Επειδή αυτή η συγκλονιστική είδηση δεν θα παίξει πουθενά, ας μνημονεύσουμε τον Ήρωα Ανδρέα Βιολάρη, του οποίου τα ιερά οστά βρέθηκαν μετά από πενηνταδύο χρόνια στη Λάπηθο, αφού ήταν αγνοούμενος από την 6η Αυγούστου 1974, αντιστεκόμενος τους Τούρκους εισβολείς και στην προδοσία, υπερασπίζοντας την Κύπρο μας!
Δραματική έκκληση για την αλλαγή του αναπτυξιακού μοντέλου στον Έβρο απηύθυνε ο Δρ. Πολιτικών Επιστημών, Θεοφάνης Μαλκίδης. Σε συνέντευξή του στο ThrakiNet, περιέγραψε έναν «αθόρυβο εποικισμό» της περιοχής μέσω της σταδιακής αποψίλωσης του πληθυσμού, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για το μέλλον του ακριτικού νομού.
Το τέλος της «Υδροκεφαλίας» και η ανάγκη για ζωντανή περιφέρεια
Ο κ. Μαλκίδης άσκησε δριμεία κριτική στο συγκεντρωτικό μοντέλο της Ελλάδας, επισημαίνοντας την επικίνδυνη αντίθεση ανάμεσα σε μια διογκωμένη πρωτεύουσα και μια περιφέρεια που τείνει να εξαφανιστεί.
«Στην Ευρώπη επενδύουν στις περιφέρειες. Εδώ, ο Έβρος αντιμετωπίζεται ως ένας τόπος λίγων δημοσίων υπαλλήλων», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Για τον καθηγητή, η λύση δεν βρίσκεται στις προεκλογικές επισκέψεις, αλλά σε μια ριζική στροφή προς τις επενδύσεις, τις υποδομές και την πραγματική πληθυσμιακή ενίσχυση που θα μετατρέψουν τον νομό σε αναπτυξιακό κέντρο.
Το «μάθημα» από τις τουρκικές αντιδράσεις
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ανάλυσή του για τα κίνητρα εγκατάστασης. Σχολιάζοντας το μέτρο των 10.000 ευρώ για την παραμονή στην περιοχή, ο κ. Μαλκίδης παρατήρησε ότι, παρά την περιορισμένη επιτυχία του, η έντονη αντίδραση της Τουρκίας στο άκουσμά του είναι αποκαλυπτική. «Η τουρκική νευρικότητα επιβεβαιώνει τον στρατηγικό και κομβικό ρόλο του Έβρου ως χώρου ισχύος και γεωπολιτικής σταθερότητας», υπογράμμισε, τονίζοντας πως η περιοχή αποτελεί τη «ραχοκοκαλιά» της εθνικής κυριαρχίας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Παυλόπουλος: «Αντίθετη με το Σύνταγμα των ΗΠΑ η ενέργεια Τραμπ»
Παυλόπουλος: «Αντίθετη με το Σύνταγμα των ΗΠΑ η ενέργεια Τραμπ»
Πέρα από τη «λάμψη» της προεκλογικής προβολής
Με αιχμηρό λόγο, ο κ. Μαλκίδης κάλεσε την πολιτική ηγεσία να εγκαταλείψει τη λογική της στιγμιαίας προβολής.
Όχι στα πυροτεχνήματα: Η προεκλογική «λάμψη» που σβήνει μετά από λίγα 24ωρα δεν ωφελεί τον τόπο.
Ναι στο σχέδιο: Απαιτείται διαρκής πολιτική στήριξης για τον, κατά την εκτίμησή του, κρισιμότερο νομό της χώρας.
Η ωμή αλήθεια: «Αν δεν υπάρχει ο Έβρος, δεν υπάρχει η πατρίδα μας», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Η εύθραυστη ισορροπία και ο παράγοντας «Αιγαίο»
Κλείνοντας, ο καθηγητής προειδοποίησε για τη διασύνδεση των μετώπων, σημειώνοντας ότι μια ενδεχόμενη κρίση στο Αιγαίο θα επηρέαζε άμεσα τον Έβρο, ακόμη και σε επίπεδο τοπικής οικονομίας και τουρισμού. Η συνεχής παρουσία Τούρκων επισκεπτών στην περιοχή αναδεικνύει την ευαισθησία των ισορροπιών και την ανάγκη για μια εθνική στρατηγική που θα εξασφαλίζει την παρουσία και την παραγωγή, καθιστώντας τον Έβρο ένα απόρθητο οικονομικό και κοινωνικό οχυρό.
