Το βίντεο δημοσιεύθηκε στο κανάλι Point Of View GR στο Youtube.
Στο παρακάτω link μπορείτε να δείτε το τελευταίο μου βίντεο με εναέρια πλάνα από την Καρδαμύλη, το πετρόχτιστο στολίδι της Μάνης.
Η Καρδαμύλη, χτισμένη αμφιθεατρικά στις πλαγιές του Ταϋγέτου και αγναντεύοντας τα γαλαζοπράσινα νερά του Μεσσηνιακού Κόλπου, είναι ένα από τα πιο αυθεντικά και γοητευτικά χωριά της Μάνης. Βρίσκεται μόλις 35 χιλιόμετρα νότια της Καλαμάτας και αποτελεί έναν ιδανικό προορισμό για όσους αναζητούν ηρεμία, φυσική ομορφιά και πολιτισμό.
Ήταν λίγο πριν τις 12:00 το μεσημέρι της 23ης Μαΐου του 2006, όταν τέσσερα ελληνικά F-16 λαμβάνουν εντολή να απογειωθούν από την βάση της Σούδας με αποστολή την αναγνώριση-αναχαίτιση έξι τουρκικών μαχητικών που συνόδευαν φωτογραφικό αεροσκάφος της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας και είχαν εισβάλλει στο FIR Αθηνών κατευθυνόμενα προς την Κρήτη.
Η πρόσφατη παρουσία μου για άλλη μία φορά στην Φρανφκούρτη για να μιλήσω σχετικά με την υπόθεση της Γενοκτονίας, με έφερε ξανά στις όχθες του ποταμού Μάιν, εκεί που πριν πολλά χρόνια αντίκρισα με έκπληξη την περίφημη επιγραφή, “«ΠΛΕΩΝ ΕΠΙ ΟΙΝΟΠΑ ΠΟΝΤΟΝ ΕΠ ΑΛΛΟΘΡΟΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ». Όπως και τότε, έτσι και τώρα η επιγραφή στην γερμανική αυτή πόλη, με τους πολλαπλούς συνειρμούς στην νεώτερη ελληνική (οικονομική) ζωή, σε γεμίζει γαλήνη, ηρεμία και ξεχωριστά συναισθήματα.
Η δύναμη των τούρκων ήταν 4.500 πεζικάριοι, 600 ιππείς και τέσσερα ορεινά τηλεβόλα, με αρχιστράτηγο τον Χασάν Πασά της Καρδίτσας. Ο τουρκικός στρατός είχε παραταχθεί σε δύο σώματα: Το ένα από την πλευρά της Καρδίτσας και το άλλο από Καλυβάκια και Ερμήτσι, προερχόμενο από Λάρισα και Φάρσαλα. Φανερός στόχος τους, η περικύκλωση και εξόντωση των επαναστατών.
Μνημείο στο Μορφοβούνι Καρδίτσας για τον Ήρωα Σμηναγό Γιώργο Μπαλταδώρο, πατέρα δύο παιδιών από το Μορφοβούνι Καρδίτσας, που το 2018 έπεσε υπέρ πατρίδος κοντά στη Σκύρο, όταν επέστρεφε από αποστολή αναχαίτισης τουρκικών αεροσκαφών.
Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν έναν σπάνιο πάπυρο στα ελληνικά, ο οποίος προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες για τις νομικές πρακτικές των Ρωμαίων στην Εγγύς Ανατολή. Με μήκος πάνω από 133 σειρές, αυτός ο πάπυρος είναι το πιο εκτενές κείμενο του είδους του που έχει βρεθεί ποτέ στην έρημο της Ιουδαίας.
Χρονολογείται πιθανώς στα χρόνια πριν από την επανάσταση του Μπαρ Κοχμπά (132–136 μ.Χ.) και ρίχνει φως σε οικονομικά εγκλήματα και ζητήματα διοίκησης κατά τη διάρκεια μιας ταραχώδους περιόδου.
Η Ελλάδα και ο Έβρος στην κόψη του δημογραφικού ξυραφιού
Όπως αναφέρεται σε (ένα ακόμη) πόρισμα της Βουλής για το δημογραφικό ζήτημα, η γεννητικότητα στην Ελλάδα είναι από τις χαμηλότερες στην Ευρώπη, αλλά και παγκοσμίως και το πρόβλημα παίρνει εθνικές διαστάσεις, που μπορεί να απειλήσει την εθνική μας ανεξαρτησία, ασφάλεια και ακεραιότητα.
