Η Γενοκτονία των Αρμενίων: Αναγνώριση και δικαιοσύνη !

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

 

Η Γενοκτονία των Αρμενίων: Αναγνώριση και δικαιοσύνη !

Το «ποιος θυμάται του Αρμένιους» του Χίτλερ, συμπυκνώνει το πυρήνα του εγκλήματος, το οποίο επειδή  δεν τιμωρήθηκε, μπορεί να συνεχισθεί και να  επαναληφθεί.  Όπως άλλωστε συμβαίνει με τη Γενοκτονία της Μνήμης, αλλά και με τα μαζικά εγκλήματα στο Αρτσάχ (Ναγκόρνο Καραμπάχ)

Το αρμενικό έθνος, μετά από χιλιάδες  χρόνια παρουσίας στην ιστορική του πατρίδα,  έπειτα από μία διαδικασία μαζικής βίας εναντίον του, η οποία κατέληξε σε Γενοκτονία η οποία αφαίρεσε τη ζωή από ενάμιση εκατομμύριο  ανθρώπους, αντιμετώπισε  τον  κίνδυνο της οριστικής εξαφάνισης, αφού εξοντώθηκε πάνω από το 50%  των Αρμενίων. Σ’ αυτό το δεδομένο θα πρέπει να προστεθούν τα χιλιάδες ορφανά παιδιά, ο άγνωστος αριθμός γυναικών σε χηρεία με πολλαπλά τραύματα βιασμού, οι  αναρίθμητοι αγνοούμενοι, τα εκατομμύρια εξαθλιωμένοι πρόσφυγες.

OXI

 

24 Απριλίου 2004: η μέρα που το αειφόρο ελληνικό ΟΧΙ, των Θερμοπυλών, της Πόλης και της Πίνδου, αντήχησε στην Κύπρο. 

Καμιά συνθηκολόγηση με κανέναν εισβολέα.

Η Γενοκτονία των Αρμενίων

 

 

 Θεοφάνης  Μαλκίδης

Το ατιμώρητο έγκλημα συνεχίζεται : Η Γενοκτονία των Αρμενίων και η δολοφονία του Χραντ Ντινκ

 

Με εμπνέει ως άνθρωπο, ως πολίτη, ως Έλληνα,  ο συνεπής, ο συνεχής, ο σοβαρός, ο υπεύθυνος, ο συνεχής αγώνας του Αρμενικού έθνους, της πνευματικής και πολιτικής του  ηγεσίας για την ιστορία, για τη δικαιοσύνη και την αλήθεια,  για την αναγνώριση της Γενοκτονίας. Για αυτό και έχει αποτελέσματα, παρά τις δυσκολίες και τα εμπόδια, παρά τον πόλεμο, κυριολεκτικό και μεταφορικό που δέχεται από εχθρούς και «φίλους». Εμπόδια  τα οποία  είναι πολλά και ποικίλα, αλλά επειδή έχει ο Αρμενικός λαός έχει  μαζί του  την αλήθεια και το δίκαιο, (θα) είναι νικηφόρος.

Για την οικονομική διείσδυση της Τουρκίας στη Θράκη και το Αιγαίο

Θεοφάνης Μαλκίδης 

 Για την οικονομική διείσδυση της Τουρκίας στη Θράκη και το Αιγαίο 

 Η συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό focus

Εκδήλωση Μνήμης και Τιμής για τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη

 

Παμποντιακόν Πανοΰρ 2026: Ιστορική στιγμή μνήμης και παρακαταθήκης για τον Ποντιακό Ελληνισμό

Η Ένωση Ποντίων Σουρμένων μετατρέπεται σε ζωντανό κέντρο του έργου του Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Σε μια βαθιά συμβολική και φορτισμένη συγκινησιακά εκδήλωση, η Ένωση Ποντίων Σουρμένων τίμησε τη μνήμη του Μιχάλη Χαραλαμπίδη, στο πλαίσιο του Παμποντιακού Πανοΰρ «Τη Θωμά ‘ς σα Σούρμενα», αναδεικνύοντας το έργο και την προσφορά του ως μια διαχρονική πνευματική παρακαταθήκη.

