H Γενοκτονία που συνεχίζεται εκατό χρόνια μετά .....

Μία Γενοκτονία που συνεχίζεται εκατό χρόνια μετά .....

Εκατό χρόνια μετά, δεν υπήρξε και δεν υπάρχει πουθενά από την Ελλάδα, το αίτημα αναγνώρισης της Γενοκτονίας !

Θ. Μαλκίδης 

Από τη συνέντευξη στους δημοσιογράφους Λάζαρο Μαύρο και Μάριο Πούλαδο στο Ράδιο Πρώτο της Λευκωσίας.

Πέραν των αρνητών της Γενοκτονίας και των υπονομευτών της αναγνώρισης που επιβραβεύονται με αμειβόμενες θέσεις και υποψηφιότητες στα ψηφοδέλτια, το  επόμενο χρονικό διάστημα θα ακουστούν πολλά λόγια του αέρα περί <<αγώνα>> των δήθεν κυβερνητικών και των τάχα αντιπολιτευτικών για την αναγνώριση της Γενοκτονίας. 

H ουσία είναι στην εξωτερική πολιτική της Ελληνικής Δημοκρατίας, τόσο στο γενικό της πλαίσιο, όσο και στις διμερείς σχέσεις με την Τουρκία, όπως αποτυπώνεται στην επίσημη ιστοσελίδα του αρμόδιου Υπουργείου, δεν υπήρξε και ούτε υπάρχει πουθενά το αίτημα αναγνώρισης της Γενοκτονίας ! 

Αγώνας σε δύο μέτωπα

Θ. Μαλκίδης 

Από την ομιλία  στην κεντρική πλατεία της Χρυσούπολης στην εκδήλωση για τη Γενοκτονία. 

Τραπεζούντα, Αδριανούπολη, Σμύρνη, Γκιουριούμτζε Καισάρειας , τόποι όπου η Γενοκτονία εναντίον του Ελληνικού λαού είχε και μία άλλη, μία διαστροφική πλευρά, τη εξόντωση των γυναικών (και των παιδιών τους).  Οι Νεότουρκοι και οι Κεμαλικοί βιάζουν γυναίκες, σφάζουν νήπια, έγκυες γυναίκες και   παιδιά και απαγχονίζουν, καίνε ζωντανές, εκτελούν με λιθοβολισμό, με τσεκούρι, με ξιφολόγχη και με πυροβόλα όπλα!

Ο Ελληνικός λαός καθώς και ο Αρμενικός και ο Ασσυριακός λαός, πέρα από το μαζικό έγκλημα της Γενοκτονίας υπέστη  και τη Γενοκτονία των γυναικών (και  των παιδιών) ως βασικό και αναπόσπαστο μέρος του σχεδίου εξαφάνισής του.

Το δυστύχημα είναι ότι επειδή το έγκλημα της Γενοκτονίας των γυναικών δεν τιμωρήθηκε, επαναλήφθηκε με την ίδια μανία στο Δίστομο, στα Καλάβρυτα, στο Χορτιάτη, στην  Νέα Αγχίαλο, στην Ερμακιά και το Ελευθεροχώρι, στους Πύργους και το Μεσόβουνο, στην Κάνδανο και τη Βιάννου και επαναλαμβάνεται σήμερα. Έτσι από την Ελληνίδα, την Αρμένια και την Ασσύρια, περάσαμε σήμερα στην Κούρδισα.

Θ. Μαλκίδης :H Γενοκτονία των Ελλήνων .Θράκη, Μικρά Ασία, Πόντος . Διδακτικό εγχειρίδιο .Μάιος 2019

 Θ. Μαλκίδης :H Γενοκτονία των Ελλήνων .Θράκη, Μικρά Ασία, Πόντος . Διδακτικό εγχειρίδιο 

Το Σύνταγμα των Ελλήνων στο άρθρο 16 παράγραφος 2 αναφέρει τα εξής: «H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες».  

Το παραπάνω απόσπασμα από το Σύνταγμα είναι σαφές, όπως δυστυχώς το ίδιο σαφή από την αντίθετη όμως πλευρά είναι και τα δεδομένα  στα  σχολικά βιβλία της ιστορίας για το ζήτημα της Γενοκτονίας. 

Ενδεικτικά στο βιβλίο της  Ιστορίας  της Γ Λυκείου το κεφάλαιο για τη Γενοκτονία των Ελλήνων που υπήρχε βγήκε εκτός ύλης.Ειδικότερα οι σελίδες 253-255, το κεφάλαιο «η μεθοδευμένη εξόντωση (γενοκτονία) των Ελλήνων του Πόντου», αφαιρέθηκαν, όπως και όλα τα κεφάλαια για τον Παρευξείνιο Ελληνισμό. 

Στο βιβλίο της Ιστορίας της Γ’ γυμνασίου, στο κεφάλαιο «Ο Μικρασιατικός Πόλεμος (1919-1922)», στις  δέκα σελίδες του κεφαλαίου δεν υπάρχει πουθενά η λέξη «Γενοκτονία». 

Στο βιβλίο της Ιστορία της Στ Δημοτικού (σελ. 196), ο  βασικός υπεύθυνος της Γενοκτονίας Μουσταφά Κεμάλ “ θεωρείται ο δημιουργός της σύγχρονης Τουρκίας”(!!!!!!), ενώ  αναφέρεται ότι «…στην Οθωμανική Αυτοκρατορία οι διώξεις εναντίον των μειονοτικών ομάδων πήραν δραματικό χαρακτήρα. Προηγήθηκε η γενοκτονία των Αρμενίων. Ακολούθησαν σφαγή και ο συστηματικός διωγμός των Ελλήνων του Πόντου…».  Πουθενά η λέξη Γενοκτονία, όπως και στις αναφορές για τη Μικρά Ασία και τη Θράκη επίσης δεν υπάρχει καμία μνεία της   Γενοκτονίας. 

