Μνήμη Γιώργου Παρχαρίδη

 

Έφυγε  πριν από λίγο, από αυτή τη ζωή ο αγαπητός φίλος, πρώην πρόεδρος της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος και της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Ποντιακού Ελληνισμού, καθηγητής της Ιατρικής Γιώργος Παρχαρίδης .

Για το Αιγαίο, για την εθνική κυριαρχία, για τον Ελληνισμό

 

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Για το Αιγαίο, για την εθνική κυριαρχία, για τον Ελληνισμό 

Η συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό Μετρόπολις Θεσσαλονίκης Μακεδονίας 

Η έκκληση για την ανθρωπιά και την αγάπη, είχε ανταπόκριση!

 

 Μια έκκληση στον ανθρωπισμό,  την αλληλεγγύη και την αγάπη όλων μας, που είχε ανταπόκριση: 

Ένας πολύ καλός φίλος, ένας νέος άνθρωπος από την Αλεξανδρούπολη με δύο μικρά παιδιά διαγνώστηκε με καρκίνο και η  εγχείρηση η οποία πρέπει να γίνει άμεσα,  κοστίζει πέντε χιλιάδες ευρώ. 

Το ποσό συγκεντρώθηκε σε μία ώρα (!) και ο Δημήτρης θα εγχειριστεί την 7η Φεβρουαρίου, με τις προσευχές όλων μας . 

Ίμια 1996

 

Τριάντα χρόνια μετά την κρίση των Ιμίων, ο Θεοφάνης Μαλκίδης μιλά στο Focus 88,9 (Έβρος) και κάνει μια ωμή αποτίμηση: το κρίσιμο έλλειμμα της ελληνικής πλευράς δεν ήταν μόνο επιχειρησιακό — ήταν πρωτίστως πολιτικό.

Στη συνέντευξη, ο κ. Μαλκίδης υποστηρίζει ότι η λεγόμενη «ήπια επίλυση» εκείνης της νύχτας κατέληξε σε υποχώρηση/απομείωση εθνικής κυριαρχίας, επιμένοντας πως χωρίς πολιτική βούληση, η στρατιωτική ετοιμότητα ακυρώνεται. Παράλληλα, συνδέει τα Ιμια με τη σημερινή πίεση στο Αιγαίο, τις δεσμεύσεις περιοχών, τις αντιδράσεις σε ενεργειακές/διασυνδετικές κινήσεις και τη διαρκή δοκιμή των ελληνικών ορίων.

Κλείνοντας, θυμίζει ότι η μνήμη δεν είναι επετειακή τυπικότητα: είναι οδηγός για το παρόν και προειδοποίηση για το μέλλον — με ονόματα που δεν επιτρέπεται να ξεχαστούν.

▶️ Θέματα που θα ακούσετε:

Το «επικίνδυνο έλλειμμα» στα Ιμια: πολιτικό vs στρατιωτικό

«Ήπια λύση» ή «υποχώρηση»; Τι σημαίνει στην πράξη

Κυριαρχία, οικονομική παρουσία, “status quo ante” και το “γκρι”

Γιατί η Τουρκία «δοκιμάζει συνεχώς τα όριά μας»

Ιστορική σύγκριση (1912–1996) και το ζήτημα της πολιτικής αποφασιστικότητας

Η μνήμη των τριών πεσόντων του ΠΝ ως εθνικό μέτρο ευθύνης

Η συνέντευξη στη συνέχεια 

“Αυτό που θεωρούμε εμείς ως συνεργασία, ο απέναντι το βλέπει ως αδυναμία”

 

Θεοφάνης Μαλκίδης: 

“Αυτό που θεωρούμε εμείς ως συνεργασία, ο απέναντι το βλέπει ως αδυναμία”

Τριάντα χρόνια μετά την κρίση των Ιμίων, ένα γεγονός που έχει χαραχθεί όχι μόνο στη σύγχρονη ιστορία της χώρας αλλά και στη συλλογική μνήμη, επανέρχεται στο προσκήνιο μέσα από τη συζήτηση του Θεοφάνη Μαλκίδη, διδάκτορα Κοινωνικών Επιστημών του Παντείου Πανεπιστημίου, στην εκπομπή «Ανοιχτό Μικρόφωνο» με τον Κυριάκο Αετόπουλο στον Focus 88,9.

Ο κ. Μαλκίδης χαρακτήρισε την κρίση των Ιμίων όχι απλώς ως ένα ιστορικό γεγονός, αλλά ως εθνική τραγωδία, καθώς συνδέεται με τη θυσία των τριών αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού – Καραθανάση, Γιαλοψού και Βλαχάκου. Όπως τόνισε, η μνήμη εκείνης της νύχτας δεν αφορά μόνο το παρελθόν, αλλά λειτουργεί ως προειδοποίηση για το παρόν και το μέλλον.