Του Αγίου Γεωργίου

 

ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ*:

"Ὁ ἅγιος Γεώργιος μαζὶ μὲ τὸν ἅγιο Δημήτριο, εἶναι τὰ δυὸ παλληκάρια τῆς χριστιανοσύνης. 

Τό Χρέος

 

Γράφει η Εὐδοξία Αὐγουστίνου, Φιλόλογος-Θεολόγος

«Καημένο, Μεσολόγγι!», ἀναφωνοῦσε ὁ Διονύσιος Σολωμός, καθώς ἀπό τήν παραλία τοῦ νησιοῦ του ἀντίκριζε τό ἀγωνιῶν καί φλεγόμενο «ἁλωνάκι». Δονοῦνταν ὁ ποιητής ψυχικῶς ἀπό τά πυροβόλα τῶν ἀπίστων, συνέπασχε ἀναλογιζόμενος τά δεινά τῶν ἔγκλειστων ἡρώων, εὐχόταν καί προσευχόταν. Μέσα του ὅμως ἔπλαθε ὁ ὑμνητής τοῦ Ἀγώνα ἤδη τά μεγάλα ὁράματα, ἐκεῖνα μέ τά ὁποῖα συνέθεσε τό ὑπερούσιο οἰκοδόμημα, τό ἱερό κειμήλιο, πού μᾶς ἄφησε αἰώνια κληρονομιά μέ τόν ὀξύμωρο τίτλο «Οἱ Ἐλεύθεροι Πολιορκημένοι». Ἀρχικά εἶχε τιτλοφορηθεῖ «Τό Χρέος» καί ἀργότερα «Ἀδελφοποιτοί».

   Ὁ Σολωμός ἀπό τό 1826 αἰσθάνθηκε τήν ἀνάγκη νά ὑμνήσει τόν ἡρωισμό καί τήν αὐτοθυσία τῶν ὑπερασπιστῶν τοῦ ἐθνικοῦ προπυργίου. Τήν ὁριστική ὅμως μορφή τοῦ ποιήματος, ὅπως σώζεται στό Β´ καί Γ´ Σχεδίασμα, τήν ἔδωσε μετά τό 1840, ἀφοῦ εἶχε πιά μορφώσει τελείως τήν τέχνη του. Ποίημα μέ μορφή τέλεια, δημιουργία ἀκέραιη δέν μᾶς παραδόθηκε. Ὅμως μέσα ἀπό τά ἀποσπάσματά του μποροῦμε νά διακρίνουμε μία ἑνότητα, ἡ ὁποία κατά τήν προσωπική μου ἐκτίμηση φαίνεται νά διαρθρώνεται ὡς ἑξῆς:

Οι ψαράδες του Ορμούζ

Κι ενώ όλα τα φώτα της ανθρωπότητας είναι στραμμένα στα Στενά του Ορμούζ και όλοι βλέπουν τις υπαγορευμένες «ειδήσεις»  και τους δείκτες των χρηματιστηρίων, να ανεβοκατεβαίνουν, με την περιοδικότητα κυμάτων, κανένας δεν βλέπει τα πραγματικά κύματα στη θάλασσα του Ορμουζ.

Κανένας δεν βλέπει τους ψαράδες στο νησί Ορμούζ.

Κι όμως είναι οι μόνοι που επιβιώνουν τελικά, σ’ ένα σημείο της Γης, με τις πιο ακραίες κλιματολογικές συνθήκες και τις πιο άγριες κατακτητικές επιδρομές.

Το νησί Ορμούζ ονομάζεται και Νησί του Ουράνιου Τόξου γιατί είναι φτιαγμένο από χρώματα πετρωμάτων που μπορεί να συναντήσει κανείς, μόνο σε άλλο πλανήτη.

Λευκό, ώχρα και κυρίως κόκκινο. Ηφαιστειακά ιζήματα και άλατα.

Κυρίως βαθύ κόκκινο, στο χρώμα του αίματος.

Μοιάζει, σαν η Γη εδώ να αιμορραγεί ή να έβγαλε εδώ όλη τη σκουριά της.

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος χρησιμοποιεῖ μία πολὺ ἐκφραστικὴ εἰκόνα .

