Με έναν εκπληκτικό σε αμεσότητα, συγκινητικό στις αναφορές του και ακούραστο εργάτη στην υπόθεση αναγνώρισης της Γενοκτονίας ,τον Θεοφάνη Μαλκίδη, διδάκτορα Κοινωνικών Επιστημών, τίμησε φέτος την ημέρα μνήμης ο Σύλλογος Ποντίων Σάμου «Παναγία Σουμελά».
Ο κ.Μαλκίδης, μιλώντας κάτω από το πάνελ, ξεκίνησε την ομιλία του με αναφορά στους δύο φυλακισμένους στρατιωτικούς μας στην Ανδριανούπολη, και το φυλακισμενο Γιαννη Βασιλη Γιαιλαλι, κάνοντας παραλληλισμούς με τους προγόνους μας και ξεδιπλώνοντας την πολιτική της Τουρκίας διαχρονικά. Αναφέρθηκε στην αλληλουχία των διεθνών εγκλημάτων που μένουν ατιμώρητα και την «εκλεκτική» συγγένεια Κεμάλ και Χίτλερ, όσον αφορά τις μεθόδους που ακολούθησαν και οι δύο.
Μεστός, με λίγα λόγια, υμνητής της ελληνικής γλώσσας και των εννοιών της ο κ. Μαλκίδης εντυπωσίασε το ακροατήριο, καλώντας παράλληλα όλους να έχουν την σπίθα της μνήμης αναμμένη και να συνεχιστούν απ΄ όλους και παντού οι προσπάθειες για νίκες στο ζήτημα της αναγνώρισης της Γενοκτονίας.
Ο ήρωας του 1974 Εφ. Ανθυπολοχαγός Καταδρομέας της 33ης Μοιρας Αντώνιος Αντωνίου
Με την επιστροφή του από στρατόπεδο των Καταδρομέων στην Ρεντίνα της Μακεδονίας, ο Ανθυπολοχαγός Αντωνίου Αντώνιος δεν άργησε να κληθεί στο καθήκον για την πατρίδα.
Με το ίδιο χιτώνιο που φορούσε στην σχολή , πήγε στην μάχη , πολέμησε και έπεσε ηρωικά μαχόμενος ενάντια στον Τούρκο εισβολέα της Κύπρου το 1974.
36 χρόνια μετά τα ιερά οστά του Αξιωματικού Καταδρομέα παραδόθηκαν στην οικογένεια, ενώ μαζί τους βρέθηκε και το χιτώνιο του με εμφανείς τις πισώπλατες σφαίρες που δέχθηκε ο γενναίος Ανθυπολοχαγός.
Σύμφωνα με στοιχεία που υπάρχουν, ο Αντωνίου τραυματίστηκε στην λεκάνη από πολυβόλο όπλο και πιάστηκε ζωντανός απ τον εχθρό. Οδηγήθηκε σε περιοχή παρα το Γ.Σ Πράξανδρος στην Κερύνεια.
Εκεί ο εχθρός αφού έστησε ένα εκτελεστικό απόσπασμα δολοφόνησε πολλούς Ελληνοκύπριους Στρατιώτες, μεταξύ αυτών και τον Ανθυπολοχαγό της 33 Μ.Κ Αντώνιο Αντωνίου.
Στον ίδιο ομαδικό τάφο ανευρέθησαν άλλοι 38 Ελληνοκύπριοι...
Η 19η Μαΐου 2018 στη Θεσσαλονίκη, Αθήνα, Μόσχα, Στουτγάρδη:Λευτεριά στον Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί, Αναγνώριση της Γενοκτονίας!
Αφού σιώπησαν όταν ο πρωθυπουργός και ο υπουργός εξωτερικών κατέθεταν στεφάνι στον δάσκαλο του Χίτλερ, Κεμάλ, αφού υπονόμευσαν με κάθε τρόπο την ιερή υπόθεση της Γενοκτονίας,αφού κατηγόρησαν ανθρώπους με ανώνυμες επιστολές και άρθρα, αφού θήτευσαν ως <<ειδικοί>> σε υπουργικά και βουλευτικά γραφεία “συμβουλεύοντας”, σιωπούν για την άρνηση και την υπονόμευση, σιωπούν για τον Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί. Δήθεν δημοσιογράφοι, δήθεν επιστήμονες, δήθεν πολιτικοί, δήθεν άνθρωποι.... Πάντα βεβαίως εκ του ασφαλούς και εκ των υστέρων, αφού γνωρίζουν καλά τη “δουλειά”. Κατόπιν εορτής, πλασάρονται για να πάρουν ακόμη μία θέση. Η αλήθεια είναι ότι τα εξαπτέρυγα υπονομεύουν και εχθρεύονται κάθε προσπάθεια για την αναγνώριση της Γενοκτονίας υπερασπίζονται το δάσκαλο του Χίτλερ Μουσταφά Κεμάλ. Τρωκτικά που τρώνε τις σάρκες της πατρίδας μας
ΜΟΣΧΑ
ΣΤΟΥΤΓΑΡΔΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Η νίκη όμως στο ιερό ζήτημα αναγνώρισης της Γενοκτονίας είναι δική μας, έχει ονοματεπώνυμο, αφού η δική μας προσπάθεια είναι αυτή που απέτρεψε τα σχεδιαζόμενα και ανέδειξε το θέμα διεθνώς όταν τα τρωκτικά και τα εξαπτέρυγά τους σιωπούσαν και σιωπούν. Εμείς ούτε σιωπήσαμε ούτε φοβηθήκαμε το φασισμό των υπονομευτών και των αρνητών. Ούτε βεβαίως τώρα θα φοβηθούμε. Έχουμε μαζί μας το Θεό, τους συναγωνιστές και συναθλητές μας και τις ψυχές των προγόνων μας. Η 19η Μαΐου 2018 στη Θεσσαλονίκη, Αθήνα, Μόσχα, Στουτγάρδη, ο Τ. Τσιλιγκίρ, ο Μ. Χαραλαμπίδης, η Τ. Μπαλαμπάν, ο Θ. Μαλκίδης, είχαν ένα σύνθημα: Αναγνώριση της Γενοκτονίας, Λευτεριά στον Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί! ΑΘΗΝΑ O Γιώργος Ζαχαριάδης έτρεξε από το σημείο σύλληψης του Α. Μητρετώδη και του Δ. Κούκλατζη μέχρι τη Θεσσαλονίκη για την Ελευθερία τους και την Ελευθερία του Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί!