«Η διεθνής πραγματικότητα δεν θυμίζει 21ο αιώνα – Ο ΟΗΕ είναι απών»
Σημαντικά ζητήματα της διεθνούς επικαιρότητας, του Διεθνούς Δικαίου και της ελληνικής στάσης απέναντι στις παγκόσμιες εξελίξεις τέθηκαν στο επίκεντρο της συζήτησης που πραγματοποιήθηκε στην εκπομπήΑνοιχτό Μικρόφωνομε τονΚυριάκος Αετόπουλος, στον ραδιοφωνικό σταθμόFocus 88.9, με καλεσμένο τον Θεοφάνη Μαλκίδη.
Αφετηρία της συζήτησης αποτέλεσαν οι εξελίξεις στη Βενεζουέλα και η στάση των Ηνωμένων Πολιτειών, με τον κ. Μαλκίδη να εκφράζει έντονο προβληματισμό για τον ρόλο του ΟΗΕ και τη λειτουργία του Διεθνούς Δικαίου. Όπως σημείωσε, διεθνείς θεσμοί που δημιουργήθηκαν για τη διασφάλιση της ειρήνης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εμφανίζονται ανήμποροι να ανταποκριθούν στον ρόλο τους, ενώ το Διεθνές Δίκαιο, κατά την άποψή του, εφαρμόζεται επιλεκτικά και κατά περίπτωση.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην έννοια της εθνικής κυριαρχίας, την οποία χαρακτήρισε υπό συνεχή αμφισβήτηση στη σύγχρονη διεθνή πραγματικότητα. Ο Θεοφάνης Μαλκίδης υπογράμμισε ότι δεν μπορεί να γίνεται λόγος για «σωστή πλευρά της ιστορίας» όταν το Διεθνές Δίκαιο παραβιάζεται σε περιοχές όπως η Κύπρος, το Αιγαίο και η Θράκη, χωρίς ουσιαστικές διεθνείς αντιδράσεις.
Στο ίδιο πλαίσιο σχολιάστηκε και η επίσημη ανακοίνωση της ελληνικής κυβέρνησης για τη Βενεζουέλα, με ιδιαίτερη αναφορά στη διατύπωση ότι το ζήτημα της νομιμότητας θα εξεταστεί σε μεταγενέστερο χρόνο. Όπως ανέφερε, τέτοιες διατυπώσεις δημιουργούν εύλογα ερωτήματα, ιδίως για μια χώρα που έχει βιώσει και εξακολουθεί να βιώνει παραβιάσεις της κυριαρχίας της.
Η συζήτηση επεκτάθηκε σε ευρύτερα γεωπολιτικά ζητήματα, όπως η Γροιλανδία, η Κεντρική και Λατινική Αμερική, αλλά και ο ρόλος των φυσικών πόρων και της ενέργειας στις διεθνείς συγκρούσεις. Σύμφωνα με τον κ. Μαλκίδη, η παγκόσμια σκηνή θυμίζει περισσότερο προηγούμενους αιώνες, όπου η ισχύς και τα συμφέροντα καθόριζαν τις εξελίξεις, παρά μια σύγχρονη διεθνή τάξη βασισμένη σε κανόνες.
Τέλος, τέθηκαν ερωτήματα για τη στάση της Ελλάδας στον πόλεμο Ρωσίας–Ουκρανίας και τα πραγματικά ανταλλάγματα αυτής της επιλογής, με τον ίδιο να επισημαίνει τον κίνδυνο αποδυνάμωσης της χώρας και να επαναλαμβάνει ότι οι διεθνείς συμμαχίες σήμερα φαίνεται να λειτουργούν πρωτίστως με γνώμονα το συμφέρον και όχι τις διακηρυγμένες αξίες.
Χαιρετιμός της οικογένειας του αείμνηστου Μιχάλη Χαραλαμπίδη στο 19ο Πανελλαδικό Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος
Συμπατριώτισσες και συμπατριώτες
Παρότι η επιθυμία μας ήταν να είμαστε παρόντες, η προχωρημένη ηλικία μας δεν μας επιτρέπει να είμαστε μαζί σας στο 19ο Πανελλαδικό Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος, το οποίο είναι αφιερωμένο στον αγαπημένο μας αδελφό Μιχάλη Χαραλαμπίδη.