 

 

Ἦταν, λέει, ἡ ἀνθρωπότητα μεμνηστευμένη μὲ τὸν Χριστὸ στὸν Παράδεισο. Ἀλλὰ ἀντὶ νὰ δεχθεῖ νὰ ὁδηγηθεῖ στοὺς γάμους μὲ τὸν Χριστό, ἐγκατέλειψε τὸν Χριστό. Ἐξεπόρνευσε, κυλίστηκε στὸ βοῦρκο τῆς ἁμαρτίας. Καὶ ὁ Χριστός, σὰν μανικὸς ἐραστὴς τῆς ἀνθρωπότητας, ἔψαξε νὰ τὴ βρεῖ, τὴ ζήτησε, ἔφθασε στὸ καταγώγιο ποὺ βρισκόταν καὶ ὅταν παρουσιάστηκε μπροστά της δὲν παρουσιάστηκε σὰν Θεός, δυνατός, ἀλλὰ σὰν ἁπλὸς κοινὸς ἄνθρωπος. Γιὰ νὰ μὴν τρομάξει ὅταν τὸν δεῖ ἤ γιὰ νὰ μὴν ντραπεῖ. Καὶ δὲν τῆς ζήτησε τὸ λόγο, τί ἔκανες, γιατί ἔφυγες ἤ πῶς κατάντησες ἔτσι, ἀλλὰ ἁπλὰ τὴν πῆρε, τὴν καθάρισε, τὴν ξαναομόρφηνε, τὴν ξαναστόλισε καὶ γιὰ νὰ μὴ τοῦ φύγει πάλι τὴν ἔκανε σάρκα Του, σῶμα Του. Αὐτὸ εἶναι ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Τὸ σῶμα τοῦ Θεοῦ.

Μιχάλης Χαραλαμπίδης

 

Στη μνήμη του Μιχάλη Χαραλαμπίδη. 

Γνωρίζετε πολλούς που να αποποιήθηκαν συνειδητά κάθε θέση εξουσίας ,για να κρατήσουν ζωντανό και ανέγγιχτο το ιδεολογικό τους όραμα;

Οδυσσέας Ελύτης, Μυρίσαι το άριστον, μικρός ναυτίλος

 

 

Την άνοιξη δεν τη βρήκα τόσο στους αγρούς, ή, έστω,

σ’ έναν Μποτιτσέλλι όσο σε μια μικρή ΒΑΪΦΟΡΟ κόκκινη

Το Ε-89 του Θουκυδίδη και η τουρκική απειλή

 

Άγαλμα τού Θουκυδίδη (460;-395; π.Χρ.) που ξυνέγγραψε την ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου (431-404 π.Χρ.) ως «Κτήμα Ες Αιεί» τής ανθρωπότητας και θεωρείται, επί δυόμισι χιλιάδες χρόνια επαληθευόμενος, αειθαλής «πατέρας του στρατηγικού ρεαλισμού».

ΑΦΟΥ η Τουρκία είναι – κατά πως η ίδια αυτοπροβάλλεται, αλλά και κάποιοι παρ’ ημίν την προβάλλουν εκφοβιστικώς – πολύ ισχυρότερη από αμφότερα τα κράτη τού Ελληνισμού, γιατί άραγε τόσα χρόνια δεν κατάφερε ακόμη να καταλάβει ολόκληρη την Κύπρο; Ούτε καν το… Καστελόριζο. Μήπως δεν είναι αρκετό το ότι διαθέτει πολλαπλασίως υπέρτερες στρατιωτικές δυνάμεις και διακηρυγμένη βούληση νεο-οθωμανικού μάλιστα επεκτατισμού;

H άγνωστη μάχη: US Marines και Έλληνες νικούν τους Οθωμανούς στη Λιβύη

 

Το 1801 οι Αμερικανοί επιτέθηκαν στις οθωμανικές κτήσεις στη Βόρεια Αφρική προκαλώντας το ξέσπασμα του 1ου Βερβερικού Πολέμου. Το αμερικανικό ναυτικό πέτυχε σημαντικές νίκες αλλά η αποφασιστική μάχη δόθηκε στο έδαφος της Λιβύης και συγκεκριμένα στην αρχαία ελληνική Κυρηναϊκή.  Το 1804 ο Αμερικανός πρώην πρόξενος στην Τύνιδα Γουίλαμ Ίτον (1764–1811), επέστρεψε στη Μεσόγειο Θάλασσα με τον τίτλο του επιτρόπου των ΗΠΑ στη Μεσόγειο. 

