.
Αυτό σημαίνει ότι στην τουριστική Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Αγκυρα δεν συζήτησαν ούτε ελήφθη απόφαση για τα θέματα που περιλάμβανε η ατζέντα της Συνόδου. Δηλαδή δεν ελήφθη καμία ουσιαστική απόφαση ούτε για την Ουκρανία ούτε για τη Συρία ούτε για το Μεσανατολικό ούτε για το ενεργειακό, αλλά ούτε και για την πρόταση ίδρυσης δυο νέων στρατηγείων στην Κωνσταντινούπολη και στα Αδανα.
Σημειώθηκε βεβαίως η προσωπική έκρηξη θυμού του προέδρου Τραμπ εναντίον του Ιράν, όπως και η προφορική ανακοίνωσή του ότι σταματά (;) η ειρηνευτική διαδικασία, την οποία οι σύμμαχοί του στο ΝΑΤΟ την πληροφορήθηκαν από τηλεοράσεως. Οπως δια τηλεοράσεως, τουλάχιστον δύο σύμμαχοι, η Ισπανία και η Ιταλία, δέχτηκαν τις προσβλητικές αναφορές Τραμπ για τη συμπεριφορά τους στον πόλεμο στο Ιράν, χωρίς να υπάρξει διμερής επαφή των δύο πρωθυπουργών με τον Τραμπ στο περιθώριο της Συνόδου για εξηγήσεις και διευθετήσεις.
Ο γεν. γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε αντελήφθη έγκαιρα ότι ο Τραμπ δεν πρόκειται να συναινέσει σε οικονομική συμμετοχή των ΗΠΑ στα υπό ίδρυση στρατηγεία στην Κωνσταντινούπολη και στα Αδανα. Δηλαδή οι ΗΠΑ κατέστησαν σαφές στον Ρούτε ότι δεν θα συμμετέχουν στις υποδομές, στην παραχώρηση προσωπικού και τη λειτουργία των στρατηγείων και έτσι ο γ.γ. του ΝΑΤΟ απέσυρε από το τραπέζι τη συζήτηση για τα στρατηγεία για… άλλο χρόνο.
Η απόσυρση των ΗΠΑ από τη δημιουργία, χρηματοδότηση και λειτουργία των δύο στρατηγείων σημαίνει ότι στην Τουρκία μπορούν να ιδρυθούν μόνο… σε επίπεδο ευρωπαϊκού ΝΑΤΟ, δηλαδή εκτός της συμμετοχής της Αμερικής. Μια τέτοια εξέλιξη επιτρέπει στην ελληνική κυβέρνηση να θέσει προϋποθέσεις για τη δημιουργία και λειτουργία τους, δεδομένου ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο η ελληνική κυβέρνηση έχει ήδη θέσει βέτο για την άρση του casus belli, ενώ την ίδια προειδοποίηση εξήγγειλε ο πρωθυπουργός Κ Μητσοτάκης και στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Αγκυρα. Με άλλα λόγια, στην περίπτωση κατά την οποία ελληνική κυβέρνηση θέτει συγκεκριμένες προϋποθέσεις για την ίδρυση και λειτουργία των στρατηγείων, η ίδρυσή τους θα διαιωνίζεται επ’ αόριστον…
Ο πρόεδρος Τραμπ δήλωσε με τρόπο προσβλητικό προς τους συμμάχους του ότι δεν θα μετέβαινε στη Σύνοδό του ΝΑΤΟ και ότι αυτό το έκανε μόνο για χάρη του προσωπικού φίλου του, Ερντογάν. Ο Τραμπ τήρησε τον λόγο του και δεν συναντήθηκε διμερώς με Ευρωπαίους συμμάχους του, παρά μόνο με τον πρόεδρο της Ουκρανίας Ζελένσκι. Επομένως, δεν υπήρχε κανένα περιθώριο να έχει συμφωνηθεί και κλειστεί ιδιαίτερο ραντεβού με τον Ελληνα πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη, καίτοι οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η Αμερικανίδα πρέσβης Κίμπερλι Γκίλφοϊλ επεδίωξε μια στάση του Τραμπ στη Σούδα, που και αυτή απορρίφθηκε. Ακριβέστατες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο πρόεδρος Τραμπ, πριν από την έλευσή του στην Αγκυρα, ζήτησε και έλαβε λεπτομερέστατη ενημέρωση για τα ελληνοτουρκικά θέματα.
Στην ενημέρωση που ζήτησε ο Τραμπ για τα θέματα της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ διαπιστώθηκε ότι οι ΗΠΑ δεν λαμβάνουν υπόψη τους τις δηλώσεις των Τούρκων περί γκρίζων ζωνών στην περιοχή του Αιγαίου. Οι ΗΠΑ αποδέχονται πλήρως τη διεθνή νομοθεσία και αποφάσεις -με αποδοχή της Τουρκίας- με βάση τις οποίες η Αγκυρα δεν έχει κανένα δικαίωμα επί της κυριαρχίας των νήσων, νησίδων και βραχονησίδων στο Αιγαίο.
Αυτές τις αποφάσεις της διεθνούς νομοθεσίας οι ελληνικές κυβερνήσεις ως σήμερα δεν τις έχουν εντοπίσει, αναδείξει και αξιοποιήσει, με αποκορύφωμα την κυβέρνηση Μητσοτάκη, η οποία, με επιστολή του υπουργείου Εξωτερικών στον ΟΗΕ δεν ισχυρίστηκε ότι οι βραχονησίδες στο Αιγαίο είναι ελληνικές, με βάση τη διεθνή νομοθεσία και αποφάσεις διεθνών οργανισμών, με αποδοχή τους και από την Τουρκία, αλλά ισχυρίστηκε ψευδώς και ανόητα ότι οι βραχονησίδες στο Αιγαίο παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα με τις Συνθήκες Λωζάννης και Παρισίων, γεγονός που είναι ανυπόστατο, διότι στις Συνθήκες δεν υπάρχει η λέξη βραχονησίδα.
