Τετάρτη 22 Απριλίου 2026

Μιχάλης Χαραλαμπίδης

 



Στη μνήμη του Μιχάλη Χαραλαμπίδη. 

Γνωρίζετε πολλούς που να αποποιήθηκαν συνειδητά κάθε θέση εξουσίας ,για να κρατήσουν ζωντανό και ανέγγιχτο το ιδεολογικό τους όραμα;



Η ερώτηση είναι ρητορική, γιατί ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης υπήρξε ένας και μοναδικός.

Από το ΠΑΚ στο ΠΑΣΟΚ , στην ομάδα συγγραφής της θρυλικής διακήρυξης της 3ης του Σεπτέμβρη,αρνήθηκε σθεναρά  και επανειλημμένα κάθε πρόταση υπουργοποιήσης  από τον ίδιο τον Ανδρέα,αν και πολιτικά καταξιωμένος από τη βάση του κινήματος.

Το μυαλό του, φυτώριο παραγωγής ιδεών δεν μπορούσε να εγκλωβιστεί  σε  στενωπούς και περιχαρακώσεις. 

Η πολιτική του ευφυία  τόσο υψηλή,ώστε να βλέπει πολύ μπροστά και με το αλάνθαστο  κριτήριο του,προϊόν της βαθιάς  γνώσης και ικανότητας πολύπλοκων στρατηγικών  ανάλυσεων των ιστορικών δαιδάλων και υπόγειων  διαδρομών .. προειδοποιούσε για όσα  με μαθηματική ακρίβεια θα έρχονταν και όντως ήλθαν.

Τι και αν  οι άχρωμοι, άοσμοι και άγευστοι, "χρυσές" μετριότητες πολιτικάντηδες προσπαθούσαν να τον φιμώσουν  στο Συνέδριο του κόμματος που υπηρέτησε ανιδιοτελώς; 

Πέτυχαν ακριβώς το αντίθετο.

Μια τεράστια  αίθουσα κατάμεστη από τον κόσμο, που τον  χειροκροτούσε με πάθος.

Μια ομιλία, που ακόμα και τώρα αυξάνει την επισκεψιμότητα της με γεωμετρική πρόοδο συγκεντρώνοντας  εκατομμύρια θεατές στα views του YouTube.

Μα και πώς να κόψει κανείς το λόγο του Μιχάλη;

Κόβεται η ροή από το καθαρό νερό της πηγής;

Σβήνει η φλόγα της φωτιάς του Νου που οραματίζεται, ενοποιεί, ζεσταίνει και απελευθερώνει; 

Η ημερομηνία μνήμης -αναγνώρισης της γενοκτονίας του ποντιακού Ελληνισμού,το όραμα της Ρωμανίας η Εγνατία,η βιώσιμη Περιφερειακή Ανάπτυξη φέρουν την δική του σφραγίδα.

Κι όταν αντίκρισα χτες, σε εκδήλωση που οργανώθηκε  προς τιμήν του από την Ένωση Ποντίων Σουρμένων (μιας και τα μοναδικά του υπάρχοντα ,η βιβλιοθήκη του δωρίστηκε εκεί) τα γυαλιά και το στυλό του ,χρήσιμοι βοηθοί στην καταγραφή των ανθών της σκέψης του, την δερμάτινη τσάντα που μετέφερε τις σημειώσεις του,τα βιβλία τα δικά του αλλά και τα άλλα που φώτισαν την πνευματική  του διαδρομή ,δεν συγκινήθηκα απλά.

Ένοιωσα την παρουσία του.

Τα βιβλία του θα διανέμονται δωρεάν, τελευταία του επιθυμία , αντίστοιχη σε μια πορεία ζωής που όλοι  Υποκλινόμαστε..


Βίκυ Δεγκαιτη