Ο Μιχάλης, δεν ήταν απλώς ένας πολιτικός, συγγραφέας, διανοούμενος. Ήταν μια πρωτοπόρα και ριζοσπαστική φωνή, ένας ξεχωριστός άνθρωπος, ένας μοναδικός Έλληνας, ο οποίος αφιέρωσε τη ζωή του στην υπεράσπιση των δικαίων του Ελληνισμού, στην ανάδειξη της ιστορικής αλήθειας και στην εμβάθυνση της δημοκρατίας και της πολιτικής.
Το 1825 ο οθωμανικός στρατός άρχισε να σφίγγει και πάλι τον κλοιό γύρω από το επαναστατημένο Μεσολόγγι. Την φορά αυτή οι Οθωμανοί ήταν αποφασισμένοι να το καταλάβουν, γεγονός το οποίο τους οδήγησε στο να επιβάλουν ασφυκτικό θαλάσσιο αποκλεισμό με αποτέλεσμα να αποκοπούν όλοι οι δρόμοι ανεφοδιασμού της πόλης.
Είναι για εξήντα ημέρες σε κατάδυση, για εξήντα ημέρες χωρίς ούτε μία επικοινωνία με την οικογένειά τους και τους φίλους τους, είναι ο φόβος του γειτονικού τρομοκράτη που τους ψάχνει αλλά δεν τους βρίσκει ποτέ, για να μπορεί η κάθε μία και ο κάθε ένας από εμάς, να κάνει ελεύθερα αυτό που θέλει!
Και την ίδια στιγμή έρχεται ενα νομοσχέδιο το οποίο στερεί από αυτά τα παιδιά, τα παιδιά όλων μας, την εξέλιξη τους και τα καθηλώνει για όλη την επαγγελματική τους ζωή!
Η σφαγή από τους Ναζί πενήντα αθώων Ελλήνων στον Υψηλάντη (Βρασταμίτες) Βοιωτίας
Ο Υψηλάντης είναι χωριό του του Δήμου Αλιάρτου του Νομού Βοιωτίας, κτισμένο στις πλαγιές του Ελικώνα, πάνω από την πεδιάδα της Κωπαΐδας και σε υψόμετρο 200 μέτρων.
Κατά την τριήμερη επίσκεψή μου στην πρωτεύουσα του ελληνικού Πόντου, την Τραπεζούντα μου δόθηκε η ευκαιρία να συναντήσω και να συζητήσω για ώρες με κρυπτοχριστιανούς. Η κωνσταντινουπολίτικη καταγωγή μου και η δυνατότητα που είχαμε να μιλούμε την τουρκική, συνετέλεσε στη δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης.Με τον εντοπισμό του πρώτου κρυπτοχριστιανού το κουβάρι ξετυλίγεται μόνο του και εύκολα μπορείς να επεκτείνεις τον κύκλο γνωριμιών, με κάποιους να είναι αρκετά προσεκτικοί στις αποκαλύψεις τους και κάποιους άλλους λαλίστατοι. Σε κάθε περίπτωση εγκυμονεί ο κίνδυνος να έχεις πέσει σε παγίδα και ο συνομιλητής σου να είναι αστυνομικός υπό κάλυψη
Οι περισσότεροι Ελλαδίτες που επισκέπτονται τον Πόντο και είναι αρκετές χιλιάδες βλέπουν με καχυποψία τους κρυπτοχριστιανούς που τους πλησιάζουν όταν ακούν ότι ομιλούν την ελληνική.
Το παράπονο αυτό μου εξέφρασε ένα σοβαρός κρυπτοχριστιανός λέγοντας ότι ενώ οι ίδιοι προσπαθούν να εξυπηρετήσουν τους ομόθρησκούς και ομοεθνείς τους Ελλαδίτες, οι τελευταίοι τους αποφεύγουν.
Μου δόθηκε η ευκαιρία να ακούσω ποντιακή λύρα από έναν επιστήμονα ο οποίος αν και δήλωσε ότι δεν είναι κρυπτοχριστιανός, ανέφερε ότι στην οικογένεια και στο χωριό του πολλοί ήταν αυτοί που μιλούσαν την ελληνική.
Περιττό να σας αναφέρω ότι αριθμός τραγουδιών που τραγουδούσε ήταν στην ελληνική ποντιακή διάλεκτο.
Οι περισσότεροι ελληνικής καταγωγής Πόντιοι στη Μαύρη Θάλασσα προτιμούν τα ποντιακά αντί τα τουρκικά και στη συζήτηση που είχα μαζί τους, από συνήθεια μου μιλούσαν τα ελληνικά του Πόντου και όχι Τουρκικά.