Οσον αφορά τις παραβάσεις, παραβιάσεις και σχέδια πτήσης των τουρκικών αεροσκαφών σε Αιγαίο και Μεσόγειο, η ενημέρωση του Αμερικανού προέδρου ήταν σαφής: επί κυβέρνησης Μητσοτάκη, από το 2019, η Αγκυρα δεν παραβιάζει τον ΕΕΧ των 6 ν.μ. και δηλώνει ότι σέβεται τα 6 ν.μ., ενώ δεν κάνει υπερπτήσεις, όπως έκανε ως το 2019. Ο Αμερικανός πρόεδρος ήταν σαφής ότι στην περίπτωση που η Αγκυρα εφαρμόσει την πολιτική της πριν από το 2019 με παραβιάσεις και υπερπτήσεις στα νησιά του Αιγαίου, τότε θα βάλει εμπάργκο σε όλα τα εξοπλιστικά της Αγκυρας ως αντίποινα. Ωστόσο το ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ και του SACEUR, αναγνωρίζουν μόνο τα 6 ν.μ. ΕΕΧ και ελληνικά χωρικά ύδατα.
Ο κ. Μητσοτάκης στις δηλώσεις του στην Αγκυρα και για πρώτη φορά σε νατοϊκό περιβάλλον κατήγγειλε το απαράδεκτο casus belli της Τουρκίας σε βάρος της συμμάχου Ελλάδας, ζήτησε την κατάργησή του και επέμεινε ότι το μοναδικό ελληνοτουρκικό θέμα είναι η διευθέτηση των θαλάσσιων ζωνών. Η για πρώτη φορά σε Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ δημόσια επίσημη καταγγελία από πλευράς Ελλάδας του τουρκικού casus belli ως απαράδεκτου εκθέτει και τη Συμμαχία έναντι της Ελλάδας, αλλά και την Ελλάδα έναντι του εαυτού της. Και τούτο διότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη και οποιαδήποτε μελλοντική ελληνική κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη πλέον σε επίπεδο ΝΑΤΟ να σταθμίζει τις αποφάσεις της και τις συναινέσεις της ή όχι με βάση την κατάργηση του τουρκικού casus belli.
Αρωγός της κυβέρνησης Μητσοτάκη στην καταγγελία της Τουρκίας για το casus belli ήταν η συνέντευξη Νετανιάχου στο φιλοτραμπικό αμερικανικό κανάλι FOX NEWS, στην οποία ο Ισραηλινός πρωθυπουργός μνημόνευσε και το casus belli εναντίον της Ελλάδας για να αποδείξει ότι η Τουρκία δεν είναι φιλική χώρα και προς τις ΗΠΑ και τους συμμάχους των. Το αξιοπερίεργο είναι ότι ο πρόεδρος Ερντογάν, όταν ρωτήθηκε επί του casus belli προσπάθησε να το υποτιμήσει και να ξεγλιστρήσει, προτείνοντας στην Ελλάδα διάλογο για τα θέματα των θαλάσσιων ζωνών. Το συμπίλημα της Συνόδου του ΝΑΤΟ ήταν η φαρσοκωμωδία που παίχτηκε ανάμεσα στους δύο φίλους προέδρους Τραμπ και Ερντογάν για διμερή θέματα που δεν αφορούν το ΝΑΤΟ.
Οσον αφορά τα θέματα εκτός ΝΑΤΟ, όπως η πώληση αμερικανικών F-35 και κινητήρων F-110, δεν υπήρξε η παραμικρή δέσμευση από πλευράς προέδρου Τραμπ, ο οποίος στριφογύριζε γύρω από τις δικές του κυρώσεις και δεσμεύσεις εναντίον της Τουρκίας, που είχε επιβάλει στην προηγούμενη θητεία του και οι οποίες τον δεσμεύουν ακόμα και σήμερα. Ο Ερντογάν στριφογύριζε και αυτός γύρω από τις δεσμεύεις και υποχρεώσεις του απέναντι στον Πούτιν με την αγορά των ρωσικών οπλικών συστημάτων S-400, η απομάκρυνση των οποίων από την Τουρκία αποτελεί κόκκινο πανί και για το αμερικανικό Κογκρέσο και το υπουργείο Αμυνας.
Τα F-35
Σε ό,τι αφορά τους αμερικανικούς κινητήρες F-110, που η κυβέρνηση Τραμπ ήθελε να δώσει στην Τουρκία για το τουρκικό πολεμικό αεροσκάφος stealth ΚΑΑΝ, τα προβλήματα που ανακύπτουν είναι και νομικά και λειτουργικά. Οι κινητήρες F-110, προκειμένου να προσαρμοστούν στο ΚΑΑΝ, θα χρειαστούν τουλάχιστον 10 χρόνια, αφού η Τουρκία δεν διαθέτει αεροδυναμική σήραγγα προκειμένου να πιστοποιήσει τους κινητήρες προσαρμοσμένους στο σκάφος ΚΑΑΝ. Από την άλλη πλευρά οι κινητήρες που προτίθεται να δώσει ο Τραμπ στον Ερντογάν καταστρέφουν την επιχειρησιακή φιλοσοφία σχεδίασης του ΚΑΑΝ, διότι με τους κινητήρες αυτούς το ΚΑΑΝ παύει να είναι stealth.
Για να είναι stealth το ΚΑΑΝ πρέπει οι ΗΠΑ να χορηγήσουν κινητήρες F-35 ή F-22, που είναι κινητήρες stealth. Ακόμα και στην απίθανη περίπτωση που αποφασίσουν οι ΗΠΑ να χορηγήσουν κινητήρες F-35 (οι F-22 αποκλείεται) παρακάμπτοντας το σύνολο της αμερικανικής νομοθεσίας, πάλι θα απαιτηθούν πάνω από 15 χρόνια για να προσαρμοστούν στο ΚΑΑΝ και να καταστεί επιχειρησιακό. Οι ΗΠΑ έχουν σε απόθεμα 40 κινητήρες F-35 και έχουν υπογράψει συμβόλαια με χώρες διάθεσης πάνω από 150 αεροσκαφών F-35 ως το 2032, με αποτέλεσμα η κατασκευή κινητήρων για διάθεση προς την Τουρκία να χρειαστεί 15 χρόνια.
