Ο Μέγας Αλέξανδρος,ως πρότυπο αναγέννησης από την παρακμή του σήμερα

Ο Θ. Μαλκίδης,  συγγραφέας του βιβλίου για τον Μέγα Αλέξανδρο (εκδόσεις Ενωμένη Ρωμηοσύνη), μιλά στον Ανδρέα Μπλάνο στην εκπομπή ΛΟΓΟΣ ΡΩΜΑΙΙΚΟΣ της Αχελώος TV,  σε μία εκπομπή -αφιέρωμα στον Μέγα Αλέξανδρο. 

Στην εκπομπή αναλύονται ο βίος, οι αρετές και τα επιτεύγματα του μεγαλύτερου στρατηλάτη όλων των εποχών που αποτέλεσε πρότυπο για όλους τους μετέπειτα  ηγέτες της ιστορίας. 
Παράλληλα, η  εκπομπή ασχολείται και με το σήμερα  της παρακμής και της απογοήτευσης,  αλλά και με την ελπίδα που γεννά  το πρότυπο και το παράδειγμα του μέγιστου των Ελλήνων. 

Η ΘΡΑΚΗ ανάμεσα στον Τουρκικό εθνικισμό και την Ελλαδική αδιαφορία

ΘΡΑΚΗ

ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΕΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ, ΠΟΜΑΚΟΙ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Εισαγωγή -Επιμέλεια: Θεοφάνης Μαλκίδης

Κείμενα των: Εμμανουήλ. Γ. Βαρβούνη, Πέπης Καλτσίδου, Κωνσταντίνου Καραίσκου, Σεμπαϊντίν Καραχότζα, Νικόλαου Θ. Κόκκα, Αθανάσιου Κόρμαλη, Θεοφάνη Μαλκίδη, Χαράς  Νικοπούλου, Ιωάννη Φριτζαλά

Εκδόσεις Σπανίδη. Θερμοπυλών & Πλάτωνος- 67100 Ξάνθη

τηλ.και τηλεομ. 2541027544 www.spanidis.gr info@spanidis.gr

Ξάνθη 2015

Το συλλογικό αυτό έργο, με επιμέλεια και εισαγωγή του Θ. Μαλκίδη, αποτελεί συνέχεια της προσπάθειας καταγραφής της σημερινής κατάστασης στη Θράκη σε ότι αφορά τον τουρκικό εθνικισμό και την ελλαδική αδιαφορία. Ασχολείται επίσης με τις μουσουλμανικές μειονότητες και ειδικότερα τους Πομάκους, καθώς και τις ελληνοτουρκικές πολιτικές που αναπτύσσονται για την εκπαίδευση και άλλους τομείς της κοινωνικής ζωής στη Θράκη, ζήτημα το οποίο προβληματίζει πάρα πολύ για την εξέλιξή του.

Η διαπίστωση για την οποία πρέπει να ληφθούν άμεσα πρωτοβουλίες, πολιτικές, οικονομικές, αναπτυξιακές, εκπαιδευτικές και κοινωνικές, είναι μία και μοναδική: Η Θράκη είναι ανάμεσα σε συμπληγάδες. Από την μία πλευρά δρα ανενόχλητα ένας ποικιλόμορφος τουρκικός εθνικισμός με εκατοντάδες παραμέτρους, που καθημερινώς εκτείνει τη δραστηριότητά του, προκαλώντας και δυναμιτίζοντας τόσο την ειρηνική συμβίωση, όσο και την ελληνική ασφάλεια και εθνική κυριαρχία.

Από την άλλη πλευρά βρίσκεται, η για χρόνια αδιάφορη Ελλάδα που αγνοεί τη Θράκη και τα προβλήματά της και που έχει μείνει με την πολύχρονη φλυαρία περί «ενσωμάτωσης» ή «ένταξης» της μειονότητας στην ελλαδική κοινωνία, χωρίς να βλέπει τον επεκτατισμό της Τουρκίας και την καταπίεση Ελλήνων πολιτών, χριστιανών και μουσουλμάνων, Πομάκων, Ρομά και τουρκόφωνων.

Είναι αναμφισβήτητο και προφανές πως δεν μπορεί να συνεχιστεί ούτε η τουρκική εθνικιστική πρόκληση η οποία έχει άμεση επίπτωση στις μουσουλμανικές μειονότητες και ειδικότερα στους Πομάκους, πόσο μάλλον δεν μπορεί να συνεχιστεί η αδιαφορία της Ελλάδας για τον κρίσιμο και ζωτικής σημασίας χώρο της Θράκης.

Ο τόμος αυτός του οποίου τα κείμενα, πριν της εισαγωγής, δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό «Ελληνική διεθνής γλώσσα», (Τόμος ΙΒ', Δεκέμβριος 2014) το οποίο εκδίδεται από το 1990 ανελλιπώς από τον Οργανισμό για την Διάδοση της Ελληνικής Γλώσσας, έχει ως στόχο να αναδείξει τα ζητήματα που αφορούν την ελληνική Θράκη και ιδιαίτερα τις μουσουλμανικές μειονότητες, δίνοντας επιπλέον έμφαση στη Πομακική συνιστώσα.

Ειδικότερα ο Ιωάννης Φριτζαλάς πραγματοποιεί μία “γεωστρατηγική ανάλυση για τη Θράκη και τη μουσουλμανική μειονότητα” και ο Αθανάσιος Κόρμαλης γράφει για τις “μουσουλμανικές μειονότητες στην Ελλάδα”, εξειδικεύοντας την ανάλυσή του “στην περίπτωση των Ροδοπαίων (Πομάκων) στη Θράκη ”. 

Ο Θεοφάνης Μαλκίδης αναδεικνύει το ζήτημα των “Πομάκων της Ελληνικής Θράκης και τις κοινωνικές, πολιτικές και διεθνείς του διαστάσεις”, ενώ για την “τρέχουσα εκπαιδευτική πραγματικότητα της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης” καθώς και για τις “διασπιστώσεις και προτάσεις βελτίωσης αυτής”, γράφει  η Χαρά  Νικοπούλου. “Η εκπαίδευση της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης ” είναι το θέμα που αναλύει  ο Κωνσταντίνος Καραίσκος και η Πέπη Καλτσίδου ασχολείται με το θέμα “Εκπαίδευση, οι Μουσουλμάνοι και αναλογισμός στην Ελλάδα”.

Για τη “ γλώσσα που χάνεται και το μηδαμινό ενδιαφέρον από την ελληνική πολιτεία”, γράφει ο Σεμπαϊντίν Καραχότζα, ενώ ο Νικόλαος Θ. Κόκκας, αναλύει τη “Συγκριτική προσέγγιση της ελληνικής και πομακικής παροιμιολογίας”.

