Οικονομία και προπαγάνδα

Συζήτηση για την οικονομική κρίση και την προπαγάνδα.

Ο Δημήτρης Πέτροβιτς συνομιλεί με το Θεοφάνη Μαλκίδη στο ΘΡΑΚΗ ΝΕΤ  για την οικονομία.

Η εκπομπή θα προβληθεί την Παρασκευή 14 Οκτωβρίου στις 10 το βράδυ και σε επανάληψη το Σάββατο 15 Οκτωβρίου στις 6 το απόγευμα.

Η συνέντευξη ζωντανά και στο http://www.thrakinet.tv/

Για την Ποντιακή Διάλεκτο

Πανελλήνιος Σύνδεσμος Ποντίων Εκπαιδευτικών


Αγώνας και αγωνία για τη διάσωση της ποντιακής διαλέκτου



Αγαπητοί φίλοι,

Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Ποντίων Εκπαιδευτικών, επιστημονικό σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα με μέλη του εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης, αποφάσισε, εκφράζοντας και την καθολική βούληση του ποντιακού ελληνισμού, να συμβάλει στην προσπάθεια για τη διάσωση της ποντιακής διαλέκτου της ελληνικής γλώσσας. Θεωρεί πως πρέπει να παραμείνει ζωντανή αυτή η διάλεκτος, που όχι μόνο διασώζει σημαντικό αριθμό τύπων της αρχαίας ελληνικής, απ’ την ομηρική ακόμη περίοδο, αλλά ακόμη εκφράζει ένα σημαντικό πλούτο για τον ελληνισμό, αποτυπώνοντας την ιστορία, την ιδεολογία και γενικά τον πολιτισμό ενός τμήματός του, που επιβίωσε για 30 σχεδόν αιώνες απομονωμένος μεταξύ των ποντιακών ορέων και του Ευξείνου Πόντου.

Η προσπάθειά μας σ’ αυτή την κατεύθυνση ξεκίνησε με το 5ο Επιστημονικό Συνέδριο του Συνδέσμου μας (Μάιος 2009, Κατερίνη), το οποίο ασχολήθηκε με το παρόν και το μέλλον της ποντιακής διαλέκτου. Το Συνέδριο αυτό, παρά τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπισε, οι οποίες σ’ ένα βαθμό εξακολουθούν να υφίστανται, πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία και σφράγισε την απόφασή μας για τη διάσωση της ποντιακής διαλέκτου, με εργαλείο τη διδασκαλία της μέσω της έκδοσης ενός, κατά το δυνατόν, άρτιου εγχειριδίου. Ήδη συγκροτήθηκε 12μελής Επιστημονική Επιτροπή, που επεξεργάστηκε το πλαίσιο συγγραφής και εργάζεται ώστε το εγχειρίδιο να είναι έτοιμο όσο το δυνατόν συντομότερα.

Γνωρίζουμε τις μεγάλες δυσκολίες που συνεπάγεται αυτή η προσπάθεια. Είμαστε όμως αποφασισμένοι να προχωρήσουμε, χωρίς να υπολογίζουμε το κόστος και τα προβλήματα, γιατί είμαστε πεπεισμένοι ότι η διάσωση της διαλέκτου θα συμβάλει στην ενίσχυση της ίδιας της ελληνικής γλώσσας, γιατί, όπως λένε οι ειδικοί, οι διάλεκτοι είναι οι παραπόταμοι που ενισχύουν το κύριο ποτάμι, τη βασική γλώσσα.

Το βάρος που επωμιζόμαστε είναι δυσανάλογα μεγάλο για τις δυνάμεις μας κι είναι πολύ δύσκολο να το φέρουμε σε πέρας μόνοι μας, ιδιαίτερα αυτούς τους δύσκολους καιρούς. Έτσι, απευθυνόμαστε όχι μόνο στους Ποντίους, αλλά σ’ όλους τους Έλληνες, γιατί έχουμε την πεποίθηση ότι ο αγώνας αυτός είναι αγώνας όλων μας. Όσοι επιθυμούν να συμβάλουν οικονομικά στην προσπάθεια, είτε πρόκειται για μεμονωμένο πρόσωπο είτε για ομάδα ατόμων ή για φορέα, παρακαλούνται να καταθέσουν το ποσό που επιθυμούν στον αριθμό λογαριασμού του Συνδέσμου ( 104 29 62 73 09 Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος), αποστέλλοντας παράλληλα την απόδειξη στο e-mail του Ταμία του Συνδέσμου (mkavr@otenet.gr) και του Προέδρου (pavlidisant@gmail.com ), για να λάβουν στη συνέχεια τη σχετική απόδειξη. Ακόμη και το μικρότερο ποσό θα προσδώσει δύναμη στην προσπάθειά μας.

Παράλληλα θα διατίθενται από μέλη και φίλους του Συνδέσμου και κουπόνια, με ελάχιστη τιμή 10 Ευρώ. Σύμφωνα και με την παράδοση που διαμορφώθηκε στην Ανατολή, όσοι θα προσφέρουν ένα ποσόν μεταξύ 100 και 400 Ευρώ θα χαρακτηριστούν Δωρητές, μεταξύ 500 και 900 Ευεργέτες και πάνω από 1000 Ευρώ Μεγάλοι Ευεργέτες αυτής της προσπάθειας. Τα ονόματα και των 3 αυτών κατηγοριών, με τα αντίστοιχα ποσά, θα παρατεθούν στο τέλος του διδακτικού εγχειριδίου, που θα εκδοθεί σε πολλά αντίτυπα, ενώ όλα τα ονόματα με τα αντίστοιχα ποσά θα τηρηθούν σε ειδικό αρχείο του Συνδέσμου. Για την επιτυχία και τη διαφάνεια αυτής της προσπάθειας ορίστηκε 5μελής επιτροπή με επικεφαλής τον ταμία Δρ Κώστα Αβραμίδη και μέλη: τον Πρόεδρο, Δρ Παυλίδη Αντώνη, τον Αντιπρόεδρο, Ομότιμο Καθηγητή Πελαγίδη Στάθη, τη Γενική Γραμματέα, Δρ Χαριτίδου Γεωργία και το μέλος του ΔΣ, Ομότιμο Καθηγητή Καμενίδη Χρήστο.-

Για το Δ.Σ.

Ο Πρόεδρος ΠΑΥΛΙΔΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ

Η Γεν. Γραμματέας

ΧΑΡΙΤΙΔΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ

Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού Μόσχας

Μόσχα, 11 Οκτωβρίου 2011



Αγαπητοί φίλοι,

Στα πλαίσια κύκλου διαλέξεων, στη ρωσική, για την Ιστορία της Αρχαίας Ελλάδας, οι οποίες πραγματοποιούνται στις εγκαταστάσεις της Βιβλιοθήκης Ιστορίας της Ρωσικής Φιλοσοφίας και Πολιτισμού «Οίκος του φιλοσόφου Α.Φ. Λόσεφ», το Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού είναι στην ευχάριστη θέση να σας προσκαλέσει στην όγδοη διάλεξη από τη διδάκτορα ιστορικών επιστημών Βαλέρια Μπιλκόβα με θέμα: «Ελληνιστική περίοδος στην ιστορία της Ελλάδας (μέρος 1)».

Ο Παύλος Μελάς και η Μακεδονία

Πηγή : www. diaspora-grecque.com
13 Οκτωβρίου ημέρα μνήμης Παύλου Μελά

Ο Παύλος Μελάς (29 Μαρτίου 1870 – 13 Οκτωβρίου 1904) ήταν αξιωματικός πυροβολικού του ελληνικού στρατού και πρωτεργάτης του Μακεδονικού αγώνα. Ήταν γιος του Μιχαήλ Μελά και γαμπρός του Στέφανου Δραγούμη.

Γεννήθηκε στη Μασσαλία της Γαλλίας. Η καταγωγή της οικογένειάς του ήταν από τη Βόρεια Ήπειρο. Μετά τη μετακίνηση της οικογένειας στην Αθήνα, σπούδασε στη Στρα...τιωτική Σχολή Ευελπίδων απ' όπου αποφοίτησε ως ανθυπολοχαγός του πυροβολικού το 1891. Φέροντας τύψεις για την έκβαση του πολέμου του 1897 συμμετείχε από τους πρώτους στο ιδρυθέν το 1900 Μακεδονικό κομιτάτο για την εμψύχωση του απογοητευμένου ελληνικού πληθυσμού της Μακεδονίας και σε αντίδραση στη δράση των Βουλγάρων κομιτατζήδων. Έτσι από τον Φεβρουάριο του 1904 ο Παύλος Μελάς έσπευσε με άλλους τρεις αξιωματικούς, τους Α. Κοντούλη, Α. Παπούλα και Γ. Κολοκοτρώνη, προς επιτόπια μελέτη της κατάστασης. Αποτυγχάνοντας σε εκείνη την πρώτη προσπάθεια, επανήλθε τον Ιούλιο του ίδιου έτους οπότε και εισήλθε στη Μακεδονία ως ζωέμπορος με το όνομα "Πέτρος Δέδες". Μετά 20ήμερη παραμονή συναντήθηκε με τον Λάμπρο Κορομηλά στη Θεσσαλονίκη ανταλλάσσοντας σκέψεις για ανάληψη επιχειρήσεων και στη συνέχεια επέστρεψε στην Αθήνα.

Στις 18 Αυγούστου όταν όλα ήταν έτοιμα κατά το σχέδιο ο Παύλος Μελάς με το επιχειρησιακό όνομα Καπετάν Μίκης Ζέζας, επικεφαλής σώματος εκ 35 μόλις ανδρών, που το αποτελούσαν Μακεδόνες, Μανιάτες και Κρητικοί, ανέλαβε την αρχηγία του Μακεδονικού αγώνα ενάντια στους Βούλγαρους και εισήλθε ένοπλα στα Μακεδονικά εδάφη με την εντολή να ασκεί καθήκοντα αρχηγού και στις μικρότερες ομάδες που δρούσαν εν τω μεταξύ στη περιφέρειες Μοναστηρίου και Καστοριάς. Πληροφορηθέντες οι Τούρκοι από διάφορους καταδότες περί της εισόδου και της δράσης του Παύλου Μελά έθεσαν προς καταδίωξή του πολυάριθμο τουρκικό απόσπασμα. Παρά τις συνεχείς διώξεις του Οθωμανικού στρατού ο Παύλος Μελάς άρχισε ν΄ αποδεκατίζει τις βουλγαρικές ομάδες με βάση τα χωριά Λιγκοβάνη και Λίχυβο. Όμως στις 13 Οκτωβρίου 1904 βρισκόμενος στα Στάτιστα και προδοθείς από την βουλγάρικη συμμορία του Μήτρου Βλάχου περικυκλώθηκε από Τουρκικό απόσπασμα 150 ανδρών. Μετά από δίωρη λυσσαλέα μάχη διέταξε αιφνίδια έξοδο τεθείς επικεφαλής των ανδρών του . Στην επιχείρηση αυτή τραυματίσθηκε θανάσιμα στην οσφυϊκή χώρα και πέθανε μετά από μισή ώρα στα χέρια του φιλου του, Γεώργιο Στρατινάκη. Η τελευταία του φράση πριν ξεψυχήσει ήταν:"Βούλγαρος να μη μείνει". Γύρω από το σώμα του νεκρού Π. Μελά εκτυλίχθηκε μια διπλωματική επιχείρηση για την παραλαβή και ενταφιασμό του. Οι Έλληνες δεν ήθελαν να γίνει γνωστό στους Τούρκους ποιός ήταν ο νεκρός, και συγκεκριμένα ότι ήταν Έλληνας αξιωματικός, διότι αυτό θα δημιουργούσε διπλωματική κρίση. Αρχικά ο νεκρός θάφτηκε από τους χωρικούς έξω από τη Στάτιστα ενώ οι Τούρκοι δεν γνώριζαν την ταυτότητά του. Αργότερα ο προεστός της Στάτιστας ονόματι Ντίνας απεσταλμένος της Ελληνικής πλευράς (πιθανώς του Μητροπολίτη Καστοριάς Γερμανού Καραβαγγέλη ή του οπλαρχηγού Κύρου) επιχείρησε να ξεθάψει και να μεταφέρει αλλού τον νεκρό. Στο μεταξύ όμως ο θάνατος του Μελά είχε μαθευτεί στην Αθήνα και η Τουρκική πρεσβεία στην Αθήνα ειδοποίησε τις Τουρκικές Αρχές της Θεσσαλονίκης να βρουν το πτώμα ώστε να το χρησιμοποιήσουν ως απόδειξη της Ελληνικής επέμβασης σε Τουρκική επικράτεια. Έτσι, ενώ ο Ντίνας έκανε την εκταφή εμφανίστηκε Τουρκικός στρατός. Τότε έκοψε βιαστικά το κεφάλι του νεκρού και έφυγε. Το κεφάλι τάφηκε μπροστά στην Ωραία Πύλη του Ναού της Αγίας Παρασκευής στο χωριό Πισοδέρι ενώ οι Τούρκοι πήραν το ακέφαλο σώμα και το πήγαν στην Καστοριά για αναγνώριση. Ο Γερμανός Καραβαγγέλης, που γνώριζε τα πάντα, κινητοποίησε τη νεολαία της Καστοριάς που περικύκλωσε το Διοικητήριο και απαιτούσε να τους δοθεί το σώμα "κάποιου Ζέζα" που ήταν Έλληνας. Ο Μητροπολίτης, προειδοποιώντας ότι μπορεί να συμβούν ταραχές που θα έβλαπταν την ειρηνική συμβίωση Τούρκων και Ελλήνων κατάφερε να του δοθεί το σώμα το οποίο και τάφηκε στο παρεκκλήσιο των Ταξιαρχών.

