Θ. Μαλκίδης :H Γενοκτονία των Ελλήνων .Θράκη, Μικρά Ασία, Πόντος . Διδακτικό εγχειρίδιο .

 

 Θ. Μαλκίδης :H Γενοκτονία των Ελλήνων .Θράκη, Μικρά Ασία, Πόντος . Διδακτικό εγχειρίδιο 

Το Σύνταγμα των Ελλήνων στο άρθρο 16 παράγραφος 2 αναφέρει τα εξής: «H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες».  

Το παραπάνω απόσπασμα από το Σύνταγμα είναι σαφές

και η  αναγκαιότητα για ένα διδακτικό εγχειρίδιο που θα δείχνει την οδό της αναγνώρισης μέσω της παιδείας,  ώθησαν την προσπάθειά μας για τη δημιουργία του βιβλίου για τη Γενοκτονία στη Θράκη, στη Μικρά Ασία, στον Πόντο. Το εγχειρίδιο απευθύνεται σε μαθητές και μαθήτριες της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.  

28 Αυγούστου 1944: Ολοκαύτωμα Μαλάθυρου Χανίων

Μαλάθυρος Χανίων: Ένα ακόμη ατιμώρητο Ναζιστικό Ολοκαύτωμα

Η 28η Αυγούστου 1944 ήταν η ημέρα που οι Ναζί διέπραξαν ένα ακόμη μαζικό έγκλημα στο μαρτυρικό χωριό Μαλάθυρο στην ορεινή ενδοχώρα της πρώην επαρχίας Κισάμου. Τότε που  το χωριό τυλίχθηκε στο πένθος εξαιτίας της εκτέλεσης του ανδρικού πληθυσμού από τα Γερμανικά στρατεύματα κατοχής. Εξήντα δύο (62) άνδρες έστησαν οι Γερμανοί στο εκτελεστικό απόσπασμα μέσα στο φαράγγι πλησίον του Μάκρωνα, γειτονιά του Βουλγάρω .

Μνήμη Ηρώων στην Κύπρο το 1974.

 

ΣΤΗΝ ΙΕΡΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ
ΤΗΣ  ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ
1974


Το κείμενο για τον ΗΡΩΑ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗ ΠΑΥΛΟ ΚΟΥΡΟΥΠΗ διοικητή του 251 Τάγματος Πεζικού της Κερύνειας, ήταν μια ομιλία του γράφοντος, το 2008 σε ειδική τελετή Μνήμης & Τιμής που οργάνωσε στη Λευκωσία ο Παγκύπριος Σύνδεσμος Εφέδρων Πυροβολικού.

Η ομιλία, μαζί με έναν τιμητικό πρόλογο του πολεμιστή - ταγματάρχη διοικητή του 336 Τάγματος Εφέδρων του 1974 στον Άγιο Παύλο Λευκωσίας, και λοχαγού το 1964 στις Μάχες της Τηλλυρίας με τον νεοσύστατο τότε 206 Τάγμα Πεζικού της Εθνικής Φρουράς, στρατηγού εν αποστρατεία Δημήτρη Αλευρομάγειρου, κυκλοφορεί ήδη σε βιβλιαράκι των εκδόσεων ΑΙΓΑΙΟΝ και διατίθεται στο βιβλιοπωλεί ΕΡΜΑ της Λευκωσίας για όσους ενδιαφέρονται.


ΟΜΙΛΙΑ του Λάζαρου Μαύρου 

ΓΙΑ ΤΟΝ Η Ρ Ω Ι Κ Ο ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗ 
Π Α Υ Λ Ο Κ Ο Υ Ρ Ο Υ Π Η 

ΔΙΟΙΚΗΤΗ ΤΟΥ 2 5 1 Τ. Π. ΤΗΣ Κ Ε Ρ Υ Ν Ε Ι Α Σ 

Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο Όχι να πούνε.

Θ. Μαλκίδης 

Με τα λόγια του Καβάφη για τον Ελληνισμό της Κύπρου, του Αιγαίου και της Θράκης. 

Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα

Που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο Όχι

Να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος τόχει

Έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντας το πέρα

 

Πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθσί του.

Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Αν ρωτιούνταν πάλι,

Όχι θα ξαναέλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει

Εκείνο το όχι – το σωστό- εις όλην την ζωή του.  

Η συνέντευξή μου στο ραδιοφωνικό σταθμό Παραπολιτικά 

Αιχμηρό σκίτσο κατά Ερντογάν στην Αυστραλία - Το φέσι με τις νεκροκεφαλές και ένα πύρινο άρθρο

 

Με ένα πύρινο άρθρο του δημοσιογράφου Luke Slattery που καταγράφει δίχως στρογγυλοποιήσεις την τουρκική επιθετικότητα εναντίον της Ελλάδας και ταυτόχρονα καλεί τους Αυστραλούς να απόσχουν από μελλοντικές εκδηλώσεις για την επέτειο της απόβασης στην Καλλίπολη σε τουρκικό έδαφος, ως διαμαρτυρία για όσα έχει πράξει και συνεχίζει εναντίον της Ελλάδας, η εθνικής κυκλοφορίας εφημερίδα «Τhe Australian» έδωσε το στίγμα της αυστραλιανής κοινής γνώμης για όσα συμβαίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο και προκάλεσε την έντονη δυσαρέσκεια και επίσημη αντίδραση της Τουρκίας.

Το κείμενο το οποίο συνοδεύεται από ένα ιδιαίτερα αιχμηρό σκίτσο του Eric Lobbeck, το οποίο απεικονίζει τον Τούρκο πρόεδρο να κρατά ένα φέσι με νεκροκεφαλές, οδήγησε τον πρέσβη της Τουρκίας στην Αυστραλία Korhan Karakoc να εκφράσει τη δημόσια δυσαρέσκεια της χώρας του, με τη σημείωση πως -κατά τη γνώμη του- δεν αποτυπώνει τα αισθήματα των Αυστραλών για την Τουρκία.

Το μοναδικό δικαστήριο που αφορά την Τουρκία είναι το Διεθνές Ποινικό της Χάγης

Θεοφάνης Μαλκίδης

Η Χάγη που αφορά την Τουρκία είναι το Διεθνές Ποινικό της Δικαστήριο. 

 

Στο τέταρτο βιβλίο του, ο  Ηρόδοτος αναφέρεται στους  Πέρσες που  ζητούσαν «Γη και Ύδωρ» απ' τις πόλεις και τους λαούς που τους παραδίδονταν και ειδικότερα  στην απάντηση του Βασιλιά Ιδαθύρσου των Σκυθών προς τον  Δαρείο. Στο πέμπτο βιβλίο, ο πατέρας της Ιστορίας, γράφει για το Βασιλιά των Περσών Δαρείο ο οποίος ζητά «Γη και ύδωρ»  από τον Βασιλιά των Μακεδόνων Αμύντα, ενώ  στο έκτο βιβλίο, αναφέρεται στους αγγελιαφόρους που φτάνουν σε όλη την Ελλάδα που ζητούν την παράδοσή της.

