Mνήμη Eλληνισμού και Nεολαία

Θ. Mαλκίδης

 Mνήμη Eλληνισμού και Nεολαία

Mέρος της ομιλίας στην εκδήλωση που οργάνωσαν τα δημοτικά σχολεία Παραλίας, Kαλλιθέας και Περίστασης Kατερίνης για τη Μνήμη της Γενοκτονίας 

Με ρώτησαν  πολλές φορές ποιες  ήταν οι καλύτερες εκδηλώσεις, ανάμεσα στις εκατοντάδες που έγιναν φέτος το Μάιο  για το ζήτημα της Γενοκτονίας. Απήντησα πως ήταν αυτή που έγινε στη Θεσσαλονίκη όπου μίλησε ο συναγωνιστής από την Τουρκία Σαίτ Τσετίνογλου  και οι άλλες  που έγιναν  από τους δασκάλους και τα παιδιά στο Κιλκίς, την Έδεσσα και σήμερα στην Kατερίνη.  

Τόσο η πρώτη, αλλά κυρίως οι άλλες  μας γεμίζουν ελπίδα, θάρρος, δύναμη και σιγουριά για τη Νίκη, την Ανάσταση, τη Δικαίωση.  Σε όλην την Aνθρωπότητα και για όλη την Aνθρωπότητα. 

Ενώ η  απουσία του ζητήματος της Γενοκτονίας από την παιδεία των νέων Ελλήνων και Ελληνίδων και η  αυτοαναίρεση της ελληνικής Πολιτείας σε ό,τι αφορά στις υποχρεώσεις της για την ανάδειξη του μαζικού εγκλήματος των προγόνων μας είναι δεδομένη,  η παρουσίαση της Γενοκτονίας από δασκάλους και δασκάλες, μαθητές και μαθήτριες, μας δίνει  αισιοδοξία και χαρά, ζωή.  

Οι  αντίστοιχες προσπάθειες, για το ζήτημα, προσπάθειες που γίνονται από νέους ανθρώπους και φωτισμένους εκπαιδευτικούς, δείχνει ότι υπάρχει Mνήμη Eλληνισμού. Mνήμη Nίκης, Mνήμη της Zωής, της Δικαιοσύνης, του Φωτός και της Aλήθειας. 

Γενοκτονία, Γερμανία,Τουρκία

Θ. Μαλκίδης 

Γενοκτονία, Γερμανία,Τουρκία  


Απόσπασμα από τις συνεντεύξεις στον τηλεοπτικό σταθμό ΔΕΛΤΑ, στον  ραδιοφωνικό σταθμό Maximoum FM και στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Ιωαννίνων.

Η ιστορία είναι πάντα δίκαιη και αποκαλύπτει την αλήθεια στην κατάλληλη στιγμή. Η αναγνώριση  από το Γερμανικό Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο της Γενοκτονίας των Αρμενίων και των άλλων χριστιανικών λαών, με ένα ψήφισμα που παρά την προβληματική του διατύπωση αφορά και τους Έλληνες, ήρθε την ημέρα της πρώτης μαζικής εκτέλεσης  στην κατεχόμενη από τους Ναζί Ευρώπη, στο Κοντομαρί, εκτέλεσης που συνεχίσθηκε λίγες ώρες αργότερα στην Κάνδανο. Ανάλογα βεβαίως  εγκλήματα  οι δάσκαλοι των Ναζί, Νεότουρκοι και Κεμαλικοί,   τα είχαν διαπράξει εναντίον Ελλήνων και Αρμενίων, έχοντας  ηθικούς αυτουργούς τους Λίμαν φον Σάντερς και τους άλλους Γερμανούς, μερικές δεκαετίες πριν. 

Η αναγνώριση και η παραδοχή του μαζικού εγκλήματος ως Γενοκτονία, από το Γερμανικό  Κοινοβούλιο, συνιστά ένα σαφές μήνυμα τόσο για το θύτη, όσο και για το συνεργό του θύτη. Η Τουρκία παρά την άρνηση και την προπαγάνδα, παρά το  θόρυβο  του φασισμού και του ρατσισμού που βγάζει,  περνά με τη μορφή που ξέρουμε σήμερα τις τελευταίες στιγμές της.Από την άλλη πλευρά η Γερμανία έλαβε μία απόφαση, με σαφή πολιτικά χαρακτηριστικά αποδεχόμενη τόσο τη συμμετοχή της στη δολοφονία των λαών μας,  δίνοντας όμως την ίδια στιγμή και σαφές  μήνυμα ότι το τουρκικό πρόβλημα πρέπει να λυθεί. 

