IΚάποιοι από αυτούς που συνηθίζουν να …κλέβουν λίγη δόξα από τους κατά καιρούς εκλιπόντες, άλλοτε γιατί δήθεν τους γνώριζαν και άλλοτε γιατί τάχα μου συμμερίζονταν τις απόψεις τους, βγήκαν και πάλι να ξεπροβοδίσουν στο μεγάλο ταξίδι το ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ Μιχάλη Χαραλαμπίδη, επικεφαλής της ομάδας των λεγόμενων «Ιταλών».
Του Θοδωρή Καραουλάνη
Πριν λίγες ημέρες έφυγε από τη ζωή ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης, αλλά κατά τη γνώμη μου, όσα μεταθανάτια ακούστηκαν ή γράφηκαν στα μέσα ενημέρωσης δεν αποτυπώνουν στο ελάχιστο την προσφορά ενός ακούραστου εργάτη του λόγου, της λογικής, της ανάλυσης που η Ελλάδα είχε πάντα ανάγκη.
.jpg)
«Aπό τις δεκαετίες του ’80 και ’90, οι Έλληνες υφίστανται μια αντί-εκπαίδευση. Έχουν μπει σε μια σφαίρα υποβάθμισής τους – ηθικής και νοητικής...»
Μιχάλης Χαραλαμπίδης – Ένας Πολιτικός που Παρήγαγε Ιδέες Μέσα Από την Ιστορία της Ελλάδας
του Χρήστου Κωνσταντινίδη
Σύγχρονος φιλόσοφος, διανοούμενος, οραματιστής, πατριώτης, δημοκρατικός, ιδεολόγος, έντιμος. Αυτοί είναι μερικοί από τους χαρακτηρισμούς που αποδίδονται στον Μιχάλη Χαραλαμπίδη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 73 ετών αφήνοντας ένα τεράστιο κενό στην πολιτική αλλά και την πνευματική ζωή της Ελλάδας. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί πολυγραφότατος, αφού συνέγραψε 27 βιβλία, αλλά και προφητικός, γιατί ως άνθρωπος με δημόσιο λόγο, δεν παρήγαγε μόνο πρωτοποριακές ιδέες και προτάσεις μερικές εκ των οποίων τις βλέπουμε να υλοποιούνται σήμερα, αλλά εξέφραζε και προβληματισμό. Σε ομιλία του το 1996 στο 6ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ αναφερόταν στην πιθανότητα έλευσης οικονομικής κρίσης στη χώρα, στο τέλος του τότε ιστορικού κύκλου που ο ίδιος τοποθετούσε “το 2004 ή το 2010”, όπερ και εγένετο.
Ποιός όμως ήταν ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης και γιατί το όνομά του συνδέθηκε με τον Ποντιακό Ελληνισμό;
Θεοφάνης Μαλκίδης
Η
αναγνώριση της Γενοκτονίας ως (μία ακόμη) προϋπόθεση για την αποκατάσταση των
σχέσεων με την κατοχική Τουρκία
Ένας από τους πιο σημαντικούς διανοούμενους της μεταπολίτευσης και πρωτεργάτης της ανάδειξης
της Γενοκτονίας, ο αείμνηστος Μιχάλης Χαραλαμπίδης, είχε γράψει για την εξόντωση των ιστορικών λαών της Μικράς
Ασίας:
«Εξαφανίσθηκαν
διαμέσου της φυσικής, βιολογικής σφαγής ιστορικοί λαοί, ιστορικά έθνη, Αρμένιοι, Έλληνες,
Ασσύριοι, Αραμαίοι.Αυτές οι άγριες, βίαιες ανώμαλες διαδρομές της ιστορίας γέμισαν την
περιοχή εκατόμβες και ολοκαυτώματα. Το μέσον ήταν τα «Άουσβιτς τα Ματχάουτεν εν
ροή» οι πορείες του θανάτου. Οι λαοί, όσοι επέζησαν ονομάστηκαν λαοί χωρίς
πατρίδα, λαοί της Διασποράς, λαοί προσφύγων. Τη φυσική εξόντωση των λαών
διαδέχθηκε ο πνευματικός ακρωτηριασμός, η αφαίρεση της μνήμης τους, της ψυχής
τους».
Η άνοδος του τουρκικού εθνικισμού με την άνοδο των
Νεότουρκων και αργότερα του Κεμάλ στην εξουσία καθώς και οικονομικά συμφέροντα συνδεόμενα σε
μεγάλο βαθμό με τη διείσδυση της Γερμανίας στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, οδήγησαν
σε συστηματικούς διωγμούς του Ελληνισμού που διήρκεσαν από το 1913 ως το 1924. Πάνω από ένα εκατομμύριο Ελληνίδες και Έλληνες
από τους 3.000.000 δολοφονήθηκαν !
