Γεώργιος Κατσάνης. Κύπρος 1974

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

Θεοφάνης Μαλκίδης

Γεώργιος Κατσάνης, Διοικητής της 33ης Μοίρας Καταδρομών Κύπρος 1974.

Ο Γεώργιος Κατσάνης γεννήθηκε το 1934 στο Σιδηρόκαστρο Σερρών, από οικογένεια προσφύγων από την Ανατολική Θράκη. Κατά τη διάρκεια της κατοχής, η οικογένεια του εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου στη συνέχεια ο Κατσάνης εντάχθηκε στο τμήμα στίβου του «ΓΣ Ηρακλής», με τον οποίο διακρίθηκε στα 100 και 200 μέτρα, τη σκυταλοδρομία και το άλμα σε μήκος (Το στρατόπεδο της Δ’ Μοίρας Καταδρομών στη Ρεντίνα Θεσσαλονίκης και της 35ης Μοίρας Καταδρομών στο Σταυροβούνι της Κύπρου, όπως και το κλειστό γήπεδο του «Ηρακλή» σήμερα φέρουν  το όνομα Γεώργιος Κατσάνης). To 1952 εισήχθηκε στη Σχολή Ευελπίδων και το 1956 στο Σώμα Καταδρομών στο οποίο εκπαιδεύτηκε ως καταδρομέας, αλεξιπτωτιστής, αναρριχητής και χιονοδρόμος. Το 1973 μετατέθηκε στην Κύπρο με το βαθμό του ταγματάρχη, αναλαμβάνοντας τη διοίκηση της 33ης Μοίρας Καταδρομών (ΜΚ) με έδρα την Κερύνεια.

Κατά την έναρξη της εισβολής της Τουρκίας στις 20 Ιουλίου 1974, η 33η Μοίρα βρισκόταν προσωρινά στη Λευκωσία και ένας λόχος της διατάχθηκε να καλύψει το αεροδρόμιο Λευκωσίας και οι υπόλοιποι δυο λόχοι υπό τον Κατσάνη να μεταβούν στο χώρο διασποράς της μονάδας στο Μπέλλα-Πάις Κερύνειας. Καθ’ οδόν μετά την Κλεπίνη, η αυτοκινητοπομπή προσβλήθηκε από τουρκικά αεροσκάφη τα οποία κατέστρεψαν το σύνολο των οχημάτων, αναγκάζοντας τους καταδρομείς να διανύσουν τα τελευταία χιλιόμετρα πεζοί.

Την νύχτα της 20ης Ιουλίου και σε συνεργασία με τις 31η, 32η και 34η μοίρες, η 33η Μοίρα επιχείρησε στα μετόπισθεν των τουρκικών δυνάμεων με στόχο την κατάληψη του στρατοπέδου των Τούρκων αλεξιπτωτιστών στο ύψωμα Κοτζά Kαγιά που βρίσκεται πάνω από το χωριό Αγύρτα και νότια του κάστρου του Αγίου Ιλαρίωνα. Το ύψωμα αυτό στις παρυφές του Πενταδάκτυλου ήταν στρατηγικής σημασίας καθότι ο έλεγχός του θα απέκοπτε την κύρια οδική αρτηρία Κερύνειας – Λευκωσίας.

Η αποστολή της 33^ης ΜΚ κατά την επιχείρηση ήταν να καταλάβει τη θέση Πετρομούθια. Λίγο πριν τα μεσάνυχτα, οι καταδρομείς προσέγγισαν το τουρκικό στρατόπεδο από τρεις πλευρές και ακολούθησε σφοδρή μάχη εκ του συστάδην, γνωστή ως Μάχη του Κοτζά Καγιά, που κατέληξε στην ολοκληρωτική κατάληψη του στρατοπέδου. Το πρωί της 21ης Ιουλίου όμως, κάτω από συνεχείς τουρκικές αντεπιθέσεις, οι καταδρομείς αναγκάστηκαν να συμπτυχθούν εξαιτίας της έλλειψης πυρομαχικών και της απουσίας ενισχύσεων πεζικού.

Είχε ξημερώσει η 21η Ιουλίου 1974, ήταν ημέρα Κυριακή, όπως σήμερα πενήντα χρόνια μετά. Ώρα 9η. Στη δεξιά πτέρυγα της 33 Μοίρας Καταδρομών, ο Ταγματάρχης Γεώργιος Κατσάνης, προσπαθεί να εξουδετερώσει την τουρκική αντίσταση βοηθούμενος από τέσσερις καταδρομείς. Άλλες ομάδες καταδρομέων κάλυπταν πιο πίσω, χωρίς όμως οπτική επαφή με το σημείο, προφανώς λόγω της ιδιομορφίας του εδάφους στη συγκεκριμένη περιοχή του Αγίου Ιλαρίωνα.

Σ’ αυτό ακριβώς το σημείο ο Διοικητής της Μοίρας σηκώνεται και προσπαθεί να λάβει προωθημένη θέση μάχης. Και ενώ όλοι στόχευαν μπροστά προς το μέρος των Τούρκων εισβολέων, σφαίρα ελεύθερου σκοπευτή, προερχόμενη από την άλλη πλευρά του βράχου, κτυπάει το Διοικητή από αριστερά.