Δήλωση υποταγής από κάθε δικαίωμα, πράξη αναγνώρισης πάνω σε όλα, ακόμα και οι ζωές τους, οι οποίες άνηκαν στον Βασιλιά των Περσών.  Όταν,  οι αγγελιαφόροι έφτασαν στην Σπάρτη και την Αθήνα, απαιτώντας γη και ύδωρ, οι μεν Σπαρτιάτες τους πέταξαν σε ένα βαθύ πηγάδι,  οι δε  Αθηναίοι σε ένα βάραθρο, λέγοντάς τους πως θα τα βρουν εκεί….

Από τις αρχές του 20^ου  αιώνα με το σχεδιασμό, την οργάνωση και την εκτέλεση της Γενοκτονίας από το Οθωμανικό- Νεοτουρκικό κράτος και στη συνέχεια από το καθεστώς του δασκάλου του Χίτλερ Μουσταφά Κεμάλ ξεκίνησε το σχέδιο εξαφάνισης του Ελληνισμού της Ιωνίας, του Πόντου, της Θράκης, της Καππαδοκίας. Στη συνέχεια η Τουρκία επεδίωξε και κατάφερε να εξαφανίσει τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, της Τενέδου και της Ίμβρου με μεθόδους Ολοκαυτώματος που κατέληξαν σε «νύχτες κρυστάλλων» (Σεπτεμβριανά), οικονομικό στραγγαλισμό και απελάσεις, ενώ η Κύπρος ήταν αυτή που δέχτηκε εν τέλει και τη στρατιωτική έκφραση του κρατικού και παρακρατικού μηχανισμού.

Το Αιγαίο σήμερα  αποτελεί πλέον το σχετικό Τουρκικό επεκτατικό δόγμα με θεωρίες και πρακτικές για «Γαλάζιες Πατρίδες» και «Στρατηγικό βάθος» που είναι αντιγραφή και εξέλιξη του μεσοπολεμικού «ζωτικού χώρου» του Χίτλερ και των Ναζί:  Θαλάσσιες ζώνες, ενεργειακά,  αποκλειστική οικονομική ζώνη, υφαλοκρηπίδα,  εναέριος χώρος, ως ζητήματα του «διαλόγου» και της Χάγης.

Πρέπει  όμως να γίνει   ξεκάθαρο αφού ετοιμάζεται ως διαπίστευση- διαπίστωση της εθνικής μας κυριαρχίας στο Αιγαίο  η προσφυγή στη Χάγη, το εξής :  Εάν η Ελλάδα εναποθέσει στα χέρια του Δικαστηρίου την εθνική της κυριαρχία κινδυνεύει να χάσει κατά ποσοστό εδάφη-νησιά, αιγιαλίτιδα ζώνη (χωρικά ύδατα), εναέριο χώρο και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, ή ό,τι απαιτήσει η Τουρκία. Και όλα έχοντας επιπλέον υπόψη τη Συμφωνία  της Μαδρίτης (1997), όπου η Ελλάδα αναγνώρισε «νόμιμα ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας»  στο Αιγαίο και παραιτήθηκε από ενέργειες «χωρίς την συγκατάθεση της Τουρκίας» και το Ελσίνκι (1999) , όπου η Ελλάδα υπέγραψε το κείμενο συμπερασμάτων της ΕΕ, όπου η χώρα μας αποδέχτηκε «όλες τις εκκρεμούσες συνοριακές διαφορές και άλλα σχετικά θέματα».

Επιπλέον η Ελλάδα με δήλωσή της, το 1994, αναγνώρισε ως υποχρεωτική τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, υπό την αίρεση της αμοιβαιότητας, αντίθετα η Τουρκία δεν έχει αναγνωρίσει τη γενική δικαιοδοσία, ενώ είναι γνωστόν ότι δεν έχει υπογράψει ούτε τη Σύμβαση περί Δικαίου της θάλασσας (1982) . Οπότε με ποιο δίκαιο θα δικάσει η Χάγη τον μονομερή (!) διαμοιρασμό του Αιγαίου και της ελληνικής ΑΟΖ αφού η Ελλάδα δεν διεκδικεί κάτι από την Τουρκία;

Ο σεβασμός και η επίκληση του διεθνούς δικαίου πρέπει να μετουσιώνεται σε πολιτικές και διπλωματικές πρωτοβουλίες και στρατιωτική ετοιμότητα οι οποίες οφείλουν προστατεύουν τα εθνικά μας συμφέροντα. Είναι σίγουρο ότι χρειάζεται λειτουργική και πρακτική αντιμετώπιση των εξαιρετικής σημασίας για τη συνέχειά μας ζητημάτων. Ο αληθινός Ελληνισμός δεν έχει καμία σχέση με την Ύβρη και τον ευτελισμό, με την παράδοση για λίγα χρόνια «ειρήνης»....

Η Ελλάδα οφείλει και πρέπει να προστατεύει τα κυριαρχικά της δικαιώματα, ενώ η αυτονόητη πολιτική και διπλωματική της πράξη  είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Είναι σαφές  παράλληλα ότι δεν βοηθούν κινήσεις όπως η μερική επέκταση των χωρικών υδάτων στο Ιόνιο ή η μερική οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών με την Αίγυπτο που αναδεικνύουν το μη ρυθμιζόμενο ζήτημα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως επιχείρημα από την Τουρκία υπέρ της ύπαρξης «ειδικών περιπτώσεων-περιστάσεων» στο Αιγαίο ή την Ανατολική Μεσόγειο. Το πειρατικό πλοίο κατά κυριολεξία, «Ουρουτς Ρέις», αφού φέρει το όνομα του πειρατή του Αιγαίου στο Μεσαίωνα, δείχνει τις Τουρκικές προθέσεις.

 Η πρόταση είναι σαφής: η  μόνη Χάγη που αφορά την Τουρκία είναι το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για τα ατιμώρητα εγκλήματά της. Για τα εγκλήματα εναντίον των Ελλήνων και άλλων λαών, εναντίον θρησκευτικών, εθνοτικών  και πολιτικών  ομάδων. Μετά τη καταδίκη της στη «Νυρεμβέργη» που της αναλογεί, όπως άλλωστε έγινε και σε περιπτώσεις άλλων κρατών, καθεστώτων και ηγετών, ειδικά για ζητήματα εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, όπως είναι η Γενοκτονία για την οποία δεν υπάρχει παραγραφή, τότε η περιοχή του Αιγαίου και της ανατολικής  Μεσογείου θα είναι διαφορετική…..

