Στόχος η έκδοση των τριών τόμων του υλικού του Φακέλου της Κύπρου εντός του πρώτου εξαμήνου του 2018

Στόχος η έκδοση των τριών τόμων του υλικού του Φακέλου της Κύπρου εντός του πρώτου εξαμήνου του 2018


Κοινός στόχος της Διευρυμένης Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων και Υπηρεσιακών Παραγόντων της Βουλής των Αντιπροσώπων για τον Φάκελο της Κύπρου με την αντίστοιχη επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων είναι η έκδοση των πρώτων τριών τόμων του υλικού του Φακέλου της Κύπρου, αν είναι δυνατό, εντός του πρώτου εξαμήνου του 2018.

Ανακοίνωση της Βουλής αναφέρει ότι ολοκληρώθηκαν χθες οι διήμερες εργασίες των κοινών συνεδριάσεων της Διευρυμένης Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων και Υπηρεσιακών Παραγόντων της Βουλής των Αντιπροσώπων για το Φάκελο της Κύπρου με την αντίστοιχη επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων, με αποκλειστικό θέμα την από κοινού προγραμματιζόμενη έκδοση του υλικού του Φακέλου της Κύπρου, σε πρώτο στάδιο των πρώτων τριών τόμων. Οι δύο επιτροπές εξέτασαν θέματα τόσο ουσίας όσο και διαδικαστικού και τεχνικού χαρακτήρα.

Σύμφωνα με τη Βουλή, η εν λόγω έκδοση αποτελεί υλοποίηση της εξαγγελθείσας δέσμευσης των Προέδρων των δύο Κοινοβουλίων όπως το υλικό του Φακέλου της Κύπρου έρθει στο φως και χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά για κοινοβουλευτικούς ή επιστημονικούς/ιστορικούς σκοπούς, με την έγκριση των εκάστοτε Προέδρων των δύο Κοινοβουλίων, ώστε να παραδοθεί στην κοινωνία των πολιτών η ιστορική αλήθεια γύρω από την τραγωδία του 1974, και να τερματισθεί με ιστορική εκκρεμότητα.

Ο Άγιος Αλέξανδρος Σμορέλ: Ένας μάρτυρας της Ορθοδοξίας στην Ναζιστική Γερμανία

Ο Άγιος Αλέξανδρος Σμορέλ: Ένας μάρτυς της Ορθοδοξίας στην 

Ναζιστική Γερμανία

Το Λευκό Ρόδο ήταν αντιστασιακή οργάνωση που έδρασε στην Ναζιστική 

Γερμανία από τον Ιούνιο του 1942 μέχρι το Φεβρουάριο του 1943. Στο διάστημα αυτό, τα μέλη της, που ήταν κυρίως φοιτητές, τύπωσαν σε χιλιάδες αντίτυπα και έριξαν στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου 

έξι φυλλάδια, με τα οποία προσπάθησαν να αφυπνίσουν το γερμανικό λαό και να τον ξεσηκώσουν κατά του ναζιστικού καθεστώτος. 

Τον βασικό πυρήνα της οργάνωσης αποτελούσαν οι: Σόφι και Χανς Σολ, Άλεξ Σμόρελ, 

Βίλι Γκραφ, Κρίστοφ Προμπστ, Ίνγκε Σολ, Τράουτε Λάφρεντζ, Καταρίνα Σύντεκοπφ, 

Λιζελότε Μπερντλ, Φαλκ Χάρνακ και ο καθηγητής φιλοσοφίας Κουρτ Χούμπερ. Τα μέλη της οργάνωσης κινούνταν από ανθρωπιστικά και πνευματικά κίνητρα, απέρριπταν το φασισμό και το μιλιταρισμό και πίστευαν σε μ

ια ενωμένη Ευρώπη, στην ποία θα 

κυριαρχούσε η ανοχή και η δικαιοσύνη. Επηρεάστηκαν από την Ορθόδοξη χριστιανική πίστη του Αλέξανδρου Σμόρελ, ο οποίος πρότεινε και τον τίτλο “Λευκό Ρόδο” από ένα απόσπασμα του βιβλίου “Οι αδελφοί Καραμαζώφ” του αγαπημένου του συγγραφέα Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, αλλά και από το πολιτιστικό ρεύμα του Κινήματος Νεολαίας (Jugendbewegung), του οποίου ήταν μέλος ο Κρίστοφ Προμπστ.

Στις 18 Φεβρουαρίου του 1943, η Σόφι Σολ και ο αδελφός της Χανς πήγαν με μια τσάντα γεμάτη με αντίτυπα του έκτου φυλλαδίου στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και τα έριξαν, κατά τη διάρκεια των μαθημάτων, στους διαδρόμους του κτιρίου. Φεύγοντας, είδαν ότι είχαν μείνει μερικά φυλλάδια στην τσάντα και επέστρεψαν στην εσωτερική αυλή του 

Πανεπιστημίου για να τα ρίξουν και αυτά. Τους είδε όμως ο φύλακας και έτσι συνελήφθησαν από την αστυνομία. Στη συνέχεια, συνελήφθησαν και άλλα μέλη της οργάνωσης. Στις 22 Φεβρουαρίου του 1943 δικάστηκαν και καταδικάστηκαν σε θάνατο δια αποκεφαλισμού η Σόφι Σολ (22 χρονών), ο αδερφός της Χανς (25 χρονών) και ο Κρίστοφ Προμπστ (24 χρονών). Ο Άλεξ Σμόρελ (26 χρονών) και ο καθηγητής Χούμπερ (50 χρονών) εκτελέστηκαν επίσης δια αποκεφαλισμού στις 13 Ιουλίου του 1943 ενώ ο Βίλι Γκραφ (25 χρονών) στις 12 Οκτωβρίου του ίδιου έτους.

Τα αδέλφια Σόφι και Χανς Σολ σε γραμματόσημο της ΛΔΓ

Το τελευταίο φυλλάδιο το έβγαλαν λαθραία από τη Γερμανία μετά τις εκτελέσεις τ

ων μελών της οργάνωσης άλλα μέλη που είχαν γλυτώσει: οι Σύμμαχοι το τύπωσαν σε 

χιλιάδες αντίτυπα που τα έριξαν με αεροπλάνα σε πόλεις τις ναζιστικής Γερμανίας. Τα αντίτυπα αυτά είχαν τίτλο “Το Μανιφέστο των

 φοιτητών του Μονάχου”.

Το πρώτο φυλλάδιο έγραφε μεταξύ άλλων:

Ποιος από εμάς μπορεί να φανταστεί την ντροπή που θα πέσει επάνω μας και

επάνω στα παιδιά μας όταν θα βγουν στο φως τα τρομερά εγκλήματα που ξεπερνούν

την ανθρώπινη φαντασία;

ενώ το δεύτερο:

Μετά την κατάκτηση της Πολωνίας, 300.000 Εβραίοι δολοφονήθηκαν σ αυτή τη

χώρα με τον πιο κτηνώδη τρόπο. Οι Γερμανοί κοιμούνται τον ηλίθιο ύπνο τους και ενθαρρύνουν τους φασίστες εγκληματίες.

Το δε τέταρτο περιείχε το απόσπασμα:

Κάθε λέξη ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ Χίτλερ εἶναι ἕνα ψέμα. Ὅταν μιλᾶ γιὰ εἰρήνη,

ἐννοεῖ τὸν πόλεμο καὶ ὅταν κατὰ τρόπο βλάσφημο χρησιμοποιεῖ τὸ ὄνομα τοῦ Παντοδύναμου, ἐννοεῖ τὴ δύναμη τοῦ κακοῦ, τὸν ἐκπεσόντα ἄγγελο, τὸ Σατανᾶ. Τὸ στόμα τοῦ εἶναι τὸ δύσοσμο στόμιο τῆς Κολάσεως

καὶ ἡ ἰσχὺς τοῦ ἐκ βάθρων καταραμένη.

Εἶναι ἀλήθεια ὅτι πρέπει νὰ ἀγωνιστοῦμε κατὰ τοῦ ἐθνικοσοσιαλιστικοῦ τρομοκρατικοῦ κράτους μὲ ὀρθολογικὰ μέσα. Ὅμως, ὁποιοσδήποτε ἐξακολουθεῖ νὰ ἀμφισβητεῖ τὴν πραγματικότητα, τὴν ὕπαρξη δαιμονικῶν δυνάμεων, θὰ ἔχει ἀποτύχει σὲ μεγάλο βαθμὸ νὰ ἀντιληφθεῖ τὴ μεταφυσικὴ διάσταση αὐτοῦ τοῦ πολέμου. Πίσω ἀπὸ τὰ συγκεκριμένα, ὁρατὰ περιστατικά, πίσω ἀπὸ ὅλες τὶς ἀντικειμενικὲς καὶ λογικὲς διαπιστώσεις, βρίσκουμε τὸ ὑπέρλογο στοιχεῖο:

Τὸν ἀγώνα ἐνάντια στὸ δαίμονα, ἐνάντια στοὺς ὑπηρέτες τοῦ Ἀντιχρίστου.