Σύμφωνα με άρθρο του περιοδικού Ακτουέλ (29-10-92) οι κρυπτοχριστιανοί του Πόντου γιορτάζουν το Δεκαπενταύγουστο, τα Χριστούγεννα , τα Θεοφάνια και άλλες γιορτές της Ορθοδοξίας. Μάλιστα, δε, την παραμονή των μεγάλων εορτών τα παιδιά λένε τα κάλαντα.
«Αθόρυβος εποικισμός»: Οι προεκτάσεις του ζητήματος!
Οι περισσότεροι φλυαρούν για τον Έβρο χωρίς να κάνουν τίποτα, σε ένα Νομό που είναι ο πιο κρίσιμος της Ελλάδας που πάσχει από υδροκεφαλισμό, ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού ζει στην πρωτεύουσα και έχει πλαδαρά άκρα, αφού λίγος κόσμος μένει στις ακριτικές περιοχές. Υπάρχουν ερωτήματα για το μέλλον της περιοχής του Έβρου. Δεν είναι δυνατόν να τη φανταστούμε ως χώρος διαβίωσης ελάχιστων δημοσίων υπαλλήλων, αλλά κέντρο που αναπτύσσεται. Στην υπόλοιπη Ευρώπη έχουν δώσει βάρος στις περιφέρειές τους.
Εδώ το κέντρο αναπτύσσεται και η περιφέρεια τείνει να εξαφανιστεί. Με αφορμή το μέτρο των 10.000 Ευρώ που σχεδόν απέτυχε, είχε αντιδράσει η Τουρκία. Υπάρχει εσωτερική προσπάθεια ενίσχυσης του Έβρου και αντέδρασε μια τρίτη χώρα. Άρα η αντίδραση της Τουρκίας επιβεβαιώνει γιατί η περιοχή παίζει στρατηγικό ρόλο. Αν είναι να θυμούνται τον Έβρο προεκλογικά προκειμένου να τον ξεχάσουν μετά από λίγα 24ωρα, δεν χρειάζεται τέτοια λάμψη ή προβολή.
Χρειάζεται σχέδιο, να στηριχθεί ένας Νομός που εάν δεν υπάρχει, δεν υπάρχει και η πατρίδα μας. Μια ρήξη στο Αιγαίο μπορεί να διαφοροποιήσει τα δεδομένα για τον τουρισμό στον Έβρο, τον οποίο επισκέπτονται συνεχώς Τούρκοι...
Όταν αυτές τις δυο υπέροχες σύνθετες λέξεις, τις εμπνεύστηκα, παρά τις κατασκεύασα, πήγα και έψαξα σε πολλές πηγές. Και καταρχήν στο λεξικό της κοινής νεοελληνικής γλώσσας, του ΑΠΘ. Όμως δεν τις βρήκα. Και στην τεχνητή νοημοσύνη η μεν “αγροποίηση” φέρεται να μην αποτελεί επίσημο όρο, και να αναφέρεται στη διαδικασία μετατροπής μιας περιοχής σε αγροτική κλπ., η δε “Αγροσοφία” υπάρχει μόνο στην Αγγλική, ως “agrosofia” που αποτελεί όνομα Ρουμανικής Εταιρίας.
Ό,τι και να συμβαίνει πάντως, επειδή όλα δείχνουν ομιλητικές λέξεις που φωνάζουν το όνομα του Ησίοδου, όσο και ένα μελλοντικό Αγροτικό κίνημα, είναι πολύ θετικό να είμαι αυτός που θα τις εισαγάγει στην Ελληνική Πολιτική Αγορά.
Όχι μόνο την Αγροσοφία, αλλά και μια δεύτερη έννοια της Αγροποίησης, που έχει να κάνει με την Ποιητική.
Τύχη αγαθή που υπήρχε το προηγούμενο της λέξης “Αγροφιλία”, που εισήγαγε ο δάσκαλος και φίλος μου Μιχάλης, που και εκείνη δεν υπήρχε στα λεξικά, ενώ το διαδίκτυο ακόμη και σήμερα, παρά το ομώνυμο βιβλίο του, την αναφέρει ως νεολογισμό!
Οπότε σκέφτηκα πόσο μεγάλη τύχη έχω που θέτω σήμερα σε χρήση τους όρους “Αγροποίηση” και “Αγροσοφία”. Και μάλιστα όταν κουμπώνουν επακριβώς με το μεγάλο μέγεθος που ακούει στο όνομα “Ησίοδος”.
