Θεοφάνης Μαλκίδης
Θεοφάνεια και Φώτα
Η πίστη μας, η παράδοσή μας, ο πολιτισμός μας, η ιδιοπροσωπεία μας, η ετερότητά μας, έχει αναδείξει τα Θεοφάνεια, τα Φώτα, σε μείζονα στιγμή στον ενιαυτό, στο χρόνο, στο έτος, στη ζωή μας.
Ο Χριστός, όταν ήταν περίπου τριάντα χρονών, πριν βγει στη δημόσια ζωή Του και θέλοντας να εκπληρώσει όλες τις εντολές του Μωσαϊκού Νόμου (που Αυτός βέβαια είχε δώσει στους ανθρώπους), πήγε στον Ιορδάνη ποταμό να βαπτισθεί.
Η Προϊστορία μιας ένδοξης εδώ και (τουλάχιστον) 3.000 χρόνια περιοχής, του Παγγαίου, ξαναζωντανεύει στις 6 Ιανουαρίου στο χωριό μας, τη Νικήσιανη Καβάλας -το πιο ιστορικό ντόπιο κεφαλοχώρι του Παγγαίου που κρατάει ανέπαφη την παράδοσή του.
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο δημοσίευσε φέτος το Μήνυμα του Πατριάρχη Βαρθολομαίου στη "μακεδονική γλώσσα" για τα Χριστούγεννα.
Τί κρύβεται πίσω ἀπό τήν ἐξέγερση τῆς ἀντιπολιτεύσεως κατά τοῦ ρωσσόφιλου Προέδρου τῆς Σερβίας μέ τήν κατηγορία τῆς νοθείας
– Ἐπανάληψη τῆς «πορτοκαλί ἐπαναστάσεως» κατά τοῦ Οὐκρανοῦ Προέδρου Γιανουκόβιτς θυμίζει ἡ κατάστασις στό Βελιγράδι
– Ἀπό μία κλωστή κρέμεται ἡ σταθερότης στήν περιοχή – Θά ξυπνήσουν δαιμόνια στήν Βοσνία καί στό Κοσσυφοπέδιο;
Σπυρόπουλος – Βασίλαρος, Κολλητήρια
Ο Νίκος Εγγονόπουλος (1910-1985) ήταν ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους (και ποιητές) του 20ου αιώνα. Τόσο αυτός όσο και ακόμα περισσότερο ο Γιάννης Τσαρούχης υπήρξαν θαυμαστές του ελληνικού «θεάτρου σκιών» το οποίο αποτέλεσε και πηγή έμπνευσης για το έργο τους. Το κείμενό του, Ο Καραγκιόζης. Ένα ελληνικό θέατρο σκιών, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Λωτός του Κώστα Τριανταφύλλου το 1969 αναδημοσιεύτηκε το 1981 από τις εκδόσεις Ύψιλον και περιλαμβάνεται στο βιβλίο Νίκος Εγγονόπουλος «Πεζά Κείμενα», εκδ. ύψιλον/βιβλία, Αθήνα 1987, σελ. 51-57
Θεοφάνης Μαλκίδης
Για την πατρίδα μας, για την εθνική κυριαρχία, για τον Ελληνισμό.
Η συνέντευξη στο δημοσιογράφο Δημήτρη Κολιό, στο ραδιοφωνικό σταθμό Maximum Fm
Το ιδεολογικό εποικοδόμημα της εποχής μας επιχειρεί να επιβάλλει την αλήθειά του. Το επιχειρεί με μια καταιγίδα προπαγάνδας και με μεθόδους ιδεολογικής, κοινωνικής και ηθικής εξοντώσεως όσων δεν έχουν την ίδια άποψη με εκείνο. Παρά το ότι είναι μειοψηφία στο κοινωνικό σύνολο θεωρεί ότι αυτό κατέχει την αλήθεια και επομένως έχει την αποστολή να κάνει να «ωριμάσει» ο «αμαθής» και ευμετάβλητος λαός.
Ο αρχιμανδρίτης, τότε, Αθανάσιος Γιέφτιτς, πατρολόγος στη Θεολογική Σχολή του Βελιγραδίου, μιλά για τον «ανεξάντλητο χώρο» του Μεγάλου Βασιλείου: Του πρώτου Πατέρα της εκκλησιαστικής βιοτής ο οποίος ονόμασε την ουσία του Θεού Κοινωνία.