O ιερός και μεγάλος αγώνας

Ο ιερός και μεγάλος αγώνας

Εφημερίδα Χρονόμετρο -Βίκυ Κυφωνίδου και offtherecord.net.gr

 Η ομιλία του κ. Μαλκίδη,  στην εκδήλωση των Ποντιακών Σωματείων Ν. Καβάλας, στην κεντρική πλατεία της πόλης,   αναφέρθηκε μεταξύ  των άλλων στους πολιτικούς που εκμεταλλεύονται το θέμα της Γενοκτονίας για προσωπικό όφελος, καλώντας  τους Πόντιους  να ξεκινήσουν ”φροντιστήρια” στα παιδιά τους για το τι εστί Πόντος:

«Αυτό δεν είναι κράτος είναι δυνάστης που εξαφανίζει τη μνήμη από τους ανθρώπους». Με τα λόγια αυτά ο Φάνης Μαλκίδης, στην  ομιλία του στην  Καβάλα, περιέγραψε την σημερινή κατάσταση που κυριαρχεί στην πολιτική σκηνή της χώρας και κυρίως στις αντιλήψεις και τις επιλογές της νέας κυβέρνησης. Ο Φάνης Μαλκίδης βρέθηκε στην κεντρική πλατεία της Καβάλας σε εκδήλωση διαμαρτυρίας με σκοπό να διεκδικήσουμε «αυτά που μας ανήκουν» όπως είπε χαρακτηριστικά στην εκδήλωση, καλεσμένος από τα Ποντιακά Σωματεία του Ν.Καβάλας. Ιδιαίτερα αποφασισμένος να μεταδώσει στο κοινό το κλίμα και τις ενέργειες που έχουν δρομολογήσει  άλλα κράτη  ώστε να επιτευχθεί η αναγνώριση της γενοκτονίας των λαών, από τον φασισμό της Τουρκίας. Τόνισε, την αξία του ιερού, μεγάλου και σπουδαίου αυτού αγώνα και επέρριψε ευθύνες στους πολιτικούς για την ανεπάρκεια τους και την σκοπιμότητα κάποιων πολιτικών να μην αναγνωρίζουν τις θυσίες των προγόνων μας.

”Από αυτή την εκδήλωση πρέπει τα παιδιά ειδικά να πάρουνε πολλά, να παραδειγματιστούν και να τους παραδειγματίσετε, θα πρέπει να ξέρετε ότι γίνεται ένας αγώνας από την Αρμενία μέχρι την Αυστραλία και από τη Σουηδία μέχρι τις ΗΠΑ και τη Ρωσία. Και για όλα αυτά, επειδή είναι ιερός αγώνας, δεν έχουμε πάρει ούτε θα πάρουμε σεντ. Γιατί πολλοί όπως ξέρετε από αυτόν τον αγώνα πλούτισαν, πολλοί απ’ αυτόν τον αγώνα πήγαν και έγιναν υποψήφιοι και πολλοί απ’ αυτόν τον αγώνα τον πούλησαν για να γίνουν βουλευτές και υπουργοί!

Γι’ αυτό λοιπόν Τιμή την 19η Μαΐου η οποία πρέπει να γίνει Πανευρωπαϊκή και Παγκόσμια Ημέρα θυμάτων του Κεμαλικού Ολοκαυτώματος, για όλους τους λαούς, από τους Έλληνες και τους Αρμένιους μέχρι τους Ασσύριους κι όλους τους άλλους.

Αυτό που έγινε το τελευταίο διάστημα είναι όπως το λέει αυτός ο άνθρωπος κι ο Άγιος που πέρασε απ’ αυτό εδώ το χώμα, μιλώ για τον Απόστολο Παύλο, για τα ”οψώνια της αμαρτίας” που είναι ο θάνατος. Πέσανε όλοι σε μεγάλα αμαρτήματα για το ζήτημα της Γενοκτονίας γι’ αυτό τους βγήκε κι ο Καραμανλής κι ο Παπανδρέου κι ο Φίλης. Κι αν δεν προσέξετε θα σας βγούνε κι άλλοι Φίληδες, κι άλλοι Καραμανλήδες, κι άλλοι Παπανδρέου. Γι’ αυτό λοιπόν να φροντίσετε στα παιδιά σας όπως έλεγε ο Πατροκοσμάς να τα μάθετε γράμματα, γιατί καλύτερα φτωχά και γραμματιζούμενα παρά πλούσια κι αγράμματα…

Φτάνει πια με τους χορούς ” και με τα ”τραγούδια”! Φτάνει! Καλά είναι αυτά, αλλά δεν μπορούν να μάθουν τα παιδιά μας τι είναι Πόντος, Ιωνία, Καππαδοκία, Θράκη, μόνο με το χορό και το τραγούδι. Οφείλετε ξανά στους Συλλόγους στις Ενώσεις στις Λέσχες να τους κάνετε φροντιστήριο, όπως ήτανε φροντιστήριο στην Τραπεζούντα, όπως ήτανε στη Σμύρνη, όπως ήταν στην Αργυρούπολη, όπως ήταν σ’ όλη την Ανατολή!

Οφείλω από εδώ απ‘ την Καβάλα αλλά κι από ολόκληρη την Ελλάδα κι απ‘ όλο τον κόσμο, όπου πηγαίνω, να σας πω ότι αυτός ο αγώνας συνεχίζεται, θα είναι νικηφόρος, δεν χρειαζόμαστε κανέναν από αυτούς που εμφανίζονται ”άμον τα κοχλίδια” (σαν τα σαλιγκάρια) κάθε Μάιο για να πούνε το τίποτα!”

Στη συνέχεια της ομιλίας του ο Φάνης Μαλκίδης δεν παρέλειψε να τονίσει την σημασία των Ποντιακών Σωματείων στην αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων από άλλες χώρες και στάθηκε στις άστοχες ενέργειες με τις οποίες επιλέγουν  πολλές φορές να ασχολούνται με τον πολιτισμό όπως για παράδειγμα σύλλογοι που ασχολούνται μόνο με χορούς και τραγούδια. «Η ύβρις έχει πολλές εκφράσεις και πρόσωπα» είπε, και κατάφερε να προβληματίσει τους παρευρισκόμενους να αναλογιστούν με ποιον τρόπο προσφέρουν σήμερα ώστε να μην συνεχιστεί η υποκρισία. Έκλεισε την ομιλία του λέγοντας πως «αυτός ο αγώνας συνεχίζεται, έχουμε μαζί μας το Θεό και τις ψυχές των προγόνων μας».