Ο Eaton είχε λάβει διαταγή να υποστηρίξει τον νόμιμο διάδοχο του θρόνου της Τρίπολης έναντι του σφετεριστή Γιουσούφ Καραμανλί. Ο νόμιμος διάδοχος, ο Χαμέτ, είχε καταφύγει στην Αίγυπτο. Εκεί τον συνάντησε ο Ίτον πείθοντάς τον να διεκδικήσει τον θρόνο, προσφέροντάς του την αμερικανική υποστήριξη.  Ο Eaton θα συνεργαζόταν για την αποστολή του με την ναυτική μοίρα του αρχιπλοιάρχου Μπάρον. Η μοίρα διέθετε τα εξής σκάφη:  USS Nautilus, USS Hornet και USS Argus. Στον Ίτον  δόθηκε ένα μικρό απόσπασμα επτά πεζοναυτών με επικεφαλής τον  υπολοχαγό Ομπάνον.

Για την Επανάσταση του 1821

 

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Για την Επανάσταση του 1821 

Τι σημαίνει πραγματικά η Ελληνική Επανάσταση του 1821 και γιατί η σημερινή Ελλάδα τιμά τους προδότες της αντί για τους ήρωές της. Ο Θεοφάνης Μαλκίδης μιλάει στο Focus FM με αφορμή την 25η Μαρτίου και θέτει ερωτήματα που κανείς δεν τολμά να απαντήσει. Πώς γίνεται να υπάρχουν περισσότεροι δρόμοι και λεωφόροι με ονόματα ανθρώπων που εξυπηρετούσαν ξένα συμφέροντα, παρά με τα ονόματα του Κολοκοτρώνη, του Μακρυγιάννη, του Καραϊσκάκη και του Αθανασίου Διάκου. Αυτό δεν είναι τυχαίο, υποστηρίζει ο Μαλκίδης, αλλά αντανάκλαση ενός εθνομηδενισμού που έχει διεισδύσει βαθιά στην ελληνική ιστοριογραφία και στα ελληνικά πανεπιστήμια.

Η Αδελφή Πορφυρία

 

 

Χριστός Ανέστη.

Δεν ξέρω πώς να μιλήσω… ούτε τι να γράψω σήμερα…

Γιατί υπάρχουν στιγμές που η καρδιά προηγείται των λέξεων και τα μάτια μιλούν πιο αληθινά από τα χείλη.

Η αδελφή Πορφυρία εκοιμήθη…

και μέσα μου όλα σιωπούν.

Και όμως… μέσα σε αυτή τη σιωπή, γεννιέται μια ειρήνη παράξενη, βαθιά,σαν εκείνη που άφηνε όταν στεκόταν δίπλα σου χωρίς να πει πολλά…

και όμως σου έλεγε τα πάντα.

Την θυμάμαι…

«Χακάν Φιντάν»…

 

 

Ο Σενέρ Λεβέντ εξευτελίζει τον Τούρκο ΥΠΕΞ

Ο Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος Σενέρ Λεβέντ τολμά να σχολιάσει τις δηλώσεις του Τούρκου υπουργού εξωτερικών , με τρόπο που δεν τολμούν πολλοί δικοί μας αλλά ακόμα και οι «φίλοι και σύμμαχοι μας» στην Ε.Ε, στα ΗΕ και στο ΝΑΤΟ.

Φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά που ο δημοσιογράφος μας εκπλήσσει ευχάριστα.

Πολεμά εδώ και χρόνια ενάντια στην τουρκική κατοχή στην Κύπρο , με κίνδυνο της ζωής του, αλλά δεν πτοείται.

Αξίζει να διαβάσουμε αυτά που γράφει με το γλαφυρό ύφος του:

Το εκκλησάκι της Παναγίας που χτίστηκε από κρασί και χώμα στην άκρη του βράχου.

