Γενοκτονίες και Ολοκαυτώματα

ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΑ : ΛΥΣΗ-ΑΡΝΗΣΗ-ΘΕΣΗ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ 7ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

Ένας Διάλογος για τις Γενοκτονίες και τα Ολοκαυτώματα με εκπροσώπους της επιστημονικής κοινότητας και  κοινοτήτων που έχουν Γενοκτονηθεί.  

Την εκδήλωση πλαισιώνουν κορυφαίοι μουσικοί της Δημοτικής μας Παράδοσης.

Συνεδριακό Πολιτιστικό Κέντρο Δημαρχείου Περιστερίου
(Είσοδος Εθν. Αντιστάσεως και Καραθεοδωρή)
ΔΗΜΟΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

Σάββατο 18 Μαρτίου 2017 6:00μ.μ. 


ΕΙΣΑΓΩΓΗ- ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΜΑ
ΚΕΙΜΕΝΑ –ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ (Διαβάζουν μαθητές)
«Λυρικοί Διάλογοι» : μουσικοί αυτοσχεδιασμοί σε μονοπάτια της παράδοσης. Παίζουν οι μουσικοί :
Ηλίας Υφαντίδης (λύρα Πόντου)
Παναγιώτης Κοτσιανός (λύρα Θράκης)
Μιχάλης Πολυχρονάκης (λύρα Κρήτης)
Γιώργος Μαυρίδης (λύρα Δράμας) 


Συμμετέχουν με εισηγήσεις :

• Ο κ. Θεοφάνης Μαλκίδης, διδάκτωρ Κοινωνικών Επιστημών, μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη μελέτη των Γενοκτονιών «Κεμαλισμός και Ναζισμός : Από τη Γενοκτονία στο Ολοκαύτωμα»

• Ο κ. Σταύρος Αμπαριάν, εκπαιδευτικός, εκπρόσωπος της Αρμενικής Εθνικής Επιτροπής Ελλάδος «Η Γενοκτονία των Αρμενίων»

• Ο κ. Κυριάκος Μπατσάρας, Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Ασσυρίων  «Η Γενοκτονία των Ασσυρίων από τους Νεότουρκους»

• Ο κ. Βενιαμίν Αλμπάλα, Πρώτος Αντιπρόεδρος του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου Ελλάδος
 «Το Ολοκαύτωμα των Εβραίων»

• Ο κ. Ιωάννης Γεωργίου, κοινωνιολόγος, υποψήφιος διδάκτωρ Αρχιτεκτονικής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

«Το ευρωπαϊκό Ολοκαύτωμα των τσιγγάνων και η ελληνική περίπτωση»

• Η κ. Βασιλική Λάζου, διδάκτωρ Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου και μεταδιδακτορική ερευνήτρια του τμήματος Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. «Ολοκαυτώματα στην περίοδο της Γερμανικής Κατοχής»

ΑΠΟΦΩΝΗΣΗ-ΚΕΙΜΕΝΑ (Διαβάζουν μαθητές)
Τ. Λειβαδίτη «Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος» 
Primo Levi «Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος»

Μνήμη Αναγνώρισης της Γενοκτονίας από το Σουηδικό Κοινοβούλιο. Μνήμη Νάκη Φραγγίδη

Θ. Μαλκίδης 

Μνήμη Νάκη Φραγγίδη, Μνήμη Γενοκτονίας, Μνήμη Αναγνώρισης από το Σουηδικό Κοινοβούλιο.


Πριν λίγους μήνες όταν μίλησα στο Κιλκίς αναφέρθηκα στην καταγόμενη από εκεί οικογένεια Φραγγίδη και τη συμβολή τους στον Ελληνισμό, στον Πόντο, στην αναγνώριση της Γενοκτονίας από το Σουηδικό κοινοβούλιο τέτοιες ημέρες του Μαρτίου του 2010. Και επιπλέον πρότεινα να τιμηθεί η οικογένεια αυτή, ο αείμνηστος Ιωάννης (Νάκης), ο γιος του Κώστας για τη μεγάλη τους προσπάθεια που οδήγησε στην ιστορική απόφαση από το κοινοβούλιο της Σουηδίας. 

Συνδέομαι με την οικογένεια Φραγγίδη  με φιλικούς δεσμούς και έχω μεγάλη εκτίμηση στους ανθρώπους αυτούς που σε δύσκολες στιγμές στήριξαν τους συνανθρώπους τους, δείχνοντας την Ελληνική αλληλεγγύη. Επιπλέον πρωταγωνίστησαν για την ανάδειξη του Ποντιακού ζητήματος στη Σουηδία, κάνοντας την υπόθεση αυτή σκοπό της ζωής τους. 
Η απώλεια του Νάκη Φραγγίδη είναι μεγάλη για την οικογένειά του, για τον Ελληνισμό της Διασποράς και ειδικότερα της Σουηδίας και της Στοκχόλμης, για τον Πόντο, για όλους μας. 
Ωστόσο ξέρω και ξέρουμε ότι αφήνει πίσω του το έργο του  και κυρίως τους συνεχιστές του, τα αγαπημένα του παιδιά τον Κώστα, την Ντίνα και τις/τους συζύγους τους, τα εγγόνια του, όλους αυτούς που πιστεύουν  στη Δημοκρατία, στον Ελληνισμό, στον Πόντο. 
Νάκη, o αγώνας σου  συνεχίζεται!
Καλό Παράδεισο, Καλή Ανάσταση.

Ο πρόεδρος του Ποντιακού Συλλόγου «Εύξεινος Πόντος» Στοκχόλμης Κώστας Φραγγίδης, κλείνοντας τις εργασίες της ημερίδας Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων  για το ζήτημα της Γενοκτονίας (Στοκχόλμη Μάιος 2009)

Από την ημερίδα στη Στοκχόλμη το Μάιο του 2009. Από αριστερά Κώστας Φραγγίδης, Σαμπρί Άτμαν, Θ. Μαλκίδης, Ντίνα Φραγγίδου,   Βάχαν Αβεντιάν. 

Η «Νυρεμβέργη» της Γενοκτονίας των Αρμενίων (και των Ελλήνων)

Θ. Μαλκίδης 

Απόσπασμα από το βιβλίο του Θ. Μαλκίδη «Η Γενοκτονία των Αρμενίων». Αθήνα 2015. 

Η δολοφονία στο Βερολίνο του πρωτεργάτης της Γενοκτονίας Ταλαάτ Πασά: Η «Νυρεμβέργη» της Γενοκτονίας των Αρμενίων (και των Ελλήνων) 

Με το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου οι Αρμένιοι, οι Έλληνες, όλοι οι λαοί που υπέστησαν  τη μαζική σφαγή, τη Γενοκτονία ευελπιστούσαν και περίμεναν  την τιμωρία των Τούρκων αξιωματούχων που ήταν υπεύθυνοι για το σχεδιασμό του εγκλήματος.  