Υπονόμευση- Άρνηση- Διεθνοποίηση- Αναγνώριση

Θ. Μαλκίδης 

Υπονόμευση- Άρνηση- Διεθνοποίηση- Αναγνώριση

Μέρος της ομιλίας στην εκδήλωση των Ποντιακών Σωματείων Ν. Καβάλας στην κεντρική πλατεία της πόλης 

Η καθυστέρηση της αναγνώρισης από την ελληνική πολιτεία της Γενοκτονίας που υπέστησαν οι πρόγονοί μας, δεν ήταν το μοναδικό της αμάρτημα. Οι ανίερες πράξεις συνεχίστηκαν με την υπονόμευση του ζητήματος, με τις αποδόσεις τιμής και τις καταθέσεις στεφάνων στον δάσκαλο του Χίτλερ, Μουσταφά Κεμάλ, τη μεταφορά της 19ης  Μαΐου σε άλλη ημερομηνία, την παντελή έλλειψη από την ελληνική ατζέντα της αναγνώρισης της Γενοκτονίας, την άρνηση. Γνωρίζετε τι λέει ο Απόστολος Παύλος που πάτησε τα χώματα αυτά , για τα αποτελέσματα των αμαρτιών.Πέσανε όλοι σε μεγάλα αμαρτήματα για το ζήτημα της Γενοκτονίας γι’ αυτό τους βγήκε κι ο Καραμανλής κι ο Παπανδρέου κι ο Φίλης. Κι αν δεν προσέξετε θα σας βγούνε κι άλλοι Φίληδες, κι άλλοι Καραμανλήδες, κι άλλοι Παπανδρέου.

Κανείς και καμία όμως από εσάς δεν πρέπει πλέον να δέχεται την υποκρισία, τη χυδαιότητα και την κοροϊδία. Γιατί η στάση σας δε δείχνει ούτε αυτοσεβασμό, ούτε σεβασμό στους νεκρούς μας. Από την μία να καλείτε τους διαρκώς απόντες, κάθε Μάιο και Σεπτέμβριο, για να “χαιρετήσουν” τις εκδηλώσεις για τη Γενοκτονία και από την άλλη να καταθέτουν στεφάνια στον Κεμάλ. Από την μία να τους κατηγορείτε για τη στάση τους και από την άλλη να τους λέτε τα κάλαντα και να χορεύετε μπροστά τους.....

Το να μιλάς για ένα ιερό ζήτημα, όπως αυτό της Γενοκτονίας, χρειάζεται αίσθημα ευθύνης, ανιδιοτέλεια, σοβαρότητα, αφού δεν αναφέρεσαι μόνο σε ζώντες, αλλά και σε κεκοιμημένους δικούς μας ανθρώπους. Μάλιστα για το ανώτερο του δικού σου ανθρώπου, τη ψυχή του.

Από  αυτή την εκδήλωση πρέπει τα παιδιά ειδικά να πάρουνε πολλά, να παραδειγματιστούν και να τους παραδειγματίσετε, θα πρέπει να ξέρετε ότι γίνεται ένας αγώνας από την Αρμενία μέχρι την Αυστραλία και από τη Σουηδία μέχρι τις ΗΠΑ και τη Ρωσία. Και για όλα αυτά, επειδή είναι ιερός αγώνας, δεν έχουμε πάρει ούτε θα πάρουμε σεντ. Γιατί πολλοί όπως ξέρετε από αυτόν τον αγώνα πλούτισαν, πολλοί απ’ αυτόν τον αγώνα πήγαν και γίναν υποψήφιοι και πολλοί απ’ αυτόν τον αγώνα τον πούλησαν για να γίνουν βουλευτές και υπουργοί!

Γι’ αυτό λοιπόν Τιμή στην 19η Μαΐου η οποία πρέπει να γίνει Πανευρωπαϊκή και Παγκόσμια Ημέρα θυμάτων του Κεμαλικού Ολοκαυτώματος, για όλους τους λαούς, από τους Έλληνες και τους Αρμένιους μέχρι τους Ασσύριους και όλους τους άλλους λαούς.

 Γι’ αυτό λοιπόν να φροντίσετε στα παιδιά σας όπως έλεγε ο Πατροκοσμάς να τα μάθετε γράμματα, γιατί καλύτερα φτωχά και γραμματιζούμενα παρά πλούσια κι αγράμματα…

Για αυτό κάθε κίνηση ανάδειξης του ζητήματος χρειάζεται ηθική, αξίες και αρχές που πρέπει να χαρακτηρίζουν κάθε Έλληνα και Ελληνίδα. Να μη δέχεται τη γελοιοποίηση και την κατανάλωση του θέματος και η 19η Μαΐου, η ημέρα μνήμης, να ευτελίζεται διαρκώς. Να μη αποδέχεται τους υπονομευτές, τους αρνητές και τους ανθρώπους τους, ως ομιλητές σε εκδηλώσεις για τη Γενοκτονία. Να ξανακάνει τους Συλλόγους και τα Σωματεία, Φροντιστήρια, όπως ήταν στην πατρίδα.

Ήρθε η στιγμή της αναγέννησης για όλους μας. Η εκπλήρωση του χρέους μας έναντι των προηγούμενων και των επόμενων γενιών ας γίνει (και) με την αναγνώριση της Γενοκτονίας.

Δείτε την ομιλία

Τα στεφάνια στον Κεμάλ, η άρνηση και η παγκόσμια ημέρα Γενοκτονιών

Από αριστερά Χαρίτα Μάντολες, του κινήματος ανεύρεσης των αγνοουμένων της Κύπρου,  Θ. Χάλο συγγραφέας του βιβλίου  για τη Γενοκτονία "Ούτε το όνομά μου",  

Θ. Μαλκίδης και Ελένη Φωκά, δασκάλα στους σκλαβωμένους Έλληνες της Κύπρου. 

Διεθνές Συνέδριο για τους Γενοκτονημένους Έλληνες, Λευκωσία- Φεβρουάριος 2010.  