Μετά το θάνατο του η δράση των Ελληνικών δυνάμεων εγινε πιο έντονη, περιορίζοντας τη δράση των Βούλγαρων Κομιτατζήδων, και επιτυγχάνοντας την ένωση Δυτικής και Κεντρικής Μακεδονίας με την Ελλάδα. Σήμερα, το όνομα του Παύλου Μελά φέρει προς τιμή του το χωριό Στάτιστα ενώ πλήθος προτομών του στολίζουν πλατείες πόλεων μεταξύ των οποίων στη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα, την Κοζάνη και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας.

Ο Παύλος Μελάς θεωρείται σύμβολο του Μακεδονικού Αγώνα, και πολλά προσωπικά του αντικείμενα εκτίθενται τώρα στο Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα Θεσσαλονίκης και στο μουσείο Παύλος Μελάς στην Καστοριά.



Pavlos Mélas (1870-1904)




Né et baptisé à Marseille



Fils de Michail Mélas le 3ème et de Eléni née Boutsina, il est né le 29 mars 1870 à Marseille, a été éduqué à Athènes. Il a grandi dans un environnement de renouveau national.


Il est entré à l’école militaire d’Evelpidon et en est sorti avec le grade de sous-lieutenant. En 1892, il a épousé Nathalia, fille du macédonien Stéphanos Dragoumis, qui a été pour lui une excellente compagne et collaboratrice.


L’aventure nationale de 1897 l’a blessé profondément. En croyant cependant que le pays retrouvera sa voie, il a réagi dans le climat de déception qui dominait, alors il a créé en Macédoine un noyau national combatif contre des projets bulgares et devient l’âme du mouvement.


Le 24 février 1904, sur ordre du gouvernement grec, il est venu en Macédoine, avec quatre autres officiers pour réunir des éléments et pour étudier personnellement la situation.



Le 10 juillet de la même année, il est revenu seul en Macédoine comme maquignon à Cozani et à Siatista, où il a organisé son premier corps d’armée. Il circulait sous le pseudonyme Mikis Zezas. Il est revenu à Athènes et est parvenu à fonder le Comité Macédonien, il est retourné pour la troisième et dernière fois en Macédoine. Il dirigeait un corps d’armée de 35 hommes, cependant substantiellement il était le chef de tous les groupes de rebelles qui agissaient sur les périphéries de Monastère et de Kastoria. Le combat était dur, parce qu’ils n’avaient pas des conducteurs expérimentés et ils ne pouvaient être approvisionnés facilement. Les pluies continues les embarrassaient beaucoup. En dehors de ceci, les autorités turques avaient été informées du passage des frontières par ce corps grec et le pourchassaient avec une importante force armée.

Mélas a commencé immédiatement à réagir contre ces forces armées. Son action a continué jusqu’au 12 août 1904. Ce jour là, Mélas se trouvait au village de Siatista, qui aujourd’hui se nomme Mélas en son honneur. Les Turcs ont encerclé le village et le poste armé de Mélas. Au bout de deux heures d’encerclement, Mélas a décidé de tenter une sortie. Mélas s’est précipité le premier et a été mortellement blessé. Il est mort le 13 octobre 1904.


La nouvelle de sa mort héroïque a bouleversé la nation grecque. Athènes est en deuil.


Sa mort a entraîné la venue en Macédoine de nombreux officiers grecs. Le combat pour la libération de la Macédoine a été organisé, il s’est étendu pour aboutir aux guerres balkaniques victorieuses (1912-1913). Mélas a été le premier héros de Macédoine au sein de la patrie grecque.


Pavlos Mélas est originaire de la famille historique de Méladon d’Epire avec des racines qui remontent à Constantinople avant la prise, entre les familles militaires et politiques les plus puissantes de Byzance, les Kefala et après d’autres, les Mélaniodon.
A Marseille, le père de Pavlos s’est occupé du commerce et il a fait fortune. Conformément à la tradition familiale, il en a disposé pour des causes nationales et sociales. De la même manière, sa mère a eu une action importante dans les mêmes secteurs.

Κρίση και προπαγάνδα

Φάνης Μαλκίδης


Για την οικονομική «κρίση» και τη νέα προπαγάνδα



Μέρος της συνέντευξης στο Maximum FM (Αλεξανδρούπολη)




«Θα σας στύψουμε μέχρι να αδειάσετε και μετά θα σας γεμίσουμε με τους εαυτούς μας» ( Τζώρτζ Όργουελ "1984")




Α. Η νέα προπαγάνδα

Η λεγόμενη «κρίση» της οικονομίας της πατρίδας μας- όσοι θυμούνται «ξεκίνησε» ως κρίση δανεισμού και τώρα έγινε κρίση χρέους- αποκάλυψε και τη στρατηγική της νέας προπαγάνδας.

Μία προπαγάνδα που ξεκίνησε από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 με τα «Μεγάλα Έργα», τους «Ολυμπιακούς Αγώνες», την «ισχυρή Ελλάδα», τον «πρωταγωνιστικό ρόλο της Ελλάδας στα Βαλκάνια», το «Χρηματιστήριο» και κατέληξε στην νέα προπαγάνδα για την «σωτηρία», την «προσαρμογή», στην «αναδιάρθρωση», στα «Μνημόνια».

Με τη συνδρομή θεσμικών και εξωθεσμικών παραγόντων η νέα προπαγάνδα προσπαθεί να εμφανίσει η εφαρμοζόμενη πολιτική ως «μοναδική», «αναγκαία», και «απαραίτητη». Δεν είναι τυχαία επιλεγμένες οι λέξεις, ούτε ακόμη και ο πανικός που προκαλείται από τις δηλώσεις, συνεντεύξεις, διαρροές και άλλες κινήσεις του προπαγανδιστικού συστήματος. Και παράλληλα με τους πολιτικούς όρους διαχείρισης της «κρίσης» μπαίνουν και οι ψυχολογικοί.

Β. Τα μέσα και οι πολιτικές

Ο Τσόμσκυ καταγράφει μία σειρά από μέσα και πολιτικές που εφαρμόζονται στο πεδίο της προσχηματικής κρίσης προκειμένου να εφαρμοστούν μέτρα Μεσαίωνα και Οθωμανικής περιόδου.

1. Το θεμελιώδες στοιχείο του ελέγχου της ελληνικής κοινωνίας είναι η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής, στην εκτροπή της προσοχής από τα σημαντικά προβλήματα. Στην στροφή του λαού από τις αποφασισμένες «μεταρρυθμίσεις», μέσω της τεχνικής του κατακλυσμού συνεχόμενων αντιπερισπασμών και ασήμαντων πληροφοριών. «Βρέθηκε μία γάτα μετά από πέντε χρόνια», «έκανε πλαστική ή όχι η τραγουδίστρια;» «πόσα τουρκικά σήριαλ θα προβληθούν; »

2. Δημιουργείται ένα πρόβλημα, εν προκειμένω μία οικονομική κρίση ώστε να γίνει αποδεκτή ως αναγκαίο επόμενο, η υποχώρηση των δικαιωμάτων και η εξαφάνιση του κράτους και των υπηρεσιών του που είναι «αναχρονιστικές», και «δαπανηρές». Το κενό θα το καλύψουν «οι καλοί ιδιώτες», από τα σκουπίδια, μέχρι τις υποδομές, την υγεία και την παιδεία. Και τόσο οι «αναγκαίες» ιδιωτικοποιήσεις των δικών μας έργων που κατασκευάστηκαν με τα δικά μας χρήματα, από αεροδρόμια και σχολεία μέχρι νοσοκομεία και οδικές και σιδηροδρομικές υποδομές, υλοποιούνται μέσα σε λίγες ώρες.

3. Για να γίνουν αποδεκτά τα απαράδεκτα σε άλλες περιόδους μέτρα, χρησιμοποιείται η σταδιακή εφαρμογή τους. Εξαφανισμένες δημόσιες υπηρεσίες, μαζικές ιδιωτικοποιήσεις που λίγο πριν ήταν «απαράδεκτες», κοινωνική ανασφάλεια, ελαστικότητα στην εργασία, μαζική ανεργία, μισθοί που δεν εξασφαλίζουν ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης, μείωση και τελικά ολοκληρωτική εξαφάνιση της εθνικής κυριαρχίας.

4. Η προπαγάνδα μιλά για αποφάσεις που πρέπει να ληφθούν και παρότι είναι «επώδυνες» είναι «αναγκαίες». Εξάλλου ένα παράθυρο του τύπου «θα είμαστε καλύτερα στο μέλλον», είναι πάντα ανοιχτό από όλους. Και οι αιματηρές θυσίες με τις ψεύτικες ελπίδες αυξάνονται. Πόσες φορές ακούσαμε πως αν ακολουθήσουμε τα συγκεκριμένα μέτρα, τα «φάρμακα» θα βγούμε από την κρίση, στις «αγορές»;

5. Η πλειονότητα των πολιτικών λόγων, των μηνυμάτων, των «ειδήσεων», των διαφημίσεων απευθύνονται στο κοινό χρησιμοποιώντας «επιχειρήματα», παιδικά, σαν ο πολίτης να ήταν παιδάκι ή με νοητική υστέρηση.

6. Το συναίσθημα κυριαρχεί έναντι της λογικής, και ο φόβος κυριαρχεί παντού, αφού η κοινωνία δεν μπορεί να σκεφτεί και να λειτουργήσει. Όλοι θα πρέπει να φοβούνται.

7. Κυριαρχούν οι μέτριοι και η μετριότητα. Η έλλειψη γνώσης της ελληνικής γλώσσας δεν είναι πλέον μειονέκτημα, η κοινωνία συμβιβάζεται με το υπάρχον πολιτικό και οικονομικό σκηνικό και προσβλέπει σ΄ αυτό τη σωτηρία του , η τεχνολογία δεν είναι στην υπηρεσία του λαού αλλά έχει μετατρέψει την κοινωνία σε δούλη της , οι άριστοι πολεμούνται και εξαφανίζονται.

8. Είναι Life Style να μην σε ενδιαφέρει τίποτα, «να νιώθεις ωραία με το τίποτα», «να μη σε νοιάζει τίποτα», να είσαι αμόρφωτος, να είσαι ηλίθιος, χωρίς να μπορείς να ξεχωρίσεις το σωστό και το λάθος.

9. Η προπαγάνδα προωθεί την συλλογική και την ατομική ενοχή για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η κοινωνία. Η έλλειψη βασικών χαρακτηριστικών που δεν τα έχουν οι πολλοί, αλλά μόνο οι λίγοι, «αυτοί που ξέρουν και γνωρίζουν», είναι η αιτία του κακού. Και η κοινωνία δεν εξεγείρεται αλλά αποδέχεται με καταθλιπτικούς όρους το οικονομικό σύστημα. Ένα σύστημα που υποδουλώνει και εξαθλιώνει συνεχώς.

10. Χάρη σε μέσα που προέρχονται από την ιατρική επιστήμη, μέχρι μεθόδους μυστικών υπηρεσιών, η προπαγάνδα έχει περάσει στην κοινωνία τα βασικά της εργαλεία, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Το σύστημα, οι «επιστήμονες», οι «υπουργοί», οι «σύμβουλοι», οι «τεχνοκράτες» ξέρουν και τελικά ασκούν έλεγχο και εξουσία στα άτομα, μεγαλύτερη από αυτήν που τα ίδια ασκούν στους εαυτούς τους.

3. Αντί επιλόγου ή η ώρα της ελληνικής κοινωνίας

Η προπαγάνδα μετέρχεται μέσων και πολιτικών που έφτασαν το λαό στη σημερινή κατάσταση. Και τα σοκ έρχονται το ένα μετά το άλλο, από τους κεφαλικούς φόρους, τις μειώσεις μισθών, τις απολύσεις και την ανεργία, τη φτώχεια, τις ιδιωτικοποιήσεις και την εξαφάνιση του «σπάταλου» κράτους.

Η ώρα της κοινωνίας μετά από το απαραίτητο χρονικό διάστημα ολιγωρίας και παθητικής παρακολούθησης των γεγονότων με όρους ψυχολογικού και σωματικού σοκ, έχει τελειώσει. Η κοινωνία οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες της και πρωτοβουλίες αλλαγής της πορείας καταστροφής. Έξω από το υπάρχον θλιβερό πολιτικό και οικονομικό σκηνικό και στήριξη της σωτηρίας της πατρίδας μας στις δικές μας δυνάμεις. Για αυτά όμως θα επανέλθουμε.

Οικονομική κρίση και Τουρκία

Η οικονομική παρουσία της Τουρκίας στη Θράκη


Φάνης Μαλκίδης


«…Η Ελλάδα είναι μια χώρα σε πτώχευση. Πλέον δεν μπορεί να μας προσφέρει όφελος. Μόνο μεταξύ μας μπορεί να υπάρξει όφελος. Αυτό είναι ανάγκη να το αντιληφθούμε. Για να ανοίξουν δουλειές πρέπει να ενώσουμε τα χέρια. Δεν πρέπει να διαιρούμαστε…Πλέον πρέπει να σωθούμε από αυτήν τη φτώχεια. Πρέπει να ανοίξουμε δουλειές για τα παιδιά μας, για τους νέους μας. Αυτό το κράτος, αυτή η κυβέρνηση, αυτό το έθνος δεν μπορεί να το κάνει αυτό ! Διότι αυτή η χώρα είναι μια μπατιρισμένη χώρα ! Εμείς θα σας φέρουμε βοήθεια από την Τουρκία ! Θα ανοίξουν βιομηχανίες εδώ ! Θα ανοίξουν δουλειές για όλους τους νέους μας…».



Απόσπασμα ομιλίας της υποψήφιας δημάρχου Κομοτηνής  Σιμπέλ Μουσταφάογλου. Ήφαιστος Κομοτηνής 3 Νοεμβρίου 2010.

1. Εισαγωγικές παρατηρήσεις


Η παρουσία της Τουρκίας στη Θράκη έχει, από την περίοδο της Συνθήκης της Λωζάννης μέχρι σήμερα, πολυποίκιλες όψεις και η γειτονική χώρα προσπαθεί να έχει παρέμβαση στον πολιτικό, εκπαιδευτικό, πολιτιστικό, κοινωνικό και οικονομικό τομέα.