Για όλα τα θέματα που προαναφέρθηκαν δεν υπάρχει πρόβλημα για Αιγαίο, Μεσόγειο και Κύπρο, διότι για τα επόμενα 20 χρόνια δεν πρόκειται να αλλάξει η ισορροπία ελληνοτουρκικών δυνάμεων, δεδομένου ότι σήμερα η Ελλάδα υπερέχει και αποτρέπει οποιοδήποτε στοιχείο αιφνιδιασμού από την Τουρκία.
Κωνσταντίνος Γρίβας: Εθελούσια η γεωπολιτική τύφλωση
Ο Κωνσταντίνος Γρίβας, καθηγητής Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων, καταθέτει στη «κυριακάτικη δημοκρατία»: «Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια μοιάζει να έχει εισέλθει σε μια κατάσταση εθελούσιας γεωπολιτικής τύφλωσης. Ενώ η Τουρκία δεν περιορίζεται σε δηλώσεις, αλλά επιχειρεί συστηματικά να δημιουργήσει νέα γεωπολιτικά και νομικά τετελεσμένα μέσω του δόγματος της “Γαλάζιας Πατρίδας”, μεγάλο μέρος της ελληνικής δημόσιας συζήτησης εξακολουθεί να αντιμετωπίζει αυτές τις ενέργειες ως επικοινωνιακή υπερβολή που δεν παράγει αποτελέσματα.
Η ιστορία του Διεθνούς Δικαίου αποδεικνύει ακριβώς το αντίθετο. Το Διεθνές Δίκαιο δεν είναι ένα στατικό οικοδόμημα, αλλά μια δυναμική κατάσταση η οποία μεταλλάσσεται και εξελίσσεται συνεχώς μέσα από κρατικές πρωτοβουλίες, διεκδικήσεις, αντιδράσεις ή ακόμη και αδράνειες. Οταν μια αναθεωρητική δύναμη προβάλλει επίμονα αξιώσεις και τις συνοδεύει με πράξεις, ενώ η άλλη πλευρά περιορίζεται στην επίκληση του δικαίου χωρίς να ασκεί τα νόμιμα δικαιώματά της, δημιουργούνται επικίνδυνα προηγούμενα. Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να παρακολουθεί παθητικά αυτή τη διαδικασία.
Οφείλει να αντιληφθεί εγκαίρως ότι η υπεράσπιση του Διεθνούς Δικαίου δεν επιτυγχάνεται μόνο με νομικά επιχειρήματα αλλά και με συνεπή στρατηγική δράση. Η μεγαλύτερη απειλή σήμερα δεν είναι μόνο οι αναθεωρητικές επιδιώξεις της Τουρκίας· είναι ο κίνδυνος να συνηθίσουμε την ύπαρξή τους και να πάψουμε να αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος των συνεπειών τους».
Φάνης Μαλκίδης: Φοβικά σύνδρομα και υποχωρητικότητα
Ο Θεοφάνης Μαλκίδης, διδάκτωρ Γεωπολιτικής του Πάντειου Πανεπιστημίου, τονίζει στη «κυριακάτικη δημοκρατία»: «Η Αθήνα επιδεικνύει συνεχή αδράνεια και σιωπή απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα. Η βασική αδυναμία: η ελληνική εξωτερική πολιτική χαρακτηρίζεται από φοβικά σύνδρομα και τάσεις υποχωρητικότητας, την ώρα που η χώρα μας θεωρείται «δεδομένη» από τους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ.
Θεοφάνης Μαλκίδης
Κύπρος- Αιγαίο -Θράκη- Ελληνισμός
Τα βασικά σημεία της συνέντευξης επικεντρώνονται σε εθνικά και δημογραφικά ζητήματα:
Καταδίκη της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας: Τονίζεται ότι οι προτάσεις όπως η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία ουσιαστικά νομιμοποιούν τα τετελεσμένα της τουρκικής εισβολής και κατοχής του 1974.
Παραβίαση Διεθνούς Δικαίου: Υπογραμμίζεται ότι στην Κύπρο, μέλος της Ε.Ε., δεν εφαρμόζεται το διεθνές δίκαιο , ενώ δεν θα επιτραπεί η επιστροφή των 200.000 προσφύγων της εισβολής, ενώ θα παραμείνουν και ο κατοχικός στρατός και οι έποικοι .
Προειδοποίηση για νέα «λύση» τύπου Σχεδίου Ανάν: Αναφέρεται ότι επιχειρείται ξανά μια επιβεβλημένη λύση ερήμην του λαού, όπως είχε επιχειρηθεί το 2004 με το Σχέδιο Ανάν ή με τη Συμφωνία των Πρεσπών .
Παραχάραξη Ονομασιών στο Διαδίκτυο: Επισημαίνεται η τακτική της Τουρκίας να προωθεί τουρκικές ονομασίες (π.χ. Dedeağaç) για ελληνικές πόλεις όπως η Αλεξανδρούπολη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στο πλαίσιο υβριδικού πολέμου .
«Θάλασσα των Νήσων»: Σημειώνεται η προσπάθεια της Τουρκίας να αμφισβητήσει ακόμα και τον όρο «Αιγαίο», αποκαλώντας το «Θάλασσα των Νήσων» .
Αμφισβήτηση του Ακριτικού Χαρακτήρα: Σχολιάζονται αρνητικά δηλώσεις στη Βουλή περί μη ακριτικής περιοχής όσον αφορά τη Θράκη.