Οι νέες όμως πολιτικές των Μεγάλων Δυνάμεων, η εμφάνιση της Σοβιετικής Ένωσης και η άνοδος του Κεμάλ στο οθωμανικό εσωτερικό δεν επέτρεψαν να υπάρξει έστω και η στοιχειώδη καταδικαστική πράξη για τους πρωταίτιους της Γενοκτονίας. 

Οι ελάχιστες δίκες έγιναν πριν  στην Κωνσταντινούπολη, βάσει των άρθρων 45 και 170 του οθωμανικού Ποινικού Κώδικα για τους υπουργούς  και μέλη  του κόμματος της Ένωσης και Πρόοδος, συμπεριλαμβανομένων των βασικών αρχιτεκτόνων της γενοκτονίας, Tαλαάτ και Ενβέρ πασά, οι οποίοι δικάστηκαν ερήμην. Παρότι  καταδικάστηκαν δε εξέτισαν ποτέ την ποινή τους αφού με Γερμανική συνδρομή είχαν διαφύγει......

Παρόλα αυτά, δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος για να διαψευστούν οι Αρμενικές προσδοκίες από τους Συμμάχους σχετικά με την ουσιαστική  τιμωρία υπευθύνων. Οι εμπνευστές και οι εκτελεστές της Γενοκτονίας των Αρμενίων, αλλάζοντας τα ονόματά τους και το σημαντικότερο μένοντας ατιμώρητοι, τράπηκαν σε φυγή βρίσκοντας καταφύγιο αρκετοί από αυτούς στη  Γερμανία, όπου εμφανιζόταν ο Χίτλερ και οι Ναζί .  

Η ετυμηγορία της τιμωρίας των εκτελεστών της Γενοκτονίας των Αρμενίων, δόθηκε από το 9^ο Παγκόσμιο Συμβούλιο της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας (Ντασνάκ) που διοργανώθηκε το φθινόπωρο του 1919. 

Οι εκτελέσεις, τις οποίες το 10^ο  Παγκόσμιο Συμβούλιο της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας αποκάλεσε «Ειδική Επιχείρηση»,  ξεκίνησαν με αυτήν του Ταλαάτ Πασά. Ακολούθησαν οι Τζιβανσίρ, Σαϊντ Χαλίμ Πασά, Μπεαχεντίν Σακίρ, Τζεμάλ Αζμί, Τζεμάλ Πασά και Ενβέρ Πασά που εκτελέστηκαν στο διάστημα 1921-1922.

Στις 3 Δεκεμβρίου 1920 ο Σολομών Τεχλιριάν έφτασε στο Βερολίνο. Στις 15 Μαρτίου  1921 στην οδό Χάρντενμπεργκ 17, ο εκ των υπεύθυνων της Γενοκτονίας Αρμενίων και Ελλήνων Ταλαάτ έπεφτε νεκρός στο πεζοδρόμιο με μια σφαίρα  από το όπλο του Τεχλιριάν, ο οποίος   παρά τη δίκη που θα ακολουθήσει τον Ιούνιο του 1921 θα αθωωθεί.

Η  επιχείρηση εξολόθρευσης των υπευθύνων της Γενοκτονίας ονομάστηκε πολύ εύστοχα από τον Σιμόν Βρατσιάν ως η «Νυρεμβέργη των Αρμενίων».

Έχει ενδιαφέρον ότι ο Χίτλερ και οι Ναζί έστειλαν συλλυπητήρια μηνύματα για τον Ταλαάτ, αφού οι μέθοδοι των Νεότουρκων και των Κεμαλικών αποτέλεσαν την έμπνευσή τους και για τα δικά τους εγκλήματα. Το «ποιος θυμάται τους Αρμένιους » που αναφώνησε ο Χίτλερ και  η θέση του ότι  «ο Κεμάλ είναι δάσκαλός μου και εγώ ο μαθητής του» είναι δύο  ακόμη αποδείξεις για τη σχέση του Νεοτουρκισμού- Κεμαλισμού με τον Ναζισμό. 

Για τους Ναζί η τιμωρία ήρθε από τη δίκη τους στη Νυρεμβέργη, δεν έγινε όμως το ίδιο και τους ενόχους της Γενοκτονίας των  Αρμενίων και των Ελλήνων, και αφέθηκε η ευθύνη, όπως επισημαίνει ο Πλάτωνας στα χέρια των πολιτών.... 

Μπορεί να βγει νέος Ευαγόρας Παλληκαρίδης από τα «πολύχρωμα» σχολεία της «θεματικής» εβδομάδας και από τα σχολικά βιβλία των συνταγών μαγειρικής;

Θ. Μαλκίδης

Τα «πολύχρωμα» σχολεία της «θεματικής» εβδομάδας και  τα σχολικά βιβλία  των συνταγών μαγειρικής,  μπορούν να βγάλουν  νέο Ευαγόρα Παλληκαρίδη;  

Η συμπλήρωση εξήντα ετών από τον απαγχονισμό του Ευαγόρα Παλληκαρίδη- λίγες μέρες πριν είχε θυσιαστεί ο Αυξεντίου ένας  άλλος σπουδαίος του αντιαποιοκρατικού αγώνα των Ελλήνων της Κύπρου- έρχεται σε μία δύσκολη στιγμή για την πατρίδα μας. Και αυτό μεταξύ των άλλων  λόγω της εθνικής, κοινωνικής, οικονομικής, δημογραφικής, πνευματικής και εκπαιδευτικής κρίσης. 

Θα πρέπει να αναφέρουμε στους μη γνωρίζοντες, αλλά και σε αυτούς που αδρανούν για να θυμηθούμε τον Πλάτωνα που μιλά για την ευθύνη των πολιτών όταν οι θεσμοί απουσιάζουν, πως η ηρωική μορφή του Παλληκαρίδη που συνέχισε  με το λόγο και την πράξη  την ελληνική αντιστασιακή ιστορία,  δεν έχει τη θέση που του αξίζει στην εκπαίδευση. 

Ο Παλληκαρίδης δε χωρά ανάμεσα στις χιλιάδες σελίδες σχολικών βιβλίων που αναφέρονται στη γλώσσα, στην ιστορία, στη λογοτεχνία, στην ποίηση και σε άλλα αντικείμενα που διδάσκονται στην   πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, αφού του έχει αφιερωθεί μισή σελίδα (!).

Αντιθέτως τα παραπάνω σχολικά εγχειρίδια έχουν αμέτρητες  συνταγές μαγειρικής, οδηγίες χρήσης καφετιέρας (!) και επιδιόρθωσης του κλιματιστικού (!) ύβρεις, υπονοούμενα  και χυδαιότητες για το 1821 και το  1940,    κείμενα όπως το «όταν βγάλαμε βόλτα τον επιτάφιο» (!)  και για τη «σχέση  του 25χρονου Σάκη με τη  15χρονη Αλέκα» (Αυτό αλήθεια πως λέγεται και πως τιμωρείται από τον ποινικό κώδικα; ). 