Παντοῦ καὶ πάντοτε, οἱ δαίμονες παραμόνευαν στὸ σκοτάδι, περιμένοντας τὴ στιγμὴ ποὺ ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἀδύναμος: ὅταν μὲ τὴ δική του βούληση ἐγκαταλείπει τὴ θέση του στὴν τάξη τῆς Δημιουργίας, ὅπως δημιουργήθηκε γι’ αὐτὸν ἀπὸ τὸ Θεὸ ἐν ἐλευθερίᾳ – ὅταν ὑποχωρεῖ στὴ δύναμη τοῦ κακοῦ καὶ ἀποχωρίζεται ἀπὸ τὶς ἄνωθεν δυνάμεις – κι ἀφοῦ θεληματικᾶ κάνει τὸ πρῶτο βῆμα, ὁδηγεῖται ὀλένα στὸ ἑπόμενο μὲ ραγδαία ἐπιταχυνόμενο ρυθμό.

Παντοῦ καὶ σὲ ὅλους τους καιροὺς τῆς μεγαλύτερης κρίσης, ἔχουν ἐμφανισθεῖ ἄνθρωποι, προφῆτες καὶ ἅγιοι, ποὺ πονοῦσαν γιὰ τὴν ἐλευθερία, κήρυξαν τὸν Μοναδικὸ Θεό, καὶ μὲ τὴ βοήθειά Του ὁδήγησαν τὸ λαὸ στὴν ἀντιστροφὴ τῆς πτωτικῆς του πορείας.

Ὁ ἄνθρωπος εἶναι, βέβαια, ἐλεύθερος, ἀλλὰ χωρὶς τὸν ἀληθινὸ Θεὸ εἶναι ἀνυπεράσπιστος ἐνάντια στὸ κακό. Εἶναι σὰν καράβι χωρὶς πηδάλιο, στὸ ἔλεος τῆς θύελλας, σὰν μικρὸ παιδὶ χωρὶς τὴ μητέρα του, σὰν σύννεφο ποὺ διαλύεται στὸν ἀέρα. Καὶ σὲ ρωτάω, σὰν Χριστιανὸ ποὺ ἀγωνίζεσαι γιὰ τὴ διαφύλαξη τοῦ πιὸ πολύτιμου θησαυροῦ σου, μήπως διστάζεις, μήπως ξεπέφτεις στὴ δολιότητα, τὸν ὑπολογισμὸ καὶ τὴν ἀναβλητικότητα, μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι κάποιος ἄλλος θὰ σηκώσει τὸ χέρι γιὰ νὰ σὲ ὑπερασπίσει; Δὲν σοῦ ἔδωσε ὁ Θεὸς τὴ δύναμη καὶ τὴ θέληση νὰ ἀγωνιστεῖς;

Πρέπει νὰ χτυπήσουμε τὸ κακὸ ἐκεῖ ποὺ εἶναι πιὸ δυνατό, καὶ εἶναι πιὸ δυνατὸ στὴν ἐξουσία τοῦ Χίτλερ.

Και τελείωνε ως εξής:

Δε θα σωπάσουμε. Είμαστε η συνείδησή σας. Ποτέ δε θα κάνουμε ειρήνη μαζί σας.

Μνημείο προς τιμήν των μελών του Λευκού Ρόδου μπροστά από το Πανεπιστήμιο του Μονάχου 

Το Τουρκικό πρόβλημα στην Κύπρο, τη Θράκη και το Αιγαίο, η Αλβανία και το όνομα της Μακεδονίας και η Ελλάδα

Θ. Μαλκίδης

Το Τουρκικό πρόβλημα από την Αλβανία μέχρι το όνομα της Μακεδονίας  και η Ελλάδα

Από τη δήλωση στο δελτίο ειδήσεων του STAR

Είναι φανερή η αφετηρία: Η  Τουρκία που απειλεί και εισβάλει στην Κύπρο, στη Θράκη και το Αιγαίο, που προωθεί τον Αλβανικό εθνικισμό των συνεργατών των Ναζί και τους λωποδύτες των Σκοπίων που περιφέρουν τα κλοπιμαία τους και τα προστατεύουν με τις παραστρατιωτικές και παρακρατικές ομάδες. Ένας εθνικισμός που φτάνει στη γελοιότητα.

Ελπίζω πια κανείς στην Ελλάδα και την Κύπρο να μην τρέφει αυταπάτες για την Τουρκία και τους συνεταίρους της....

Το βίντεο με την είδηση για τις παραστρατιωτικές οργανώσεις στα Σκόπια

Κηδεία και ταφή του μέχρι πρότινος αγνοούμενου Στρατιώτη Ιωάννη Σκαλιστή: Κύπρος 1974

Κηδεία και ταφή του μέχρι πρότινος αγνοούμενου Στρατιώτη Ιωάννη Σκαλιστή

Επέστρεψε ο Ήρωας ο στρατιώτης του 211 ΤΠ Ιωάννης Λαζάρου Σκαλιστής ετών 19, από τον  Άγιο Δομέτιο ,ο οποίος έπεσε ηρωικά μαχόμενος στον Τράχωνα στις 22 Ιουλίου 1974 και μαζί με τους συμπολεμιστές του ,έχοντας συναίσθηση της ιστορικής τους ευθύνης  υπερασπίστηκαν  την Ελευθερία  και σταμάτησαν την προέλαση των Τούρκων εισβολέων στα βόρεια προάστια της Λευκωσίας.

Η κηδεία του Ιωάννη Σκαλιστή τα οστά  του οποίου βρέθηκαν σε ομαδικό τάφο στον Τράχωνα και ταυτοποιήθηκαν με τη μέθοδο D.N.A. θα τελεστεί στις 10 Μαρτίου στις  11πμ από τον ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονα Μακεδονιτίσσας και στη συνέχεια θα ταφεί στον Τύμβο Ηρώων Μακεδονίτισσας.

Από τη μία πλευρά ο Φασίστας Ερντογάν, οι Ναζί Τσάμηδες και οι λωποδύτες της Μακεδονίας και από την άλλη η αποκαλούμενη Ελληνική πολιτική και πνευματική ηγεσία.....

Θ. Μαλκίδης

Από τη μία ο Φασίστας Ερντογάν, οι Ναζί Τσάμηδες και οι λωποδύτες της Μακεδονίας και από την άλλη η αποκαλούμενη Ελληνική πολιτική και πνευματική ηγεσία.....  

Μέρος της συνέντευξης  στην ΕΡΤopen και στην εκπομπή "ΜΑΧΟΜΕΝΗ ΕΛΛΑΔΑ" του Κυριάκου Κυριακόπουλου


Είναι μία σκληρή και ρεαλιστική παραδοχή: Βρισκόμαστε ανάμεσα σε Συμπληγάδες πέτρες. 

Από τη μία ο Φασίστας Ερντογάν, οι Ναζί Τσάμηδες και οι λωποδύτες της Μακεδονίας και από την άλλη η αποκαλούμενη Ελλαδική πολιτική και πνευματική ηγεσία.....  

Από τη μία πλευρά μία φασιστική χώρα που έχει εισβάλλει στην Κύπρο, στο Αιγαίο, στη Συρία, στο Ιράκ,  απόγονοι δοσίλογων της κατοχής που ζητούν αποζημίωση (!) και οι θύτες της κλοπής της Μακεδονίας και από την άλλη κόμματα, εντός και εκτός Βουλής, χωρίς σχέδιο και πρόγραμμα  και δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι "διανοούμενοι"

Κατά κυριολεξία Σκύλλα και Χάρυβδη!

Η εκταφή των οστών των Ελλήνων στρατιωτών πεσόντων το 1940-1941

Θ. Μαλκίδης

 Οστά Ελλήνων πεσόντων στρατιωτών το 1940 -1941 

Από τη συνέντευξη στην εφημερίδα Ορθόδοξη Αλήθεια και την Σοφία Χατζή 

Η οικογένειά μου, όπως και εκατοντάδες χιλιάδες άλλες Ελληνικές, ήταν παρούσα στην ιστορική στιγμή της αντίστασης στον Ιταλικό φασισμό, στο Ναζισμό και τους συνεργάτες τους, στην απελευθέρωση. Με πράξεις  που χαρακτηρίζουν τους Έλληνες και τις Ελληνίδες και που βεβαίως έχουν και το τίμημά τους: Αγωνία, στερήσεις, βασανιστήρια, απώλειες. Η οικογένειά μου,όπως και εκατοντάδες χιλιάδες άλλες, είχε συμμετοχή στον αντιφασιστικό -απελευθερωτικό- αντιστασιακό αγώνα 1940-1944: από τα Βορειοηπειρωτικά βουνά, το Ρούπελ,  μέχρι τη Μέση Ανατολή και το θάνατο στα κολαστήρια της Γκεστάμπο.