Με δεδομένα όλα τα παραπάνω, η  αναγκαιότητα για ένα διδακτικό εγχειρίδιο που θα καλύπτει τα επίσημα κενά και θα δείχνει την οδό της αναγνώρισης μέσω της παιδείας,  ώθησαν την προσπάθειά μας για τη δημιουργία ενός βιβλίου για τη Γενοκτονία στη Θράκη, στη Μικρά Ασία, στον Πόντο,  για μαθητές και μαθήτριες της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.  

14η Μαΐου 1920: Μνήμη απελευθερωτών της Θράκης

Μνήμη απελευθερωτών της Θράκης το 1920 

Θεοφάνης Μαλκίδης*


1. Η κατοχή και η απελευθέρωση

Η μακραίωνη κατοχή της Θράκης από τους Οθωμανούς- Τούρκους αντικαταστάθηκε από τη βουλγαρική κατοχή, η οποία διήρκεσε καθ΄ όλη τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Την ίδια περίοδο υλοποιούνταν οι διωγμοί των Ελλήνων της ανατολικής Θράκης από τους Νεότουρκους, ενώ το βουλγαρικό ενδιαφέρον για την περιοχή δεν σταμάτησε ακόμη και μετά τα νέα δεδομένα που δημιουργήθηκαν μετά τη λήξη της παγκόσμιας σύρραξης. Αυτά τα δεδομένα δημιούργησαν τις συνθήκες για τα στρατεύματα της Αντάντ (Entente) να καταλάβουν τη Δυτική Θράκη το Μάιο του 1919, όταν και επιβλήθηκε η «Διασυμμαχική Κατοχή της Θράκης». Μάλιστα στις στρατιωτικές της αρχές είχαν απευθυνθεί και μουσουλμάνοι βουλευτές της περιοχής οι οποίοι τόνιζαν ότι «κατάληψις της Δ. Θράκης θα έθετε τέρμα εις τα δεινά μας….ευχής έργον θα ήτο εάν τα ελληνικά στρατεύματα συμμετείχον της καταλήψεως ταύτης, δεδομένου ότι οι Έλληνες ευρισκόμενοι εν Θράκη υφίστανται τα αυτάς με ημάς αγριότητας…. των Βουλγάρων».

Με την προσπάθεια του Χαρίσιου Βαμβακά , πρώην μέλους του οθωμανικού κοινοβουλίου αποτράπηκε η αυτονόμηση της διασυμμαχικής Θράκης, όπως επεξεργαζόταν οι Βούλγαροι αλλά και το νέο κατεστημένο στο οθωμανικό κράτος, οι Kεμαλικοί, οι οποίοι συνέχιζαν το έργο της Γενοκτονίας εναντίων των Ελλήνων. Η προσπάθεια του Χ. Βαμβακά είχε και την υποστήριξη των των Ελλήνων της Θράκης, οι οποίοι άρχιζαν να επιστρέφουν στις εστίες τους και με κάθε ευκαιρία τόνιζαν την ελληνικότητα της περιοχής.

Το 1920 η (Δυτική) Θράκη θα απελευθερωθεί από τον ελληνικό στρατό, με επικεφαλής τον αντιστράτηγο Εμμ. Ζυμβρακάκη, ο οποίος πέτυχε να προωθηθεί και να καταλάβει ολόκληρη και σχεδόν την (Ανατολική) Θράκη, φτάνοντας μέχρι το Κάραγατς, προάστιο της Αδριανούπολης, καθώς και ολόκληρη τη δεξιά πλευρά του Έβρου. Με την υπογραφή το 1920 της συνθήκης των Σεβρών, η Ελλάδα πήρε την Ανατολική Θράκη μέχρι την Τσατάλτζα σε απόσταση 20 χιλιομέτρων από την Κωνσταντινούπολη και τη χερσόνησο της Καλλίπολης. Επίσης πήρε την Ίμβρο και Τένεδο καθώς και τη Σμύρνη με ολόκληρη την περιοχή της. 

18 Μαΐου Σουτγάρδη: Για τα 100 χρόνια με ομιλητή τον Τζεμ Οζντεμίρ !

Κηδεία των ιερών οστών Χρίστου Φώτη. Κύπρος 1974.

Κηδεύτηκε πριν από λίγες ώρες  ο πλέον υψηλόβαθμος Κύπριος
αξιωματικός, ήρωας του 1974
Εν ενεργεία αντισυνταγματάρχες της Εθνικής Φρουράς, σήμερα ομοιόβαθμοι του ηρωικού το 1974 αντισυνταγματάρχη ΧΡΙΣΤΟΥ ΦΩΤΗ, που θυσιάστηκε 20η Ιουλίου 1974 μαχόμενος Διοικητής του 321 Τάγματος Επιστράτων στη μάχη των Καζιβερών, μετέφεραν την λειψανοθήκη με τα οστά του στον Τύμβο της Μακεδονίτισσας.
Ήταν ο πλέον υψηλόβαθμος Κύπριος αξιωματικός που θυσιάστηκε στις προδομένες κυπριακές Θερμοπύλες του ’74.
Εν ενεργεία μέχρι σήμερα επίλεκτοι Εθνοφύλακες σκοπευτές του 42 Τάγματος Εθνοφυλακής, που πολέμησαν το 1974, ανέλαβαν τον ενταφιασμό των οστών του προαχθέντος επ’ ανδραγαθία μετά θάνατον στον βαθμό του Υποστράτηγου, Χρίστου Φώτη από την σκλαβωμένη Άσσια.
Πάνω από τον τάφο του, η σύζυγός του κ. Κική Φώτη γονάτισε και προσκύνησε την λειψανοθήκη. Ο Αρχηγός της Ε.Φ. αντιστράτηγος Ηλίας Λεοντάρης, επέδωσε στην χήρα του ήρωα, τις σημαίες, τα παράσημα και το ξίφος του ηρωικού αξιωματικού.