 

Το όμορφο εκκλησάκι από ψηλά από το UP DRONES YouTube channel

 

Το εκκλησάκι της Παναγίας που χτίστηκε από κρασί και χώμα στην άκρη του βράχου. Δείτε από ψηλά την δυσπρόσιτη «Κρασοπαναγιά» στα Μέθανα (βίντεο drone)

Στη χερσόνησο των Μεθάνων, στο δυτικότερο άκρο της περιοχής, κρυμμένο ανάμεσα σε απόκρημνα και απότομα βράχια, βρίσκεται ένα μικρό εκκλησάκι.

Εξαιτίας της δύσκολης πρόσβασης του, το εκκλησάκι είναι σχετικά άγνωστο σε όσους επισκέπτονται για πρώτη φορά την όμορφη χερσόνησο της βορειοανατολικής Πελοποννήσου.

 

Ένα άκρως επίκαιρο ποίημα του Καβάφη"

 

"Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώμεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

Και κάθομαι και... απελπίζομαι τώρα εδώ.

Νταχάου 1945 : μια διαφορετική Ανάσταση

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

Νταχάου 1945,: μια διαφορετική Ανάσταση

Μετά από τα Πάθη, το Γολγοθά και τη Σταύρωση, έρχεται η   Ανάσταση, να δώσει τη βεβαιότητα  της νίκης επί του θανάτου, την ελπίδα της ζωής. Ωστόσο υπάρχουν μέσα στον πανδαμάτορα χρόνο συγκλονιστικές στιγμές,  που αποδεικνύουν στην πράξη το μήνυμα της Ανάστασης, όπως  το 1945 στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου.

Σε όλη την Ευρώπη κινούνται με το τρένο, εδώ όχι....

 

 

Πηγή:http://malkidis.blogspot.gr/

Οι εν Σαμοθράκη Πέντε Νεομάρτυρες

Τη αυτή ημέρα μνήμη των Αγίων Νεομαρτύρων των εν Σαμοθράκη μαρτυρησάντων ( † Απρίλιος 1835).

Αυτοί οι Άγιοι Μάρτυρες του Χριστού, που αποκαλύφθηκαν πρόσφατα και υπήρξαν καλλίνικοι, ο Μανουήλ, ο Θεόδωρος, ο Γεώργιος και ο άλλος, ο νεώτερος Γεώργιος, είχαν πατρίδα το νησί Σαμοθράκη, ο Μιχαήλ, όμως, καταγόταν από την μεγαλόνησο Κύπρο, και μαρτύρησαν υπερήφανα κατά τον 19° αιώνα, γι’ αυτούς δε η μαρτυρία έχει ως εξής: Κατά το 1821, έτος κατά την διάρκεια του οποίου επαναστάτησε το ευγενές γένος των Ελλήνων ενάντια στους εξουσιαστές άπιστους Αγαρηνούς, σε πιο πικρή δουλεία περιήλθε και αυτό το νησί της Σαμοθράκης· διότι αυτοί, αφού εισέβαλαν από την Άβυδο και την Τένεδο και άλλους πάμπολλους τόπους, οι μαινόμενοι Αγαρηνοί, μεγάλο μέρος των κατοίκων της, από την μία τους άνδρες τους δολοφόνησαν με μαχαίρι, από την άλλη τις γυναίκες μαζί με τα παιδιά, αφού τους απήγαγαν και με την βία, τους έστειλαν αιχμαλώτους και στην Ανατολή και στην Ευρώπη και στην Αίγυπτο.

Το τίμημα της Ελευθερίας μας. Το Ολοκαύτωμα της Νάουσας

Θεοφάνης Μαλκίδης

Το  ολοκαύτωμα της Νάουσας: το τίμημα της Ελευθερίας μας  

Η Νάουσα, κατά την περίοδο πριν την Επανάσταση, υπήρξε ένα σημαντικό, οικονομικό, εμπορικό,  διαμετακομιστικό και πολιτιστικό κέντρο. Ο Αλή Πασάς,  είχε επιχειρήσει τρεις φορές , το 1795, το 1798 και το 1804 να την αποσπάσει χωρίς, να τα καταφέρει, χάρη στην σθεναρή αντίσταση των κατοίκων και τον πολυποίκιλο αγώνα, που κατέβαλε ο Ζαφειράκης (Λογοθέτης) Θεοδοσίου.