Γνωρίζουμε, ότι αυτό που συνέβη το 1940- 1941, στο Αργυρόκαστρο, στο ύψωμα 731, στη Χιμάρα, στο Τεπελένι, στην Κορυτσά, στην Κλεισούρα και αλλού, ήταν και παραμένει ανερμήνευτο με τα ανθρώπινα όρια σκέψης και αντίληψης. Γνωρίζουμε μόνο τους νεκρούς μας στρατιώτες και την αξία τους.

Ο  σεβασμός των νεκρών ήταν και παραμένει μία υψηλής αξίας Ελληνική παράδοση.   Ειδικότερα, η ταφή  των πολεμιστών, αποτελεί  για τους Έλληνες χρέος και  καθήκον. Μετά από κάθε μάχη γινόταν εκεχειρία με σκοπό την περισυλλογή και τη φροντίδα, την κηδεία, των νεκρών. Οι νεκροί πρέπει να προσεγγίζονται με ευλάβεια, ανεξάρτητα από το ποιοι είναι αυτοί. Κάτι ανάλογο, όμως, δεν έγινε πράξη με τους Έλληνες στρατιώτες του ελληνοϊταλικού πολέμου, του έπους του 1940-1941.

Έτσι οι περίπου οκτώ χιλιάδες (8.000) νεκροί στρατιώτες, αξιωματικοί και άλλοι εθελοντές, που αγωνίστηκαν ενάντια στο Γερμανοϊταλικό φασισμό και έσωσαν την Ελληνική τιμή δίνοντας μαθήματα ηρωισμού και ανδρείας στην ανθρωπότητα, έμειναν άταφοι ή πρόχειρα θαμμένοι. Σε κρυφούς τάφους που έφτιαξαν Βορειοηπειρώτες με κίνδυνο της ζωής τους. Των περισσοτέρων από αυτούς τα οστά παραμένουν μέχρι σήμερα διάσπαρτα στα βουνά και τις πεδιάδες. 

 Ένας  από αυτούς ήταν ο γιος του σπουδαίου Πόντιου συγγραφέα Γεωργίου Κανδηλάπτη, ανθυπολοχαγός Θεόδωρος Κανδηλάπτης, ο οποίος έπεσε τούτες τις ώρες του 1941 και τα οστά του βρίσκονται ακόμη χωρίς κηδεία και ταφή στα βουνά της Βορείου Ηπείρου.  Την ίδια στιγμή που είναι γνωστό ότι το Ελληνικό κράτος αδιαφόρησε γι' αυτόν, για όλους τους πεσόντες που έδωσαν στην πατρίδα το πολυτιμότερο αγαθό, τη ζωή τους και έγραψαν τις ενδοξότερες σελίδες της σύγχρονης Ελληνικής ιστορίας.......

Η εκτέλεση, από τους Ναζί, Ελλήνων κρατουμένων στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Παύλου Μελά την 1η Μαρτίου 1943

Η εκτέλεση Ελλήνων κρατουμένων από τους Ναζί στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Παύλου Μελά την 1η Μαρτίου 1943. 

Την 1η Μαρτίου γίνεται η εκτέλεση Ελλήνων κρατούμενων και αρρώστων από φυματίωση  στο στρατόπεδο «Παύλου Μελά» της Θεσσαλονίκης.

Από τους 46 εκτελεσθέντες  οι 18 ήταν από τη Μακεδονία και τη Θράκη, που δεν είχαν υποκύψει στις πιέσεις των Γερμανών και των Βουλγάρων να διαγράψουν την Ελληνική τους ταυτότητα και να γίνουν Βούλγαροι, ενώ οι υπόλοιποι 28, ήταν πρώην πολιτικοί κρατούμενοι της δικτατορίας Μεταξά στις φυλακές της Ακροναυπλίας, που παραδόθηκαν από τις  στους Γερμανούς, μετά την κατάληψη της χώρας. Στη συνέχεια  και επειδή ήταν φυματικοί, είχαν οδηγηθεί στο σανατόριο της Πέτρας Ολύμπου με τελικό προορισμό το στρατόπεδο   «Παύλου Μελά».

Οι εκτελεσθέντες της 1ης Μαρτίου 1943

Μνήμη Στρατιώτη και μέχρι πρότινος αγνοούμενου Θεόδουλου Θεοδούλου

Μνήμη Στρατιώτη και μέχρι πρότινος αγνοούμενου Θεόδουλου Θεοδούλου

Τελείται τη Κυριακή 4 Μαρτίου 2018 το ετήσιο μνημόσυνο του πεσόντα  Στρατιώτη  και μέχρι πρότινος αγνοούμενου Θεόδουλου Θεοδούλου του Γεωργίου στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Πέρα Χωριού Νήσου. 

Πόντος - Κρήτη: Ποντιακή Εστία Στουτγκάρδης -Πολιτιστικός Σύλλογος Χανίων «Βιγλάτορες»

Πέντε χρόνια«Αιώνιας Φιλίας» Ποντιακή Εστία Στουτγκάρδης -Πολιτιστικός Σύλλογος Χανίων «Βιγλάτορες»

Η Κρήτη αναστέναξε και φώναξε μητέρα και ο Πόντος αποκρίθηκε ηντάχεις θυγατέρα.


EUROPOLITIS 

Βασίλης Βούλγαρης

Μερικά χρόνια πίσω: Το ανήσυχο πνεύμα  των παιδιών της Ποντιακής Εστίας Στουγκάρδης, προσηλωμένων και ταγμένων στην εκμάθηση και μεταλαμπάδευση της παράδοσης, με τη βοήθεια της τεχνολογίας  βλέπουν και παρακολουθούν δράσεις άλλων συλλόγων. 

Άλλοι αδιάφοροι, άλλοι ούτε ζέστη, ούτε κρύο να όμως που ένας πολιτιστικός σύλλογος από τα μακρινά και νότια ακριτικά Χανιά κεντρίζει το ενδιαφέρον τόσο όσο να γίνει συζήτηση το πόσο όμορφες είναι οι δράσεις  και ο στόχος του.
Από τα πράγματα που φημίζεται η Εστία είναι το οικογενειακό κλίμα στις τάξεις της, κλίμα που δύσκολα συναντάς και την εξωστρέφεια, μια εξωστρέφεια που κάνει πάντα να μεγαλώνει αυτή η οικογένεια. Έτσι πάρθηκε η απόφαση να γνωριστούνε και όταν άρχισαν οι επαφές δεν άργησαν να το επισημοποιήσουνε και να αδελφοποιηθούνε.

Τον Φεβρουάριο του 2013 πολυμελή αντιπροσωπεία από τον σύλλογο Βιγλάτορες επισκέπτονται την Στουτγκάρδη για την δημιουργία και υπογραφή πρωτόκολλου αδελφοποίησης. Μιας ένωσης που φέρνει και θα φέρνει κοντά ανθρώπους με ίδια ιδανικά για τον πολιτισμό, την παράδοση, την φιλοξενία, το σεβασμό.
Μέσα σε αυτά τα 5χρόνια έχει πραγματοποιηθεί επίσκεψη στα Χανιά της Κρήτης με  πολυμελής αντιπροσωπεία και από την Ποντιακή Εστία, επίσκεψη που η επαφή, επικοινωνία και φιλοξενία έμειναν ανεξίτηλα χαραγμένες στη καρδιά τους.
Ο χρόνος κύλησε τα πρώτα πέντε χρόνια είναι γεγονός, με κίνητρο και αφορμή το γεγονός αυτό διοργανώνετε εκδήλωση  «Αιώνια Φιλία» όπως την ονομάσανε.
Πολυμελή αποστολή από τους Βιγλάτορες επισκέπτονται και φιλοξενούνται για αρκετές ημέρες στη Γερμανία, ημέρες επαφής, ανταλλαγής απόψεων μέχρι και σεμιναρίων χορών, ως την ώρα της κεντρικής εκδήλωσης που έλαβε χώρα στις 17 Φεβρουαρίου.

Ο Ευρωπολίτης παραβρέθηκε, έζησε και κατέγραψε αυτές τις στιγμές, καταγράφοντας τους πρωταγωνιστές:

Δημήτρης Oξυζίδης Πρόεδρος «Ποντιακής Εστίας Στουτγκάρδης»: 

«Η εκδήλωση γίνεται γιατί θέλουμε να έχει συνέχεια η αδελφοποίηση. Τα δύο σωματεία αδελφοποιήθηκαν ακριβώς 5χρόνια  πριν, 16 Φεβρουαρίου 2013 - 17 Φεβρουαρίου 2018. 
Οταν μιλάμε για παραδόσεις προσπαθούμε να δώσουμε να καταλάβουνε οι νέοι μας ότι, οι αδελφοποίηση δεν είναι η ανταλλαγή πλακετών. Προσπαθήσαμε εγώ και τα μέλη του ΔΣ να πείσουμε την νεολαία  ότι τέτοιες δράσεις πρέπει να έχουνε συνέχεια, όπως είναι η οικογένεια με τα βιολογικά αδέλφια, σε όλη  τη ζωή υπάρχει μια συνεχή επαφή μεταξύ τους. Το ίδιο θέλουμε να κάνουμε και εμείς, να έχουμε την ίδια επαφή και συνέχεια με αυτά τα παιδιά που ήδη έχουμε αδελφοποιηθεί πριν 5χρόνια...»
Για το τι προσφέρει αυτή η αδελφοποίηση μας λέει το πόσο σημαντικό είναι η εμπειρία των νέων μελών ανοίγοντας και διευρύνοντας τους ορίζοντες, να μη σκέφτονται μόνο τα Ποντιακά θέματα. Οσο για τη φιλοξενία που απολαύσανε στην επίσκεψη τους  στα Χανιά πιστοποιήθηκε το άκουσμα που είχε για τους Κρητικούς : «Αριστη φιλοξενία, άριστοι άνθρωποι και προσπαθούμε και εμείς από πλευράς μας όσο μπορούμε να το ανταποδώσουμε.»