Είναι γεγονός ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα, και όχι αποκλειστικά σ΄ αυτό που Ελλάδα περνά την οικονομική κρίση, η Τουρκία ρίχνει ολοένα και περισσότερο βάρος στην οικονομική της παρουσία στη Θράκη.


Σημαντική οικονομική και πολιτική θέση στην τουρκική οικονομία κρατά η Ελλάδα και ειδικότερα η Θράκη, ενώ οι εισαγωγές από την Τουρκία (1.693.266.305 € ) υπερτερούν κατά πολύ τις ελληνικές εξαγωγές (621.674.008€).

Παράλληλα με την αύξηση των τουρκικών εξαγωγών προς την Ελλάδα, παρατηρήθηκε μια σχετική μείωση του μεριδίου των ελληνικών εξαγωγών προς Τουρκία σε σχέση με τις τουρκικές εξαγωγές προς Ελλάδα. Τα στοιχεία αυτά αποδεικνύουν την κυριαρχία των τουρκικών εξαγωγών έναντι των ελληνικών σε αυτή τη σχέση. Η Τουρκία εξάγει προς την Ελλάδα και κυρίως στη Θράκη έπιπλα, προϊόντα πετρελαίου, σίδηρο, καουτσούκ, οχήματα, προκατασκευασμένα κτίρια, βιομηχανικά προϊόντα και πλαστικό, αλλά και ψάρια, φρούτα, λαχανικά, έλαια καθώς και λιπάσματα.

Η δραστηριότητα της Τουρκίας στη Θράκη στον τομέα της οικονομίας, είναι μία ακόμη πτυχή στη διαρκή αμφισβήτηση της εθνικής κυριαρχίας στη Θράκη, η οποία γίνεται με μία πιο εκλεπτυσμένη μορφή. Άλλωστε η οικονομία είναι (και) αυτή που έχει χρησιμοποιηθεί στη Θράκη, προκειμένου να γίνει συνείδηση ότι η Τουρκία θα πρέπει να έχει παρουσία στη Θράκη. Έστω και εάν αυτή δεν έρχεται σε συμφωνία με την εθνική ασφάλεια και κυριαρχία στο χώρο.

2. Ορισμένα ερωτήματα

Για την οικονομική παρουσία της Τουρκίας στη Θράκη προκύπτουν μία σειρά από ερωτήματα:

-Δικαιολογούνται από το μέγεθος της αγοράς της Θράκης οι τεράστιες τουρκικές επενδύσεις σε διάφορους τομείς; Και μάλιστα με αποδεδειγμένη απώλεια εσόδων- δε γίνεται λόγος για κέρδη- σε τομείς της οικονομίας όπου λειτουργούσαν για χρόνια τοπικών συμφερόντων μικρομεσαίες ελληνικές επιχειρήσεις;

-Αποτελεί μία μικρή μουσουλμανική μειονότητα, έστω και αν τοπικά είναι ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού, μία μειονότητα η οποία κατά βάση απασχολείται στον αγροτικό τομέα, άρα με μειωμένο εισόδημα, πραγματικό κίνητρο για να επενδύσουν τουρκικές εταιρείες στη Θράκη;

- Δικαιολογείται, με όποιο τίμημα, η συνεχή παρότρυνση προς τουρκικές εταιρείες να έλθουν να επενδύσουν στην Ελλάδα;

- Η επίσημη πρόσκληση στην τουρκική επιχειρηματική τάξη να «επενδύσει» στη Θράκη, στην παρούσα συγκυρία, δεν δημιουργεί προϋποθέσεις δημιουργίας ανεξάρτητου οικονομικού χώρου ελεγχόμενου από την Τουρκία και τα κεφάλαιά της; Και μάλιστα να γίνουν επενδύσεις άνευ όρων σε μία περίοδο κατά την οποία ο τοπικός πληθυσμός υποφέρει πολύ περισσότερο σε σχέση με αυτόν της υπόλοιπης χώρας, συνεπώς είναι σαφώς πιο ευάλωτος;

-Μπορεί να λειτουργήσει μία τουρκική επιχείρηση στη Θράκη με ελληνικούς όρους, δηλαδή με αυξημένο κόστος δανειοδότησης και σαφώς πιο αυξημένο κόστος εργασίας; Για παράδειγμα αναφέρουμε τουρκικές εταιρείες που λειτουργούν στην Θράκη με τιμές προϊόντων και υπηρεσιών μειωμένες μέχρι και 150-200% (!) σε σχέση με τις τιμές των ελληνικών εταιρειών. Και βεβαίως προκύπτει το ερώτημα πως μπορεί να επιβιώνει μία τουρκική εταιρεία με τέτοια τιμολόγια αν δεν υπάρχει οικονομική ενίσχυση – επιδότηση; Γιατί εάν δεν «επιδοτείται» από το κράτος πως μπορεί να αντέξει στη Θράκη, όπου η οικονομική δραστηριότητα και άλλοι οικονομικοί δείκτες (ανεργία, επίπεδο μισθών, φτώχεια) είναι το χαμηλότερο στην Ελλάδα και από τα χαμηλότερα στην Ευρώπη;

-Ποια είναι η πραγματική προέλευση των «τουρκικών» χρημάτων που έχουν ή επίκειται να επενδυθούν στην αναμφισβήτητη τουρκική προσπάθεια προσεταιρισμού των μουσουλμάνων της Θράκης, ενώ διαπιστώνουμε πλέον ότι οι διεθνείς πιέσεις που εκδηλώθηκαν στην Ελλάδα με την μορφή μιας διαρκούς οικονομικής πίεσης, δεν έχουν στόχο την διασφάλιση των ξένων «δανειστών» αλλά την αλλαγή του χάρτη στην περιοχή;

3. Αντί επιλόγου

Η οικονομική παρουσία της Τουρκίας στη Θράκη αποτελεί μία σημαντική παράμετρος για την πολιτική της στην περιοχή. Με αιχμή τις κρατικές επιχειρήσεις και φιλικά προσκείμενους προς το κράτος επιχειρηματίες, προσπαθεί ενισχύσει την παρουσία της στη Θράκη η/και να εγκατασταθεί στο χώρο, έχοντας αυταπόδεικτα λόγω μίας σειράς παραγόντων (μικρή αγορά, ελάχιστος όγκος εργασιών μπροστά στην μεγάλη επένδυση, χαμηλής ποιότητας προϊόντα, κ.ά) εμφανή οικονομική ζημία.

Ωστόσο αυτό δεν απαγορεύει την οικονομική παρουσία της Τουρκίας να διευρύνεται και να έχει συνεχώς νέες πτυχές. Και μάλιστα όχι μόνο σε χώρους όπου έχει συγκριτικό πλεονέκτημα (π.χ αγροτικά προϊόντα) αλλά και σε άλλους όπου δίνονται εκτός από τα ουσιαστικά και συμβολικά μηνύματα. Στη Θράκη, για να παραφράσουμε τη γνωστή θέση, το (τουρκικό) κεφάλαιο έχει και πατρίδα και ιδεολογία.

Μελέτη για τη Σαμοθράκη:Θέσεις θέας και αξιόλογα περιβαλλοντικά στοιχεία της Νήσου Σαμοθράκης

Θέσεις θέας και αξιόλογα περιβαλλοντικά στοιχεία της Νήσου Σαμοθράκης


Εισαγωγή

Η παρούσα μελέτη εκπονήθηκε από ειδική ομάδα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με υπεύθυνο τον κ. Πέτρο Γκανάτσα, Επ. Καθηγητή της Σχολής Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος κατόπιν ανάθεσης της μελέτης από την Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ροδόπης-Έβρου, Νομαρχιακό Διαμέρισμα Έβρου. Το Νομαρχιακό Διαμέρισμα Έβρου στα πλαίσια των προσπαθειών του για μια αειφόρο ανάπτυξη της περιοχής, με ταυτόχρονη προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, αναγνώρισε την ανάγκη εκπόνησης της μελέτης με τίτλο: "Προσδιορισμός θέσεων θέας και ιδιαίτερων περιβαλλοντικών στοιχείων με σκοπό τη χάραξη περιβαλλοντικών διαδρομών και την ανάδειξη του όρους Σάος Σαμοθράκης" και προέβη σε ανάθεση της μελέτης στην ομάδα του ΑΠΘ.



Στην ομάδα εκπόνησης της μελέτης συμμετείχαν:

• Ο κ. Ηλίας Κουλουκούρας, Δασολόγος-Περιβαλλοντολόγος, μεταπτυχιακός φοιτητής της Σχολής Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ειδικός σε θέματα χειρισμού και αξιοποίησης λεκανών απορροής.

• Η κα. Τσακαλδήμη Μαριάνθη, Διδάκτορας της Σχολής Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ειδικός σε θέματα Οικολογίας χερσαίων οικοσυστημάτων και Προστασίας της Φύσης .

• Ο κ. Νίκος Οικονομάκης, MSc Δασολόγος-Περιβαλλοντολόγος, ειδικός σε θέματα γεωγραφικών πληροφοριακών συστημάτων και χαρτογράφησης.

Η ομάδα εκπόνησης της μελέτης θα ήθελε να ευχαριστήσει:



- το Νομάρχη Έβρου κ. Νίκο Ζαμπουνίδη για την εμπιστοσύνη την οποία επέδειξε στην μελετητική ομάδα, καθώς και για την άψογη συνεργασία του αλλά και για το αμέριστο ενδιαφέρον και συμπαράσταση καθ' όλη τη διάρκεια εκπόνησης της μελέτης.

- τα μέλη της Νομαρχιακής Επιτροπής Ανάπτυξης και Υποδομών για την εμπιστοσύνη προς την ερευνητική ομάδα και την άψογη συνεργασία.



Ανεξάρτητα εάν η μελέτη αυτή βρίσκεται στο τέλος της η ομάδα μελέτης θα ήθελε να τονίσει ότι η προσπάθεια ανάδειξης της Σαμοθράκης δεν τελειώνει αλλά τώρα αρχίζει, αφού μένουν τόσα πολλά να γίνουν ενώ έχουν γίνει τόσο λίγα, προκειμένου η Σαμοθράκη να πάρει τη θέση που της αξίζει, προς όφελος πάντοτε της τοπικής κοινωνίας.

Γενικά στοιχεία για τη Σαμοθράκη

Η Σαμοθράκη αποτελεί ένα από τα τελευταία πραγματικά παρθένα νησιά της Ελλάδας, όπου ο "πολιτισμός της αντιπαροχής και της μαζικής τουριστικής ανάπτυξης" έκανε την εξαίρεση και δεν κατέστρεψε τη φυσική ομορφιά και την αρχιτεκτονική του. Έτσι η κάθε προσπάθεια ανάπτυξης θα πρέπει να σεβαστεί το φυσικό πλούτο της περιοχής, ενώ η μοναδικότητα του νησιού μπορεί να αποτελέσει το συγκριτικό πλεονέκτημα πάνω στο οποίο μπορεί να στηριχθεί η αειφόρος ανάπτυξη του νησιού.

Η Σαμοθράκη είναι το νησί που θα σε κερδίσει με μια μόνο επίσκεψη και θα σε μαγέψει με τα κρυστάλλινα νερά των καταρρακτών της και των ρεμάτων της, την οργιώδη βλάστηση, τους απίθανους βραχώδεις σχηματισμούς αλλά και τον επιβλητικό όγκο του βουνού της. Αποτελεί την ωραιότερη βιτρίνα φυσικής ομορφιάς της Ελλάδας: θάλασσα και απότομα παρθενικά βουνά, καταρράκτες, ποτάμια και φαράγγια, θεόρατα πλατάνια τυλιγμένα στον κισσό, υπεραιωνόβιες δρύες, ορτανσίες, λυγαριές και λιόδεντρα αλλά και πολλά αρώματα απ'το θυμάρι, τη ρίγανη και το ρείκι.

Η Σαμοθράκη είναι ένα βουνό πεταμένο στη θάλασσα. Η κορυφή του βουνού Σάος, το Φεγγάρι (1664 μ.), είναι ορατό από οποιοδήποτε σημείο του και είναι από τις υψηλότερες κορυφές του Αιγαίου. H παράδοση θέλει τον Όμηρο να επιλέγει την κορυφή Φεγγάρι, για να τοποθετήσει τον θρόνο του Ποσειδώνα από όπου ο ολύμπιος θεός παρακολούθησε τον Τρωϊκό Πόλεμο. Το νησί είναι χωρισμένο από το βουνό σε μια εύφορη και καλλιεργημένη ΝΔ πλευρά και μια δασωμένη και άγρια ΒΑ. Όπως αναφέρει και ο Ίων Δραγούμης: "Η ανατολική μεριά όλη ξερή φαλακρά καύκαλα βουνών και μύτες κάψαλα... Το βορινό το πλάγι ολοσκέπαστο από φυτά και ρεματιές. Στο νότιο πλάγι είναι αμμουδιές και ελαιώνες...".

Ο τοξόσχημος συμπαγής κύριος ορεινός όγκος της με χαράδρες και απότομες πλαγιές, διατρέχει το νησί με κατεύθυνση από ΒΔ προς ΝΑ, και δημιουργεί τις ιδιομορφίες του νησιού. Οι ψηλές, επιβλητικές κορυφές: το Φεγγάρι, η πιο ψηλή κορυφή, ο Προφήτης Ηλίας, η Αγία Σοφία, ο Άγιος Γεώργιος, που αποτελούν ιδιαίτερα θέλγητρα για τους ορειβάτες.