 

 Η συνέντευξή μου για τον Ελληνισμό και την Τουρκία στο ραδιοφωνικό σταθμό Μετρόπολις Θεσσαλονίκης Μακεδονίας 

Και Φτωχοί και Αγράμματοι; Μνήμη Αγίου Κοσμά του Αιτωλού

Θ. Μαλκίδης

Και Φτωχοί και Αγράμματοι; Μνήμη Αγίου Κοσμά του Αιτωλού

«Ἁµαρτάνετε πολύ νά τά ἀφήνετε τά παιδιά ἀγράµµατα καί τυφλά, καί µή µόνον φροντίζετε νά τούς ἀφήσετε πλούτη καί ὑποστατικά, καί µετά τόν θάνατό σας νά τά τρῶν καί νά τά πίνουν καί νά σᾶς ὀπισολογοῦν. Καλύτερα νά τά ἀφήσετε φτωχά καί γραµµατισµένα, παρά πλούσια καί ἀγράµµατα» .

Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο πατροΚοσμάς των υπόδουλων Ελλήνων, λέγοντας τα παραπάνω λόγια απευθυνόταν στο γένος των Ελλήνων που έβλεπε την καταπίεση των Οθωμανών και των συνεργατών τους να γίνεται ολοένα και σκληρότερη, έχοντας όμως πίστη στο Θεό και πεποίθηση στο Ρωμαίικο, ότι μπορούν τα γράμματα να γίνουν πρωταγωνιστικό μέσο απελευθέρωσης.

Οι 400 τόνοι οστών Ελληνίδων και Ελλήνων

 «…400 τόνους ο

…»

Θ. Μαλκίδης 

Τις ημέρες του 1922 γραφόταν δύο από τις τελευταίες πράξεις της Γενοκτονίας εναντίον των Ελλήνων της Θράκης, της Μικράς Ασίας, του Πόντου. Μία ήταν καταστροφή της Σμύρνης και η άλλη η ανακωχή των Μουδανιών, με την οποία ο Ελληνισμός υποχρεώθηκε σε φυγή και από τη Θράκη.

Από τον όμορφο αυτό λιμένα όμως της Θρακικής ενδοχώρας, δεκαπέντε μήνες αργότερα θα διαδραματιζόταν η τελευταία και πιο φρικιαστική πράξη του Ελληνικού Ολοκαυτώματος. Μπορεί οι Νεότουρκοι, Τζεμάλ, Ενβέρ και Ταλαάτ πασά και ο Μουσταφά Κεμάλ, να δολοφόνησαν 1.000.000 Έλληνες και Ελληνίδες, αλλά φρόντισαν να τα εξαφανίσουν τα ίχνη τους, με ένα τρόπο που αφού δεν τιμωρήθηκε. επαναλήφθηκε από τον πιστό τους μαθητή Χίτλερ, λίγα χρόνια αργότερα.

Ο Χ. Αγγελομάτης στο βιβλίο του «Χρονικόν Μεγάλης Τραγωδίας» (Αθήνα 1924) αναφέρεται στο μέγεθος του εγκλήματος, τους θύτες και τους συνεργάτες τους: «Οι παλαιότεροι θα ενθυμούνται την δημοσιευθείσαν είδησιν εις τα αθηναϊκάς εφημερίδας, μίαν ημέρα του Φεβρουαρίου του 1924. Το προσεγγίσαν εις την Θεσσαλονίκην αγγλικόν πλοίον “Ζαν”, μετέφερε 400 τόννους οστών Ελλήνων, από τα Μουδανιά της Μικράς Ασίας εις την Μασσαλίαν, προς βιομηχανοποίησιν. Οι εργάται του λιμένος Θεσσαλονίκης, πληροφορηθέντες το γεγονός, εμπόδισαν το πλοίον να αποπλεύσει, επενέβη όμως ο Άγγλος πρόξενος και επετράπη ο απόπλους» .

“Συνωστισμένοι" στη Σμύρνη και το Αιγαίο . Η Ύβρις και η υποταγή στην Τουρκία

Θ. Μαλκίδης

“Συνωστισμένοι στη Σμύρνη”.

Η παρακμή της Πολιτικής και η Υβρις  της Ιστορίας

Είναι περιττό να αναφερθούμε στους συμβολισμούς  που υπάρχουν στη Σμύρνη. Εδώ και αιώνες   ο Ελληνισμός είχε και έχει ως  σημείο αναφοράς τη Ιωνική πόλη, ως κέντρο πίστης, πολιτισμού, αρχιτεκτονικής, ιστορίας, αθλητισμού, ζωής αλλά και θανάτου.

Η άνοδος του τουρκικού εθνικισμού με την εδραίωση του φασιστικού κινήματος των Νεότουρκων στην εξουσία καθώς  και συμφέροντα συνδεόμενα σε μεγάλο βαθμό με την διείσδυση της Γερμανίας, η οποία έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο, καθώς και  της Αγγλίας, της Γαλλίας, των ΗΠΑ και της Ρωσίας- ΕΣΣΔ στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, οδήγησαν στη Γενοκτονία των Ελλήνων.  Από τους πάνω από 2.700.000 Έλληνες του 1914, πάνω από 1.000.000 δολοφονήθηκαν, ενώ 1.300.000 ήρθαν ως πρόσφυγες στην Ελλάδα.

Το τελευταίο μέρος της σύγχρονης Ελληνικής τραγωδίας διαδραματίζεται τον Αύγουστο – Σεπτέμβριο του 1922, όταν  αρχίζει η επίθεση του δασκάλου του Χίτλερ, Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος  έχει υπογράψει σύμφωνο φιλίας και συνεργασίας με τη Σοβιετική Ένωση, αλλά και  με τη Γαλλία και Ιταλία, ενώ οι Βρετανοί φωτογράφιζαν την φωτιά στην προκυμαία της Σμύρνης.....

Η εκδίωξη των Ελλήνων από  τους Νεότουρκους και τον Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος στράφηκε με  μανία εναντίον του Ελληνισμού, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα όχι μόνο στην ελληνική αλλά και στην ανθρώπινη ιστορία.  Η Γενοκτονία των Ελλήνων  είναι ένα ζήτημα το οποίο παρέμεινε στο περιθώριο για πολλά χρόνια και μάλιστα απουσιάζει μέχρι σήμερα .

Κάθε λαός  και εν προκειμένω ο Ελληνικός, έχει το δικαίωμα  στην μνήμη, έχουν  το δικαίωμα να απαιτεί με επιμονή την επίσημη αναγνώριση από θύτη, όλων  των εγκλημάτων που διαπράχτηκαν σε βάρος του.

Ειδικά σήμερα που προετοιμαζεται η αποδοχή του "συνωστισμού" και στο Αιγαίο.... 

Ο ατιμώρητος Αττίλας συνεχίζεται....

Ο ατιμώρητος Αττίλας συνεχίζεται. 

Το άρθρο μου στη εφημερίδα ΕΣΤΊΑ σήμερα

Από τη Σμύρνη στο Δίστομο και τα Καλάβρυτα, από τον Κεμάλ στον Χίτλερ στο Αιγαίο και τον Ερντογάν...