Επιπλέον η Ελλάδα την οποία πόθησε και έδωσε τη ζωή του ο Παλληκαρίδης, στα σχολικά βιβλία περιγράφεται με το «νοστιμίζει το σέλινο τη φασολάδα/ και στη μέση δυο λάμδα/φοράει η πατρίδα μας/ η Ελλάδα» και με την πρόταση πως «…ήταν η Ελλάδα μια γυναίκα τόσο προκλητική σεξουαλικά που έπρεπε να την ερωτευτώ σωματικά και απελπισμένα»..........

Επιπλέον αυτή η παιδεία προτρέπει, υιοθετεί, αναγκάζει, να γίνονται συνέδρια  για το  «πολύχρωμο σχολείο» και υποχρεώνει τους μαθητές την παρακολούθηση  της «θεματικής εβδομάδας»!

Ένα από τα ερωτήματα που ήρθαν σήμερα, ημέρα μνήμης του  ανθρώπου, του  μαθητή, του σπουδαίου πνευματικού ανθρώπου και αγωνιστή της Ελευθερίας Παλληκαρίδη είναι και αυτό: 

Μπορεί να βγει  ένας νέος Ευαγόρας Παλληκαρίδης από αυτήν την παιδεία; 

Μπορεί να υπάρξει ένας αγωνιστής που να πιστεύει στην παράδοση του Ελληνισμού, της Ρωμηοσύνης, του Θεού; 

Να γράφει και να μιλά, να εργάζεται, να αγωνίζεται ανιδιοτελώς  για Πίστη και για Πατρίδα; 

Που θα αγαπά τον τόπο του Κολοκοτρώνη, του Παύλου Μελά, της Ελευθερίας, της Αντίστασης, του Σεφέρη, του Κόντογλου, του Ελύτη, του Πετράκη Γιάλλουρου, του Αυξεντίου, του Καραολή και του Δημητρίου, των χιλιάδων ηρώων μας στον αντιφασιστικό αγώνα, των δολοφονημένων από τους Ναζί στο Χορτιάτη, στην Κάνδανο, στους Πύργους και το Μεσόβουνο, στο Δίστομο και τα Καλάβρυτα. 

Που θα σέβεται τον τόπο της ελιάς και της αμπέλου, των εκκλησιών και των μοναστηριών. 

Μπορεί αλήθεια ένας νέος Ευαγόρας Παλληκαρίδης να νικήσει σαν  Άγιος Δημήτριος, σαν Άγιος Γεώργιος,  να θανατώσει  «τους αγενείς που γίνανε πρίγκιπες και  τα τέρατα που γίνανε βασιλείς»  ;  

Μπορεί να υπάρξει ένας  νέος Ευαγόρας όπως αυτός του 1957 που είχε  το θάρρος και την πίστη του Αθανάσιου Διάκου, την πυγμή  και το πνεύμα θυσίας του Αυξεντίου και το ποιητικό χάρισμα του Μόντη; 

Που θα πει όπως ο Παλληκαρίδης λίγο πριν την αγχόνη πώς  «ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην που  ζητεί την Ελευθερίαν του ;»

Μπορεί; 

Μουσείο Ολοκαυτωμάτων- Μουσείο θυμάτων Κεμαλισμού και Ναζισμού

Θ. Μαλκίδης

Μουσείο θυμάτων Κεμαλισμού και Ναζισμού-Μουσείο Ολοκαυτωμάτων

Δε θα αναφερθώ στην αμάθεια των κυβερνώντων και αντιπολιτευόμενων για τα ζητήματα του Ελληνισμού της Ιωνίας, της Θράκης, της Καππαδοκίας, του Πόντου και ειδικότερα σε ό,τι αφορά το ιερό θέμα της Γενοκτονίας. 

Αυτό φάνηκε για ακόμη μία φορά στη λεγόμενη παραχώρηση του πρώην  στρατοπέδου Παύλου Μελά στους πολίτες. Η εξαγγελία για δημιουργία Μουσείου Ποντιακού και Μικρασιατικού Ελληνισμού φανερώνει την προσέγγιση του θέματος, την άγνοια και βεβαίως την ταύτιση, λόγω έλλειψης συνείδησης, με τους θύτες οι οποίοι θέλησαν να μας κάνουν με τη Γενοκτονία λαό μουσείων.  Να μας εξαφανίσουν!

Τι σημαίνει άραγε μουσείο Μικρασιατικού- Ποντιακού Ελληνισμού;  Ότι η Σμύρνη, η Τραπεζούντα, ο Στράβωνας, οι Υψηλάντες, οι Κομνηνοί, η παιδεία, η αρχιτεκτονική, η αστρονομία, τα Φροντιστήρια και οι Σχολές, ο αθλητισμός και η διάλεκτος θα μπουν στο μουσείο; 

Όποιος γνωρίζει τα στοιχειώδη για τα μαζικά εγκλήματα και κυρίως για τα δύο μεγαλύτερα και πιο γνωστά, τη Γενοκτονία των Αρμενίων και το Ολοκαύτωμα των Εβραίων στο Ερεβάν και στο Τελ Αβίβ,  ξέρει ότι τα σχετικά μουσεία ( και ερευνητικά κέντρα ) είναι αφιερωμένα στη μαζική δολοφονία. Είναι αφιερωμένα στη Γενοκτονία, στα Ολοκαυτώματα. 

Το πρώην στρατόπεδο Παύλου Μελά στη Θεσσαλονίκη, όπως έχει τονίσει και ο Μιχ. Χαραλαμπίδης,  πρέπει να γίνει Μουσείο Ολοκαυτωμάτων, Μουσείο θυμάτων του Κεμαλισμού και του Ναζισμού. Αφιερωμένο στα θύματα του πρώτου σχεδίου εξόντωσης που σχεδίασε και υλοποίησε ο Δάσκαλος Μουσταφά Κεμάλ και επανέλαβε ο Μαθητής Αδόλφος Χίτλερ. Είναι μία πρόταση στην οποία  έχουμε αναφερθεί πολλές φορές 
(http://malkidis.blogspot.gr/2016/06/blog-post_15.html ) και  αποτελεί, πέρα από μία  ολοκληρωμένη πράξη για την ανάδειξη των Ολοκαυτωμάτων εναντίον των Ελλήνων και των άλλων λαών και μία στάση ηθικής  έναντι των θυμάτων. Η Νίκη της  ιδεολογίας της Ζωής έναντι στην  ιδεολογία του Θανάτου. 

Γενοκτονία -Γυναικοκτονία-παιδοκτονία

Δέσποινα Στεφανίδου 
Απόσπασμα από την 0μιλία για την ημέρα της Γυναίκας 

Γενοκτονία -Γυναικοκτονία-Παιδοκτονία

Από την εκδήλωση που οργάνωσε ο Σύλλογος Ποντίων Κάτω Σχολαρίου "Ανέβζηγος Αροθυμία" στο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου.


