Ρώσοι και Τούρκοι ιθύνοντες, στο κέντρο διακρίνονται ο Αράλοφ και ο Κεμάλ, Μάρτιος 1922
Στις «ιστορικές σχέσεις» ανάμεσα στη Ρωσία και την Τουρκία αναφέρθηκε σε πρόσφατη συνέντευξή του σε τουρκικά ΜΜΕ ο Σεργκέι Λαβρόφ.
Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών αναφέρθηκε στην αναγνώριση της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ από τη Σοβιετική Ρωσία το 1920, καθώς και στην «έμπρακτη στήριξη της Μόσχας στους Τούρκους εθνικιστές» την περίοδο της μικρασιατικής εκστρατείας.
«Το 2025 γιορτάσαμε την 105η επέτειο από την αναγνώριση της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας από τη Σοβιετική Ρωσία. Δεν περιοριστήκαμε μόνο στην αναγνώριση, αλλά παρείχαμε και σημαντική υλική υποστήριξη, όπως όπλα, πυρομαχικά και χρυσό. Πιστεύω ότι είναι ένα ένδοξο κεφάλαιο στρατηγικής συνεργασίας που θα μείνει χαραγμένο στη συλλογική μνήμη των δύο χωρών», είπε χαρακτηριστικά ο Λαβρόφ σε συνέντευξή του στο κανάλι TGRT Haber και στην εφημερίδα Türkiye.
Στην πολύπλευρη και καθοριστική στήριξη που παρείχε η Σοβιετική Ρωσία στον Μουσταφά Κεμάλ κατά «τον αγώνα της ανεξαρτησίας της Τουρκίας» (το 1922 επί της Ελλάδας) επισήμανε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ σε συνέντευξή του σε τουρκικό δίκτυο.
«Θυμόμαστε αυτές τις σημαντικές σελίδες της κοινής μας ιστορίας, όπως την αναγνώριση της ανεξαρτησίας της Τουρκίας. Το 2025 γιορτάσαμε την 105η επέτειο της αναγνώρισης της κυβέρνησης της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας από τη Σοβιετική Ρωσία. Εκείνη την εποχή, δεν υπήρχε ούτε η Σοβιετική Ένωση, ούτε η Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία. Ωστόσο, η Σοβιετική Ρωσία όχι μόνο αναγνώρισε την Τουρκία, αλλά παρείχε και σημαντικό υλική υποστήριξη, συμπεριλαμβανομένων όπλων, πυρομαχικών και χρυσού. Είμαι βέβαιος ότι αυτή η ένδοξη σελίδα της στρατηγικής μας συνεργασίας θα μείνει για πάντα στη μνήμη, τόσο στη χώρα μας, όσο και στη Δημοκρατία της Τουρκίας» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Λαβρόφ.
Σύμφωνα με ιστορικούς, η πολιτική, οικονομική και εξοπλιστική στήριξη της Μόσχας στον Κεμάλ υπήρξε καθοριστική, καθώς σε μια εποχή που ο Κεμάλ ήταν διπλωματικά απομονωμένος και στρατιωτικά πιεσμένος, η Μόσχα προσέφερε όλα τα απαιτούμενα μέσα που χρειαζόταν η Άγκυρα για να αντέξει και, τελικά, να αντεπιτεθεί.
Εκτιμάται ότι διατέθηκαν περίπου 10 εκατ. χρυσά ρούβλια, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για τη μισθοδοσία του στρατού και την αγορά όπλων από την Ευρώπη (κυρίως από τη Γαλλία και την Ιταλία που άρχισαν να διαφοροποιούνται), πάνω από 39.000 τυφέκια, 327 πολυβόλα, 54 πυροβόλα και τεράστιες ποσότητες πυρομαχικών (περίπου 63 εκατομμύρια σφαίρες), ενώ παραδόθηκαν καύσιμα και εφόδια ζωτικής σημασίας για τη μετακίνηση των τουρκικών δυνάμεων.
Χωρίς τη σοβιετική βοήθεια, είναι αμφίβολο αν ο Κεμάλ θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει τη Μεγάλη Επίθεση (Büyük Taarruz) τον Αύγουστο του 1922. Ενώ ο υπερεξαπλωμένος ελληνικός στρατός υπέφερε από οικονομική εξάντληση και διπλωματική εγκατάλειψη από τις μεγάλες δυνάμεις, ο τουρκικός στρατός ανανεωνόταν με πολύτιμο ρωσικό χρυσό και εφόδια, με τη Σοβιετική Ρωσία να λειτουργεί ως «στρατηγική εφεδρεία» του Κεμάλ.