Πόντος Μερζιφούντας: από το γήπεδο στην αγχόνη

Η ελληνική ποδοσφαιρική ομάδα που εκτελέστηκε

Tου Χρήστου Κωνσταντινίδη - www.newspost.gr

 

Με αφορμή τον τελικό του Κυπέλλου το Newpost μεταφέρει άλλη μια συγκλονιστική ιστορία από τη Γενοκτονία των Ποντίων.

Αιμίλιος Χατζηγεωργίου- Καδίογλου

06/05/1897 - 10/05/1977 42 χρόνια από τον θάνατο του οπλαρχηγού Αιμίλιου Χατζηγεωργίου-Καδίογλου. "Αναμένω να έρτε η στιγμή, αναμένω να έρτε η ώρα Οπίς ξανά να κλώσκουμες, χορεύοντας την Σέρρα." <<...Ο Αιμίλιος Χατζηγεωργίου-Καδίογλου γεννήθηκε στον Πόντο το 1897 στο Καδίκιοϊ της Σαμψούντας (ενδεχομένως το επώνυμο του να προήλθε από τον τόπο γέννησης του) και κατά την περίοδο της Γενοκτονίας εναντίον των Ελλήνων του Πόντου υπήρξε οπλαρχηγός δημιουργώντας μαζί με πολλούς άλλους συμπολεμιστές του αντάρτικες ομάδες στην Σαμψούντας με τον Ιστύλ Αγά. [...] Ο Αιμίλιος Χατζηγεωργίου-Καδίογλου, ο οποίος αποτελεί σημαντική μορφή της Ποντιακής αντίστασης και γενικότερα της ιστορίας των Ελλήνων του Πόντου, παντρεύτηκε την Χαρίκλεια Ευθυμιάδου με την οποία απέκτησαν, έξι παιδιά, την Στέλλα, την Δέσποινα, τον Βασίλη, την Άννα, την Θεοδοσία και τον Γιώργο. Ο Αιμίλιος Χατζηγεωργίου-Καδίογλου, αφού όταν ήρθε στην Ελλάδα, έζησε στην Καβάλα και τη Θεσσαλονίκη, έζησε από το 1930 στο Ανατολικό Πτολεμαΐδας, όπου και πέθανε το 1977. Είναι γνωστό ότι ο Αιμίλιος Χατζηγεωργίου-Καδίογλου πήρε μέρος στην αντίσταση στον Πόντο ως υπαρχηγός του φημισμένου καπετάνιου και συμπατριώτη του Ιστύλ Αγά ( Στυλιανός Κοσμίδης)....>>

(Απόσπασμα από το βιβλίο του Θεοφάνη Μαλκίδη

«Πόντος, οι Μεγάλες Ώρες»

Το ντοκιμαντέρ «Πόντος, οι Μεγάλες Ώρες» , παραγωγής της Livemedia του Στάθη Παρχαρίδη, αναφέρεται στα τραγικά γεγονότα που προηγήθηκαν και οδήγησαν στη Γενοκτονία . Ακούγονται συγκινητικές μαρτυρίες από συγγενείς επιζώντων της γενοκτονίας, οι οποίοι αφηγούνται το πως κρύβονταν στα βουνά προσπαθώντας να αποφύγουν τη σφαγή. 

Ακαδημαϊκοί μιλούν για τη σημασία της περιόδου και το πώς αντέδρασαν οι πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες, αποκαλύπτοντας άγνωστα ιστορικά στοιχεία. 

Στο ντοκιμαντέρ,  μιλούν με σειρά εμφάνισης:  

Και βίντεο της Ελληνικής Δημοκρατίας για την παράδοση της Μακεδονίας !

Μετά το κονδύλιο 500.000 ευρώ για την προβολή της παράδοσης της Μακεδονίας, δείτε το έγγραφο με την προχθεσινή απόφαση του  υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής με το οποίο εγκρίθηκε με απευθείας ανάθεση η δαπάνη “παραγωγής βίντεο σχετικά με το περιεχόμενο της Συμφωνίας των Πρεσπών, το οποίο θα αξιοποιηθεί για χρήση στα ειδικά ενημερωτικά δελτία της Υπηρεσίας και τους αντίστοιχους λογαριασμούς social media, στην ιστοσελίδα της Υπηρεσίας και στους λογαριασμούς κοινωνικής δικτύωσης, καθώς και στο πλαίσιο εκδηλώσεων”.

Κηδεία του μέχρι πρότινος αγνοούμενου στρατιώτη Βασιλείου Σεργίου. Κύπρος 1974.

Κηδεύονται τα ιερά οστά του Στρατιώτη του 70ου Τάγματος Μηχανικού Βασιλείου Σεργίου,  ο οποίος αγνοούνταν  μετά  την αποστολή της 6ης Αυγούστου 1974 στην Λάπηθο μαζί με άλλους 30 σκαπανείς του 70ου ΤΜΧ.

Η κηδεία  του θα τελεστεί 

Προβάλλοντας με μισό εκατομμύριο ευρώ την παράδοση της Μακεδονίας !

Δείτε το αποκαλυπτικό έγγραφο με το οποίο Υπουργείο της Ελληνικής Δημοκρατίας θα διαθέσει μισό εκατομμύριο ευρώ για έξοδα δημοσίων σχέσεων, προβολής και διαφήμισης της παράδοσης της Μακεδονίας !

