Σάββατο, 18 Απριλίου 2020

Ανάστα, ο Θεός



Ανάστα, ο Θεός, κρίνον την γην ότι συ κληρονομήσεις εν πάσι τους έθνεσι.


ΤΩ ΑΓΙΩ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΩ ΣΑΒΒΑΤΩ – Εἰς τὴν Λειτουργίαν

Ἐκ τοῦ κατὰ Ματθαῖον κη΄ 1 – 20

Ὀψὲ σαββάτων, τῇ ἐπιφωσκούσῃ εἰς μίαν σαββάτων, ἦλθε Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ ἡ ἄλλη Μαρία θεωρῆσαι τὸν τάφον. 
καὶ ἰδοὺ σεισμὸς ἐγένετο μέγας· ἄγγελος γὰρ Κυρίου καταβὰς ἐξ οὐρανοῦ προσελθὼν ἀπεκύλισε τὸν λίθον ἀπὸ τῆς θύρας καὶ ἐκάθητο ἐπάνω αὐτοῦ. 
 ἦν δὲ ἡ ἰδέα αὐτοῦ ὡς ἀστραπὴ καὶ τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ λευκὸν ὡσεὶ χιών. 
 ἀπὸ δὲ τοῦ φόβου αὐτοῦ ἐσείσθησαν οἱ τηροῦντες καὶ ἐγένοντο ὡσεὶ νεκροί. 
 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ἄγγελος εἶπε ταῖς γυναιξί· Μὴ φοβεῖσθε ὑμεῖς· οἶδα γὰρ ὅτι Ἰησοῦν τὸν ἐσταυρωμένον ζητεῖτε· 
οὐκ ἔστιν ὧδε· ἠγέρθη γὰρ καθὼς εἶπε. δεῦτε ἴδετε τὸν τόπον ὅπου ἔκειτο ὁ Κύριος. 
καὶ ταχὺ πορευθεῖσαι εἴπατε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ὅτι ἠγέρθη ἀπὸ τῶν νεκρῶν, καὶ ἰδοὺ προάγει ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν· ἐκεῖ αὐτὸν ὄψεσθε· ἰδοὺ εἶπον ὑμῖν. 
 καὶ ἐξελθοῦσαι ταχὺ ἀπὸ τοῦ μνημείου μετὰ φόβου καὶ χαρᾶς μεγάλης ἔδραμον ἀπαγγεῖλαι τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ. 
ὡς δὲ ἐπορεύοντο ἀπαγγεῖλαι τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, καὶ ἰδοὺ Ἰησοῦς ἀπήντησεν αὐταῖς λέγων· Χαίρετε. αἱ δὲ προσελθοῦσαι ἐκράτησαν αὐτοῦ τοὺς πόδας καὶ προσεκύνησαν αὐτῷ. 
 τότε λέγει αὐταῖς ὁ Ἰησοῦς· Μὴ φοβεῖσθε· ὑπάγετε ἀπαγγείλατε τοῖς ἀδελφοῖς μου ἵνα ἀπέλθωσιν εἰς τὴν Γαλιλαίαν, κἀκεῖ με ὄψονται. 
Πορευομένων δὲ αὐτῶν ἰδού τινες τῆς κουστωδίας ἐλθόντες εἰς τὴν πόλιν ἀπήγγειλαν τοῖς ἀρχιερεῦσιν ἅπαντα τὰ γενόμενα. 
 καὶ συναχθέντες μετὰ τῶν πρεσβυτέρων συμβούλιόν τε λαβόντες ἀργύρια ἱκανὰ ἔδωκαν τοῖς στρατιώταις λέγοντες· 


 Εἴπατε ὅτι Οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ νυκτὸς ἐλθόντες ἔκλεψαν αὐτὸν ἡμῶν κοιμωμένων. 
καὶ ἐὰν ἀκουσθῇ τοῦτο ἐπὶ τοῦ ἡγεμόνος, ἡμεῖς πείσομεν αὐτὸν καὶ ὑμᾶς ἀμερίμνους ποιήσωμεν. 
 οἱ δὲ λαβόντες τὰ ἀργύρια ἐποίησαν ὡς ἐδιδάχθησαν. καὶ διεφημίσθη ὁ λόγος οὗτος παρὰ Ἰουδαίοις μέχρι τῆς σήμερον. 
 Οἱ δὲ ἕνδεκα μαθηταὶ ἐπορεύθησαν εἰς τὴν Γαλιλαίαν, εἰς τὸ ὄρος οὗ ἐτάξατο αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς. 
 καὶ ἰδόντες αὐτὸν προσεκύνησαν αὐτῷ, οἱ δὲ ἐδίστασαν. 
 καὶ προσελθὼν ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησεν αὐτοῖς λέγων· Ἐδόθη μοι πᾶσα ἐξουσία ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς. 
 πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος,  διδάσκοντες αὐτοὺς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν· καὶ ἰδοὺ ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος. Ἀμήν.