   
Εμείς που μιλούμε κι αγωνιζόμαστε για την Γενοκτονία 365 ημέρες το χρόνο δράττουμε αυτήν την ευκαιρία για ν΄αναδείξουμε δύο άγνωστα εν πολλοίς ζητήματα τη Γυναικτονία και τη Παιδοκτονία που είναι μέσα στο μεγάλο έγκλημα της Γενοκτονίας.Το μεγάλο σύνολο είναι η Γενοκτονία και υποσύνολα είναι η Γυναικοκτονία και η Παιδοκτονία.
   
Η Γυναικοκτονία και η Παιδοκτονία είναι δύο όροι που εισήγαγε στο δημόσιο λόγο ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης το 1994 που ήταν από τους κύριους συντελεστές να ψηφιστεί με νόμο της πολιτείας η 19η Μαΐου ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Στον Μιχάλη Χαραλαμπίδη οφείλουμε ύψιστη τιμή κι ευγνωμοσύνη για τη μεγάλη αυτή νίκη γιατί έτσι έχουμε το 1994 να σηκώνεται  το πέπλο της λησμοσύνης και ν΄αρχίσουμε ν΄ανακαλύπτουμε σιγά σιγά, τι συνέβη εκεί με ποιον τρόπο φύγαν.
   

Για τη Γυναικοκτονία και την Παιδοκτονία έγινε αρχικά μία εκδήλωση το 1994 στη Θεσσαλονίκη από το ιστορικό σωματείο "Μέριμνα Ποντίων Κυριών" με ομιλητή τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη.

Αργότερα στην Αθήνα από τους "Αργοναύτες Κομνηνούς" και πέρσυ τέτοιες μέρες μία εκδήλωση στην Καβάλα από τον όμιλο Ποντίων χορευτών Καβάλας όπου ομιλητής ήταν ο εν πολλοίς συνεχιστής του έργου του Μιχάλη Χαραλαμπίδη Θεοφάνης Μαλκίδης και μία εκδήλωση αργότερα από την Ένωση Ποντίων Νέας Σμύρνης "Μαύρη Θάλασσα".

Ο τίτλος αυτής της εκδήλωσης ήταν "Η Κούρδισα,η Ασσύρια, η Αρμένια, η Ελληνίδα γυναίκα στη Γενοκτονία" οι εισηγήσεις από αυτήν την εκδήλωση συμπεριλαμβάνονται στο βιβλίο με τον γενικό τίτλο Γυναικοκτονία.



  Η Γυναίκα είναι πηγή της ζωής, τα παιδιά είναι το μέλλον.Χωρίς τη γυναίκα δεν υπάρχει γέννηση,δεν υπάρχει συνέχεια κανενός έθνους,κανενός  λαού,καμμιάς κοινωνίας,κανενός τόπου.Τα παιδιά είναι το μέλλον μας, χωρίς τα παιδιά δεν υπάρχει νεολαία.
   
   Η Γενοκτονία στοίχισε τη ζωή 3.500.000 ψυχών Ελλήνων, Αρμενίων, Ασσυρίων. 1.000.000 χάσαμε ΄Ελληνες, πάνω από 353.000 Ποντίους,  από 350.000 στην Κεντρική Ασία, πάνω από 300.000 στη Θράκη.
   

   Πεθαίνοντας ο άνδρας έμενε πίσω η σύζυγος, η χήρα να έχει να φροντίσει τους γονείς ή τα πεθερικά, γιατί η οικογένεια ήταν πατριαρχική και ζούσαν και με τους μεγαλύτερους συγγενείς και τα παιδιά τόσο για τη συντήρηση, για την επιβίωσή τους και να καταφέρουν να φθάσουν στη μητρόπολη Ελλάδα σώοι κι αβλαβείς.
   Πολλές γυναίκες γλύτωσαν τον βιολογικό θάνατο αλλά υπέστησαν ένα χειρότερο έγκλημα που τις στιγμάτισε για πάντα. Τις βίασαν.

Υπάρχουν αναφορές από υπηρεσίες των Η.Π.Α. κυρίως από την Near East, αλλά και πολλές άλλες φιλανθρωπικές οργανώσεις ότι στο λιμάνι της Σμύρνης κατέγραψαν χιλιάδες κορίτσια που ήταν σε κατάσταση εγκυμοσύνης. Αυτά τα παιδιά όταν ήρθαν στην Ελλάδα έκαναν έκτρωση γιατί τα παιδιά δεν ήταν δικά τους και έμειναν με κατεστραμμένη ψυχή μέχρι το τέλος της ζωής τους.

Υπάρχει επίσης αναφορά του Μητροπολίτη Γερμανού της Αμάσειας  όπου περιγράφει πως σκότωσαν τον άμαχο πληθυσμό και βίασαν ανεξαιρέτως  τα παιδιά και τις παρθένες της περιοχής, τις ωραιότερες τις έκλεισαν σε χαρέμια. Μείναν πάρα πολλοί πίσω, γυναίκες και παιδιά και τους κλείσαν σε χαρέμια και πέρασαν τη ζωή τους ως αντικείμενα σεξουαλικής εκμετάλλευσης.
   

   Ο Κεμαλισμός  κι ο Ναζισμός έχουν συνέχεια μεταξύ τους, Υπάρχουν έρευνες και βιβλία όπως ενός από τα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου, το Harvard για το πως ο Κεμάλ ήταν δάσκαλος του Χίτλερ και ο Χίτλερ μαθητής του Κεμάλ.Και άλλωστε αυτοί το παραδέχονταν και δημόσια. Ο ένας παραδεχόταν τον άλλον και ο Χίτλερ είχε πρότυπο τον Κεμάλ για το πως "καθάρισε" την Τουρκία από τα "ξένα στοιχεία" για να εφαρμοστεί το "Η Τουρκία στους Τούρκους".Ο δε Χίτλερ όταν ξεκίνησε το δικό του γενοκτόνο σχέδιο με τη φράση "Ποιός θυμάται τους Αρμένιους ;".
   
Αφού δεν τιμωρήθηκε το έγκλημα στη δική μας πατρίδα, στον Πόντο, στη Μικρά Ασία, στη Θράκη επαναλήφθηκε στην Ελλάδα ως Κατοχή από τους Ναζί.
   
Δύο βιβλία που βοήθησαν για την υπόθεση της Γυναικοκτονίας, Παιδοκτονίας ήταν το Ούτε το όνομά μου της Thea Halo και   η Ταμάμα, η αγνοούμενη του Πόντου του αείμνηστου Γιώργου Ανδρεάδη.