Για τη σύγχρονη ζώσα ιστορία. Πτολεμαΐδα 11 Μαΐου 2019

Το Σάββατο 11 Μαΐου (ώρα 19:00) στο αμφιθέατρο του Ποντιακού Συλλόγου Πτολεμαΐδας θα πραγματοποιηθεί  ημερίδα με θέμα «Γενοκτονία των Ελλήνων», στην οποία  συμμετέχουν ο Ταμέρ Τσιλινγκίρ (συγγραφέας), ο Γιάννης-Βασίλης Γιαϊλαλί (ακτιβιστής και πολιτικός πρόσφυγας στην Ελλάδα), ο Θεοφάνης Μαλκίδης (δρ Κοι­νω­νι­κών Ε­πι­στη­μών του Παντείου Πανεπιστημίου, μέ­λος της Διε­θνούς Έ­νω­σης Α­κα­δη­μα­ϊ­κών για τη Με­λέ­τη των Γε­νο­κτο­νιών) και ο Θωμάς Αλεξιάδης (δρ Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού του ΑΠΘ).

Στρατιώτης ΕΛΔΥΚ εκ Ηγουμενίτσας Βασίλειος Μονάχος: Αγνοούμενος από την 16η Αυγούστου 1974

Έγιναν πριν από λίγο τα αποκαλυπτήρια προτομής του Αγνοούμενου κατά τη μάχης της ΕΛΔΥΚ στην Κύπρο κατά τη διάρκεια της εισβολής στην Κύπρο, Στρατιώτη Βασίλειου Μονάχου, ο οποίος αγνοείται από την 16η Αυγούστου 1974. 

Τα αποκαλυπτήρια της προτομής πραγματοποιήθηκαν, σε μία τελετή, στην οποία ήταν διάχυτη η συγκίνηση για τον ΗΡΩΑ, όπου έδωσαν  παρών οι συγγενείς, οι φίλοι, οι συμπολεμιστές του Βασίλειου Μονάχου, εκπρόσωποι της τοπικής Αρχής, της στρατιωτικής ηγεσίας αλλά και της Κυπριακής Δημοκρατίας καθώς επίσης και πλήθος κόσμου.

Κηδεία του μέχρι πρότινος αγνοούμενου Υποστράτηγου Χρίστου Φώτη. Κύπρος 1974.

Κηδεία του μέχρι πρότινος  αγνοούμενου Υποστράτηγου Χρίστου Φώτη. Κύπρος 1974.

Ταυτοποιήθηκαν με τη μέθοδο DNA τα οστά του υποστράτηγου Χρίστου Φώτη από την Άσσια, ο οποίος έπεσε μαχόμενος στις 20 Ιουλίου 1974 στο χωριό Καζιβερά, όπου ηγείτο λόχου εφέδρων του πεζικού.
Ο υποστράτηγος ήταν τότε αντισυνταγματάρχης και προήχθη μετά θάνατο τιμής ένεκεν για τις υπηρεσίες που προσέφερε στην πατρίδα. Θάφτηκε στο νέο κοιμητήριο Μόρφου, μαζί με άλλους, όπου και εντοπίστηκε στο πλαίσιο των εκταφών της Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων (ΔΕΑ).

Πρόκειται για τον πλέον υψηλόβαθμο αξιωματικό της Εθνικής Φρουράς που έπεσε κατά την εισβολή και θάβεται με το βαθμό του υποστράτηγου.


Η κηδεία θα τελεστεί  με πλήρεις στρατιωτικές τιμές το Σάββατο 11 Μαΐου και ώρα 11 από τον ιερό ναό Αποστόλου Ανδρέα στο Πλατύ Αγλαντζιάς  και η ταφή των οστών του θα γίνει στον Τύμβο Μακεδονίτισσας .

Την 19η Μαΐου με τους υπονομευτές και τους αρνητές;

Εκεί στους συλλόγους όπου καλείτε ως ομιλητές για τη 19η Μαΐου τους αρνητές της Γενοκτονίας, τους υπονομευτές της αναγνώρισης ,

"Σε μια εποχή παγκόσμιου ψεύδους,το να λες την αλήθεια είναι μια πράξη επαναστατική" (Τζορτζ Όργουελ)

Θ. Μαλκίδης 

"Σε μια εποχή παγκόσμιου ψεύδους,το να λες την αλήθεια είναι μια πράξη επαναστατική" (Τζορτζ Όργουελ)


Από την ομιλία στην εκδήλωση Μνήμης για τη Γενοκτονία (Στουτγάρδη  Μάιος 2019) 


Η Γενοκτονία σύμφωνα με τη Συνθήκη αφορά ένα έγκλημα που αποβλέπει στη συστηματική, με βίαια ως επί το πλείστον μέσα, επιδιωκόμενη εξόντωση ολόκληρης φυλής ή τμήματος αυτής σε ορισμένο τόπο και πρόκειται για ένα έγκλημα, το οποίο δεν έχει συνάρτηση με πολεμικές συγκρούσεις. Είναι η καταστροφή ενός έθνους ή μιας εθνικής ομάδας, ένα συντονισμένο σχέδιο που τείνει να καταστρέψει τα θεμέλια της ζωής των εθνικών ομάδων, με στόχο να εξοντωθούν. Το ελληνικό έθνος έχει πλέον του ενός εκατομμυρίου θύματα από τη Γενοκτονία που υπέστη από τους ρατσιστές, εθνικιστές και φασίστες Νεότουρκους και Κεμαλικούς. Το δυστύχημα είναι ότι επειδή το έγκλημα δεν τιμωρήθηκε, επαναλήφθηκε λίγα χρόνια αργότερα από τους μαθητές των παραπάνω, τον Χίτλερ και τους Ναζί. Από την Τραπεζούντα και τη Σμύρνη δηλαδή, φτάσαμε στα Καλάβρυτα και στο Δίστομο.

Η κηδεία των ιερών οστών του αγνοούμενου Ανδρέα Έλληνα. Κύπρος 1974

45 Χρόνια μετά.. Ακόμα ένας στρατιώτης του 286 ΜΤΠ κηδεύτηκε πριν λίγες ώρες με 45 χρόνια καθυστέρηση.