Στο νησί μπορεί να συναντήσει κανείς 962 είδη χλωρίδας, από αυτά τα 21 είναι σπάνια είδη και τα 14 από αυτά είναι ενδημικά και φύονται αποκλειστικά στο νησί όπως π.χ. τα είδη Alyssum degenianum, Potentilla geoides ssp.halacsyana, Herniaria degenii, Enysimum orizontale, Symphyandra Samothacica κ.α. , επίσης αιωνόβια δάση ανατολικού πλατάνου (Platanus orientalis), το μοναδικό δάσος βελανιδιάς (Quercus dalechampii), καστανιές, θάμνους μακκί, κουμαριές και γλιστροκουμαριές, μεγάλα κέδρα που έχουν πάρει την μορφή των ανέμων που επικρατούν στις πλαγιές του βουνού. Το νησί αποτελεί πλούσιο βιότοπο για πολλά είδη άγριας πανίδας και ορνιθοπανίδας (σκαντζόχοιροι, κουνάβια, λαγοί, φώκιες, μικροτυφλοπόντικες, αγριοπερίστερα, πετρίτες, μαυροπετρίτες, ποντικοβαρβακίνες κ.α.) και βέβαια για τα αγριοκάτσικα που βόσκουν αδέσποτα, σκαρφαλώνοντας σε απόκρημνες πλαγιές και γκρεμούς.

Το όρος Σάος έχει ενταχθεί στο δίκτυο προστατευόμενων περιοχών NATURA 2000 με κωδικό GR 1110004, καθώς διαθέτει μοναδικά στοιχεία φυσικού πλούτου και αποτελεί σημαντικό σταθμό για την στάθμευση μεταναστευτικών πουλιών. Εντός της προστατευόμενης περιοχής συναντώνται 15 οικότοποι της οδηγίας 92/43 της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας.

Το νησί είναι ιδιαίτερα γνωστό για τα ρέματά του που έχουν άφθονο νερό όλο το χρόνο και σχηματίζουν τις γνωστές βάθρες (φυσικές μικρές λίμνες που δημιουργούνται από τα νερά των καταρρακτών). Οι πιο γνωστές είναι οι βάθρες στο ρέμα του Φονιά και η Γριά βάθρα πάνω από τον οικισμό Θέρμα ή Λουτρά. Από τα Θέρμα συνήθως ξεκινούν οι αναβάσεις στο Φεγγάρι.

Το ρέμα του Φονιά, οι πηγές του οποίου βρίσκονται ψηλά κοντά στις κορυφές του βουνού, δημιουργεί στο διάβα του πολλές βάθρες και καταρράκτες, δύσκολα και επικίνδυνα περάσματα και αποτελεί πρόκληση για κάθε τολμηρό εξερευνητή. Ωστόσο οι διαδρομές αυτές είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες για τον πολύ κόσμο που δεν είναι μυημένος στις δύσκολες απαιτήσεις τέτοιων διαδρομών.

Γενικά για να γνωρίσει κανείς καλά το βουνό Σάος υπάρχουν διάφορες πεζοπορικές διαδρομές που πρέπει να κάνει και πολλές φορές δύσκολες καταβάσεις φαραγγιών. Από τις πιο γνωστές διαδρομές είναι η διαδρομή που ξεκινά από το χωριό Θέρμα και ανηφορίζει με κατεύθυνση Ν-ΝΔ, μέχρι την κορυφή. Η διαδρομή μέχρι την κορυφή ανήκει στο διεθνές μονοπάτι Ε6. Άλλη γνωστή διαδρομή είναι αυτή που ξεκινάει από το χωρίο Προφήτης Ηλίας και φθάνει στην πηγή Σφενδάμι, όπως και η διαδρομή Παναγία Κρημνιώτισσα - Αγία Θέκλα.

Δυστυχώς όμως, λόγω των ιδιαιτεροτήτων του νησιού, το διεθνές μονοπάτι Ε6 αλλά και οι υπόλοιπες γνωστές διαδρομές απευθύνονται κυρίως στους μυημένους στην ορειβασία, καθώς οι διαδρομές αυτές είναι ιδιαίτερα δύσκολες και πολλές φορές επικίνδυνες, χωρίς τον κατάλληλο εξοπλισμό και εμπειρία. Επίσης δεν έχουν επαρκή σήμανση οπότε τρομάζουν πολλούς για να τις ακολουθήσουν, ενώ δεν εξαντλούν όλες τις φυσικές ομορφιές του όρους Σάος.

Γενικά, περιβαλλοντικές διαδρομές, αλλά και υποδομές και υπηρεσίες αναψυχής σε κατάλληλες τοποθεσίες, που να απευθύνονται στο μέσο επισκέπτη του νησιού, με σκοπό την διευκόλυνσή του για την άσκηση διάφορων οικοτουριστικών δραστηριοτήτων και ταυτόχρονα να αναδεικνύουν τον φυσικό πλούτο του νησιού είναι σχεδόν ανύπαρκτες. Παρόλο που είναι γενικά παραδεκτό πως οι φυσικές ομορφιές του νησιού, ειδικά σε σχέση με την τοπογραφία της περιοχής, το υδάτινο στοιχείο και τη φυσική βλάστηση, είναι ανεπανάληπτες, η πληθώρα των επισκεπτών έχει τη δυνατότητα να γνωρίσει και να απολαύσει μόνο ελάχιστες από αυτές.

Σήμερα όμως που ο μαζικός τουρισμός θεωρείται ένας από τους κύριους ενόχους για την καταστροφή και μόλυνση του φυσικού περιβάλλοντος, την υποβάθμιση της αρχιτεκτονικής του οικιστικού περιβάλλοντος αλλά και της ποιότητας ζωής, στις περιοχές όπου λαμβάνει χώρα, μια άλλη μορφή "ήπιου" τουρισμού, ο λεγόμενος "εναλλακτικός τουρισμός", αναπτύσσεται ιδιαίτερα. Η Σαμοθράκη είναι το νησί που προσφέρεται ιδιαίτερα για εναλλακτικό τουρισμό και ιδιαίτερα για οικολογικό και φυσιολατρικό τουρισμό.

Σκοπός της Μελέτης

Η οικοτουριστική ανάπτυξη στη Σαμοθράκη δεν εξαρτάται μόνο από το πλήθος και την ποιότητα των καταλυμάτων αλλά -ίσως περισσότερο- από την ανάδειξη των χαρακτηριστικών φυσικών τοπίων της. Έτσι η χάραξη περιβαλλοντικών διαδρομών και η ανάδειξη και δημιουργία θέσεων θέας και των σημαντικών περιβαλλοντικών στοιχείων του νησιού, σε ένα τέτοιο καταπράσινο και άγριο ορεινό όγκο, αποτελούν εκ των πραγμάτων υποχρεωτική ενασχόληση των τοπικών αρχών που επιθυμούν την οικοτουριστική ανάπτυξη της περιοχής τους.

Καθώς όμως οι δρόμοι δεν έχουν τιθασέψει ακόμη όλο το τοπίο του νησιού, υπάρχουν μέρη σχεδόν εξωτικής ομορφιάς, τα οποία θα μπορούσε να τα επισκεφτεί κανείς και να απολαύσει τις φυσικές ομορφιές τους. Οι θέσεις αυτές πρέπει πρώτα προσδιοριστούν με ακρίβεια, να γίνει αναλυτική περιγραφή των φυσικών χαρακτηριστικών τους και στη συνέχεια να χαραχθούν κατάλληλα περιβαλλοντικά μονοπάτια για να είναι επισκέψιμες.

Αντικείμενο λοιπόν της παρούσας μελέτης είναι η καταγραφή, περιγραφή και αξιολόγηση των σημαντικών θέσεων θέας της Σαμοθράκης καθώς και των ιδιαίτερων περιβαλλοντικών και οικολογικών στοιχείων και η αποτύπωσή τους σε χάρτη. Ο προσδιορισμός των παραπάνω στοιχείων μπορεί στη συνέχεια να αποτελέσει το υπόβαθρο για τη δημιουργία οργανωμένων περιβαλλοντικών διαδρομών, τον σχεδιασμό και τη χάραξη μονοπατιών μελέτης της φύσης και γενικά για την διευκόλυνση δραστηριοτήτων αναψυχής των επισκεπτών, οι οποίες μπορούν να συμβάλλουν στην ανάδειξη του νησιού. Ταυτόχρονα ο προσδιορισμός των σημαντικών οικολογικών αξιών-στοιχείων μπορεί να συμβάλλει στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος του νησιού και στην αειφόρο ανάπτυξή του.

Τονίζεται ότι το έργο αποσκοπεί στην ανάδειξη και αξιοποίηση σημαντικών περιβαλλοντικών στοιχείων του νησιού, τα οποία μπορούν να είναι προσιτά στο ευρύ κοινό, προστατεύοντας ταυτόχρονα το φυσικό περιβάλλον του νησιού. Αντίθετα δεν στοχεύει στην αξιοποίηση και στην προσπελασιμότητα των απρόσιτων και απομακρυσμένων περιοχών, οι οποίες θα πρέπει κατηγορηματικά να παραμείνουν εκτός της αναπτυξιακής διαδικασίας, έτσι ώστε να διατηρήσουν αναλλοίωτα τα φυσικά τους χαρακτηριστικά και την υψηλή οικολογική τους αξία.

3.1. Σπουδαιότητα του προτεινόμενου έργου

Η Αγία Ανέμη στη Σαμοθράκη

Tου ΓEΩPΓIOY N. ΑIKΑTEPINIΔH

Δρος Φιλ., τ. Δ/ντή Ερευνών Κέντρου Λαογραφίας Ακαδημίας Αθηνών

19-10-03


Copyright: http://www.kathimerini.gr



«ΑNΑMEΣΑ στα 999 χαλάσματα από βυζαντινά κυρίως ξωκκλήσια, τα οποία, όπως λέγεται, υπάρχουν στο νησί των Καβείρων, τη Σαμοθράκη, ξεχωριστό λαογραφικό ενδιαφέρον παρουσιάζει ένα «αρχαιότατον, ερειπωμένον νυν ιερόν της «Αγίας Ανέμης», όπου κατά τας θυέλλας οι ενδιαφερόμενοι προσάγουσι προσφοράς αποτροπαίους», όπως γράφει ο Νικόλαος Ανδριώτης το 1927 σε χειρόγραφό του που βρίσκεται στα αρχεία του Κέντρου Συντάξεως του Ιστορικού Λεξικού της Ακαδημίας Αθηνών, στο οποίο ήταν τότε συντάκτης.

O,τι απομένει από το «σεβάσμιον εκκλησίδιον» της αγίας aνέμης στη Σαμοθράκη. Tην ιερότητα του χώρου τονίζει και υπενθυμίζει, προς αποτροπή βεβήλωσης, το φτωχό εικονοστάσι στην κόγχη του ιερού (φωτ.: a. Kεχαγιόγλου).

One cemetery is all we have left By Sabri Atman

We are in the middle of July. Germany did not see the summer season this year. “When did it ever?” can be asked. It is not like the summer season in Mesopotamia. There is windy weather. It is at a point where people are going to start heating their stoves again.



I am in a town in Germany near the border with Holland called Gronau. For years I have conducted interviews with the elderly. If I am not mistaken, today, I am interviewing the sixty-fifth person. I have interviewed an Assyrian clergyman of the Syriac Orthodox Church, Reverend Lahdo Kahya, five times previously. Today I c ame here to interview him on a slightly different subject.

Νταβούτογλου και Θράκη

Νταβούτογλου και Θράκη

Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο Μόσχας

Μόσχα, 05 Οκτωβρίου 2011

Αγαπητοί φίλοι,

Είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας ενημερώσουμε για την παρουσίαση του μονάπρακτου, βασισμένου σε ποίηση της Ιωάννας Τσάτσου, διακεκριμένης Ελληνίδας ποιήτριας και αδελφής του Νομπελίστα ποιητή Γ. Σεφέρη, από το θεατρικό σχήμα «Στούντιο-69» της Μόσχας (καλλιτεχνικός διευθυντής – σκηνοθέτης Γκεόργκι Τσερβίνσκι). Η παράσταση θα πραγματοποιηθεί στις εγκαταστάσεις του Μουσείου «Μαγιακόφσκι», στις 20 Οκτωβρίου 2011, ώρα 19.00.

Η Σάντα του Πόντου

Η Σάντα του Πόντου: Ενενήντα χρόνια από το Ολοκαύτωμα



Φάνης Μαλκίδης


1. Γυναίκες και παιδιά ως στόχος


Η Γενοκτονία των Ελλήνων που ζούσαν στο οθωμανικό κράτος, αποτέλεσαν την τραγικότερη σελίδα της ζωής του Ελληνισμού και στοίχισαν τη ζωή σε 1.000.000 Έλληνες. Ιδιαίτερη θέση σ΄ αυτήν την περίοδο κρατά η γυναίκα και το μικρό παιδί, τα οποία αποτέλεσαν αφενός συγκεκριμένο στόχο του προμελετημένου εγκλήματος, λόγω του ειδικού τους βάρους στην κοινωνία και την οικογένεια, αφετέρου ήταν αποδέκτες όλων των επιπτώσεων της γενοκτονίας (χηρεία, προσφυγιά, βιασμός, ορφάνια κ.ά).

Με την στρατολόγηση, την εξορία, τα τάγματα εργασίας, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι νεοτουρκικές και κεμαλικές ομάδες δολοφονούσαν τους άνδρες. Πίσω στις οικογενειακές εστίες έμεναν ως στηρίγματα οι γυναίκες, έχοντας να προστατεύσουν παιδιά και ηλικιωμένους και να διατηρήσουν ένα ελάχιστο επίπεδο διαβίωσης-επιβίωσης. Μετά τη δολοφονία των ανδρών, οι γυναίκες απετέλεσαν το κομμάτι εκείνο του πληθυσμού, πάνω στο οποίο κάθε χτύπημα θα επέφερε σημαντικό πλήγμα συνολικά στην εθνική ομάδα. Η γυναίκα είναι η πηγή της ζωής, κάθε δολοφονία στερούσε από τον Ελληνισμό τη βιολογική του συνέχεια. Όπου δεν μπορούσε να γίνει αυτό, υπήρχε ο βιασμός και ο καρπός της αγάπης, του έρωτα, των πιο ωραίων ανθρώπινων συναισθημάτων, η μητρότητα και η οικογένεια, μετατρεπόταν σε ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, σε παντοτινή υπενθύμιση του εγκλήματος. Παράλληλα υπήρχε ο βιασμός των εγκύων και μετέπειτα η δολοφονία μητέρας και εμβρύου, υπήρχε ο εγκλεισμός χιλιάδων γυναικών σε τουρκικά σπίτια. Άλλες γυναίκες αναγκάστηκαν να παραδώσουν τα βρέφη τους στους αντάρτες, ώστε το κλάμα τους να μη τους προδώσει στους διώκτες τους.