 

Θ. Μαλκίδης 

Ο Κεμαλισμός ως πρόδρομος του Ναζισμού και ο  Κεμάλ ως δάσκαλος του Χίτλερ και το ατιμώρητο έγκλημα που επαναλαμβάνεται στο Αιγαίο 

Είναι γεγονός ότι οι Ναζί πήραν τα βασικά "μαθήματα" ολοκληρωτικής εξαφάνισης ενός λαού από τους  Κεμαλικούς, με τους οποίους άλλωστε Γερμανοί αξιωματικοί είχαν συνεργαστεί στις αρχές του 20ου αιώνα. Η Γενοκτονία των Ελλήνων, στον Πόντο, στην κεντρική Μικρά Ασία, στη Θράκη, στην Καππαδοκία,  αποτέλεσε   σχέδιο που εφαρμόστηκε με τον ίδιο τρόπο εναντίον των λαών της Ευρώπης από το 1933 έως το 1945. 

Ειδικά οι Έλληνες δοκιμάστηκαν από ένα μηχανισμό εξολόθρευσης από τη Φώκαια, την Τραπεζούντα μέχρι τη Σμύρνη και την Αδριανούπολη, ο οποίος λίγο αργότερα αναπαράχθηκε στον ελλαδικό χώρο στο Δίστομο, στα Καλάβρυτα, στο Χορτιάτη, στα Κερδύλια, στην Κάνδανο, στην Ξυλαγανή της Ροδόπης, στο Δοξάτο της Δράμας, στους Πύργους και στο Μεσόβουνο Εορδαίας.

Τον Σεπτέμβριο του 1922 ο «Λαϊκός Παρατηρητής», επίσημη εφημερίδα των Ναζί,  έγραφε ότι  «σε αυτές τις μέρες της ατίμωσης και της ατιμίας ένα όνομα αποδεικνύει τι μπορεί να πετύχει ένας αληθινός άνδρας. [...] Η νίκη του Μουσταφά Κεμάλ Πασά θα μας δώσει νέα δύναμη και θα δυναμώσει την πίστη μας στο ανίκητο του πνεύματος του ηρωισμού» 

Η Τουρκία του Κεμάλ  προσφερόταν ως υπόδειγμα κράτους που είχε εκκαθαρίσει τον πληθυσμό της από τα "επικίνδυνα"  στοιχεία. Οι Έλληνες και οι  Αρμένιοι παραλληλίζονταν με τους Εβραίους, ενώ λίγο αργότερα ο Χίτλερ σχεδιάζοντας τη δική του "Τελική Λύση", έλεγε το "ποιος θυμάται σήμερα τους Αρμένιους"!

Ο Δάσκαλος και ο Μαθητής, ο Μουσταφά Κεμάλ και ο Αδόλφος Χίτλερ, συνιστούν την έκφραση του ολοκληρωτισμού, ο Κεμαλισμός και ο Ναζισμός, αποτελούν την ίδια έκφανση του Φασισμού, που από τις Γενοκτονίες πέρασε στα Ολοκαυτώματα. Η ανάδειξη του ομοιοτήτων του Κεμαλισμού και του Ναζισμού, συνιστά ανθρώπινο, πολιτικό, ερευνητικό και κυρίως ηθικό καθήκον και χρέος, για να καταδικαστούν  και να αποκαθηλωθούν  τα πιο ολοκληρωτικά  καθεστώτα και ιδεολογίες που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα. 

Ο Κεμαλισμός  αποτελεί συνώνυμο του Ναζισμού και συνιστά μία Φασιστική, εθνικιστική και ρατσιστική ιδεολογία η οποία εκφρασμένη με την πιο ακραία διαστροφική βαρβαρότητα, στέρησε τη ζωή σε εκατομμύρια ανθρώπους. Το δυστύχημα είναι ότι οι Ναζί δολοφόνησαν δέκα χρόνια και η νίκη των αντιφασιστικών δυνάμεων τους σταμάτησε, οι Κεμαλικοί συνεχίζουν να δολοφονούν, χωρίς καμία αντίδραση, εκατό χρόνια! 

Υ. Γ όταν ένα έγκλημα δεν τιμωρείται , επαναλαμβάνεται:  To Αιγαίο, η Κύπρος, η Θράκη είναι η  απόδειξη.... 

Υ. Γ. Η συνέντευξή μου για τον Ελληνισμό και την Τουρκία

Αιγαίο- Ελληνισμός: Από το Καστελόριζο στη Ζουράφα.

Θ. Μαλκίδης 

Από το Καστελόριζο στη Ζουράφα. 

1. Εθνική κυριαρχία και Αιγαίο

Η συζήτηση που έχει ξεκινήσει στην Ελλάδα για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), έφερε στο προσκήνιο θέματα με μεγάλο εθνικό και διεθνές ενδιαφέρον. Παράλληλα αναδείχτηκαν και συνιστώσες που σχετίζονται με τα παραπάνω και ιδιαίτερα με το κατά πόσο η Ελλάδα μπορεί- στην παρούσα συγκυρία- να ανακηρύξει την ΑΟΖ και εάν αυτή περιλαμβάνει όλη την ελληνική επικράτεια. Το πρόβλημα του Καστελόριζου ήταν το πρώτο που προέκυψε και μάλιστα με ιδιαίτερα προκλητικό τρόπο, αν ληφθούν υπόψη οι δηλώσεις του Τούρκου  προέδρου και υπουργού Εξωτερικών, καθώς και των κάθε λογής στρατιωτικών, αναλυτών κλπ.

Η ΑΟΖ και τα προβλήματά περί οριοθέτησης και ανακήρυξης είχαν και έχουν και συνέχεια. Η επόμενη έντονη αμφισβήτηση προέκυψε στο βόρειο ακρότατο όριο της ελληνικής  κυριαρχίας: στη Ζουράφα (Λαδόξερα). Εκεί που για χρόνια, όπως και σε όλο το Θρακικό Πέλαγος, αμφισβητείται η ελληνική παρουσία, ωστόσο στους τελευταίους μήνες και ημέρες, οι ενέργειες της Τουρκίας, έχουν κορυφωθεί με τρόπο προκλητικό, ως συνήθως.   

 

16 Αυγούστου 1943. Η σφαγή στο Κομμένο της Άρτας

 

Το Ναζιστικό Ολοκαύτωμα στο Κομμένο της Άρτας 

Το Κομμένο ήταν ένα μικρό χωριό στην άκρη του Αμβρακικού, στις εκβολές του ποταμού Αράχθου.  Στις 12 Αυγούστου 1943, λίγο πριν το μεσημέρι, ένα γερμανικό αυτοκίνητο έφτασε στο Κομμένο, για να ερευνήσει αν πράγματι στο Κομμένο δρούσαν ομάδες ανταρτών, όπως έλεγαν οι πληροφορίες που είχαν συλλέξει . 