Ο Πρόεδρος του συλλόγου Βιγλάτορες Ιωσήφ (Σήφης) Βιγλάκης  μας εξήγησε τι  σημαίνει Βιγλάτορας (Βίγλα= παρατηρητήριο, Βιγλάτορας = ο φύλακας, αυτός που κοιτάζει από ψηλά, ο παρατηρητής. Οι βίγλιδες στα  χρόνια της Τουρκοκρατίας παρατηρούσανε τις ακτές και όταν ερχόντουσαν κουρσάροι για επίθεση ή ανεφοδιασμό ενημέρωναν με καπνό ή φωνές τα χωριά) Μέσα από αυτό το ερέθισμα το 2009 δημιουργήθηκαν οι Βιγλάτορες με ρόλο και σκοπό: « Οι Βιγλάτορες σήμερα είναι οι φύλακες της παράδοσης και οι συνεχιστές αυτής, προσπαθούμε στα Χανιά με ένα αρκετά μεγάλο αριθμό συλλόγων εκεί, να διαφυλάξουμε την πολιτιστική μας κληρονομιά.» 
Ο ρόλος της αδελφοποίησης με ένα σύλλογο της κεντρικής Ευρώπης: «...να έρθουμε κοντά και να γνωριστούμε να καταλάβουμε πόσα κοινά έχουμε σαν δύο λαοί, είναι για εμάς λοιπόν πνοή να γίνονται οι εγγυήσεις μεταξύ σωματείων ανά τον κόσμο για να μπορούμε και εμείς να μεταφέρουμε οτι στη Κρήτη χτυπά η καρδιά της παράδοσης. »

Έκλεισε με  ένα μεγάλο ευχαριστώ που κατέθεσε προς την Ποντιακή Εστία για την φιλοξενία, την αξιότητα τους  στο ρόλο της παράδοσης, αλλά και την επάξια τήρηση του πρωτοκόλλου αδελφοποίησης.

Ταφή των ιερών οστών του Ανθυπολοχαγού Μενέλαου Μενελάου. Κύπρος 1974

Ταφή οστών του Ανθυπολοχαγού Μενέλαου Μενελάου 

Το Σάββατο 10 Μαρτίου 2018 και ώρα 12.00 το μεσημέρι θα τελεσθεί τρισάγιο στον τάφο του ήρωα , Ανθυπολοχαγού Μενελάου Μενέλαου, στο κοιμητήριο του Αγίου Νικολάου στην Λεμεσό. 

Παράλληλα κατά το τρισάγιο θα γίνει με επίσημο τρόπο η ταφή των επιπλέον οστών του,που βρέθηκαν στον ομαδικό τάφο στον Κοντεμένο , όπου είχε γίνει η πρώτη πρόχειρη ταφή τον Ιούλιο του 1974 μετά τον βομβαρδισμό, που δέχτηκε η στρατιωτική φάλαγγα μας τις πρώτες ώρες της τουρκικής εισβολής στις 20 Ιουλίου 1974. 

Στον τάφο βρέθηκαν επίσης τα οστά έξη ακόμα αγνοουμένων μας.

Λίγες μέρες μετά η αείμνηστη μητέρα του μετέβη στον Κοντεμένο, έγινε εκταφή και μετέφερε το λείψανο του στη Λεμεσό, όπου και έγινε η κηδεία του. 

Tο ολοκαύτωμα των γυναικών στη Μικρά Ασία, στον Πόντο και στην Μεσοποταμία . Εκδήλωση στη Στουτγάρδη. 3 März Der andauernde Holocaust der Frauen in Kleinasien, Pontos, Mesopotamien

Εκδήλωση για το ολοκαύτωμα των γυναικών στη Μικρά Ασία, στον Πόντο και στην Μεσοποταμία 


Εκδήλωση με θέμα «Το σε εξέλιξη ολοκαύτωμα των γυναικών στην Μικρά Ασία, στον Πόντο και στην Μεσοποταμία», διοργανώνουν οι ποντιακοί σύλλογοι Βάδης Βυρτεμβέργης, με διακεκριμένους ομιλητές, στην πόλη της Στουτγάρδης.
Η εκδήλωση των ποντιακών συλλόγων της Βάδης Βυρτεμβέργης, θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 3 Μαρτίου 2018, και ώρα 15.00, στο Stadtteilhauw Mitte (Gristofhstrasse 34, 70180) στη Στουτγάρδη.

Ομιλητές της εκδήλωσης θα είναι οι:

Turkan Balaban, δημοσιογράφος από την Τραπεζούντα.

Leyla Imret, (πρώην δήμαρχος της πόλης Σιρνάκ “Cizre”) από το Κουρδιστάν.

Μιχάλης Χαραλαμπίδης, συγγραφέας, από την Ελλάδα.

Ο ήρωας του 1974 Ανθυπολοχαγός Καταδρομέας της 33ης ΜΚ Αντώνιος Αντωνίου και το χιτώνιο με το οποίο βρέθηκε στον ομαδικό τάφο.....

Ο  ήρωας του 1974 Εφ. Ανθυπολοχαγός Καταδρομέας της 33ης ΜΚ Αντώνιος Αντωνίου 

Με την επιστροφή του από στρατόπεδο των Καταδρομέων στην Ρεντίνα της Μακεδονίας, ο Ανθυπολοχαγός Αντωνίου Αντώνιος δεν άργησε να κληθεί στο καθήκον για την πατρίδα.

Με το ίδιο χιτώνιο που φορούσε στην σχολή , πήγε στην μάχη , πολέμησε και έπεσε ηρωικά μαχόμενος ενάντια στον Τούρκο εισβολέα της Κύπρου το 1974.
36 χρόνια μετά  τα ιερά οστά του Αξιωματικού Καταδρομέα παραδόθηκαν στην οικογένεια, ενώ μαζί τους βρέθηκε και το χιτώνιο του με εμφανείς τις πισώπλατες σφαίρες που δέχθηκε ο γενναίος Ανθυπολοχαγός.

Σύμφωνα με στοιχεία που υπάρχουν, ο Αντωνίου τραυματίστηκε στην λεκάνη από πολυβόλο όπλο και πιάστηκε ζωντανός απ τον εχθρό.  Οδηγήθηκε σε περιοχή παρα το Γ.Σ Πράξανδρος στην Κερύνεια. 
Εκεί ο εχθρός αφού έστησε ένα εκτελεστικό απόσπασμα δολοφόνησε  πολλούς Ελληνοκύπριους Στρατιώτες, μεταξύ αυτών και τον Ανθυπολοχαγό της 33 Μ.Κ Αντώνιο Αντωνίου.
Στον ίδιο ομαδικό τάφο ανευρέθησαν άλλοι 38 Ελληνοκύπριοι...

Τρέχουμε στο 13ο Διεθνή Μαραθώνιο "Μέγας Αλέξανδρος για την Ελευθερία του Γιάννη Βασίλη Γαϊλαλί , για τη Μακεδονία, για τον Ελληνισμό. International Marathon "Alexander the Great" for YANNİS VASİLİS YAYLALI .Yunanistan'da "Uluslararası Büyük iskender Maratonu Yannis Vasilis Yaylalı için Koşulacak"

Τρέχουμε στο 13ο Διεθνή Μαραθώνιο "Μέγας Αλέξανδρος για την Ελευθερία του Γιάννη Βασίλη Γαϊλαλί , για τη Μακεδονία, για τον Ελληνισμό

Η ομάδα της Επιτροπής για τη Διεθνοποίηση και την Αναγνώριση της Γενοκτονίας "Εύξεινος Λόγος" θα συμμετέχει στον 13ο Διεθνή Μαραθώνιο "Μέγας Αλέξανδρος ",την Κυριακή 1 Απριλίου, με το t-shirt "Λευτεριά στον Γιάννη Βασίλη Γαϊλαλί και την Meral Geylani"




Για περισσότερες πληροφορίες για το φυλακισμένο στην Τουρκία από τον Απρίλιο του 2017, συμπατριώτη μας Γιάννη Βασίλη Γαϊλαλί και για το εάν θέλετε να τρέξετε μαζί μας, μπορείτε να

Ένα έγκλημα κατ' εξακολούθηση: Η σφαγή των αθώων Ελλήνων από τους Ναζί στην Ερμακιά Εορδαίας αναγνωρίστηκε σήμερα και επισήμως!