Κεντρικό σημείο της τοποθέτησής του ήταν η άποψη ότι η «ήπια επίλυση» της κρίσης ισοδυναμούσε με υποχώρηση και απομείωση της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας. Ο ίδιος έθεσε το ερώτημα εάν σήμερα υφίσταται το καθεστώς που ίσχυε πριν από την 31η Ιανουαρίου 1996, επισημαίνοντας ότι οικονομικές και διοικητικές δραστηριότητες που υπήρχαν στα Ίμια –όπως η παρουσία βοσκού και αλιέων– δεν είναι πλέον εφικτές.

Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η απώλεια αυτή δεν αφορά μόνο τα Ίμια, αλλά εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο αμφισβητήσεων, από το Αιγαίο έως την Ανατολική Μεσόγειο, με αναφορές σε πρόσφατα επεισόδια, όπως στην Κάσο, αλλά και στις δεσμεύσεις θαλάσσιων περιοχών από την Τουρκία.

Ο Θεοφάνης Μαλκίδης ανέδειξε τη διάσταση ανάμεσα στην πολιτική ηγεσία και τη στρατιωτική ετοιμότητα, εκτιμώντας ότι το 1996 δεν υπήρξε σύμπνοια και κοινή εθνική γραμμή. Όπως ανέφερε, υπήρξαν καθυστερήσεις, άγνοια κρίσιμων δεδομένων και έλλειψη συντονισμού, στοιχεία που οδήγησαν –κατά την άποψή του– στην επιλογή της «ταπείνωσης αντί της αντίστασης».

Σύμφωνα με τον ίδιο, η κρίση των Ιμίων δεν αποτέλεσε μεμονωμένο περιστατικό, αλλά εντάσσεται σε μια διαχρονική στρατηγική πίεσης από την Τουρκία. Έκανε λόγο για συνεχή αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, τόσο σε θαλάσσιο όσο και σε εναέριο χώρο, αλλά και για μια ρητορική που παρουσιάζει την επιθετικότητα ως «κανονικότητα».

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στον ρόλο των διεθνών ισορροπιών, με τον κ. Μαλκίδη να επισημαίνει ότι η ανοχή ή η σιωπή ισχυρών παραγόντων ενισχύει αυτή τη συμπεριφορά.

Η συζήτηση επεκτάθηκε και σε άλλες περιοχές στρατηγικής σημασίας, όπως η Ζουράφα στο βορειοανατολικό Αιγαίο και το Καστελόριζο, που –όπως σημείωσε– παίζουν καθοριστικό ρόλο στη χάραξη θαλάσσιων ζωνών και στην ενεργειακή αυτονομία της χώρας.

Κλείνοντας, ο Θεοφάνης Μαλκίδης συνόψισε το μήνυμα των Ιμίων σε μία φράση-σύμβολο: τα ονόματα των τριών πεσόντων αξιωματικών. Όπως τόνισε, αυτά τα ονόματα δεν ανήκουν μόνο στο παρελθόν, αλλά αποτελούν διαρκή υπενθύμιση και προειδοποίηση για το μέλλον της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

Ακολουθεί το ηχητικό απόσπασμα από τη συνέντευξη:

«Έχει κόκκινη σημαία και ανθρώπους σίγουρα» - Η τελευταία συνομιλία των ηρώων στα Ίμια, πριν τη συντριβή του ελικοπτέρου

 

Σε ηχητικό ντοκουμέντο που μεταδόθηκε σε ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΪ από τον Αλέξη Παπαχελά το βράδυ της Πέμπτης, καταγράφεται η τελευταία συνομιλία του μοιραίου ελικοπτέρου με τη Φρεγάτα «Ναυαρίνον». Ήταν η πτήση η οποία τους ανατέθηκε προκειμένου να διαπιστωθεί εάν οι Τούρκοι έχουν καταλάβει την βραχονησίδα Δυτική Ίμια, την στιγμή που οι Έλληνες κομάντο βρίσκονταν στην ανατολική.

Λίγο πριν την πτώση του ελικοπτέρου, μέλος του πληρώματος του ελικοπτέρου συνομιλεί με τη Φρεγάτα ενημερώνοντας ότι επιβεβαιώνει την ύπαρξη Τούρκων στην βραχονησίδα μαζί με τη σημαία τους. Παράλληλα ενημερώνει για emergency (έκτακτη κατάσταση κινδύνου) καθώς ο πίνακας οργάνων του ελικοπτέρου είχε βγάλει ένδειξη Master Caution.