Πεσόντες και αγνοούμενοι της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου. Κύπρος 15 Αυγούστου 1974

 

   

Θ. Μαλκίδης 

Ανήμερα της Παναγίας του 1974 έγινε μία από τις πιο άνισες αλλά και ηρωικές μάχες στην Ελληνική Ιστορία. Οι 318 Έλληνες εναντίον των 6900 Τούρκων.Επέλεξα να γράψω σήμερα Δεκαπενταύγουστο για το γεγονός αυτό ως μικρή συμβολή ανάδειξής του και επίκλησης της εορτάζουσας Παναγίας μας για ανάπαυση όλων των πεσόντων της Ελληνικής αντίστασης στην Κύπρο το 1974 και εύρεσης όλων των αγνοουμένων .

 Στη συνέχεια θα διαβάσετε 56 ονόματα νεκρών και 49 ονόματα αγνοουμένων της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου ( ΕΛ.ΔΥ.Κ. , ) το 1974 , οι οποίοι έκαναν την υπέρτατη θυσία...

ΒΑΘΜΟΣ-ΟΝΟΜΑΤΑ-ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ

Αττίλας δύο 1974, Σολωμός Σολωμού 1996, Ερντογάν 2020.

 

Θ. Μαλκίδης 

Αττίλας 2, Σολωμός Σολωμού, Ερντογάν 

Κατά τραγική ειρωνεία η πράξη  απελευθέρωσης του Σολωμού Σολωμού στις 14 Αυγούστου 1996, συνέπεσε με την 14η Αυγούστου 1974, όταν ο τουρκικός φασιστικός στρατός ολοκλήρωνε το βιασμό της Κύπρου με τον Αττίλα 2 και συμπίπτει με την νέα εισβολή του Ερντογάν. 


Με τον Κυπριακό Ελληνισμό έχω μακροχρόνιους, ιστορικούς και προσωπικούς δεσμούς. Με εμπνέει ως άνθρωπο ο  αγώνας αυτού του κομματιού του Ελληνικού λαού  για την απελευθέρωσή του από τους αποικιοκράτες, με εμπνέει ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης, ο Γρηγόρης Αυξεντίου, ο Κυριάκος Μάτσης και χιλιάδες άλλοι αγωνιστές, με εμπνέει η αντίσταση στους Τούρκους φασίστες κατακτητές το 1974, ο αγώνας των νέων, των  μαθητών, των  μοτοσικλετιστών, ο Θεόφιλος Γεωργιάδης, ο Τάσος Ισαάκ, ο Σολωμός Σολωμού.

Αντίσταση στην ταπείνωση

 

ΘΕΟΦΑΝΗΣ ΜΑΛΚΙΔΗΣ: <<Εάν η Ελλάδα εναποθέσει  την εθνική της κυριαρχία σε <<διάλογο>> και διεθνές δικαστήριο, κινδυνεύει να υποστεί απώλεια σε  εδάφη και νησιά, χωρικά ύδατα, εναέριο χώρο και αποκλειστική οικονομική ζώνη >>

Συνέντευξη στην εφημερίδα ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ της Κατερίνης 

Τα σύννεφα του πολέμου ποτέ δεν έπαψαν να απειλούν τη χώρα μας. Αν ανατρέξουμε στις θύμισες μας όλοι έχουμε στιγμές που φοβηθήκαμε πολύ. Προσωπικό μας βίωμα το άκουσμα από ραδιοφώνου, δήλωσης Τούρκου Πρωθυπουργού: «θα πιώ καφέ στην Αθήνα». Αυτό στα πρώτα χρόνια της 10ετίας του 1960.

Από τότε πέρασε πολύς καιρός και σήμερα οι απειλές είναι πιο «κομψές», και με τα χρόνια ακόμα και οι φόβοι μας ατονούν, άσχετα αν οι κίνδυνοι παραμένουν. Αλλά και ως κοινωνία περνούμε μια περίοδο που οι εθνικοί φόβοι μετά από τόσα χρόνια ειρήνης και πλύσης εγκεφάλου, θεωρούνται «ντεμοντέ».

Σήμερα βρίσκεται στην πόλη μας ο Θεοφάνης Μαλκίδης. Μιλήσαμε μαζί του και του εκθέσαμε τους προβληματισμούς για τη σημερινή κατάσταση. Ο κ. Μαλκίδης δεν υποστέλλει τη σημαία του μαχητή. Γνωρίζει καλά το θέμα, έχει μελετήσει την τουρκική πολιτική σε βάθος. Γνωρίζει που οδηγούν τα πράγματα, όχι τώρα, αλλά με σχέδιο από καιρό. Ίσως τώρα νοιώθουν ότι πλησιάζει η ώρα να κάνουν το επόμενο βήμα. Γι αυτό χρειάζεται επαγρύπνηση. Κυρίως από το λαό. Από τους υποψιασμένους Έλληνες.

Εντύπωση προκαλούν δύο παράγραφοι από τη συνέντευξη που μας παραχώρησε. Η πρώτη είναι σχετική με την πολυσυζητημένη προσφυγή στη Χάγη για την οποία είναι αφοπλιστικός: «Εάν η Ελλάδα εναποθέσει στα χέρια του Δικαστηρίου την εθνική της κυριαρχία κινδυνεύει να χάσει κατά ποσοστό εδάφη-νησιά, χωρικά ύδατα, FIR, και ΑΟΖ». 

Η δεύτερη αφορά έναν πιθανό συμβιβασμό, που ακροθιγώς , φέρνουν στο προσκήνιο. Τι πρέπει λοιπόν να γίνει;

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

12 Αυγούστου 2010. Η δολοφονία του Αριστοτέλη Γκούμα

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

Αριστοτέλης Γκούμας-Χιμάρα. Η δολοφονία του Ελληνισμού συνεχίζεται

Συνηθίζεται να λέγεται ότι το έγκλημα που δεν τιμωρείται επαναλαμβάνεται. Αυτό που τελεί ο θύτης, αυτό που βιώνει το θύμα, όταν δεν τιμωρείται επαναλαμβάνεται και μάλιστα με τραγικότερο και πιο επώδυνο τρόπο.

Λίγο πριν ,λίγο μετά τον Δεκαπενταύγουστο και την Παναγία μας, η Εκκλησία και ο λαός μας, τιμά την μνήμη των Αγίων Μαρτύρων της Πίστεως και της Πατρίδος, κληρικών, οι οποίοι υπέστησαν μαρτύρια και βρήκαν φρικτό θάνατο, τις ημέρες κατά τις οποίες εξελίχθηκε η Μικρασιατική καταστροφή.

Αναστασία Ισαάκ:Να βρεθούν οι δολοφόνοι του πατέρα μου!

 

Θ. Μαλκίδης

Οι δολοφόνοι του Τάσου Ισαάκ, του Σολωμού Σολωμού,της Κύπρου και του Ελληνισμού.

Τούτες τις ώρες του 1996 δολοφονούνταν από τα τουρκικά στρατεύματα εισβολής και κατοχής ο Τάσος Ισαάκ. Ανιδιοτελής αγωνιστής του Ελληνισμού ο οποίος  ζήτησε το αυτονόητο για τους ανθρώπους, τις Ελληνίδες και τους Έλληνες: Ελευθερία !