Γενοκτονία και Διεκδίκηση . Στουτγάρδη 4 Μαΐου

Ο εκτελεσμένος από τους Ναζί την Πρωτομαγιά του 1944 Πόντιος Ναπολέων Σουκατζίδης

Θ. Μαλκίδης 

Ο εκ Τραπεζούντας συγγραφέας Δημήτρης Ψαθάς για τον Πόντιο εκτελεσθέντα από τους Ναζί Ναπολέων Σουκατζίδη

Ο Ναπολέων Σουκατζίδης γεννήθηκε στην Προύσα το 1909 από γονείς Ποντιακής καταγωγής . Μετά τη Γενοκτονία εγκαταστάθηκε  στην περιοχή του Αρκαλοχωρίου του νομού Ηρακλείου Κρήτης. Εκεί τελείωσε την Μέση Εμπορική Σχολή  και εργαζόταν ως λογιστής, ενώ γνώριζε καλά την αγγλική, ρωσική, γερμανική, γαλλική και τουρκική γλώσσα και είχε και συγγραφικό έργο. Μετά την επιβολή της δικτατορίας του Μεταξά, συνελήφθη και εξορίστηκε στον Άγιο Ευστράτιο. Από εκεί μεταφέρθηκε τον Απρίλιο του 1937 στις φυλακές της Ακροναυπλίας, όπου παρέμεινε μέχρι τον Απρίλιο του 1941, όταν παραδόθηκε από το καθεστώς  μαζί με εκατοντάδες άλλους πολιτικούς κρατούμενους στους Γερμανούς κατακτητές. Κατά την διάρκεια της Κατοχής ήταν κρατούμενος στις φυλακές των Τρικάλων, της Λάρισας και  τον Σεπτέμβριο του 1943 στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Χαϊδαρίου. 

 Εκεί οι Γερμανοί τον χρησιμοποίησαν ως διερμηνέα και το  όνομά του ήταν μεταξύ των 200 που επρόκειτο να εκτελεστούν στην Αθήνα, αφού   υπήρξαν και εκτελέσεις στην περιοχή των Μολάων Λακωνίας,  για την επίθεση του ΕΛΑΣ κατά του διοικητή της 41ης Γερμανικής Μεραρχίας Οχυρών Υποστράτηγου Φραντς Κρεχ .  Ο  διοικητής του στρατοπέδου συγκέντρωσης Χαϊδαρίου Καρλ Φίσερ, όταν ο Σουκατζίδης διάβασε και το δικό του όνομα στην λίστα των μελλοθάνατων του είπε να παραμείνει στην θέση του. 


Τότε ο Σουκατζίδης τον ρώτησε αν θα εκτελούσαν κάποιον άλλο αντί για τον ίδιο, και όταν ο Φίσερ απάντησε ότι έχει εντολή να εκτελέσει 200 από τους κρατουμένους, ο Σουκατζίδης αρνήθηκε να εκτελεστεί κάποιος άλλος στην δική του θέση και ο ίδιος να σωθεί και έτσι εκτελέστηκε με τους υπόλοιπους 199 κρατούμενους του Χαϊδαρίου την Πρωτομαγιά του 1944.

Στο τελευταίο γράμμα προς τον πατέρα του ο Σουκατζίδης έγραψε:

«Πατερούλη, πάω για εκτέλεση, να 'σαι περήφανος για τον μονάκριβο γιο σου. Ν' αγαπάς και να λατρεύεις την κορούλα* σου και την αδελφούλα μου, κι οι δυο τους μεγάλοι άνθρωποι. Γεια, γεια πατερούλη. (*Εννοώντας την αρραβωνιαστικιά του Χαρά, αδελφή της Μαρίας Λιουδάκη).

Ο Ναπολέων Σουκατζίδης είναι το κεντρικό πρόσωπο της ταινίας του Παντελή Βούλγαρη «Το τελευταίο σημείωμα», όπου την βραδιά πριν την εκτέλεση κυριαρχούν η ποντιακή και η κρητική μουσική και χορός, ενώ αναφορά στον Ναπολέοντα Σουκατζίδη (αναφέρεται ως Τσουκατζίδης) γίνεται και στο έργο του επίσης Πόντιου συγγραφέα Δημήτρη Ψαθά «Αντίσταση», ως εξής: 

Κηδεία ενός ακόμη πρότινος αγνοούμενου. Ανδρέας Έλληνας Κύπρος 1974

Το Σάββατο 4 Μαΐου 2019 και ώρα 11π.μ. στην Εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα Μακεδονίτισσας Λευκωσίας κηδεύεται ο πεσόντας κατά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΤΟΥ 286 ΜΤΠ 《 ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ》

Καλή Ανάσταση στον Γεώργιο Μπαλταδώρο

Καλή Ανάσταση στον Γεώργιο Μπαλταδώρο,

Ὁ ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν Χριστὸς ὁ ἀληθινὸς Θεὸς ἡμῶν

Εί τις ευσεβής και φιλόθεος, απολαυέτω της καλής ταύτης και λαμπράς πανηγύρεως. 


Εί τις ευγνώμων, εισελθέτω χαίρων εις την χαράν του Κυρίου αυτού. 

Έλληνες, ψηλά τις καρδιές. Καλή Ανάσταση !

Εδώ ελεύθεραι ακόμα Αθήναι… Έλληνες!

Οι Γερμανοί εισβολείς ευρίσκονται εις τα πρόθυρα των Αθηνών.

Αδέλφια! Κρατήστε καλά μέσα στην ψυχή σας το πνεύμα του μετώπου.

Ο εισβολεύς εισέρχεται με όλας τας προφυλάξεις εις την έρημον πόλιν με τα κατάκλειστα σπίτια. Έλληνες, ψηλά τις καρδιές.


Προσοχή!

Ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Αθηνών ύστερα από λίγο δεν θα είναι ελληνικός. Θα είναι Γερμανικός και θα μεταδίδει ψέμματα!

Έλληνες! Μην τον ακούτε!

Ο πόλεμός μας συνεχίζεται και θα συνεχισθεί μέχρι της τελικής νίκης!

Ζήτω το Έθνος των Ελλήνων!

Το μήνυμα  του εκφωνητή του Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθηνών Κωνσταντίνου Σταυρόπουλου την 27η Απριλίου 1941.....

27 Απριλίου 1943:Το διπλό Ολοκαύτωμα της (Νέας) Αγχιάλου: Από τις Βουλγαρικές σφαγές στο Ναζιστικό έγκλημα

Θ. Μαλκίδης

Το διπλό Ολοκαύτωμα της (Νέας) Αγχιάλου: Από τις Βουλγαρικές σφαγές στο Ναζιστικό έγκλημα


Η είσοδος των Ναζί στην Αθήνα την 27η Απριλίου 1941 σηματοδοτούσε  την απαρχή των μεγάλων εγκλημάτων που έκαναν όλη την Ελλάδα ένα Ολοκαύτωμα. Εγκλήματα που σε αφήνουν έκπληκτο για τη μανία και τη διαστροφή με την οποία σχεδιάστηκαν και υλοποιήθηκαν: Ομαδικές εκτελέσεις, βιασμοί γυναικών, κλείσιμο γυναικών και παιδιών σε σχολεία και εκκλησίες και πυρπόληση, κάψιμο ζωντανών ανθρώπων,  σφαγή βρεφών, νηπίων, νεογέννητων ..... .

Έχουμε τονίσει ότι τα Ναζιστικά εγκλήματα είναι συνέχεια των  Τουρκικών- Κεμαλικών που δεν τιμωρήθηκαν, είναι συνέχεια των Βουλγαρικών διώξεων  εναντίον των Ελλήνων , των Ελληνίδων και των παιδιών της Θράκης, που επαναλήφθηκαν επειδή δεν τιμωρήθηκαν.    Σε πάρα πολλές περιπτώσεις οι Ναζί εγκλημάτισαν εναντίον των διασωθέντων που είχαν δολοφονήσει οι δάσκαλοί τους Κεμαλικοί και Βούλγαροι: Χορτιάτης, Κερδύλλια, Μεσόβουνοι, Πύργοι, Ελευθεροχώρι, Νέα Αγχίαλος.

Η περίπτωση της Νέας Αγχιάλου αποτελεί ένα ακόμη αποσιωπημένο έγκλημα των συνεργατών των Ναζί, Ιταλών,  οι οποίοι ολοκλήρωσαν στις 27 Απριλίου του 1943 το έγκλημα των Βουλγάρων στις 30 Ιουλίου 1906.

Οι Έλληνες κάτοικοι αμύνθηκαν με όσα μέσα διέθεταν στην κόλαση των εμπρησμών, ανατινάξεων κτιρίων και εκρήξεων, ενώ οι Βούλγαροι επιδρομείς, αφού διέπραξαν λεηλασίες, εμπρησμούς, και σφαγές σε βάρος των Ελλήνων  της Αγχιάλου επιδόθηκαν σε ολοσχερή καταστροφή της πόλης.
Συνολικά καταστράφηκαν 707 ελληνικά σπίτια, δύο ελληνικές εκκλησίες και έχασαν την ζωή τους πολλοί Έλληνες. Την ίδια μέρα που πυρπολήθηκε η Αγχίαλος, καταστράφηκαν ελληνικές περιουσίες και σε άλλες πόλεις της Ανατολικής Ρωμυλίας (Βόρεια Θράκη).
Οι  πρόσφυγες της Αγχιάλου εγκαταστάθηκαν αρχικά στην Αθήνα και στον Πειραιά και λίγο αργότερα άρχισαν να εγκαθίστανται στη σημερινή Νέα Αγχίαλο του Βόλου, όπου εγκαταστάθηκε και μέρος και προσφύγων Αγχιαλιτών  του δεύτερου κύματος δέκα σχεδόν  χρόνια αργότερα .

Η Νέας Αγχίαλος γίνεται ξανά μαρτυρικός τόπος  όταν στις 27 Απριλίου του 1943, οι Ιταλοί με διαταγή του Ναζί διοικητή του Βόλου, πυρπολούν  ολοσχερώς το χωριό, καταστρέφοντας ακόμη και το εξατάξιο δημοτικό σχολείο που ήταν δωρεά του Συγγρού από το 1910. Από τα 700 σπίτια του χωριού, τα 650 έγιναν στάχτη.....

Η Νέα Αγχίαλος είναι ένας ακόμη μαρτυρικός τόπος από τους πάνω από 1170 όπου έχουν διαπράξει εγκλήματα οι Ναζί και οι συνεργάτες τους φασίστες Ιταλοί, Βούλγαροι, Αλβανοί καθώς και Έλληνες δωσίλογοι.

Μία ακόμη Τραγωδία χωρίς Κάθαρση....

Οι  τόποι μαρτυρίου των Ελλήνων, των Ελληνίδων και των παιδιών τους αποτυπωμένοι στον παραπάνω χάρτη.  

Τα επί της γης....

«Απεθάνετε, και η ζωή υμών κέκρυπται συν τω Χριστώ εν τω Θεώ... 