Παράλληλα υπήρξε μία ομάδα γυναικών και παιδιών η οποία κάτω από ιδιαίτερα πιεστικές συνθήκες, έχασε τη θρησκευτική και εθνική της ταυτότητα και οδηγήθηκε για πάντα στο σκοτάδι της άγνοιας της καταγωγής και της προέλευσης. Ενδεικτικές καταγραφές Ελληνόφωνων, μουσουλμάνων ή /και κρυπτοχριστιανών γυναικών και παιδιών υπάρχουν μέχρι σήμερα.

Είναι διαπιστωμένο πλέον από τα στοιχεία που διαθέτουμε ότι ένα ειδικό σχέδιο εξόντωσης αφορούσε τις γυναίκες και τα παιδιά. Έτσι παράλληλα με τη Γενοκτονία,τελέσθηκε και μια Γυναικοκτονία και μία Παιδοκτονία.

Η εφαρμογή μιας πολιτικής μαζικής βίας ενάντια στις γυναίκες και τα παιδιά με τη βίαιη αρπαγή γυναικών και τον εγκλεισμό τους σε οικίες Τούρκων, το βίαιο εξισλαμισμό τους, τους μαζικούς βιασμούς και βίαιες εγκυμοσύνες, τη δολοφονία εγκύων γυναικών, τη βίαιη αρπαγή παιδιών, βρεφών από τις μητέρες τους, από τις οικογένειές τους και μεταφορά τους σε τουρκικές οικογένειες, αποτέλεσε ειδική παράμετρο του μαζικού εγκλήματος. Υπήρχε δηλαδή η βίαιη απόσπαση - αφαίρεση παιδιών μιας εθνικής ομάδας και μεταφορά τους σε άλλη εθνική ομάδα, η οποία συνιστά μεγάλο μέρος του αδικήματος της Γενοκτονίας. Ο Γάλλος συγγραφέας Φ. Σαντιό (F. Santiaux) αναφέρει ότι «τις γυναίκες και τις κοπέλες η Διοίκηση τις διαμοίρασε χαρέμια, άλλες κλείστηκαν με τη βία σε οίκους ανοχής και έγιναν ιδιοκτησία των Τούρκων. Άλλες τις οδήγησαν στις φυλακές οι χωροφύλακες για τις βιάσουν….. Στις πύλες των πόλεων υπάρχουν σκλαβοπάζαρα με μεγάλη πελατεία, εκεί πουλιούνται οι γυναίκες, τα κορίτσια και τα παιδιά που απήγαγαν οι τουρκικές ή κουρδικές συμμορίες στο διάβα τους».



2. Το Ολοκαύτωμα στη Σάντα


Η αντίσταση της γυναίκας σε αυτές τις πολιτικές βίας έχει διάφορες μορφές. Από την ένοπλη αντίσταση με τη συμμετοχή στο αντάρτικο, έως την επιλογή του θανάτου, αντί να υποστεί τον εξευτελισμό και την ταπείνωση.

Τον Οκτώβριο του 1921 πληροφορούμαστε για δέκα χιλιάδες γυναικόπαιδα, τα οποία «ευρίσκοντο στα όρη της Μπάφρας», τα οποία προσπαθούσαν να σωθούν από τους κεμαλικούς και «ειρημένος οπλαρχηγός είπεν ημίν ότι ειρημένα γυναικόπαιδα διατρέχουσι κίνδυνο σφαγής, επομένως δέον ληφθή πρόνοια προς σωτηρίαν αυτών και μεταφοράν στην Ελλάδα».

Το 1922 το Οικουμενικό Πατριαρχείο πληροφορούσε ότι «γυναικόπαιδα εικοσιτριών ελληνικών χωριών της περιφερείας Κερασούντος και οχτώ ελληνικών χωρίων της περιφερείας Πουλαντσάκης ενεκλείσθησαν υπό των στρατιωτών του Τοπάλ Οσμάν εν ταις οικίαις αυτών, πυρποληθείσαις και αποτεφρώθησαν».

Μια ειδικότερη μορφή αντίστασης που συναντάται όχι μόνο στη Σάντα, αλλά και σε άλλες περιοχές είναι η εγκατάλειψη των βρεφών χάριν της σωτηρίας του συνόλου και της ομάδας.

Στη Σάντα υπήρχαν μαζί με τους αντάρτες, οι οποίοι ανέλαβαν δράση για να προστατέψουν οι γυναίκες και παιδιά, όπως μας πληροφορούν οι Σανταίοι της ενορίας Πιστοφάντων. Το Σεπτέμβριο του 1921 οι αντάρτες μαζί με το δυσκίνητο αυτό το σώμα των γυναικόπαιδων, δέχτηκαν επίθεση. Η διαφυγή ήταν δύσκολη και η μόνη λύση ήταν να σταλούν μόνες οι γυναίκες και τα παιδιά σε ασφαλές σημείο.

Η απόφαση συνάντησε την άρνηση των γυναικών, και η κατάσταση έγινε τραγική ακόμη περισσότερο με τα κλάματα των μικρών παιδιών. Τότε «πολλά παιδιά, επειδή αι γυναίκες των δεν μπορούσαν να σταματήσουν τας φωνάς των παιδιών τους και μη θέλοντας να χωρισθούν εκ ημών, τα σκότωσαν και τα άφησαν επί τόπου». Ο αρχηγός των ανταρτών της Σάντας καπετάν Ευκλείδης Κουρτίδης στο ημερολόγιο του γράφει ότι «ο στρατός, όταν είδε ότι δεν είμαστε εκεί επροχώρησαν μέχρι το λημέρι και το βρήκαν άδειο και ανέβηκαν εις Μερτσιάν Λιθάρ, όπου βρήκαν τα έξι μικρά σκοτωμένα και αμέσως ειδοποίησαν τον Μέραρχον και ήλθαν επί τόπου. Και όταν είδε τα μικρά σφαγμένα διέταξε αμέσως τον στρατόν να φύγουν πίσω και να μαζευθούν όλοι στη Σάντα και εκείθεν να πάνε πίσω λέγων ότι οι άνθρωποι που σφάζουν τα παιδιά τους είνε αδύνατον να παισθούν και ως εκ τούτο είνε περιττόν να μείνωμε…».

Στις περισσότερες από αυτές τις γυναίκες της Σάντας και άλλων περιοχών οι οποίες παρέδωσαν τα βρέφη τους στους αντάρτες, είχαν κλονισμό της ψυχικής τους υγείας, αφού επέζησαν των βιαιοτήτων και των σφαγών εκδηλώνονταν αργότερα το σύνδρομο και η ενοχή του διασωθέντα.

Η σκέψη τους και η μνήμη τους σταμάτησε στα γεγονότα των διωγμών και των σφαγών, εμφάνιζαν συμπτώματα διαρκούς άγχους και διαρκών καταπτώσεων, ανέπτυξαν ένα ιδιαίτερο ψυχισμό, ο οποίος αποτυπώθηκε σε όλες τις συλλογικές εκφράσεις των Ελλήνων, όπως είναι τα μνημεία στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, όπου υπάρχουν κεντρικές παραστάσεις γυναικών.


3. Γυναικοκτονία και Παιδοκτονία

Πολλές από τις γυναίκες και παιδιά μετά την Γενοκτονία δεν κατέληξαν στην Ελλάδα, αλλά ως μικρές ορφανές απροστάτευτες γυναίκες και παιδιά έφυγαν εκτός Ευρώπης, και κυρίως στις ΗΠΑ, σε άτεκνες οικογένειες. Υπολογίζεται ότι μετά τη Γενοκτονία υπήρξαν χιλιάδες ορφανά για τον αριθμό των οποίων μόνο υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε. Εάν διαβάσουμε τις μαρτυρίες των ορφανών, θα καταλάβουμε ορισμένα μόνο από αυτά που πέρασαν αυτά και οι γονείς τους, κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας. Αυτές οι μαρτυρίες φανερώνουν ένα μικρό μέρος της τραγωδίας του μαζικού εγκλήματος και του παράλληλου εγκλήματος, της Γυναικοκτονίας και της Παιδοκτονίας. Είναι χαρακτηριστική η στιγμή που φανερώνει και το μέγεθος του εγκλήματος, όταν ο Γάλλος πρόξενος δικαιολόγησε την καθυστέρηση της άφιξής του σε γεύμα στη Σμύρνη, λόγω του γεγονότος ότι «η λέμβος που τον έφερεν από το γαλλικόν πλοίον, προσέκρουσεν εις πτώματα Ελληνίδων γυναικών που έπλεον εις την παραλίαν!».

Έχει ενδιαφέρον από κάθε άποψη η σύσταση από την Κοινωνία των Εθνών, της ερευνητικής επιτροπής για τον εκτοπισμό γυναικών και παιδιών, η οποία εξέτασε την τις βιαιότητες εναντίον του αρμενικού πληθυσμού, αλλά και του ελληνικού. Η ειδική ανακριτική επιτροπή η οποία δημιουργήθηκε για να διερευνήσει το ζήτημα των γυναικών και των παιδιών που απήχθηκαν και κλείστηκαν σε ιδρύματα και οικίες με σκοπό τον εξισλαμισμό και την εκμετάλλευση ανακάλυψε πλαστά έγγραφα τα οποία τα εμφάνιζαν ως μουσουλμανικού θρησκεύματος, ενώ ο Έλληνας εκπρόσωπος στην έκθεσή του ανέφερε ότι «300.000 γυναίκες και παιδιά εκτοπίστηκαν και κρατούνται».

Ο επίλογος της μαζικής δολοφονίας, εξευτελισμού, εξανδραποδισμού, χειραγώγησης των γυναικών και των ορφανών γράφτηκε στην Ελλάδα και σε άλλα μέρη της προσφυγιάς. Η γυναίκα και τα ορφανά έψαχναν τους αγνοουμένους τους στην Ελλάδα (αναζητήσεις του Ερυθρού Σταυρού), τους εναπομείναντες συγγενείς της στην πατρία (εξισλαμισμένοι) και θρηνούσαν τους νεκρούς της. Καταυλισμοί και ορφανοτροφεία ήταν τα σπίτια τους μετά τον ξεριζωμό, όπου άρχισε μία νέα ζωή με έντονες μνήμες από το παρελθόν.

WikiLeaks: Stepping Out of Ottoman Archives,

WikiLeaks: Stepping Out of Ottoman Archives, Diplomat Says ‘We Really Slaughtered Them!’


By: Nanore Barsoumian

http://www.armenianweekly.com/2011/09/10/wikileaks-stepping-out/
(A.W.)—The Ottoman archives are undergoing a purging campaign to destroy all incriminating evidence relating to the Armenian Genocide of 1915-23, say scholars. According to one source, the evidence—at one time or another—indicated that what transpired in the waning days of the Ottoman Empire was purely and simply a “slaughter.”

Πομάκοι

Οι Πομάκοι μελετούν και καταγράφουν τη γλώσσα τους




Η λεξικογραφική έρευνα του Ρ.Γ.Καραχότζα


Στην ιστορία της καταγραφής της γλώσσας των Πομάκων ξεχωριστή είναι η θέση του εκπαιδευτικού και λεξικογράφου Ριτβάν Καραχότζα του Γιουσούφ από το χωριό Προσήλιο της περιοχής Σμίνθης. Χάρη στις άοκνες προσπάθειες του Ρ. Καραχότζα η γλώσσα των Πομάκων απέκτησε το δικό της αλφάβητο, ενώ παρέμενε προφορική μόνο γλώσσα επί αιώνες. Επιπλέον, ο Ρ.Καραχότζα έθεσε τις βάσεις για την επιστημονική λεξικογραφική καταγραφή της πομακικής, όπως την ομιλούν οι Πομάκοι στα πομακοχώρια της Θράκης.


Ο Ριτβάν Καραχότζα γεννήθηκε το 1973 στο Προσήλιο του Δήμου Μύκης Ξάνθης. Φοίτησε πέντε χρόνια στο ιεροσπουδαστήριο Εχίνου και τρία χρόνια στην Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία Θεσσαλονίκης. Στα χρόνια της φοιτητικής του ζωής στη Θεσσαλονίκη άρχισε να δημιουργεί το ελληνο-πομακικό λεξικό του.


Η μεγάλη ευκαιρία έντυπης έκδοσης των λεξικογραφικών του ερευνών του δόθηκε όταν υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία. Έτσι, το 1996 εκδίδεται το έργο του Πομακικό-Ελληνικό Λεξικό από το Δ Σώμα Στρατού. Ο Ρ. Καραχότζα συμμετείχε επίσης μαζί με τους Παν. Παπαδημητρίου, Π. Δημόπουλο, Γ. Δουλόπουλο και Μουμίν Αϊντίν στην ολοκλήρωση της Γραμματικής Πομακικής Γλώσσας, η οποία εκδίδεται την ίδια χρονιά. Το 1997 μαζί με τους Ι. Κατσαβέλη, Π. Παπαδημητρίου, Π. Δημόπουλο, και Μουμίν Αϊντίν συγγράφουν το Συντακτικό Πομακικής Γλώσσας.