Τη στιγμή που ο Γεώργιος Κατσάνης έπεφτε στο έδαφος, συνεχείς ριπές αυτομάτων όπλων γάζωναν κυριολεκτικά το σημείο εκείνο για αρκετά λεπτά. Η προσπάθεια να στραφούν τα πυρά των συμπολεμιστών του προς τα αριστερά, έφεραν το αντίθετο αποτέλεσμα. Οι Τούρκοι τους καθήλωσαν με καταιγισμό πυρών και ο βράχος έγινε διάτρητος από τις εκατοντάδες σφαίρες που δέχθηκε.

 

Επανειλημμένες και απεγνωσμένες προσπάθειες δυο καταδρομέων από την ομάδα των τεσσάρων να προστρέξουν και να βοηθήσουν το Διοικητή απέβησαν άκαρπες, με αποτέλεσμα να κινδυνεύσουν άμεσα. Ένας απ’ αυτούς, στην τελευταία προσπάθειά τους, τραυματίζεται και αποχωρεί. Για δεκαπέντε λεπτά, όλοι αμήχανοι, απεγνωσμένα προσπαθούν ν’ αποφύγουν το θάνατο, ώσπου οι καταδρομείς διέφυγαν από το φονικό σημείο.

Η μάχη κράτησε για άλλες δυο ώρες σε άλλα σημεία του Αγίου Ιλαρίωνα, χωρίς οι Καταδρομείς να κατορθώσουν να προχωρήσουμε προς το σημείο όπου βρισκόταν το νεκρό σώμα του Διοικητή, ενώ στη συνέχεια ακολούθησαν τα τμήματα που άρχισαν εντωμεταξύ να οπισθοχωρούν.

Όσο περνούσε ο χρόνος, όλοι συνειδητοποιούσαν τι ακριβώς είχε συμβεί. Ο γενναίος πολεμιστής, ο άξιος Διοικητής, είχε περάσει την πύλη των αθανάτων.

Οι πεσόντες και οι αγνοούμενοι Καταδρομείς της Επιχείρησης «Νίκη» , Κύπρος 21-22 Ιουλίου 1974 και οι δύο συμπατριώτες μου ήρωες.

Θεοφάνης Μαλκίδης

 

Οι πεσόντες και οι αγνοούμενοι Καταδρομείς της Επιχείρησης «Νίκη» , Κύπρος 21-22 Ιουλίου 1974 και οι δύο συμπατριώτες μου  ήρωες.

 

Ο ασυμβίβαστος Φώτης Κόντογλου

Σαν μια απλή τεκμηρίωση εκείνων που γράψαμε τις προάλλες, ότι ο Κόντογλου μπροστά στον αγώνα του δεν λογάριαζε κανέναν κι αυτό μπορεί μεν, όπως έχει πει ο ίδιος, να το πλήρωσε ακριβά, δεν του άλλαξε όμως και μυαλά, αναδημοσιεύουμε μια πολύ χαρακτηριστική επιστολή του προς τον τότε Πατριάρχη Αθηναγόρα. Πόσοι είναι άραγε αυτοί που έχουν στείλει μια τέτοια επιστολή προς κάποιον «ισχυρόν» ή μάλλον «πανίσχυρον»; Πίστεψε ποτέ ο Κόντογλου, ότι μετά από τέτοια «καμώματα» δεν θα του κηρύξουν τον πόλεμο; Η απάντηση του Πατριαρχείου που συνδημοσιεύουμε δεν αφήνει και πολλά περιθώρια αμφιβολίας.

 

«Επιστολή προς τον Πατριάρχην Αθηναγόραν»

 

(Ιδιόχειρη σημείωση του Φώτη Κόντογλου με κόκκινο μελάνι, σε αντίγραφο με καρμπόν δικής του ιδιόχειρης επιστολής)

 

Προς

Την Αυτού Θείαν Παναγιότητα Αρχιεπίσκοπον Κωνσταντινουπόλεως Νέας Ρώμης και Οικουμενικόν Πατριάρχην Αθηναγόραν.

Παναγιώτατε,

Αίας, ο βράχος των Αχαιών

 

(Πηγή: salamina.gr)

Αίας, ο βράχος των Αχαιών

Αποστολία Κ. Λάππα,
Μαθήτρια Γ΄ Γυμνασίου

Ο Αίας ήταν Έλληνας ήρωας του Τρωικού πολέμου. Ήταν γιός του Τελαμώνα, Βασιλέως της Σαλαμίνος και της Εριβοίας ή Περιβοίας, ενώ είχε και έναν νεότερο ετεροθαλή αδερφό, τον Τεύκρο.

Όταν ήταν ακόμη βρέφος, ο φίλος του πατέρα του, Ηρακλής, επισκέφθηκε την Σαλαμίνα και μόλις τον είδε, τον πήρε στα χέρια του και τον σκέπασε με την λεοντή του. Γι’ αυτό τον λόγο, έγινε τόσο δυνατός, σχεδόν άτρωτος[1]. Μεγάλωσε κοντά στον σοφό κένταυρο Χείρωνα, μαζί με άλλους ήρωες του Τρωικού πολέμου. Εκεί διδάχθηκε αστρονομία, ιατρική, μουσική, μαντική, πολεμική και κυνηγετική τέχνη.