Στα τέλη του Ιανουαρίου του 1822, οι  επαναστάτες συγκεντρώθηκαν στη Μονή Παναγίας Δοβρά, λίγο πιο έξω από τη Βέροια, με σκοπό να κυκλώσουν τη Νάουσα και να την κυριεύσουν. Στις 22 Φλεβάρη, οι επαναστάτες θα απελευθερώσουν τη Νάουσα, κηρύσσοντας  την επανάσταση από την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου. Λίγο αργότερα, θα αποφασίσουν να κινηθούν και κατά της Βέροιας, ωστόσο αυτή τους η προσπάθεια θα αποτύχει, αναγκάζοντάς τους να υποχωρήσουν ξανά περιμετρικά ή πίσω από τα τείχη της Νάουσας.

Το Ολοκαύτωμα της Νάουσας

 

🥀Οι 2000 νεομάρτυρες του ολοκαυτώματος της Νάουσας (1822)

 η μνήμη τους τιμάται την Κυριακή του Θωμά🥀

Εκδήλωση Μνήμης και Τιμής για τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Παμποντιακόν Πανοΰρ 2026: Ιστορική στιγμή μνήμης και παρακαταθήκης για τον Ποντιακό Ελληνισμό

Η Ένωση Ποντίων Σουρμένων μετατρέπεται σε ζωντανό κέντρο του έργου του Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Σε μια βαθιά συμβολική και φορτισμένη συγκινησιακά εκδήλωση, η Ένωση Ποντίων Σουρμένων τίμησε τη μνήμη του Μιχάλη Χαραλαμπίδη, στο πλαίσιο του Παμποντιακού Πανοΰρ «Τη Θωμά ‘ς σα Σούρμενα», αναδεικνύοντας το έργο και την προσφορά του ως μια διαχρονική πνευματική παρακαταθήκη.

Κως, 16 Απριλίου 1945: Το τελευταίο ατιμώρητο έγκλημα των Γερμανών μαζί στην κατεχόμενη Ελλάδα,

 Κως, 16 Απριλίου 1945: Το τελευταίο ατιμώρητο έγκλημα των Γερμανών μαζί στην κατεχόμενη Ελλάδα.

Του ΘΕΟΦΑΝΗ ΜΑΛΚΙΔΗ

Την περίοδο της φρικτής κατοχής της πατρίδας μας, οι Γερμανικές, οι Ιταλικές, οι Βουλγαρικές στρατιωτικές δυνάμεις, σε συνεργασία με τους ελληνόφωνους και άλλους συνεργάτες τους,  μετέτρεψαν την Ελλάδα σε ένα διαρκές Ολοκαύτωμα.

Ελληνίδες και Έλληνες, βρέφη, παιδιά και ηλικιωμένοι, αθώοι άνθρωποι δολοφονήθηκαν, ενώ οι οικίες, ακόμη και τα κοιμητήρια τους καταστράφηκαν σε εκατοντάδες μαρτυρικές πόλεις  και  χωριά, ενώ οι εγκληματίες δεν τιμωρήθηκαν ποτέ.

Μιχάλης Χαραλαμπίδης : «Η πολιτική ή είναι ιερή ή δεν είναι πολιτική»

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

 

Μιχάλης Χαραλαμπίδης : «Η πολιτική ή είναι ιερή ή δεν είναι πολιτική»

 

Από την ομιλία του Θεοφάνη Μαλκίδη στην εκδήλωση για τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη. Ένωση Ποντίων Σουρμένων, 15 Απριλίου 2026.

 

 Λόγος Ελληνικός

 

«Πάντοτε πίστευα και η ιστορία μου έδινε  δίκαιο, ότι η Ελλάδα μπορεί να γίνει κέντρο μορφωτικό του κόσμου, όχι μόνο για το χθες αλλά για το αύριο», είχε αναφέρει ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης, μιλώντας πριν μερικά χρόνια στον ίδιο χώρο που βρισκόμαστε και εμείς απόψε, τιμώντας τη μνήμη και το έργο του, εδώ στην ιστορική  Ένωση Ποντίων Σουρμένων.