Το ίδιο χρόνο ο Ρ. Καραχότζα εκδίδει μαζί με τη Δήμητρα Κατάκη, φιλόλογο του Γυμνασίου Σμίνθης, τη συλλογή πομάκικων παραμυθιών με τίτλο: Ντάντο ι μπάμπα κάζαχο - 21 Παραμύθια από τη Ροδόπη, έκδοση: Γυμνάσιο Σμίνθης-Νομαρχία Ξάνθης. Το 1998 το Δ Σώμα Στρατού εκδίδει το Ελληνικό-Πομακικό Λεξικό, επίσης συλλογική εργασία με καθοριστικής σημασίας τη συμμετοχή του Ρ.Καραχότζα.


Για το πρωτότυπο λεξικογραφικό του έργο βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών σε πανηγυρική συνεδρία στις 21-3-1996, σε ηλικία μόλις 23 ετών. Αιτία της βράβευσής του ήταν η σύνταξη του πρώτου πομακικού λεξικού, εργασία την οποία πραγματοποίησε κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής θητείας του, με τη βοήθεια του Δ’ Σώματος Στρατού και την προσωπική ενίσχυση του τότε αρχηγού του Δ' Σ.Σ. αντιστράτηγου Μανούσου Παραγιουδάκη, ο οποίος αρνήθηκε να δοθεί σε αυτόν το βραβείο της Ακαδημίας και θέλησε να δοθεί στο Δ' Σ.Σ. Το λεξικό της πομακικής γλώσσας, που κυκλοφορεί ολοκληρωμένο το καλοκαίρι του 1996, αποτελεί την πρώτη καταγραφή της, και μάλιστα από την πομακική στην ελληνική και από την ελληνική στην πομακική. Για τη συγγραφή του λεξικού της τελευταίας, ίσως, άγραφης γλώσσας στην Ευρώπη χρησιμοποιήθηκαν ελληνικοί χαρακτήρες κατάλληλα συντεθειμένοι, ώστε να αποδίδουν τους φθόγγους της πομακικής.

Σε συνέντευξή του στην "Απογευματινή της Κυριακής", στις 17 Μαρτίου, ο συντάκτης του λεξικού δήλωσε εξηγώντας το σκοπό της επίπονης εργασίας του: "Για να βοηθήσω το λαό μου. Για να μπορέσουμε να αποκτήσουμε και γραμμένη τη δική μας γλώσσα, αυτή που μιλάμε. Ν' αποκτήσουμε γραπτό λόγο, να καταγράψουμε τα ήθη και τα έθιμά μας. Ο κύριος σκοπός μου είναι να διδάσκεται η πομακική γλώσσα στα σχολεία μας. Αυτό είναι τι μεγάλο μου όνειρο, που εύχομαι να γίνει πραγματικότητα".

Μετά από τις πρώτες εκείνες εκδόσεις, ακολούθησαν χρόνια σκληρής δουλειάς, κατά τα οποία ο Ρ. Καραχότζα βελτίωνε συνεχώς το Λεξικό του, προσθέτοντας νέα λήμματα, καταγράφοντας τις διαφορές διαλέκτων από χωριό σε χωριό και παρέχοντας χρήσιμες γλωσσολογικές παρατηρήσεις.


Το 2001, ο Ρ. Καραχότζα δημιουργεί τον ιστότοπο Pomlex.com. Σταδιακά τον εμπλουτίζει με προσωπικούς προβληματισμούς, δημοσκοπήσεις αλλά και αυθεντικό λαογραφικό υλικό: πομάκικα παραμύθια και τραγούδια που ο ίδιος είχε καταγράψει. Μετά από μερικά χρόνια αποφασίζει να αναστείλει την ηλεκτρονική έκδοση του Λεξικού και να αφοσιωθεί στην τελειοποίηση της έντυπης μορφής του Λεξικού.


Για το Ρ.Γ. Καραχότζα η καταγραφή της μητρικής του γλώσσας αποτελεί έργο ζωής. Έχοντας αφιερώσει ατέλειωτα ξενύχτια προσπαθώντας να αποδελτιώσει το πλούσιο γλωσσολογικό του υλικό, αναζητεί πλέον τρόπο να προχωρήσει στη βελτιωμένη και επαυξημένη επανέκδοση του Πομακο-ελληνικού λεξικού. Του ευχόμαστε καλή επιτυχία.


Ν.Θ.Κόκκας

Ανδρέας Μπαλτάς. Τα Καράμπουρνα της Μικρασιατικής Ερυθραίας.

Βιβλιοπαρουσίαση


Ανδρέας Μπαλτάς

Τα Καράμπουρνα της Μικρασιατικής Ερυθραίας. Ιστορικό Λεύκωμα

Επιμέλεια - Πρόλογος:  Θοδωρής Κοντάρας


Φωτογραφίες: Tahsin Isbilen, Levent Duranli,  Aydin Cetinbostanoglu

Εκδόσεις Μπαλτά Γλύφα Βαρθολομιού Ηλείας 2010, σ. 192.


Η Μικρασιατική εκστρατεία και καταστροφή καθώς και η έλευση των προσφύγων στην Ελλάδα το 1922, αποτελεί μία μεγάλη τομή στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Τόσο, για το μεγάλο τραύμα που επέφερε, με τη βίαιη αποκοπή των προσφύγων από τις εστίες τους και τη διακοπή της μακραίωνης παρουσίας ελληνικών πληθυσμών, όσο και για την εγκατάστασή τους στην Ελλάδα.

Ο συγγραφέας Ανδρέας Μπαλτάς, γόνος προσφύγων της Μικρασίας που εγκαταστάθηκαν μετά τη Γενοκτονία και το διωγμό, στον οικισμό της Γλύφας Ηλείας, με το βιβλίο του για τα Καράμπουρνα της Μικρασιατικής Ερυθραίας, συμβάλλει αποφασιστικά στην διατήρηση της ιστορικής μνήμης, συνδέοντας με τη βοήθεια κειμένων και φωτογραφιών, το χθες με το σήμερα και με το αύριο.

Ο Θοδωρής Κοντάρας, επιμελητής της έκδοσης, αναφέρει στον πρόλογο ότι «έχει περάσει σχεδόν ένας αιώνας από την Μικρασιατική Καταστροφή…. κι όμως φαίνεται πως η νοσταλγία των απογόνων των προσφύγων για την πατρογονική γη είναι συναίσθημα βαρύ, που τους συντροφεύει πάντα….αυτό το ζήτημα σήμερα απασχολεί σοβαρά πολλούς προσφυγογενείς, που κάνουν έργο ζωής την προβολή της μικρασιατικής πατρίδας τους».

Και πράγματι ο Ανδρέας Μπαλτάς έχει κάνει έργο ζωής την ανάδειξη της Μικράς Ασίας, τόσο με τη δραστηριότητά του στον προσφυγικό σύλλογο της Γλύφας, ο οποίος εδώ και χρόνια παρεμβαίνει αποφασιστικά στο Μικρασιατικό ζήτημα, όσο και με τις συγγραφικές του συμβολές.

Όπως σημειώνει «δεν υπήρξε κατά το παρελθόν κάποια συνολική μελέτη για τα χωριά της ιωνικής χερσονήσου της Μέλαινας Άκρας» και πραγματικά το βιβλίο αποτελεί μία ολοκληρωμένη συνολική εργασία για την περιοχή αυτή.

Ο Ανδρέας Μπαλτάς οριοθετεί και το αναδεικνύει ακόμη περισσότερο, το αυτονόητο για την συντριπτική πλειοψηφία των προσφύγων της Μικράς Ασίας και άλλων πατρίδων της Ανατολής. Αρχικά, την παραδοχή ότι παρά το γεγονός ότι η Άλωση της Κωνσταντινούπολης θεωρείται ως η τραγικότερη στιγμή του Ελληνισμού, ασφαλώς η Μικρασιατική καταστροφή έχει ακόμη πιο καταστροφικές διαστάσεις. Το Μικρασιατικό ζήτημα, για το συγγραφέα, δεν έληξε το 1922 με την καταστροφή. Ήταν και παραμένει ένα ζήτημα με πολλές διαστάσεις, που έχει σημαδέψει ανεξίτηλα την πορεία του Ελληνικού έθνους. Παρότι όμως αποτελεί τομή για τον ελληνικό λαό, πρόσφυγες και μη, δυστυχώς ουδέποτε αποτέλεσε αντικείμενο σοβαρής προσέγγισης, αντίθετα έχει περιπέσει σε λήθη.

Έτσι με δεδομένη αυτήν την κατάσταση μέχρι πριν λίγα χρόνια ο Μικρασιατικός Ελληνισμός περιορίστηκε σε μία στείρα μνήμη και μια μονοδιάστατη μεταφορά του πολιτισμικού του πλούτου, που δεν παρήγε τίποτα και δεν συνέβαλλε σε τίποτα. Έτσι μετά τη βιολογική και πολιτισμική γενοκτονία του Ελληνισμού, οι επιζώντες της καταστροφής υπέστησαν και μία γενοκτονία της μνήμης.

Παρά το γεγονός ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα έχουν αρκετά βήματα για τη Μικρασιατική αυτογνωσία, εντούτοις δεν έχει γίνει εφικτή στο μέγιστο βαθμό η επιστροφή στη Μικρασιατική ταυτότητα, αφού κάθε τόσο υπάρχουν σημάδια και πράξεις, αλλά και παραλείψεις και ολιγωρίες, που ακυρώνουν τη μεγάλη αυτή προσπάθεια επαναφοράς.

Το Μικρασιατικό ζήτημα για το συγγραφέα είναι ένα ζωντανό θέμα, με ιδιαίτερες αναφορές στο πεδίο της δυναμικής μνήμης που καθημερινά εμπλουτίζεται. Το Μικρασιατικό είναι πολιτισμός, θέατρο, μουσική, αρχιτεκτονική, γαστρονομία, είναι ιστορία του αρχαίου ελληνικού, βυζαντινού και νεοελληνικού πνεύματος, είναι παιδεία, είναι πολιτισμός και χιλιάδες άλλες ψηφίδες από το ψηφιδωτό που καταστράφηκε το 1922.

Ο συγγραφέας κρατά ορισμένες ψηφίδες από τη Μικρά Ασία, τις οποίες τις παρέλαβε από τους προγόνους του. Από μία περιοχή, όπως η Γλύφα Ηλείας με ελάχιστους πρόσφυγες σε σχέση με τον όγκο των προσφύγων που εγκαταστάθηκαν σε άλλες περιοχές της πατρίδας μας, ο Α. Μπαλτάς κατορθώνει να αφομοιώσει τα Μικρασιατικά βιώματα και αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να νιώσει, να μυρίσει, να γευτεί, το σύνολο της Μικρασιατικής του ταυτότητας. Αυτό μπορεί να γίνει με την ανασκαφή του παρελθόντος του. Εκεί στα Καράμπουρνα της Μικρασιατικής Ερυθραίας, εκεί που έζησαν για χιλιάδες χρόνια οι πρόγονοί του.

Σήμερα, για αυτούς τους νέους ανθρώπους, όπως είναι ο συγγραφέας έχει σημασία να πράττει κάποιος ως Μικρασιάτης αναλογιζόμενος την καταγωγή του. Με αξιοπρέπεια και με αυτοσεβασμό. Απέναντι στο πλούσιο παρελθόν του και κυρίως έναντι του εφάμιλλου όπως πρέπει να είναι μέλλον του. Το βιβλίο αποτελεί μία συμβολή στο Μικρασιατικό ζήτημα έτσι όπως εμφανίζεται σήμερα, δηλαδή ένα ζωντανό θέμα. Αυτό σημαίνει ότι πολλοί που επιδίωξαν με τη βία να εξαφανιστεί ο Μικρασιατικός Ελληνισμός και ο πολιτισμός του δεν το κατάφεραν.

Το βιβλίο του Ανδρέα Μπαλτά, αποτελεί μία σημαντική μαρτυρία λόγου και εικόνας, μία σημαντική παρακαταθήκη γνώσης για τη Μικρασιατική ταυτότητα, και ευχόμαστε στο συγγραφέα να έχει και ανάλογη συνέχεια. Είμαστε σίγουροι ότι έχει ακόμη πολλά να μας πει και να μας δείξει, αφού όπως γράφει « η εξερεύνηση της γης των προγόνων μου, αποτελεί για μένα ένα διαρκή διακαή πόθο».



Θεοφάνης Μαλκίδης

Περί της νέας έκδοσης για τους διωγμούς των Αρμενίων ιατρών. Ν. Λυγερός

Για τους Αρμένιους γιατρούς

Μετάφραση από τα γαλλικά Σάνη Καπράγκου


Με τη νέα έκδοση του συγγράμματος της Ένωσης των Αρμενίων Ιατρών, με τίτλο Οι διωγμοί των Αρμενίων ιατρών κατά τον Πρώτο Πόλεμο στην Τουρκία, το Ινστιτούτο Tchobanian εξακολουθεί το έργο του για δραστική μαρτυρία της ιστορίας. Το σύγγραμμα τούτο δεν είναι ένα βιβλίο προς ευαρέστηση και δεν προσπαθεί επ' ουδενός να αρέσει. Ο σκοπός της Ένωσης των Αρμενίων Ιατρών είναι άλλος και ανταποκρίνεται σ' εκείνον του Ινστιτούτου. Ο πρόλογος του Yves Ternon είναι άψογος ως προς την σαφήνεια.