Εμείς, οι απόγονοι των Ελλήνων, των Αρμενίων, των Ασσυρίων, οι διασωθέντες των λαών που δολοφονήθηκαν από τα ρατσιστικά, φασιστικά, ναζιστικά καθεστώτα, παρά την  απουσία των θεσμικών υποκειμένων, την άρνηση και την υπονόμευση, συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε  στον απελευθερωτικό στίβο της αλήθειας. Η αλήθεια, η μη λήθη θα νικήσει!



Ακούστε τη συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό Maximoum FM.

Γενοκτονία και αναγνώριση από τη Γερμανία:Ο διμέτωπος αγώνας συνεχίζεται

Θ. Μαλκίδης 

Γενοκτονία και αναγνώριση από τη Γερμανία:Ο διμέτωπος αγώνας συνεχίζεται

Η είδηση από το Βερολίνο  και από το Ομοσπονδιακό κοινοβούλιο της Γερμανίας, για την αναγνώριση της Γενοκτονίας, παρά την προβληματική του ψηφίσματος για εμάς τους Έλληνες αποτελεί άλλη μία νίκη στην μεγάλη, δύσκολη και αγωνιώδη προσπάθεια για τη δικαίωση των ψυχών των  προγόνων μας. 

Η αναγνώριση της Γενοκτονίας  από τον ηθικό αυτουργό του μαζικού εγκλήματος, τη Γερμανία, έχει από πίσω  μία πολύχρονη και ανιδιοτελή προσπάθεια, συνεχή αγώνα και σοβαρό έργο, στην Ελλάδα και το εξωτερικό. 

Η σχεδόν ομόφωνη απόφαση του Γερμανικού ομοσπονδιακού κοινοβουλίου αποτελεί ένα σημαντικό γεγονός, εξαιρετικής σημασίας και υψηλής διπλωματικής, ιστορικής και  ηθικής αξίας. 

Είμαι σίγουρος ότι η δικαιοσύνη και η αλήθεια θριαμβεύουν. Όσα χρόνια και εάν περάσουν, παρά την προπαγάνδα και το ψεύδος, τα εμπόδια και τις δοκιμασίες, το φως νικά το σκοτάδι, η αλήθεια τη λήθη και το ψεύδος.
Μπορεί η Τουρκία να ξοδεύει εκατομμύρια δολάρια, ευρώ, λίρες και άλλα νομίσματα για να παραχαραχτεί και για να αλλοιωθεί η ιστορία, ο φασισμός, ο εθνικισμός και το μαζικό έγκλημα, η πραγματικότητα όμως είναι τόσο ισχυρή που δεν μπορεί κρυφτεί. Και είναι σίγουρο ότι έρχονται και άλλες αποκαλύψεις για το παρελθόν του φασιστικού καθεστώτος, που συνεχίζει να δολοφονεί μέχρι σήμερα. 

Παράλληλα, παρά τα εμπόδια από το “κράτος” της Ελλάδας που αφενός αρνείται να θέσει το ζήτημα της Γενοκτονίας σε διμερείς και διεθνείς συναντήσεις και αφετέρου βάζει συνεχώς εμπόδια για το ζήτημα η  προσπάθεια συνεχίζεται και (θα) έχει και άλλα ανάλογα αποτελέσματα.

Ο διμέτωπος αγώνας συνεχίζεται και είναι βέβαιο ότι θα είναι νικηφόρος!

Υ.Γ. Εδώ στην ημικατεχόμενη Λευκωσία, όπου βρίσκομαι, βλέποντας  τα σημάδια του θύτη  παντού,  τα συναισθήματά μου για την απόφαση αυτή είναι πολύ όμορφα.

Aγώνας και Nίκη Eλευθερίας

Θ. Mαλκίδης

Aγώνας και Nίκη  Eλευθερίας

Aπόσπασμα από την ομιλία στην εκδήλωση που οργάνωσε η Δεξαμενή Σκέψης Aγίου Nικολάου και το Πολιτιστικό Σωματείο "Pίζες" στη Λεμεσό.

Οι εξελίξεις τα τελευταία χρόνια για τον Κυπριακό και γενικότερα για Ελληνισμό, ανέδειξαν πολλά και σημαντικά ζητήματα για το χειρισμό των εθνικών μας θεμάτων. Aξίζει βεβαίως κάποιος να μείνει στη «σχολή σκέψης» που μονοπωλεί στην Αθήνα και τη Λευκωσία, θέλοντας να επιβάλλει τη γνωστή άποψή της. «Σχολή» που διαπερνά όλους τους λεγόμενους πολιτικούς χώρους. Εκπρόσωποι της αποδοχής του νέου σχεδίου Ανάν, στην Ελλάδα και την Κύπρο, που προπαγανδίζουν την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, την νομιμοποίηση της κατοχής και της εισβολής και την μελλοντική τουρκική επέμβαση και στην ελεύθερη Κύπρο. Λατρεύουν δηλαδή τη βαρβαρότητα, το φασισμό και το ρατσισμό.