Θ. Μαλκίδης

Ένα Ολοκαύτωμα  κατ' εξακολούθηση: Το Ναζιστικό έγκλημα στην Ερμακιά Εορδαίας αναγνωρίστηκε σήμερα και επισήμως!

Το έγκλημα των Ναζί στην Ερμακιά Εορδαίας είναι μία  ακόμη διαστροφική πράξη εναντίων άοπλων αθώων Ελλήνων και Ελληνίδων. Είναι συνέχεια και ενδιάμεση στάση και για άλλα εγκλήματα από τους ίδιους δράστες που δεν τιμωρήθηκαν.

Πέντε (!) φορές την άνοιξη του 1944 οι Ναζί και οι συνεργάτες τους εισέβαλαν στην Ερμακιά Εορδαίας για να δολοφονήσουν, να πυρπολήσουν, να συνεχίσουν τη διαστροφή της Γενοκτονίας που ξεκίνησε ο δάσκαλός τους Κεμάλ λίγα χρόνια πριν στη Θράκη, στον Πόντο, στην Καππαδοκία, στην Ιωνία. 

Γνωστή και ως Φραγκότσι η Ερμακιά βρίσκεται  στους πρόποδες του Βερμίου, ενώ το  1530 εμφανιζόμενη με το όνομα Ράντζι διέθετε 40 χριστιανικές οικογένειες. Σε έτος που δεν έχει ορισθεί η Ερμακιά  σλαβοφώνησε, ενώ στα τέλη του 19ου αιώνα μαζί με τις 30 χριστιανικές οικογένειες συγκατοικούσαν και 20 οθωμανικές. Στις αρχές του 20ου αιώνα οι κάτοικοι ζητούσαν Έλληνες δασκάλους από το μητροπολίτη Σερβίων και Κοζάνης, ενώ δύο δεκαετίες οι οικογένειες προσφύγων που ήρθαν στο χωριό  εγκαταστάθηκαν τελικώς στον γειτονικό Κλείτο.

Ο συνταγματάρχης Καρλ Σύμερς διοικητής του 7ου συντάγματος τεθωρακισμένων γρεναδιέρων των SS ευθύνεται για τα ολοκαυτώματα Ερμακιάς και Πύργων Εορδαίας, Κλεισούρας Καστοριάς και Διστόμου Βοιωτίας όπου έχασαν τη ζωή τους πάνω από 1.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά.

Η Ερμακιά αποτέλεσε στόχο των Γερμανών την άνοιξη του 1944, στόχος που υλοποιήθηκε σε πολλές φάσεις και για πολλές μέρες (6, 8, 10, 28 Μαρτίου και 22 Απριλίου 1944).  

Την 6η Μαρτίου οι Γερμανοί Ναζί και οι συνεργάτες τους εισέβαλαν για πρώτη φορά από την Πτολεμαΐδα πυρπολώντας μόνον οικίες, τη δεύτερη φορά συνέχισαν το έργο τους φονεύοντας όμως αυτή τη  φορά δέκα κατοίκους. Την τρίτη φορά, 10η Μαρτίου, δέχτηκαν πυρά από ενόπλους, ενώ  όλοι οι κάτοικοι διέφυγαν εκτός του Ευάγγελου Μάντζιου που σκοτώθηκε.

Την 28η Μαρτίου οι Ναζί  εισήλθαν  στην Ερμακιά από τρεις πλευρές, την Πτολεμαΐδα, το Κλείτος και την Ακρινή, πυρπολώντας όσες οικίες είχαν μείνει και  δολοφονώντας πενήντα κάτοικους. Την 22η Απριλίου 1944, στην τελευταία  επιχείρηση των Ναζί και των συνεργατών τους στο χωριό βρέθηκαν μόνο δύο γυναίκες οι οποίες δολοφονήθηκαν και αυτές. Οι 250 οικογένειες της Ερμακιάς που διασώθηκαν κατέφυγαν σε γειτονικούς οικισμούς, ενώ  ορισμένοι πέρασαν τα σύνορα κι έφθασαν μέχρι το Μοναστήρι.

Κατά τη διάρκεια του κατ΄εξακολούθηση  Ολοκαυτώματος της Ερμακιάς  δολοφονήθηκαν κατά τη διαφυγή, κάηκαν εντός των οικιών, εκτελέστηκαν, υπέκυψαν σε βασανιστήρια ή πέθαναν από το  κρύο άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Συνολικά, σύμφωνα με τον Θανάση Καλλιανιώτη, έχασαν τη ζωή τους 2 παιδιά, 13 γυναίκες και 48 άνδρες, 4 εκ των οποίων εκτελέστηκαν τον επόμενο μήνα στο στρατόπεδο Κοζάνης, συνολικά 63 θύματα, ενώ εκτός ενός ένοπλου, όλοι οι υπόλοιποι ήταν άμαχοι. 
Ένα ακόμη  Ολοκαύτωμα στην Ελλάδα της Ναζιστικής- φασιστικής κατοχής και των συνεργατών τους, που όπως και το προηγούμενο πάνω στο οποίο βασίστηκε, τη Γενοκτονία των Ελλήνων στον Πόντο, στη Μικρά Ασία, τη Θράκη, δεν τιμωρήθηκε.

Η ευθύνη για την ανάδειξη του Ναζιστικού εγκλήματος είναι όλων μας, διακριτή και  αυτονόητη και με πράξεις ανάδειξης όπως ο δρόμος ζωής από τον υπερμαραθωνοδρόμο Γιώργο Ζαχαριάδη στα μαρτυρικά χωριά Πύργοι, Μεσόβουνο, Ερμακιά, συνεχίζουμε τον αγώνα μας.....

Τουρκία: Το κράτος -φυλακή και οι νέες συλλήψεις αγωνιστών της Ελευθερίας

Θ. Μαλκίδης 

Σύλληψη στην Τσεχία του πρώην συμπροέδρου του κόμματος των Κούρδων της Συρίας και στον Πόντο αγωνιστών για την αναγνώριση της Γενοκτονίας 

Μέσα σε 48 ώρες οι Τουρκικές αρχές, υπό το πρίσμα της μεγάλης αποτυχίας καθώς και των πολιτικών του στη Συρία και σε άλλα πεδία, όπως το Αιγαίο, στην Κύπρο, τον Πόντο,  προσπαθούν  να υπερβούν τους διεθνείς κανόνες και νόμους. 

Η σύλληψη  στην Πράγα του Mohamed Salih Muslem, πρώην συμπροέδρου του Κουρδικού Κόμματος Δημοκρατικής Ένωσης (PYD)  στη Συρία και στη Σαμψούντα του Zeki Alaca του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Ανοικοδόμησης  και του  Seçkin Kır  του Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών (HDP), που αντιδρούν στην επέμβαση της Τουρκίας στο Αφρίν της Συρίας, επιβεβαιώνει ότι η Τουρκία επιδιώκει και συνεχίζει τον πόλεμο εναντίον των λαών και δεν αναγνωρίζει κανένα ψήφισμα ή διεθνές δίκαιο.

Θα πρέπει να επισημάνουμε ο Zeki Alaca ο οποίος έχει καταγωγή από την Πτολεμαΐδα, είναι γεννημένος στη Σαμψούντα και συμμετέχει στο κόμμα το οποίο είναι το μοναδικό στην Τουρκία το οποίο έχει εισάγει στο πρόγραμμά του την αναγνώριση της Γενοκτονίας! 




Παράλληλα σε φυλακές υψίστης ασφαλείας κρατείται από τον Απρίλιο του 2017, ο Έλληνας Γιάννης-Βασίλης Γιαϊλαλί  με τις κατηγορίες της διάδοσης «τρομοκρατικής» προπαγάνδας υπέρ του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK), και της προσβολής του Κεμάλ και του Ερντογάν! O Γιάννης όπως και η Κούρδισσα σύντροφός του Μεράλ Γκευλανί, η οποία αφέθηκε προσωρινά ελεύθερη, διώκονται λόγω της δράσης τους στο Κουρδικό ζήτημα και για αυτό της αναγνώρισης της Γενοκτονίας. 

Κηδεία των αγνοουμένων πατέρα και γιου Παύλου Σολωμή Τζιωρτζή και Σολωμή Παύλου Σολωμή

Κηδεία των αγνοουμένων Παύλου Σολωμή Τζιωρτζή και Σολωμή Παύλου Σολωμή

Τα θύματα του εγκλήματος των Τούρκων εισβολέων τον Αύγουστο του 1974, οι αγνοούμενοι πατέρας και γιος τα οστά των οποίων βρέθηκαν σε ομαδικό τάφο στη Λίμνη της Γαλάτειας, κηδεύονται την Κυριακή 3 Μαρτίου μετά από 44 χρόνια ........