H συνέντευξή μου για όσα συμβαίνουν στην Πατρίδα μας με ένα Αναστάσιμο μήνυμα. Ράδιο Μετρόπολις Θεσσαλονίκης Μακεδονίας 


Παρασκευή, 17 Απριλίου 2020

Η Θράκη ανάμεσα στον Τουρκικό φασισμό και την Αθηναϊκή αδιαφορία



Θ. Μαλκίδης 

Η Θράκη ανάμεσα στον Τουρκικό φασισμό και την Ελλαδική αδιαφορία 


Ἀφοῦ εἶχε προηγηθεῖ ἡ ἐξόντωση, ἡ Γενοκτονία τοῦ Θρακικοῦ Ἑλληνισμοῦ, ὅπως καὶ τοῦ Ποντιακοῦ καὶ τοῦ Μικρασιατικοῦ, ὑπογράφηκε ἡ συνθήκη ἀνακωχῆς τῶν Μουδανιῶν, μὲ τὴν ὁποία ὁ ἑλληνικὸς στρατὸς διατάχθηκε νὰ ἐκκενώσει ὄχι μόνο τὴν Ἰωνία, ὅπου ἐκεῖ πλέον γραφόταν ὁ τραγικὸς ἐπίλογος μίας παρουσίας αἰώνων, ἀλλὰ μέσα σὲ δεκαπέντε ἡμέρες καὶ τὴν Ἀνατολικὴ Θράκη, ἐκεῖ ὅπου ὑπῆρχαν μεγάλες στρατιωτικὲς δυνάμεις του καὶ εὔρωστο ἑλληνικὸ στοιχεῖο. Ἡ πλειοψηφία του θὰ ἐγκατασταθεῖ στὴν ἑλλαδικὴ Θράκη, ἀντιμετωπίζοντας μέχρι σήμερα τὶς συμπληγάδες τῆς ἑλλαδικῆς-κρατικῆς ἀδιαφορίας καὶ τοῦ τουρκικοῦ ἐθνικισμοῦ.

Τὰ ἐμπόδια ἀτέλειωτα. Από τό: «θα σὲ στείλω στὸν Ἔβρο», μέχρι τὴν κοινὴ ἔνταξη Ἑλλάδας καὶ Τουρκίας στό ΝΑΤΟ τὸ 1952, ποὺ μετέτρεψε τὴ Θράκη σὲ ἕνα χῶρο συνόρων. Ὀξύμωρο... βεβαίως νὰ στέλνεις νὰ φυλάξουν τὰ σύνορά σου οἱ ἀνεπιθύμητοι καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη νὰ ἀποδέχεσαι τὸν τουρκικὸ ἐθνικισμὸ στὴν πατρίδα σου.

Στὴ Θράκη, ἡ Τουρκία ἐκμεταλλεύθηκε τὰ νέα ψυχροπολεμικὰ δεδομένα καὶ ἀπαίτησε ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, νὰ μαθαίνουν οἱ Πομάκοι, ὅπως καὶ οἱ Ἀθίγγανοι τὴν τουρκικὴ γλώσσα. Οἱ τουρκικὲς πιέσεις θὰ συνεχιστοῦν στὴν Ἑλλάδα γιὰ τὶς μουσουλμανικὲς μειονότητες, ζητώντας τὴν ἀλλαγὴ τῆς ὀνομασίας τὸ 1955 τοὺς σὲ «Τουρκικὴ» (μειονότητα), πιέσεις ποὺ ἐντείνονταν μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου καὶ τὴν περαιτέρω προσέγγιση τῶν δύο πλευρῶν.

Μὲ τὴν ἴδια ἀντίληψη συμπεριφέρθηκαν οἱ δύο χῶρες, τὸ 1951 καὶ τὸ 1968 ὅταν ὑπογράφτηκαν τὰ μορφωτικὰ πρωτόκολλα ποὺ εἶχαν σὰν ἀποτέλεσμα, τὴν εἰσβολὴ τοῦ τουρκισμοῦ στὴ Θράκη, ἐνῶ στὸ χῶρο τῆς πολιτικῆς, μὲ βασικὸ ὄχημα τὸ τουρκικὸ προξενεῖο στὴν Κομοτηνή, ἡ εἰσβολὴ αὐτὴ συνεχίζεται.