Όλοι αυτοί περιφέρουν τη (εξαρτημένη) γνώμη τους στον πολιτικό διάλογο, στην κρατική και ιδιωτική τηλεόραση και ραδιοσταθμούς, εφημερίδες και διαδίκτυο και προπαγανδίζουν τη «λύση». Εκβιάζουν ένα ταλαιπωρημένο λαό, που μετά από 42 χρόνια στην προσφυγιά, του θέτουν το δίλημμα πως δεν «θα υπάρξει και άλλη ευκαιρία». Οι επαγγελματίες της προπαγάνδας, αγωνιούν για το μέλλον της Κύπρου, υποστηρίζοντας ένα σχέδιο «λύσης» που αν μη τι άλλο είναι μία συμπαιγνία, ενάντια στη δημοκρατία, την ελευθερία και την ελληνική παρουσία στην Κύπρο.

Προπαγανδίζουν πως μία νέα αρνητική απάντηση στο σχέδιο «λύσης» θα φέρει την αναγνώριση του ψευδοκράτους από τη διεθνή κοινότητα, την καταστροφή, την διχοτόμηση, φοβίζουν το λαό λέγοντάς του να αποφασίσει «εάν είναι έτοιμος να πληρώσει το τίμημα » και να απωλέσει μια για πάντα τα κατεχόμενα», όταν όλοι γνωρίζουμε, ποιοι ώθησαν  τους Τούρκους εισβολείς το 1974.

Μιλούν για την καλή πρόθεση της Τουρκίας (!!!!!!) στην απόδοση των όποιων ελάχιστων κερδίζουν οι Έλληνες με τις προτάσεις για τη «λύση», πρόθεση η οποία έχει αποδειχθεί ιστορικά πως δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Οι αγνοούμενοι  της Κύπρου είναι η συνέχεια των αγνοουμένων της Τραπεζούντας, της Σμύρνης, της Αδριανούπολης. Το ίδιο καθεστώς αφού δεν τιμωρήθηκε το 1922 επανέλαβε τα εγκλήματα το 1974. 
Η αντίσταση στη βαρβαρότητα που υπάρχει στην Κύπρο από το 1974 και τώρα προωθείται η νομιμοποίησή της, είναι μία πράξη αυτοσεβασμού, αξιοπρέπειας και επιβίωσης των Ελλήνων και των Ελληνίδων σήμερα. Eίναι ένας Aγώνας Mνήμης που θα φέρει τη Nίκη της Eλευθερίας για όλον τον Eλληνισμό. 

Aκούστε τη συνέντευξη του Θ. Μαλκίδη για το ζήτημα της Kύπρου, της Γενοκτονίας και του ψηφίσματος της Γερμανικής Βουλής,  της Mνήμης, του Eλληνισμού στο Pάδιο Πρώτο της Λευκωσίας και στο δημοσιογράφο  Λάζαρο Mαύρο αρχίζοντας από το 35:21.

Mνήμη και Άλωση, Mνήμη και Eλευθερία

Θεοφάνης Μαλκίδης

Mνήμη και Άλωση, Mνήμη και Eλευθερία

Απόσπασμα της ομιλίας στην εκδήλωση  που οργάνωσε η Ένωση Mικρασιατών Λαμίας και ο Δήμος Λαμιέων.


Στο «Χρονικόν Μεγάλης Τραγωδίας» του Χρήστου Αγγελομάτη, ένα καταπληκτικό βιβλίο που αναφέρεται στην καταστροφή του Μικρασιατικού Ελληνισμού, μία καταστροφή που ξεκίνησε το 1204, συνεχίστηκε το 1453 και κορυφώθηκε το 1922, καταγράφεται με μοναδικό τρόπο η εξαφάνιση, εκτός των άλλων και των λειψάνων του Γένους μας, του παρελθόντος μας και του μέλλοντός μας.


Γράφει συγκεκριμένα στην σελίδα 379 ο συγγραφέας: «Οι παλαιότεροι θα ενθυμούνται την δημοσιευθείσαν είδησιν εις τα αθηναϊκάς εφημερίδας, μίαν ημέρα του Φεβρουαρίου του 1924. Το προσεγγίσαν εις την Θεσσαλονίκην αγγλικόν πλοίον «Ζαν», μετέφερε 400 τόννους οστών Ελλήνων, από τα Μουδανιά της Μικράς Ασίας εις την Μασσαλίαν, προς βιομηχανοποίησιν. Οι εργάται του λιμένος Θεσσαλονίκης, πληροφορηθέντες το γεγονός, εμπόδισαν το πλοίον να αποπλεύσει, επενέβη όμως ο Άγγλος πρόξενος και επετράπη ο απόπλους» . Οι θύτες δηλαδή Τούρκοι πούλησαν τα οστά των προγόνων μας, οι Γάλλοι τα αγόρασαν, οι Άγγλοι διευκόλυναν και οι Γερμανοί Ναζί, αργότερα, μιμήθηκαν τους δασκάλους τους, Νεότουρκους και Κεμαλικούς.

