Για τον Νεοκλή Σαρρή

Θεοφάνης Μαλκίδης



O άνθρωπος, ο πολιτικός, ο επιστήμονας Νεοκλής Σαρρής

 


Υπήρξα ένας από τους χιλιάδες φοιτητές σου και συνδέθηκα, όπως άλλωστε το συνήθιζες, γιατί έτσι ήταν η παιδεία σου, με δεσμούς (εκ)παίδευσης, εκτίμησης και φιλίας. Είναι οι πολλές οι στιγμές, όπου πραγματοποιήσαμε συζητήσεις για απλά και σύνθετα ζητήματα που απασχολούν κάθε άνθρωπο και Έλληνα. Οι ώρες που πέρασα μαζί σου μου άνοιξαν ένα διαφορετικό κόσμο σκέψης, λόγου και έργου. Τα χαρακτηριστικά σου αναλλοίωτα, Ελληνικά, Ρωμαίικα, Οικουμενικά, του Γένους μας.  

Με στήριξες, με βοήθησες, μου έδωσες τα εφόδια να κατανοήσω πολλά από αυτά που ο ίδιος και πρώτος είχες μιλήσεις και γράψει στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Είναι βέβαιο ότι στη ζωή κάθε ανθρώπου, η γνωριμία με ορισμένους συνανθρώπους του, έχει σαν αποτέλεσμα να αλλάξει την πορεία του. Διαμορφώνεται μία νέα στάση ζωής και αναδεικνύεται λόγος

και πράξη που μέχρι πρότινος ούτε καν είχε σκεφτεί η ανθρώπινη οντότητα. Και από τότε φανερώνεται ένας άλλος κόσμος και ο σπόρος βγάζει καρπούς. Για μένα είσαι ένας από τους ανθρώπους που άλλαξαν τη ζωή μου, με τους οποίους άνοιξε μία νέα πραγματικότητα ιδεών και πολιτισμού, πολιτικής και ανθρώπινης δραστηριότητας. 

Η γνωριμία με σένα, με τον Κωνσταντινουπολίτη δάσκαλο στα αμφιθέατρα, στις αίθουσες εκδηλώσεων, όπου πολλές φορές αξιώθηκα να μιλήσουμε μαζί σε κοινές επιστημονικές και άλλες συναντήσεις, σε ανθρώπινες και φιλικές στιγμές, μου έδωσε τη δυνατότητα να κατανοήσω πολλά από τα ζητήματα που απασχόλησαν και απασχολούν τους Έλληνες και τις Ελληνίδες εδώ αιώνες.  

Η Κωνσταντινούπολη, η Ίμβρος και η Τένεδος, η Μικρά Ασία, η Θράκη, ο Πόντος και η Καππαδοκία, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το Οθωμανικό κράτος και η Τουρκία, η Γενοκτονία και η αναγνώριση, η ελληνική κοινωνία και η συνέχεια του Ελληνισμού.

Για κάθε ένα από τα παραπάνω θέματα είχες ολοκληρωμένη, τεκμηριωμένη, εμπεριστατωμένη άποψη και θέση, αλλά ταυτόχρονα άκουγες όπως όφειλε και οφείλει να κάνει κάθε επιστήμονας και άνθρωπος του μεγέθους σου. Η επιστημονική σου κατάρτιση συνδυαζόταν με βαθιά ανθρώπινα και ελληνικά συναισθήματα. 

Πολλά από αυτά βεβαίως, που ανέδειξες τουλάχιστον στην Ελλάδα, δεν έτυχαν ανάλογης αποδοχής της βαρύτητάς και της σπουδαιότητάς τους που τους είχες προσδώσει. Τι γίνεται άλλωστε σ΄ αυτόν εδώ τον τόπο γνωστό και αποδεκτό στην ώρα του; Ιδιαίτερα σε ότι έχει σχέση με την Τουρκία αποτέλεσες τον επιστήμονα και κυρίως τον άνθρωπο εκείνο, που συνέβαλλε με μοναδικό τρόπο, ώστε η γνώση για τη γειτονική χώρα να γίνει επιστήμη.  

Η Τουρκολογία στην Ελλάδα σου οφείλει πολλά, όπως οφείλει πολλά και η μεγάλη κοινότητα των Κωνσταντινουπολιτών, για την οποία και στην οποία ήσουν ο πρωταγωνιστής. 

Το φανερώνουν οι συνεχείς μνημονεύσεις της παρουσίας σου, σε εκδηλώσεις και αλλού. Ακόμη λένε και γράφουν, και θα λένε και θα γράφουν «αυτό έλεγε ο Σαρρής» ή «έτσι έπραττε ο Σαρρής». 

Η αναγνώριση του ανθρώπου και δασκάλου, όπως εσύ Νεοκλή Σαρρή, πέρασε από πολλές διακυμάνσεις και εμπόδια. Σήμερα πλέον είναι διαπιστωμένο ότι η εκτίμηση στο πρόσωπό σου είναι ολοκληρωμένη στον πυρήνα του ελληνικού λαού και στους στρατιωτικούς και πολιτικούς κύκλους της Τουρκίας, παρά στην ελλαδική ομάδα που χρησιμοποιεί λαθραία τον τίτλο «ελίτ». 

Τα κείμενα, οι παρεμβάσεις και η δραστηριότητά σου, έβαλαν το στίγμα τους σε πολλά κομμάτια της επιστημονικής και πολιτικής ανάλυσης για τεράστια ζητήματα που αφορούν τον Ελληνισμό. Είναι όμως χαρακτηριστικό των ανθρώπων της εμβέλειας όπως η δική σου, η αποδοχή να έρχεται από μη ομάδες και προσωπικότητες του συστήματος και του καθεστώτος, αλλά από το Λαό. Την πρωτογενή πηγή Δικαίου και Αντικειμενικότητας. 

Ήταν ευλογία η γνωριμία μου με σένα Νεοκλή Σαρρή και σχέση που αναπτύχθηκε . Είναι αναρίθμητες οι ώρες διδασκαλίες σε συλλογικό και προσωπικό επίπεδο- πέρα από το αμφιθέατρο υπήρχε και το ανοιχτό γραφείο- που αφιέρωσες για να μεταδώσεις τις ιδέες σου και τις γνώσεις σου. Η σχέση ήταν βαθιά, ανθρώπινη, με σεβασμό και αγάπη. 

Όπως πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να είναι κάθε ανθρώπινη σχέση και κυρίως μεταξύ δασκάλου και μαθητή. 

Εύχομαι οι φοιτητές σου, οι αμέτρητοι Έλληνες και Ελληνίδες που σε παρακολούθησαν στο αμφιθέατρο και σε αίθουσες, μιλώντας για την Τουρκία, την Κωνσταντινούπολη, τη Θράκη, τη Γενοκτονία, και μία σειρά από άλλα ζητήματα που καθόρισαν την ελληνική ιστορία και κοινωνία, να ακολουθήσουν τη στάση και την πορεία ζωής που είχες. Ειλικρίνειας, ευθύτητας, ανθρωπισμού, γνώσης, με
τριοφροσύνης και σεμνότητας, ταπεινότητας και ήθους. Αγαπητέ Νεοκλή σε ευχαριστούμε για όλα αυτά που μας προσέφερες, σε ευχαριστώ για όσα μου έμαθες.  

Ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή σου και να χαρίσει παρηγοριά στην υπέροχη οικογένειά σου, η οποία σε αγαπά χωρίς όρια και προσεύχεται για σένα.

Καλή αντάμωση και Καλή Ανάσταση.

