Έχεις από τη μία πλευρά τον Χίτλερ και τα Ες Ες της Άγκυρας που μας υπενθυμίζουν κάθε δευτερόλεπτο ότι μας πέταξαν στη θάλασσα το 1922,
Από τις εκδόσεις τού περιοδικού Ενδοχώρα μπορείτε να βρείτε το βιβλίο «Θρακικός Ελληνισμός. Ιστορική ταυτότητα και Γενοκτονία», του Θεοφάνη Μαλκίδη.
ιΤο άγαλμα της Μικρασιάτισσας Μάνας στη Μυτιλήνη, ένα από τα πρώτα αγάλματα Μικρασιατικής Μνήμης στην Ελλάδα, στήθηκε με πρωτοβουλία του Συλλόγου των κατοίκων του προσφυγομαχαλά της Επάνω Σκάλας, στη βάση μιας ιδέας του Αϊβαλιώτη διευθυντή του Δήμου Μυτιλήνης, Νίκου Δαμδούμη.
Ο τίτλος του βίντεο στο φιλοκυβερνητικό κανάλι HABER GLOBAL είναι
ο εξής: ¨ Ο φόβος των ΗΠΑ για τους S-400 τον οδήγησε σε αυτό !
Ο υπηρέτης του Αρμενικού Λόμπι στόχευσε άμεσα την Τουρκία! ¨
“…Στὸ τέλος ὅμως ψέλναμε πάντα τὸ «Εὐλογητὸς εἶ, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ πανσόφους τοὺς ἁλιεῖς ἀναδείξας, καταπέμψας αὐτοῖς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, καὶ δι᾿ αὐτῶν τὴν οἰκουμένην σαγηνεύσας, φιλάνθρωπε, δόξα σοι». Δὲν μπορῶ νὰ παραστήσω τὸ πόσο συγκινημένη ἤτανε ἡ καρδιά μου σὰν ἄκουγα νὰ ψέλνει ὁ ψαρᾶς ὁ πάτερ Νεῖλος, ξυπόλητος, μὲ τὸ κατραμωμένο βρακί, μὲ τὰ φύκια κολλημένα ἀπάνω στὰ γυμνὰ ποδάρια του, νὰ ψέλνει μὲ κείνη τὴν ἀρχαία μελωδία καὶ νὰ λέγει στίχους ἰαμβικούς, καὶ παραπέρα ν᾿ ἀφρίζουνε τὰ παμπάλαια ἑλληνικὰ κύματα κι ὁ ἀγέρας νὰ βουΐζει πανηγυρικὰ ἀπάνω στὰ θεόχτιστα βράχια καὶ στὰ δέντρα!
Από την ομιλία στις εκδηλώσεις για τα εκατό χρόνια από την ΄Καταστροφή και την έλευση των προσφύγων στον Έβρο.
Είναι διαπιστωμένο πλέον ότι ο Θρακικός Ελληνισμός και γενικότερα ο Ελληνισμός του Πόντου, της Μικράς Ασίας- Ιωνίας, της Καππαδοκίας, ο οποίος ζούσε στο οθωμανικό κράτος μέχρι το 1922-1923, έπαιξε σημαντικότατο αν όχι κεντρικό ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας του ελληνικού λαού.
Επίσης είναι κοινά αποδεκτό ότι αυτό το ιδιαίτερης αξίας κομμάτι του Ελληνισμού που ζούσε στην ενιαία Θράκη, στην Ιωνία, στον Πόντο, στην Καππαδοκία, μπήκε στο περιθώριο αμέσως μετά την έλευσή του ως ακρωτηριασμένο προσφυγικό σώμα στον ελλαδικό χώρο.
Σε τελετή αποφοίτησης υπαξιωματικών του
λιμενικού και της στρατοχωροφυλακής,
o Ερντογάν παραπονέθηκε για την στάση της
διεθνούς κοινότητας
¨Αν υπάρχουν κάποιοι που αν και βλέπουν τη
στρατιωτική συσσώρευση στην Ελλάδα,
ασκούν κριτική στην επέκταση μας στην
αμυντική βιομηχανία, αυτό σημαίνει πως
έχασαν τη στρατηγική τους διορατικότητα.