Όπως όλοι γνωρίζουμε, ο καρπός του σημαντικότερου αγαθού που κατέκτησε ο Έλληνας και η Ελληνίδα και γενικότερα ο άνθρωπος σχεδόν όλες τις φορές με αγώνες και θυσίες, η ελευθερία, είναι βγαλμένη από τα κόκκαλα, όπως γράφει ο Διονύσιος Σολωμός. Ο εθνικός μας ύμνος είναι αφιερωμένος στην ελευθερία. Αυτή που είναι βγαλμένη από τα οστά των υπερασπιστών της Πόλης, των επαναστατών του αγώνα του 1821, είναι βγαλμένη από τους ήρωές μας και τους αγίους μας,  τους μάρτυρές μας, την οικογένεια, τους ποιητές και τους αγρότες μας, την αυθεντική ελληνική λαική παράδοση. 

Από την Κωνσταντινούπολη, μέχρι τον Πόντο, και τη Θράκη, το Μοριά, τη Ρούμελη και την Ήπειρο, μέχρι την Μακεδονία και την Κύπρο. Είναι το χρέος και το καθήκον μας που οφείλουμε, απέναντι στα οστά των προγόνων μας και τις μέλλουσες γενιές να κρατήσουμε την ελευθερία μας, όπως γράφει ένας από τους πιο ανιδοτελείς πρωταγωνιστές της νεώτερης ιστορίας μας, ο Δημήτριος Υψηλάντης: “Οι Έλληνες έχουν πληρώσει την ελευθερία τους πολύ ακριβά, για την παραδώσουν τόσο φτηνά στον πρώτο τυχόντα”.

Μνήμη Άλωσης και Γενοκτονίας

Ο Σύλλογος Διδασκόντων των Δημοτικών Σχολείων Παραλίας, Καλλιθέας και Περίστασης συνδιοργανώνει με τον ΟΠΠΑΠ Δήμου Κατερίνης την εκδήλωση: "Μνήμη Γενοκτονίας και Άλωσης, ή Άλωση και Γενοκτονία της Μνήμης;"
Ομιλητής, ο διδάκτωρ κοινωνικών επιστημών και μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη μελέτη των Γενοκτονιών κ. Θεοφάνης Μαλκίδης.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 29 Μαΐου, στις 11:00 π.μ. στο συνεδριακό Κέντρο του Δήμου Κατερίνης.

Οι Δ/ντες-ντριες των Σχολείων
Ε. Παταρίδου, Β. Καραμάνου, Κ. Παπανικολάου

Ναγκόρνο Καραμπάχ:Μία ακόμη αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων

Θ. Μαλκίδης 

Μία ακόμη αναγνώριση της Γενοκτονίας 

Η  ανακοίνωση του  Κοινοβουλίου  του Αρτσάχ ( Ναγκόρνο Καραμπάχ), για τη Γενοκτονία των Ελλήνων, αποτελεί μία ακόμη σημαντική εξέλιξη στον αγώνα αναγνώρισης, μία ακόμη επιτυχία της προσπάθειάς μας για το ιερό και μεγάλο ζήτημα. Το ψήφισμα έρχεται να συμπληρώσει την αναγνώριση της Γενοκτονίας από το κοινοβούλιο της Αρμενίας, πέρσι το Μάρτιο. 

Στην ανακοίνωση του Κοινοβουλίου του Αρτσάχ, μίας σημαντικής περιοχής του Αρμενικού έθνους, με ιδιαίτερη σημασία για αυτό, τόσο στην ιστορική του πορεία, όσο και σήμερα,  με δεδομένο ότι η γενοκτονία είναι το σοβαρότερο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, και ότι η αναγνώριση και καταδίκη της θα εμποδίσει τη διάπραξη νέων εγκλημάτων, η «Εθνοσυνέλευση της Δημοκρατίας του Ναγκόρνο Καραμπάχ καταδικάζει τη γενοκτονία που διαπράχθηκε σε βάρος των Ελλήνων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία». 

Το ψήφισμα καταδίκης της Γενοκτονίας  τονίζει  την  εδώ και  αιώνες Ελληνοαρμενική φιλία, ενώ το  υπογράφουν τα κόμματα Motherland, Democracy, Dashnaktsutyun, Movement-88 και Renaissance του Κοινοβουλίου του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Είναι αυτονόητο ότι το κείμενο είναι μία σημαντική εξέλιξη, ένα ακόμη μέσο απέναντι στο ψεύδος και την προπαγάνδα της Τουρκίας, υπονόμευση και την άρνηση της Ελλάδας,  φωτεινό παράδειγμα και για άλλα κοινοβούλια και ιδιαιτέρως της Γερμανίας, από το οποίο περιμένουμε στις 2 Ιουνίου να υιοθετήσει ανάλογο ψήφισμα. 