Με είχε  συγκινήσει  η συνάντησή μου με την αδελφή και την κόρη του δολοφονημένου από τους Τούρκους εισβολείς Τάσου Ισαάκ. Μαζί με τον Σολωμού Σολωμού, ο Τάσος Ισαάκ αποτελεί έναν από τους νέους μάρτυρες που θυμίζουν στο μιθριδατισμένο κοινωνικό σώμα  τη βαρβαρότητα εδώ 46 χρόνια στην Κύπρο.

Η κόρη του Τάσου, η οποία πριν 24 χρόνια αγέννητη πήρε το όνομα του πατέρα της,   στη συνάντησή της με ανώτατους θεσμικούς της Ελληνικής Δημοκρατίας είχε ζήτησε το αυτονόητο: Να βρεθούν οι δολοφόνοι του πατέρα της που κυκλοφορούν ελεύθεροι, ατιμώρητοι, χωρίς ενοχές και τύψεις και να αποδοθεί δικαιοσύνη. 

Και μαζί με την Αναστασία Ισαάκ όλοι εμείς ζητάμε να βρεθούν οι  δολοφόνοι του Τάσου, οι εκτελεστές του Σολωμού, του Θεόφιλου Γεωργιάδη, των στρατιωτών και των πολιτών που δολοφονήθηκαν και σφαγιάστηκαν το 1974 και συνεχίζουν να δολοφονούνται έως σήμερα. 

Η επίλυση του Τουρκικού προβλήματος

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

Η επίλυση του Τουρκικού προβλήματος 

 Οι (συνεχείς) πρωτοβουλίες της Τουρκίας για τη Θράκη- και προφανώς και για το Αιγαίο και την Κύπρο- (αιτήματα για θρησκευτικές ελευθερίες, απαιτήσεις για διδασκαλία στην τουρκική γλώσσα,  κινήσεις ψευτομουφτήδων και “συμβουλευτικών επιτροπών”,  επενδύσεις, κ.ά  ), οι δηλώσεις και πριν από την πανδημία οι προκλητικές επισκέψεις του Ερντογάν και των Τούρκων υπουργών, βουλευτών και άλλων παραγόντων, επιβεβαιώνουν  για ακόμη μία φορά την πολιτική της γειτονικής χώρας για την ελληνική Θράκη. Μάλιστα αν αυτό συνδυαστεί και με το γεγονός ένας σημαντικός  κλάδος κρατικών και παρακρατικών δομών της τουρκικής πολιτικής έχει  σαν στόχο τη Θράκη, τότε οι παρακάτω επισημάνσεις αποκτούν  πρακτικό και ουσιαστικό  πλέον περιεχόμενο.

1. Είναι γεγονός ότι μέχρι σήμερα η τουρκική πρακτική για την ελληνική Θράκη έχει περάσει κάθε διπλωματική, πόσο μάλλον την “ηθική” οδό και κινείται σε παρακρατικές λεωφόρους. Στο πρόσφατο παρελθόν η οργάνωση «Εργκενεγκόν» και οι μέχρι τώρα αποκαλύψεις για τη δραστηριότητά της,  είχαν επιβεβαιώσει ότι οι δομές του τουρκικού μηχανισμού, κράτος, στρατός, παρακράτος, λειτουργούν σε  πλήρη αρμονία και καθολική συνεργασία έχοντας σαν στόχους όχι μόνο μέσα στην τουρκική επικράτεια, αλλά και εκτός.  Μάλιστα η Θράκη αποτελεί έναν στρατηγικό στόχο, μία κεντρική επιλογή με διακριτές και ουσιαστικές στοχεύσεις. Εναντίον προσώπων  που αποκαλύπτουν  τη δράση του τουρκικού επεκτατισμού και εθνικισμού στη Θράκη. Τα έγγραφα που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας για την παρακολούθηση Ελλήνων πολιτών της Θράκης από την Τουρκία είναι διαφωτιστικά….

Παράλληλα θεσμοί που απολαμβάνουν τη στήριξη αυτού του  κύκλου εθνικιστικών πράξεων, αποτελούν κέντρα    έκνομων ενεργειών που αμφισβητούν και υποσκάπτουν την ακεραιότητα και κυριαρχία της Ελλάδας. Και αυτές οι διαπιστώσεις αποτελούν την αρχή μόνο ενός παγόβουνου που το λιώσιμό του θα αποκαλύψει και άλλες πράξεις που αναιρούν τις διακηρύξεις για ειρηνική συμβίωση και προετοιμάζουν ένταση και διαρκή πολιτική και στρατιωτική κρίση.

 2. Η Τουρκία προσπαθεί εδώ και χρόνια να αμφισβητήσει την ύπαρξη και άλλων συνιστωσών μέσα στους κόλπους των μουσουλμάνων, τόσο θρησκευτικά όσο και εθνοτικά. Για αυτήν  υπάρχουν μόνο σουνίτες και μόνο Τούρκοι, υπάρχει μόνο “τουρκική μειονότητα”. Μάλιστα με ενέργειές της προσπαθεί να επιβάλλει αυτήν την ρατσιστική και εθνικιστική  πραγματικότητα.

Είναι προφανές ότι η τουρκική πολιτική προσπαθεί να υπονομεύσει κάθε προσπάθεια διαφορετικότητας μέσα στους μουσουλμάνους, τρομοκρατώντας με κάθε τρόπο τις προσπάθειες των Πομάκων (και των Τσιγγάνων) για ανάκτηση της ταυτότητάς τους και απεμπλοκής από τους τουρκικούς εθνικιστικούς μηχανισμούς. Μάλιστα σε κάθε ευκαιρία γίνεται αναφορά από καθεστωτικούς παράγοντες από την Τουρκία, από τους ψευδομουφτήδες,  στη μία και ενιαία μειονότητα, δηλαδή την «τουρκική» και στον αγώνα που πρέπει να συνεχιστεί ώστε «να γίνει η δυτική Θράκη τουρκική!»

 3. Η συνεχή υπονόμευση και αμφισβήτηση με κάθε μέσο της ελληνικής κυριαρχίας στην ελληνική Θράκη, γιατί περί αυτού πρόκειται για όσους δεν έχουν κατανοήσει το μέγεθος του ζητήματος και αυτή η επισήμανση γίνεται πλέον και με αποδείξεις, αποκτά υπερτουρκικό χαρακτήρα και μορφή. Οι εντεινόμενες εσχάτως  κινήσεις από την Αλβανία και τα Σκόπια που μιλούν και πράττουν για μειονότητες που καταπιέζονται, περιουσίες και ιθαγένειες που πρέπει να αποδοθούν,  για προσφυγές σε διεθνή δικαστήρια ακόμη και για γενοκτονίες, αποτελούν μέρος ενός γνωστού σχεδίου  που ήδη εξυφαίνεται εδώ και δεκαετίες στη Θράκη από την Τουρκία. Μάλιστα τα συγκοινωνούντα αυτά δοχεία αποδεικνύουν τη συνεχή επικοινωνία τους είτε με ανταλλαγές επισκέψεων και συναντήσεων  (π.χ από τα Σκόπια στα κατεχόμενα) ή ακόμη και με κοινές πρωτοβουλίες που έχουν κοινό στόχο (π.χ εκδήλωση σε αίθουσα του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου «Τούρκων»  και «Μακεδόνων»).