Η ομιλία του Θ. Μαλκίδη στην εκδήλωση για τον Νεοκλή Σαρρή

Η Γενοκτονία το θέμα Επιστημονικού Συνεδρίου στο Αγρίνιο

Με ιδιαίτερη επιτυχία πραγματοποιήθηκαν οι εργασίες του Β’ Επιστημονικού Συνεδρίου,αφιερωμένου στην Γενοκτονία, που διοργανώθηκε από την Ιερά Μονή Εισοδίων της Θεοτόκου Μυρτιάς Τριχωνίδος, της Ιεράς Μητρόπολης Αιτωλίας και Ακαρνανίας   

Στην τελευταία   συνεδρία  εισηγητής ήταν ο δρ Κοινωνικών Επιστημών Θεοφάνης Μαλκίδης. «Η 19η Μαΐου και η διεθνής αναγνώριση της Γενοκτονίας» ήταν ο τίτλος της ομιλίας του, στην οποία μεταξύ των άλλων αναφέρθηκαν  τα εξής: 

"Οι Έλληνες είμαστε ένας λαός, με στενή σύνδεση με την ιστορική μνήμη και την πολιτισμική μας κληρονομιά. Γεννιόμαστε μέσα στην ιστορία, γεννιόμαστε γνωρίζοντας ιστορία, μια ιστορία κυρίως αντίστασης. Όπως αυτή που γράφτηκε από χιλιάδες ανθρώπους  κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας. Ωστόσο αυτή η ιστορική μνήμη, πορεία και ταυτότητα, η ελληνική αντιστασιακή ιστορία, ο αγώνας των χιλιάδων Ελλήνων ανταρτών, εξαφανίστηκε αφού το πέπλο προπαγάνδας που σκέπασε την πατρίδα μας δεν άφησε να περάσει τίποτα.

Σήμερα στην Ελλάδα, περισσότερες είναι οι αναφορές για τον Μουσταφά Κεμάλ, παρά για τη Γενοκτονία που διέπραξε ο ίδιος, καθώς είναι ελάχιστες έως ανύπαρκτες οι αναφορές για την ελληνική αντίσταση και το μαζικό έγκλημα που διεπράχθη. Δεν μπορεί ο ελληνικός λαός να μην γνωρίζει στην ολότητα του το Ποντιακό ζήτημα, δεν μπορεί να μην γνωρίζει τα τάγματα εργασίας και την δολοφονία των ανδρών, την εξόντωση της πνευματικής και θρησκευτικής ηγεσίας το 1921 στην Αμάσεια, τη Γυναικοκτονία και την Παιδοκτονία, να μην γνωρίζει χιλιάδες αγωνιστές που αντιστάθηκαν στην Γενοκτονία και έσωσαν τους συνανθρώπους του, τους προγόνους μας. Το ζήτημα της Γενοκτονίας είναι ιερό και κανείς και τίποτα δεν μπορεί να το αποσιωπήσει και να το εξαφανίσει. Ο αγώνας αναγνώρισης θα είναι νικηφόρος".

Γιατί δεν πρέπει ο Τσίπρας να καταθέσει στεφάνι στον Κεμάλ.

Θεοφάνης Μαλκίδης

Μέλος της Διεθνούς Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών, η οποία το 2007 αναγνώρισε το μαζικό έγκλημα εναντίον των Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων ως ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ

Γιατί δεν πρέπει ο Τσίπρας  να καταθέσει στεφάνι στον Κεμάλ

1.Η λατρεία για το δάσκαλο του Χίτλερ, Μουσταφά Κεμάλ

Είναι γνωστή εδώ και καιρό η λατρεία πολλών “ηγετών” και «διανοουμένων» στον Χίτλερ των Ελλήνων, στον Μουσταφά Κεμάλ. Η πρόταση από τον Βενιζέλο για Νόμπελ Ειρήνης στον σφαγέα των Ελλήνων (!), η παραχώρηση από τον Μεταξά του ψεύτικου σπιτιού του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη και ο οδυρμός του Δικτάτορα για το θάνατό του, οι συναντήσεις της Χούντας στο όνομα  του Κεμάλ, οι τιμές στο μαυσωλείο του  από τους Κωνσταντίνο και Κώστα Καραμανλή καθώς και  από τον Γιώργο Παπανδρέου,  σε αντίθεση με την ιστορία, τους νόμους και  τη βούληση του ελληνικού λαού που αναγνωρίζουν τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στη Γενοκτονία, είναι μία σκληρή πραγματικότητα.

Έτσι για αυτόν που θεμελίωσε το φασισμό και υπήρξε δάσκαλος του Χίτλερ και των Ναζί,  εντάσσονται και οι αναφορές στο χώρο της παιδείας στην Ελλάδα,  με την αφαίρεση του κεφαλαίου που σχετίζεται με τη Γενοκτονία που διέπραξε ο Κεμάλ, με την άρνηση της Γενοκτονίας από τον Υπουργό Παιδείας, ενώ την ίδια στιγμή  στο βιβλίο της Στ ' δημοτικού (σελ. 196) αυτό που αντικατέστησε το “περί συνωστισμού”, ο δήμιος του Ελληνισμού, “θεωρείται ο δημιουργός της σύγχρονης Τουρκίας”(!!!!!!).

Πως μπορεί να γίνει αποδεκτό ότι υπάρχουν “πολιτικοί και πνευματικοί” άνθρωποι στην Ελλάδα, που αποδέχονται και θαυμάζουν τον Κεμάλ; Τον εξολοθρευτή δηλαδή των Ελλήνων; Γιατί η Ελλάδα απουσιάζει όταν γίνεται αναφορά για το ζήτημα της Γενοκτονίας σε διεθνείς οργανισμούς και συναντήσεις και κρύβεται φοβούμενη, ενώ την ίδια στιγμή υβρίζει τους νεκρούς προγόνους μας, παρίσταται στα εγκαίνια του ψεύτικου σπιτιού του Μουσταφά Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη και αρνείται δια του Υπουργού Παιδείας τη Γενοκτονία ;

Ο Αλέξης Τσίπρας δεν πρέπει να καταθέσει στεφάνι στον Κεμάλ για τους εξής λόγους :

1.ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟΥΣ

Το πρωτόκολλο επίσκεψης σε άλλη χώρα, μίας επίσημης αντιπροσωπείας με επικεφαλής τον Έλληνα πρωθυπουργό, έχει ενδιαφέρουσες παραμέτρους σε ότι έχει σχέση με το πρόγραμμα που πρέπει να ακολουθηθεί. Επίσημη είναι η επίσκεψη ενός σημαντικού προσώπου, (προέδρου της Δημοκρατίας, πρωθυπουργού, υπουργού εξωτερικών κλπ) υπό τη θεσμική του ιδιότητα η οποία επιβάλλει την εφαρμογή ενός συνόλου αυστηρά προσδιορισμένων και ιεραρχημένων συμπεριφορών και τύπων .

Ειδικότερα σε ό,τι αφορά το συγκεκριμένο ταξίδι του Αλ. Τσίπρα στην Τουρκία αφού είναι επίσημη επίσκεψη οι κινήσεις που γίνονται σε αντίστοιχες περιπτώσεις είναι οι εξής: Το διπλωματικό γραφείο του Τούρκου πρωθυπουργού στέλνει το πρόγραμμα για την  επίσκεψη της ελληνικής αντιπροσωπείας, στο αντίστοιχο γραφείο του Έλληνα πρωθυπουργού, πρόγραμμα το οποίο περιλαμβάνει μεταξύ των άλλων εάν υπάρξει κατάθεση στεφάνου στο Μαυσωλείο του Κεμάλ.