Η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων από τη Βουλή του Καραμπάχ,   συνιστά μία καθοριστική συμβολή στην προσπάθεια ανάδειξης του μαζικού εγκλήματος και βεβαίως είναι μία ακόμη Νίκη μας. Νίκη της Ανάστασης, της Ζωής, της Ελευθερίας, της Ιστορίας, της Αλήθειας και του Δικαίου. 


Υ.Γ. Το βιβλίο μου για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στην Αρμενική γλώσσα, είναι μία ελάχιστη συμβολή του γράφοντος στην υπόθεση της αναγνώρισης. Χαίρομαι για το γεγονός ότι εκλεκτοί συναγωνιστές στην Αρμενία, στο Αρτσάχ (Ναγκόρνο Καραμπάχ) και στην Αρμενική Διασπορά, έμαθαν πολλά για τη δολοφονία των προγόνων μας. Χαίρομαι που είναι μαζί μας σ΄αυτόν το δίκαιο αγώνα. Κοινό και Νικηφόρο!

Ποιος έκανε τη Γενοκτονία;

Θ. Μαλκίδης

Ποιος έκανε τη Γενοκτονία; 

Ομιλία στις εκδηλώσεις Μνήμης που οργάνωσαν η Αδελφότητα Ποντίων και Μικρασιατών Ηπείρου, ο Μορφωτικός Εξωραϊστικός Σύλλογος Μπάφρας «Η Αγία Παρασκευή» και ο Σύλλογος Ποντίων Φοιτητών και Σπουδαστών Ιωαννίνων,  στο πνευματικό κέντρο της προσφυγικής πόλης της Ανατολής.

Από την Ανατολή  Ιωαννίνων, από αυτόν τον ιστορικό χώρο για την ελληνική προσφυγιά και βεβαίως για τη συνέχεια των προγόνων μας μετά τη Γενοκτονία, θέλω να μοιραστώ ορισμένες σκέψεις, για τις οποίες μου έδωσαν τροφή  η ειδική συνεδρίαση της Βουλής των Ελλήνων για τη Γενοκτονία. Δε θα αναφερθώ στην ουσία, δηλαδή στον ακατέργαστο πολιτικό, ιστορικό και ηθικό λόγο που αναπτύχθηκε στο κοινοβούλιο.  
Η ουσία είναι γνωστή εδώ και χρόνια, το βλέπουμε από την απουσία του ζητήματος της Γενοκτονίας από την ατζέντα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και από τις υπονομεύσεις και την άρνηση και συνδέεται με  την ποιότητα και τη γνώση (και ) στη Βουλή.  

 Αναφέρομαι σε ένα τυπικό ζήτημα, εξαιρετικής και μεγάλης  πολιτικής και συμβολικής αξίας, αφού στην  ομιλία του αρμόδιου υφυπουργού επί των εξωτερικών δεν υπάρχει ούτε μία αναφορά στην Τουρκία, ως χώρας, κράτους και θεσμικού υποκειμένου, που ευθύνεται για τη γενοκτονία. Ούτε μία!
Μίλησε, όπως μίλησαν  στο παρελθόν αλλά και φέτος και άλλοι θεσμικοί παράγοντες, χωρίς στις ομιλίες και τα μηνύματά τους να υπάρχει η λέξη Τουρκία! Εντυπωσιακό και συνάμα τραγικό. Στην Τουρκία μιλούν για τις ευθύνες της χώρας αυτής και θαρραλέοι συναγωνιστές μάχονται μαζί μας, διοργανώνοντας συνέδρια για τη Γενοκτονία στην Άγκυρα (!)  και στον κυρίαρχο πολιτικό χώρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, οικοδομημένης με αίμα και θυσίες,  σιωπούν....... 

Ωστόσο παρά τα εμπόδια και τις δυσκολίες, η αλήθεια  για το ζήτημα της Γενοκτονίας,   δεν μπορεί να  κρυφτεί   και κυρίως να υπονομευτεί. Παρά τις κουτοπόνηρες  συνεδριάσεις, γιορτές (!) και άλλα συναφή στον ελλαδικό χώρο, και την προπαγάνδα, τις απειλές και την τρομοκρατία από την τουρκική πλευρά, η δικαίωση έρχεται.    

19η Μαΐου, Γενοκτονία και Παιδιά.

Θ. Μαλκίδης 

19η Μαΐου, Γενοκτονία και Παιδιά. 