 Ένα άλλο άγνωστο κεφάλαιο της Γενοκτονίας είναι οι αγνοούμενοι. Ήταν βίωμά μας να γυρνάμε μετά τη Θεία Λειτουργία την Κυριακή για να ακούμε τις αναζητήσεις του Ερυθρού Σταυρού.Και πόσες οικογένειες στο τραπέζι τους έβαζαν κι ένα ακόμη πιάτο για το χαμένο αδελφό , τη χαμένη αδελφή , αυτούς που έμειναν εκεί και δεν ξέραν αν ζουν ή αν πέθαναν.

Στο ζήτημα της Γενοκτονίας πρέπει να  λειτουργήσουμε όλοι μαζί και πράξουμε όλοι μαζί.
Φέτος τη 19η Μαΐου να είμαστε όλοι στην πλατεία Αγίας Σοφίας για να τιμήσουμε τη Γενοκτονία των προγόνων μας αλλά και να διατρανώσουμε ότι δε θ΄ανεχθούμε καμμιάς μορφής Γενοκτονία.
Σας ευχαριστώ πολύ .

Τουρκία:Το κράτος -φυλακή σε περιοδεία

Μέρος της συνέντευξης στην εκπομπή του Παύλου Κυριακίδη στο ραδιοφωνικό σταθμό ΠΑΥΛΕΙΟΣ ΛΟΓΟΣ

Θ. Μαλκίδης

Το κράτος -φυλακή Τουρκία σε περιοδεία

Το προγραμματισμένο δημοψήφισμα στην Τουρκία το οποίο θα επικυρώσει  την εγκαθίδρυση  του Ερντογάν σε Σουλτάνο Κεμαλικής κοπής, αποτελεί ένα κεντρικής σημασίας θέμα για την πορεία της χώρας. Προφανώς για το αν η Τουρκία   θα αποτελεί ένα ολοκληρωτικού τύπου καθεστώς και με τη λαϊκή   συναίνεση. Μία χώρα που ουσιαστικά δεν θα έχει ούτε Κυβέρνηση ούτε Κοινοβούλιο, παρά μόνον έναν παντοδύναμο και ανεξέλεγκτο Πρόεδρο. 

Οι περιοδείες (!!!!) για την προώθηση του δημοψηφίσματος, οι κατηγορίες περί Ναζισμού (οι Δάσκαλοι μιλούν στους Μαθητές....), η πρόκληση και το θράσος ως εξωτερική πολιτική, οι φυλακίσεις χιλιάδων ανθρώπων, η εισβολή σε γειτονικές χώρες και η απειλές σε άλλες, η άρνηση των παλιών Γενοκτονιών και η νέα Γενοκτονία εις βάρος των Κούρδων, αποτελούν μεταξύ των άλλων τη σημερινή  πραγματικότητα. Όταν  ο Σουλτάνος γίνει και με το νόμο Σουλτάνος ακολουθώντας τον δάσκαλο του Αδόλφου Χίτλερ, Μουσταφά Κεμάλ τότε τι να περιμένουμε; 

Ο Τζαν Ντουντάρ, ο πρώην αρχισυντάκτης της «Τζουμχουριέτ», ο οποίος δημοσίευσε το άρθρο με τίτλο «Αυτά είναι τα όπλα που ο Ερντογάν λέει πως δεν υπάρχουν», αποκαλύπτοντας  ότι τα φορτηγά που ανήκαν στις μυστικές υπηρεσίες της Τουρκίας (MIT) μετέφεραν όπλα στους ισλαμιστές στη Συρία, είναι ακόμη πιο συγκεκριμένος. 
Έχοντας  φυλακιστεί για «αποκάλυψη κρατικών μυστικών», «κατασκοπία», «συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση», υποστεί απόπειρά δολοφονίας και διωκόμενος πλέον διαφεύγει στο εξωτερικό μπορεί να μιλήσει με περαιτέρω στοιχεία:

«Στην Τουρκία έχουμε μια καταπιεστική κυβέρνηση που στηρίζεται στα ψέματα και μισεί την αλήθεια......

Ο Ερντογάν απεχθάνεται την κριτική.  Για τον Ερντογάν, εάν δεν είσαι μαζί του, είσαι με τους τρομοκράτες, είσαι εχθρός, είσαι προδότης.Βγήκε live στην τηλεόραση και στοχοποιώντας με, υποσχέθηκε ότι «εκείνος που το έγραψε θα το πληρώσει πολύ ακριβά». 

Ο Ερντογάν με πρόσχημα το πραξικόπημα σαρώνει τα πάντα. Εκκαθαρίσεις. Διώξεις. Συλλήψεις. Δεκάδες χιλιάδες απολύσεις – δικαστικοί, πανεπιστημιακοί, δημόσιοι υπάλληλοι, αστυνομικοί, στρατιωτικοί, δημοσιογράφοι. Κλίμα τρόμου. Όλοι φοβούνται. 

Η αγριότητα της καταστολής δεν έχει  όμοιό της....

Εκατοντάδες δημοσιογράφοι έχασαν τη δουλειά τους...δεκάδες ΜΜΕ υποχρεώθηκαν να κλείσουν. Καταστολή. Συλλήψεις. Διώξεις. Περισσότεροι από 150 δημοσιογράφοι δεν βρίσκονται στα γραφεία τους, αλλά σε κελιά. Η Τουρκία είναι σήμερα η πιο μεγάλη φυλακή (δημοσιογράφων) στον κόσμο...... 

Παράλληλα ο Ερντογάν εκβίασε την Ευρώπη απειλώντας την με τους πρόσφυγες. Ο εκβιασμός του ήταν πολύ αποτελεσματικός. 

 Η συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας για το προσφυγικό κλείνει το στόμα της Ευρώπης για όσα συμβαίνουν στην Τουρκία. Η συμφωνία είναι: ο Ερντογάν να κρατήσει τους πρόσφυγες στο τουρκικό έδαφος με αντάλλαγμα η Ευρώπη να σωπαίνει για όσα κάνει ο Ερντογάν στο εσωτερικό της χώρας. ....

Ευτυχώς, όμως, είμαι ζωντανός. Το λέω μετά λόγου γνώσεως.....». (απόσπασμα από τη συνέντευξη στην Τ. Παπαδοπούλου) 

Πολλοί και πολλές  στην Ελλάδα και την Κύπρο που έτρεφαν  αυταπάτες, έχουν ακόμη  ψευδαισθήσεις για την Τουρκία, έχοντας γίνει και συνομιλητές της προωθώντας ακόμη και λύσεις που αφορούν τη Δημοκρατία και  την Ελευθερία αρχές  απροκάλυπτα ασύμβατες με την Τουρκία; 

Η ιστορία θα κρίνει αυστηρά εάν ο Ελληνικός λαός στην Ελλάδα και την Κύπρο θα επιλέξει να είναι με τη βαρβαρότητα και το φασισμό ή με τις αξίες της Ελληνικότητας, που είναι  η αντίσταση στον ολοκληρωτισμό. Μία πράξη που συμβαδίζει με αυτήν την επιλογή είναι στην μεν  Κύπρο να  σταματήσουν  οι συνομιλίες για την αποκαλούμενη λύση, στη δε Ελλάδα να απαγορευτεί η είσοδος στον περιοδεύοντα θίασο του  επιγόνου του Κεμάλ Σουλτάνου  Ερντογάν, του   κράτους -φυλακή, των ρατσιστών και φασιστών Γκρίζων Λύκων και των ποινικών εγκληματιών..... 