Γενοκτονία των Αρμενίων:100+4 χρόνια αγώνα για τη Δικαιοσύνη

Θ. Μαλκίδης

Γενοκτονία των Αρμενίων:100+4 χρόνια αγώνα για την αλήθεια

Νιώθω, μεγάλη και ιδιαίτερη εκτίμηση για τον Αρμενικό Λαό, για την πορεία και για τον  αγώνα του. Πέρα από τις προσωπικές αναφορές, αφού στην  πατρίδα μου,την Αλεξανδρούπολη, όπου κατέφυγαν οι γονείς μου μετά τη Γενοκτονία, μεγάλωσα μαζί με πολλούς Αρμένιους φίλους, η επισήμανση αφορά την συνεισφορά των διανοουμένων, της πνευματικής ηγεσίας και των έντιμων πολιτικών στον αγώνα ανάδειξης της Γενοκτονίας του Αρμενικού Έθνους. Επιπλέον μαζί με πολλούς Αρμένιους συν(αγωνιστές), ζήσαμε πολλές και σημαντικές στιγμές στον παγκόσμιο αγώνα για την αναγνώριση της Γενοκτονίας.

Όταν φύτεψα ένα δέντρο για τα θύματα της Γενοκτονίας στο μνημείο στο Γερεβάν, η συμμετοχή μου  σε  διεθνείς συναντήσεις στην πρωτεύουσα της Αρμενίας, αλλά και στη Στοκχόλμη, στην  Νέα Υόρκη και αλλού, είναι ορισμένες από αυτές.

Είναι βέβαιο ότι χωρίς αυτούς τους ανθρώπους στην Αρμενία και τη Διασπορά, οι περιοχές της ιστορικής Αρμενίας, της Μικράς Ασίας, του Καυκάσου, του Πόντου, της Θράκης, του Κουρδιστάν, που γνώρισαν και γνωρίζουν μέχρι σήμερα, πολλά και συνεχή εγκλήματα, αλλά και ολόκληρος ο κόσμος, θα μάθαινε τη συρρικνωμένη εκδοχή της Αρμενικής ιστορίας. Και το χειρότερο: θα γνώριζε την Νεοτουρκική και τη Κεμαλική της εκδοχή, δηλαδή το φασισμό, τον ολοκληρωτισμό και την ιδεολογία του θανάτου.

Ο Αγώνας της αναγνώρισης και της αλήθειας παρά τα εμπόδια, τις δυσκολίες και τις δοκιμασίες, σε δύσκολους καιρούς και συνθήκες, έφερε αποτελέσματα. Οι συνεχείς αναγνωρίσεις της Γενοκτονίας των Αρμενίων από κράτη και φορείς,  είναι αποτέλεσμα του αυτοσεβασμού σεβασμού, της εντιμότητας της συνέπειας και της σοβαρότητας που διακρίνει τους αγωνιστές της αναγνώρισης. Αρμένιους, αλλά και χιλιάδες συνοδοιπόρους των Αρμενίων σε όλον τον πλανήτη.

Εκατό συν ένα χρόνια μετά την κορύφωση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, ο Αρμενικός λαός και οι συμπαραστάτες του, ως αποτέλεσμα της σοβαρής προσπάθειας που κάνουν, θα δουν και άλλους καρπούς της αγωνιστικότητάς τους. Παρά το έγκλημα που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, από το ίδιο καθεστώς που συνεχίζει να δολοφονεί τους λαούς, από το Χραντ Ντινκ, μέχρι το Κουρδιστάν και τη Συρία, η ιστορία, το δίκαιο και η αλήθεια θα νικήσει!

23 Απριλίου 1944: Το Έγκλημα των Ναζί στους Πύργους Εορδαίας

Θ. Μαλκίδης 
Το Έγκλημα των Ναζί στους Πύργους Εορδαίας 

Το Ολοκαύτωμα των Πύργων Εορδαίας είναι το μεγαλύτερο μαζικό  έγκλημα, μετά απ' αυτό των Καλαβρύτων, που τελέσθηκε από τους φασίστες  κατακτητές  και τους Έλληνες συνεργάτες τους.  
Στις 23 Απριλίου του 1944 δολοφονήθηκαν και κάηκαν από τους Ναζί εγκληματίες, 368 άνδρες, γυναίκες, ηλικιωμένοι, παιδιά και βρέφη που μόλις είχαν έρθει στη ζωή!

Οι Ναζί έβαλαν φωτιά τους αχυρώνες του χωριού καίγοντας ζωντανούς 180 κατοίκους του. Στη συνέχεια συγκέντρωσαν  95 κατοίκους στην περιοχή της Μεγάλης Πέτρας όπου και τους εκτελούν εν ψυχρώ ενώ στη συνοικία Σεβαστιανά σκοτώνουν με θηριώδη τρόπο 30 γυναικόπαιδα ξεκληρίζοντας ολόκληρες οικογένειες . 

Ακόμα στην Κάτω Συνοικία οι Γερμανοί συγκεντρώνουν ένα μεγάλο αριθμό κατοίκων στο νεκροταφείο του ναού της Παναγίας πυροβολώντας και σκοτώνοντας επί τόπου όποιον  και όποιαν προσπαθούσε να διαφύγει. 

Στη Μεσαία Συνοικία οι επιδρομείς ξέσκισαν με τις ξιφολόγχες τους την κοιλιά της Σοφίας Γκέσιου, που είχε γεννήσει μόλις την προηγούμενη μέρα, αφού προηγουμένως σκότωσαν μπροστά στα μάτια της τα δίδυμα μωρά και τον άντρα της. Η Αννα Κοσμίδου προσπάθησε μάταια να προστατεύσει τα πέντε παιδιά της μέσα στα φορέματά της. Η ίδια σώθηκε ημθανής, μέσα στον σωρό των νεκρών παιδιών της.

Ο Περικλής Μελκόπουλος είχε χωθεί σε μια κρυψώνα με τη γυναίκα του και τα τέσσερα παιδιά τους. Το κλάμα του μικρότερου παιδιού τούς πρόδωσε. Ο Γερμανός στρατιώτης που τους ξετρύπωσε τους λυπήθηκε και δεν τους εκτέλεσε. Τους συμβούλεψε όμως να πνίξουν το μωρό για να μην τους «προδώσει» στα SS. Οι γονείς, φυσικά, δεν το έκαναν και τελικά η οικογένεια σώθηκε.