Απόσπασμα της ομιλίας στην εκδήλωση του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Έδεσσας.

Ρωτήθηκα ποιες  ήταν οι καλύτερες εκδηλώσεις, ανάμεσα στις εκατοντάδες που έγιναν για το ζήτημα της Γενοκτονίας από την Νέα Υόρκη και τη Μόσχα, την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, μέχρι τη Μελβούρνη, το Σίδνευ, τη Στουτγάρδη, το Γερεβάν και  την Στοκχόλμη. 
Εκτιμώ ότι ήταν τρεις: Η πρώτη στη Θεσσαλονίκη όπου μίλησε ο συναγωνιστής Σαίτ Τσετίνογλου  και οι άλλες δύο που έγιναν  από τους δασκάλους και τα παιδιά στο Κιλκίς και την Έδεσσα.  
Τόσο η πρώτη, αλλά κυρίως οι άλλες δύο μας γεμίζουν ελπίδα, θάρρος, δύναμη και σιγουριά για το αποτέλεσμα. Για τη Νίκη, την Ανάσταση, τη Δικαίωση.  

Παρόλη την  απουσία της Γενοκτονίας από την παιδεία των νέων Ελλήνων και Ελληνίδων,  την αυτοαναίρεση της ελληνικής Πολιτείας σε ό,τι αφορά στις υποχρεώσεις της για την ανάδειξη του μαζικού εγκλήματος των προγόνων μας- στην ομιλία του αρμόδιου υφυπουργού στη Βουλή δεν υπήρξε  η λέξη Τουρκία- η παρουσίαση της Γενοκτονίας από δασκάλους και δασκάλες, μαθητές και μαθήτριες, μας δίνει  αισιοδοξία και χαρά.  

Οι  ανάλογες σοβαρές, ανιδιοτελείς και συνεπείς προσπάθειες, για ένα μεγάλο ιερό και μεγάλο ζήτημα, προσπάθειες που γίνονται από νέους ανθρώπους και φωτισμένους εκπαιδευτικούς, δείχνει ότι το αποτέλεσμα του αγώνα αναγνώρισης θα είναι νικηφόρο. Η ζωή για άλλη μία φορά θα νικήσει το θάνατο, η αλήθεια τη λήθη, το φως  το σκοτάδι!

Εθνικό Μνημείο Γενοκτονίας

Θ. Μαλκίδης 

Εθνικό Μνημείο Γενοκτονίας

Ομιλία στην Εύξεινο Λέσχη Νάουσας

Η πρώτη φάση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου το 1908 και κρατά μέχρι την έναρξη του πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, όταν η άνοδος των Νεότουρκων στην εξουσία δημιούργησε τις συνθήκες για την έναρξη των διωγμών.Η δεύτερη περίοδος ξεκίνησε το 1914, όταν οι συγκρούσεις του πρώτου παγκοσμίου πολέμου αναβάθμισαν την πολιτική της γενοκτονίας. 

Η περίοδος 1919-1924 αποτελεί την τρίτη, τελευταία και πιο έντονη φάση γενοκτονίας, όταν την εξόντωση των Ελλήνων αναλαμβάνει ο Μουσταφά Κεμάλ. 

Τον επίλογο της  γενοκτονίας αποτελεί ο ξεριζωμός των επιζώντων και έτσι έρχονται στην Ελλάδα και τα τελευταία υπολείμματα της «εν ροή γενοκτονίας» όπως ονομάστηκε.

Η εκρίζωση αυτή των Ελλήνων είναι από τα πρωτοφανή εγκλήματα στην ανθρώπινη ιστορία, το οποίο όμως παρέμεινε στη λήθη, μέχρι την ανάδειξη του θέματος στης δεκαετία του 1980 και την καθιέρωση  της 19^ης Μαΐου ως«Ημέρα Μνήμης». 

Έχοντας γνώση από άλλους λαούς που υπέστησαν Γενοκτονία, έχοντας το παράδειγμά τους ότι αυτή τιμάται και με τα κεντρικά μνημεία Γενοκτονίας, όπου αποδίδονται από όλους οι ανάλογες τιμές, εδώ από  την Ηρωική Πόλη της Νάουσας που γνωρίζει από Ολοκαυτώματα, προτείνω τη δημιουργία του Εθνικού Μνημείου γενοκτονίας. Μνημείο το οποίο μπορεί να λειτουργήσει για τους ευνόητους λόγους, σε ηθικό, διπλωματικό και ιστορικό επίπεδο, πρωταγωνιστικά για την ανάδειξη της Γενοκτονίας. 