Όλα εξελίχθηκαν σε ελάχιστα δευτερόλεπτα στις 05:00 ακριβώς το πρωί της 31ης Ιανουαρίου 1996. Το πλήρωμα του ελικοπτέρου ζητά από τη Φρεγάτα να ανάψει τα φώτα προκειμένου να τους εντοπίσει και πιθανόν να προσανατολιστεί, κάτι το οποίο το πλήρωμα της φρεγάτας πράττει επί τόπου. Ωστόσο αυτό δεν ήταν αρκετό. Ο κάκιστος καιρός και το γεγονός ότι το ελικόπτερο πετούσε χαμηλά, αποτέλεσαν σύμφωνα με το πόρισμα της τραγωδίας τους βασικούς λόγους της συντριβής του στη θάλασσα.

Ο διάλογος του πληρώματος με τη φρεγάτα:

ΠΝ 21: Έχει κόκκινη σημαία και ανθρώπους σίγουρα
ΝΑΒ: Ελήφθη.
ΠΝ 21: Μισό λεπτό έχω Master Caution αλλά δεν ξέρω τι.
[Τον έλεγχο παραλαμβάνει ο επικελευστής Παυλόπουλος]
ΝΑΒ: ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ 310-2,1. Έλθετε κατ’ ευθείαν για μένα. Πέστε μου τι emergency έχετε.
ΠΝ 21: Έχω Master Caution αλλά δεν ξέρω τι emergency.
ΝΑΒ: ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ 270-0,8 Έλθετε για μένα.
ΠΝ 21: Ανάψτε φώτα για να σας βλέπω.
ΝΑΒ: Ελήφθη, έχει ήδη εκτελεστεί.
ΠΝ 21: Έχω emerg…
NAB: ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ...
NAB: ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ, έλθετε σε εμένα…
NAB: ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ… ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ με λαμβάνετε;

Στο ντοκιμαντέρ που παρουσίασε ο ΣΚΑΪ μιλά και ο τότε Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Ναύαρχος Λυμπέρης, ο οποίος περιγράφει τη διάσταση απόψεων μεταξύ πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας. Όπως λέει χαρακτηριστικά, ο ίδιος ζήτησε από τον πρωθυπουργό, Κώστα Σημίτη, την απελευθλερωση των κανόνων εμπλοκής, για να λάβει την απάντηση «όλο εκεί τον έχεις τον νου σου, εδώ εμείς πάμε για απεμπλοκή».

Τα Ίμια, το Αιγαίον του Ελληνισμού

 

Θεοφάνης Μαλκίδης*

 

Τα Ίμια,  το Αιγαίον του Ελληνισμού

1.Η ιστορία διδάσκει

Ας καταφύγουμε για άλλη μία φορά στην ιστορία της ελληνικότητας, του συμβολισμού, αλλά και της πράξης, για να διδαχθούμε το πως διατηρήθηκε η εθνική ταυτότητα σε χρόνους δύσκολους, για το  πως κατακτήθηκε  το αυτεξούσιο, η ελευθερία αυτού του λαού.

Ο πρώτος μετά την μεταπολίτευση (προσωρινός) πρόεδρος της Δημοκρατίας Μιχαήλ Στασινόπουλος ήταν παρών στην επίσημη ένωση των Δωδεκανήσων με την Ελλάδα την   7η Μαρτίου 1948, τελετή η οποία έγινε  στη Ρόδο. Εκεί βρέθηκε  ως πολιτικός σύμβουλος  του αντιναυάρχου Περικλή Ιωαννίδη ο οποίος παρέλαβε απ’ τον Άγγλο ταξίαρχο A.S.Parker τη διοίκηση της αγγλοκρατούμενης απ’ το 1945 Δωδεκανήσου, όλων δηλαδή  των νησιών, νησίδων και βραχονησίδων (και των Ιμίων….) του νοτιοανατολικού Αιγαίου με την Ελλάδα.

Ο Μιχαήλ Στασινόπουλος είναι συγκλονιστικός στην περιγραφή του για την ιερή εκείνη στιγμή της Ένωσης:  «Όταν άρχισε ν’ ανεβαίνει η ελληνική σημαία στο κοντάρι, διά μιας όλοι οι παρευρισκόμενοι Δωδεκανήσιοι γονάτισαν στο χώμα. Γονάτισαν να χαιρετίσουν τη σημαία […] Όταν τελείωσε η τελετή και διαλυθήκαμε, ξαφνικά αντελήφθην ότι ο κόσμος που παρευρίσκετο εκεί δεν διελύετο να πάει στις δουλειές του. Αλλά, συσσωματωμένος ως ένας άνθρωπος, ως μια μάζα, εβάδιζε προς μία ορισμένη κατεύθυνση. Λέω, “πού πάνε αυτοί”; Όλος αυτός ο κόσμος, πλήθος, πήγαινε γραμμή σε μία κατεύθυνση. “Αυτοί – λέει – πάνε στο νεκροταφείο. Πάνε να πούνε στους νεκρούς ότι ελευθερώθηκε η Δωδεκάνησος”. Από γενεά σε γενεά»…..