 4. Έχουμε πολλές φορές αναφερθεί για την νέα μορφή εθνικιστικής πολιτικής της Τουρκίας στη Θράκη: την οικονομία. Με δεδομένη λοιπόν την κατάσταση στην Ελλάδα και ιδιαιτέρως στην Θράκη, οι τουρκικές επενδύσεις και σχετικές οικονομικές επενδύσεις αυξάνονται και εντείνονται με ό,τι αυτό σημαίνει.

 Το συμπέρασμα: Η Τουρκία αναπτύσσει για δεκαετίες ένα μηχανισμό αμφισβήτησης της εθνικής κυριαρχίας, της ελληνικής παρουσίας στη Θράκη Θράκη,  ένα μηχανισμό (ανα)παραγωγής  τουρκικού  εθνικισμού και επεκτατισμού στην ελληνική επικράτεια με  πολιτικές, οικονομικές, εκπαιδευτικές και άλλες συνιστώσες.

Η κατάσταση στη Θράκη με βάση την τουρκική πολιτική είναι μία πραγματικότητα, που δεν είναι άλλη από την ύπαρξη του τουρκικού προβλήματος. Του μοναδικού στην περιοχή, η επίλυση του οποίου είναι η προϋπόθεση  για την ειρήνη και τη σταθερότητα στην Ελλάδα και την περιοχή της.    

Η συνέντευξή μου στον τηλεοπτικό σταθμό Θράκη ΝΕΤ 

Το άγνωστο ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης το 1821

O ξεσηκωμός των κατοίκων της Σαμοθράκης (Απρίλιος 1821)

 

– Ο τουρκικός στόλος στο νησί (1η Σεπτεμβρίου 1821)

 

– Η πολυήμερη σφαγή των κατοίκων του νησιού και η ερήμωσή του

 

– Το λογχισμένο Ευαγγέλιο

 

 – Η πλήρης άγνοια για τη σφαγή της Σαμοθράκης

 

Ένα από τα ωραιότερα ελληνικά νησιά είναι αναμφίβολα η Σαμοθράκη. Βρίσκεται στο Θρακικό πέλαγος και εκτός από τις φυσικές ομορφιές της, παρουσιάζει και μεγάλο αρχαιολογικό ενδιαφέρον. Όπως και όλα σχεδόν τα μέρη όπου κατοικούσαν Έλληνες, οι κάτοικοι της Σαμοθράκης ξεσηκώθηκαν εναντίον των Τούρκων του 1821. Το πανέμορφο ακριτικό νησί πλήρωσε βαρύ τίμημα για την εξέγερση των κατοίκων του καθώς χιλιάδες απ’ αυτούς σφαγιάστηκαν από τους Τούρκους και χιλιάδες άλλοι πουλήθηκαν σαν σκλάβοι.

Και στο Αιγαίον Γη και Ύδωρ δε θα δώσουμε!

Θεοφάνης Μαλκίδης : Αιγαίον: Γη και Ύδωρ.

Αθήνα  Εκδόσεις Εύξεινος Λόγος 2020

 

Είναι γεγονός ότι η δημιουργία και η παραγωγή θεωρίας 

για μία σειρά από θέματα που αφορούν τον Ελληνισμό, 

όπως η  Γενοκτονία, η Θράκη, η Μακεδονία, η Βόρειος 

Ήπειρος, η Επανάσταση του 1821,  η Τουρκία, ο Κεμαλισμός και ο Ναζισμός, τα Ολοκαυτώματα κατά τη διάρκεια της φασιστικής Κατοχής,  αλλά και για  τους ιστορικούς λαούς της περιοχής όπως οι Αρμένιοι, οι Κούρδοι, απασχολεί έντονα και σε καθημερινή  βάση την κοινή γνώμη. 

Το βιβλίο του Θεοφάνη Μαλκίδη αναδεικνύει ένα μείζον θέμα που αφορά την εθνική  κυριαρχία και συνέχεια: το Αιγαίο. Μάλιστα με τον υπότιτλό του – Γη και Ύδωρ- ο οποίος  προέρχεται τόσο από την αποκρουστική πλευρά της ιστορικής μας κληρονομιάς όσο και  από την αντιστασιακή Ελληνικότητα,  προβάλλει το βασικό δίλημμα το  οποίο συνδέεται με το Αιγαίο και με τις δρομολογούμενες εξελίξεις  γι΄ αυτό: 

Ο Ελληνικός λαός θα επιλέξει  την υποταγή για «λίγα χρόνια ειρήνης» παραχωρώντας γη και ύδωρ ή θα αντισταθεί ;

Μνήμη Ελληνισμού, Μνήμη Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού

Θ. Μαλκίδης

Μνήμη Ελληνισμού, Μνήμη Τάσου Ισαάκ και  Σολωμού Σολωμού 

Με την Τουρκική εισβολή,  πριν  46  χρόνια στην Ελληνική Κύπρο και 24 χρόνια από τη δολοφονία των εθνο-νεομαρτύρων Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού, υλοποιήθηκαν  δύο από τις πιο φασιστικές πράξεις που  έχουν γίνει  στην ιστορία της ανθρωπότητας.  Και από τότε  ο φασισμός που δολοφόνησε και κρατά όμηρο τον ελληνικό λαό της Κύπρου (αγνοούμενοι και συγγενείς, «εγκλωβισμένοι» και άλλα εγκλήματα) και ο ρατσισμός που ξεκινά από την εγκατάσταση των εποίκων και καταλήγει στο βιασμό  του πολιτισμού προς όφελος της Τουρκοποίησης, συνεχίζεται. 

Η αλήθεια θα νικήσει!

 

 <<Θεοφάνης Μαλκίδης : ο αρ­με­νι­κός λαός αλλά και κάθε λαός που σέβεται την Ιστορία του, θα ζή­σει τα ε­πό­με­να χρό­νια ι­διαί­τε­ρες και μο­να­δι­κές στιγ­μές ως απο­τέ­λε­σμα των προ­σπα­θειών του για α­να­γνώρι­ση

 της γε­νο­κτο­νίας>>

Συνέντευξη στο περιοδικό ΑΡΜΕΝΙΚΑ

 

Η ποδοσφαιρική ομάδα που ξεκληρίστηκε κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας

 

Από το 1908 έως το 1923 συντελέστηκε ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, παρόμοιο με το Ολοκαύτωμα των Εβραίων από τους ναζί, ενώ οι ιστορίες που έρχονται από εκείνη τη ζοφερή περίοδο των αρχών του 20ού αιώνα είναι συγκλονιστικές, γεμάτες, πόνο, δάκρυα και σπαραγμό.