Near East: πρωταθλητές Ελλάδος 1936. Όρθιοι: Λέζος Δ., Σαπουντζάκης Γ., Γουέλτ, Ερμείδης Π., Ανδρίτσος, Οικονομίδης Σ. Καθήμενοι: Σταματόπουλος Π. και Χατζηθεοδώρου Ι. Πηγή
Ο Α.Ο. Νήαρ Ηστ είναι ένας από τους παλαιότερους συλλόγους μπάσκετ. Ιδρύθηκε το 1927 στην Καισαριανή και πήρε το όνομά του από το κοινωφελές ίδρυμα Εγγύς Ανατολής (Near East Foundation – NEF) που ιδρύθηκε στη Νέα Υόρκη το 1915 ως “Περίθαλψη Εγγύς Ανατολής” (Near East Relief) και είχε σκοπό να διασώσει τα θύματα της Αρμενικής Γενοκτονίας του 1915.
“Η Παναγία σ΄ όλα στάθηκε τύπος και υπογραμμός για τις καλές γυναίκες, στη φρονιμάδα, στην ταπείνωση, στην υπομονή, στην αγιότητα, στην αφοσίωση και στη νοικοκυροσύνη….”
Πόσο συγκινητικό είναι να βλέπει κανένας την Παναγία να ετοιμάζει με τα άχραντα χέρια της το σπίτι της, το κλινάρι της, τις λαμπάδες, το θυμιατήρι με το λιβάνι, και ότι άλλο χρειαζότανε για την κηδεία της.
Από μικρό κορίτσι αγαπούσε την εργασία και ολοένα δούλευε, πότε γνέθοντας, όπως στον Ευαγγελισμό που τη βρήκε ο Αρχάγγελος με τη ρόκα στο χέρι, πότε ράβοντας η ίδια τα φορέματα της, ως « ιμάτια αυτόρραφα αγαπώσα », κι υστερώτερα, σαν γεννήθηκε ο Χριστός, υφαίνοντάς του τον «άρραφον» εκείνον χιτώνα που του τον βγάλανε την ώρα που τον σταυρώσανε, και που ήταν τόσο έμορφος, ώστε κι οι στρατιώτες δεν θελήσανε να τον σχίσουνε, όπως κάνανε για τα άλλα ρούχα, αλλά είπανε να βάλουνε κλήρο σε όποιον λάχει, όπως γράφει ο ίδιος ο Ιωάννης, ο ψυχογιός της.
Και στα γεράματα της δεν ξεκουράσθηκε, αλλά η ίδια έκανε τις δουλειές του σπιτιού, έραβε, μαγείρευε, περιποιότανε τον καινούργιο γυιό της τον Ιωάννην, κι ως την τελευταία ώρα της ζωής της, με τα χέρια εκείνα τα αγιασμένα που σπαργάνωσε τον Χριστό, ετοίμασε το κρεββάτι της, κι όλα τα της ταφής της.
Σ΄ όλα στάθηκε τύπος και υπογραμμός για τις καλές γυναίκες, στη φρονιμάδα, στην ταπείνωση, στην υπομονή, στην αγιότητα, στην αφοσίωση και στη νοικοκυροσύνη. Νοικοκυρούλα δώδεκα χρονών, τότε που αφιερώθηκε στο Ναό, νοικοκυρά και στα γεράματά της, που κόντευε η ώρα να φύγει από τον κόσμο !
Δεν κλαίτε, εσείς που αφήνετε τα σπίτια σας, κοπέλλες ανύπαντρες, είτε μητέρες, και γυρίζετε στις διασκεδάσεις, δεν δακρύζετε που βλέπετε την Παναγία να είναι αφοσιωμένη στο σπίτι της και να υπηρετεί τον εαυτό της και τους δικούς της, η Παναγία που την υπηρετούσανε οι Άγγελοι!