Στη περίπτωση των Καραμανλή – μεγάλου και βραχύ- και Γ. Παπανδρέου το πρόγραμμα εστάλη από την τουρκική πλευρά και μέσω της διπλωματικής οδού, επιστράφηκε από την αντίστοιχη ελληνική, χωρίς αλλαγές, σε ότι σχετίζεται με την κατάθεση στεφάνου στον Κεμάλ.

Θα μπορούσε ωστόσο να παρακαμφθεί από την ελληνική πλευρά, και να ζητηθεί να υπάρξει απόδοση τιμής σε άλλο μνημείο, πλην του Κεμάλ, αφού στην Ελλάδα, όπως θα τόνιζε η απάντηση υπάρχουν σχετικές αποφάσεις της ελληνικής βουλής για το συγκεκριμένο πρόσωπο ( νόμοι του 1994 και 1996 για τη Γενοκτονία).

Δεν γνωρίζουμε σε αυτήν την περίπτωση την αντίδραση της τουρκικής πλευράς και εάν θα ήταν λόγος αναβολής ή ματαίωσης της επίσημης επίσκεψης. Ωστόσο η αναφορά και η επίκληση σχετικών νόμων του ελληνικού κράτους, είναι μία ορθή και απολύτως δικαιολογημένη αιτιολόγηση αλλαγής του προγράμματος και στην περίπτωσή μας για την άρνηση απόδοσης τιμής προς τον Κεμάλ.

Οι τοπικές ή εθνικές παράμετροι και οπωσδήποτε η ύπαρξη εθνικών νομικών κειμένων, πολλές φορές αναφέρονται ως αιτιολογία προκειμένου να γίνουν σεβαστές πολιτικές και διπλωματικές στάσεις (π.χ Βάσκοι, Καταλανοί για Ισπανικές εθνικές εορτές, οι σερβικές, μουσουλμανικές και κροατικές εθνικές αρχές στο ομοσπονδιακό κράτος της Βοσνίας- Ερζεγοβίνης, η τουρκική μειονότητα στη Βουλγαρία, καθώς και σε άλλες περιπτώσεις).

2.ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ

Η επίσημη επίσκεψη μπορεί πραγματοποιηθεί, παρακάμπτοντας την απόδοση τιμής στον Κεμάλ, είτε με την επίκληση του  κωλύματος που έχει ο Πρωθυπουργός  ( «δεν μπορώ να υπερβώ μία εθνικού χαρακτήρα νομική ρήτρα» «δεν μπορώ να έλθω σε αντίθεση με έναν νόμο του κράτους που εκπροσωπώ»), αφού υπό προϋποθέσεις γίνεται σεβαστό διεθνώς, είτε με την άρνηση του διπλωματικού γραφείου του πρωθυπουργού να συμπεριληφθεί στο πρόγραμμα η κατάθεση στεφάνου στον Κεμάλ.

Αυτό βεβαίως, εξαρτάται από τη βούληση της ελληνικής πολιτείας, αφενός να υπερασπιστεί μία διακηρυγμένη απόφαση, με νόμους του ελληνικού κοινοβουλίου, ότι υπήρξε Γενοκτονία και αφετέρου να δώσει το μήνυμα μέσα από μία επίσημη επίσκεψη ότι στην ατζέντα των διμερών επαφών εντάσσεται το ζήτημα αυτό. Με την άρνηση να τιμηθεί ο Κεμάλ, ο πρωτεργάτης δηλαδή του μαζικού εγκλήματος, προβάλλεται η αναγνώριση από το θύτη Τουρκία της γενοκτονίας των Ελλήνων, των οποίων οι απόγονοι όσων διασώθηκαν είναι πολίτες του κράτους που εκπροσωπείται από τον Πρωθυπουργό ή τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ή τον Υπουργό των Εξωτερικών.

3. ΗΘΙΚΟΥΣ-ΙΣΤΟΡΙΚΟΥΣ- ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥΣ

Ο πρωθυπουργός (και αναλόγως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο Υπουργός των Εξωτερικών) όταν βρίσκεται σε επίσημη επίσκεψη εκπροσωπεί όλους τους Έλληνες πολίτες. Εκπροσωπεί την Ελλάδα της ιστορίας, της αντίστασης, της Δημοκρατίας, της αλήθειας και του φωτός. Εκπροσωπεί τις ψυχές των εκατομμυρίων αγωνιστών που πάλεψαν ενάντια στον Εθνικισμό, το Φασισμό, το Ρατσισμό, το Ναζισμό και τις ψυχές των εκατομμυρίων θυμάτων τους. Θα επαναλάβει ο  Τσίπρας την υβριστική πράξη των Καραμανλή και Παπανδρέου, τις δηλώσεις από τους δικτάτορες  και χουντικούς για τον Κεμάλ; Για όλα τα παραπάνω, νομιμοποιείται διπλωματικά, πολιτικά, ιστορικά, δημοκρατικά και ηθικά, ο Έλληνας πρωθυπουργός να αγνοήσει τις ψυχές των προγόνων μας που δολοφονήθηκαν από τον Κεμάλ και να καταθέσει στεφάνι, τιμώντας τον;

Ο πρωθυπουργός της Χούντας Κ. Κόλλιας με τον Σ. Ντεμιρέλ στην Αλεξανδρούπολη

Η επιστολή του Ελ. Βενιζέλου για απονομή Νόμπελ Ειρήνης στον Κεμάλ

www.venizelosarchives.gr

Το στεφάνι του Κωνσταντίνου Καραμανλή στον Μουσταφά Κεμάλ




Το στεφάνι του Κώστα Καραμανλή στον Κεμάλ



Το ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου Ιωαννιτών για το ζήτημα της Γενοκτονίας

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΔΗΜΟΣ ΙΩΑΝΝΙΤΩΝ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΡΟΕΔΡΟΥ

ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Ιωάννινα 16-11- 2015

Αρ.Πρωτ.: ΟΙΚ.85184/7309

Προς

Τον Υπουργό Εξωτερικών

κ. Νίκο Κοτζιά

ΑΘΗΝΑ

Αξιότιμε κ. Υπουργέ,

Σας διαβιβάζουμε ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου Ιωαννίνων για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και παρακαλούμε, θερμά, για τις δικές σας ενέργειες.

Με εκτίμηση

Γεώργιος Παπαδιώτης

Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου

Κοινοποίηση:

1. Κόμματα της Βουλής
2. Βουλευτές Ιωαννίνων
3. ΚΕΔΕ
4. Διεθνής Συνομοσπονδία Ποντίων Ελλήνων

ΨΗΦΙΣΜΑ

ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

11-11-2015

Το Δημοτικό Συμβούλιο Ιωαννίνων με αφορμή τις δηλώσεις του Υπουργού Παιδείας της Ελληνικής Δημοκρατίας, ο οποίος αρνήθηκε να χαρακτηρίσει ως Γενοκτονία τη μαζική δολοφονία των Ελλήνων του Πόντου και οι οποίες έρχονται ως συνέχεια της πολιτικής υπονόμευσης του σχετικού νόμου αναγνώρισης από τη Βουλή των Ελλήνων, επισημαίνει τα παρακάτω:

Η Βουλή των Ελλήνων, στις 24 Φεβρουαρίου 1994, αναγνώρισε ομόφωνα τη Γενοκτονία των Ποντίων και ανακήρυξε την 19^η Μαΐου ως «Ημέρα Μνήμης του Ποντιακού Ελληνισμού».

Ο Υπουργός Παιδείας της Ελληνικής Δημοκρατίας, για να υποστηρίξει τη θέση του, αναφέρθηκε στο γεγονός ότι η επιστήμη δεν αποδέχεται τον όρο Γενοκτονία για την περίπτωση των εκατοντάδων χιλιάδων δολοφονημένων Ελλήνων, χρησιμοποιώντας την έννοια της εθνοκάθαρσης.