«ΜΕΙΝΕ ΞΕΦΡΟΝΤΗ ΓΙΑΓΙΑ ΚΑΛΛΙΟΠΗ»
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ Φ. ΜΠΕΛΕΡΗ ΣΤΗ ΧΕΙΜΑΡΡΑ, ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΩΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ.
Μετά από οχτώ μήνες παράνομης κράτησης του εκλεγμένου Δημάρχου Χιμάρας Φρέντυ Μπελέρη, η Κολομβία των Βαλκανίων του επέτρεψε να βρεθεί για μερικά λεπτά στην κηδεία της γιαγιάς του, έχοντας δίπλα του δεκάδες πάνοπλους αστυνομικούς!
Ο Ελληνισμός δεν φυλακίζεται!
Στην Χιμάρα έφτασε ο εκλεγμένος δήμαρχος Χιμάρας, Φρέντι Μπελέρης ώστε να παραστεί στην κηδεία της γιαγιάς τους. Οι Χιμαριώτες αποθέωσαν τον δήμαρχο τους, ο οποίος συνοδευόταν από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις.
Κάποιος καλὸς φίλος μου μοῦ χάρισε ἕνα μικρὸ εἰκονισματάκι σὲ σμάλτο ρούσικο, ἕνα ἐγκόλπιο, ποὺ παριστάνει τὸν ἅγιο Σεραφεὶμ τοῦ Σάρωφ. Ἀπὸ τὸ πίσω μέρος εἶναι καπλαντισμένο μὲ βελοῦδο, καὶ φαίνεται πὼς τὸ φοροῦσε κατάσαρκα στὸ λαιμό του κανένας ἅγιος ἄνθρωπος τῆς τσαρικῆς Ρωσίας.
Ξημέρωμα 1ης Ἰανουαρίου 1950
Ἐχτές, παραμονὴ τῆς Πρωτοχρονιᾶς, ἤμουνα ξαπλωμένος στὸ κουβούκλι μας, περασμένα τὰ μεσάνυχτα, καὶ συλλογιζόμουνα.
Εἶχα δουλέψει νυχτέρι γιὰ νὰ τελειώσω μία Παναγία Γλυκοφιλοῦσα καὶ δίπλα μου καθότανε ἡ γυναίκα μου καί ἔπλεκε.
Ὅποτε δουλεύω, βρίσκουμαι σὲ μεγάλη κατάνυξη καὶ ψέλνω διάφορα τροπάρια. Σιγόψελνα, λοιπὸν, ἐκεῖ ποὺ ζωγράφιζα τὴν Παναγία καί ἡ Μαρία ἔψελνε καὶ κείνη μαζί μου μὲ τὴ γλυκειὰ φωνή της. Βλογημένη γυναίκα μοῦ ἔδωσε ὁ Θεός, ἂς εἶναι δοξασμένο τ’ ὄνομά του γιὰ ὅλα τὰ μυστήρια τῆς οἰκονομίας του.
Τὸν εὐχαριστῶ γιὰ ὅσα μοῦ ἔδωσε καὶ πρῶτ’ ἀπ’ ὅλα γιὰ τὴν ἁπλή τὴ Μαρία, πού μοῦ τὴ δώρησε συντροφιὰ στὴ ζωή μου, ψυχὴ θρησκευτική, ἕνα δροσερὸ ποταμάκι ποὺ γλυκομουρμουρίζει μέρα-νύχτα δίπλα σ’ ἕναν παλιὸν καστρότοιχο…
Έχοντας ως οδηγό και πυξίδα την Ελληνική παράδοση, κληρονομιά και παρακαταθήκη, το μοναδικό φως της πατρίδας μας, το απαράμιλλο γαλάζιο του ουρανού και της θάλασσας του Ελληνισμού, ας πορευτούμε το 2024.
Έπειτα από μια σειρά συμφωνιών που υπογράφηκαν κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Erdoğan στην Αθήνα για την άμβλυνση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών, περιμέναμε να έρθουν στην Ελλάδα Τούρκοι φοιτητές και εταιρείες μπακλαβάδων. Αντ’ αυτού, ήρθε αναπάντεχα ο προπονητής ποδοσφαίρου Fatih Terim. Λαμβάνοντας υπόψη το μητρώο του, ας ελπίσουμε ότι ο Terim δεν αποτελεί μέρος του πακέτου συμφιλίωσης των δύο χωρών.
Ελαστικοί νόμοι, εύκολη πολιτογράφηση, ελάχιστες διώξεις –
η Τουρκία αποτελεί ελκυστικό προορισμό για εγκληματίες.