Με τη διακειμενικότητά του, διευκολύνει τόσο τον ερευνητή, όσο και όποιον αντιμάχεται το στρατευμένο σύγγραμμα που στερείται ολότελα διπλωματίας, λόγω του εύρους τού εγχειρήματος. Το εντυπωσιακό στο σύγγραμμα τούτο είναι η απαρέγκλιτη βούληση των Αρμενίων Ιατρών ν' αφήσουν ένα ίχνος σε τούτη την νέα μάχη, όπως για παράδειγμα οι προγεύσεις της αναγνώρισης πριν ακόμη το τέλος της γενοκτονίας. Η εργασία των Αρμενίων Ιατρών είναι ιδιαιτέρως γενναιόφρων, καθώς πρόκειται να κατηγορήσει ονομαστικά ανθρώπους της ιδίας τάξεως, διότι επέλεξαν να ξεχάσουν τον όρκο τους για να προσφέρουν χείρα βοηθείας στη γενοκτονία οργανώνοντας επιστημονικές κτηνωδίες, για τις οποίες ήταν υπερήφανοι, όπως το καταμαρτυρούν τα ίδια τους τα γραπτά. Έτσι, μέσα στο πολύτιμο τούτο σύγγραμμα, βρίσκουμε έναν κατάλογο εκείνων των δημίων της γενοκτονίας που δεν δίστασαν να μεταχειριστούν το ανθρώπινο ον, εφαρμόζοντας βάρβαρα πειράματα.

Αυτή η παράθεση στοιχείων καταδεικνύει τον κομπασμό των Τούρκων ιατρών όχι μόνο για το ότι συμμετείχαν, αλλά και για το ότι βελτίωσαν την αποδοτικότητα στην εξολόθρευση του αρμενικού λαού. Συνεπώς, πρόκειται για ένα κατηγορητήριο διπλό κατά του ανθρώπινου όντος και του ιατρού, καθότι χρησιμοποίησαν αυτές τις δύο ιδιότητες για να συντρίψουν κυριολεκτικά τα θύματά τους. Αυτό το σύγγραμμα δεν περιορίζεται μόνον στο να κατηγορεί με ακριβολογίες, καταμαρτυρεί επίσης, προσφέροντας στην ανθρωπότητα του μέλλοντος τα ονόματα των ιατρών, των φαρμακοποιών, των οδοντιάτρων που δολοφόνησαν ή μόλυναν με τύφο στο πλαίσιο του απάνθρωπου πειραματισμού του τουρκικού μηχανισμού.

Η νέα τούτη έκδοση δεν παραλείπει να υπογραμμίσει τη διαφορά μεταξύ των δημίων και των θυμάτων με αξιόπιστο και διακριτικό τρόπο, χάρη στην ένδειξη πένθους πάνω στις σελίδες τού συγγράμματος. Πρόκειται για μια χειρονομία απλή και συγκινητική, ο συμβολισμός τής οποίας δεν μπορεί να αφήσει αδιάφορους. Το μικρό τούτο σύγγραμμα εκπληρώνει τον ρόλο του με μεγαλείο ανθρώπινο, μνημονεύοντας επίσης τις κακουχίες και τα βάσανα των επιζησάντων ιατρών μας, μα πάνω απ' όλα μια τιμή στους εκλιπόντες. Είναι βέβαιο πως πρόκειται για μια μαρτυρία, όχι για να ασχοληθεί με τα πάντα, μα για να θέσει στη σκέψη των ερευνητών και στο πνεύμα των αείποτε αγωνιστών την αναζήτηση όχι για την αλήθεια της γενοκτονίας των Αρμενίων, διότι αυτή κανείς από μας δεν τη συζητά, μα τα ακριβή τεκμήρια, χειροπιαστά και ακλόνητα εναντίον αυτού του δημίου τής ανθρωπότητας, του τουρκικού μηχανισμού.

Με μεγαλοπρέπεια η εορτή του Αγίου Θεοδώρου του Γαβρά στον Πειραιά

Η μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου του Γαβρά εορτάσθηκε πανηγυρικά την Κυριακή 2 Οκτωβρίου στον Ιερό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, με Θεία Λειτουργία στην οποία ιερούργησε και κύρηξε το θείο λόγο ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, (γόνος Γορτυνίων Γαβράδων)



Ο Άγιος Θεόδωρος ο Γαβράς έζησε τον 11ο αιώνα και καταγόταν από την Άρτα της Χαλδίας και το 1098 μαρτύρησε στη Θεοδοσιούπολη για την χριστιανική πίστη.


Κατά το κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στο σαφές μήνυμα της αγάπης, που έστειλε ο Χριστός στους ανθρώπους, ακόμα και προς τους εχθρούς, όπως καταγράφηκε στην σχετική Κυριακάτικη Ευαγγελική περικοπή.


Επεσήμανε ότι ο Χριστός κατέστησε σαφές στον κάθε άνθρωπο ότι «αν θέλεις να είσαι μαθητής μου, πρέπει να αγαπήσεις αυτόν που σε εχθρεύεται, που σε πονάει, που σε περιφρονεί, που στέκεται απέναντί σου, αυτόν σε καλώ να αγαπήσεις και να δανείσεις εκεί που δεν περιμένεις τίποτα να πάρεις. Αυτό σημαίνει σπλάχνα οικτιρμών. Αυτοί είναι οι λόγοι του Κυρίου μας και αυτούς τους λόγους εγκολπώθηκαν οι μαθητές του. Και έτσι οι χριστιανοί ξεχώρισαν από ένα πράγμα. Από την αγάπη. Αυτή ήταν που τους έδωσε τη δύναμη να μπορέσουν να φέρουν το μήνυμα του Ευαγγελίου και της Σωτηρίας για τον Αναστάντα Χριστό σε όλο τον κόσμο. Γιατί δεν περιορίστηκαν στα λόγια. Γιατί δεν ήταν κούφια τα λόγια τους. Δ ήταν λόγια επικριτικά ή κριτικής. Ήταν λόγια προσφοράς, θυσίας και αγάπης...»

Στη συνέχεια σημείωσε ότι αντίστοιχος πρέπει να είναι ο λόγος της Εκκλησίας και σήμερα που η πατρίδα μας βιώνει αυτή τη μεγάλη κρίση και τόνισε: «Να γίνει λόγος επικριτικός για να βρώ τους υπευθύνους και τις ευθύνες; Είναι άραγε ο καιρός; Και βέβαια υπάρχουν ευθύνες. Αλλά επιτρέψτε μου προσωπικά να σας πω ότι στρέφομαι πρώτα στις δικές μου ευθύνες, γιατί δεν μπορεί, δεν μπορεί να μην έχω ευθύνες. Πως είναι δυνατόν ένας Ορθόδοξος λαός, όπως ο Ελληνικός, τον οποίο έχει η Ορθόδοξη Εκκλησία στο 90% και πλέον ως μέλη ζωντανά, υποτίθεται, να είναι ένας λαός που σήμερα ευτελίζετε σε όλο τον κόσμο για τον τρόπο που διαχειρίστηκε τα οικονομικά του, για τον τρόπο που έζησε και ζει, καταναλώνοντας πολύ περισσότερα από όσα ο ίδιος παράγει και δικαιούται να έχει. Πώς μπορώ να δικαιολογήσω ότι έχω ένα ορθόδοξο λαό ο οποίος εχθρεύεται το κράτος του το ίδιο.»

«Δε μπόρεσε ποτέ να συμφιλιωθεί με την ιδέα του κράτους, δεν θέλησε ποτέ να είναι απόλυτα συνεπής με τις υποχρεώσεις του, αλλά δημιούργησε ένα πολιτισμό διεκδικήσεων, ατονικών δικαιωμάτων, συντεχνιών, ανθρώπων και πραγμάτων που μόνο διεκδίκησαν και ποτέ δεν μίλησαν για τις πραγματικές και αληθινές υποχρεώσεις. Δεν μπορεί. Κάποια ευθύνη πρέπει να έχω κι εγώ, γιατί το κήρυγμά μου δεν ήταν τόσο ζωντανό όσο θα έπρεπε για να μπορέσω να πείσω τους ανθρώπους τί σημαίνει να είσαι συνεπής και για την κοινότητά σου, για τον τόπο σου, για την πολιτεία σου, για το κράτος σου. Δεν μπορεί, θα έχω κι εγώ ευθύνες γιατί δεν έπεισα ότι όταν κανείς αποφεύγει να φορολογηθεί σωστά αυτό είναι κλοπή», πρόσθεσε επίσης ο κ. Ιγνάτιος.

Επίσης τόνισε: «Όταν καταστρέφεις το περιβάλλον, αυτό είναι καταστροφικό για όλους. Δεν μπορεί, παρά να έχω κι εγώ ευθύνη γιατί δεν έπεισα ότι δεν υπάρχουν μόνο τα ατομικά δικαιώματα και δεν είναι ο άνθρωπος το κέντρο του κόσμου, αλλά οι άνθρωποι είναι αυτοί που συγκροτούν, ως πρόσωπα ζωντανού Θεού, την κοινότητα, στην οποία πρέπει κανείς να θυσιάσει και να θυσιαστεί για να συγκροτήσει μια κοινωνία αγάπης, αλληλεγγύης, συνέπειας, τιμιότητας, ευθύνης και αλήθειας.»



«Δεν μπορεί παρά να έχω κι εγώ ευθύνες, γιατί αυτός ο λαός μας ο ζωοποιημένος από τα νάματα της πίστεως προτίμησε τόσα χρόνια το έργο του ψέματος. Αυτή είναι η σκληρή αλήθεια. Και βέβαια τον οδήγησαν σε αυτό αναμφισβήτητα και οι άρχοντες του. Γιατί προτίμησαν κι αυτοί μπροστά στο κόστος, να γαλουχήσουν την κοινωνία στο ψέμα, να επενδύει σε αυτό και να φοβάται να ακούσει την αλήθεια που σήμερα τόσο τραγικά ... εμφανίζεται μπροστά μας», πρόσθεσε χαρακτηριστικά ο Μητροπολίτης.


Σε άλλο σημείο, ανέφερε: «Να γιατί είναι δύσκολος ο λόγος μας σήμερα. Γιατί θα πρέπει και εμείς ως πιστοί και ποιμένες να δούμε και πιο είναι και το δικό μας καθήκον, ποιός πρέπει να είναι ο δικός μας λόγος. Πρέπει να είναι λόγος συνοχής και ενότητας, γιατί αλλοίμονο σε ένα λαό διχασμένο. Θα γίνουν λάθη και γίνονται. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία. Όμως, ένας λαός ενωμένος τα λάθη του έχει ελπίδα να τα διορθώσει. Ένας λαός διχασμένος, σκορπισμένος, κατακερματισμένος σε συμφέροντα και ομάδες αυτός ο λαός θα χάσει και το πιο δίκιο του, όποιο κι αν είναι αυτό.»


«Να γιατί η Εκκλησία πρέπει να παραμείνει η μάνα του λαού, όπως ήταν πάντοτε έστω κι αν την περιφρόνησαν, την λοιδόρησαν, την πολέμησαν και την πολεμούν, την αμφισβητούν φανερά και δυνατά πλέον σε αυτόν τον ορθόδοξο τόπο. Η μάνα όσα κι αν υποστεί, ό,τι κι αν ακούσει από τα παιδιά της δεν παύει ποτέ να είναι μάνα . Έτσι είναι η Εκκλησία και μάλιστα θα έλεγα η μάνα όσο λοιδορείται και όσο δεν αναγνωρίζεται από τα παιδιά της, αυτή τόσο πιο πολύ αγαπά τα παιδιά της...», υπογράμμισε.


Κλείνοντας ο Μητροπολίτης Δημητριάδος, σημείωσε ότι «έτσι είναι η μάνα Εκκλησία και έτσι πρέπει να παραμείνει σήμερα με λόγο συνεπή, συνετό, ενωτικό, λόγο που θα συμβάλει στη συνοχή του λαού, λόγο που θα τον γεμίζει ελπίδα γιατί για μας η ελπίδα έχει όνομα, αδελφοί μου. Είναι ο Χριστός που σήμερα μας μίλησε για σπλάχνα οικτιρμών, για αγάπη στους εχθρούς, για συμπαράσταση και ζωντανή ελπίδα στον κάθε άνθρωπο...».


Αμέσως μετά, στο Πνευματικό Κέντρο του Ναού πραγματοποιήθηκε ειδική εκδήλωση που διοργάνωσε η Αδελφότητα των Απανταχού Γαβράδων «Ο Άγιος Θεόδωρος Γαβράς», κατά την οποία ομίλησε ο κ. Θεοφάνης Μαλκίδης, , με θέμα «Ο Δούκας του Πόντου Άγιος Θεόδωρος Γαβράς και ο Μεσαιωνικός Πολιτισμός».



Ο κ. Μαλκίδης αναφέρθηκε στην ιστορική διαδρομή της οικογένειας των Γαβράδων, επικεντρώθηκε στον Άγιο Θεόδωρο Γαβρά και στην πορεία του Μεσαιωνικού Ελληνισμού.



Ο Άγιος Θεόδωρος Γαβράς, όπως ανέφερε ο κ. Μαλκίδης αποτέλεσε μία ιδιαίτερη προσωπικότητα στη Ρωμανία, με στρατιωτική και χριστιανική δράση, προσωπικότητα που κατόρθωσε και ανέδειξε την έννοια της αντίστασης στους εισβολείς. Όπως μας πληροφορεί η Άννα Kομνηνή «αφού κυρίεψε την Tραπεζούντα, έγινε ακαταμάχητος».

Ο Άγιος Θεόδωρος ο Γαβράς αποτελεί σήμερα έναν Άγιο του Πόντου, τον προστάτη φτωχών και αδυνάτων, τον κατεξοχήν προστάτη της μοναδικότητας της Ρωμανίας, ήρωα, σύμβολο αντίστασης, κατά των Τούρκων εισβολέων, έναν εθνάρχη που εμπνέει την οικογένειά του, τους Γαβράδες, τους Πόντιους και όλους τους Έλληνες.
Μετά την ομιλία, την οποία την παρακολούθησαν ο Δήμαρχος Μοσχάτου, μέλη της Αδελφότητας των Γαβράδων, πρόεδροι σωματείων, και πολίτες του Πειραιά, ακολούθησε μουσικό πρόγραμμα με παραδοσιακά ποντιακά τραγούδια, τα οποία ερμήνευσε ο Νίκος Γαβριάς- Γαβράς, ενώ ποιήματα στην ποντιακή απήγγειλε ο ηθοποιός Λάζος Τερζάς.