Στους αρνητές της αναγνώρισης της Γενοκτονίας παραθέτουμε τρεις θέσεις που καταρρίπτουν τον ισχυρισμό τους:

Η πρώτη είναι η επιστημονική τεκμηρίωση του όρου Γενοκτονία και του Ολοκαυτώματος από τον Ραφαήλ Λέμκιν, ο οποίος για να εισάγει το σχετικό ζήτημα στον ΟΗΕ, αναφέρθηκε στην Γενοκτονία των Αρμενίων και των Ελλήνων. Εκεί βασίστηκε ο όρος, που στο πρώτο συνθετικό έχει την ελληνική λέξη “Γένος”, αλλά και το κυρίαρχο κείμενο στη διεθνή σκηνή, που είναι η Σύμβαση για την Πρόληψη και την καταστολή του εγκλήματος της Γενοκτονίας, η οποία ψηφίστηκε και υιοθετήθηκε από τον ΟΗΕ το 1948.

Η δεύτερη είναι το ψήφισμα της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών, στην οποία συμμετέχουν όλοι οι επιστήμονες στον κόσμο που ασχολούνται με το ζήτημα. Ένωση η οποία το 2007 αναγνώρισε ως Γενοκτονία το μαζικό έγκλημα εναντίον των Ελλήνων του Πόντου. Θυμίζουμε ότι όλοι οι πρώην πρόεδροι της Ένωσης έστειλαν πρόσφατα επιστολή στο Γερμανικό κοινοβούλιο για να αναγνωρίσει και αυτό με τη σειρά του το έγκλημα εναντίον των Ελλήνων ως Γενοκτονία.

Και η τρίτη είναι η αναφορά του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, το οποίο το 1992 δημιούργησε διεθνές δικαστήριο με μόνο σκοπό να δικάσει άτομα για παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου που διαπράχθηκαν στο έδαφος της πρώην Γιουγκοσλαβίας, αναδεικνύοντας το ζήτημα της «εθνοκάθαρσης», την απομόνωση δηλαδή καθορισμένης περιοχής από εθνική ή εθνοτική ομάδα χωρίς να αφεθούν ίχνη. Ο ΟΗΕ αποδέχθηκε την εθνοκάθαρση ως σχέδιο Γενοκτονίας.

Είναι πράγματι αδιανόητο για όλους όσους αγωνίζονται ανιδιοτελώς για την αναγνώριση της Γενοκτονίας να υπάρχει η πολιτική υπονόμευσης του ζητήματος και αρνητής της Γενοκτονίας να είναι ο Υπουργός Παιδείας της Ελλάδας !

Επειδή το μαζικό έγκλημα εναντίον των Ελλήνων του Πόντου έχει ψηφισθεί ως Γενοκτονία από τη Βουλή των Ελλήνων, της Αρμενίας, της Σουηδίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, από ομοσπονδιακά κοινοβούλια της Αυστραλίας, από πολιτείες των ΗΠΑ, έχει γίνει αναφορά στον ΟΗΕ, στον ΟΑΣΕ και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ενώ έχει αναγνωρισθεί και από τους σχετικούς επιστημονικούς  φορείς.

Επειδή η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου αποτελεί μείζον εθνικό, διεθνές ιστορικό, διπλωματικό, πολιτικό και κυρίως ηθικό ζήτημα,

Απαιτούμε από τον Υπουργό Παιδείας να ζητήσει δημόσια συγγνώμη από τους Έλληνες του Πόντου.

Ζητάμε τη δημόσια τοποθέτηση της κυβέρνησης για την καταδίκη των σχετικών απόψεων, και

την ενίσχυση από μέρους της, του αγώνα υπέρ της διεθνούς αναγνώρισης της Γενοκτονίας , μιας αναγνώρισης που αποτελεί επιβεβαίωση του δικαιώματος των λαών να γίνεται σεβαστή η ύπαρξή τους.

Για το Δημοτικό Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

Γεώργιος Παπαδιώτης

Η Ιστορία και η Γενοκτονία, η Αποδόμηση και η Άρνηση

Θ. Μαλκίδης

Η Ιστορία και η Γενοκτονία, η Αποδόμηση και η Άρνηση


Την αναγνώριση της Γενοκτονίας το 1994 και το 1996, από τη Βουλή των Ελλήνων ακολούθησε η υπονόμευση του ζητήματος, σε μία πρωτόγνωρη και άνευ παγκόσμιου προηγούμενου πολιτική. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι κανένα κράτος στον κόσμο δεν έχει κρατήσει παρόμοια στάση, όταν ο λαός που εκπροσωπεί έχει εξοντωθεί με σχέδιο Γενοκτονίας.

Οι πράξεις ακύρωσης και πρόκλησης αμέτρητες: Απόδοση τιμής και στεφάνια στο βασικό υπεύθυνο της Γενοκτονίας, χυδαία υποκρισία, αδιαφορία, εχθρότητα, ολιγωρία, "επιστημονική και ιστορική" αποδόμηση και εν τέλει άρνηση.
Το ζήτημα όμως της Γενοκτονίας είναι τόσο ιερό και μεγάλο που κανείς δεν μπορεί να το ακυρώσει και να το εμποδίσει. Η νίκη, παρά τον πόλεμο, την προπαγάνδα, το ψεύδος και την άρνηση, είναι σίγουρη.


Δείτε την εκπομπή στη Δέλτα Τηλεόραση Θράκης όπου για την Ιστορία, τη Γενοκτονία, την Αποδόμηση και την Άρνηση,  συζητούν ο Θ. Μαλκίδης,  ο Νεκτάριος Δαπέργολας και ο Θεοδόσης Κυριακίδης.  

Όχι άλλα στεφάνια στον Κεμάλ!

Θεοφάνης Μαλκίδης

Διδάκτωρ Κοινωνικών Επιστημών

Μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη Γενοκτονιών

Όχι άλλα στεφάνια στον Κεμάλ.

Τη ψήφιση των σχετικών νομοσχεδίων από τη Βουλή, για την αναγνώριση της Γενοκτονίας, ακολούθησαν μία σειρά από ενέργειες οι οποίες άφησαν έκπληκτους τους πάντες. Την 19η Μαίου 1996 προσγειώνονται τουρκικά αεροσκάφη στην προσφυγική Νέα Αγχίαλο Μαγνησίας, αποβιβάζονται τουρκικά στρατεύματα στην Κυπαρισσία, και το ίδιο έτος γίνεται η συναυλία Ρουβά – Κούτ στην ημικατεχόμενη Κύπρο.

Την 19η Μαΐου 1998 γίνεται απόπειρα να σταλεί η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών στις εορτές μνήμης του Κεμάλ στην Άγκυρα (!) ενώ ακολουθούν οι καταθέσεις στεφάνων του Έλληνα πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή και πρωθυπουργού και υπουργού εξωτερικών Γ. Παπανδρέου στον υπεύθυνο της Γενοκτονίας, τον Μουσταφά Κεμάλ, κάτι που δεν πρέπει βεβαίως να επαναληφθεί την 17η Νοεμβρίου όταν ο Α. Τσίπρας θα επισκεφθεί την Τουρκία!