Δείτε το βίντεο του Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών (HDP) για το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, έχοντας πολύ ενδιαφέρον για τους Έλληνες και τους Χριστιανούς.

H ενόχληση της τουρκόφωνης Εφημερίδας Μπιρλίκ της Κομοτηνής για τα μνημεία και τις εκδηλώσεις για τη Γενοκτονία, την οποία ονομάζει "δήθεν"!!!!

Θ. Μαλκίδης

Η ενόχληση για τα μνημεία και τις εκδηλώσεις για τη Γενοκτονία. Εφημερίδα Μπιρλίκ Κομοτηνή 6 Μαρτίου. 

http://www.birlikgazetesi.net/haberler/12554-soezde-pontus-soykiriminin-100yili-hazirliklari-tam-gaz-devam-edyor.html

Το κείμενο όπου καταγράφεται η ενόχληση της τουρκόφωνης εφημερίδας Μπιρλίκ της Κομοτηνής έχει  τεράστιο  ενδιαφέρον για πολυποίκιλους λόγους.  Για ακόμη μία φορά εμφανίζονται επί ελληνικού εδάφους οι απόψεις άρνησης που αφορούν το μαζικό έγκλημα αναφερόμενες  στα μνημεία, στις εκδηλώσεις και τους ανθρώπους που αναδεικνύουν την υπόθεση της Γενοκτονίας, ζητώντας την αναγνώριση από την Τουρκία. Το φασιστικό κράτος- φυλακή όπως λέει ο διωκόμενος πρώην διευθυντής της εφημερίδας Τζουμχουριέτ Τζαν Ντουντάρ :

"Σχεδόν σε κάθε γωνιά της Ελλάδας συνεχίζονται ταχέως οι ετοιμασίες για την δήθεν "Ποντιακή Γενοκτονία"

Μετά από τις μεγάλες πόλεις, τώρα και σε χωριά που έχουν μεταναστεύσει Ρωμιοί από την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, στήνονται μνημεία για την δήθεν ¨Ποντιακή Γενοκτονία¨.Έτσι ενώ στην Τουρκία η 19/5/1919-ημερομηνία αποβίβασης του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ στην Σαμψούντα γιορτάζεται ως εορτή, στην Ελλάδα μετά από ψήφιση στην ελληνική βουλή το 1994, κάθε χρόνο οργανώνονται διάφορες τελετές με το αιτιολογικό πως δήθεν έγινε ¨γενοκτονία¨.

Στα πλαίσια της συμπλήρωσης 100 ετών το έτος 2019, η Ελλάδα επιταχύνει τις εκδηλώσεις στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Η Ομοσπονδία Ποντίων, ποντιακοί σύλλογοι και δήμοι επιταχύνουν τις ετοιμασίες τους, ενώ εν όψει των εκδηλώσεων για την 100η επέτειο, άρχισαν να στήνονται μνημεία για την δήθεν ¨Ποντιακή γενοκτονία¨  σε πλατείες χωριών όπου μετανάστευσαν Ρωμιοί από την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας".

Τα σχόλια για το παραπάνω κείμενο μπορούν να ληφθούν από τα παρακάτω αποσπάσματα των νόμων της Ελληνικής Δημοκρατίας σχετικά με τη Γενοκτονία και την άρνησή της....

.

Ζάλογγο-Νάουσα-Πάφρα-Σμύρνη-Δίστομο:Η παγκόσμια ημέρα της Γυναίκας και η Γυναικοκτονία

Θ. Μαλκίδης 

Η παγκόσμια ημέρα της Γυναίκας και  η μνήμη της δολοφονημένης Ελληνίδας: Ζάλογγο-Νάουσα-Πάφρα-Σμύρνη-Δίστομο

Σαν σήμερα το  1921 στην Πάφρα  του Πόντου γράφεται μία ακόμη σελίδα δολοφονίας των Ελληνίδων  (και των παιδιών τους) που έχει  επαναληφθεί κατά καιρούς κατά τη διάρκεια της ελληνικής ιστορικής πορείας αντίστασης και σωτηρίας. 
Το ολοκαύτωμα των γυναικών της Πάφρας στο κάστρο της γυναίκας (Κιζ Καλεσί) θυμίζει Ζάλογγο, Νάουσα, Σμύρνη, Δίστομο. Είναι η επανάληψη της ίδιας σφαγής που έζησε η Πάφρα το 1680 και το 1917.  
Ενώ ο χορός «Θανατί Λάγγεμαν» (Κιζλάρ Χοπλαμασί) το «Πήδημα Κοριτσιών» («Κιζλάρ Καϊτεσί») είναι προς τιμήν των γυναικών   που προτίμησαν να πέσουν σε γκρεμό ύψους 150 μέτρων και  αναπαριστά την κίνηση της κοπέλας καθώς πηδούσε στο κενό. 

Μέσα στη  Γενοκτονία των Ελλήνων  που δολοφονήθηκαν από το φασιστικό σχέδιο  των δασκάλων του Χίτλερ, Ενβέρ, Ταλαάτ, Τζεμάλ, Κεμάλ πασά, Τοπάλ Οσμάν, υπήρξε και μία παράλληλη  δολοφονία, αυτή των γυναικών και των παιδιών που στοιχειοθετεί στην ουσία και στο πνεύμα της Σύμβασης του ΟΗΕ για τη Γενοκτονία, το μαζικό έγκλημα ενάντια στον ελληνικό λαό. 

Και αυτή η παράλληλη δολοφονία ήταν η Γυναικοκτονία και η Παιδοκτονία, η δολοφονία των Ελληνίδων και των παιδιών τους.
Τόσο από τους Νεότουρκους, όσο και από του Κεμαλικούς, από την Πάφρα μέχρι τη Σάντα και από την Κερασούντα μέχρι τη Σμύρνη, οργανώθηκε, σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε η μαζική δολοφονία γυναικών και παιδιών, η μεταφορά τους στην τουρκική ομάδα, οι μαζικοί βιασμοί ακόμη και εγκύων γυναικών και κοριτσιών και η δολοφονία τους, κλείσιμο σε εκκλησίες και εμπρησμό τους και εκατοντάδες παρόμοια εγκλήματα. Είναι η συνέχεια των σφαγών στη Χίο και στη Σαμοθράκη, η πράξη σωτηρίας στο Ζάλογγο και στην Νάουσα, είναι ο ενδιάμεσος σταθμός πριν οι μαθητές Ναζί ακολουθήσουν το παράδειγμα των δασκάλων Κεμαλικών στο Δίστομο και τους άλλους μαρτυρικούς τόπους.