Παραφράζοντας τα όσα ανατριχιαστικά περιγράφονται πιο πάνω, οφείλουμε να πούμε σήμερα από τα Ίμια, τα Δωδεκάνησα, το Αιγαίο, στον  Παναγιώτη Βλαχάκο, Χριστόδουλο Καραθανάση και Έκτορα Γιαλοψό: ότι ο τόπος θυσίας τους, αυτός που απελευθερώθηκε το 1948 μετά από εξακόσια χρόνια σκλαβιάς, παραμένει Ελληνικός!

Ίμια τριάντα χρόνια μετά: δύο ντοκιμαντέρ και ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του ....

Ίμια τριάντα χρόνια μετά: 

δύο ντοκιμαντέρ και ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του ....

Γκρίζοι Λύκοι στη Θράκη!

 

Προκλητική περιοδεία του εθνικιστή Ουμίτ Οζντάγκ στη Θράκη. «Η Ελλάδα είναι μικρή για να μας απειλήσει» δήλωσε ο ηγέτης του κόμματος «Νίκη», ενώ το σήμα των «Γκρίζων Λύκων» 

σχηματίστηκε μέσα στην Ξάνθη!

Σειρά επισκέψεων στη Θράκη πραγματοποίησε την Πέμπτη 29 Ιανουαρίου ο Πρόεδρος του τουρκικού εθνικιστικού κόμματος Zafer Partisi (Κόμμα Νίκη), Ουμίτ Οζντάγκ, συνοδευόμενος από πολυμελή αντιπροσωπεία στελεχών του.

Όπως αναφέρει ρεπορτάζ της εφημερίδας “Φωνή της Ροδόπης“, η περιοδεία, η οποία περιελάμβανε σταθμούς σε Κομοτηνή και Ξάνθη, χαρακτηρίστηκε από έντονη εθνικιστική ρητορική και κινήσεις που προκαλούν το δημόσιο αίσθημα.

Ο κ. Οζντάγκ ξεκίνησε τις επαφές του από το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής, ενώ στη συνέχεια μετέβη στην Ξάνθη, όπου συναντήθηκε με τον ψευδομουφτή
Μουσταφά Τράμπα
και τη διοίκηση της αποκαλούμενης «Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης» (ΙΤΒ).

Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί το φωτογραφικό υλικό, όπου νεαρά άτομα και μέλη της συνοδείας του εικονίζονται να σχηματίζουν με τα χέρια τους το σήμα των «Γκρίζων Λύκων», παρουσία του Τούρκου πολιτικού.

«Η Ελλάδα είναι μικρή για να μας απειλήσει»

Σε συνέντευξη που παραχώρησε, ο Ουμίτ Οζντάγκ δεν δίστασε να χαρακτηρίσει την Ελλάδα ως υποδεέστερη δύναμη, δηλώνοντας χαρακτηριστικά:
«Η Ελλάδα δεν αποτελεί απειλή για την Τουρκία. Είναι γεωγραφικά και πληθυσμιακά πολύ μικρή για κάτι τέτοιο. Δεν την εκλαμβάνουμε ως απειλή».
Παράλληλα, συνέδεσε την ελληνοτουρκική φιλία αποκλειστικά με την ικανοποίηση των τουρκικών αξιώσεων στη Θράκη, τονίζοντας πως
«ο δρόμος για τη φιλία περνά από την αναγνώριση των δικαιωμάτων της τουρκικής οντότητας».

Ευθεία αμφισβήτηση της Λωζάνης

Ο εθνικιστής πολιτικός επιτέθηκε στην Αθήνα για το ζήτημα του αυτοπροσδιορισμού της μειονότητας, αναφέροντας:
«Είναι αντίθετο στη λογική να λες σε μέλη του τουρκικού έθνους, που ίδρυσε έναν από τους σημαντικότερους πολιτισμούς της ιστορίας, ότι δεν μπορείτε να λέτε πως είστε Τούρκοι στη Δυτική Θράκη».

Το πρόγραμμα ολοκληρώθηκε με επισκέψεις στους τάφους του Αχμέτ Σαδίκ, του Μεχμέτ Εμίν Αγά και του Αχμέτ Μέτε, καθώς και με συνάντηση στα γραφεία του ΚΙΕΦ (DEB) με την Πρόεδρο
Τσιγδέμ Ασάφογλου.

Η συνέντευξη 

Πετάω...

 

"...Πετάω για τον Πατέρα μου που καμαρώνει στην άκρη στο χωράφι όταν περνούν τα μαχητικά μας.