Αναρωτιόμαστε πως μπορεί να δικαιολογηθεί η προσπάθεια αλλοίωσης και ουσιαστικής κατάργησης της ημέρας Μνήμης της Γενοκτονίας, καθώς και η απουσία, η αδιαφορία και η ολιγωρία του αποκαλούμενου πολιτικού προσωπικού για το ζήτημα ανάδειξης της Γενοκτονίας εντός και εκτός Ελλάδας;

Πως μπορεί να γίνει αποδεκτό ότι υπάρχουν “πολιτικοί και πνευματικοί” άνθρωποι στην Ελλάδα, που αποδέχονται και θαυμάζουν τον δάσκαλο του Χίτλερ, τον Κεμάλ;Τον εξολοθρευτή δηλαδή των Ελλήνων; Γιατί η Ελλάδα απουσιάζει όταν γίνεται αναφορά για το ζήτημα της Γενοκτονίας σε διεθνείς οργανισμούς και συναντήσεις και κρύβεται φοβούμενη, ενώ την ίδια στιγμή υβρίζει τους νεκρούς προγόνους μας, παρίσταται στα εγκαίνια του ψεύτικου σπιτιού του Μουσταφά Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη και αρνείται δια του Υπουργού Παιδείας τη Γενοκτονία ;

Είναι γεγονός ότι παρά την ελλαδική αδιαφορία, επιθετικότητα και άρνηση καθώς και την τουρκική προπαγάνδα και πολεμική, η ιστορική περίοδος που διανύουμε δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για την αναγνώρισης της Γενοκτονίας. Ο φασισμός των Νεότουρκων και του Κεμάλ που δολοφόνησε τους προγόνους μας αποκαλύπτεται και καταρρέει. Η δικαίωση και η αναγνώριση είναι βέβαιη. 

Ακούστε τον Θ. Μαλκίδη στη συνέντευξή του  για το ζήτημα της Γενοκτονίας και για τα στεφάνια στον Κεμάλ 

Οι υπονομευτές "ψευτοιστορικοί "και οι υπερασπιστές της άρνησης της Γενοκτονίας

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαικών για τη Μελέτη Γενοκτονιών (International Association for Genocide Scholars) ,  συγγραφέας του βιβλίου Η Γενοκτονία των Ελλήνων. Θράκη, Μικρά Ασία, Πόντος, εκδόσεις Γόρδιος, το οποίο έχει μεταφρασθεί στην αρμενική, αγγλική, ρωσική, γαλλική, ιταλική, ρουμανική, ισπανική και  γερμανική  γλώσσα.

1. Η υπονόμευση της Γενοκτονίας συνεχίζεται

Οι υπονομευτές "ψευτοιστορικοί "και οι  υπερασπιστές της άρνησης,  με αφορμή τις δηλώσεις του Υπουργού Παιδείας ξαναχτύπησαν, κινούμενοι με τον τρόπο που ξέρουν. Σκοτεινό και προπαγανδιστικό.  

Η αλήθεια είναι όμως είναι μία και κανένας δεν μπορεί να την αλλοιώσει και την εξαφανίσει. Όσο και εάν προσπαθούν με στημένες, χυδαίες, προκλητικές συνεντεύξεις, άρθρα, δηλώσεις και εμφανίσεις. 

2. Το ιστορικό πλαίσιο και .....

Η πρώτη φάση της Γενοκτονίας των Ελλήνων ξεκινά το 1908 όταν την εξουσία πήραν οι εθνικιστές Νεότορκοι και κρατά μέχρι την έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου το 1914. Η άνοδος των Νεότουρκων στην εξουσία συνδυάστηκε με τη συστηματική διαδικασία εξόντωσης, των Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων που είχαν καταταγεί στον τουρκικό στρατό, την εξόντωση των ηγετών, τη σύλληψη και την εκτόπιση στα τάγματα εργασίας, τη σφαγή των ανδρών, ενώ ακολούθησε η εκτόπιση των γυναικών, των παιδιών και η μαζική του δολοφονία

Η δεύτερη περίοδος ξεκίνησε το 1914, όταν οι συγκρούσεις του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου αναβάθμισαν την πολιτική της γενοκτονίας. Η διαταγή του επικεφαλής του οθωμανικού στρατού Γερμανού διοικητή του οθωμανικού στρατού Λίμαν φον Σάντερς για εκκένωση περιοχών από Έλληνες, είναι χαρακτηριστική. Τα τάγματα εργασίας, ως αποτέλεσμα του νόμου του 1909 περί στράτευσης των χριστιανών, η επιστράτευση του 1914 και οι εκτοπίσεις στα βάθη της Ανατολίας, οδηγούσαν στην φυσική εξόντωση των Ελλήνων.

Η περίοδος 1919-1923 αποτελεί την τελευταία και την πιο έντονη φάση γενοκτονίας, όταν η εδραίωση του Μουσταφά Κεμάλ συμπίπτει με την δημιουργία της ΕΣΣΔ και τη βοήθειά της προς το εθνικιστικό κεμαλικό κίνημα, την ελληνική παρουσία στην περιοχή της Σμύρνης και τη Θράκη, καθώς και την αλλαγή στους προσανατολισμούς στην εξωτερική πολιτική της Αγγλίας, Γαλλίας και άλλων δυνάμεων. Οι διωγμοί εκδηλώθηκαν με τη μορφή κρουσμάτων βίας, καταστροφών, απελάσεων και εκτοπισμών· πολύ γρήγορα όμως έγιναν πιο οργανωμένοι και εκτεταμένοι και στρέφονταν μαζικά πλέον κατά των Ελλήνων, ολοκληρώνοντας το σχέδιο Γενοκτονίας.


Πάνω από 1.000.000 Έλληνες (353.000 στον Πόντο, 350.000 στην κεντρική Μικρά Ασία και 300.000 στη Θράκη) από ένα πληθυσμό πάνω από 2.700.000 εξαφανίσθηκαν, εξόντωση η οποία αποτελεί γενοκτονία, στον τύπο της σύμφωνα με το άρθρο 2 της Σύμβασης του ΟΗΕ για την πρόληψη και την καταστολή της Γενοκτονίας ( παράγραφοι α, β, γ, δ και ε) και στην ουσία της έννοιας της γενοκτονίας.

3....και η στάση της εθνικής και της διεθνούς κοινότητας

Μέχρι σήμερα την γενοκτονία των Ελλήνων έχουν αναγνωρίσει, εκτός της Βουλής των Ελλήνων (νόμοι του 1994 και 1996), η Βουλή της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Σουηδίας, της Αρμενίας, τα ομοσπονδιακά κοινοβούλια της Νότιας Αυστραλίας και ττης Νέας Νότιας Ουαλίας στην Αυστραλία, καθώς και πολλές πολιτείες και φορείς των ΗΠΑ (Μεταξύ των άλλων Κυβερνήτης , Βουλή και Γερουσία της Νέας Υόρκης.

Την υπόθεση έχει απασχολήσει το Οικονομικό και Κοινωνικό Συμβούλιο του ΟΗΕ, και τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη μετά από παρεμβάσεις του πρωτεργάτη της υπόθεσης αναγνώρισης Μιχάλη Χαραλαμπίδη.

Επίσης, η γενοκτονία τέθηκε στην Επιτροπή Ευρωπαϊκών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (5 Σεπτεμβρίου 2006), με την κατάθεση της έκθεσης του Ολλανδού ευρωβουλευτή Camiel Eurlings, ο οποίος ανέφερε τις παρατηρήσεις τους για την πρόοδο της Τουρκίας, στην πορεία για την Ευρωπαϊκή της ένταξη, έκθεση η οποία ψηφίσθηκε την 27^η Σεπτεμβρίου 2006 από την ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Επίσης το Δεκέμβριο του 2007, η Διεθνής Ένωση Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών, αναγνώρισε με ψήφισμά της τη Γενοκτονία των Ασσυρίων και των Ελλήνων στο διάστημα 1914-1923.

Σημαντική είναι επίσης η αναφορά του Γερμανού προέδρου της Δημοκρατίας Ι. Γκάουκ (Απρίλιος 2015), όταν μίλησε για τη Γενοκτονία των Αρμενίων, Ελλήνων και Ασσυρίων.