Και που σας δείχνει τον εαυτό της για παράδειγμα σε όλα, ώστε να κάνετε ευτυχισμένο το σπίτι σας και τους δικούς σας, με τη μοσχοβολιά της νοικοκυροσύνης !
Την Παναγία είχανε πάντα για παράδειγμα οι γυναίκες της Ελλάδας, και με τη φρονιμάδα τους ανακουφίζανε τον άνδρα τους, παρηγορούσανε τις πίκρες του, κάνανε παιδιά καλά, υπομονεύανε στις δυστυχίες, οικονομούσανε το σπίτι τους, ενώ τώρα, με τον κακό δρόμο που πήρανε πολλές απ΄ αυτές, για να γίνουνε «πολιτισμένες», το σπίτι έχασε τη ζέστη του, σαν την φωλιά που την παράτησε το πουλί, ο άνδρας έγινε αδιάφορος, τα παιδιά πήρανε κακή ανατροφή, η ζωή έγινε βαρετή, κι όλα πάνε κατά γκρεμνού”.
Φώτης Κόντογλου Περιοδικό Εφημέριος 15/08/1964, αρ. φύλλου 16
Απόσπασμα από το άρθρο: “Η Άχραντος Κοίμησις της Παναγίας”
«Από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα του κόσμου» αναφέρει η La Repubblica
Ανακοίνωση κοινοπραξίας Eni – Total για τη «Σημαντική ανακάλυψη» – Πηλείδου: Το σενάριο μεταφοράς φυσικού αερίου στην Αίγυπτο εξακολουθεί να είναι το επικρατέστερο.
Από την εποχή ακόμα της ανάδειξης του Ρ. Τ. Ερντογάν σε δημόσιο αξίωμα (1994, Δήμαρχος Κωνσταντινούπολης), άρχισε να δημιουργείται η «Φαμίλια Ερντογάν» η οποία στις δεκαετίες που ακολούθησαν, πρώτα εδραιώθηκε και στην συνέχεια απλώθηκε σε όλες τις δομές του κρατικού μηχανισμού και της τουρκικής οικονομίας, θέτοντας υπό τον έλεγχό της τόσο το Βαθύ Κράτος, όσο και το σύνολο της τουρκικής μαφίας, με την συνεργασία των φασιστών – Γκρίζων Λύκων, οι οποίοι ανέκαθεν διατηρούσαν ισχυρούς δεσμούς με τον τουρκικό υπόκοσμο.
Η δημοσίευση της επιστολής μου στην ‘Κ’ της 30.6.2022 για τον πρωτεργάτη της Ελληνικής Επανάστασης Αλέξανδρο Υψηλάντη, είχε μια πολύ ευχάριστη συνέχεια. Η παντελώς άγνωστη σε μένα κ. Δήμητρα Στασινοπούλου μου απέστειλε το βιβλίο της «Η ελληνική επανάσταση στις παραδουνάβιες χώρες της Μολδαβίας. Στα βήματα του Αλέξανδρου Υψηλάντη».
Το Τυχερό είναι χωριό του νομού Έβρου και βρίσκεται τέσσερα χιλιόμετρα δυτικά του ποταμού.
Το 1924 το χωριό ονομάζεται «Τύχιο», καθώς ήταν το χωριό που επισκέφθηκε τότε ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Το 1953 το όνομα εκδημοτικίζεται σε «Τυχερό», πιθανόν για λόγους διάκρισης από το Πύθιο.
Το Τυχερό γίνεται 100 χρόνων και ο δήμος Σουφλίου διοργανώνει ένα τριήμερο εκδηλώσεων με ομιλίες, έκθεση φωτογραφίας και πολλή μουσική!
Τρίτη 22 Αυγούστου 2022
19:00 Εκκλησία Αγίου Ιωάννου. Υποδοχή Εκκλησιαστιικών κειμηλίων του Ιμπρίκτεπε, από Κυψέλη Ξάνθης.
Τετάρτη 24 Αυγούστου 2022
09:00 - 18:00 Εκκλησία Αγίου Ιωάννου. Προσκύνημα των Εκκλησιαστικών κειμηλίων.