Ίμια

Ίμια 

Του Γεωργίου Φλώρου

 "Γιάννη..., κανένα τουρκικό ποδάρι δεν θα πατήσει το Αγαθονήσι, το Φαρμακονήσι, τα Ίμια η οποιοδήποτε ελληνικό νησί... Αν εντοπίσετε τουρκικό ελικόπτερο να αιωρείται άνωθεν ελληνικού εδάφους..., η πρώτη βολή θα είναι προειδοποιητική..., η δεύτερη επί του στόχου".

30 Ιανουαρίου 2023 « ΣΜΗΝΑΓΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΤΣΙΤΛΑΚΙΔΗΣ »

 

Σμηναγός Ευστάθιος Τσιτλακίδης έπεσε την 30η Ιανουαρίου 2023, 

Σκέψεις στή ζωή καί τό ἔργο τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν

 

Οἱ τρεῖς Ἱεράρχες Βασίλειος ὁ Μέγας, Γρηγόριος ὁ Θεολόγος καί Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, τούς ὁποίους τιμοῦμε κατά τήν παροῦσα κοινή ἑορτή, εἶναι οἱ Μέγιστοι Φωστῆρες τοῦ νοητοῦ στερεώματος καί τά εὔοσμα ἄνθη τῆς Ἐκκλησίας μας. Εἶναι τά πρόσωπα πού μέ τόν συνεχῆ, πνευματικό ἀγώνα τους καί τήν κοινωνική τους προσφορά, τήν ὑψηλή, θεολογική καί ἐπιστημονική τους συγκρότηση, τή ριζοσπαστική τους θέση στά κοινωνικά θέματα, τή θαρραλέα καί σθεναρή πολεμική τους ἀπέναντι στίς αὐθαιρεσίες τῆς κρατικῆς ἐξουσίας καί τό ἀνοιχτό τους πνεῦμα, τάραξαν, κυριολεκτικά, τά νερά τοῦ τότε κρατικοῦ κατεστημένου καί τῶν ποικίλων θεολογικῶν ἀντιθέσεων.

Ίμια

 

 

Ώρες  Ιμίων, η  εξαιρετική ανάλυση του άριστου γνώστη του αντικειμένου ( https://www.facebook.com/share/1Bw1q3iPSV/) 

 

Φωτο  από "παράνομη" υπέρπτηση των Iμίων από 4άδα ελληνικών F-16, σε απόκρυψη από το ελληνικό ΣΑΕ (Σύστημα Αεροπορικού Ελέγχου)...

Οτζαλάν-Ντεμιρτάς-Ζανά-Κούρδοι: Ελευθερία- Αzadî-Hürriyet-Freedom

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

Το Κουρδικό ζήτημα σήμερα: Οτζαλάν

Στη  δεκαετία του 1980 και  του 1990,  ο ελληνικός λαός αναζήτησε και πέτυχε την πολιτικοποίησή του με ένα απελευθερωτικό κίνημα στα ανατολικά του. Το κουρδικό κίνημα που αναδείχθηκε σ΄ αυτές τις δεκαετίες ώθησε, συγκίνησε, ριζοσπαστικοποίησε και συνεπήρε την συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων και των Ελληνίδων.

Ο ελληνικός λαός επανασυνδέθηκε μετά από χιλιάδες χρόνια τον Κουρδικό λαό- τους Καρδούχους του  Ξενοφώντα- ωθώντας να στηρίξει ποικιλοτρόπως τα κινήματα κοινωνικής και εθνικής απελευθέρωσης.

Μάλιστα ο ελληνικός λαός στην αλληλεγγύη του στον αγώνα του κουρδικού λαού για απελευθέρωση, είχε και ένα θύμα, το Θεόφιλο Γεωργιάδη, μέλος της Κυπριακής επιτροπής Αλληλεγγύης στο Κουρδιστάν ο οποίος δολοφονήθηκε το 1994, λόγω της δράσης του.

Η σύλληψη του  Οτζαλάν το 1999, δημιούργησε  νέα δεδομένα για το μέλλον του κουρδικού ζητήματος, το οποίο παρά την φασιστική καταστολή εκ μέρους της Τουρκίας και τη φυλάκιση του αρχηγού του κόμματος του HDP Σελαχατίν Ντεμιρτάς, της βουλευτού Λειλά Ζανά και χιλιάδων άλλων αγωνιστών,  καθώς και τη δολοφονία άλλων τόσων, αποτελεί κεντρικό παράγοντα επίλυσης του Τουρκικού προβλήματος .

Η σύλληψη του Οτζαλάν πριν 27 χρόνια, οι φυλακίσεις και οι δολοφονίες χιλιάδων Κούρδων, δεν κατέστειλαν το κουρδικό κίνημα όπως (θα) ήθελαν κάποιοι.  Το αντίθετο μάλιστα το κουρδικό ζήτημα είναι ανοιχτό και θα επηρεάσει τις άμεσες εξελίξεις στην περιοχή μας, από την Τουρκία μέχρι τη Συρία.