Θεοφάνης Μαλκίδης
1922: Η Ατιμώρητη Γενοκτονία και ο Αγώνας Αναγνώρισης
Έκδοση Περιοδικό Ενδοχώρα
( e-mail endohora@yahoo.gr , τηλ. 6977462806)
Οι σκέψεις που αποτυπώνονται στο βιβλίο αποτελούν, μεταξύ των άλλων, τον απολογισμό, της συνεχούς δραστηριότητας στην Ελλάδα και το εξωτερικό για το ζήτημα της Γενοκτονίας, απολογισμός ο οποίος πραγματοποιείται (και) με τη συμπλήρωση εκατό ετών από το συγκλονιστικό 1922.
Ο τραγικός ξεριζωμός των Χριστιανικών Πληθυσμών της Ανατολής – Οι διαδρομές σωτηρίας προς την Ελλάδα».
Ο ιστορικός αυτός τόμος, που αριθμεί 610 σελίδες, κυκλοφόρησε φέτος με αφορμή την επέτειο των 100 χρόνων από τη μελανή αυτή σελίδα της ελληνικής ιστορίας από τον Δήμο Ν. Ιωνίας και το Κέντρο Σπουδής και Ανάδειξης Μικρασιατικού Πολιτισμού (ΚΕ.ΜΙ.ΠΟ.) υπό τη στενή επίβλεψη και επιμέλεια του Προέδρου του Κέντρου κ. Λουκά Π. Χριστοδούλου.
Ο τόμος αυτός αναλυτικότερα διακρίνεται σε 47 κεφάλαια, που αντιστοιχούν σε πόλεις της Ανατολής – εστίες πολιτισμού και παιδείας, κέντρα ανάπτυξης και εμπορίου, σημεία ανεξίτηλα του διάσπαρτου Ελληνισμού. Μεταξύ των πόλεων αυτών καταγράφονται και τέσσερις πόλεις της Ανατολικής Θράκης, και συγκεκριμένα η Αδριανούπολη (συγγραφέας ο γράφων), το Καραγάτς (συγγραφείς Δημήτριος Κιηγμάς και Γεώργιος Ρυζιώτης), η Ραιδεστός (συγγραφέας Θεοφάνης Μαλκίδης) και οι Σαράντα Εκκλησιές (συγγραφέας Ελευθέριος Χατζόπουλος). Τα 47 αυτά κεφάλαια συγγράφουν όχι μόνο έγκριτοι ιστορικοί, φιλόλογοι και ερευνητές αλλά και απόγονοι προσφύγων δεύτερης και τρίτης γενιάς.
Της συμπατριώτισσας και φίλης Χρυσούλας Ιωαννίδου, πρώην προέδρου του Ορμενίου Έβρου, για τη σημερινή θλιβερή κατάσταση στο βορειότερο οικισμό της πατρίδας μας:
️
Θεοφάνης
Μαλκίδης*
Οι Γενοκτονίες των Ελλήνων, των
Αρμενίων και των Ασσυρίων θα
διδάσκονται στα Σχολεία της Νέας Νότιας Ουαλίας Αυστραλίας!
Μία από τις σημαντικές
αποστολές μου στον επίπονο μακροχρόνιο, ανιδιοτελή και ιερό αγώνα για την
αναγνώριση της Γενοκτονίας που υπέστη ο Ελληνισμός στην περίοδο 1908-1922, ήταν
η Αυστραλία. Εκεί ο ακμαίος, δυναμικός, παραγωγικός Ελληνισμός, η Ελληνική Διασπορά
που «έρχεται από μακριά», αγωνίζεται, συχνά χωρίς βοήθεια από το «εθνικό κέντρο»,
για να υπερασπιστεί ιστορία, αλήθεια, δίκαιο και για να αντιμετωπίσει
προπαγάνδα, ψέματα και άφθονο χρήμα της Τουρκίας και των συμμάχων της.
Μιλώντας και πράττοντας στην Αυστραλία
( όπως και σε όλον τον κόσμο) για το ζήτημα της Γενοκτονίας βρήκα συνομιλητές, συναγωνιστές, συναθλητές τόσο
στις Ελληνίδες και τους Έλληνες, όσο και στην Αρμενική και Ασσυριακή Διασπορά.