Η προσπάθειά μας  έχει ως στόχο την ανάδειξη της δολοφονίας των γυναικών και των παιδιών, της Γυναικοκτονίας και της Παιδοκτονίας, στόχος που αποτελεί ένα προφανές αίτημα για αναρίθμητους λόγους. Όσα είναι τα θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων από τη Θράκη και την Ιωνία και από τον Πόντο μέχρι την Καππαδοκία, όσα είναι τα ορφανά, οι αγνοούμενοι, οι βιασμένες γυναίκες και τα κορίτσια, οι γυναίκες που προτίμησαν να πέσουν μαζί με τα παιδιά τους σε  γκρεμούς και ποτάμια, προτιμώντας το θάνατο από την ατίμωση. 

Η σημερινή παγκόσμια ημέρα της Γυναίκας οφείλει να αφιερωθεί στα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα του σχεδίου εξόντωσης από το Ζάλογγο μέχρι την Πάφρα και το Δίστομο που επειδή δεν τιμωρήθηκε, επαναλήφθηκε και επαναλαμβάνεται. Μόνο η ανάδειξη και η τιμωρία της Γυναικοκτονίας μπορεί να αποτρέψει παρόμοια εγκλήματα, αποτελώντας ουσιαστική πράξη έναντι των θυμάτων του Ελληνικού Ολοκαυτώματος και ειδικότερα των γυναικών και των παιδιών.

Αυστραλός Γερουσιαστής ζητά συγνώμη για την άρνηση της Γενοκτονίας των Αρμενίων και των Ελλήνων.....

O Άλαν Φέργκιουσον, Αυστραλός Γερουσιαστής, ζητά συγγνώμη για την άρνηση των Γενοκτονίας των Αρμενίων και των Ελλήνων ήδη από το 2009

Θ. Μαλκίδης 


Μέλος της Διεθνούς Ένωσης  Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των  Γενοκτονιών, η οποία το 2007 αναγνώρισε τη Γενοκτονία των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων και μέλος της Διεθνούς Ένωσης για τα Δικαιώματα και την Απελευθέρωση των Λαών η οποία το 1998 και το 2002  εισήγαγε το ζήτημα της Γενοκτονίας στο Οικονομικό και Κοινωνικό Συμβούλιο του ΟΗΕ.

Ήδη από το 2009 τo μέλος της Άνω Βουλής του Ομοσπονδιακού κοινοβουλίου της Αυστραλίας  γερουσιαστής Άλαν Φέργκιουσον ζήτησε   συγγνώμη για τον όρο «αμφισβητήσιμη» που χρησιμοποίησε όταν αναφέρθηκε στη Γενοκτονία των Αρμενίων και των Ελλήνων. Μιλώντας σε συνεδρίαση του  ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου ο γερουσιαστής Φέργκιουσον  έθεσε υπό  αμφισβήτηση την ιστορική αλήθεια για τη Γενοκτονία των Αρμενίων και  των Ελλήνων, δηλώνοντας ότι δεν μπορεί να περιγραφεί με «ακρίβεια» σήμερα.

Η Αρμενική Εθνική Επιτροπή της Αυστραλίας και εκπρόσωποι των Ελληνικών και Ασσυριακών κοινοτήτων   παρουσίασαν αμέσως  ακαδημαϊκό υλικό σχετικά με τη Γενοκτονία των   απαιτώντας τη συγνώμη του  Γερουσιαστή για τα όσα είπε  ως προς την ορθότητα αυτών των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, τα οποία έχουν καταδικαστεί από τη Διεθνή Ένωση Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των  Γενοκτονιών.

Στη συνέχεια ο γερουσιαστής Φέργκιουσον επανεξέτασε τη   θέση του και στην επιστολή του  που έστειλε ανέφερε ότι ζητά  «συγγνώμη», λέγοντας πως με  την ομιλία του δεν είχε ποτέ ως στόχο να προκαλέσει «αγωνία». Ενώ συνέχισε λέγοντας πως  «δέχομαι τα ευρήματα της Διεθνούς Ένωσης για τα Δικαιώματα και την Απελευθέρωση των Λαών σε σχέση με τις θηριωδίες που διαπράχθηκαν εις βάρος των Αρμενίων, Ασσυρίων και Ελλήνων»

Ο πρόεδρος της Αρμενικής Εθνικής Επιτροπής της Αυστραλίας  Βαράντ Μεγκουερντικιάν  είπε ότι «η κοινότητα δέχεται  τη απολογία του γερουσιαστή Φέργκιουσον και προσβλέπει στη δημιουργία μια ισχυρής σχέση συνεργασίας με αυτόν.Δεχόμαστε τις τύψεις του γερουσιαστή ως γνήσιες και πιστεύουμε ότι ο γερουσιαστής συνειδητοποιεί τώρα τη μεγάλη επίδραση που είχε  το έγκλημα αυτό κατά της ανθρωπότητας έχει  στη ζωή του τόσων πολλών απογόνων απόγονοι των Αρμενίων και των Ελλήνων, που τώρα θεωρούν την Αυστραλία το σπίτι τους».


Υ.Γ. Ο παραλληλισμός με τις αντίστοιχες καταστάσεις που ζούμε στην Ελλάδα σχετικά με τους αρνητές της Γενοκτονίας είναι προφανής. Επιπλέον  της άρνησης υπάρχουν και οι σύμβουλοι Υπουργών και οι υποψήφιοι  βουλευτές του καθεστώτος που υπονομεύουν τον αγώνα μας. Απόντες βεβαίως από αυτόν, παρόντες όμως στην υπονόμευσή  του και όταν αυτός δικαιώνεται στην οικειοποίησή του......

Σχολικά βιβλία συνταγών μαγειρικής,«θεματικές» εβδομάδες και άλλα συναφή.....

Θ. Μαλκίδης

Σχολικά βιβλία με συνταγών μαγειρικής και «θεματικές» εβδομάδες...