Θα έβαζε στεφάνι στον Κεμάλ Αρμένιος πρωθυπουργός ή θα αρνούνταν τη Γενοκτονία Αρμένιος υπουργός παιδείας;

Θ. Μαλκίδης 

ΦιλοΚεμαλικοί ΑντιΝαζιστές και ΦιλοΝαζιστές ΑντιΚεμαλικοί

Μέρος της συνέντευξης στο ράδιο <<Ε>> των Σερρών και στον Γιώργο Πεζιρκιανίδη

Είδα ξανά σαν επαναλαμβανόμενη άνευ ουσίας  λιτανεία την αναφορά για τα 24 χρόνια από την αναγνώριση της Γενοκτονίας από τη Βουλή των Ελλήνων.  
Μία αναφορά χωρίς δήλωση για την πρωτεργάτη της αναγνώρισης της Γενοκτονίας, τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη και χωρίς απολογισμό της πορείας από το 1994. Κατανοητά όλα αυτά,  γεμίσαμε από ανθρώπους του παρακράτους, χωροφύλακες και  εσατζήδες, ειδικούς συμβούλους και  υποψηφίους βουλευτές και άλλους <<σπουδαίους>> που μόνο κακό έκαναν και κάνουν....

Χωρίς αναφορά για τα στεφάνια στον Κεμάλ, τις αρνήσεις της Γενοκτονίας, το βρώμικο ρόλο του καθεστώτος των φιλοΚεμαλικών Αντι Ναζί και των ΦιλοΝαζί ΑντιΚεμαλικών. 

Αλήθεια θα κατέθετε στεφάνι σε μνημείο του  Χίτλερ Εβραίος πρωθυπουργός και υπουργός εξωτερικών ή θα αρνούνταν τη Γενοκτονία Αρμένιος υπουργός παιδείας, όπως συνέβη στην Ελλάδα; Στο τόπο του Διστόμου, της Σμύρνης, των Καλαβρύτων, της Τραπεζούντας;  

Στον τόπο αυτό, στην ιστορία του,  δεν χωρούν  ΦιλοΚεμαλικοί ΑντιΝαζιστές και ΦιλοΝαζιστές ΑντιΚεμαλικοί. Δε χωρούν καταστάσεις και πρόσωπα που τιμούν τον Κεμάλ και μισούν τον Χίτλερ  και τιμούν τον Χίτλερ και μισούν τον Κεμάλ. Η περίπτωση του φυλακισμένου συμπατριώτη μας Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί είναι η τελευταία περίπτωση όπου η παρά φύση αυτή κατάσταση εμφανίζεται ξανά. 

Κεμαλισμός και Ναζισμός είναι ένα και το αυτό. Δάσκαλος Κεμάλ και μαθητής Χίτλερ, κατά τα λεγόμενα του αρχηγού των Ναζί. 
Οφείλουμε λοιπόν να συνεχίσουμε τον αγώνα αναγνώρισης, σπάζοντας το αυγό του φασιστικού φιδιού, αποκαλύπτοντας τον Κεμαλισμό και τη συνέχειά του τον Ναζισμό που δολοφόνησαν εκατομμύρια Έλληνες, Ελληνίδες και παιδιά. Αποκαλύπτοντας την Αλήθεια, τη Μνήμη, την Ιστορία. 

Η εκτέλεση αθώων Ελλήνων από τους Γερμανούς στο σιδηροδρομικό σταθμό Κατερίνης

23η Φεβρουαρίου 1943: Η εκτέλεση αθώων Ελλήνων από  τους Γερμανούς στο σιδηροδρομικό σταθμό Κατερίνης


Το βράδυ της 18ης Φεβρουαρίου, όταν ομάδα ανταρτών του ΕΛΑΣ που είχε στρατοπεδευσει έξω από την Καλλιθέα Ελασσόνας, επιτέθηκε στο μετάλλιο χρωμιου, το οποίο ήταν σημαντικής σημασίας για τους Γερμανούς, (πρώτη ύλη στην κατασκευή των πάντσερ) 
Οι αντάρτες κατέστρεψαν μεγάλο τμήμα του μεταλλείου, πήραν αιχμάλωτους τους Γερμανούς και απορρόφησαν στις τάξεις τους τους εργάτες. Τα αντίποινα ήταν άμεσα και στις 20 Φεβρουαρίου ειδικό απόσπασμα από τη Θεσσαλονίκη κατευθύνθηκε προς τον Άγιο Δημήτριο Κατερίνης. 

Ένα είναι το πρόβλημα στην περιοχή μας: Το Τουρκικό!

Θ. Μαλκίδης

Ένα είναι το πρόβλημα στην περιοχή μας: Το Τουρκικό!

Μέρος της συνέντευξης στο Ράδιο <<Ε>> των Σερρών και στον Γιώργο Πεζιρκιανίδη. 

Να επαναλάβουμε αυτό που έχει πει ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης εδώ και χρόνια: Δεν υπάρχει Κυπριακό, Κουρδικό, Ποντιακό, Θρακικό  πρόβλημα, δεν υπάρχει πρόβλημα Αιγαίου, Τσάμηδων και λωποδυτών της Μακεδονίας. Ένα είναι το πρόβλημα στην περιοχή μας: Το Τουρκικό!

Με αφορμή την Κύπρο, τα Ίμια, τα συγκοινωνούντα δοχεία της Αλβανίας και των Σκοπίων, τα γεγονότα και η εμπειρία αυτό δείχνουν, το Τουρκικό δηλαδή πρόβλημα.  Αυτό που αφορά, μεταξύ των άλλων, μία φασιστική χώρα που φυλακίζει εκατονάδες χιλιάδες αντιφρονούντες, την εισβολή στην Κύπρο και στην ΑΟΖ της πλέον, στο Αιγαίο των Ιμίων και των άλλων νησιών, την εισβολή και τη δολοφονία των Κούρδων στο Ιράκ και τη Συρία, την υποδαύλιση του Αλβανικού εθνικισμού  και των λωποδυτών των Σκοπίων.

Εάν γίνει αντιληπτό αυτό στην Ελλάδα και την Κύπρο, από τους αποκαλούμενους κυβερνώντες και αντιπολιτευόμενους, καθώς και από τους αδρά αμειβόμενους <<καθηγητές>> συμβούλους τους, θα έχει γίνει ο μισός δρόμος.   

Ο άλλος θα μπορούσε να καλυφθεί από τους Ευρωπαίους και γενικώς τους Δυτικούς  που προφανώς ανέχονται τη βαρβαρότητα που εκπέμπεται από τα ανατολικά. 

Η Βιέννη, η Καλλίπολη, η Σμύρνη, η Μερζιφούντα,  το πρότυπο για το Νταχάου και το Άουτσβιτς στρατόπεδο στο Δεβζιλίκ  της Τραπεζούντας, η Κερύνεια, τα Ίμια, η Ροτζάβα, το Αφρίν,  δεν τους δίδαξε κάτι; 

Σοφία Δεσποτάκη- Χατζηδάκη: Η ηρωίδα του μαρτυρικού χωριού Κακοπέτρου Χανίων πέρασε στην αιωνιότητα...

Μνήμη Σοφίας Δεσποτάκη- Χατζηδάκη

Έφυγε πριν από λίγο  τη ζωή μια ηρωίδα του μαρτυρικού χωριού Κακοπέτρου Χανίων.
Ένα από ΄΄ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΠΟΥ ΜΑΡΑΘΗΚΑΝ ΝΩΡΙΣ΄΄.
Η Σοφία Δεσποτάκη - Χατζηδάκη.
Γεννήθηκε στον Κακόπετρο το 1926.
Γονείς της ο Γεώργιος και η Ελλάς Δεσποτάκη.
Την 29η Αυγούστου 1944, την επομένη της αποφράδας για τον Κακόπετρο μέρας, κατά την οποία οι Γερμανοί εκτέλεσαν όλους τους άνδρες που βρήκαν στο χωριό, ανέλαβε μαζί με συνομήλικες της κοπέλες και τις μανάδες των νεκρών, το δύσκολο έργο της ταφής.
Τοποθετούσε τους νεκρούς πάνω σε πόρτες και παραθυρόφυλλα και τους κουβαλούσε στο νεκροταφείο σε απόσταση 500 μέτρων διασχίζοντας δύσβατα μονοπάτια.Άνοιξε με τα χέρια της επτά παλιούς τάφους και τοποθετούσε μέσα τους νεκρούς.
Ανάμεσα στους νεκρούς και έξι πρώτα εξαδέλφια της.
Επιστέφοντας στο λεηλατημένο από τους Γερμανούς σπίτι της έδωσε ένα άλλο αγώνα μαζί με τους εναπομείναντες χωριανούς. Τον αγώνα της επιβίωσης.
Τα κατάφερε.
Έκανε τη δική της οικογένεια και συνέχιζε να αγωνίζεται μέχρι σήμερα κουβαλώντας τις αναμνήσεις της γερμανικής κατοχής.