Όμως ο υπουργός Εσωτερικών θέλει να αλλάξει την κατάσταση.
ΧΡΗΣΙΜΗ συνήθεια της στήλης, εδώ και τέσσερεις δεκαετίες που χαίρει της εμπιστοσύνης της ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ, είναι ίσως η πρωτοχρονιάτικη παράθεση του ετήσιου... Λογαριασμού Κερδο-Ζημιών. Για εκείνα που κατά τη γνώμη μας συναποτελούν διαχρονικά τα σημαντικότερα του συλλογικού μας βίου. Και στα οποία κάθε χρόνο μετράμε είτε κέρδη που επιτεύχθηκαν, είτε ζημιές που προστέθηκαν. Στο μέτρημα και οι ζημιές που αποφεύχθηκαν. Αλλά και τα διαφυγόντα κέρδη που θα μπορούσαν να συναριθμήσουν οι... λογιστές στις στήλες καταχώρησης των μεγάλων ζητημάτων του τόπου. Με πρωτεύον, πάντα βεβαίως, το μαράζι, τον καημό και την έγνοια της εθνικής υπόθεσης της πατρίδας:
Μιὰ φορὰ κι ἕναν καιρό, καθὼς λένε, ἕνας φούρναρης παράγγειλε σ᾿ ἕνα φτωχὸ ζωγράφο νά τονε ζωγραφίσει τὴν ὥρα ποὺ φούρνιζε ψωμιά. Ὁ ζωγράφος ἄρχισε νὰ δουλεύει, καὶ ὅταν καταπιάστηκε νὰ εἰκονίσει τὸ φουρνιστήρι, ἀντὶ νὰ τὸ φτιάξει ὁριζόντιο, σύμφωνα μὲ τὴν προοπτική, τὸ ἔφτιαξε κάθετο δείχνοντας ὅλο του τὸ πλάτος· ἔπειτα, μὲ τὸν ἴδιο τρόπο, ζωγράφισε πάνω στὸ φουρνιστήρι κι ἕνα καρβέλι. Πέρασε ἕνας ἔξυπνος ἄνθρωπος καὶ τοῦ εἶπε: «Τὸ ψωμὶ ἔτσι ποὺ τὄβαλες, θὰ πέσει». Ὁ ζωγράφος ἀποκρίθηκε, χωρὶς νὰ σηκώσει τὸ κεφάλι: «Ἔννοια σου· μόνο τὰ ἀληθινὰ ψωμιὰ πέφτουν· τὰ ζωγραφισμένα στέκουνται· ὅλα πρέπει νὰ φαίνουνται στὴ ζωγραφιά!».
Το ντοκιμαντέρ με τίτλο "Ο Άγιος της Σκιάθου" (1968) παρουσιάζει τους σημαντικότερους σταθμούς της ζωής του συγγραφέα ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ, ξεκινώντας από τον τόπο, όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, τη Σκιάθο, και συνεχίζοντας στο Άγιο Όρος και την Αθήνα, καταλήγοντας και πάλι στη Σκιάθο, όπου και εκοιμήθη.
Θεοφάνης
Μαλκίδης
Kαλή, δημιουργική, παραγωγική και Ελληνική χρονιά!
Ο Μακρυγιάννης της ανόθευτης πίστης, του ατόφιου, αυθεντικού Ελληνισμού, γράφει διακόσια
σχεδόν χρόνια πριν, στα απομνημονεύματά του: «Εἶχα
δυὸ ἀγάλματα, περίφημα, μία γυναῖκα κι ἕνα βασιλόπουλο, ἀτόφια -φαίνονταν οἱ
φλέβες, τόση ἐντέλειαν εἶχαν. Ὅταν χάλασαν τὸν Πόρο, τὰ ῾χαν πάρει κάτι στρατιῶτες,
καὶ στ᾿ Ἄργος θὰ τὰ πουλοῦσαν κάτι Εὐρωπαίων· χίλια τάλαρα γύρευαν […]. Πῆρα τοὺς
στρατιῶτες, τοὺς μίλησα: ῾Αὐτά, καὶ δέκα χιλιάδες τάλαρα νὰ σᾶς δώσουνε, νὰ μὴν
τὸ καταδεχτεῖτε νὰ βγοῦν ἀπὸ τὴν πατρίδα μας. Γι᾿ αὐτὰ πολεμήσαμε».