Κατάργηση Σιδηροδρόμου: Καταγγέλλεται η πλήρη απομόνωση της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, καθώς τα δρομολόγια τρένου έχουν μειωθεί δραματικά (από 17 δρομολόγια στο παρελθόν στον Βόρειο Έβρο, σήμερα υπάρχει μόνο ένα) την ώρα που οι γειτονικές χώρες εκσυγχρονίζουν τα δίκτυά τους
Κλείσιμο Σχολείων & Αρνητικό Ισοζύγιο: Αναφέρεται ότι κλείνουν πάνω από 15 σχολεία στην περιοχή, ενώ στον Βόρειο Έβρο αντιστοιχούν 25 θάνατοι για κάθε 1 γέννηση
Ερήμωση Χωριών: Αναφέρεται ότι τα επόμενα 5 χρόνια 7 χωριά στον Δήμο Αλεξανδρούπολης κινδυνεύουν να εξαφανιστούν λόγω γήρανσης.
Ανεπάρκεια Κινήτρων: Κρίνονται ως ανεπαρκή τα μέτρα όπως το εφάπαξ επίδομα 10.000€, καθώς χωρίς θέσεις εργασίας, υποδομές (παιδικούς σταθμούς, σχολεία) και στήριξη, οι οικογένειες δεν μπορούν να σταθούν στην περιοχή.
Ολόκληρη η συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΤΑΡ Βορείου Ελλάδος στη συνέχεια
Οἱ Ἕλληνες τῆς Διασπορᾶς
Ἀπό τήν Μαρία-Εἰρήνη Αὐγουλᾶ,
(Ἐρευνήτρια, Ἰνστιτοῦτο Ἀθηνῶν
& Ἐπίκουρος Καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Central Queensland, Αὐστραλία).
Ἡ συγκεκριμένη μελέτη, μέσα ἀπό συνεντεύξεις ὁμογενῶν τῆς Μελβούρνης σέ βάθος τριῶν γενεῶν, ἀναζητᾶ τά πολιτισμικά στοιχεῖα πού συνδέουν τούς ἀνθρώπους αὐτούς μέ τήν Ἑλλάδα. Οἱ πυλῶνες πού ἐξετάζει εἶναι: ἡ διατήρηση τῆς γλώσσας, ἡ θρησκευτική ταυτότητα καί οἱ πεποιθήσεις γύρω ἀπό τήν ὑγεία. Καταλήγει στό συμπέρασμα πώς ἡ στάση τῶν διαφορετικῶν γενεῶν ἀπέναντι στίς πολιτισμικές σταθερές εἶναι διαφορετική καί ὑφίσταται μετασχηματισμούς.
Η Σταυριάνα Σάββαινα (γνωστή κι ως Λάκαινα) γεννήθηκε το 1772 στο χωριό Παρόρι του Μυστρά Λακωνίας. Σε νεαρή ηλικία παντρεύτηκε τον εύπορο πρόκριτο της Σπάρτης και μέλος της Φιλικής Εταιρείας, Γεωργάκη Σάββα (εξ’ ού και το επώνυμο Σάββαινα) που απαγχονίστηκε από τους Τούρκους το 1821. Μετά το θάνατο του συζύγου της εντάχτηκε με δικό της ασκέρι, αποτελούμενο από γυναίκες, στο στρατιωτικό σώμα του οπλαρχηγού Κυριακούλη Μαυρομιχάλη, παίρνοντας μέρος σε πολλές μάχες. Συγκεκριμένα, η Σταυριάνα Σάββαινα πολέμησε στην Άλωση της Τριπολιτσάς, στη Μάχη του Βαλτετσίου (12-13 Μαΐου 1821) στη Μάχη στα Τρίκορφα (23 Ιουνίου 1824) στον Αλμυρό, στη Μάχη του Διρού, καθώς και σε μάχες στη Στερεά Ελλάδα μαζί με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και τους Μαυρομιχαλαίους.
Η Καλλιρρόη Παρρέν έγραψε για αυτή στην ιστορική «Εφημερίδα των Κυριών» (1887-1917) πως ήταν: «…Τεσσαρακοντούτις, μελαχροινή, ευειδής, με ύφος αρρενωπόν, με φωνή βροντώδη, με παράστημα στρατιώτου» και συμπληρώνει: «Μόνη μεταξύ των ανδρών, αψηφούσε τις σφαίρες και μετέφερε τις πυριτιδοβολές από προμαχώνας εις προμαχώνα. Οι περί τον Κολοκοτρώνη, Μαυρομιχάλης και Πλαπούτας δυσκολεύονταν να πιστέψουν ότι γυναίκα είχε τόσο θάρρος».
Αποστρατεύτηκε με τον βαθμό του ταγματάρχη και αποσύρθηκε στο Ναύπλιο σε ένα λιτό σπίτι, δίπλα στο Γυμνάσιο, όπου έζησε μέχρι το τέλος της ζωής της. Κάποια στιγμή το κράτος θέλησε να δώσει μικρή οικονομική υποστήριξη στους παραγκωνισμένους αγωνιστές και τους ζήτησε να υποβάλλουν τα χαρτιά τους. Τότε, έσπευσε και η φτωχή Σάββαινα με το δικό της αίτημα στην «εν Άργει Γενικήν Συνέλευσιν»: «Κύριοι Πληρεξούσιοι… Είμαι γυναίκα χήρα, έχω και ανήλικα ορφανά… Τούτο δεν με εμπόδισεν εις την αρχήν του ιερού πολέμου να πιάσω τα όπλα… εστάθηκα πρώτον εις τας εκστρατείας του αοιδίμου Κυριακούλη Μαυρομιχάλη, έπειτα δε και άλλων αρχηγών εις διάφορα μέρη οίον εις τον Εύριπον, την Στερεάν Ελλάδα, εις το Βαλτέτσι, εις τα Τρίκορφα, εις τον Αλμυρόν». ( Μ. Λαμπρινίδης, «Σπαρτιάτικον Ημερολόγιον», 1907).