Κύπρος Ελεύθερη Ελληνική (συνέντευξη)

  

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Κύπρος Ελεύθερη Ελληνική 

 H συνέντευξη αναφέρεται στη μαύρη επέτειο του «Αττίλα», υπογραμμίζοντας ότι το Κυπριακό δεν είναι ένα ζήτημα διακοινοτικής διαφοράς, αλλά διεθνές έγκλημα, εισβολή και συνεχιζόμενη παράνομη κατοχή .

Καταγγέλλεται  η στάση υποχωρητικότητας και τις συνομιλίες με την τουρκική πλευρά, τονίζοντας ότι η πολιτική των «ήρεμων νερών» και των παραχωρήσεων αποθρασύνει την Τουρκία.

Επισημαίνεται ότι η Τουρκία εντείνει τη στρατηγική της «Γαλάζιας Πατρίδας» στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο, ενώ η Αθήνα και η Λευκωσία αποδέχονται τετελεσμένα αντί να προβάλουν σθεναρή αντίσταση.

Υποστηρίζεται ότι η μόνη δίκαιη και βιώσιμη λύση είναι η πλήρης αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής και των εποίκων, η ελευθερία της Κύπρου.

Η συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό Αλερτ 

ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΥΠΡΟΣ ΚΑΙ Η ΑΟΖ ΜΑΣ

 ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ

ΚΥΠΡΟΣ ΚΑΙ Η ΑΟΖ ΜΑΣ

ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ

ΓΙ ΑΥΤΟ ΖΗΤΑΜΕ TO ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ, ΩΣΤΕ

NA ΓΙΝΕΙ Ο ΚΑΤΩΘΕΝ ΧΑΡΤΗΣ ΝΕΟΣ ΝΟΜΟΣ

(Πηγή εικόνας: J. L. Suárez de Vivero, Universidad de Sevilla, MarinePlan Atlas, σελ. 92)

Σ. Σ. Ο τίτλος του βιβλίου: “ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ Η ΘΡΑΚΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΝΕΑ ΚΥΠΡΟΣ”, είναι

από την ομιλία του συγγραφέα στην Κ.Ε. του ΠΑΣΟΚ, με αφορμή τη συνάντηση του

Νταβός στις 31 Ιανουαρίου 1988. ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΜΙΧΑΛΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ.

Διδυμότειχο 20 Ιουλίου 2026. 

Ευέλθοντας Ιωαννίδης

 

Ήρωας Ευέλθοντας Ιωαννίδης -Πολέμησε μέχρι τέλους βάλλοντας κατά των Τούρκων όντας μόνος με το αντιαεροπορικό του.

 

Μενέλαος, ο ευγενικός Βασιλιάς της Σπάρτης

(Πηγή: blogs.sch.gr)

Ιωάννα Κ. Λάππα,
Μαθήτρια Α΄ Γυμνασίου

Ο Μενέλαος ήταν Έλληνας βασιλιάς της αρχαίας Σπάρτης και ήταν ένα από τα τρία παιδιά του Ατρέα ή του Πλησθένη[1] και της Αερόπης. Τα αδέρφια του ήταν ο Αγαμέμνων[2] και η Αναξίβια ή Αναξιβία[3], ενώ θεωρούταν ξάδελφος του Παλαμήδη, γιου του Ναυπλίου[4].

Για την Κύπρο, πενηνταδύο χρόνια μετά την τουρκική εισβολή και κατοχή (συνέντευξη)

 

Για την Κύπρο

 

Ο Θεοφάνης Μαλκίδης στο ραδιοφωνικό σταθμό του Ηρακλείου Κρήτης CRETAONE 102,3:

«Η Κύπρος παραμένει η τελευταία κατεχόμενη χώρα της Ευρώπης» – Ποια είναι η μόνη ιστορικά ορθή κατεύθυνση για την επίλυση του Κυπριακού;

Ο Θεοφάνης Μαλκίδης, μιλώντας στο CRETAONE 102,3 από τη Λευκωσία, υποστήριξε ότι η τουρκική κατοχή συνεχίζεται με την ανοχή της διεθνούς κοινότητας, ενώ εξέφρασε την αντίθεσή του σε κάθε λύση που, όπως είπε, οδηγεί στη νομιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής

Σκληρή κριτική στη διεθνή κοινότητα, τον ΟΗΕ και το ΝΑΤΟ άσκησε ο διδάκτορας Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών Θεοφάνης Μαλκίδης,  μιλώντας από τη Λευκωσία στο CRETAONE 102,3, με αφορμή τη συμπλήρωση 52 χρόνων από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο.

Μιλώντας στην εκπομπή Newsroom και στον Γιάννη Ραψομανίκη, υπογράμμισε ότι η κατοχή συνεχίζεται με την ανοχή των μεγάλων δυνάμεων, ενώ εξέφρασε την αντίθεσή του σε οποιαδήποτε λύση του Κυπριακού που, όπως είπε, οδηγεί στη νομιμοποίηση των τετελεσμένων του 1974.