Είναι γεγονός ότι εδώ και πολλά χρόνια, η δημογραφική κατάσταση στην Ελλάδα είναι εφιαλτική, κάτι που επιβεβαιώθηκε και από τα πρόσφατα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ). Έτσι το 2022 οι γεννήσεις μειώθηκαν κατά 10,4% σε ετήσια βάση και έπεσαν στις 76.541, ενώ οι θάνατοι ήταν 140.801, με αποτέλεσμα ο πληθυσμός της χώρας να μειωθεί κατά 64.260 ανθρώπους. Αν από τα παραπάνω στοιχεία αφαιρεθούν οι γεννήσεις των αλλοδαπών, την προηγούμενη χρονιά ο ελληνικός πληθυσμός μειώθηκε κατά 73.000 άτομα.
Στο τέλος μιας δύσκολης μέρας, πήρε το μάτι μου, στο δελτίο
ειδήσεων του τηλεοπτικού διαύλου που μας κάνει τη χάρη καθημερινά,
να μας ενημερώνει για τη ¨Σκέψη του Ερντογάν¨, μια κάρτα, με
απόσπασμα δήλωσης ενός κυρίου, ονόματι Βίκτωρα Παπαδόπουλου.
Διευθυντής του Γραφείου Τύπου του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, αναγραφόταν στο κάτω μέρος της οθόνης, με τη διευκρίνηση ότι ρεπορτάζ της ΕΡΤ ήταν η πηγή του
Σημείωση: Οι ελληνικοί υπότιτλοι ενεργοποιούνται πατώντας κάτω δεξιά στο βίντεο το κουμπί δίπλα στις ρυθμίσεις
Ο Τζακ μόλις επέστρεψε στην πατρίδα του στην Αυστραλία μετά από πάνω από μια δεκαετία μακριά στον παράδεισο. Αλλά αφού συναντήθηκε στο αεροδρόμιο με τον αδελφό του Φρανκ, ο Τζακ ανακαλύπτει ότι η χώρα έχει αλλάξει ριζικά. Οι πολίτες αναφέρουν και βεβαιώνουν πρόστιμα ο ένας για τον άλλον για διάφορες αστικές παραβάσεις, χρησιμοποιώντας τα κινητά τους τηλέφωνα για να καταγράφουν και να ανεβάζουν αδικήματα σε εγκεκριμένη κυβερνητική εφαρμογή.
Μετρώντας την αδιαφορία, τον εθνικισμό και τις παρουσίες : από τον Έβρο, στην Άγκυρα
και την Αθήνα…..
Πριν από τις σκέψεις για το
συλλογικό, θα πρέπει να αναφέρω κάτι
προσωπικό: Γεννήθηκα στον Έβρο, από
γονείς πρόσφυγες που κατέφυγαν στη δυτική πλευρά του ποταμού (και στη συνέχεια
του ομώνυμου νομού) μετά τη Γενοκτονία. Μαζικό έγκλημα το οποίο στοίχισε τη ζωή σε πάνω από ένα εκατομμύριο
Ελληνίδες και Έλληνες και προσφυγοποίησε πάνω από ενάμιση. Και από τον καιρό
πουη οικογένειά μου πέρασε το ποτάμι και
τα μαχαίρια των δολοφόνων της Τουρκίας, της Ναζιστικής Γερμανίας και Φασιστικής
Βουλγαρίας, ζω στον Έβρο. Με λίγα
λόγια και το 2020 ήμουν εκεί, όταν ο
Ερντογάν εισέβαλλε στην Ελλάδα και η Ελλάδα αντέδρασε όπως όφειλε και όπως ήταν
υποχρεωμένη στην εισβολή και την ευθεία αμφισβήτηση της εθνικής μας κυριαρχίας…..
Ας προχωρήσω τώρα στη γενική εικόνα
και στην πραγματικότητα:
Η απόφαση να θυσιασθεί κάποιος για το Έθνος – να γίνει δηλαδή Εθνομάρτυρας – δεν είναι καθόλου εύκολη. Απαιτεί πολύ καλή πνευματική κατάσταση, προκειμένου να μην προδώσει τα ιδανικά του και, χάριν αυτών, να είναι αποφασισμένος να θυσιάσει τα πάντα. Υπήρξαν περιπτώσεις Εθνομαρτύρων, που θυσιάστηκαν, χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τους άλλους Έλληνες. Πολλές φορές, και το μαρτύριό τους φάνταζε τόσο σκληρό, τόσο αδιαπέραστο, ώστε να μην έχουν οι άλλοι το σθένος να τους συμπαρασταθούν. Γι’ αυτό, στάθηκαν μόνοι τους, εμπρός στον θάνατο. Παρ΄ όλα αυτά, κατόρθωσαν με την βοήθεια του Θεού να πέσουν ηρωικά.
Το παρακάτω ποίημα αφορά μία τέτοια περίπτωση Εθνομάρτυρος. Δεν αναφέρεται το όνομά του, ο χρόνος και ο ακριβής τόπος, όπου βρέθηκε, καθώς δεν έχουν και σημασία εμπρός στο μήνυμα, που το ποίημα αυτό φέρει.