του Σωτήρη Γουνελά από τον νέο Ερμή τον Λόγιο τ. 28-29.
Με αφορμή την πρόσφατη έκδοση του βιβλίου του Σωτήρη Γουνελά,
Νικηφόρος Βρετάκος ο «αλήτης του ουρανού»
Ίδρυμα Τάκης Σινόπουλος, σειρά «Δυο αιώνες ελληνικής Ποίησης», 2024, σ. 336
Ίσως χρειάζεται πριν απ’ όλα να ειπωθούν δυο λόγια για ποιητές όπως ο Βρεττάκος και γενικότερα για την ποίηση. Ισχύει πάντα η φράση του Σεφέρη τα ποιήματα να μην τα αναλύουμε αλλά να τα αφουγκραζόμαστε. Ο Βρεττάκος έκανε και κάτι άλλο: αφουγκραζόταν την κτίση και τον ανθρώπινο πόνο. Αφουγκραζόταν το θαύμα της ζωής και της δημιουργίας προτού αγωνιστεί για τα δίκαια και τις βαθύτερες αξίες, προτού αγωνιστεί για τη διαχρονία της ελληνικής ψυχής.
Θεοφάνης Μαλκίδης
Θεοφάνης Μαλκίδης
Γεώργιος Κατσάνης, Διοικητής της 33ης
Μοίρας Καταδρομών Κύπρος 1974.
Ο Γεώργιος Κατσάνης γεννήθηκε το 1934 στο Σιδηρόκαστρο Σερρών, από οικογένεια προσφύγων από την Ανατολική Θράκη. Κατά τη διάρκεια της κατοχής, η οικογένεια του εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου στη συνέχεια ο Κατσάνης εντάχθηκε στο τμήμα στίβου του «ΓΣ Ηρακλής», με τον οποίο διακρίθηκε στα 100 και 200 μέτρα, τη σκυταλοδρομία και το άλμα σε μήκος (Το στρατόπεδο της Δ’ Μοίρας Καταδρομών στη Ρεντίνα Θεσσαλονίκης και της 35ης Μοίρας Καταδρομών στο Σταυροβούνι της Κύπρου, όπως και το κλειστό γήπεδο του «Ηρακλή» σήμερα φέρουν το όνομα Γεώργιος Κατσάνης). To 1952 εισήχθηκε στη Σχολή Ευελπίδων και το 1956 στο Σώμα Καταδρομών στο οποίο εκπαιδεύτηκε ως καταδρομέας, αλεξιπτωτιστής, αναρριχητής και χιονοδρόμος. Το 1973 μετατέθηκε στην Κύπρο με το βαθμό του ταγματάρχη, αναλαμβάνοντας τη διοίκηση της 33ης Μοίρας Καταδρομών (ΜΚ) με έδρα την Κερύνεια.
Κατά την έναρξη της εισβολής της
Τουρκίας στις 20 Ιουλίου 1974, η 33η Μοίρα βρισκόταν προσωρινά στη Λευκωσία και
ένας λόχος της διατάχθηκε να καλύψει το αεροδρόμιο Λευκωσίας και οι υπόλοιποι
δυο λόχοι υπό τον Κατσάνη να μεταβούν στο χώρο διασποράς της μονάδας στο
Μπέλλα-Πάις Κερύνειας. Καθ’ οδόν μετά την Κλεπίνη, η αυτοκινητοπομπή
προσβλήθηκε από τουρκικά αεροσκάφη τα οποία κατέστρεψαν το σύνολο των οχημάτων,
αναγκάζοντας τους καταδρομείς να διανύσουν τα τελευταία χιλιόμετρα πεζοί.
Την νύχτα της 20ης Ιουλίου και σε
συνεργασία με τις 31η, 32η και 34η μοίρες, η 33η Μοίρα επιχείρησε στα
μετόπισθεν των τουρκικών δυνάμεων με στόχο την κατάληψη του στρατοπέδου των
Τούρκων αλεξιπτωτιστών στο ύψωμα Κοτζά Kαγιά που βρίσκεται πάνω από το χωριό
Αγύρτα και νότια του κάστρου του Αγίου Ιλαρίωνα. Το ύψωμα αυτό στις παρυφές του
Πενταδάκτυλου ήταν στρατηγικής σημασίας καθότι ο έλεγχός του θα απέκοπτε την
κύρια οδική αρτηρία Κερύνειας – Λευκωσίας.
Η αποστολή της 33ης ΜΚ
κατά την επιχείρηση ήταν να καταλάβει τη θέση Πετρομούθια. Λίγο πριν τα
μεσάνυχτα, οι καταδρομείς προσέγγισαν το τουρκικό στρατόπεδο από τρεις πλευρές
και ακολούθησε σφοδρή μάχη εκ του συστάδην, γνωστή ως Μάχη του Κοτζά Καγιά, που
κατέληξε στην ολοκληρωτική κατάληψη του στρατοπέδου. Το πρωί της 21ης Ιουλίου
όμως, κάτω από συνεχείς τουρκικές αντεπιθέσεις, οι καταδρομείς αναγκάστηκαν να
συμπτυχθούν εξαιτίας της έλλειψης πυρομαχικών και της απουσίας ενισχύσεων
πεζικού.
Είχε ξημερώσει η 21η Ιουλίου 1974,
ήταν ημέρα Κυριακή, όπως σήμερα πενήντα χρόνια μετά. Ώρα 9η. Στη δεξιά πτέρυγα
της 33 Μοίρας Καταδρομών, ο Ταγματάρχης Γεώργιος Κατσάνης, προσπαθεί να
εξουδετερώσει την τουρκική αντίσταση βοηθούμενος από τέσσερις καταδρομείς.
Άλλες ομάδες καταδρομέων κάλυπταν πιο πίσω, χωρίς όμως οπτική επαφή με το
σημείο, προφανώς λόγω της ιδιομορφίας του εδάφους στη συγκεκριμένη περιοχή του
Αγίου Ιλαρίωνα.
