Τριάντα χρόνια μετά την κρίση των Ιμίων, ο Θεοφάνης Μαλκίδης
παρενέβη με μια εκτενή, αιχμηρή και ιστορικά τεκμηριωμένη
ανάλυση, θέτοντας στο επίκεντρο όχι απλώς τα γεγονότα της
νύχτας 30 προς 31 Ιανουαρίου 1996, αλλά κυρίως τις συνέπειες
που εξακολουθούν να βαραίνουν την εθνική κυριαρχία μέχρι σήμερα.
Ο Θεοφάνης Μαλκίδης υπογράμμισε ότι τα Ίμια δεν αποτέλεσαν «λήξη» ενός επεισοδίου, αλλά αφετηρία μιας μακράς περιόδου αμφισβήτησης ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Όπως τόνισε, από εκείνη τη νύχτα ξεκίνησε μια πρακτική που μετέτρεψε το Αιγαίο σε χώρο «υπό διαπραγμάτευση», ανοίγοντας τον δρόμο για γκριζάρισμα περιοχών, περιορισμούς δραστηριοτήτων και αποδοχή παράνομων τουρκικών αξιώσεων.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη σημερινή πραγματικότητα, κάνοντας αναφορά σε πρόσφατες τουρκικές NAVTEX που –όπως είπε– «κόβουν το Αιγαίο στη μέση», στερώντας από την Ελλάδα το δικαίωμα έρευνας, ενεργειακής διασύνδεσης και ακόμη και ειρηνικών έργων υποδομής. Σύμφωνα με τον ίδιο, πρόκειται για ευθεία συνέχεια της λογικής που εγκαθιδρύθηκε μετά τα Ίμια.
Ο Μαλκίδης στάθηκε εκτενώς και στη διαχείριση της κρίσης από την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία, θέτοντας το ζήτημα της έλλειψης ενιαίας γραμμής, θεσμικής λειτουργίας και ξεκάθαρων κανόνων εμπλοκής. Υπενθύμισε ότι ενώ υπήρχε σαφής υπεροχή της Ελλάδας σε ναυτικό, αεροπορία και ηθικό, επελέγη η διπλωματική απεμπλοκή που –κατά την εκτίμησή του– κατέληξε σε ταπεινωτική υποχώρηση.
Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η αναφορά του στην πτώση του ελικοπτέρου και τη θυσία των τριών αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού. Ο Θεοφάνης Μαλκίδης ζήτησε ευθέως, ακόμη και σήμερα, να δοθεί στη δημοσιότητα πλήρες και τεκμηριωμένο πόρισμα, υπογραμμίζοντας ότι η αλήθεια αποτελεί ελάχιστο φόρο τιμής προς τους πεσόντες και βασική προϋπόθεση για το ηθικό των Ενόπλων Δυνάμεων.
Παράλληλα, ανέδειξε τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών, σημειώνοντας ότι η αμερικανική διαμεσολάβηση λειτούργησε με γνώμονα αποκλειστικά τα δικά τους συμφέροντα, οδηγώντας επανειλημμένα –όπως είπε– την Ελλάδα σε υποχωρήσεις στο όνομα της «συμμαχικής συνοχής». Σε αυτό το πλαίσιο ενέταξε και τη συμφωνία της Μαδρίτης, κάνοντας λόγο για θεσμοθέτηση των λεγόμενων «ζωτικών συμφερόντων» της Τουρκίας στο Αιγαίο.
Κλείνοντας, ο Θεοφάνης Μαλκίδης προειδοποίησε ότι οι σημερινές ελληνοτουρκικές «συζητήσεις» διεξάγονται σε έδαφος που διαμορφώθηκε από τα Ίμια και μετά. Τόνισε ότι απαιτείται απόλυτη εγρήγορση, απόρριψη κάθε «λευκού χαρτιού» και ξεκάθαρη υπεράσπιση αναφαίρετων δικαιωμάτων, όπως τα 12 ναυτικά μίλια, τα οποία –όπως είπε– δεν αποτελούν αντικείμενο
διαπραγμάτευσης.