Η Γενοκτονία και ιδιαίτερα η διεθνοποίησή της αποτελεί ένα σημαντικό ζήτημα το οποίο, παρά τα χαμένα χρόνια και την πολιτική και κρατική ολιγωρία αδιαφορία και απροθυμία κυριαρχεί ως αίτημα παγκοσμίως. Η ανάδειξη και διεθνοποίηση της γενοκτονίας, αφορά όλους τους Έλληνες και θα πρέπει αποτελεί κυρίαρχο συστατικό στοιχείο της εθνικής εξωτερικής πολιτικής που σέβεται την ιστορία και την αλήθεια, δηλαδή τη μνήμη της.  

Το εθνικό μνημείο για τη Γενοκτονία μπορεί να είναι η απαρχή ενός κύκλου διεθνών  αναγνωρίσεων, αλλά και ευθύνης, ηθικής και χρέους έναντι των δολοφονημένων προγόνων μας. Η πολιτεία έχει την υποχρέωση να το κατασκευάσει όπως αναφέρεται στο νομοσχέδιο για την 19η Μαΐου, σε διαφορετική όμως περίπτωση είμαστε υποχρεωμένοι να το φτιάξουμε εμείς!

Εκδηλώσεις Μνήμης για τη Γενοκτονία

Εκδηλώσεις Μνήμης για τη Γενοκτονία . 
Ομιλητής Θ. Μαλκίδης 

Έδεσσα 20 Μαΐου, 19:00 . Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας 

Νάουσα 21  Μαΐου, 18:00 .  Κτίριο Τουρπάλη

Ιωάννινα- Ανατολή 22 Μαΐου, 11:30 Πνευματικό Κέντρο Ανατολής

Καρδία Θεσσαλονίκης 22 Μαΐου, 19:00 .  Ενοριακό Πνευματικό Κέντρο Καρδίας  

Παρακολουθείστε το   ντοκιμαντέρ παραγωγής Livemedia, το οποίο παρουσιάζει το μεγάλο αφιέρωμα στα ραγδαία και τραγικά ιστορικά γεγονότα που οδήγησαν τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.

Μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν τις τραγωδίες, ακαδημαϊκοί που αποκαλύπτουν ιστορικά στοιχεία και τις εξελίξεις, δίνουν μία εικόνα για το τι συνέβη πραγματικά. 

 Στο ντοκιμαντέρ μιλούν με σειρά εμφάνισης: 

Ιάκωβος Μιχαηλίδης
Κωνσταντίνος Φωτιάδης
Δημήτρης Καραμήτσος
Φάνης Μαλκίδης
Θεοδόσης Κυριακίδης
Γιώργος Παρχαρίδης
Μητροπολίτης Λαγκαδά κ.Ιωάννης Τασσιάς
Γιάννης Αποστολίδης
Ουρανία Καλογερίδου


Ο George Meis παραχώρησε  αρχειακό υλικό στη συνέντευξη του παππού Αχιλλέα Σάρρα ενώ ποντιακή λύρα έπαιξε ο Θοδωρής Βεροιώτης

Στα τραγούδια ακούστηκε η γιαγιά Παρθένα Παρχαρίδου, ενώ χρησιμοποιήθηκε αρχείο από την εκδήλωση τιμής και μνήμης για το Ατά παζάρ, στο Μεσημέρι Θεσσαλονίκης με τη μαρτυρία της Συμέλας Παπαδοπούλου

Ακούστηκαν τα τραγούδια:

Μαυροθάλασσα
Ερμηνευτής: Αχιλλέας Βασιλειάδης 
Στιχουργός: Χρήστος Αντωνιάδης 

Η μάνα εν κρύο νερόν
Στίχοι & Μουσική :
Γιάννης Τσανάκαλης
Ερμηνεία : Πέτρος Γαϊτάνος

Την Πατρίδα μ΄ έχασα
Στίχοι: Χρήστος Αντωνιάδης 
Μουσική: Κώστας Σιαμίδης
Ως που θα εν ο θάνατος
Στίχοι: Παραδοσιακό
Μουσική: Παραδοσιακό
Πυρρίχιος χορός (Σέρρα)
Παραδοσιακό

Αρχισυνταξία-Έρευνα : Ειρήνη Συράκη 

Διεύθυνση Φωτογραφίας:  Κώστας Κατραντζής

Επιμέλεια Μοντάζ:  Ειρήνη Συράκη

Παραγωγή : Στάθης Παρχαρίδης

Παραγωγή:  Livemedia

19η Μαίου: Γενοκτονία, Γυναικοκτονία και Παιδοκτονία

Θ. Μαλκίδης 

Γενοκτονία, Γυναικοκτονία και Παιδοκτονία 

Ποτέ άλλοτε στην παγκόσμια ιστορία δεν σημειώθηκαν τρία μαζικά εγκλήματα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα και από τους ίδιους θύτες. Οι Έλληνες, οι Αρμένιοι, οι Ασσύριοι, υπέστησαν Γενοκτονία από τους Νεότουρκους και τους Κεμαλικούς, οι οποίοι δολοφόνησαν, βίασαν, εξανδραπόδισαν και τελικώς εκδίωξαν από τις εστίες τους, τους ιστορικούς αυτόχθονες  λαούς, λεηλατώντας και καταστρέφοντας, ταυτοχρόνως, τον πολιτισμό τους.