Σ’ αυτό ακριβώς το σημείο ο Διοικητής
της Μοίρας σηκώνεται και προσπαθεί να λάβει προωθημένη θέση μάχης. Και ενώ όλοι
στόχευαν μπροστά προς το μέρος των Τούρκων εισβολέων, σφαίρα ελεύθερου
σκοπευτή, προερχόμενη από την άλλη πλευρά του βράχου, κτυπάει το Διοικητή από
αριστερά.
Τη στιγμή που ο Γεώργιος Κατσάνης
έπεφτε στο έδαφος, συνεχείς ριπές αυτομάτων όπλων γάζωναν κυριολεκτικά το
σημείο εκείνο για αρκετά λεπτά. Η προσπάθεια να στραφούν τα πυρά των
συμπολεμιστών του προς τα αριστερά, έφεραν το αντίθετο αποτέλεσμα. Οι Τούρκοι
τους καθήλωσαν με καταιγισμό πυρών και ο βράχος έγινε διάτρητος από τις
εκατοντάδες σφαίρες που δέχθηκε.
Επανειλημμένες και απεγνωσμένες
προσπάθειες δυο καταδρομέων από την ομάδα των τεσσάρων να προστρέξουν και να
βοηθήσουν το Διοικητή απέβησαν άκαρπες, με αποτέλεσμα να κινδυνεύσουν άμεσα.
Ένας απ’ αυτούς, στην τελευταία προσπάθειά τους, τραυματίζεται και αποχωρεί.
Για δεκαπέντε λεπτά, όλοι αμήχανοι, απεγνωσμένα προσπαθούν ν’ αποφύγουν το
θάνατο, ώσπου οι καταδρομείς διέφυγαν από το φονικό σημείο.
Η μάχη κράτησε για άλλες δυο ώρες σε
άλλα σημεία του Αγίου Ιλαρίωνα, χωρίς οι Καταδρομείς να κατορθώσουν να
προχωρήσουμε προς το σημείο όπου βρισκόταν το νεκρό σώμα του Διοικητή, ενώ στη
συνέχεια ακολούθησαν τα τμήματα που άρχισαν εντωμεταξύ να οπισθοχωρούν.
Όσο περνούσε ο χρόνος, όλοι
συνειδητοποιούσαν τι ακριβώς είχε συμβεί. Ο γενναίος πολεμιστής, ο άξιος
Διοικητής, είχε περάσει την πύλη των αθανάτων.
Θεοφάνης Μαλκίδης
Οι πεσόντες και οι αγνοούμενοι Καταδρομείς
της Επιχείρησης «Νίκη» , Κύπρος 21-22 Ιουλίου 1974 και οι δύο συμπατριώτες
μου ήρωες.
Αποστολία Κ. Λάππα,
Μαθήτρια Γ΄ Γυμνασίου
Ο Αίας ήταν Έλληνας ήρωας του Τρωικού πολέμου. Ήταν γιός του Τελαμώνα, Βασιλέως της Σαλαμίνος και της Εριβοίας ή Περιβοίας, ενώ είχε και έναν νεότερο ετεροθαλή αδερφό, τον Τεύκρο.
Όταν ήταν ακόμη βρέφος, ο φίλος του πατέρα του, Ηρακλής, επισκέφθηκε την Σαλαμίνα και μόλις τον είδε, τον πήρε στα χέρια του και τον σκέπασε με την λεοντή του. Γι’ αυτό τον λόγο, έγινε τόσο δυνατός, σχεδόν άτρωτος[1]. Μεγάλωσε κοντά στον σοφό κένταυρο Χείρωνα, μαζί με άλλους ήρωες του Τρωικού πολέμου. Εκεί διδάχθηκε αστρονομία, ιατρική, μουσική, μαντική, πολεμική και κυνηγετική τέχνη.
Θεοφάνης Μαλκίδης
Κύπρος Ελεύθερη Ελληνική
H συνέντευξη αναφέρεται στη μαύρη επέτειο του «Αττίλα», υπογραμμίζοντας ότι το Κυπριακό δεν είναι ένα ζήτημα διακοινοτικής διαφοράς, αλλά διεθνές έγκλημα, εισβολή και συνεχιζόμενη παράνομη κατοχή .
Καταγγέλλεται η στάση υποχωρητικότητας και τις συνομιλίες με την τουρκική πλευρά, τονίζοντας ότι η πολιτική των «ήρεμων νερών» και των παραχωρήσεων αποθρασύνει την Τουρκία.
Επισημαίνεται ότι η Τουρκία εντείνει τη στρατηγική της «Γαλάζιας Πατρίδας» στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο, ενώ η Αθήνα και η Λευκωσία αποδέχονται τετελεσμένα αντί να προβάλουν σθεναρή αντίσταση.
Υποστηρίζεται ότι η μόνη δίκαιη και βιώσιμη λύση είναι η πλήρης αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής και των εποίκων, η ελευθερία της Κύπρου.
Η συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό Αλερτ
ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ
ΚΥΠΡΟΣ ΚΑΙ Η ΑΟΖ ΜΑΣ
ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ
ΓΙ ΑΥΤΟ ΖΗΤΑΜΕ TO ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ, ΩΣΤΕ
NA ΓΙΝΕΙ Ο ΚΑΤΩΘΕΝ ΧΑΡΤΗΣ ΝΕΟΣ ΝΟΜΟΣ
(Πηγή εικόνας: J. L. Suárez de Vivero, Universidad de Sevilla, MarinePlan Atlas, σελ. 92)
Σ. Σ. Ο τίτλος του βιβλίου: “ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ Η ΘΡΑΚΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΝΕΑ ΚΥΠΡΟΣ”, είναι
από την ομιλία του συγγραφέα στην Κ.Ε. του ΠΑΣΟΚ, με αφορμή τη συνάντηση του
Νταβός στις 31 Ιανουαρίου 1988. ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΜΙΧΑΛΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ.