Από τη Μακεδονίτισσα της Λευκωσίας, όπου βρίσκεται για να τιμήσει τους πεσόντες της τουρκικής εισβολής αλλά και τους αγνοούμενους, ο Θεοφάνης Μαλκίδης μετέφερε το μήνυμα ότι η κυπριακή τραγωδία δεν αποτελεί μόνο μια ιστορική μνήμη, αλλά ένα ζήτημα που εξακολουθεί να παραμένει ανοικτό.

 

Όπως ανέφερε, η παρουσία του στην Κύπρο έχει βαθιά προσωπική διάσταση, καθώς, όπως είπε, τιμά τόσο συγγενικά του πρόσωπα που έχασαν τη ζωή τους το 1974 υπερασπιζόμενοι την ελευθερία όσο και όλους όσοι πολέμησαν κατά την τουρκική εισβολή.

 «Από εδώ, από το στρατιωτικό κοιμητήριο της Μακεδονίτισσας, αντιλαμβάνεται κανείς το μέγεθος της θυσίας του Ελληνισμού», σημείωσε, κάνοντας λόγο για έναν τόπο όπου αναπαύονται Ελλαδίτες και Κύπριοι στρατιώτες, καταδρομείς, αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και πολίτες που έπεσαν κατά την υπεράσπιση της Κύπρου.

Αναφερόμενος στα γεγονότα του 1974, ο κ. Μαλκίδης υποστήριξε ότι οι Κύπριοι γνωρίζουν πως οι ευθύνες για την τραγωδία δεν βαρύνουν τον ελληνικό λαό, αλλά συγκεκριμένα κέντρα εξουσίας και διεθνείς παράγοντες. Όπως είπε, στοιχεία από βρετανικά και αμερικανικά αρχεία, τα οποία έχουν δει το φως της δημοσιότητας, καταδεικνύουν, κατά την εκτίμησή του, ότι η Τουρκία βρήκε το κατάλληλο διεθνές περιβάλλον προκειμένου να πραγματοποιήσει την εισβολή.

Παράλληλα, εκτίμησε ότι η στάση αυτή δεν περιορίστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Βρετανία, αλλά επεκτάθηκε και στη Σοβιετική Ένωση, η οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, επίσης δεν αντέδρασε απέναντι στα γεγονότα του 1974.

Κριτική σε ΟΗΕ και ΝΑΤΟ

Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίστηκε απέναντι στη λειτουργία διεθνών οργανισμών, υποστηρίζοντας ότι τόσο κατά το παρελθόν όσο και σήμερα δεν υπερασπίζονται ουσιαστικά το διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

 

Σύμφωνα με τον κ. Μαλκίδη η στάση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών αλλά και του ΝΑΤΟ αποδεικνύει ότι προτεραιότητα δίδεται στα γεωπολιτικά, οικονομικά και επιχειρηματικά συμφέροντα και όχι στην αποκατάσταση της νομιμότητας.

Υποστήριξε ακόμη ότι η ανοχή της διεθνούς κοινότητας από το 1974 μέχρι σήμερα έχει δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε να επιχειρείται πλέον η πολιτική νομιμοποίηση των αποτελεσμάτων της τουρκικής εισβολής.

«Η τελευταία κατεχόμενη χώρα της Ευρώπης»

Ο Θεοφάνης Μαλκίδης χαρακτήρισε την Κυπριακή Δημοκρατία ως τη μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που εξακολουθεί να βρίσκεται υπό κατοχή, επισημαίνοντας ότι η Λευκωσία παραμένει η τελευταία διαιρεμένη πρωτεύουσα της Ευρώπης.

Όπως υποστήριξε, πενήντα δύο χρόνια μετά την εισβολή, η κατάσταση αυτή εξακολουθεί να υφίσταται χωρίς ουσιαστική αντίδραση από τη διεθνή κοινότητα, γεγονός που, κατά την άποψή του, συνιστά αποτυχία τόσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και των διεθνών οργανισμών.

Παράλληλα, άσκησε κριτική στις πολιτικές επιλογές που ακολούθησαν τις τελευταίες δεκαετίες, σημειώνοντας ότι η συζήτηση μετατοπίστηκε σταδιακά από την απελευθέρωση της Κύπρου προς λύσεις που, σύμφωνα με τον ίδιο, οδηγούν στην αποδοχή των τετελεσμένων της εισβολής.

Η κριτική για τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία

Ο κ. Μαλκίδης χαρακτήρισε το μοντέλο της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας ως μη βιώσιμη λύση, εκφράζοντας την άποψη ότι οδηγεί στη νομιμοποίηση της κατοχής αντί στην αποκατάσταση της ιστορικής πραγματικότητας. Υποστήριξε ακόμη ότι μια τέτοια μορφή διακυβέρνησης δεν εξασφαλίζει λειτουργικό κράτος, επικαλούμενος ζητήματα όπως η εκ περιτροπής προεδρία, τα δικαιώματα βέτο, η μη επιστροφή όλων των προσφύγων στις εστίες τους και η μη πλήρης αποκατάσταση των περιουσιακών δικαιωμάτων.