Στο περιοδικό ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ που κυκλοφορεί (τεύχος Μάρτιος 2017), αναφερόμαστε σε σημαντικά ζητήματα που αφορούν την επίσημη προσφερόμενη εκπαίδευση όπως αυτή προσεγγίζεται από  τα σχολικά εγχειρίδια και τη θεματική εβδομάδα. Τα πρώτα    παρότι τα πληρώνουμε όλοι με κόπο, μόχθο και ιδρώτα, περιλαμβάνουν δεκάδες συνταγές μαγειρικής, εντυπωσιακής προκλητικότητας κείμενα, τα οποία εκχυδαΐζουν  μεταξύ των άλλων την Ελληνική Επανάσταση του 1821 και το έπος του 1940,  μέχρι την Ορθοδοξία και την οικογένεια,   βγάζουν εκτός ύλης τη Γενοκτονία των προγόνων μας, προτείνοντας ως πρότυπα στην  χρεοκοπημένη  Ελλάδα το φασίστα Μουσταφά Κεμάλ, ενώ συμπεριλαμβάνονται  κείμενα τα οποία αναζητάς τη στόχευσή τους. 
(Αλήθεια το κείμενο στο βιβλίο της «Νεοελληνικής Γλώσσας», της Α’ Γυμνασίου (σελ. 16), με τίτλο  «Οσάκις» το οποίο  αναφέρεται στη σχέση  του 25χρονου Σάκη με τη  15χρονη Αλέκα, ποιο παιδαγωγικό στόχο έχει; Γιατί στον ανθρώπινο, ηθικό και  νομικό μας πολιτισμό η σχέση αυτή έχει άλλα ονόματα, ενώ από τον τελευταίο  τιμωρείται  με αυστηρές ποινές!  )

Παράλληλα η προτεινόμενη «θεματική εβδομάδα» μαζί με άλλα συναφή όπως το  συνέδριο «πολύχρωμο σχολείο» , αποτελούν  κρίσιμης σημασίας ζητήματα τα οποία επιβάλλονται με  προκλητικό τρόπο στα Ελληνόπουλα, στους εκπαιδευτικούς και στους γονείς τους, οι οποίοι σύμφωνα με τα επίσημη χείλη δεν έχουν το δικαίωμα να μη τα στείλουν στις σχετικές ενημερώσεις!

Το σύνταγμα των Ελλήνων στο άρθρο 16 παράγραφος 2 αναφέρει τα εξής: «H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες». 

Η  παραπάνω παράγραφος από το Σύνταγμα, τι σχέση έχει με τα γνωστά ανήθικα, ανιστόρητα, ανθελληνικά, αντιχριστιανικά, αντιοικογενειακά αποσπάσματα από σχολικά βιβλία της γλώσσας, της λογοτεχνίας, της ιστορίας, του ανθολογίου ( το σχετικό κείμενο  εδώ http://malkidis.blogspot.gr/2016/11/blog-post_21.html  ) με τη «θεματική εβδομάδα» και το «πολύχρωμο σχολείο» ; 

Αποτελεί χρέος και καθήκον οι  εκπαιδευτικοί και οι γονείς  «να πούνε όλοι από μία φορά στη ζωή τους ένα όχι...» όπως τονίζει ποιητής της Κύπρου Κώστας Μόντης.  Να απαιτήσουν  την κατάργηση των παραπάνω σχολικών βιβλίων και της «θεματικής εβδομάδας» μαζί με άλλα συναφή όπως το  συνέδριο για «πολύχρωμο σχολείο», που έχουν δημιουργήσει τεράστιο  ζήτημα, ζητώντας     την  εφαρμογή του Συντάγματος και βεβαίως την υιοθέτηση «εβδομάδας Ελληνικότητας».    «Σε μια εποχή παγκόσμιου ψεύδους το να λες την αλήθεια είναι πράξη μια επαναστατική»,  γράφει ο Τζορτζ Όργουελ και η Ελληνικότητα της  αλήθειας, της αντίστασης στο φασισμό και στον ολοκληρωτισμό, του αγώνα ενάντια στην υποδούλωση και την εξαφάνιση είναι πράξη Επαναστατική............. 

Μνήμη Δημάρχου Αλεξανδρούπολης Ηλία Ευαγγελίδη

Θ. Μαλκίδης 

Μιλώντας και γράφοντας για το Δήμαρχο  Αλεξανδρούπολης Ηλία Ευαγγελίδη είκοσι χρόνια μετά.

Ο Ηλίας Ευαγγελίδης, γόνος προσφύγων από τον Πόντο και την Καππαδοκία, γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη  το 1954.  Σπούδασε στο τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ενώ διετέλεσε Πρόεδρος των Σπουδαστών καταγόμενων από την Αλεξανδρούπολη, την περίοδο 1976-1977. Μετά το τέλος των σπουδων του και την επιστροφή του στην Αλεξανδρούπολη διετέλεσε πρόεδρος του Νοσοκομείου της πόλης, Νομαρχιακός Σύμβουλος (ως εκπρόσωπος του Τεχνικού Επιμελητηρίου)  πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Αλεξανδρούπολης και Αντιπρόεδρος της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης- Αποχέτευσης Αλεξανδρούπολης.
  
Εκλέχθηκε Δήμαρχος τον Οκτώβριο του 1994, υποστηριζόμενος από πολλές πολιτικές δυνάμεις και παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι την 6η  Μαρτίου 1997, αφού πάλεψε για πολύ  καιρό με την επάρατο νόσο.

Ο Ηλίας Ευαγγελίδης ήταν αξιοπρεπής, αγωνιστής, ανιδιοτελής και οραματιστής, προσηλωμένος στα δημοκρατικά ιδεώδη, μαχόμενος  για το συμφέρον της Αλεξανδρούπολης, της Θράκης και του Ελληνισμού.

Ευχαριστώ το Θεό που μου χάρισε μία σημαντική εμπειρία συνεργασίας για πολλά χρόνια με τον Ηλία Ευαγγελίδη. Ήταν ένας ωραίος άνθρωπος, πολιτικός και φίλος, ένας αυθεντικός Έλληνας της καθ' ημάς Ανατολής και έτσι τον θυμάμαι και έτσι τον θυμόμαστε.  

Αγαπημένε μας  Ηλία, καλό Παράδεισο, καλή Αντάμωση, καλή Ανάσταση.

 Διαδηλώνοντας για τα δίκαια της Κύπρου στην πλατεία Κύπρου (στο παλιό Δημαρχείο)

 Βράβευση του  Αθανάσιου Μανιά για την προσφορά του στον προσκοπισμό της πόλεως.

 Στην εκδήλωση για την αδελφοποίηση της Αλεξανδρούπολης με την Κάλυμνο και με την Λακατάμια της Κύπρου.

Με τη δημοτική ομάδα
Από αριστερά: Ηλιάδης, Κουσίδης, Κούρτης, Καϊσας, Παντελίδης, Καραμανίδης, Κοσμίδης Γ., Γιοφτσίδης, Σεραφειμίδης, Καφετζής, Ευθυμίου, Μπίμπασης,  Γιαννούλης, Θωμαϊδης, Γκιοκτσέ.

Βραβεύοντας τους παλαιούς προσκόπους Α. Μανιά και Α. Κριτού.

Περιμένοντας τον Τούρκο Υπουργό Γιλντιρίμ Ακτουνά μπροστά στο Δημαρχείο της Αλεξανδρούπολης το  1995. Από αριστερά Κουσίδης, Νάστας, Ευαγγελίδης, Κολιός, Παρασχάκη κρατώντας τον πίνακα με τους σφαγείς του Ελληνισμού, Τοπάλ Οσμάν, Ισμέτ Ινονού, και Μουσταφά Κεμάλ.