Διδυμότειχο 20 Ιουλίου 2026.
Ήρωας Ευέλθοντας Ιωαννίδης -Πολέμησε μέχρι τέλους βάλλοντας κατά των Τούρκων όντας μόνος με το αντιαεροπορικό του.
Ιωάννα Κ. Λάππα,
Μαθήτρια Α΄ Γυμνασίου
Ο Μενέλαος ήταν Έλληνας βασιλιάς της αρχαίας Σπάρτης και ήταν ένα από τα τρία παιδιά του Ατρέα ή του Πλησθένη[1] και της Αερόπης. Τα αδέρφια του ήταν ο Αγαμέμνων[2] και η Αναξίβια ή Αναξιβία[3], ενώ θεωρούταν ξάδελφος του Παλαμήδη, γιου του Ναυπλίου[4].
Για την Κύπρο
Ο Θεοφάνης Μαλκίδης στο ραδιοφωνικό σταθμό του Ηρακλείου Κρήτης CRETAONE 102,3:
«Η Κύπρος παραμένει η τελευταία κατεχόμενη χώρα της Ευρώπης» – Ποια είναι η μόνη ιστορικά ορθή κατεύθυνση για την επίλυση του Κυπριακού;
Ο Θεοφάνης Μαλκίδης, μιλώντας στο CRETAONE 102,3 από τη Λευκωσία, υποστήριξε ότι η τουρκική κατοχή συνεχίζεται με την ανοχή της διεθνούς κοινότητας, ενώ εξέφρασε την αντίθεσή του σε κάθε λύση που, όπως είπε, οδηγεί στη νομιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής
Σκληρή κριτική στη διεθνή κοινότητα, τον ΟΗΕ και το ΝΑΤΟ άσκησε ο διδάκτορας Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών Θεοφάνης Μαλκίδης, μιλώντας από τη Λευκωσία στο CRETAONE 102,3, με αφορμή τη συμπλήρωση 52 χρόνων από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο.
Μιλώντας στην εκπομπή Newsroom και στον Γιάννη Ραψομανίκη, υπογράμμισε ότι η κατοχή συνεχίζεται με την ανοχή των μεγάλων δυνάμεων, ενώ εξέφρασε την αντίθεσή του σε οποιαδήποτε λύση του Κυπριακού που, όπως είπε, οδηγεί στη νομιμοποίηση των τετελεσμένων του 1974.
Από τη Μακεδονίτισσα της Λευκωσίας, όπου βρίσκεται για να τιμήσει τους πεσόντες της τουρκικής εισβολής αλλά και τους αγνοούμενους, ο Θεοφάνης Μαλκίδης μετέφερε το μήνυμα ότι η κυπριακή τραγωδία δεν αποτελεί μόνο μια ιστορική μνήμη, αλλά ένα ζήτημα που εξακολουθεί να παραμένει ανοικτό.
Όπως ανέφερε, η παρουσία του στην Κύπρο έχει βαθιά προσωπική διάσταση, καθώς, όπως είπε, τιμά τόσο συγγενικά του πρόσωπα που έχασαν τη ζωή τους το 1974 υπερασπιζόμενοι την ελευθερία όσο και όλους όσοι πολέμησαν κατά την τουρκική εισβολή.
«Από εδώ, από το στρατιωτικό κοιμητήριο της Μακεδονίτισσας, αντιλαμβάνεται κανείς το μέγεθος της θυσίας του Ελληνισμού», σημείωσε, κάνοντας λόγο για έναν τόπο όπου αναπαύονται Ελλαδίτες και Κύπριοι στρατιώτες, καταδρομείς, αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και πολίτες που έπεσαν κατά την υπεράσπιση της Κύπρου.
Αναφερόμενος στα γεγονότα του 1974, ο κ. Μαλκίδης υποστήριξε ότι οι Κύπριοι γνωρίζουν πως οι ευθύνες για την τραγωδία δεν βαρύνουν τον ελληνικό λαό, αλλά συγκεκριμένα κέντρα εξουσίας και διεθνείς παράγοντες. Όπως είπε, στοιχεία από βρετανικά και αμερικανικά αρχεία, τα οποία έχουν δει το φως της δημοσιότητας, καταδεικνύουν, κατά την εκτίμησή του, ότι η Τουρκία βρήκε το κατάλληλο διεθνές περιβάλλον προκειμένου να πραγματοποιήσει την εισβολή.
Παράλληλα, εκτίμησε ότι η στάση αυτή δεν περιορίστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Βρετανία, αλλά επεκτάθηκε και στη Σοβιετική Ένωση, η οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, επίσης δεν αντέδρασε απέναντι στα γεγονότα του 1974.
Κριτική σε ΟΗΕ και ΝΑΤΟ
Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίστηκε απέναντι στη λειτουργία διεθνών οργανισμών, υποστηρίζοντας ότι τόσο κατά το παρελθόν όσο και σήμερα δεν υπερασπίζονται ουσιαστικά το διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Σύμφωνα με τον κ. Μαλκίδη η στάση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών αλλά και του ΝΑΤΟ αποδεικνύει ότι προτεραιότητα δίδεται στα γεωπολιτικά, οικονομικά και επιχειρηματικά συμφέροντα και όχι στην αποκατάσταση της νομιμότητας.
Υποστήριξε ακόμη ότι η ανοχή της διεθνούς κοινότητας από το 1974 μέχρι σήμερα έχει δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε να επιχειρείται πλέον η πολιτική νομιμοποίηση των αποτελεσμάτων της τουρκικής εισβολής.
«Η τελευταία κατεχόμενη χώρα της Ευρώπης»
Ο Θεοφάνης Μαλκίδης χαρακτήρισε την Κυπριακή Δημοκρατία ως τη μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που εξακολουθεί να βρίσκεται υπό κατοχή, επισημαίνοντας ότι η Λευκωσία παραμένει η τελευταία διαιρεμένη πρωτεύουσα της Ευρώπης.