Μέσα όμως στη Γενοκτονία των Ελλήνων και των άλλων λαών που δολοφονήθηκαν από το φασισμό και το ρατσισμό των δασκάλων του Χίτλερ, Ενβέρ, Ταλαάτ, Τζεμάλ, Κεμάλ πασά, Τοπάλ Οσμάν, υπήρξε και μία παράλληλη μαζική δολοφονία που στοιχειοθετεί στην ουσία και στο πνεύμα της σχετικής Σύμβασης του ΟΗΕ για την πρόληψη και την καταστολή του εγκλήματος της Γενοκτονίας και του διεθνούς δικαίου, το μαζικό έγκλημα ενάντια στον ελληνικό λαό. 

Και αυτή η παράλληλη δολοφονία ήταν η Γυναικοκτονία και η Παιδοκτονία. Η δολοφονία των Ελληνίδων και των παιδιών τους.

Τόσο από τους Νεότουρκους, όσο και από του Κεμαλικούς, οργανώθηκε, σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε η μαζική δολοφονία γυναικών και παιδιών, η μεταφορά τους στην τουρκική ομάδα, έγιναν μαζικοί βιασμοί ακόμη και εγκύων γυναικών και κοριτσιών και η δολοφονία τους, κλείσιμο σε εκκλησίες και εμπρησμό τους και εκατοντάδες παρόμοια εγκλήματα.

Το βιβλίο έχει ως στόχο την  ανάδειξη της δολοφονίας των γυναικών και των παιδιών, της Γυναικοκτονίας και της Παιδοκτονίας,  στόχος που αποτελεί ένα προφανές αίτημα για ένα εκατομμύριο και πλέον λόγους. Όσα είναι τα θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων από τη Θράκη και την Ιωνία και από τον Πόντο μέχρι την Καππαδοκία, όσα είναι τα ορφανά, οι αγνοούμενοι, οι βιασμένες γυναίκες και τα κορίτσια, οι γυναίκες που προτίμησαν να πέσουν μαζί με τα παιδιά τους σε χαράδρες, γκρεμούς και ποτάμια, προτιμώντας το θάνατο από την ατίμωση.

Η προσπάθεια ανάδειξης της δολοφονίας των γυναικών και των παιδιών κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας που υπέστη ο Ελληνικός λαός, αποτελεί μέρος του αγώνα για τη διεθνοποίηση και αναγνώριση του μαζικού εγκλήματος εναντίον των προγόνων μας. Είναι μία ακόμη ψηφίδα που μπαίνει για την αποκατάσταση και την ολοκλήρωση του μεγάλου ψηφιδωτού που καταστράφηκε από την φασιστική- ρατσιστική ομάδα των Νεότουρκων και των Κεμαλικών. Είναι μία ακόμη ιστορική πράξη έναντι των θυμάτων του Ελληνικού Ολοκαυτώματος και ειδικότερα των γυναικών και των παιδιών, είναι ένα χρέος έναντι της ιερής και μεγάλης υπόθεσης της Γενοκτονίας, είναι μία νίκη της αλήθειας, της μη λήθης, έναντι του φασισμού, του ρατσισμού, της προπαγάνδας και της άρνησης.

Υ.Γ. Στον αγώνα για την αναγνώριση της Γενοκτονίας, της Γυναικοκτονίας και Παιδοκτονίας έχουμε μαζί μας πολλούς συναγωνιστές από όλον τον κόσμο. Με συγκινεί όμως ιδιαιτέρως η συμβολή του εκδότη και συγγραφέα Ραγκίπ Ζαράκολου και του  συγγραφέα Σαίτ Τσετίνογλου, με τους οποίους έχουμε μιλήσει για το ζήτημα στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έχουμε  γράψει βιβλίο για τη Γενοκτονία στην ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Χαίρομαι ιδιαιτέρως που ο Σαίτ Τσετίνογλου ο οποίος με προσκάλεσε στο ιστορικής σημασίας συνέδριο που έγινε στην Άγκυρα για το ζήτημα της Γενοκτονίας, θα μιλήσει την 19η Μαΐου στη Θεσσαλονίκη. Είναι μία εξαιρετική στιγμή με τεράστιο συμβολισμό και ουσία για όλους μας.  

Ακούστε τη συνέντευξη του Θ. Μαλκίδη στο ραδιοφωνικό σταθμό Maximum FM.