Παράλληλα ἡ Θράκη ἔμεινε ἔξω ἀπὸ τοὺς κρατικοὺς προγραμματισμοὺς ποὺ εἶχαν σχέση μὲ τὴν ἀνάπτυξή της μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀποτελεῖ μία ἀπὸ τὶς πιὸ φτωχὲς περιφέρειες τῆς Εὐρώπης, ἐνῶ στὰ σημερινὰ μνημονιακὰ-παρακμιακὰ χρόνια, ἡ πρόταση γιὰ ἀνάπτυξη εἶναι ἡ δημιουργία Εἰδικῶν Οἰκονομικῶν Ζωνῶν...

Ἡ διαπίστωση γιὰ τὴν ὁποία πρέπει νὰ ληφθοῦν ἄμεσα πρωτοβουλίες, πολιτικές, οἰκονομικές, ἀναπτυξιακές, ἐκπαιδευτικὲς καὶ κοινωνικές, εἶναι ἀποκλειστικὰ μία καὶ μοναδική: Ἡ Θράκη εἶναι ἀνάμεσα σὲ συμπληγάδες.

Ἀπὸ τὴν μία πλευρὰ δρᾶ ἀνενόχλητα ἕνας ποικιλόμορφος τουρκικὸς ἐθνικισμὸς μὲ ἑκατοντάδες παραμέτρους, ποὺ καθημερινῶς ἐκτείνει τὴ δραστηριότητά του, προκαλώντας καὶ δυναμιτίζοντας τόσο τὴν εἰρηνικὴ συμβίωση, ὅσο καὶ τὴν ἑλληνικὴ ἀσφάλεια καὶ ἐθνικὴ κυριαρχία. Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ βρίσκεται, ἡ γιὰ χρόνια ἀδιάφορη Ἑλλάδα ποὺ ἀγνοεῖ τὴ Θράκη καὶ τὰ προβλήματά της καὶ ποὺ ἔχει μείνει μὲ τὴν πολύχρονη φλυαρία περὶ ἀνάπτυξης, «ἐνσωμάτωσης» ἢ «ἔνταξης» τῆς μειονότητας στὴν ἑλλαδικὴ κοινωνία, χωρὶς νὰ βλέπει τὸν ἐπεκτατισμὸ τῆς Τουρκίας καὶ τὴν καταπίεση Ἑλλήνων πολιτῶν, χριστιανῶν καὶ μουσουλμάνων, Πομάκων, Ρομᾶ καὶ τουρκόφωνων. 

Εἶναι ἀναμφισβήτητο καὶ προφανὲς πώς, δὲν μπορεῖ νὰ συνεχιστεῖ οὔτε ἡ τουρκικὴ ἐθνικιστικὴ πρόκληση ἡ ὁποία ἔχει ἄμεση ἐπίπτωση στὶς μουσουλμανικὲς μειονότητες καὶ εἰδικότερα στοὺς Πομάκους, πόσο μᾶλλον δὲν μπορεῖ νὰ συνεχιστεῖ ἡ ἀδιαφορία τῆς Ἑλλάδας γιὰ τὸν κρίσιμο καὶ ζωτικῆς σημασίας χῶρο τῆς Θράκης.


Στον Έβρο, στη Θράκη, αντισταθήκαμε στον Χίτλερ Ερντογάν και στην απόπειρα εισβολής του, υπερασπιστήκαμε την Πατρίδα μας μπροστά στην εθνικιστική και φασιστική Τουρκική πολιτική .
Δείξαμε ότι εκτός από τους <<Ναι σε όλα>>, υπάρχει (ακόμη) η Ελλάδα της Αντίστασης, της Αξιοπρέπειας, του Ελληνικού Λόγου, της Ελληνικής Πράξης.


Υ. Γ. 

Σήμερα κυριολεκτικά Μεγάλη Παρασκευή αφού μένουμε στο σπίτι αλειτουργητοι και ακοινωνητοι, με κλειστά τα κοιμητήρια και σε εξέλιξη την Τουρκική εισβολή, θέτω την εξής ερώτηση:
 Την Κυριακή της Ανάστασης  τηλεοπτικός σταθμός των Αθηνών τι θα προβάλει σε πανελλήνια πρεμιέρα ; 
Α. Ταινία για το Χριστό και την Ορθοδοξία. 
Β. Ντοκιμαντέρ για την Επανάσταση του 1821. 
Γ. Τουρκικό σήριαλ με διπλό επεισόδιο. 