Παράλληλα, εξέφρασε την ανησυχία του για τις συζητήσεις που, όπως ανέφερε, βρίσκονται σε εξέλιξη σχετικά με μια νέα προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού, εκτιμώντας ότι θα μπορούσε να προκύψει πρόταση ακόμη δυσμενέστερη από το Σχέδιο Ανάν.

 

Ευρωπαϊκή Ένωση, οικονομικά συμφέροντα και επιλεκτική εφαρμογή του διεθνούς δικαίου

Αναφερόμενος στον ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο Θεοφάνης Μαλκίδης υποστήριξε ότι οικονομικά και επιχειρηματικά συμφέροντα υπερισχύουν της εφαρμογής του διεθνούς δικαίου.

Στο πλαίσιο αυτό διερωτήθηκε γιατί συνεχίζονται, όπως είπε, πτήσεις προς το παράνομο αεροδρόμιο της Τύμπου, γιατί επιδοτούνται δραστηριότητες στα κατεχόμενα και γιατί δεν εφαρμόζονται αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που αφορούν τις περιουσίες των Ελληνοκυπρίων.

Εξέφρασε επίσης προβληματισμό για το γεγονός ότι εξακολουθούν να υπάρχουν αγνοούμενοι, υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία δεν έχει παράσχει τις αναγκαίες πληροφορίες για την πλήρη διακρίβωση της τύχης τους.

Ο κ. Μαλκίδης υποστήριξε ότι εξακολουθούν να ισχύουν ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών που προβλέπουν την αποχώρηση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων ως βασική προϋπόθεση για την επίλυση του Κυπριακού.

 

Ωστόσο, όπως ανέφερε, η διεθνής κοινότητα δεν απαιτεί με την ίδια ένταση ούτε την αποχώρηση των εποίκων ούτε την πλήρη διαλεύκανση της τύχης των αγνοουμένων.

Μάλιστα, επικαλέστηκε το παράδειγμα των Ηνωμένων Πολιτειών μετά το 1974, σημειώνοντας ότι είχαν ζητήσει τη διακρίβωση της τύχης ακόμη και του τελευταίου Αμερικανού πολίτη που αγνοούνταν στην Κύπρο, σε αντίθεση, όπως υποστήριξε, με τη στάση που τηρείται απέναντι στους Ελληνοκύπριους αγνοουμένους.

Σχολιάζοντας τις πρόσφατες εξελίξεις, ο Θεοφάνης Μαλκίδης έκανε λόγο για συνεχή κλιμάκωση της τουρκικής ρητορικής τόσο απέναντι στην Κύπρο όσο και στο Αιγαίο και τη Θράκη. Κατά την εκτίμησή του, η πολιτική της Άγκυρας εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική αναθεωρητισμού, η οποία, όπως είπε, δεν περιορίζεται μόνο στο Κυπριακό.

 

«Η λύση είναι η απελευθέρωση»

Ερωτηθείς για την αλλαγή της ελληνικής προσέγγισης στο Κυπριακό κατά τις τελευταίες δεκαετίες, ο κ. Μαλκίδης υποστήριξε ότι εγκαταλείφθηκε σταδιακά η λογική της απελευθέρωσης και αντικαταστάθηκε από προτάσεις που δεν επέλεξε ποτέ ο ελληνισμός.

Όπως ανέφερε, θεωρεί ότι η μόνη ιστορικά ορθή κατεύθυνση παραμένει η αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων, η αποκατάσταση των δικαιωμάτων των προσφύγων, η επιστροφή των περιουσιών και η πλήρης διακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων.

 

Κλείνοντας ο κ. Μαλκίδης αφιέρωσε τη συζήτηση στους ανθρώπους που έπεσαν κατά την τουρκική εισβολή του 1974, από την Αμμόχωστο έως τη Μόρφου και σε κάθε σημείο όπου υπήρξε αντίσταση. Παράλληλα, απέτισε φόρο τιμής στους αγνοουμένους, τονίζοντας ότι, πενήντα δύο χρόνια μετά, εξακολουθούν να συμβολίζουν την ανάγκη διατήρησης της ιστορικής μνήμης και της διεκδίκησης της αλήθειας για τα γεγονότα της κυπριακής τραγωδίας.

 

Δείτε τη συνέντευξη 

Κύπρος

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

Κύπρος

Είναι πολλές φορές τα πρόσωπα με τις πράξεις, την έμπνευσή τους και το λόγο τους που κατορθώνουν να απεικονίσουν έναν τόπο ή τον τόπο τους. Και αυτή η καταγραφή να μεταφέρεται εις τους αιώνες με όλους τους τρόπους της ανθρώπινης έκφρασης. Άλλοτε είναι η γη, το ύδωρ, ο αέρας που επηρεάζουν τους ανθρώπους της δημιουργίας, προκειμένου να αντιληφθούν το μέγεθος, την ταυτότητα, το ιστορικό φορτίο, τη πολιτιστική κληρονομιά, το καθήκον, τη διατήρηση της μνήμης, την ελληνικότητα.

Νόμο είπαμε, για το Χάρτη της Σεβίλλης. Εσείς ξαναστέλνετε εξορία το Θουκιδίδη.