Και πετύχαμε πολλά, από αναγνωρίσεις από
τα ομοσπονδιακά κοινοβούλια της Νότιας Αυστραλίας και Νέας Νότιας Ουαλίας,
μέχρι εισαγωγή της Γενοκτονίας των προγόνων μας στη εκπαίδευση της χώρας !
Έτσι μετά τις
ΗΠΑ και πιο συγκεκριμένα στη Μασαχουσέτη,
στο Μίτσιγκαν, στο Ρόουντ Άιλαντ και την
Καλιφόρνια, όπου διδάσκονται οι
Γενοκτονίες Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων, ανήμερα
της επετείου καταστροφής της Σμύρνης το 1922, έγινε δεκτό το αίτημά μας για
διδασκαλία των μαζικών εγκλημάτων και στη Νέα Νότια Ουαλία !
Το ξημέρωμα της 3ης Σεπτεμβρίου 1922 θα βρει τη Μ. Ασία άδεια από ελληνικό στρατό, με την Μ. Ασία στο έλεος του τουρκικού στρατού και τους έλληνες μικρασιάτες στην οργή και στο έλεος του τουρκικού πληθυσμού, στην μετοικεσία και τη προσφυγιά.
Ο ελληνισμός της θα χαθεί στη σκοπιμότητα της ανταλλαγής.
14 Σεπτεμβρίου 1944
Η Μαύρη επέτειος των Γιαννιτσών, το ολοκαύτωμα των Γιαννιτσιωτών κατοίκων, με πρώτο τον δήμαρχο της πόλης Θωμά Μαγκριώτη, από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής.
Στις 13 Σεπτεμβρίου 1943, απελευθερώνεται μετά από 500 χρόνια σκλαβιάς η Μεγίστη, το γνωστό σε όλους μας Καστελλόριζο. Μια σταλιά μες στο πέλαγος, που όμως κράτησε την ελληνική ψυχή της.
Ολοκληρώθηκε πριν από λίγο με επιτυχία, η τετράωρη επέμβαση του Γιάννη Παπαστεφανάκη η οποία έγινε στο Saint Louis Children’s Hospital των ΗΠΑ, όπου θα παραμείνει για ένα μήνα για να αναρρώσει.
Έφυγε την 11η Σεπτεμβρίου 2024 από τη ζωή ο δάσκαλος και συγγραφέας Πέτρος Θεοχαρίδης σε ηλικία 90 ετών.
Ο Πέτρος Θεοχαρίδης γεννήθηκε στο χωριό Άθυρα Γιαννιτσών το 1934. Σπούδασε στην Παιδαγωγική Ακαδημία Θεσσαλονίκης τα έτη 1958-1960. Υπηρέτησε ως δάσκαλος στο νομό Ξάνθης σε Μουσουλμανικά Σχολεία. Δίδαξε στο Μουσουλμανικό Ιεροσπουδαστήριο Εχίνου από το Σεπτέμβριο του 1964 έως το καλοκαίρι του 1971. Έχει συγγράψει τα ακόλουθα βιβλία:
1. Πομάκοι. Οι Μουσουλμάνοι της Ροδόπης (1995), Έκδοση του Πολιτιστικού Αναπτυξιακού Κέντρου Θράκης (ΠΑΚΕΘΡΑ)
2. Πομακο-Ελληνικό Λεξικό (1996)
3. Ελληνο-Πομακικό λεξικό (1996)
4. Γραμματική της Πομακικής Γλώσσας (1996)
5. Οι Πομάκοι ως μέρος του μειονοτικού προβλήματος της Θράκης (1999)
6. Άθυρα και Αθυριώτες. Δράματα και θάματα στον 20ο αιώνα (2002)
7. Ταξιδεύοντας στην Ελλάδα του 1968. Εντυπώσεις από εκδρομή σπουδαστών του Μουσουλμανικού Ιεροσπουδαστηρίου Εχίνου Ξάνθης (2011). Έκδοση του Πολιτιστικού Συλλόγου Πομάκων Ν. Ξάνθης.
8. Ανέκδοτες ηχογραφήσεις στα πομακοχώρια της Ξάνθης. (2018). Έκδοση του Πολιτιστικού Συλλόγου Πομάκων Ν. Ξάνθης.
Για το έργο του ο Π. Θεοχαρίδης τιμήθηκε με το Βραβείο της ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ στις 31 Δεκεμβρίου 1996.