Τη στιγμή που ενάμισι χρόνο μετά το δυστύχημα στα Τέμπη δεν έχει πραγματοποιηθεί ακόμη η δίκη, η μητέρα ενός νέου που έχασε τη ζωή του εκεί, δεν άντεξε τον πόνο και οδεύει για να συναντήσει τον αγαπημένο της γιο.
Πριν από λίγο έφυγε από αυτή τη ζωή η συμπατριώτισσα μου από την Αλεξανδρούπολη Βασιλική Πιπερούδη- Οίκου , μητέρα του μόλις εικοσιοχτώ ετών σιδηροδρομικού Δημητρίου Οίκου, θανόντα μαζί με άλλους 56 ανθρώπους στα Τέμπη.
Επειδή τα λόγια τούτες τις στιγμές είναι κατά κυριολεξία φτωχά για να εξηγήσουν την πραγματικότητα στην οικογένεια που χτυπήθηκε διπλά σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, ευχόμαστε κουράγιο και δύναμη, Θεία παρηγοριά και κυρίως απόδοση Δικαιοσύνης!
Δεν πρόκειται για κακόγουστη ειρωνεία και ανέξοδο χιούμορ σχετικά με το διαβόητο κέντρο υποδοχής μεταναστών. Όποιον όμως άνθρωπο ρωτήσεις στην Ελλάδα, αλλά και μέχρι προ τίνος στην Ευρώπη και τον κόσμο όλο, τι είναι η Μόρια της Λέσβου και τι ξέρει γι’ αυτήν, η απάντηση θα είναι ίδια μ’ αυτά που γράφανε εφημερίδες και σάιτ όπου γης, επί σειρά ετών: το χειρότερο στρατόπεδο του κόσμου, κόλαση, ντροπή, κ.λπ. κ.λπ.
Δεν θα μπω στην ουσία του μεταναστευτικού, δηλ. στην παράνομη μετανάστευση εκατομμυρίων ανθρώπων, ελάχιστοι εκ των οποίων είναι πρόσφυγες κατά το Διεθνές Δίκαιο, δηλ. διώκονται προσωπικά οι ίδιοι από ένα καθεστώς που δεν εγγυάται δίκαιη δίκη, όπως οι οκτώ Τούρκοι στρατιωτικοί που παραδόθηκαν στην Ελλάδα και τους δόθηκε άσυλο ως πρόσφυγες. Η συντριπτική πλειοψηφία των μεταναστών μπαίνουν, με τεράστιους προσωπικούς κινδύνους και με υψηλότατα ναύλα στους κακοποιούς διακινητές, παράνομα στην Ευρώπη για οικονομικούς λόγους, καθαρά. Αλλά δεν γίνεται να μετακομίσουν ήπειροι σε μια άλλη ήπειρο. Ούτε ωφελεί να υποκρινόμαστε πως δεν βλέπουμε την σύγκρουση Ισλάμ και Δύσης-χριστιανισμού.
Στην Μόρια, λοιπόν, το ελλαδικό κράτος, εκουσίως υπόδουλο στο Δουβλίνο 2 και στις εντολές της Ε.Ε., τις οποίες αγνοούν η Ουγγαρία, η Πολωνία, αλλά κι η Τουρκία φυσικά που δεν τηρεί τις συμφωνίες με την ΕΕ, μόνο αρπάζει δισεκατομμύρια ευρώ, η Ελλάδα, λοιπόν, ίδρυσε στην Μόρια το 2013 ένα κέντρο υποδοχής παράνομων μεταναστών και προσφύγων σ’ ένα εγκαταλελειμμένο στρατόπεδο. Εκεί στοιβάχτηκαν χιλιάδες μετανάστες και προκλήθηκαν αναρίθμητα προβλήματα, που ξέρουμε όλοι. Η Μόρια ως τόπος, οι κάτοικοί της, αλλά κι όλοι οι Λέσβιοι, δυσφημήθηκαν στα πέρατα της γης με τον χειρότερο τρόπο, για πράγματα με τα οποία δεν είχαν καμμία σχέση και τα οποία επηρέαζαν και υποβάθμιζαν δραματικά την καθημερινή ζωή τους, ενώ όταν κάποτε προτάθηκε να δοθεί Νόμπελ Ειρήνης στους Λέσβιους και στους κατοίκους της Λαμπαντούζα, Έλληνες «προοδευτικοί διανοούμενοι» που «κολύμπαγαν» σε κάθε λογής ποτάμια εξανέστησαν υποστηρίζοντας ότι ενδεχόμενη βράβευση θα αποτελούσε έναυσμα εθνικισμού, τόσο διεθνιστικώς ορθοί ήταν και είναι.