Το ιστορικό πλαίσιο και η στάση της εθνικής και της διεθνούς κοινότητας δημοσιεύθηκαν στην Εφημερίδα  Ελεύθερος Τύπος. Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2015

Η ιστορική συμβολή του Κωνσταντίνου Φραγγίδη και του Εύξεινου Πόντου Στοκχόλμης στην αναγνώριση της Γενοκτονίας

Θεοφάνης Μαλκίδης

Μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών

Η ιστορική συμβολή του Κωνσταντίνου Φραγγίδη και του Εύξεινου Πόντου Στοκχόλμης στην αναγνώριση της Γενοκτονίας

Οι γνωστές ανά τον πλανήτη δηλώσεις του Υπουργού Παιδείας για τη Γενοκτονία, ανέδειξαν, μεταξύ των άλλων και δύο ζητήματα που από τη μία καταρρίπτουν τη θέση του και από την άλλη ισχυροποιούν την αλήθεια.

Το πρώτο είναι το ψήφισμα της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών (International Association for Genocide Scholars- IAGS), το οποίο το 2007 αναγνώρισε το μαζικό έγκλημα εναντίον των Ελλήνων ως Γενοκτονία. Στο ψήφισμα αυτό, οφείλω να το πω, πρωταγωνιστική θέση είχε η Thea Halo και ο υπογράφων και σε κάποια άλλη στιγμή θα γράψω και θα μιλήσω για αυτό με λεπτομέρειες.

Το άλλο αφορά την αναγνώριση από το Σουηδικό Κοινοβούλιο, της δολοφονίας των προγόνων μας, ως Γενοκτονία. Στην υπόθεση κυρίαρχη θέση κράτησε ο Κωνσταντίνος Φραγγίδης, ο οποίος ως πρόεδρος του Εύξεινου Πόντου Στοκχόλμης, μαζί με σημαντικούς πολιτικούς, όπως ο Hans Linde, o Τάσος Σταφυλίδης, η κουρδικής καταγωγής Gulan Avci, πέτυχε την ιστορικής σημασίας απόφαση της Βουλής της Σουηδίας.

Διατηρώ τις καλύτερες αναμνήσεις από την εξαιρετικής σημασίας πρώτη συνάντηση και εκδήλωση Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων στη Στοκχόλμη, λίγους μήνες πριν την ψηφοφορία του Μαρτίου του 2010. Εκεί μαζί με τον Αρμένιο Vahagn Avedian και τον Ασσύριο Sabri Atman μίλησα για το ζήτημα της Γενοκτονίας. Τότε ο Κωνσταντίνος Φραγγίδης μιλώντας για τη Γενοκτονία και διανέμοντας το βιβλίο μου στην αγγλική γλώσσα για τη Γενοκτονία, έκδοση του Εύξεινου Πόντου Στοκχόλμης, τόνισε ότι η αναγνώριση είναι πολύ κοντά. Δικαιώθηκε όπως δικαιώνεται κάθε πραγματικός αγωνιστής και αληθινός άνθρωπος.

Στην ανακοίνωση του Εύξεινου Πόντου Στοκχόλμης, για τον Υπουργό Παιδείας της Ελλάδας, ανακοίνωση την οποία υπογράφει ο Κωνσταντίνος Φραγγίδης , αναφέρεται τιμητικά το όνομά μου. Ευχαριστώ πολύ τον ιστορικό σύλλογο της πρωτεύουσας της Σουηδίας, όπως ευχαριστώ τον συναγωνιστή Κωνσταντίνος Φραγγίδης για αυτή την βαθιά ηθική του πράξη, για τον καλό του λόγο, για την ανιδιοτελή του προσπάθεια, για τη φιλία του και για την εκτίμησή του στο πρόσωπό μου. Ο Πόντος, ο Ελληνισμός, οι ψυχές των προγόνων μας του οφείλουν πολλά.

Εύξεινος Πόντος Στοκχόλμης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ:

ΤΟ ΣΟΥΗΔΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΣΕ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΣΤΙΣ 11 ΜΑΡΤΙΟΥ ΤΟΥ 2010

Ο Εύξεινος Πόντος Στοκχόλμης έχει επιλέξει στις τρεις δεκαετίες πολιτιστικής δράσης στην Σουηδία να μην απαντάει σε σχόλια Ελλήνων πολιτικών για τον απλό λόγο ότι εμείς διαχρονικά είμαστε πολιτικά και κομματικά ανεξάρτητοι και για αυτόν ακριβώς τον λόγο ήμασταν και μόνοι στον αγώνα που δώσαμε πάνω από δέκα χρόνια για να περάσουμε την αναγνώριση της Γενοκτονίας ως νόμο στο σουηδικό κοινοβούλιο.

Βρισκόμαστε σήμερα σε μια συγκυρία όπου η πατρίδα μας έχει φτάσει στην απόλυτη πολιτιστική κρίση όπου ο κάθε τυχάρπαστος πολιτικός μπορεί να βγαίνει και να ξεστομίζει ότι θέλει χωρίς να υπάρχουν συνέπειες. Ένα τεκμηριωμένο ιστορικό γεγονός, από τα πιο μελανά τμήματα της παγκόσμιας ιστορίας, έρχεται και αμφισβητείται από τον ίδιο τον υπουργό παιδείας της πατρίδας μας και η οικουμενική αντίδραση τον Ποντίων Ελλήνων και όχι μόνο να θεωρείται ως λαϊκισμός. Αυτό το γεγονός δεν πρόκειται να το αφήσουμε να περάσει έτσι γιατί και η υπομονή μας έχει και τα όρια τις.

Η επιστημονική τεκμηρίωση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και όλων των υπολοίπων χριστιανικών λαών της Ανατολής έχει ήδη γίνει κύριε υπουργέ. Δεν χρειάζεται να μας το τεκμηριώσετε εσείς ως δημοσιογράφος. Αν εννοείτε τεκμηρίωση από ιστορικούς όπως κάποια Ρεπούση τότε ευχαριστούμε δεν θα πάρουμε. Έχουμε πιο μεγάλα κεφάλια εμείς. 

Έχουμε τον Θεοφάνη Μαλκίδη, τον Κώστα Φωτιάδη, τον Vahagn Avedian και χιλιάδες άλλους. Ιστορικοί παγκόσμιας εμβέλειας σε θέματα Γενοκτονίας. Έχουμε την απόφαση του σουηδικού κοινοβουλίου από την 11 Μαρτίου 2010 που με επιστημονικά τεκμηριωμένα στοιχεία του Υπουργείου Εξωτερικών της Σουηδίας αναγνωρίζει την Γενοκτονία. Έχουμε την αναγνώριση της IAGS όπου οι διεθνούς αναγνωρισμένοι ιστορικοί σε θέματα γενοκτονιών έχουν τεκμηριώσει την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Όλα τα υπόλοιπα είναι για λαϊκή κατανάλωση και τίποτα άλλο.

Δεν πρόκειται ποτέ να καταλάβεις τι εστί Γενοκτονία των προγόνων μας γιατί απλά δεν έχεις τις γνώσεις ούτε το κύρος ως προσωπικότητα. Αλλά επειδή είσαι υπουργός παιδείας είσαι υποχρεωμένος να συμμορφωθείς με τους νόμους της πατρίδας μας και την ιστορική αλήθεια. Αν όχι, τότε το μόνο που απομένει είναι να παραιτηθείς.