18:30 Εκκλησία Αγίου Ιωάννου. Μεταφορά των εκκλησιστικών κειμηλίων στην πλατεία Τσαβδαρίδη (άλσος).
19:00 Πλατεία Τσαβδαρίδη (Άλσος). Ομιλίες για τα 100 χρόνια Τυχερού από τους Χ Χατζηπέμου, Δ. Κουντουράκη και Θ. Μαλκίδη.
Θεοφάνης Μαλκίδης
«Ἁµαρτάνετε πολύ νά τά ἀφήνετε τά παιδιά ἀγράµµατα καί τυφλά, καί µή µόνον φροντίζετε νά τούς ἀφήσετε πλούτη καί ὑποστατικά, καί µετά τόν θάνατό σας νά τά τρῶν καί νά τά πίνουν καί νά σᾶς ὀπισολογοῦν. Καλύτερα νά τά ἀφήσετε φτωχά καί γραµµατισµένα, παρά πλούσια καί ἀγράµµατα».
Συγγενείς και φίλοι αναγνώρισαν αγνοούμενο της εισβολής.
Στο παρακάτω βίντεο απεικονίζονται οι ψυχοφθόρες στιγμές της αναγνώρισης αγνοουμένου από συγγενείς και φίλους.
Ο Ελληνισμός εορτάζει επίσημα και παλλαϊκά τη μεγάλη εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Εκατοντάδες οι πανηγυρίζοντες ναοί και τα προσκυνήματα, όπου υπάρχουν Έλληνες. Είναι το Πάσχα του καλοκαιριού. Εκατοντάδες επίσης είναι τα κείμενα, τα ποιήματα και οι μελέτες που γράφτηκαν για την Παναγιά μας.
Η Παναγία είναι η ελπίδα των απελπισμένων, η χαρά των πικραμένων, το ραβδί των τυφλών, η άγκυρα των θαλασσοδαρμένων, η μάνα των ορφανεμένων.
Σταύρος Στυλιανίδης
«Είθε να είμαι ο τελευταίος, είθε η αυτοδιάθεση να ανατείλει στον τόπο μας, και να φέρει το χαμόγελο και τη χαρά». Ακόμα ένας Ήρωας ο όποιος έδωσε τη ζωή του για την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.
Τό εὔδρομο «Ἕλλη» μετά τήν μετασκευή του
Τό εὔδρομο «ΕΛΛΗ» ἦταν πλοῖο Ἀμερικανικῆς ναυπήγησης τοῦ 1912 τό ὁποῖο εἶχε ναυπηγηθεῖ μετά ἀπό παραγγελία τῆς κινεζικῆς κυβέρνησης στίς ΗΠΑ. Τό σκάφος εἶχε ὁλοκληρωθεῖ κατασκευαστικά, ἀλλά λόγω ἀδυναμίας τῆς κινεζικῆς κυβέρνησης νά τό πληρώσει, ἀγοράστηκε ἀπό τήν Ἑλληνική κυβέρνηση τό 1914 καί πῆρε τήν ὀνομασία «ΕΛΛΗ».
Τά τεχνικά χαρακτηριστικά του πλοίου ἦταν :
Ανδρέας Μπαλτάς
Εκδόσεις Μπαλτά, 2021
Συμπληρώνονται τον Σεπτέμβριο εκατό χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και η επέτειος αυτή αποτελεί ευκαιρία αναστοχασμού και αποτίμησης της παρουσίας των ελληνορθόδοξων κοινοτήτων της Μ. Ασίας, καθώς και της μετέπειτα συμβολής των Μικρασιατών προσφύγων στην κοινωνική, πολιτική, οικονομική και πολιτισμική συγκρότηση της σύγχρονης Ελλάδας.
Το Ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης την 1η Σεπτεμβρίου του 1821, αποτελεί μία τραγική και ταυτόχρονα ηρωική στιγμή της Επανάστασης, στιγμή η οποία παραμένει μέχρι σήμερα σχεδόν άγνωστη.