 Νόμο είπαμε, για το Χάρτη της Σεβίλλης.

Εσείς ξαναστέλνετε εξορία το Θουκιδίδη.

ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ

Το Μικρό της θαλάσσης κράτος κάνει τη δεύτερη εξορία, γιατί ο συγγραφέας του

Πελοποννησιακού Πολέμου επιμένει για το Μέγα. 

Γράφει ο Χ. Κηπουρός

Αυτή η χώρα δεν σε αφήνει ποτέ να βαρεθείς... (συνέντευξη)

 

 

Στο νέο βίντεο της Άμυνας & Γεωστρατηγικής, ο Θεοφάνης Μαλκίδης σχολιάζει την υπόθεση του Θάνου Ντόκου και των Ρώσων φαρσέρ, αλλά και το ευρύτερο ζήτημα της τουρκικής διείσδυσης σε Θράκη και Αιγαίο.

Το κεντρικό ερώτημα είναι απλό:

Τι αποκαλύπτουν τέτοιες υποθέσεις για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το ελληνικό κράτος, η εξωτερική πολιτική και οι μηχανισμοί άμυνας απέναντι στην τουρκική στρατηγική;

Ο Θεοφάνης Μαλκίδης αναλύει το πώς η Τουρκία επιχειρεί συστηματικά να διεισδύσει σε κρίσιμες περιοχές ελληνικού ενδιαφέροντος, από τη Θράκη μέχρι το Αιγαίο, αξιοποιώντας προπαγάνδα, δίκτυα επιρροής, μειονοτικά ζητήματα και τη γεωπολιτική αδράνεια της ελληνικής πλευράς.

Λευτεριά στους Αρμένιους πολιτικούς κρατούμενους

1.000 ημέρες αιχμαλωσίας. 1.000 ημέρες σιωπής.

Αυτές τις μέρες συμπληρώνονται 1.000 ημέρες από την έναρξη των συλλήψεων των Αρμενίων ηγετών του Αρτσάχ από το καθεστώς του Αζερμπαϊτζάν.

Εδώ και σχεδόν τρία χρόνια, 19 Αρμένιοι όμηροι – πολιτικοί ηγέτες, στρατιωτικοί αξιωματούχοι και πολίτες – κρατούνται αυθαίρετα σε φυλακές του Αζερμπαϊτζάν. Ανάμεσά τους βρίσκονται οι πρώην Πρόεδροι του Αρτσάχ, υπουργοί, ανώτατοι στρατιωτικοί .

Οι κρατήσεις τους δεν αποτελούν πράξη δικαιοσύνης. Αποτελούν πολιτική ομηρία. Οι καταγγελίες για εξαναγκασμένες ομολογίες, απάνθρωπες συνθήκες κράτησης, στέρηση θεμελιωδών δικαιωμάτων και προσχηματικές δίκες προκαλούν σοβαρές ανησυχίες για τη συμμόρφωση του Αζερμπαϊτζάν με το διεθνές δίκαιο.

Την ίδια στιγμή, περισσότεροι από 120.000 Αρμένιοι εκδιώχθηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες στο Αρτσάχ, ενώ η διεθνής κοινότητα εξακολουθεί να περιορίζεται, σε μεγάλο βαθμό, σε δηλώσεις ανησυχίας.

1.000 ημέρες είναι πάρα πολλές.

Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε η αιχμαλωσία αυτών των ανθρώπων να μετατραπεί σε μια «ξεχασμένη υπόθεση». Η σιωπή ενθαρρύνει την ατιμωρησία και η ατιμωρησία ανοίγει τον δρόμο για νέες παραβιάσεις.

Η άμεση και άνευ όρων απελευθέρωση όλων των Αρμενίων αιχμαλώτων και πολιτικών ομήρων δεν αποτελεί μόνο ανθρωπιστική επιταγή. Είναι υποχρέωση που απορρέει από το διεθνές δίκαιο και βασική προϋπόθεση για οποιαδήποτε πραγματική και δίκαιη ειρήνη στον Νότιο Καύκασο.

1.000 ημέρες. 19 ζωές. Μία απαίτηση: Ελευθερία.

#FreeArmenianHostages #FreeArmenianPrisoners #Artsakh #Armenia #HumanRights #1000Days #StandWithArmenians

Στέλνουμε email απαιτώντας την ελευθερία των Αρμενίων πολιτικών κρατουμένων 

Από την Άγκυρα στη Θράκη

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

Από την Άγκυρα στη Θράκη.

Το παράδοξο και η παραδοχή

Είναι γεγονός ότι την  παρακάτω είδηση δεν την είχαμε συμπεριλάβει στις όψεις της τουρκικής πολιτικής στη Θράκη. Πάντα μας εκπλήσσει η γειτονική χώρα…. Όπως αναφέρθηκε σε ανακοίνωση από την Άγκυρα, ο Τούρκος πρόεδρος συνδέθηκε τηλεφωνικά και απηύθυνε χαιρετισμό στους κατοίκους του Εχίνου Ξάνθης (!!!!!), κατά τη διάρκεια εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε στο χωριό, στο πλαίσιο επίσκεψης αντιπροσωπείας του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης: «Στέλνω τους πιο εγκάρδιους χαιρετισμούς και την εκτίμησή μου από την Άγκυρα στους αδελφούς μου, τους κατοίκους του χωριού Σαχίν (Εχίνος) στη Δυτική Θράκη. Η  συγκέντρωσή σας μάς έκανε πολύ χαρούμενους», δήλωσε ο Ερντογάν, ενώ σύμφωνα με την ανακοίνωση, οι κάτοικοι ανταπέδωσαν τους χαιρετισμούς και εξέφρασαν την αγάπη τους προς τον Τούρκο πρόεδρο, ευχαριστώντας τον για την επικοινωνία.