Είναι ντροπή σου και των ομοϊδεατών σου να κατηγορείτε έναν μεγάλο κομμάτι του Ελληνικού λαού ότι λαϊκίζουμε. Ντροπή σου που ξεστομίζεις τέτοιες κουβέντες για τον Ποντιακό Ελληνισμό που πλήρωσε με αίμα για να μπορείς εσύ να κοιμάσαι στα έδρανα της βουλής. Δεν σε επιτρέπουμε να μιλάς για την Γενοκτονία των προγόνων μας. Η ιστορική αλήθεια είναι γεγονός και δεν χρειαζόμαστε την συμπόνια σας. Εμείς ζούμε σχεδόν 100 χρόνια με τον πόνο των προγόνων μας, τον έχουμε μέσα στην ψυχή μας και δεν επιτρέπουμε κανέναν να παίζει πολιτικά παιχνίδια πάνω σε αυτόν.

Ο ιστορικός σύλλογος μας δεν σε επιτρέπει να λερώνεις με τα λεγόμενα σου την μνήμη των προγόνων μας. Εμείς είμαστε εδώ, όπως και όλοι οι Ποντιακοί οργανισμοί σε όλο τον κόσμο, να κρατάμε ζωντανό τον πολιτισμό μας και δεν θα αφήσουμε ούτε εσένα ούτε κανέναν άλλο να διαστρεβλώσει την ιστορία μας.

Για το διοικητικό συμβούλιο,

Κωνσταντίνος Φραγγίδης,

Πρόεδρος

Οι ΥΕΝΕΔ του 2015 και το ζήτημα της Γενοκτονίας

Θεοφάνης Μαλκίδης,

Μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη Γενοκτονιών, πρωτοστατώντας για την αναγνώριση από αυτήν, της Γενοκτονίας των Ελλήνων το 2007.

Οι ΥΕΝΕΔ του 2015 και το ζήτημα της Γενοκτονίας

Ο Σμυρνιός και διασωθέντας της Γενοκτονίας Νομπελίστας ποιητής μας Γιώργος Σεφέρης, λέει στο μεγάλης αξίας μήνυμά του κατά της χούντας το 1969, πως “είμαι ένας άνθρωπος χωρὶς κανένα απολύτως πολιτικὸ δεσμὸ και, μπορώ να το πω, μιλώ χωρὶς φόβο και χωρὶς πάθος”.

Τα παραπάνω λόγια τα ακολούθησα και τα ακολουθώ, και συν Θεώ έτσι πορεύομαι στη ζωή μου.

Αυτονόητο είναι βεβαίως ότι η στάση αυτή έχει μεγάλο και πολυποίκιλο κόστος, ωστόσο η ανθρώπινη  φύση μου,   επιβιώνει, σε αντίθεση με πολλούς και πολλές που την έχουν παραδώσει προ πολλού.

Για το ζήτημα της Γενοκτονίας έχω μιλήσει, προσκεκλημένος ξένων και ελληνικών θεσμών σχεδόν σε όλον τον κόσμο. Διατηρώ ισχυρές και δυνατές μνήμες, για παράδειγμα, από τις προσκλήσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας της Αρμενίας και της Αρμενικής Ακαδημίας Επιστημών, των Οργανώσεων των Ελλήνων στις ΗΠΑ, στον Καναδά, την Αυστραλία, τη Σουηδία, τη Γερμανία, στη Ρωσία και  αλλού, για να μιλήσω για το  ιερό και μεγάλο αυτό ζήτημα.

Ωστόσο έχει εντυπωσιακό ενδιαφέρον στην Ελλάδα το οξύμωρο σχήμα σιωπή- φλυαρία, που είτε δε λέει τίποτα, είτε μιλά με ψεύδη και χυδαία προπαγάνδα.

Επιπλέον το τελευταίο διάστημα , ειδικά μετά τις δηλώσεις Φίλη για τη Γενοκτονία, βίωσα,  με εξαίρεση λίγα μέσα ενημέρωσης της περιφέρειας,   για ακόμη μία αφορά έναν αποκλεισμό στη χώρα μου, τον οποίο δεν έχω ζήσει πουθενά αλλού. Μέσα σε λίγες ώρες και ενώ είχα μετά από δική τους επικοινωνία, πρόσκληση για να μιλήσω σε πανελλαδικούς  τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς, ελάχιστα λεπτά πριν με ενημέρωναν “αρμοδίως” ότι δεν θα γινόταν εφικτή η συνέντευξη για “τεχνικούς λόγους”. ΥΕΝΕΔ δηλαδή το 2015!

Γνωρίζω τι συμβαίνει και από που εκπορεύεται. Το έζησα και το ζω τόσο στην Ελλάδα , όσο και στο εξωτερικό, όταν αντιμετώπισα και αντιμετωπίζω πολλές δυσκολίες όταν μιλώ  για τη Γενοκτονία. Παρόλα αυτά όμως θα συνεχίσω να το πράττω αναλογιζόμενος το μοναδικό, για μένα, χρέος μου.

Παρόλα  τα εμπόδια του φασιστικού καθεστώτος του θύτη Τουρκία,  τα στεφάνια στον Μουσταφά Κεμάλ από τον Παπανδρέου και τον Καραμανλή, τις δηλώσεις του Φίλη και άλλων,  τους υπονομευτές και τις γιάφκες των κομμάτων τους στην Ελλάδα,  τις ΥΕΝΕΔ του 2015, κανείς και τίποτα δεν μπορεί να καλύψει το ιερό ζήτημα της Γενοκτονίας. Η νίκη θα είναι των προγόνων μας, δική μας και των απογόνων μας. 

Η θλίψη της συνεχιζόμενης άρνησης της Γενοκτονίας

Θεοφάνης Μαλκίδης

Μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών

Η θλίψη της συνεχιζόμενης άρνησης της Γενοκτονίας

1. Η άρνηση και η υπονόμευση του εγκλήματος και το έγκλημα της άρνησης και της υπονόμευσης

Σου προξενεί θλίψη η στάση της επίσημης Ελλάδας για το ζήτημα της Γενοκτονίας και μαζί απογοήτευση και αποστροφή, αφού για δεκάδες πλέον χρόνια η υπονόμευση, η εχθρική στάση και το τελευταίο διάστημα και η ΑΡΝΗΣΗ χαρακτηρίζει τον πολιτικό κόσμο. 

Έτσι είχαμε τους λάτρεις του φασίστα και ρατσιστή Μουσταφά Κεμάλ, δασκάλου του Χίτλερ και των Ναζί, στον οποίο κατέθεσαν στεφάνια ο Έλληνας πρωθυπουργός και ο υπουργός Εξωτερικών(!), ενώ το τελευταίο χρονικό διάστημα η πολιτική αυτή έλαβε και άλλες μορφές, με κυρίαρχη την άρνηση. Ο Υπουργός Παιδείας (!) της Ελλάδας- θυμίζουμε το άρθρο 16 του Συντάγματος για το ρόλο της παιδείας- αποτελεί τον πρωταγωνιστή της άρνησης μιλώντας για εθνοκαθάρση και όχι για Γενοκτονία, αναφέροντας μάλιστα και επιστημονικές απόψεις που υποστηρίζουν τη θέση του.