Επί τη ευκαιρία, όμως: Ξέρετε πού είναι αυτό το επιβλητικό κτίσμα;
Στην Μόρια, στο τέλος του χωριού. Το ανακάλυψα στην τύχη φέτος, όταν πήγα να δω το διαβόητο στρατόπεδο. Είναι ένα αριστούργημα, ένα υδραγωγείο της Ρωμαϊκής εποχής, αγνώστου αρχιτέκτονος και μηχανικού. Το μήκος του είναι 175 μέτρα, το ύψος του δεν ξέρω, υπολογίζω τουλάχιστον τριάντα ή σαράντα. Δεσπόζει ανάμεσα σε ελαιώνες και σου κόβει την ανάσα με την μεγαλειώδη στιβαρότητα και την ομορφιά του. Ρωτάω λοιπόν όλους τους υπεύθυνους στην Αθήνα, που αποφασίζουν και διατάζουν χωρίς να δίνουν δεκάρα για τις ευαισθησίες των ανθρώπων της επαρχίας -δεν ξέρω πώς μπορούσαν να αντιδράσουν οι τοπικοί υπεύθυνοι που δεν αμφιβάλλω πως έκαναν ό,τι πέρναγε απ’ το χέρι τους για να υπερασπιστούν το ακριτικό νησί τους:
Η έκθεση Ντράγκι, όπως και η αντίστοιχη Λέτα λίγους μήνες πριν, αποτελούν τα πιο σημαντικά κείμενα της τρέχουσας περιόδου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο πολύπειρος Ντράγκι, συνειδητοποιώντας το υπαρξιακό ζήτημα της Ευρώπης, αφενός λόγω των δυο πολέμων που διεξάγονται στην αυλή της -Ανατολική Ευρώπη και Μέση Ανατολή- αφετέρου λόγω της υστέρησης της στον τεχνολογικό ανταγωνισμό έναντι της Κίνας και των ΗΠΑ, προτείνει ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ ριζικής επανεκκίνησης της οικονομίας.
Όταν ο Γεώργιος Α΄ ορίστηκε βασιλεύς των Ελλήνων, η έλευσή του συνοδεύτηκε με την παραχώρηση από τις Μεγάλες Δυνάμεις των Ιονίων νήσων στην Ελλάδα. Τότε, με τον ενθουσιασμό της εδαφικής αύξησης της χώρας, οι ελεύθεροι Έλληνες έστρεψαν το βλέμμα τους στα αλύτρωτα εδάφη, της Θεσσαλίας, Ηπείρου, Μακεδονίας και Θράκης, όπου ήκμαζε ο ελληνισμός πνευματικά και οικονομικά, σε μελλοντική ενσωμάτωση τους. Γνώριζαν, ότι στην Κωνσταντινούπολη περιλαμβάνεται και μία άλλη πόλη, μεγάλη σε πληθυσμό, ελληνική.
Τα «Σεπτεμβριανά» του 1955 στην Κωνσταντινούπολη και το Αιγαίο, η Κύπρος, η Θράκη το 2022
H εκδίωξη των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης το Σεπτέμβριο του 1955 αποτελεί μία μελανή στιγμή στην ιστορία της ανθρωπότητας, είναι η αντίστοιχη «Νύχτα των Κρυστάλλων» για τον Ελληνισμό.
Της δίωξης των Ελλήνων είχαν προηγηθεί και άλλες πράξεις που παραβίαζαν διεθνείς συνθήκες αλλά και την ανθρώπινη ηθική: απελάσεις, απαγόρευση εξάσκησης επαγγελμάτων, κατασχέσεις περιουσιών, επεμβάσεις στις εκλογές των ομογενειακών ιδρυμάτων, παρεμβολή εμποδίων στη λειτουργία των εκπαιδευτηρίων, στρατολόγηση Ελλήνων και η αποστολή τους σε «τάγματα εργασίας», «φορολογία περιουσίας» με την οποία η Τουρκία όρισε κεφαλικό φόρο που έφθανε να είναι διπλάσιος ή και τριπλάσιος της συνολικής αξίας της περιουσίας, ενώ στην περίπτωση που οι Έλληνες δεν κατέβαλλαν τον φόρο εντός 15 ημερών, οι αρχές είχαν δικαίωμα να κατάσχουν την περιουσία του.
Στις 11 Ιουνίου, εγκρίθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας της Βραζιλίας Λουίς Ινάσιου Λούλα ντα Σίλβα πρόταση της Βουλής των Αντιπροσώπων για καθιέρωση της 21ης Σεπτεμβρίου ως Εθνικής Ημέρας Έλληνα Μετανάστη.