Την επομένη ημέρα των Θεοφανίων καθιερώθηκε να εορτάζουμε, τη μνήμη του πανίερου προφήτη Ιωάννη Προδρόμου. Ο Ιωάννης ήταν γιος του ιερέα Ζαχαρία και της Ελισάβετ.
Ξημερώνοντας τ’ Αγιαννιού, με την αύριο των Φώτων, λάβαμε τη διαταγή να κινήσουμε πάλι μπροστά, για τα μέρη όπου δεν έχει καθημερινές και σκόλες. Έπρεπε, λέει, να πιάσουμε τις γραμμές που κρατούσανε ως τότε οι Αρτινοί, από Χιμάρα ως Τεπελένι. Λόγω που εκείνοι πολεμούσανε απ’ την πρώτη μέρα, συνέχεια, κι είχαν μείνει σχεδόν οι μισοί και δεν αντέχανε άλλο. (απόσπασμα)
Η πίστη μας, η παράδοσή μας, ο πολιτισμός μας, η ιδιοπροσωπεία μας, η ετερότητά μας, έχει αναδείξει τα Θεοφάνεια, τα Φώτα, σε μείζονα στιγμή στον ενιαυτό, στο χρόνο, στο έτος, στη ζωή μας.
Είναι κάποιοι άνθρωποι που όταν "φεύγουν" από αυτή την ζωή.... προκαλούν θλίψη και πόνο και ενίοτε σε οδηγούν... "απέναντι" του Θεού, αφού αυτομάτως γεννιούνται αμέτρητα "γιατί ;;; " τα οποία προσκρούουν στην θεία μεγαλωσυνη.
Ευτυχώς που τον πόνο της πνευματικής ορφανιας, που είναι απείρως χειρότερη της βιολογικής, έρχονται οι θεόπνευστοι Πατέρες της Εκκλησίας και "αγγίζουν" την ψυχή, όχι απλά για να σε παρηγορήσουν, αλλά για να καταθέσουν με γνησιότητα τις θείες αλήθειες .
Ιδιωτικοποίησαν τους δρόμους, τις αεροπορικές εταιρίες και τα αεροδρόμια, τα λιμάνια, τις τηλεπικοινωνίες και το ρεύμα, το νερό και τους σιδηροδρόμους, ιδιωτικοποίησαν και την ίδια τους τη μάνα!
Το ερώτημα εάν υπάρχουν ηγέτες / ηγεσίες, απασχολεί σε κυρίαρχο πολλές φορές βαθμό τη δημόσια συζήτηση στην Ελλάδα της κρίσης.
Απογοήτευση, η διάψευση των προσδοκιών και των ελπίδων, εντείνει το παραπάνω ερώτημα αποκτώντας μάλιστα μεταφυσικό χαρακτήρα.
Οι κεντρικοί άξονες της ομιλίας του Θεοφάνη Μαλκίδη είναι:
Η συγκρότηση και εξέλιξη του Ελλαδικού κράτους και το ζήτημα της ηγεσίας.
Πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές παράμετροι.
Ιστορικές στιγμές και ιστορικές αποφάσεις των ηγετών.
Κρίση και ηγεσία.
Υπάρχει ηγεσία σήμερα;
Θα πρέπει να περιμένουμε ή να συμβάλλουμε ανάδειξη μίας νέας ηγεσίας;
Ο Θεοφάνης Μαλκίδης γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη από προγόνους διασωθέντες της Γενοκτονίας και των Ολοκαυτωμάτων κατά τη διάρκεια της κατοχής, όπου η οικογένειά του είχε θύματα, ορφανά και αγνοούμενους. Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες, Παιδαγωγικά και Κοινωνιολογία και είναι διδάκτορας του Παντείου Πανεπιστημίου. Ασχολείται με τα θέματα του νεότερου και σύγχρονου Ελληνισμού, όπως είναι το ζήτημα της ανάδειξης της Γενοκτονίας από την Τουρκία, των εγκλημάτων από τις Ναζιστικές και Φασιστικές δυνάμεις κατοχής, των δικαιωμάτων των Ελλήνων Βορειοηπειρωτών, καθώς και της Θράκης, της Μακεδονίας, κ.ά. Για τη δραστηριότητά του έχει τιμηθεί τόσο στο εσωτερικό όσο και το εξωτερικό και επιπλέον έχει τιμηθεί από την Προεδρία της Δημοκρατίας και το Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας για την μακροχρόνια και ανιδιοτελή του συμπαράσταση στον πάσχοντα συνάνθρωπο.