Θ. Μαλκίδης

Τα στεφάνια στον Κεμάλ, η άρνηση και η παγκόσμια ημέρα Γενοκτονιών

1.Από τους υπονομευτές στους αρνητές

Την 9η Δεκεμβρίου του 2010, βρέθηκα μετά από πρόσκληση του Προέδρου της Δημοκρατίας της Αρμενίας στην πρωτεύουσα της χώρας Ερεβάν για να μιλήσω στο Διεθνές Συνέδριο για τη Σύμβαση του ΟΗΕ για την Πρόληψη και την Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας. Η Δημοκρατία της Αρμενίας με όλους τους θεσμούς της πραγματοποιεί Συνέδρια και εκδηλώσεις για τη Γενοκτονία. Η Ελλάδα όχι! Εκεί στο Συνέδριο, στο εθνικό μνημείο της Γενοκτονίας- οι Αρμένιοι έχουν, οι Έλληνες όχι παρότι προβλέπεται στο νομοσχέδιο για την 19η Μαίου- ζήτησα από την Αρμενία, όπως έχω το δικαίωμα ως Έλληνας πολίτης και το καθήκον ως απόγονος διασωθέντων του Ελληνικού Ολοκαυτώματος, να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία. Γνώριζα τους λόγους βεβαίως για τη μη αναγνώριση, αλλά ήθελα να το επιβεβαιώσω από επίσημα Αρμενικά χείλη. Έτσι άκουσα ότι η Ελλάδα αντιδρούσε και πίεζε την Αρμενία να μην αναγνωρίσει τη Γενοκτονία! Ευτυχώς που αυτό το εμπόδιο παρακάμφθηκε και το Μάρτιο του 2015 ήρθε η αναγνώριση από το Αρμενικό Κοινοβούλιο, με πρωτοβουλία του Ε. Σαρμανάζοφ.

Η πράξη αυτή της Ελλάδας, ήταν συνέχεια της υπονόμευσης που χαρακτήρισε και χαρακτηρίζει το κράτος αυτό σε ό,τι έχει σχέση με τη Γενοκτονία. Το ένιωσα και αλλού, στη Στοκχόλμη το 2009, όταν οι “διπλωματικοί” της Ελλάδας “παρακολουθούσαν” την ημερίδα Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων και στη Λευκωσία το 2010 στο Συνέδριο για τους Γενοκτονημένους Έλληνες.

Η υπονόμευση δηλαδή της αναγνώρισης και της διεθνοποίησης της Γενοκτονίας ως καθημερινή πράξη και όχι ως εξαίρεση. 

Από την πρόταση του Ελ. Βενιζέλου για Νόμπελ Ειρήνης στον Κεμάλ (!) και την παραχώρηση από τον Ι. Μεταξά μίας οικίας ως σπίτι του Κεμάλ, μέχρι την κατάθεση στεφάνου στον Κεμάλ από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή το 1959 και τις ενέργειες της χούντας για την εξαφάνιση της μνήμης. Από την κατάθεση στεφάνου στον Χίτλερ των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, του Πόντου και της Θράκης από τον Γιώργο Παπανδρέου και τον Κώστα Καραμανλή μέχρι την άρνηση του Φίλη.

Και δίπλα στους υπονομευτές είχαμε και έχουμε τα εξαπτέρυγα και τα παπαγαλάκια, που προσκολλημένα στα κατά καιρούς καθεστώτα ή σιωπούσαν ή φλυαρούσαν και συνεχίζουν να πράττουν το ίδιο, στα άρθρα που δημοσιεύουν με ή χωρίς όνομα.

2. Από τον Λέμκιν στην διεθνοποίηση και την αναγνώριση

O Λέμκιν το 1945 για να αναδείξει το ζήτημα της Γενοκτονίας που οδήγησε και στην υιοθέτηση από τον ΟΗΕ της σχετικής σύμβασης χρησιμοποίησε την όμορφη ελληνική λέξη Γένος, για να υποδηλώσει την ευρύτητα του εγκλήματος και ανέφερε τους μαζικούς διωγμούς Ελλήνων και Αρμενίων για να στοιχειοθετήσει τον νέο όρο. Το ίδιο έγινε στο πέρασμα των χρόνων από επιστήμονες, ερευνητές και πολιτικούς, που τεκμηρίωσαν το μεθοδευμένο σχέδιο Νεότουρκων και Κεμαλικών εναντίον των Ελλήνων και Αρμενίων (και Ασσυρίων) και ανέδειξαν το ζήτημα διεθνώς, αναγνωρίζοντας τη Γενοκτονία των λαών αυτών.Μία Γενοκτονία που συνεχίζεται μέχρι σήμερα στην Κύπρο, στο Κουρδιστάν, στον Πόντο. Στον αγώνα όμως αυτό, στον ιερό, στον σπουδαίο και τον μεγάλο, για την αναγνώριση της Γενοκτονίας, για την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως διεθνούς ημέρας μνήμης των θυμάτων του Κεμαλικού Ολοκαυτώματος των λαών της Μικράς Ασία,  έχουμε μαζί μας τους συναθλητές από το εξωτερικό και τους τίμιους συναγωνιστές από το εσωτερικό. 

Μαζί με τις ψυχές των δολοφονημένων προγόνων μας, συν Θεώ, μας αρκούν για να νικήσουμε. 

Εκδήλωση στην Καβάλα για την αναγνώριση της Γενοκτονίας 

Από την Υπονόμευση και την Άρνηση,στη Διεθνοποίηση και την Αναγνώριση

Εκδήλωση  οργανώνουν τα Ποντιακά Σωματεία Ν.  Καβάλας με αφορμή και την τελευταία δήλωση του Υπουργού Παιδείας, με την οποία αμφισβητεί ευθέως την Γενοκτονία.

Οι οργανωτές καλούν τους πολίτες στην ανοιχτή συγκέντρωση στην Κεντρική Πλατεία Καβάλας την  Τετάρτη 9 Δεκεμβρίου στις 4:00 μμ, 

όπου θα μιλήσει ο Φάνης Μαλκίδης μέλος της Διεθνούς Ενώσεως 

Ακαδημαϊκών για την μελέτη των Γενοκτονιών, με θέμα «Από την Υπονόμευση και την Άρνηση στην Διεθνοποίηση και την Αναγνώριση».

Ενενήντα τρία χρόνια από τη δολοφονία του "Κολοκοτρώνη του Πόντου" Κοτζά Αναστάς"

Θ. Μαλκίδης

Ενενήντα τρία χρόνια από τη  δολοφονία του "Κολοκοτρώνη του Πόντου" Κοτζά Αναστάς"  

Είμαστε ένας λαός, με στενή σύνδεση με την ιστορική μνήμη, τις παραδόσεις και την πολιτισμική  κληρονομιά. Γεννιόμαστε μέσα στην ιστορία, γεννιόμαστε γνωρίζοντας ιστορία, μία ιστορία κυρίως αντίστασης. Όπως αυτή που γράφτηκε από χιλιάδες ανθρώπους στον Πόντο, όπως αυτή που έγραψε ο Αναστάσιος Παπαδόπουλος- Κοτζά Αναστάς, σ” αυτόν που πρέπει να γονατίσουμε μπροστά του τιμώντας τον αγώνα του και την προσφορά του, όπως ακριβώς γράφει ο Ρίτσος: “Ετούτος δω ο λαός δε γονατίζει παρά μονάχα μπροστά στους νεκρούς του”.