To Τουρκικό πρόβλημα και η Γενοκτονία

Του Θ. Μαλκίδη

To Τουρκικό πρόβλημα και η Γενοκτονία.

Ήταν  πραγματικά  ξεχωριστή στιγμή για την παγκόσμια ακαδημαϊκή, επιστημονική και ερευνητική κοινότητα, για εμάς που συμμετείχαμε, για την επίλυση του Τουρκικού προβλήματος και την προώθηση στο διεθνές περιβάλλον του μαζικού εγκλήματος εναντίον των Ελλήνων, το ψήφισμα αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων στο διάστημα  1914-1923, ψήφισμα στο οποίο κατέληξε μετά από ψηφοφορία μεταξύ των μελών της,    η Διεθνής Ένωση Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών (

Το ψήφισμα  το οποίο έλαβε το 83% των ψήφων, αναφέρεται στις πρακτικές του οθωμανικού κράτους ενάντια στους λαούς των  Αρμενίων, Ασσυρίων (Χαλδαίων, Νεστοριανών, Σύριοι, Αραμαίοι, Ιακωβίτες, Ορθόδοξοι Σύριοι), Ελλήνων (Ποντίων, Θρακών, Ιώνων), που οδήγησαν στη Γενοκτονία εναντίον τους. 

Το 1997 η  Διεθνής Ένωση Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών είχε αναγνωρίσει την γενοκτονία των Αρμενίων και η μέχρι τώρα δραστηριότητα των μελών της Ένωσης, έδειξε ότι υπήρξαν και άλλες γενοκτονίες από το ίδιο καθεστώς. Οι Ασσύριοι και  οι Έλληνες αντιμετώπισαν τις ίδιες μεθόδους εξόντωσής τους, όπως μαζικές εκτελέσεις, πορείες θανάτου, και λιμός.  

Το μέλος  της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών καθηγητής του πανεπιστημίου του Γεηλ Adam Jones σύνταξε το ψήφισμα και με πρωταγωνίστρια την  Thea Halo, συγγραφέα του βιβλίου «Ούτε το όνομά μου», και σε συνεργασία με επιστήμονες από όλον τον κόσμο, το ψήφισμα έγινε δεκτό, καλώντας ταυτόχρονα την Τουρκία να αναγνωρίσει τις γενοκτονίες που διέπραξε. 

Ήταν μία νίκη στο πεδίο της ηθικής, της ιστορίας, της μνήμης και της αλήθειας που άνοιξε το δρόμο, την οδό της δικαιοσύνης, έτσι ώστε κυβερνήσεις, κοινοβούλια, πολιτείες, δήμοι και άλλοι φορείς να προωθήσουν το αίτημα της αναγνώρισης.  

Άλλωστε οι αναγνωρίσεις που ήρθαν μετά από τη δική μας, αποκλειστική προσπάθεια, από τη Σουηδία, την Αρμενία, ομοσπονδιακά κοινοβούλια, πολιτείες και πόλεις, στις ΗΠΑ, στον Καναδά, Αυστραλία, στηρίχθηκαν πάνω στο ψήφισμα αυτό. Είναι μία νίκη της αλήθειας και της μνήμης, έναντι των δυνάμεων της άρνησης, της υπονόμευσης, της ολιγωρίας, της αδιαφορίας.

Είναι μία νίκη που συμβάλλει στην επίλυση του τουρκικού προβλήματος που όχι μόνο δεν προωθεί την ειρηνική συνύπαρξη , συνεργασία και σταθερότητα, αλλά ατιμώρητο ως καθεστώς και μόρφωμα, σχεδιάζει νέα εγκλήματα.

Είναι μία νίκη ενός αγώνα που παρόλες τις θλίψεις και τις δοκιμασίες, τα εμπόδια,  είναι νικηφόρος !

Ο Θ.  Μαλκίδης είναι τακτικό μέλος της  Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών.

ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΗΣ IAGS: 

Ανυπεράσπιστος Ελληνισμός;

Θ. Μαλκίδης

Ανυπεράσπιστος Ελληνισμός;

Πολιτικές και πνευματικές ομάδες προπαγανδίζουν ποικιλοτρόπως για να πείσουν τον Ελληνικό λαό πως τα Μνημόνια, η παράδοση του ονόματος της Μακεδονίας, η καθημερινή εισβολή από την Τουρκία και η ταπείνωση μπροστά στον Ερντογάν, είναι για το καλό του !

Οι ίδιες ομάδες κατηγορούν τους Έλληνες και τις Ελληνίδες γιατί δεν δέχονται την κατάληψη της πατρίδας τους και ονομάζουν φασίστα και ρατσιστή τον Ελληνικό λαό που έχει υποστεί τη Χίο και τα Ψαρά, το Δράμαλη και τον Ιμπραήμ, τη Σμύρνη και την Τραπεζούντα, τον Φασισμό και τον Ναζισμό, τα Καλάβρυτα και το Δίστομο.

Ο Ελληνισμός είναι ανυπεράσπιστος ;

Ο αθλητισμός ως φορέας μνήμης και συνέχειας: Εικοσιοχτώ Χρόνια "Ποντιακοί Αετοί"Αδελαΐδας

Θεοφάνης Μαλκίδης

Ο αθλητισμός ως φορέας  μνήμης και συνέχειας:

Εικοσιοχτώ Χρόνια "Ποντιακοί Αετοί"Αδελαΐδας

 

Πριν μερικά χρόνια μιλώντας στην Αυστραλία και συγκεκριμένα στην Αδελαΐδα και στην Ποντιακή Αδελφότητα της πόλης,  την παλαιότερη στην Αυστραλία (έτος ίδρυσης 1958), αναφέρθηκα στο ρόλο του αθλητισμού στον Πόντο. 

Τόνισα την ιστορική ομάδα "ΠΟΝΤΟΣ" Μερζιφούντας και τη συνέχειά του στην Αυστραλία τους "Ποντιακούς Αετούς". Από εκείνη την εκδήλωση κρατώ όμορφες εμπειρίες και τη φόρμα της ομάδας την οποία μου χάρισε η διοίκηση. 

Τότε πρότεινα  στην "Ποντιακή Αδελφότητα Αδελαΐδας" και στον  ποδοσφαιρικό σύλλογο "Ποντιακοί Αετοί" να τιμήσουν τη μνήμη των θυμάτων του συλλόγου "ΠΟΝΤΟΣ" Μερζιφούντας. Έτσι οργανώθηκε ποδοσφαιρικός αγώνας με αντιπάλους της μικτή επιλέκτων της Μελβούρνης, στον οποίο οι "Ποντιακοί Αετοί" αγωνίστηκαν με την ιστορική ριγέ γαλανόλευκη φανέλα του "Πόντου" Μερζιφούντας.