Σε ότι αφορά λοιπόν το ζήτημα της Γενοκτονίας των Ελλήνων, δηλαδή των ανθρώπων μας, θα αναφέρω τρεις μόνο θέσεις που καταρρίπτουν τον ισχυρισμό της άρνησης. Η πρώτη είναι η επιστημονική τεκμηρίωση του όρου Γενοκτονία και του Ολοκαυτώματος από τον Ραφαήλ Λέμκιν, ο οποίος για να εισάγει τον σχετικό ζήτημα στον ΟΗΕ, αναφέρθηκε στην Γενοκτονία των Αρμενίων και των Ελλήνων. Εκεί βασίστηκε και το κυρίαρχο κείμενο στη διεθνή σκηνή που είναι η Σύμβαση για την πρόληψη και την καταστολή του εγκλήματος της Γενοκτονίας που ψηφίστηκε και υιοθετήθηκε από τον ΟΗΕ το 1948. (New York Times 5 Ιανουαρίου 1947)

Η δεύτερη είναι το ψήφισμα της Ένωσής μας, της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών, η οποία τέτοιες ημέρες το 2007 αναγνώρισε ως Γενοκτονία το μαζικό έγκλημα εναντίον των προγόνων μας (Το ψήφισμα βρίσκεται στο τέλος του κειμένου). Θυμίζουμε ότι όλοι οι πρόεδροι της Ένωσης έστειλαν πρόσφατα επιστολή στο Γερμανικό κοινοβούλιο για να αναγνωρίσει και αυτό με τη σειρά του το έγκλημα εναντίον των Ελλήνων ως Γενοκτονία (http://malkidis.blogspot.gr/2015/10/blog-post_14.html )

Και η τρίτη είναι οι αναφορές στο βιβλίο μου για τη Γενοκτονία των Ελλήνων, το οποίο έχει μεταφρασθεί στην αρμενική, αγγλική, ρωσική, ισπανική, γαλλική, ιταλική και ρουμανική γλώσσα, που καταγράφονται στο κεφάλαιο για το διεθνές πλαίσιο της Γενοκτονίας τα εξής: “Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ιδρύει το 1992 τη θέση του ύπατου αρμοστή για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ο οποίος ασκεί τα καθήκοντά του στο Πλαίσιο του Χάρτη του ΟΗΕ, της Παγκόσμιας Διακήρυξης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και άλλων διεθνών οργάνων ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το Συμβούλιο Ασφαλείας ιδρύει το ίδιο έτος διεθνές δικαστήριο «με μόνο σκοπό να δικάσει άτομα που θεωρούνται υπεύθυνα σοβαρών παραβιάσεων του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου που διαπράχθηκαν στο έδαφος της πρώην Γιουγκοσλαβίας».

Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου αφορά εγκλήματα πολέμου, γενοκτονίας, κατά της ανθρωπότητας και εχθροπραξιών, αποτελείται από 18 δικαστές με θητεία εννέα ετών και έχει έδρα τη Χάγη.

Με τον πόλεμο στην πρώην Γιουγκοσλαβία αναδείχθηκε το ζήτημα της «εθνοκάθαρσης», την απομόνωση δηλαδή καθορισμένης περιοχής από εθνική ή εθνοτική ομάδα χωρίς να αφεθούν ίχνη, εθνοκάθαρση την οποία ο ΟΗΕ αποδέχθηκε ως σχέδιο Γενοκτονίας. Τα μέτρα εθνοκάθαρσης είναι τα εξής: 1.Διοικητικά και γραφειοκρατικά (επεμβάσεις στις νόμιμες αιρετές αρχές, απομάκρυνση από τους δημόσιους οργανισμούς τα μέλη της παθούσας ομάδας, διακρίσεις στην διανομή ανθρωπιστικών αγαθών και δικαιωμάτων). 2.Άλλα μη βίαια μέτρα (καθοδηγούμενες αρνητικές αναφορές στα μέσα ενημέρωσης, δημόσια αναφορά σε πολίτες με την εθνική/εθνοτική τους ιδιότητα, ανώνυμες απειλές κατά της ζωής των μελών της παθούσας ομάδας). 3. Μέτρα τρομοκρατίας (μεθοδευμένες μεμονωμένες πράξεις, βιασμοί ληστείες, μαζικές μετακινήσεις των μελών της παθούσας ομάδας, που εκτελούνται από τα Σώματα Ασφαλείας και μένουν ατιμώρητες ή τιμωρούνται με συμβολικές ποινές ). 4. Στρατιωτικά μέτρα (δολοφονίες των ηγετών της παθούσας ομάδας, πολιτικοί, αιρετοί, υπάλληλοι, δημοσιογράφοι, εκπαιδευτικοί, αρπαγή ομήρων και χρησιμοποίησή τους ως ανθρώπινες ασπίδες). (Βλ. Γενική Συνέλευση ΟΗΕ (47/121- 18/12/1992, παρ.9, http://www.malkidis.blogspot.gr/2015/03/blog-post_16.html )

2. Η χαρά της αναγνώρισης

Είναι πράγματι ασύλληπτο να είναι αρνητής της Γενοκτονίας ο Υπουργός Παιδείας της Ελλάδας με υπεκφυγές και τεχνάσματα, με δήθεν επιστημονικά κριτήρια από ιστορικούς (; ) και άλλους “σχετικούς” επιστήμονες, να προσπαθεί να προβάλλει την άρνηση ως διαφορετική άποψη και μάλιστα ως επιστημονική θέση (!). Είναι λοιπόν ανώφελο να προσπαθούμε να αποδείξουμε εδώ τη Γενοκτονία, στον τόπο αυτό που παρότι ζούμε τον νοσταλγούμε, όπως γράφει ο ξεριζωμένος Μικρασιάτης Γιώργος Σεφέρης. Θα συνεχίσουμε να προσπαθούμε και να αγωνιζόμαστε για το δίκαιο αίτημα της αναγνώρισης, από την Αρμενία και τη Σουηδία, μέχρι τη Γερμανία, τις ΗΠΑ, τον Καναδά και την Αυστραλία.

Θα συνεχίσουμε με τους συναγωνιστές στο εξωτερικό, έχοντας πάντα δίπλα μας τις ψυχές των προγόνων μας. Μας αρκούν!

Δείτε την τοποθέτηση του Θ. Μαλκίδη, στο κεντρικό δελτίο της  Δέλτα Τηλεόρασης,  για το ζήτημα της άρνησης της Γενοκτονίας.



Ακούστε τη συνέντευξη του Θ. Μαλκίδη στο ραδιοφωνικό σταθμό Μάξιμουμ για την άρνηση του Υπουργού Παιδείας στο ζήτημα της Γενοκτονίας

Θ.ΜΑΛΚΙΔΗΣ 04-11-15 by Maximum Maximumfm on Mixcloud

Το πλήρες κείμενο του ψηφίσματος της IAGS έχει ως εξής: 

«ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ΌΤΙ η άρνηση της γενοκτονίας αναγνωρίζεται ευρέως ως τελικό στάδιο της γενοκτονίας, που φυλάσσει την ατιμωρησία για τους δράστες της γενοκτονίας, και προετοιμάζει το έδαφος για τις μελλοντικές γενοκτονίες 

 ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ΌΤΙ η γενοκτονία ενάντια στους χριστιανικούς πληθυσμούς από το οθωμανικό κράτος κατά τη διάρκεια και μετά από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο απεικονίζεται συνήθως ως γενοκτονία ενάντια σε Αρμενίους μόνο, με μερική μόνο αναγνώριση των ποιοτικά παρόμοιων γενοκτονιών ενάντια σε άλλες χριστιανικές μειονότητες της οθωμανικής αυτοκρατορίας 

 ΕΙΝΑΙ πεποίθηση της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών ότι η οθωμανική εκστρατεία ενάντια στις χριστιανικές μειονότητες της αυτοκρατορίας μεταξύ 1914 και 1923 αποτέλεσε μια γενοκτονία ενάντια σε Αρμένιους, Ασσύριους και Έλληνες. 

Η Διεθνής Ένωση Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών ζητά από την κυβέρνηση της Τουρκίας να αναγνωρίσει τις γενοκτονίες ενάντια σε αυτούς τους πληθυσμούς, να ζητήσει μια επίσημη συγγνώμη, και για να λάβει άμεσα και σημαντικά μέτρα προς την αποκατάσταση».