Τις αναμνήσεις, που μοιράζεται μαζί μας στη ταινία του Ματθαίου Φρατζεσκάκη - Βίκης Αρβελάκη ΄΄ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΠΟΥ ΜΑΡΑΘΗΚΑΝ ΝΩΡΙΣ΄΄ που ξεκινάει το ταξίδι της σε λίγες ημέρες από την Θεσσαλονίκη κάνοντας γνωστή σε όλο τον κόσμο την ιστορία του μαρτυρικού χωριού Κακοπέτρου.

Μιχάλης Μινουδάκης

Δείτε το σχετικό βίντεο

Μνήμη Καταδρομέα Μανώλη Μπηκάκη- Κύπρος 1974

Μνήμη Καταδρομέα Μανώλη Μπικάκη- Κύπρος 1974  

2η Ανοικτή επιστολή προς τους κ.Δημάρχους Έγκωμης ,Αγίου Δομετίου και Λευκωσίας.

Αξιότιμοι κύριοι, 

Με ιδιαίτερη χαρά και υπερηφάνεια είδαμε ότι ο Δήμος Έγκωμης μετά από εισήγηση του Δημ.Συμβ. κ. Σιεητάνη και με την ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου έδωσε σε συγκεκριμένο πάρκο εντός των ορίων του Δήμου το όνομα του Ήρωα Καταδρομέα Μανώλη Μπηκάκη ο οποίος το μαύρο καλοκαίρι του 1974 παρά τον κυκλικό κόμβο Κολοκασίδη σε μια άνιση μάχη σταμάτησε την προέλαση των αρμάτων του εχθρού καταστρέφοντας επιβεβαιωμένα 6 από αυτά. Το αποτέλεσμα της άνισης αυτής μάχης του ανθρώπου με τις μηχανές είχε σαν αποτέλεσμα την ανακοπή της προέλασης του τουρκικού στρατού και κατά συνέπεια την ύπαρξη της Λευκωσίας όπως την ξέρουμε από το 1974 (ιδιαίτερες ευχαριστίες και σε όλους τους Μαχητές της γραμμής άμυνας Λευκωσίας κατά την Τουρκική εισβολή και σε όλους τους γνωστούς και άγνωστους ήρωες μας που πολέμησαν τότε ).

Ο ηρωισμός και η αυτοθυσία του ανθρώπου αυτού βγήκε στη δημοσιότητα μόλις πριν από λίγα χρόνια ( ο ίδιος ουδέποτε το είχε επιδιώξει ).
Ποτέ δεν ζήτησε και ποτέ δεν έλαβε το όποιο παράσημο για την πολεμική του δράση όπως δεν το ζήτησαν και πολλοί άλλοι που στάθηκαν και φύλαξαν τις Θερμοπύλες το μαύρο εκείνο καλοκαίρι του 1974.

Με όλο λοιπόν τον σεβασμό στον Ήρωα ΚΔ Μανώλη Μπικάκη της A Μ.Κ ( μετονομάσθηκε μετά σε 35 Μ.Κ ) καταθέτω την εισήγηση όπως παρά το σημείο ανακοπής της προέλασης αναρτηθεί μνημείο αφιερωμένο στον Ήρωα και τελείτε το ετήσιο μνημόσυνο του ως μια ελάχιστη ένδειξη τιμής και εκτίμησης για την πολύτιμη προσφορά του προς την Πατρίδα.
Στο πρόσωπο του ΚΔ Μανώλη Μπικάκη αγαπητοί φίλοι το όποιο μνημείο αναφοράς και το όποιο μνημόσυνο αφορά και όλους όσους αγωνίστηκαν η και έπεσαν Υπέρ Πίστεως και Πατρίδος.
Είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε σαν ένδειξη εκτίμησης και τιμής στην προσφορά τους.
Με εκτίμηση

Γιώργος Μασουρής

Ελεύθερη Μεράλ Γκεϋλανί καλωσόρισες! Meral Geylani hoşgeldin geçmiş olsun!

Θ. Μαλκίδης

Ελεύθερη Μεράλ  Γκεϋλανί καλωσόρισες!

Με μία φωτογραφία που μας έδωσε πριν από λίγο η Μεράλ Γκεϋλανί , σύντροφος του συμπατριώτη μας Έλληνα του Πόντου  και επίσης έγκλειστου στα κάτεργα της Τουρκίας, Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί,  μας στέλνει τους χαιρετισμούς της και τις ευχαριστίες της για τη συμπαράστασή μας.

Η  Μεράλ Γκεϋλανί , ήταν φυλακισμένη από το Οκτώβριο του 2017 λόγω της δράσης της στο Κουρδικό ζήτημα, μετά από καταγγελία πληροφοριοδότη όπως αναφέρει το κατηγορητήριο με τα αρχικά Η.Β και είχε παραπεμφθεί να δικαστεί για «συμμετοχή σε οργάνωση» και «προπαγάνδα υπέρ οργάνωσης», στο 8ο Κακουργιοδικείο της Αττάλειας. 


Στην πρώτη συνεδρίαση του δικαστηρίου πήρε το λόγο και είπε ότι οι εκδηλώσεις για τις οποίες κατηγορείται πως συμμετείχε, ήταν όλες εκδηλώσεις υπέρ της ειρήνης και όχι υπέρ κάποιας οργάνωσης και ζήτησε την αθώωσή της. Ο εισαγγελέας είπε ότι οι εκδηλώσεις στις οποίες συμμετείχε η Μεράλ Γκεϋλάνι έγιναν στο νομό Σιρνάκ και δήλωσε ότι το δικαστήριο είναι αναρμόδιο, ενώ διέταξε την απελευθέρωσή της, για να δικαστεί όταν οριστεί νέα δικάσιμος από το νέο δικαστήριο. Η ποινή που αντιμετωπίζει η Μεράλ για τις κατηγορίες για τα <<αδικήματα>>είναι 22,5 έτη για κατοχή 46 φωτογραφιών!

Ο Γιάννης Βασίλης Γιαϊλαλί

Παράλληλα σε φυλακές υψίστης ασφαλείας κρατείται από τον Απρίλιο του 2017, ο Έλληνας Γιάννης-Βασίλης Γιαϊλαλί  με τις κατηγορίες της διάδοσης «τρομοκρατικής» προπαγάνδας υπέρ του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK), και της προσβολής του Κεμάλ και του Ερντογάν! 

Ο Γιάννης-Βασίλης Γιαϊλαλί γεννήθηκε το 1974 στην Πάφρα της Σαμψούντας, από γονείς ελληνικής καταγωγής από τον Πόντο και την Κύπρο, όπως είχε αναφέρει ο ίδιος σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στο Corporate Watch. Μεγάλωσε σε ένα φασιστικό περιβάλλον όπου οι Έλληνες, οι Αρμένιοι και οι Κούρδοι ήταν ανεπιθύμητοι, ενώ το 1994 υπηρέτησε στον τουρκικό στρατό, όπου, όπως ανέφερε, υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας εγκλημάτων των Τούρκων εναντίον των Κούρδων. Ο Γιαϊλαλί έμαθε για την πραγματική του ελληνική καταγωγή, άλλαξε το όνομά του από Ιμπραχίμ σε Γιάννης-Βασίλης και «αφιερώθηκε» στον αγώνα για την ελευθερία των Κούρδων και την ανάδειξη της γενοκτονίας των προγόνων του.

Για την υπόθεση του Γιάννη και της Μεράλ έχουμε καλέσει από την πρώτη στιγμή όλους τους φορείς της Ελληνικής Δημοκρατίας (Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κυβέρνηση, κόμματα, κοινοβούλιο, κλπ )  τους Δικηγορικούς Συλλόγους, τους συνδικαλιστικούς φορείς εργαζομένων, συλλόγους και ομοσπονδίες Ποντίων, Θρακών, Καππαδόκων, Μικρασιατών, καθώς και κάθε δημοκράτη πολίτη στην Ελλάδα, την Ευρώπη και όλον τον πλανήτη να απαιτήσουν το αυτονόητο: την ελευθερία για κάθε άνθρωπο που διώκεται στην Τουρκία για τις ιδέες του, την ελευθερία του Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί· να κινητοποιηθούν αξιώνοντας την απελευθέρωση του Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί και της Μεράλ Γκεϋλανί.

Επιπλέον έχουμε ξεκινήσει σχετική πρωτοβουλία με συγκέντρωση υπογραφών δια ζώσης και ηλεκτρονικά, με παρεμβάσεις στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στην Ευρωβουλή, σε ξένες κυβερνήσεις και κοινοβούλια. Παρεμβάσεις οι οποίες συνεχίζονται και θα συνεχιστούν, παρά την επίσημη σιωπή και αδιαφορία.

 Η Μεράλ και ο Γιάννης μας στέλνουν το μήνυμα ότι  συνεχίζουν τον αγώνα τους για την Ελευθερία των Λαών και την Αναγνώριση της Γενοκτονίας!