Κάθε <επιστημονικά> τεκμηριωμένη απάντηση είναι αποδεκτή...

Η συνέντευξή μου για την Τουρκική πολιτική στη Θράκη και την Αθηναϊκή αδιαφορία.


Ω γλυκύ μου έαρ


Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος; Υιέ Θεού παντάναξ,


Πέμπτη, 16 Απριλίου 2020

Θα δεχθούμε την παράδοση (και) του Αιγαίου;




Θ. Μαλκίδης

Θα δεχθούμε την παράδοση (και) τoυ Αιγαίου; 

Εν μέσω πανδημίας και Μεγάλης Εβδομάδας και με κλειστές τις εκκλησίες, η εισβολή στον Αιγαίο από τον Χίτλερ Ερντογάν συνεχίζεται κανονικά και οι <<ψύχραιμοι>> και οι ρεαλιστές μας λένε να δώσουμε ΓΗ και ΥΔΩΡ !

O Σεφέρης γράφει και για αυτό με μοναδικό τρόπο: «Μας έλεγαν θα νικήσετε όταν υποταχτείτε. Υποταχτήκαμε και βρήκαμε τη στάχτη. Μας έλεγαν θα νικήσετε όταν εγκαταλείψετε τη ζωή σας.  Eγκαταλείψαμε τη ζωή μας και βρήκαμε τη στάχτη.... Μένει να ξαναβρούμε τη ζωή μας, τώρα που δεν έχουμε πια τίποτα». 


Εμείς αντί για την υποταγή και τη στάχτη, επιλέγουμε τους Υψηλάντες και τον Κολοκοτρώνη,  τον Παύλο Μελά και τον Ίωνα Δραγούμη,  τον Ναπολέοντα Σουκατζίδη, τον Περρίκο και τα χιλιάδες θύματα των Ολοκαυτωμάτων της Ναζιστικής Κατοχής από το Δίστομο μέχρι τα Καλάβρυτα, επιλέγουμε τον Γκάτσο, τον Λειβαδίτη  τον Ελύτη και τον  Σεφέρη, ακολουθούμε τον  Παλληκαρίδη και τον Αυξεντίου, τους στρατιώτες των Κυπριακών Θερμοπυλών του 1974, τον Γιαλοψό, τον Καραθανάση, τον Βλαχάκο και τον Γεώργιο Μπαλταδώρο, επιλέγουμε το Αιγαίο και τον  Ελληνισμό και της Αντίστασης.

Οι Έλληνες δεν μπορούν να  δεχθούν την παράδοση (και) του Αιγαίου !

Η συνέντευξή μου στον τηλεοπτικό σταθμό ΔΙΟΝ της Μακεδονίας για το  Αιγαίο .


Τετάρτη, 15 Απριλίου 2020

Πραγματοποιήθηκαν 25 επιστροφές.....




Αυξημένες κατά 31% είναι οι αποφάσεις ασύλου τον Μάρτιο 2020 σε σχέση με τον Φεβρουάριο, σύμφωνα με τα στοιχεία του μηνιαίου ενημερωτικού δελτίου του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου.

Συγκεκριμένα, εκδόθηκαν 6.904 αποφάσεις τον Μάρτιο, ενώ τον Φεβρουάριο 5.273. Ο αριθμός των αποφάσεων το πρώτο τρίμηνο του 2020 ανέρχεται σε 15.960, αριθμός αυξημένος κατά 16,7% σε σχέση με το τελευταίο τρίμηνο του 2019. Καθώς τον Μάρτιο 2020 δεν έγιναν δεκτά νέα αιτήματα παροχής ασύλου, τα εκκρεμή αιτήματα μειώθηκαν κατά 4,7% σε σχέση με τον Φεβρουάριο. Σήμερα εκκρεμούν 120.165 αποφάσεις.

Τρίτη, 14 Απριλίου 2020

Κλειστά τα κοιμητήρια τη Μεγάλη Παρασκευή!





Είναι προφανές ότι για τους <Ναι σε όλα> η Ορθοδοξία, η θεία κοινωνία και η θεία λειτουργία, η Ελληνικότητα είναι το <πρόβλημα>, αλλά είναι αυτονόητο ότι τους ενοχλεί και ότι μας συνδέει με τις ρίζες όλων αυτών :

« ἄφες αὐτοῖς˙ οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι»


Το Ολοκαύτωμα στην Αγία Ευθυμία και την Βουνιχώρα Φωκίδας. Απρίλιος 1943.