Μετά από τέσσερα χρόνια προετοιμασίας, δυσκολιών και εμποδίων, μετά από σαράντα ημέρες απαιτητικά γυρίσματα σε όλο τον νομό Έβρου, η ταινία <<Πέντε >> του σκηνοθέτη Βασίλη Τσικάρα για την Εθνεγερσία, για τη σφαγή των Ελληνίδων και των Ελλήνων της Σαμοθράκης και για τους Αγίους Πέντε Νεομάρτυρες είναι έτοιμη!
Ένας από τους ηθοποιούς της ταινίας, ο Manu Bennett με πρωταγωνιστική παρουσία σε παραγωγές του Χόλιγουντ ( Spartacus, The Shannara Chronicles, Arrow, Hobbit) ήρθε αφιλοκερδώς από την Νέα Ζηλανδία και μαζί με τους υπόλοιπους συντελεστές, στήριξε την προσπάθειά μας.
Σε σύντομο χρονικό διάστημα και πιο συγκεκριμένα εντός του φθινοπώρου, θα έχουμε τη δυνατότητα να παρακολουθήσουμε το εξαιρετικό, όπως γνωρίζω, αποτέλεσμα .
Η συνέχεια επί της οθόνης !
Λίγα λόγια για την ταινία.
Ναι, οι συγγενείς του μπορούν να είναι περήφανοι. Πολέμησε με τους συστρατιώτες του ώς την ύστατη στιγμή και κράτησαν τη Λάπηθο με νύχια και με δόντια, έως ότου δόθηκαν οδηγίες οπισθοχώρησης αφού εξέλιπε κάθε ελπίδα. Είναι ο ανθυπολοχαγός Ανδρέας Λοϊζίδης ο οποίος υπηρετούσε τη θητεία του στο 256 Τάγμα Πεζικού και βρέθηκε στην πρώτη γραμμή, αμυνόμενος και καλύπτοντας από το φυλάκιο τους άλλους στρατιώτες που έδιναν άνιση μάχη.
Χθες αναγνωρίστηκε από ανθυπολοχαγό με τον οποίο υπηρέτησαν μαζί τις μέρες του Αυγούστου του 1974, που η ατμόσφαιρα μύριζε μπαρούτι και ο θάνατος παραμόνευε σε κάθε θάμνο και κάθε δέντρο.
Πριν την οπισθοχώρηση, ο Λοϊζίδης, μαζί με άλλον έναν ανθυπολοχαγό, κρατούσαν ένα ύψωμα το οποίο ήταν πολύ σημαντικό για τις θέσεις του 256 Τάγματος Πεζικού, υπό την έννοια ότι παρείχε κάλυψη στους λόχους που οπισθοχωρούσαν προς την πλευρά της παραλίας.
Όταν χθες κτύπησε το τηλέφωνο, η φωνή από την άλλη άκρη του σύρματος ήταν σταθερή και σίγουρη γι' αυτό που θα έλεγε: Είμαι ο Δώρος Κλεάνθους, κληρωτός ανθυπολοχαγός το 1974 και είδα τη φωτογραφία που δημοσίευσε ο «Φ» και ταράχθηκα. Είμαι ο άνθρωπος που κατέγραψε τους νεκρούς μας και πίστεψέ με, ουδείς με ρώτησε μέχρι σήμερα γι' αυτούς τους ανθρώπους των οποίων τα ονόματα ανέγνωσα στο προσκλητήριο νεκρών.
Συγκινήθηκα, όταν είδα τα παιδιά που ζήσαμε μαζί εκείνες τις δύσκολες ώρες. Αναγνώρισα τον ανθυπολοχαγό Ανδρέα Λοϊζίδη. (Στείλαμε στον κ. Κλεάνθους τις φωτογραφίες που εντόπισε ο ερευνητής κ. Οδυσσέας Χρίστου και επιβεβαίωσε ότι όντως πρόκειται για τον ανθυπολοχαγό Ανδρέα Λοϊζίδη).