23 Φεβρουαρίου 1944: Το Ναζιστικό έγκλημα στις Βίγλες Μεγαλόπολης και η Μεγαλόπολη μαρτυρική πόλη

Το Ναζιστικό έγκλημα στις Βίγλες Μεγαλόπολης και η Μεγαλόπολη μαρτυρική πόλη 

Τις πρωινές ώρες της 23ης Φεβρουαρίου του 1944 , ομάδα κρούσης του ΕΛΑΣ υπό τον ανθυπολοχαγό Γιώργη Κερκεμέζο από την Καμάρα Φαλαισίας, έστησε ενέδρα στη θέση Βίγλες πλησίον του Χωριού Μαλωτά. Στην ενέδρα χτυπήθηκε Γερμανική στρατιωτική δύναμη τριάντα περίπου ανδρών, οι περισσότεροι αξιωματικοί, που επέβαιναν επί αυτοκινήτων και κινιόταν στο δημόσιο δρόμο Μεγαλόπολης –Τρίπολης. Από την επιθετική ενέργεια οι Γερμανοί σκοτώθηκαν όλοι, ενώ από τους επιτιθέμενους δεν έπαθε κανένας τίποτε. Επί πλέον η ομάδα του ΕΛΑΣ πήρε λάφυρα πιστόλια, διόπτρες και άλλα στρατιωτικά είδη.

Την ίδια μέρα τα πτώματα των νεκρών Γερμανών στρατιωτών μεταφέρθηκαν στη Μεγαλόπολη. Οι σκλαβωμένοι κάτοικοι της περιοχής μετά την πρώτη χαρά για την επιτυχία των ανταρτών, πάγωσαν γιατί γνώριζαν πως αντέδρασαν οι κατακτητές σε ανάλογες περιπτώσεις, όπου ξέσπασαν σκοτώνοντας αμάχους και γυναικόπαιδα. Οι φόβοι δεν διαψεύστηκαν.

Την επομένη οι Γερμανοί πήραν από τις φυλακές της Τρίπολης 212 κρατούμενους και τους μετέφεραν στη θέση Βίγλες. Εκεί έστησαν τα πολυβόλα στο λόφο, τους έβαλαν στη σειρά και τους εκτέλεσαν εν ψυχρώ. Οι περισσότεροι από τους εκτελεσθέντες ήταν από την Καλαμάτα όπου είχαν συληθεί για αντιστασιακή δράση και είχαν μεταφερθεί στην Τρίπολη πεζή. Ήταν όμως και πολλοί Μεγαλοπολίτες, όπως και Λάκωνες.

Μετά την εκτέλεση, την ίδια μέρα, οι Γερμανοί κατέβηκαν στη Μεγαλόπολη, όπου συνέλαβαν πολλούς, άνδρες και γυναίκες, για ν’ ανοίξουν λάκκους και να θάψουν τους εκτελεσμένους.

Η ταφή έγινε χωρίς να ψαλθεί καμιά νεκρώσιμη ακολουθία, αλλά με σιωπηλά κλάματα, με εθνική αξιοπρέπεια και οργή κατά των βαρβάρων εκτελεστών, με σφίξιμο καρδιάς και ελπίδα για την τελική νίκη.

Την Τετάρτη 31 Ιανουαρίου το Δημοτικό Συμβούλιο Μεγαλόπολης συζήτησε και πήρε απόφαση για την ένταξης στο δίκτυο μαρτυρικών πόλεων.

Τα Ίμια, η Κύπρος και ο εκβιασμός για το όνομα της Μακεδονίας

Θ. Μαλκίδης

Τα Ίμια, η Κύπρος και  ο εκβιασμός για το όνομα της Μακεδονίας

Από τη συνέντευξη στην εφημερίδα ΝΕΑ ΕΓΝΑΤΙΑ της Καβάλας

Είναι προφανές ότι τα Ίμια είναι ο εκβιασμός για το όνομα της Μακεδονίας. Άλλωστε  το επεισόδιο στο Αιγαίο  προαναγγέλθηκε δύο εβδομάδες πριν με την υπόμνηση ότι υπάρχουν τα εκκρεμή ζητήματα της ονομασίας και της οικονομικής επιτήρησης. 

Και επειδή βρίσκονται αρκετοί πρόθυμοι εντός και εκτός Βουλής, στην Ελλάδα και με την Κύπρο,  τόσο με την Τουρκία, όσο και με τους λωποδύτες της Μακεδονίας και με τους συνεργάτες των Ναζί Τσάμηδες Αλβανούς,  όλα πηγαίνουν προς υποχώρηση και συμβιβασμό. Σε αντίθεση με την ιστορία και την διαδρομή των Ελλήνων.  <<Ευνουχισμένοι διανοούμενοι, μικροί, τυφλοί και ανίκανοι κυβερνήτες>>, όπως έγραψε ο Σεφέρης....

Η πινακίδα «ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ» που η Αλεξανδρούπολη ξέχασε.....

Η πινακίδα «ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ» που η Αλεξανδρούπολη ξέχασε

του Γιώργου Χονδρόπουλου  

Περίπου 6 χρόνια έχουν περάσει από την αφαίρεση της πινακίδας «ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ – REMEMBER CYPRUS» από την δυτική είσοδο της Αλεξανδρούπολης. Είχε τοποθετηθεί στα μέσα της δεκαετίας του 1990 με στόχο να υπενθυμίζει την κατοχή της Κύπρου. Σύμφωνα με πληροφορίες η πινακίδα αυτή, όντας μεταλλική, διαβρώθηκε από την πολυκαιρία και στην συνέχεια απομακρύνθηκε από τα αρμόδια συνεργεία.

Το Alexpoli.gr φέρνει εκ νέου το ζητήμα στην επιφάνεια ύστερα από επικοινωνία που είχε μαζί μας η Κύπρια δημοσιογράφος Έλενα Τσιακούπη σχετικά με το γιατί δεν επανατοποθετήθηκε η πινακίδα στην αρχική της θέση.

Η ίδια μάλιστα πρόσφατα βρέθηκε στην Καβάλα και με αφορμή την εκεί πινακίδα, έκανε σχετικό ρεπορτάζ. Όπως μας είπε μετά την ανάδειξη του ρεπορτάζ, αρκετός κόσμος την ενημέρωσε ότι εκτός από την Καβάλα, τέτοια πινακίδα υπήρχε και στην Αλεξανδρούπολη αλλά εξαφανίστηκε…

Τι απαντά ο Δήμος Αλεξανδρούπολης

Σε  επικοινωνία που είχαμε με τον Αντιδήμαρχο Τεχνικών Υπηρεσιών, Γιώργο Κουκουράβα, είπε πως η εν λόγω πινακίδα δεν είχε τοποθετηθεί από το Δήμο, τονίζοντας πως τότε, ο συγκεκριμένος δρόμος ανήκε στην Περιφέρεια ενώ πλέον βρίσκεται στα χέρια του Δήμου. Παρ’ όλα αυτά , όπως διευκρινίζει ο κ. Κουκουράβας, είναι δύσκολο να τοποθετηθούν τέτοιου είδους πινακίδες καθώς οι νόμοι που σχετίζονται με το συγκεκριμένο κομμάτι, έχουν γίνει πιο αυστηροί.

Κλείνοντας την συνομιλία μας, ο αντιδήμαρχος δήλωσε πως θα φέρει το θέμα υπόψιν του Δημάρχου , Βαγγέλη Λαμπάκη, οπότε πιθανόν σύντομα να κατατεθεί σχετική πρόταση στο Δημοτικό συμβούλιο της πόλης.

Παράπονα του Τουρκικού προξενείου στο Δήμο Καβάλας 

Αξίζει να σημειωθεί ότι η πινακίδα της Καβάλας είχε προκαλέσει ενόχληση στον Τούρκο πρόξενο της Κομοτηνής και είχε ζητήσει το 2015 από την Δήμαρχο Καβάλας, να την απομακρύνει γιατί προκαλεί αρνητικά συναισθήματα στους Τούρκους επισκέπτες! Η Δήμαρχος Καβάλας αρνήθηκε λέγοντας ότι οι Κύπριοι είναι αδέρφια των Ελλήνων και ένας λαός που ξεχνά την ιστορία του δεν έχει μέλλον.

Φάνης Μαλκίδης: Η πινακίδα είχε τοποθετηθεί επί Δημαρχίας Ηλία Ευαγγελίδη

Η  πινακίδα της Αλεξανδρούπολης που απομακρύνθηκε…και ξεχάστηκε, τοποθετήθηκε επί Δημαρχίας του αείμνηστου Ηλία Ευαγγελίδη, αναφέρει σε άρθρο του για το θέμα ο Φάνης Μαλκίδης, Διδάκτωρ Κοινωνικών Επιστημών και μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών.

«Είχε συνδυαστεί τη συγκεκριμένη περίοδο με αντίστοιχες πράξεις μας για την Κύπρο, όπως αυτό της ανάδειξης του ζητήματος των σκλαβωμένων Ελλήνων της Καρπασίας (δασκάλες Ελένη Φωκά, Γιαννούλα Βασιλείου ), της πορείας των μοτοσικλετιστών για τη μνήμη του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού και δεκάδες άλλες» αναφέρει στο άρθρο του στο προσωπικό του ιστολόγιο. 

http://malkidis.blogspot.gr/