Οι Γερμανοί χτένισαν τις πλαγιές του Βερμίου, ξετρύπωσαν 95 ανθρώπους από σπηλιές και λαγούμια από την Ανω Συνοικία και τους εκτέλεσαν εν ψυχρώ στη Μεγάλη Πέτρα.

Και ενώ όλοι οι κάτοικοι που είχαν απομείνει ζωντανοί είχαν τοποθετηθεί απέναντι από τα πολυβόλα για να εκτελεστούν καταφτάνει διαταγή για μεταφορά των επιζώντων ως ομήρων στα Χάνια Πτολεμαϊδας . Στη συνέχεια και αφού οι Γερμανοί και οι ντόπιοι συνεργάτες τους λαφυραγώγησαν όλα τα σπίτια του χωριού τα έβαλαν φωτιά και τα κατέστρεψαν ολοσχερώς . 

Ο συνταγματάρχης Καρλ Σύμερς (Karl Schümers), διοικητής του 7ου συντάγματος της 4ης μεραρχίας τεθωρακισμένων γρεναδιέρων των SS, ήταν ο επικεφαλής των Ναζί στους Πύργους και εκτός από αυτό το έγκλημα ευθύνεται  για τα ολοκαυτώματα της Κλεισούρας, της Ερμακιάς  και του Διστόμου όπου έχασαν τη ζωή τους πάνω από 1.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά.

Ένα μέρος των θυμάτων στους Πύργους ήταν πρόσφυγες από τον Πόντο που είχαν σωθεί από το δάσκαλο του Χίτλερ, τον Κεμάλ. Δυστυχώς το η Γενοκτονία εναντίον τους δεν τιμωρήθηκε και επαναλήφθηκε. Κεμαλισμός και Ναζισμός,  οι δύο όψεις του ίδιου φασιστικού, ρατσιστικού και διαστροφικού νομίσματος......

22 Απριλίου 1944:Το Ολοκαύτωμα στο Μεσόβουνο Εορδαίας, Κεμαλισμός- Ναζισμός

Θ. Μαλκίδης

Το Ολοκαύτωμα στο Μεσόβουνο Εορδαίας: Κεμαλισμός- Ναζισμός 

Είναι πάρα πολλές οι πόλεις και τα χωριά της πατρίδας μας όπου έγιναν Ολοκαυτώματα από τους Ναζί κατακτητές και τους Έλληνες συνεργάτες τους. Ανάμεσα στους μαρτυρικούς τόπους βρίσκονται αυτοί που κάτοικοί τους έγιναν δύο και τρεις φορές θύματα του φασισμού και των διαστροφικών εγκλημάτων του.  Μία φορά από το δάσκαλο Κεμάλ στη Μικρά Ασία, στον Πόντο, στη Θράκη και μία φορά από το μαθητή Χίτλερ στον ελλαδικό χώρο, όπως ήταν το Μεσόβουνο Εορδαίας.  Εκεί όπου κατέφυγαν οι διασωθέντες  της Γενοκτονίας από τον Κεμάλ και τους Νεότουρκους, όταν οι δυνάμεις τους εισήλθαν στον Πόντο. 

Στις 23 Οκτωβρίου του 1941 οι Ναζιστικές και οι συνεργάτες τους μπαίνουν στο Μεσόβουνο και το χωριό περικυκλώνεται. Συγκεντρώνονται όλοι  οι  κάτοικοι, χωρίζονται οι  άντρες ηλικίας 16 έως 69 χρόνων και δίνεται στα γυναικόπαιδα δίωρη διορία να συγκεντρώσουν «όσα κινητά πράγματα μπορούν». Ενώ αυτές μεταφέρονται στο γειτονικό χωριό Κομνηνά, όλοι οι συλληφθέντες άνδρες εκτελούνται «ομαδικώς και δι' αυτομάτων όπλων». Η αναφορά του νομάρχη Κοζάνης αναφέρεται σε 135 άτομα, της γερμανικής διοίκησης για 142, ενώ άλλες πηγές ανεβάζουν τους εκτελεσμένους σε 165.

Η τραγωδία έκλεισε με την καταστροφή του χωριού «δι' εμπρηστικών βομβών, εκτός πέντε οικιών και της εκκλησίας», ενώ τα περίπου 900 γυναικόπαιδα που επέζησαν, μεταφέρθηκαν στην Πτολεμαΐδα και διασκορπίστηκαν, «κατόπιν διαταγών των Γερμανικών Αρχών», στα χωριά του νομού, αλλά και στους νομούς Ημαθίας και Φλωρίνης προς  παραδειγματισμό.....

Tο Μεσόβουνο δέχεται μία ακόμη φορά τη βία των κατακτητών και των συνεργατών τους. Στις 22 Απριλίου 1944, τμήματά τους περικυκλώνουν το χωριό, «φονεύοντα πάντα κάτοικον όστις επεχείρει έστω και εκ φόβου να διαφύγη, αδιακρίτως φύλου και ηλικίας....Κατεστράφη παν ό,τι είχεν υπολειφθή εκ της κατά το έτος 1941 καταστροφής και παν ό,τι ανοικοδομήθη έκτοτε, καταστραφέντων εξ ολοκλήρου και δι' εμπρησμού όλων των οικιών, δημευθέντων των ζώων και χωρικών και φονευθέντων πολλών εκ των κατοίκων, οίτινες προσεπάθησαν να σωθώσι διά της φυγής. Περί τα 100 άτομα μεταφέρθησαν και ενεκλείσθησαν εις το Στρατόπεδον Συγκεντρώσεως Πτολεμαΐδος».

Μία ακόμη Τραγωδία που δημιούργησε ο μαθητής Χίτλερ, ακολουθώντας το δάσκαλο Κεμάλ, για την οποία μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει  Κάθαρση....