Ο κ. Κλεάνθους καταθέτει και την ακόλουθη μαρτυρία: «Για το γεγονός ότι εικονιζόμενοι φορούσαν πολιτικά, είχα λάβει γνώση εκ των προτέρων επειδή στη διαδικασία να οργανώσουμε με τον διοικητή του τάγματος την οπισθοχώρηση, όσο πιο συντεταγμένα γινόταν για να αποφύγουμε μεγάλες απώλειες, μου είχαν αναφέρει πως είχαν πρόθεση να φορέσουν πολιτικά ρούχα».
«Όταν πήγα στο ύψωμα για να τους ενημερώσω, εκεί βρίσκονταν δύο ανθυπολοχαγοί, εκ των οποίων ο ένας ήταν ο Λοϊζίδης και άλλοι στρατιώτες, και κάποιοι από αυτούς εξέφραζαν την πρόθεση να φορέσουν πολιτικά και να παραδοθούν. Τους είπα να μην το σκεφτούν καν, διότι δεν γνωρίζουν ποιοι θα τους συλλάβουν και πώς θα αντιδράσουν οι Τούρκοι, δεδομένου ότι στην περιοχή έχασαν αρκετούς στρατιώτες και ίσως αντιδρούσαν εκδικητικά. Τους είπα ''δεν θα σας σώσουν τα ρούχα''. Αναγνωρίζω και άλλους αλλά δεν θυμάμαι τα ονόματά τους. Τον δεύτερο ανθυπολοχαγό (Χ.Θ.) που βρισκόταν σε διπλανό φυλάκιο από αυτό του Λοϊζίδη δεν τον αναγνώρισα στις φωτογραφίες».
Ο κ. Κλεάνθους εξηγεί, πως στο σημείο που βρισκόταν ο Λοϊζίδης, στην πρώτη είσοδο της Λαπήθου, έγινε αρκετή ζημιά στους Τούρκους οι οποίοι κατέβαιναν από ύψωμα προς το νεκροταφείο της Λαπήθου που βρίσκεται σε μια πλαγιά. Όμως, αρκετοί από αυτούς κατάφεραν να διασωθούν και να καλυφθούν πίσω από το κοιμητήριο και από εκεί κτυπούσαν τις θέσεις του 256 Τ.Π. και στη συνέχεια εισχώρησαν στις γραμμές του Τάγματος, με αποτέλεσμα να χαθούν και αρκετοί εθνοφρουροί.
Όπως αναφέρει ο τότε ανθυπολοχαγός, τα δεδομένα ήταν τέτοια που η τουρκική επίθεση ήταν αναμενόμενη.
«Τελικά, διενεργήθηκε στις 6 Αυγούστου και γύρω στις 6 π.μ. τα πυρά που δεχτήκαμε ήταν πιο έντονα από ό,τι τις προηγούμενες μέρες. Ο λόχος του Λοϊζίδη πολέμησε, αλλά σε άλλα σημεία από το Ζέφυρο και αλλού, η υποχώρηση ήταν άτακτη, κάτι το οποίο στοίχισε ανθρώπινες ζωές. Στην οπισθοχώρηση εγκατέλειψαν σε έναν καλαμιώνα και τον ανθυπολοχαγό Πανίκο Παλάουντα, ο οποίος είχε τραυματιστεί και τον μεταφέραμε εγώ μαζί με έναν άλλο στρατιώτη. Με βάση τις οδηγίες έπρεπε να κινηθούμε προς Βαβυλά και θα οργανωνόμαστε στα Πάναγρα, αλλά οι εικονιζόμενοι στις φωτογραφίες δεν έμελλε να φτάσουν ποτέ».
Όπως εξηγεί ο κ. Κλεάνθους, όταν οι Τούρκοι έφτασαν μέχρι το σπίτι κοντά στο γεφύρι της Λαπήθου, ο ίδιος έπρεπε να αποχωρήσει για το σταθμό διοικήσεως τάγματος όπου τον ανέμενε ο διοικητής.