Για το Άγιο Θεόδωρο Γαβρά

Εκδήλωση της Αδελφότητας των απανταχού Γαβράδων » Ο Αγιος Θεόδωρος Γαβράς»





Σας προσκαλούμε να τιμήσετε με την παρουσία σας την θρησκευτική – πολιτιστική εκδήλωση που διοργανώνει η Αδελφότητά μας, στη μνήμη του Συμβόλου του Ποντιακού Ελληνισμού και Προστάτη της οικογένειάς μας Άγιου Θεόδωρου Γαβρά του Μεγαλομάρτυρα, που θα πραγματοποιηθεί τη Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2011, στον Ιερό Ναό της Ευαγγελίστριας του Πειραιά (οδός Γρ.Λαμπράκη 41).

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ

09:00-10:00 π.μ.

Όρθρος και αρχιερατική Θεία Λειτουργία, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Δημητριάδος & Αλμυρού κ. Ιγνάτιου (γόνου Γορτυνίων Γαβράδων).

10:00-10:45 π.μ.

Δεξίωση των προσκεκλημένων στο Πνευματικό Κέντρο (παραπλεύρως του Ναού), με ποντιακά εδέσματα, προσφορά της φίλης του Συλλόγου μας, κας Βάσως Σαββίδου.

10:45-11:00 π.μ.

Χαιρετισμός των παρισταμένων εκ μέρους του Δ.Σ.

11:00-11:45 π.μ.

Ομιλία του  κ. Θεοφάνη Μαλκίδη, με θέμα: «Ο Δούκας του Πόντου Άγιος Θεόδωρος Γαβράς και ο Μεσαιωνικός Ελληνισμός».

11:45-12:15 π.μ.

Παραδοσιακά ποντιακά τραγούδια, θα παρουσιαστούν από το γνωστό πόντιο καλλιτέχνη κ. Λάζο Τερζά και θα αποδοθούν από το λυράρη και μέλος του Συλλόγου μας Νίκο Γαβρά (Γαβριά) από την Καστοριά.


Θα διανεμηθεί το συλλεκτικό ημερολόγιο του 2012 της Αδελφότητας.

Η παρουσία σας θα μας δώσει ιδιαίτερη χαρά.

Με εκτίμηση,

Για το Δ.Σ.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Π. ΓΑΒΡΑΣ 

Η ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ Θ. ΚΟΥΤΕΛΙΔΟΥ-ΓΑΒΡΑ

Τηλ. επικοινωνίας: 210-3246001-3421816-2628140

Επιστολή πολιτών στο Δημοτικό Συμβούλιο Αλεξανδρούπολης

ΠΡΟΣ


το Δημοτικό Συμβούλιο Αλεξανδρούπολης



Αλεξανδρούπολη, 28-9-2011





Με την παρούσα θέλουμε να εκφράσουμε την πλήρη αντίθεσή μας με το σκεπτικό και το όλο πλαίσιο του θέματος Νο 7 (Η.Δ. 28-9-2011), για «Έγκριση μετάβασης αντιπροσωπείας του Δήμου Αλεξανδρούπολης στην Αδριανούπολη Τουρκίας, στο πλαίσιο αδελφοποίησης των δύο Δήμων». Επικαλούμενοι όχι μόνο τη στοιχειώδη επαφή με την πολιτική πραγματικότητα αλλά και την κοινή λογική, καλούμε τους συμβούλους όλων των παρατάξεων να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να διακόψουν αμέσως μια πορεία αυτοκαταστροφική, έξωθεν υπαγορευόμενη, που γελοιοποιεί την πατρίδα μας αλλά και την Τοπική Αυτοδιοίκηση που δείχνει να άγεται και να φέρεται από αλλότριους κύκλους.

Ρωτάμε και ζητούμε απάντηση:

- Με ποιό σκεπτικό προωθείται μία τέτοια πολιτική πρωτοβουλία, τη στιγμή που η Τουρκία οξύνει τα πράγματα στο μη παρέκει σχετικά με την Κύπρο αλλά και στο Καστελόριζο και με τις Ένοπλες Δυνάμεις μας σε πλήρη επιφυλακή;

- Με ποιο σκεπτικό γίνεται αυτό από τον δήμο Αλεξανδρούπολης, οι πολυάριθμοι ψαράδες του οποίου καταγγέλουν κάθε τόσο την τακτική των γειτόνων;

- Για ποιον λόγο φτιάχνει τάφρο παράλληλα με τον Έβρο τις μέρες αυτές ο Στρατός μας; Νιώθει η δημοτική Αρχή να την αφορά η αγορά νέων στρατιωτικών γεφυρών ή το κάθε σχέδιο «Βαριοπούλα» ή νομίζει ότι αυτά συμβαίνουν σε κάποιον άλλον πλανήτη;

- Πώς σχολιάζετε τη δήλωση του νυν δημάρχου Αδριανούπολης κ. Σεντεφτσί (18-5-2011, www.edirneportal.net) σε φιλοξενούμενο σχολείο της Κατεχόμενης Κύπρου ότι «η Βόρεια Κύπρος είναι τμήμα της Τουρκικής Δημοκρατίας»;

- Τι είδους σχέσεις μπορεί να αναπτύξει κανείς με τέτοιους όρους και δη υπό την σημερινή συγκυρία;

- Ποια είναι τα ουσιαστικά οφέλη από τις πολύχρονες Ε/Τ σχέσεις σε επίπεδο δήμων, ΜΚΟ κτλ που μας πείθουν ότι βαδίζουμε στον σωστό δρόμο, ποιο διμερές πρόβλημα λύθηκε χάρη σ' αυτές;

- Ποιο τουριστικό ρεύμα αναπτύσσεται με βάση όχι την οικονομική δυνατότητα των πελατών και την προσφερόμενη υπηρεσία αλλά με τις …αδελφοποιήσεις; Μήπως εκείνο των τοπικών αρχόντων;

- Σε ποιό σημείο του προεκλογικού του προγράμματος έγραφε ο κ. δήμαρχος την προώθηση των σχέσεων με την Τουρκία;

Αναμένουμε από το δημοτικό μας συμβούλιο απαντήσεις τεκμηριωμένες κι όχι υπεκφυγές ή απόπειρα σπίλωσης των ερωτώντων ή διαστρέβλωσης των ερωτημάτων.



Τέλος, έχοντας έννομο συμφέρον ως πολίτες του Δήμου Αλεξανδρούπολης, ζητάμε να αποσυρθεί το σχετικό θέμα αφού η αδελφοποίηση με το Δήμο, ο οποίος έχει επικεφαλή τον συγκεκριμένο Δήμαρχο, έρχεται σε αντίθεση με το Διεθνές Δίκαιο περί κατοχής της Κύπρου και το αίσθημα περί Δικαίου του Ελληνικού λαού.

Καστελλόριζο και Οικονομία

Οικονομική δραστηριότητα στο σύμπλεγμα Καστελλόριζου




Ν. Λυγερός

Η ΑΟΖ είναι πιο ανθρώπινη από την υφαλοκρηπίδα. Με την απαίτηση της οικονομικής δραστηριότητας, ενεργοποιεί και την ανθρώπινη. Γι' αυτό το λόγο, το κατοικημένο νησί έχει εξ ορισμού οικονομική δραστηριότητα. Η ύπαρξη και μόνο των ανθρώπων εξασφαλίζει την ύπαρξη της ΑΟΖ. Ενώ αυτό δεν ισχύει με την υφαλοκρηπίδα. Αυτή η διαφορά κάνει και τη διαφορά για τους δικούς μας στο σύμπλεγμα Καστελλόριζου. Όλα τα νησιά είναι σημαντικά σε αυτό το σύμπλεγμα διότι το καθένα παρέχει κάτι στα άλλα, και όλα μαζί βοηθούν την πατρίδα μας για να έχει αυτό το απέραντο γαλάζιο, που την ενώνει με την Κύπρο και επιτρέπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση να έχει μια συνεκτική ΑΟΖ στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Αυτό σημαίνει όμως ότι πρέπει πραγματικά να προσέχουμε τους δικούς μας σε αυτές τις περιοχές, τις οποίες αμφισβητεί η Τουρκία για λόγους ευνόητους. Με άλλα λόγια δεν επαρκεί η απασχόλησή μας με το έδαφος, πρέπει να δώσουμε σημασία και στους ανθρώπους μας. Και αυτό δεν μπορεί να γίνει μ' έναν παθητικό τρόπο αλλιώς θα έχουμε ένα μουσειακό αποτέλεσμα. Στο Καστελλόριζο δεν αρκεί να θυμόμαστε το παρελθόν. Η ουσία είναι να ενισχύσουμε το μέλλον με αυτό. Σε αυτό το πλαίσιο είναι εύκολο να κατανοήσουμε ότι το σχολείο χρειάζεται μια ενεργή όχι μόνο υποστήριξη αλλά και παρουσία για να βλέπουν οι δικοί μας ότι είμαστε όντως εδώ μαζί τους και ειδικά στις κρίσιμες μέρες. Οι άνθρωποι έχουν ανάγκη τους ανθρώπους και πρέπει να νιώθουν ότι τους θέλουμε πραγματικά λόγω σχέσεων και όχι από συμφέρον αλλιώς το μέλλον θα έχει ημερομηνία λήξης. Ούτως ή άλλως, οι ανθρώπινες δραστηριότητες παράγουν και αυτές οικονομικές δραστηριότητες. Κατά συνέπεια πρέπει να επικεντρωθούμε στις δράσεις για να είμαστε μαζί με τους ανθρώπους μας, για να έχουν ονόματα που μας αγγίζουν. Κι ύστερα η οικονομική δραστηριότητα θα είναι δεδομένη. Έτσι, θα φάμε μαζί το ψαράκι που ψάρεψε δικός μας στην ΑΟΖ μας, είτε θα πάμε μαζί βόλτα στο απέραντο γαλάζιο. Οι ανθρώπινες σχέσεις μπορεί να είναι οι πιο αδύναμοι θεσμοί αλλά είναι οι πιο ισχυροί δεσμοί και αυτούς έχουμε ανάγκη. Τα πλατάνια υπάρχουν και χωρίς δέντρα διότι υπάρχουν οι άνθρωποι αλλά γιατί να μην φυτέψουμε καινούρια δέντρα για τους ανθρώπους; Αυτές οι λεπτομέρειες όταν συνδυάζονται παράγουν ένα διαχρονικό έργο το οποίο υποστηρίζει το μέλλον, χάρη στις αξίες που προωθεί. Η οικονομική αξία, δίχως ανθρώπινη αξία είναι απλώς μια τιμή που δεν έχει τιμή. Ας αρχίσουμε λοιπόν με τον φόρο τιμής στο σύμπλεγμα Καστελλόριζου κι όλα τα άλλα θα ακολουθήσουν.

Για την οικονομική κρίση

Η Οικονομική κρίση. Συνέντευξη στο Θράκη ΝΕΤ
EX EPAFHS - Malkidis 01-05-2011 A from thrakinet on Vimeo.

EX EPAFHS - Malkidis 01-05-2011 B from thrakinet on Vimeo.

«Ιοκάστη» στη Μόσχα "Иокаста". Москва,

Μόσχα, 24 Σεπτεμβρίου 2011




Αγαπητοί φίλοι,



Είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας ενημερώσουμε ότι το Σάββατο 01 Οκτωβρίου 2011, ώρα 19.00, στις εγκαταστάσεις του Θεάτρου «NaStrastnom» θα παρουσιασθεί η παράσταση του διακεκριμένου Έλληνα σκηνοθέτη Θεόδωρου Τερζόπουλου «Ιοκάστη», βασισμένη σε μονόπρακτο του Γιάννη Κοντραφούρη. Η παράσταση εντάσσεται στα πλαίσια διεθνούς φεστιβάλ μονόπρακτων «Σόλο».

Εισιτήρια δύνασθε να προμηθευτείτε στα ταμεία του Θεάτρου (8a, Strastnoibulvar, Moscow), καθώς και στους οργανωτές του φεστιβάλ, contactperson: MrsSofiaPetrichenko, e-mail: festival.solo@gmail.com, s.petrichenko@gmail.com

------------------------------------------------------------------------



Москва, 24 сентября 2011г.

Дорогие друзья,

Сообщаем Вам, что на сцене Театрального центра «На Страстном» 1 октября 2011 года в рамках четвертого международного фестиваля моноспектклей «Соло» состоится премьера нового спектакля Теодороса Терзопулоса "Иокаста".

«Иокаста» Янниса Контрафуриса отсылает к героине трагедии Софокла «Царь Эдип». Это одна из тех современных пьес, которые обращаются к древнегреческим мифам и рассматривают героев в условиях нашей анти-геройской эры. Особенность пьесы в том, что миф является только рамкой, обрамляющей мир страданий персонажа. На обломках слов и обрывках памяти Иокаста строит свой личный ночной кошмар и обрушивается на общество, основанное на страшных преступлениях. Иокаста выходит на свет, чтобы явить зрителям свою жалкую славу. Она снимает с себя бремя королевской власти и спускается в пугающую пропасть собственной жизни.

Язык пьесы поэтичный и фрагментарный. Грамматический и синтаксический хаос усиливают предчувствие неизбежной гибели. Короткие, часто из одного слова предложения, кажутся обратным отсчетом времени, оставшегося до конца. Иокаста, мечтающая лишь о тишине, вслушивается в благословляющие ее гимны и, как святая, предлагает свое тело врагам для причастия.

Для приобретения билетов на спектакль просим Вас обращаться непосредственно в театр на Страстном бульваре (Страстной бульвар, д. 8а) или к куратору проекта Софье Петриченко (festival.solo@gmail.com, s.petrichenko@gmail.com).