Το πανανθρώπινο αγαθό της ελευθερίας θα έρθει και για τους Κούρδους, τους Καρδούχους του Ξενοφώντα.

Για τις εξελίξεις στο Κουρδικό, βλ.  το βιβλίο του αντιπροσώπου του Κουρδικού Εθνικού Κογκρέσου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Ahmet Dere Οι Κούρδοι. Ένας λαός που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί η ύπαρξή του.

Πρόλογος: Μιχάλης Χαραλαμπίδης. 

Εισαγωγή: Θεοφάνης Μαλκίδης

Αθήνα: εκδ. Γόρδιος.

Η Ελληνίδα, η Αρμένια, η Ασσύρια, η Κούρδισα γυναίκα στη Γενοκτονία. 

Μνήμη συνανθρώπων μας

 

Μνήμη συνανθρώπων μας

Μιχάλης Χαραλαμπίδης

 

''Ένα πολιτικό κόμμα δεν είναι αυτοσκοπός''

    Δύο θεμελιώδη στοιχεία της σκέψης του Μιχάλη Χαραλαμπίδη σχετικά με το θεσμό του κόμματος (τη γέννηση και την εξέλιξη του), ανάμεσα στα πάρα πολλά πάνω σ΄ αυτό το ζήτημα που είναι διάχυτα στο έργο του και που τα ανακαλύπτει κανείς διαβάζοντας τα βιβλία του, ήρθαν στο νου μου με αφορμή τη γέννηση κομμάτων που απασχολούν την δημοσιότητα  αυτές τις μέρες. Όλα αυτά τα θεμελιώδη στοιχεία, ο Μιχάλης θεωρεί ότι είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για τη γέννηση και εξέλιξη ενός κόμματος, που όμως, όταν δεν υπάρχουν, μοιραία, το αποτέλεσμα δεν θα είναι κόμμα, αλλά μη-κόμμα (αγαπημένη του έκφραση) όπως υποστηρίζει ο ίδιος. Το ένα λοιπόν από τα δύο θεμελιώδη στοιχεία που θα παρατεθούν παρακάτω έχει να κάνει με το κόμμα-αρχηγός- ηγέτης, στο κατά πόσο δηλαδή ένα προσωποπαγές, αρχηγικό κόμμα έχει προοπτικές εξέλιξης, και το άλλο,  με τις διαδικασίες που το γεννάν, την ουσία τους, τις μεγάλες ανάγκες και ιδέες που το γεννούν, κυρίως όμως με την διαφάνεια τους, την συμμετοχή ή μη των πολιτών σ΄ αυτές κλπ.

Η αποτίμηση της λεόντειου «Συμφωνίας» των Πρεσπών ή πως μία (αποτυχημένη) συνθήκη ακυρώνεται

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

Η  αποτίμηση της λεόντειου «Συμφωνίας» των Πρεσπών ή πως μία (αποτυχημένη) συνθήκη ακυρώνεται

Με τη  συμπλήρωση επτά ετών  από την κύρωση της  λεόντειας, δηλαδή την εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων,  «Συμφωνίας» των Πρεσπών, με την οποία παραδόθηκε το brand name (για να γίνω κατανοητός από όλους….)   Μακεδονία, θα πρέπει αφενός να γίνει μία αποτίμηση και αφετέρου να τονιστεί ότι μία οποιαδήποτε  ( αποτυχημένη) «Συμφωνία», πόσο μάλλον  η συγκεκριμένη ακυρώνεται.

Μνήμη

 

Αγάπη Μπουνόβα, 

Αναστασία Νάσιου, 

Βασιλική Σκαμπαρδώνη, 

 Έλενα Κατσαρού , 

Βούλα Μπουκοβάλα

Γιατί η Τουρκία αλλάζει τακτική εκδίδοντας πλέον NAVTEX για το Αιγαίο διάρκειας δύο ετών

Οι επιδιώξεις της  Άγκυρας για δικαιοδοσία στο μισό Αρχιπέλαγος, το αίτημα για αποστρατιωτικοποίηση 23 νησιών και η επαγρύπνηση από τις ελληνικές αρχές

« Οπως η 27η Ιανουαρίου είναι Διεθνής Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ναζισμού, η 19η Μαΐου να γίνει Διεθνής Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Κεμαλισμού».

Θεοφάνης Μαλκίδης

 

Οπως η 27η Ιανουαρίου  είναι Διεθνής  Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ναζισμού, η 19η Μαΐου να γίνει  Διεθνής Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Κεμαλισμού.