Η παραπάνω είδηση έχει ένα παράδοξο και μία παραδοχή. Το πρώτο είναι ότι ένας πρόεδρος μίας χώρας συνομιλεί με πολίτες άλλης χώρας αναφερόμενος σε τουρκικές θέσεις και τουρκικές ονομασίες και η δεύτερη είναι η Τουρκία έχει εκφράσει στο πλαίσιο του εθνικιστικού της αφηγήματος (Εθνικός Όρκος, Γαλάζια Πατρίδα κλπ) ότι η Θράκη αποτελεί μέρος της….  

Η Γαλάζια Πατρίδα στο διαδίκτυο : ψηφιακός επεκτατισμός και αλλαγή ελληνικών ονομασιών

Θεοφάνης Μαλκίδης

Η Γαλάζια Πατρίδα στο διαδίκτυο : ψηφιακός επεκτατισμός και αλλαγή ελληνικών ονομασιών

Το διαδίκτυο αποτελεί πλέον όπλο, μέσο, σημαντικότατο εργαλείο εξωτερικής πολιτικής, προπαγάνδας, ψυχολογικού εκφοβισμού, που χρησιμοποιείται ποικιλοτρόπως (η Ελλάδα το έζησε προσφάτως  με το «σύμβουλο εθνικής ασφάλειας»….). 

Ο στρατηγός Μακρυγιάννης

 Του μακαριστού  Γέροντα Μωυσή  του  Αγιορείτη

Τον Μακρυγιάννη θα πρέπει κανείς να τον μελετάει δίχως έγχρωμα γυαλιά. Συνήθως κάποιοι φορούν γυαλιά χρώματος της αρεσκείας τους ή της ιδεολογίας και έχουν από πριν τη μελέτη αποφασίσει τι θα γράψουν. Έτσι έχουμε πολλές και αντιφατικές απόψεις για τη ζωή και το έργο του ηρωικού και ευλαβέστατου Μακρυγιάννη, που ήταν από τα μέρη τα δικά μας, αφού ο παππούς μου, ο πατέρας του πατέρα μου, τελώνης Κωνσταντίνος Μαυρίκης, ήταν από τη Δεσφίνα Φωκίδος.
Χρησιμοποιείται και κακοπαθεί ο Μακρυγιάννης από διάφορους, ακόμη και πολλά χρόνια μετά το θάνατό του.

Για τον Ελληνισμό (συνέντευξη )

 

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Για τον Ελληνισμό 

Η συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό 

Πώς η Ελλάδα διώχνει τα παιδιά της

 

Πώς η Ελλάδα διώχνει τα παιδιά της

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Φίλος καλός μου διηγήθηκε μια πικρή ιστορία για το πώς το Ελληνικό κράτος ανάλγητα διώχνει ανίψια του, που ζουν στις ΗΠΑ και θέλουν να αποκτήσουν την ελληνική ιθαγένεια. Έως τώρα γνωρίζαμε ότι το υλιστικού και ωφελιμιστικού φρονήματος κράτος – με την ανοχή ή συνεργία γονέων του αυτού φρονήματος – διώχνει τα παιδιά από την Ελλάδα σε μια ξένη χώρα, όπου ωραιοποιείται ο τρόπος ζωής και εργασίας. Γνωρίζαμε επίσης ότι με το να δοθεί δικαίωμα ψήφου στους Έλληνες κατοίκους του εξωτερικού είναι ένας τρόπος διατηρήσεως των δεσμών τους με την Πατρίδα. Τώρα μάθαμε πως η γραφειοκρατία του κράτους μας  προκαλεί σχεδόν ανυπέρβλητα προβλήματα σε ομογενείς, που γεννήθηκαν στο εξωτερικό και έχοντας εθνική συνείδηση επιθυμούν να καταστούν και τυπικά αυτό που είναι, Έλληνες. Σημειώνεται ότι και οι δύο γονείς των αιτούντων την ελληνική ιθαγένεια ομογενών είναι Έλληνες, γεννημένοι στην Ελλάδα!

Η υπαρξιακή απειλή για τον Ελληνισμό (συνέντευξη)

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Η υπαρξιακή απειλή για τον Ελληνισμό

Στη συνέντευξη στον Χρήστο Μουρτζούκο και  στην εκπομπή «Με τη ματιά του Απόδημου», του καναλιού e-enimerosi της Γερμανίας, ο Θεοφάνης Μαλκίδης αναλύει το Δημογραφικό Πρόβλημα της Ελλάδας, το οποίο χαρακτηρίζει ως μια «υπαρξιακή και οντολογική απειλή» για το έθνος.