Κατ’ ακρίβειαν, οι περισσότεροι από όσους εκφράζουν επιφυλάξεις για την ηλεκτρική διασύνδεση Κύπρου-Κρήτης, μπορεί να προτάσσουν δικαιολογίες για το κόστος, το περιβάλλον, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αλλά είναι πασιφανές πως η έγνοια τους είναι άλλη. Το είπαν διάφοροι κατά καιρούς για αυτό ή άλλα έργα, ακόμα και για την ίδια τη λειτουργία του κυπριακού κράτους και απορούμε γιατί δεν είναι ειλικρινείς αυτή τη στιγμή –ο πρώην πρόεδρος του ΔΗΣΥ το είπε κάπως εύσχημα αλλά δεν δώσαμε ιδιαίτερη σημασία.
Όπως ανακοίνωσε η οικογένεια του Γιάννη Παπαστεφανάκη, ο αγαπημένος Γιάννης των Ελληνίδων και των Ελλήνων, συναντήθηκε στο νοσοκομείο των ΗΠΑ όπου βρίσκεται με τον ιατρό και έγινε ο προεγχειρητικός έλεγχος!!!
Σήμερα είναι η μεγάλη μέρα για να σταθεί όρθιος στα πόδια του!!!!
του Γιώργου Καλλινίκου από τον Φιλελεύθερο
Αυτή η στήλη το υπέδειξε πλειστάκις. Θα το επαναλάβει. Οι ηγέτες (όσοι θέλουν να το παίζουν έτσι τουλάχιστον) δεν είναι ανάγκη να αναμένει κάποιος να δει πώς θα συμπεριφερθούν στα μεγάλα και τα δύσκολα για να τους καταλάβει. Από τα μικρά της καθημερινότητας, μια χαρά μπορεί να κριθούν. Δυστυχώς, στον ενάμιση χρόνο θητείας του, ο Νίκος Χριστοδουλίδης έδωσε αρκετά δείγματα γραφής. Όλα απογοητευτικά. Χθες και προχθές, όμως, ήρθε να επικυρώσει το απογοητευτικό συμπέρασμα.
Τι καταλάβαμε μετά το άτυπο Συμβούλιο των Υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ;
Η Εθνοφρουρούσα Παναγιά
Όπως κάθε χρόνο, 8η Σεπτεμβρίου, η Εκκλησία μας εορτάζει το Γενέθλιον της Παναγίας, καθώς ορίζεται στις Θεομητορικές εορτές της Ορθοδοξίας. Από το 2018 καθιερώθηκε στην Κύπρο αυτή την ημέρα να εορτάζεται επισήμως από την Εθνική Φρουρά η Παναγία ως η προστάτιδα των Ενόπλων Δυνάμεων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Με απόφαση τότε της Ιεράς Συνόδου, η Παντάνασσα τιμάται πλέον κάθε 8η Σεπτεμβρίου ως η Εθνοφρουρούσα Παναγιά μας.
Η τραγική θυσία των βρεφών στη μαρτυρική Σάντα του Πόντου. Σεπτέμβριος 1921…
Ήταν εκατόν τρία χρόνια πριν, το Σεπτέμβριο του 1921, όταν πάνω από 500 Ελληνίδες και Έλληνες της Σάντας του Πόντου, κυνηγημένοι από τους Γενοκτόνους Τούρκους, και για να μην προδοθούν, αποφάσισαν να θυσιάσουν επτά νήπια, των οποίων το κλάμα αποκάλυπτε τη θέση τους.
Παρακολουθούμε, ολοένα και πιο καθαρά, την ενόχληση και την δυσαρέσκεια των Κεμαλιστών απέναντι στην τακτική των ισλαμιστών να επιβάλουν με το ζόρι και με νταηλίκια την Γαλάζια Πατρίδα σε όλους τους γείτονες της Τουρκίας αλλά και σε τρίτους.
Η Σμύρνη στις αρχές του 20ου αιώνα
Από την ιστοσελίδα cognoscoteam.gr
Όταν ο Γεώργιος Α΄ ορίστηκε βασιλεύς των Ελλήνων, η έλευσή του συνοδεύτηκε με την παραχώρηση από τις Μεγάλες Δυνάμεις των Ιονίων νήσων στην Ελλάδα. Τότε, με τον ενθουσιασμό της εδαφικής αύξησης της χώρας, οι ελεύθεροι Έλληνες έστρεψαν το βλέμμα τους στα αλύτρωτα εδάφη, της Θεσσαλίας, Ηπείρου, Μακεδονίας και Θράκης, όπου ήκμαζε ο ελληνισμός πνευματικά και οικονομικά, σε μελλοντική ενσωμάτωση τους. Γνώριζαν, ότι στην Κωνσταντινούπολη περιλαμβάνεται και μία άλλη πόλη, μεγάλη σε πληθυσμό, ελληνική.
.jpeg)