Ωστόσο αυτή η ιστορική μνήμη, πορεία και ταυτότητα, η ελληνική αντιστασιακή ιστορία στον Πόντο, ο αγώνας του Κοτζά Αναστάς, εξαφανίστηκε γιατί το πέπλο προπαγάνδας που σκέπασε την πατρίδα μας δεν άφησε να περάσει τίποτα. Σήμερα στην Ελλάδα, πιο πολλές είναι οι αναφορές για τον Κεμάλ παρά για τη Γενοκτονία που διέπραξε ο Κεμάλ, είναι μηδαμινές οι αναφορές για την ελληνική αντίσταση στον Κεμάλ και ανύπαρκτες για φυσιογνωμίες όπως ο Κοτζά Αναστάς. Αυτό που ζούμε σίγουρα δεν είναι Ελλάδα, «να νοσταλγείς τον τόπο σου, ζώντας στον τόπο σου, τίποτε δεν είναι πιο πικρό» γράφει ο Μικρασιάτης Γιώργος Σεφέρης.

Δεν μπορεί ο ελληνικός λαός να μην γνωρίζει στην ολότητά του το Ποντιακό ζήτημα, δεν μπορεί να μην γνωρίζει τα τάγματα εργασίας και την δολοφονία των ανδρών, την εξόντωση της πνευματικής και θρησκευτικής ηγεσίας το 1921 στην Αμάσεια, τη Γυναικοκοκτονία και την Παιδοκτονία, να μην γνωρίζει το αντάρτικο του Πόντου, τον Κοτζά Αναστάς- Αναστάσιο Παπαδόπουλο, ο οποίος αντιστάθηκε μαζί με χιλιάδες συναγωνιστές του στην Γενοκτονία και έσωσε τους συνανθρώπους του, τους προγόνους μας. 

Από αυτόν από τον "Κολοκοτρώνη του Πόντου", όπως έχει ονομαστεί ο Κοτζά Αναστάς,  μπορούν οι Έλληνες και οι Ελληνίδες να μαθουν ιστορία, αντίσταση, πράξεις πίστης και αγάπης προς τον Θεό και την πατρίδα. Όπως το λέει ο λαικός ποντιακός στίχος για τον Κοτζά Αναστάς: “σ’έναν χέρ είχεν σταυρόν και σο άλλο το κανόν”.

Δείτε την ομιλία του Θ. Μαλκίδη  για τον Κοτζά Αναστάς στα αποκαλυπτήρια του μνημείου του στη Νεράιδα Κοζάνης

Εφημερίδα «Μακεδονία της Κυριακής»6/12/2015. Αφιέρωμα:Ο ρωσοτουρκικός πόλεμος του 1877-1878

Κείμενα:

Νικόλαος Ραπτόπουλος

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Βασίλης Βουτέρος

Επιμέλεια αφιερώματος: Στέλιος Κούκος
 

Η πρόσφατη κατάρριψη ρωσικού πολεμικού αεροσκάφους από την Τουρκία μοιάζει να έφερε στο προσκήνιο ανοιχτούς λογαριασμούς που ήταν κρυμμένοι πίσω από σημερινές πολιτικοοικονομικές συνεργασίες. Οι απειλές οι οποίες εκτοξεύονται καθημερινά από τους δύο εμπλεκόμενους συγκεντρώνουν το παγκόσμιο ενδιαφέρον για τις εξελίξεις που πιθανόν θα ακολουθήσουν και θα αφορούν όλο τον πλανήτη, ενώ οι κυρώσεις που ανακοινώνονται δείχνουν πως η σύγκρουση έχει ήδη αρχίσει.
Βέβαια στους ρωσοτουρκικούς αυτούς λογαριασμούς εμπλέκεται και η χώρα μας, αφού από τα χρόνια της τουρκοκρατίας η Ρωσία ως ορθόδοξη υπερδύναμη ενίσχυε -τουλάχιστον συναισθηματικά- τις ελπίδες των υπόδουλων για απελευθέρωση.

Μέσα σ' αυτό το συγκρουσιακό κλίμα των ημερών μάλιστα ήλθαν ξανά στο προσκήνιο οι προφητείες του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτη (1924-1994), οι οποίες κάνουν αναφορά σε μια ευρύτερη σύρραξη στην περιοχή μας με επικράτηση των Ρώσων και τη διάλυση της σημερινής Τουρκίας. Οφέλη από μια θετική έκβαση του πολέμου για τη Ρωσία θα έχει και η Ελλάδα, αφού, σύμφωνα με τον Άγιο Παΐσιο, θα μας δοθεί κατόπιν πιέσεων η Κωνσταντινούπολη.

Όπως αναφέραμε, οι λογαριασμοί μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας είναι παλαιοί, αφού οι δύο χώρες έχουν συγκρουστεί αναμεταξύ τους στρατιωτικά ουκ ολίγες φορές. Μία από αυτές τις πολεμικές συρράξεις έγινε κατά τα έτη 1877-1878 και ο ρωσικός στρατός προέλασε σχεδόν έξω από την Κωνσταντινούπολη καταλαμβάνοντας το Δεδέαγατς (σημερινή Αλεξανδρούπολη) αλλά και την Αδριανούπολη. Οι επιπτώσεις όμως από την έκβαση του πολέμου αυτού δεν αφορούσαν μόνο τα Βαλκάνια και τον Καύκασο, όπου επίσης προέλασαν οι Ρώσοι, αλλά και όλη την Ευρώπη.

‘Εθνοκάθαρση και Γενοκτονία της Μνήμης’

Θ. Μαλκίδης 

‘Εθνοκάθαρση και Γενοκτονία της Μνήμης’

Απόσπασμα της ομιλίας στην εκδήλωση στην Αρμενική Κοινότητα Ξάνθης.

Έχω νιώσει και συνεχίζω να διατηρώ   μεγάλη  εκτίμηση στον Αρμενικό Λαό. Η προσωπική μου διαδρομή  από την ιδιαίτερή μου πατρίδα,την Αλεξανδρούπολη, όπου κατέφυγαν οι γονείς μου μετά τη Γενοκτονία και μεγάλωσα μαζί με  Αρμένιους φίλους, συνεχίζεται με τη μετέπειτα γνωριμία και συμπόρευση με τους  διανοούμενους  και τους συναθλητές  του  αγώνα ανάδειξης της Γενοκτονίας του Αρμενικού και Ελληνικού Έθνους. 