«Εμείς που θανατωθήκαμε εδώ, μην μας ξεχνάς γιατί η λήθη του κακού είναι άδεια για την επανάληψή του», αναφέρει η επιγραφή του μνημείου στο ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης και εξόντωσης Μαουτχάουζεν – Γκούζεν της Αυστρίας, υπενθυμίζοντας τον θάνατο 3.700 Ελλήνων κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, αλλά και πως η λήθη μπορεί να σκεπάσει παλιά εγκλήματα και να επιτρέψει την εμφάνιση νέων.

Το Συμβούλιο της Ευρώπης το 2000 και ο  Oργανισμός Hνωμένων Eθνών  το 2005 καθιέρωσε την 27η Ιανουαρίου, την ημέρα δηλαδή  του 1945 που απελευθερώθηκε το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς Άουσβιτς-Μπίρκεναου, ως «Διεθνή Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος». Οι δύο αυτοί Οργανισμοί υπεράσπισης, μεταξύ των άλλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο, αποφάσισαν να υιοθετήσουν τις σχετικές προτάσεις,  ως διαρκή υπενθύμιση της συστηματικής προσπάθειας για την ολοκληρωτική εξόντωση εθνικών ή άλλων ομάδων από τη Ναζιστική Γερμανία και τους συνεργάτες της κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου  Πολέμου.

Πέντε σκληρά εργαζόμενες μητέρες δεν γύρισαν στο σπίτι τους μετά τη φονική έκρηξη στη «Βιολάντα» – Βίντεο ντοκουμέντο

 

Πέντε είναι πλέον τα επιβεβαιωμένα θύματα από την καταστροφική έκρηξη που σημειώθηκε τα ξημερώματα της Δευτέρας (26.01.2026) στη μπισκοτοβιομηχανία «Βιολάντα» στα Τρίκαλα. Πέντε γυναίκες που εργάζονταν σκληρά βρήκαν τραγικό θάνατο μέσα στο εργοστάσιο. Η τραγωδία άφησε πίσω της πέντε άδεια σπίτια, ορφανά παιδιά και οικογένειες βυθισμένες στο πένθος.

Η Έλενα Κατσαρού, μητέρα ενός 13χρονου παιδιού δούλευε στο εργοστάσιο μαζί με τη μητέρα της.

Πωλείται και η ιστορία;

 Πωλείται και η ιστορία;

ΟΛΟΙ μας λένε ποσό καλό είναι 

που έρχονται οι Τούρκοι τουρίστες και επενδυτές στην Αλεξανδρούπολη, που αγοράζουν τα σπίτια,  τις επιχειρήσεις και ό,τι άλλο επιθυμούν. 

Αν αληθεύει η πληροφορία και το κτίριο αυτό πουλήθηκε σε Τούρκους. 

Μόνο που εδώ στη διάρκεια της κατοχής βασανίστηκαν και εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς και Βούλγαρους κατακτητές, εκατοντάδες Ελληνίδες και Έλληνες που αγωνίστηκαν για την ελευθερία μας. 

Εντάξει στην οικονομία,  όπως λένε,  δεν υπάρχουν σύνορα,  δεν υπάρχουν φραγμοί, δεν υπάρχει τίποτα παρά μόνο κέρδος, 

αλλά το να πωλείται μαζί με το κτίριο και η ιστορία,  δεν ενδιαφέρει κανέναν;

Η συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό Θράκη Νετ 

Η Ύβρις των Πρεσπών θα έχει την Νέμεση που της αναλογεί.

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Επειδή, επτά χρόνια μετά, συνεχίζουν να μας κατηγορούν αυτοί που ούτε την υπογραφή τους τόλμησαν να βάλουν  στη <<Συμφωνία>> και οι άλλοι  που <<ξέχασαν>> τη Μακεδονία για θέσεις και καριέρα,  δεν σημαίνει ότι  νίκησε το άδικο.

Η Ύβρις των Πρεσπών θα έχει την Νέμεση που της αναλογεί.

Εμείς δεν υπογράψαμε, δεν συμφωνήσαμε, δεν ψηφίσαμε!

Η ομιλία μου στο τελευταίο συλλαλητήριο στη Βέροια λίγες ώρες πριν την <<κύρωση>>...