«Έπρεπε να ελέγξουμε ότι έφυγαν όλοι οι άλλοι για να οπισθοχωρήσουμε. Φαίνεται πως ο Λοϊζίδης και τα άλλα παιδιά που ήταν από τους τελευταίους, προφανώς φόρεσαν πολιτικά ρούχα και παραδόθηκαν», λέει.
Οι τελευταίες ντουφεκιές
Σύμφωνα με τον ανθυπολοχαγό κ. Δώρο Κλεάνθους, τη Λάπηθο ανέλαβαν να υπερασπίσουν οι δύο λόχοι του 256 Τ.Π. και δύο διμοιρίες της ΕΛΔΥΚ που ήρθαν το βράδυ της 5ης Αυγούστου πριν την επίθεση των Τούρκων και οι οποίοι εγκατέλειψαν την περιοχή από τους τελευταίους.
Ο διοικητής Θεόδωρος Ζαγορίτης είχε δώσει οδηγίες στο πυροβολικό το οποίο κτυπούσε όλο το βράδυ τα υψώματα και παράλληλα η μία διμοιρία της ΕΛΔΥΚ (υπό την κάλυψη των πυρών) δημιούργησε ολονυχτίς οχυρωματικά έργα και ταμπουρώθηκαν εκεί. Σε αυτούς και στους δικούς μας ανθυπολοχαγούς και άνδρες (όπως ο Λοϊζίδης) οφείλουμε σε μεγάλο βαθμό το γεγονός ότι διασωθήκαμε, αναγνωρίζει ο κ. Κλεάνθους, ο οποίος προσθέτει: «Χρόνια αργότερα πέρασα από το σημείο αλλά ταράχτηκα πολύ και δεν ήθελα να μείνω ούτε λεπτό εκεί». Αναφέρει, επίσης, πως όταν δόθηκαν οδηγίες οπισθοχώρησης, αυτή έγινε με άτακτο τρόπο από τον Καραβά μέχρι και τον Ζέφυρο.
Αυτή ήταν εν συντομία η κατάθεση του ανθυπολοχαγού Δώρου Κλεάνθους στον «Φ». Τότε εκτελούσε χρέη διοικητή του λόχου διοικήσεως και είχε χρεωμένα όλα τα πολυβολεία από την Αγία Ειρήνη μέχρι το Ξερό. Πολλούς από τους στρατιώτες του Τάγματος τους γνώριζε εξ όψεως. Ονόματα διαγράφτηκαν από τη μνήμη του, αλλά χαράχτηκε η όλη προσπάθεια αντιμετώπισης του εχθρού. Και μια ευχή. Αιωνία τους η μνήμη.
Μέρες ηρωισμού και προδοσίας
Κάθε φορά που μου αφηγούνται περιστατικά από την καταιγίδα του 1974, το ίδιο σφίξιμο στην καρδιά. Μια μάχη χαμένη από χέρι λόγω της προδοσίας αλλά και πράξεις ηρωϊσμού που εξισώνουν και εξισορροπούν όλα τ’ άλλα. Αλλά το ερώτημα παραμένει: Γιατί έστω κι έτσι, δεν έδωσαν την ευκαιρία στους προδομένους μελλοθάνατους ή όσους επιβίωσαν διά πυρός και σιδήρου μια ευκαιρία να αμυνθούν; Κάτι άλλο στο οποίο καταλήγω είναι ότι η προδοσία δεν έγκειται μόνο στην απώλεια της μισής Κύπρου αλλά και στο γεγονός ότι σκοτώθηκαν αθώα παιδιά, με όνειρα, με προσδοκίες για το αύριο. Απλώς και μόνο είτε επειδή τους εγκατέλειψαν αξιωματικοί τους, είτε επειδή η ανοργανωσιά οδήγησε στρατιώτες ή και πολίτες στο στόμα του λύκου. Και ουσιαστικά δεν πλήρωσε κανείς.
Bάσος Βασιλείου
https://www.philenews.com/koinonia/eidiseis/article/1535067/anagoristike-o-efedros-anthypolochags