Είναι σήμερα αποδεδειγμένο  ότι χωρίς αυτούς τους ανθρώπους στην Αρμενία και τη Διασπορά, οι περιοχές της ιστορικής Αρμενίας, της Ιωνίας, του Καυκάσου, του Πόντου, της Θράκης, του Κουρδιστάν, που γνώρισαν και γνωρίζουν μέχρι σήμερα, πολλά και συνεχή μαζικά εγκλήματα, αλλά και ολόκληρος ο πλανήτης, θα γνώριζαν τη συρρικνωμένη εκδοχή της Αρμενικής και Ελληνικής ιστορίας. Και το χειρότερο: θα ήξεραν την Νεοτουρκική και τη Κεμαλική της εκδοχή, δηλαδή το φασισμό, το ρατσισμό, τη Γενοκτονία και την ιδεολογία του θανάτου.

Ο Αγώνας όμως της αναγνώρισης  παρόλα  τα εμπόδια, τις δυσκολίες και τις δοκιμασίες, έφερε αποτελέσματα. Οι συνεχείς αναγνωρίσεις της Γενοκτονίας, είναι αποτέλεσμα  υψηλής ηθικής,  συνέπειας και  σοβαρότητας, όταν την ίδια στιγμή έχεις να αντιμετωπίσεις την  άρνηση, την υπονόμευση και τα  προσκόμματα  από ψευτοκαθηγητές, ψευτοπολιτικούς και ψευτοδιανοούμενους.  

Εκατό χρόνια μετά την κορύφωση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, οι ανιδιοτελείς αγωνιστές του  Αρμενικού και του  Ελληνικού  λαού καθώς   και οι συμπαραστάτες τους, ως αποτέλεσμα της σοβαρής τους προσπάθειας, θα δουν και άλλους καρπούς της προσπάθειάς τους. Παρά το γεγονός ότι το έγκλημα συνεχίζεται με τον ίδιο ή με  άλλους τρόπους, δηλαδή με την Εθνοκάθαρση και τη Γενοκτονία της Μνήμης, το δίκαιο και η αλήθεια θα νικήσει!

Για έναν τόπο που θα είναι ξανά Ελλάδα

Θ. Μαλκίδης

Για έναν τόπο που θα είναι ξανά Ελλάδα

Απόσπασμα από τη συνέντευξη στην Αχελώος Τηλεόραση


Ο Σεφέρης  γράφει πως "όσο προχωρεί ο καιρός και τα γεγονότα, ζω ολοένα με το εντονώτερο συναίσθημα πως δεν είμαστε στην Ελλάδα, πως αυτό το κατασκεύασμα που τόσο σπουδαίοι και ποικίλοι απεικονίζουν καθημερινά δεν είναι ο τόπος μας αλλά ένας εφιάλτης με ελάχιστα φωτεινά διαλείμματα, γεμάτα μια πολύ βαριά νοσταλγία. 

Να νοσταλγείς τον τόπο σου, ζώντας στον τόπο σου, τίποτε δεν είναι πιο πικρό" 

Έτσι νιώθουμε πολλοί, κατανοώντας κάθε μέρα ότι αυτό που ζούμε δεν είναι Ελλάδα. Από την κοινωνία, μέχρι την οικονομία και τη σιωπή των διανοουμένων για την τραγωδία 

της πατρίδας μας  και από την άρνηση του μαζικού εγκλήματος της Γενοκτονίας των προγόνων μας, μέχρι την αποδόμηση και τον εθνομηδενισμό στην παιδεία και το χλευασμό της πίστης μας. 

Αυτός όμως ο τόπος θα συνεχίσει να παράγει αξίες και αρχές, ηθικές και μορφωτικές σταθερές, λευτεριά, αντίσταση και φως. Είναι η απάντηση του έργου και της πράξης, στην καταστροφή της φλυαρίας και της σιωπής. 


Παρακολουθείστε τη συνέντευξη του Θ. Μαλκίδη στον Ν. Κανή και στην Αχελώος Τηλεόραση

“……Ο Καποδίστριας κυβέρνησε αγγελικώς….”

“……Ο Καποδίστριας κυβέρνησε αγγελικώς….”

Θ. Μαλκίδης 

Μέρος της ομιλίας στην εκδήλωση  για τον Καποδίστρια, που πραγματοποιήθηκε στην Βέροια.

Το ενδοξότερο και πιο πολυσήμαντο γεγονός της ιστορίας του νέου Ελληνισμού είναι αναμφισβήητα η Επανάσταση του 1821.

 Καρπός της ουσιαστικής οικονομικής και πνευματικής ανάπτυξης των Ελλήνων κατά τον 18ο και 19ο αιώνα, μιας μακροχρόνιας διεργασίας, κατά την οποία διαμορφώθηκαν νέες κοινωνικές τάξεις και συνειδήσεις με δυναμισμό και με προσφορά στον υπόδουλο Ελληνισμό, η Επανάσταση οφείλει, κατά μεγάλο μέρος, την επιτυχία της στο ότι ήταν έργο όλων των Ελλήνων και Ελληνίδων. 

Από το Μοριά και τη Ρούμελη, τα Νησιά, τη Μακεδονία, τη Θράκη, τη Μικρά Ασία και τον Πόντο, μέχρι τις κοινότητες της Διασποράς στην Κεντρική Ευρώπη, τις παραδουνάβιες Ηγεμονίες και τη Ρωσία.

Σημαντικός σταθμός της μετεπαναστικής Ελλάδας είναι έλευση του Ιωάννη Καποδίστρια, του κυβερνήτη, του μοναδικού στην ελληνική ιστορία και πολιτική με αυτό το χαρακτηριστικό και ουσιαστικό τίτλο. 

Είναι μία μεγάλη στιγμή για τον Ελληνισμό που σήμανε πράξη και στάση ζωής στην πολιτική, στην κοινωνία, στην παιδεία,  στην ανιδιοτελή προσφορά. Ήταν παράδειγμα και πρότυπο ασκητικής ζωής, από το δημόσιο μέχρι τον προσωπικό βίο. Δημιούργησε οικονομικές, κοινωνικές, παραγωγικές, στρατιωτικές, εκπαιδευτικές και άλλες δομές, στηρίζοντας την κατεστραμμένη Ελλάδα και τους ζώντες της μετεπαναστατικής χώρας. 

Η δολοφονία του σταμάτησε το νήμα της ζωής του και την διαφορετική ρότα του Ελληνισμού, αλλά άφησε κληρονομιά και παρακαταθήκη αναντικατάστατη. 

Όπως προφητικώς έγραψε ο αντίπαλός του Μακρυγιάννης, μη γνωρίζοντας την σημερινή κατάσταση της διαφθοράς της πολιτικής ζωής, της οικονομικής και πνευματικής πτώχευσης, “ο Καποδίστριας κυβέρνησε αγγελικώς….”