Η Βουνιχώρα είναι ιστορικό, μαρτυρικό, ημιορεινό χωριό της επαρχίας Παρνασσίδας του νομού Φωκίδας, σε απόσταση 18 χιλ. από την πρωτεύουσα Άμφισσα, με πολλές φυσικές ομορφιές. Βρίσκεται βορειοδυτικά του Γαλαξειδίου στο δήμο του οποίου υπάγεται διοικητικά, είναι χτισμένο στους πρόποδες της Γκιώνας σε υψόμετρο 680 μ. και αριθμεί 414 κατοίκους.


Πιθανότερη εξήγηση για την προέλευση του ονόματός του αποτελεί η απόδοση σε μια λέξη της φράσης "χώρα του βουνού". Οι αρχικοί κάτοικοι της Βουνιχώρας βρέθηκαν στην περιοχή από τα πρώτα χρόνια της τουρκοκρατίας.

Η φύση γύρω από την Βουνιχώρα έχει μεγαλουργήσει: Στα όρια του χωριού βρίσκεται το μοναδικής ομορφιάς δάσος κέδρων, στον “Μπουρνιά” σχηματίζεται φυσική λεκάνη με μικρή λίμνη, ενώ διάφορα σπήλαια βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής.
Ελιόδεντρα, μελίσσια, αλλά και τα λιγοστά σήμερα κοπάδια αποτελούν τις κύριες ασχολίες των κατοίκων της ενώ παλαιότερα έξω από τη Βουνιχώρα λειτουργούσε λατομείο βωξίτη.

Το ολοκαύτωμα


Δευτέρα, 13 Απριλίου 2020

ἔξωθεν μὲν φαίνεσθε τοῖς ἀνθρώποις δίκαιοι, ἔσωθεν δὲ μεστοί ἐστε ὑποκρίσεως καὶ ἀνομίας.



<<Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, οἱ διυλίζοντες τὸν κώνωπα, τὴν δὲ κάμηλον καταπίνοντες... ἔξωθεν μὲν φαίνεσθε τοῖς ἀνθρώποις δίκαιοι, ἔσωθεν δὲ μεστοί ἐστε ὑποκρίσεως καὶ ἀνομίας.>> (Ματθ., 23)



«Η προσέλευση στην Θεία Ευχαριστία και η κοινωνία από το Κοινό Ποτήριο της Ζωής, ασφαλώς και δεν μπορεί να γίνει αιτία μετάδοσης ασθενειών, γιατί οι πιστοί όλων των εποχών, γνωρίζουν ότι η προσέλευση στη Θεία Κοινωνία, ακόμη και εν μέσω πανδημίας, συνιστά μια έμπρακτη κατάφαση αυτοπαράδοσης στον Ζώντα Θεό». (Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, 13 Μαρτίου 2020)

Κυριακή, 12 Απριλίου 2020

12 Απριλίου 2018 . Γεώργιος Μπαλταδώρος Αξιωματικός Πολεμικής Αεροπορίας


12 Απριλίου 2018

Γεώργιος Μπαλταδώρος Αξιωματικός Πολεμικής Αεροπορίας


Υπέρ πατρίδος υπερασπιζόμενος το Ελληνικό Αιγαίο Πέλαγος

<<Πατρίδα, είσαι γεννημένη απ’ τους πεθαμένους.....Εσείς αδέρφια που πέσατε. 

Οι άνθρωποι θα ξεχάσουν τ’ όνομά σας. 
Μα η πατρίδα θα κρατάει το αίμα σας στις ρίζες της 

για ν’ ανθίζει......>> (Τάσος  Λειβαδίτης)  

Θ. Μαλκίδης 

Με συνδέουν εδώ και πολλά χρόνια ισχυροί δεσμοί φιλίας  με αξιωματικούς της Πολεμικής Αεροπορίας   όπως ο Γεώργιος Μπαλταδώρος. 

Με ανθρώπους όπως τον αυτόν τον Έλληνα που  έβαλαν  το εμείς πάνω από το εγώ, που δε φοβήθηκαν να εκφράσουν την άποψή τους και τη θέση τους για τον Ελληνισμό, που επέλεξαν να είναι με τη δικαιοσύνη, που αντιστάθηκαν σε κάθε παράδοση στο Αιγαίο, στην Κύπρο, στη Θράκη, στη Μακεδονία, στον Ελληνισμό.

Ο Θεός αγαπητέ αδελφέ Γεώργιε σε κάλεσε  για να σε έχει δίπλα του, για να γελάς, για να πετάς ελεύθερος, για να μιλάς για την Ελλάδα που  λάτρεψες.