Όπως υποστήριξε, πενήντα δύο χρόνια μετά την εισβολή, η κατάσταση αυτή εξακολουθεί να υφίσταται χωρίς ουσιαστική αντίδραση από τη διεθνή κοινότητα, γεγονός που, κατά την άποψή του, συνιστά αποτυχία τόσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και των διεθνών οργανισμών.
Παράλληλα, άσκησε κριτική στις πολιτικές επιλογές που ακολούθησαν τις τελευταίες δεκαετίες, σημειώνοντας ότι η συζήτηση μετατοπίστηκε σταδιακά από την απελευθέρωση της Κύπρου προς λύσεις που, σύμφωνα με τον ίδιο, οδηγούν στην αποδοχή των τετελεσμένων της εισβολής.
Η κριτική για τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία
Ο κ. Μαλκίδης χαρακτήρισε το μοντέλο της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας ως μη βιώσιμη λύση, εκφράζοντας την άποψη ότι οδηγεί στη νομιμοποίηση της κατοχής αντί στην αποκατάσταση της ιστορικής πραγματικότητας. Υποστήριξε ακόμη ότι μια τέτοια μορφή διακυβέρνησης δεν εξασφαλίζει λειτουργικό κράτος, επικαλούμενος ζητήματα όπως η εκ περιτροπής προεδρία, τα δικαιώματα βέτο, η μη επιστροφή όλων των προσφύγων στις εστίες τους και η μη πλήρης αποκατάσταση των περιουσιακών δικαιωμάτων.
Παράλληλα, εξέφρασε την ανησυχία του για τις συζητήσεις που, όπως ανέφερε, βρίσκονται σε εξέλιξη σχετικά με μια νέα προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού, εκτιμώντας ότι θα μπορούσε να προκύψει πρόταση ακόμη δυσμενέστερη από το Σχέδιο Ανάν.
Ευρωπαϊκή Ένωση, οικονομικά συμφέροντα και επιλεκτική εφαρμογή του διεθνούς δικαίου
Αναφερόμενος στον ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο Θεοφάνης Μαλκίδης υποστήριξε ότι οικονομικά και επιχειρηματικά συμφέροντα υπερισχύουν της εφαρμογής του διεθνούς δικαίου.
Στο πλαίσιο αυτό διερωτήθηκε γιατί συνεχίζονται, όπως είπε, πτήσεις προς το παράνομο αεροδρόμιο της Τύμπου, γιατί επιδοτούνται δραστηριότητες στα κατεχόμενα και γιατί δεν εφαρμόζονται αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που αφορούν τις περιουσίες των Ελληνοκυπρίων.
Εξέφρασε επίσης προβληματισμό για το γεγονός ότι εξακολουθούν να υπάρχουν αγνοούμενοι, υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία δεν έχει παράσχει τις αναγκαίες πληροφορίες για την πλήρη διακρίβωση της τύχης τους.
Ο κ. Μαλκίδης υποστήριξε ότι εξακολουθούν να ισχύουν ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών που προβλέπουν την αποχώρηση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων ως βασική προϋπόθεση για την επίλυση του Κυπριακού.
Ωστόσο, όπως ανέφερε, η διεθνής κοινότητα δεν απαιτεί με την ίδια ένταση ούτε την αποχώρηση των εποίκων ούτε την πλήρη διαλεύκανση της τύχης των αγνοουμένων.
Μάλιστα, επικαλέστηκε το παράδειγμα των Ηνωμένων Πολιτειών μετά το 1974, σημειώνοντας ότι είχαν ζητήσει τη διακρίβωση της τύχης ακόμη και του τελευταίου Αμερικανού πολίτη που αγνοούνταν στην Κύπρο, σε αντίθεση, όπως υποστήριξε, με τη στάση που τηρείται απέναντι στους Ελληνοκύπριους αγνοουμένους.
Σχολιάζοντας τις πρόσφατες εξελίξεις, ο Θεοφάνης Μαλκίδης έκανε λόγο για συνεχή κλιμάκωση της τουρκικής ρητορικής τόσο απέναντι στην Κύπρο όσο και στο Αιγαίο και τη Θράκη. Κατά την εκτίμησή του, η πολιτική της Άγκυρας εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική αναθεωρητισμού, η οποία, όπως είπε, δεν περιορίζεται μόνο στο Κυπριακό.
«Η λύση είναι η απελευθέρωση»
Ερωτηθείς για την αλλαγή της ελληνικής προσέγγισης στο Κυπριακό κατά τις τελευταίες δεκαετίες, ο κ. Μαλκίδης υποστήριξε ότι εγκαταλείφθηκε σταδιακά η λογική της απελευθέρωσης και αντικαταστάθηκε από προτάσεις που δεν επέλεξε ποτέ ο ελληνισμός.
Όπως ανέφερε, θεωρεί ότι η μόνη ιστορικά ορθή κατεύθυνση παραμένει η αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων, η αποκατάσταση των δικαιωμάτων των προσφύγων, η επιστροφή των περιουσιών και η πλήρης διακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων.
Κλείνοντας ο κ. Μαλκίδης αφιέρωσε τη συζήτηση στους ανθρώπους που έπεσαν κατά την τουρκική εισβολή του 1974, από την Αμμόχωστο έως τη Μόρφου και σε κάθε σημείο όπου υπήρξε αντίσταση. Παράλληλα, απέτισε φόρο τιμής στους αγνοουμένους, τονίζοντας ότι, πενήντα δύο χρόνια μετά, εξακολουθούν να συμβολίζουν την ανάγκη διατήρησης της ιστορικής μνήμης και της διεκδίκησης της αλήθειας για τα γεγονότα της κυπριακής τραγωδίας.
Δείτε τη συνέντευξη