Σ΄αυτό τον ιστορικό τόπο όπου οι πέτρες και τα μάρμαρα μιλούν για τη Μακεδονία και για τον Ελληνισμό, δεν μπορούν να σιωπούν οι ζωντανοί……

 

“Κριτής κι αφέντης είναι ο Θεός και δραγουμάνος του 
ο λαός ! “

<<Σ’ αυτό τον ιστορικό τόπο όπου  οι πέτρες και τα μάρμαρα μιλούν για τη Μακεδονία και για τον Ελληνισμό, δεν μπορούν να σιωπούν οι ζωντανοί……>>

Για την Μακεδονία, για τον Ελληνισμό, , όπως γράφει ο Νίκος Γκάτσος, “Κριτής κι αφέντης είναι ο Θεός και δραγουμάνος του 
ο λαός ! “

Η ομιλία του Θ. Μαλκίδη στο συλλαλητήριο στον ιστορικό τόπο  της Βεργίνας 

Tα λόγια του Κολοκοτρώνη προς τον Ιμπραήμ

 

 

Θ. Κολοκοτρώνης προς Κεχαγιά του Ιμπραήμ: «Αυτά που μας φοβερίζεις να τα κόψεις και να κάμεις ούτε πόλεμος είναι, ούτε πέραση έχουν σ’ εμάς. Εδώ, τώρα, ξανάγινε Ελλάδα.

Όχι τα σπίτια, όχι τα δένδρα να μας κάψεις, αλλά και πέτρα πάνω στην πέτρα να μην αφήσεις, όσοι Ελληνες μείνουν, ακόμη και ένας μονάχα, πάντα θα πολεμούμε για τον τόπο μας, στους κάμπους ή και στα βουνά για την ελευθερία μας. Μην ελπίζεις λοιπόν πως θα ξαναγίνουμε δούλοι και πως τη γη μας θα την κάμεις δική σου. Βγάλ ’το απ’ το νου σου!»

Η Ελλάδα του 1821 αγωνίσθηκε επί περίπου οκτώ χρόνια και νίκησε, γιατί είχε αποφασίσει να νικήσει και να αποκτήσει την ανεξαρτησία και την ελευθερία της. Αυτή η μεγάλη ιστορική απόφαση, η οποία παραδινόταν από γενιά σε γενιά, συνένωνε τους Ελληνες στον αγώνα.

Το καλπάκι συνάντησε τον τζουμπέ του άρχοντα, το φέσι του νοικοκύρη τη σερβέτα του ξωτάρη. Η σκούφια του παζαρίτη την πουκαμίσα του χωρικού. Με τον γενικό ξεσηκωμό εξαφανίστηκαν οι εξ Ανατολών βάρβαροι και προαιώνιοι ποδοπατητές της κλασικής γης. Καμιά δύναμη του επιδρομέα κατακτητή δεν πέτυχε να κάμψει τον αγώνα του έθνους.

Ακόμη και η τελευταία επιδρομή κατά της Ελλάδος (1828) προσέκρουσε στο θαύμα της ελληνικής αντίστασης, παρ’ όλες τις εσωτερικές διαιρέσεις και διχόνοιες. Διότι υπήρξαν νουνεχείς αγωνιστές, οι οποίοι είχαν ξεκινήσει αγράμματοι, αλλά αφουγκράζονταν το ηθικό πλεονέκτημα της καταγωγής και τα φιλελεύθερα μηνύματα του πολιτισμένου κόσμου.

Εκείνοι που δεν σκιάχτηκαν από τη φλόγα και την αιματοχυσία, και πρωταγωνίστησαν με το σπαθί και το τουφέκι τους. Χρησιμοποίησαν όμως την ορθή σκέψη και τον ορθό λόγο, τον οποίο καλλιέργησαν στο έδαφος της πατρίδας.

Εκφραστής τους, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Ο Γέρος του Μοριά, που στάθηκε όρθιος και τετράγωνος, όπως ήταν πάντοτε, μήνυσε στον Ιμπραήμ που ερχόταν από την Αίγυπτο για να ξανασκλαβώσει τον Μοριά:

«Οι Ελληνες δεν ματαγίνονται δούλοι! Τελείωσε!»

Βρισκόταν τότε στη Μεσσηνία. Πριν φθάσει εκεί ο Ιμπραήμ, έστειλε τον Κεχαγιά του με χίλιους και πλέον ατάκτους για να αρχίσουν νέα καταστροφή. Γράφει ο Κολοκοτρώνης στα απομνημονεύματά του πως «τους έστειλε για ν’ ανοίξουν τον δρόμο με τσεκούρια και με άρματα, να σκοτώσουν και να κάψουν ελαιώνες, αμπέλια, μουριές και σπίτια».

Εν τω μεταξύ ο πανίσχυρος Αιγύπτιος στρατάρχης ετοίμαζε τα τακτικά στρατεύματά του στη Ζαχάρω. Νόμιζε ότι διά πυρός και σιδήρου και με τη δύναμη του ισχυροτέρου θα εξουδετέρωνε την απόφαση του ελληνικού έθνους. Πως θα κέρδιζε το τελευταίο του πολεμικό παιχνίδι με τους όγκους της νέας επιδρομής. Όμως έχασε. Ο Κεχαγιάς του κάλεσε τους ελεύθερους Μεσσήνιους να υποταχθούν πάλι και να προσκυνήσουν.