Τέσσερα χρόνια Κίνησης Αλληλεγγύης Πολιτών Αλεξανδρούπολης

Κίνηση Αλληλεγγύης Πολιτών 

Αλεξανδρούπολης: 

Τέσσερα χρόνια Πράξης

Η Κίνηση Αλληλεγγύης Πολιτών Αλεξανδρούπολης συμπλήρωσε ήδη τέσσερα χρόνια προσφοράς και συμπαράστασης προς τον δοκιμαζόμενο συνάνθρωπο. 

Ήταν Νοέμβριος του 2011 όταν κατανοήσαμε πως η οικονομική κρίση ήρθε για να μείνει στην πατρίδα μας, οπότε αποφασίσαμε πρώτα να πράξουμε και μετά να μιλήσουμε. Πρώτα να «κάνουμε» και μετά να «πούμε».

Η Ελλάδα, με την παράδοση στις αξίες και αρχές, η Ελλάδα των ηρώων, των δασκάλων, των Αγίων, των επιστημόνων, των ευεργετών, η Ελλάδα της έμπνευσης και της οξυδέρκειας βρέθηκε χωρίς πρότυπα και χωρίς παραδείγματα. Η πνευματική ένδεια, απόρροια της οποίας είναι και η οικονομική κρίση, διέφθειρε τον ελληνικό λαό αποξενώνοντάς τον από αξίες και αρετές οι οποίες σφυρηλατήθηκαν στο πέρασμα των αιώνων. Σ’αυτό το πλαίσιο δημιουργήσαμε την Κίνηση Πολιτών Αλεξανδρούπολης για την Αλληλεγγύη και την Άμεση Δημοκρατία η οποία είχε και έχει, ως σκοπό να βοηθήσει ποικιλοτρόπως και στο μέτρο του εφικτού, τον δοκιμαζόμενο συνάνθρωπο. Ήταν η εποχή των «αγανακτισμένων», του κινήματος «δεν πληρώνω», των «ανταλλακτικών παζαριών» και άλλων παρόμοιων κινήσεων.

Η Κίνηση Αλληλεγγύης, όμως, απέδειξε ότι είναι κάτι παραπάνω από όλα αυτά. Μέσω αυτής δίδεται μία καθημερινή μάχη, ένας καθημερινός αγώνας. Είναι ένας καθημερινός αγώνας, δηλαδή αγωνία, για την οικογένειά μας, για τους φίλους μας, για την κοινωνία μας, για την Πατρίδα μας, που πρέπει να κερδηθεί, πάση θυσία, ώστε να μπορούμε να ελπίζουμε για το αύριο. Από την αρχή δεν δεχθήκαμε την ετικέτα της «εθελοντικής» ομάδας διότι η Αλληλεγγύη είναι τρόπος ζωής. Η Αλληλεγγύη θέλει συνέπεια και συνέχεια. Ο εθελοντισμός πραγματοποιείται κατά τον ελεύθερο χρόνο του εκάστοτε εθελοντή, όταν, όποτε και εάν … Η Αλληλεγγύη είναι μία συνεχής προσπάθεια χωρίς αποκλεισμούς και προαπαιτούμενα. Η Αλληλεγγύη δεν έχει ωράριο. Η Αλληλεγγύη δεν γίνεται έμμισθα στελέχη και ούτε αποσκοπεί στον προσπορισμό ψήφων. Η Αλληλεγγύη είναι μια πολύ συγκεκριμένη στάση και την αξίζουμε όλοι. Το αν θα αδράξουμε την ευκαιρία για να αντιληφθούμε το νόημά της, να την μεταδώσουμε αλλά και για να γίνουμε καλύτεροι σε προσωπικό επίπεδο είναι άλλο θέμα. Θα πρέπει όλοι να έχουμε πρόσβαση σε αυτήν. Η Αλληλεγγύη δεν θέλει χρήματα. Μία κουβέντα, μία χειρονομία, μία βοήθεια, εξυπηρέτηση, μία καλημέρα συχνά αρκεί και έχει πολλαπλασιαστική δύναμη. Πολλοί νομίζουν πως κανείς δεν αξίζει την Αλληλεγγύη παρά μόνο ο εαυτός τους. Η εγωιστική θεώρηση των πραγμάτων είναι η κύρια αιτία της σημερινής απανθρωπιάς και συλλογικής παρακμής.

Εκδηλώσεις

Από την πρώτη στιγμή συντάχθηκαν μαζί μας γνωστοί και άγνωστοι και μας βοήθησαν στο δύσκολο έργο. Υπήρχε κόσμος που ήθελε να προσφέρει και περίμενε τον κατάλληλο τρόπο για να εκφράσει την Αλληλεγγύη του. Μας εμπιστεύτηκαν καταστήματα, σύλλογοι, επιχειρήσεις, βιομηχανίες, φορείς και άλλες συλλογικότητες. Συνάνθρωποί μας από κάθε χώρο, συνταξιούχοι, εργάτες, γιατροί, άνεργοι, δικηγόροι, ελεύθεροι επαγγελματίες, κτηνοτρόφοι, φοιτητές, υπάλληλοι και εκατοντάδες άλλοι μας ενίσχυσαν. Ιερείς, με μακροχρόνια εμπειρία της κοινής Εκκλησίας μας καθοδήγησαν προς την σωστή κατεύθυνση. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα η προσπάθειά μας πέτυχε και γιγαντώθηκε. 

Χωρίς επιδοτήσεις, χωρίς προϋπολογισμούς και χωρίς χορηγούς καταφέραμε και εδραιωθήκαμε στην κοινωνία, μέσω προσφοράς, και αποδείξαμε πως για να πάρει «σάρκα και οστά» μια ιδέα απαιτείται πίστη και εργασία. Από τον λαό για τον λαό. Συγχρόνως διοργανώσαμε και πληθώρα εκδηλώσεων – ομιλιών, αφού έπρεπε δίπλα στις άλλες ανάγκες να αντιμετωπιστούν και οι πνευματικές. Ενδεικτικά αναφέρουμε τις εκδηλώσεις με  τον μητροπολίτη Σιατίστης Παύλο, τον γλωσσολόγο Χρίστο Δάλκο, τον μοναχό Αρσένιο Βλιαγκόφτη, τον δάσκαλο Δημήτρη Νατσιό, τον ψυχολόγο Στράτο Βραχιώλια και τον κοινωνιολόγο Φάνη Μαλκίδη. 