Τα βασικά σημεία και οι άξονες της τοποθέτησής του στη συνέντευξη είναι τα εξής:

1. Το Μέγεθος της Κρίσης και το «Brain Drain»

• Η μαζική φυγή των νέων: Τονίζει ότι τα τελευταία 15 χρόνια των μνημονίων έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό περίπου 600.000 με 700.000 Έλληνες, κυρίως υψηλά εξειδικευμένοι επιστήμονες (γιατροί, μηχανικοί κ.λπ.)
• Η «δωρεάν» εκμετάλλευση από ξένα κράτη: Επισημαίνει το παράδοξο: η ελληνική οικογένεια και το ελληνικό κράτος δαπανούν τεράστια ποσά για να σπουδάσουν αυτούς τους νέους, και τελικά χώρες όπως η Γερμανία ή η Σουηδία επωφελούνται από αυτό το έτοιμο, υψηλού επιπέδου ανθρώπινο δυναμικό χωρίς να έχουν ξοδέψει ούτε ένα ευρώ
• Η ανθρωπολογική διάσταση: Πολλοί από αυτούς τους νέους τεκνοποιούν στο εξωτερικό και αναπτύσσουν τη νοοτροπία ότι δεν θα επιστρέψουν ποτέ στην Ελλάδα, αηδιασμένοι από την αναξιοκρατία, τη διαφθορά και τις χαμηλές αμοιβές.

2. Η Ερήμωση της Επαρχίας και των Συνόρων (Το παράδειγμα του Έβρου)

• Η δημογραφική κατάρρευση: Ο κ. Μαλκίδης, με καταγωγή από τη Θράκη, αναφέρει αποκαρδιωτικά στοιχεία για τον Έβρο, ο οποίος μετατρέπεται σε «δημογραφική έρημο» Σημειώνει ότι μέσα σε μια δεκαετία ο νομός έχασε πάνω από 15.000 ανθρώπους , ενώ σε περιοχές όπως το Σουφλί, το Διδυμότειχο και την Ορεστιάδα η αναλογία φτάνει πλέον στους 25 θανάτους για κάθε 1 γέννηση
• Το «κλείσιμο» του κράτους: Ασκεί δριμεία κριτική στην Αθήνα, τονίζοντας ότι το κράτος «αποσύρεται» από την περιφέρεια κλείνοντας βασικές υποδομές (σχολεία, τράπεζες, ταχυδρομεία, δημόσιες υπηρεσίες) με μια στενά τεχνοκρατική λογική «κόστους-οφέλους» πολυεθνικής εταιρείας, παραβλέποντας τη στρατηγική σημασία των συνόρων.

3. Η Γεωπολιτική Διάσταση και η Σύγκριση με την Τουρκία

• Η στρατηγική της Τουρκίας: Αντιπαραβάλλει την ελληνική ερήμωση με την πολιτική του Ερντογάν στην Ανατολική Θράκη (Αδριανούπολη), όπου η Τουρκία εφαρμόζει επιθετική δημογραφική ενδυνάμωση των συνόρων της, χτίζοντας χιλιάδες κοινωνικές κατοικίες, δημιουργώντας νέες βιομηχανικές ζώνες υψηλής τεχνολογίας και σύγχρονα σιδηροδρομικά δίκτυα ταχείας κυκλοφορίας .
• Η καθημερινή αμφισβήτηση κυριαρχίας: Συνδέει τη δημογραφική αποδυνάμωση των νησιών και της Θράκης με την αυξανόμενη τουρκική προκλητικότητα (π.χ. είσοδος τουρκικών αλιευτικών ακόμη και κοντά σε λιμάνια του κεντρικού Αιγαίου), η οποία πλήττει άμεσα την καθημερινότητα και την επιβίωση των Ελλήνων ακριτών

4. Κριτική στις Κυβερνητικές Πολιτικές και Προτάσεις

• Αποτυχία των αποσπασματικών μέτρων: Χαρακτηρίζει τα κρατικά επιδόματα (όπως το εφάπαξ βοήθημα ύψους δέκα χιλιάδων ευρώ για την εγκατάσταση στον Έβρο) ως «επικοινωνιακά τεχνάσματα» που αποτυγχάνουν επειδή δεν συνοδεύονται από μόνιμες θέσεις εργασίας και υποδομές
• Η «εχθρότητα» προς την οικογένεια: Στηλιτεύει το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια των μνημονίων το ελληνικό κράτος αντιμετώπισε τις τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες με «εχθρότητα», μετατρέποντας τα παιδιά σε... φορολογικά τεκμήρια πλούτου
• Η πρόταση για Εθνικό Σχέδιο: Προτείνει τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου Εθνικού Σχεδίου Επιστροφής των Ελλήνων επιστημόνων, με ουσιαστικά κίνητρα για την επαρχία
• Αναφέρει ως παράδειγμα τη Γαλλία, η οποία επέλεξε να ενισχύσει γενναία το πρώτο παιδί, αναγνωρίζοντας ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα των νέων ζευγαριών σήμερα είναι η οικονομική αδυναμία να ξεκινήσουν καν οικογένεια.