Συνδιοργανώσαμε ποικίλες άλλες εκδηλώσεις με δεκάδες φορείς, συλλόγους και ομάδες, γεγονός ευεργετικό για όλους. Πραγματοποιήθηκαν 5 διαφορετικά ποδοσφαιρικά τουρνουά αλληλεγγύης στα οποία μας τίμησαν ΟΛΕΣ οι τοπικές ομάδες και ΟΛΕΣ οι ακαδημίες ποδοσφαίρου. Παράλληλα ενισχύσαμε την τοπική αγορά και τους παραγωγούς καλύπτοντας τις ανάγκες πρώτα από την τοπική παραγωγή (όσπρια, μέλι, κρέας, δημητριακά, ρύζι κλπ) και από τις τοπικές επιχειρήσεις. Δημιουργήσαμε «τράπεζα σπόρων» για τα μέλη της Κίνησης από ποικιλίες παραδοσιακών σπόρων. 

Κάναμε παρεμβάσεις, πάσης φύσεως (νομικές, ιατρικές, ενισχύσεις σε απόρους και δοκιμαζόμενους κ.ά), όπου μπορούσαμε. Εμπνεύσαμε φίλους και από άλλες περιοχές της Ελλάδος για παρόμοιες προσπάθειες και ήρθαμε σε επαφή μαζί τους. Χωρίς τυμπανοκρουσίες και θόρυβο προσπαθήσαμε και προσπαθούμε, να ανταποκριθούμε ως πολίτες και ως άνθρωποι.

Η Συνέχεια

Μεγάλο μέρος των ψυχολογικών- ψυχικών προβλημάτων, των βίαιων ξεσπασμάτων και των πάσης φύσεως συγκρούσεων μεταξύ συγγενών-συγκατοίκων-συμπολιτών- ανθρώπων είναι επίσης απόρροια της έλλειψης εμπιστοσύνης. Το φαινόμενο με την υποκατάσταση/αντικατάσταση των ανθρώπινων σχέσεων και της ανθρώπινης επαφής από τα τετράποδα (σκύλους-γάτες) εντός των σπιτιών, όλο και γιγαντώνεται και είναι αποτέλεσμα της αποξένωσης και της έλλειψης εμπιστοσύνης προς τον συνάνθρωπο. Αυτήν την εμπιστοσύνη ήρθε να τονίσει και να αναδείξει η Κίνηση Αλληλεγγύης. Χωρίς προαπαιτούμενα και χωρίς γραφειοκρατικές διαδικασίες, με μόνο εχέγγυο την καλή πίστη, βοηθήσαμε τους συνανθρώπους μας και προσφέραμε ό,τι μπορούσαμε. Φυσικά και κάναμε λάθη και λανθασμένες εκτιμήσεις αλλά μάθαμε πολλά. Ενδεχομένως να αδικήσαμε, και προφανώς αδικηθήκαμε, αλλά πορευόμαστε με ανιδιοτέλεια και η στάση αυτή αρκεί για να διατηρούμε σταθερή και σωστή πορεία. Τελικά πρωτίστως βοηθηθήκαμε όλοι εμείς που ασχοληθήκαμε με την Αλληλεγγύη, παίρνοντας μαθήματα ζωής, και δευτερευόντως ο συνάνθρωπός μας που δέχθηκε την προσφορά μας. 

Αυτός που προσφέρει κερδίζει πολλά παραπάνω από αυτόν που λαμβάνει. Και μέσα σ΄όλην αυτήν την τραγική πραγματικότητα έρχεται ο αδύνατος και ντροπιάζει τον δυνατό, ο φτωχός ντροπιάζει τον πλούσιο και ο αμόρφωτος ντροπιάζει τον μορφωμένο. Ο φαινομενικά αδύνατος και ανίσχυρος βρίσκει την δύναμη και στέκεται αξιοπρεπής και αισιόδοξος στις δυσκολίες ντροπιάζοντας τους, υποτίθεται, δυνατούς και ισχυρούς. Ο φτωχός δίνει από το υστέρημά του ντροπιάζοντας τον πλούσιο που δεν δίνει από το πλεόνασμά του και ο αμόρφωτος μέσα από την απλότητα και την καλοπροαίρετη διάθεσή του ντροπιάζει τον κάθε μορφωμένο που προσπαθεί με υπεροψία και αλαζονεία να δικαιολογήσει την αδιαφορία του προς τον πλησίον.

Η Κίνηση Αλληλεγγύης δεν μοίρασε καρέκλες γιατί δεν είχε καρέκλες να μοιράσει, ούτε και θέσεις. Γι’αυτό συνεχίζει χωρίς προβλήματα και ανταγωνισμούς. Η Κίνηση Αλληλεγγύης δεν αποζητά δάφνες και τιμές. Όσοι συμμετέχουμε σε αυτήν δεν επιδιώκουμε να παραδώσουμε μαθήματα ηθικολογίας ή φιλανθρωπίας. Δεν μονοπωλούμε, ούτε «πουλάμε» αλληλεγγύη. Καταθέτουμε τις εμπειρίες και τις διαπιστώσεις μας και κατανοούμε πόσο δρόμο έχουμε ακόμα μπροστά μας. Όμως η προσπάθεια και η πράξη μετράει. Είθε, μακάρι, να ξεπεταχτούν σε κάθε πόλη και χωριό, σε κάθε συνοικία και γειτονιά αντίστοιχες κινήσεις. Η αποξενωμένη μας κοινωνία σίγουρα θα γίνει λίγο καλύτερη. Η Αλληλεγγύη είναι μία (επ)ανάσταση η οποία θα φέρει την πολυπόθητη αλλαγή στις συνήθειες και στις συμπεριφορές του λαού μας, πράγμα απαραίτητο για οποιαδήποτε μορφής ανάκαμψη. 

Καλούμε όλον τον κόσμο στην έμπρακτη αλληλεγγύη. Με ανιδιοτέλεια στεκόμαστε δίπλα στην οικογένειά μας, στους φίλους, στους γνωστούς, στην κοινωνία και αλλάζουμε πρώτα εμείς. Δεν τα ξέρουμε όλα, αλλά μπορούμε να μάθουμε πολλά. Δεν είμαστε καλύτεροι από άλλους αλλά μπορούμε να διδαχθούμε. Συν Θεώ προχωρούμε και συνεχίζουμε τον αγώνα.

Αλεξανδρούπολη

Νοέμβριος 2015

Συνέντευξη του Θ. Μαλκίδη  στον ραδιοφωνικό σταθμό Μάξιμουμ FM για τη συμπλήρωση τεσσάρων ετών  του  έργου  της Κίνησης Αλληλεγγύης Πολιτών Αλεξανδρούπολης

Θ.ΜΑΛΚΙΔΗΣ 20-11-15 by Maximum Maximumfm on Mixcloud