Ψήφισμα με διαφωνίες από το Δημοτικό Συμβούλιο Κομοτηνής
Με την αποχή των μουσουλμάνων δημοτικών συμβούλων εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία το ψήφισμα συμπαράστασης των δύο Ελλήνων Στρατιωτικών που κρατούνται σε φυλακές της Τουρκίας, ψήφισμα που πρότεινε η Δημοτική Αρχή Κομοτηνής. Το ψήφισμα που κατέθεσε η Δημοτική Παράταξη «Σπάρτακος» προκάλεσε την αντίδραση των δέκα μειονοτικών δημοτικών συμβούλων οι οποίοι δήλωσαν με επιστολή τους ότι δεν συμφωνούν.
Θ. Μαλκίδης Από την ομιλία στην κεντρική πλατεία της Δράμας στην εκδήλωση για τη Γενοκτονία. Τραπεζούντα, Αδριανούπολη, Σμύρνη, Γκιουριούμτζε Καισάρειας , τόποι όπου η Γενοκτονία εναντίον του Ελληνικού λαού είχε και μία άλλη, μία διαστροφική πλευρά, τη εξόντωση των γυναικών (και των παιδιών τους). Οι Νεότουρκοι και οι Κεμαλικοί βιάζουν γυναίκες, σφάζουν νήπια, έγκυες γυναίκες και παιδιά και απαγχονίζουν, καίνε ζωντανές, εκτελούν με λιθοβολισμό, με τσεκούρι, με ξιφολόγχη και με πυροβόλα όπλα! Ο Ελληνικός λαός καθώς και ο Αρμενικός και ο Ασσυριακός λαός, πέρα από το μαζικό έγκλημα της Γενοκτονίας υπέστη και τη Γενοκτονία των γυναικών (και των παιδιών) ως βασικό και αναπόσπαστο μέρος του σχεδίου εξαφάνισής του. Το δυστύχημα είναι ότι επειδή το έγκλημα της Γενοκτονίας των γυναικών δεν τιμωρήθηκε, επαναλήφθηκε με την ίδια μανία στο Δίστομο, στα Καλάβρυτα, στο Χορτιάτη, στην Νέα Αγχίαλο, στην Ερμακιά και το Ελευθεροχώρι, στους Πύργους και το Μεσόβουνο, στην Κάνδανο και τη Βιάννου και επαναλαμβάνεται σήμερα. Έτσι από την Ελληνίδα, την Αρμένια και την Ασσύρια, περάσαμε σήμερα στην Κούρδισα.
Ειδικότερα σήμερα που η Γενοκτονία συνεχίζεται με πράξεις όπως η φυλάκιση του συμπατριώτη μας Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί, ο οποίος κατηγορείται για την ανάδειξη των εγκλημάτων εναντίον των γυναικών και των παιδιών στον Πόντο και το Κουρδιστάν, με τη φυλάκιση του Άγγελου Μητρετώδη και του Δημητρίου Κούκλατζη. Υ.Γ. Τη χρονική περίοδο κατά την οποία πραγματοποιείται ένας σπουδαίος αγώνας για τη διεθνοποίηση της Γενοκτονίας- η τελευταία αναγνώριση από το Κάλγκαρι του Καναδά αυτό δείχνει- εμφανίζονται τα δύο γνωστά μέτωπα για να τον πολεμήσουν και για να τον υπονομεύσουν. Τόσο από την Τουρκία με τη στοχοποίησή μου, όσο και από την Ελλάδα όπου τα τρωκτικά της δήθεν πληροφόρησης και της δήθεν επιστήμης ανέλαβαν την εργολαβία εξαφάνισής μου.....
Ιωάννης Σκαλιστής 211 Τάγμα Πεζικού- Κύπρος 1974: Με μία σφαίρα στο κεφάλι.....
Ρώτησα τι είναι αυτή η τρύπα στο κρανίο .Η λάμψη των ματιών του χώθηκε μέσα στα δικά μου, ήταν σφαίρα ,είπαν τον εκτέλεσαν, η γη έφυγε κάτω από τα πόδια μου. 44 χρόνια θαμμένος το παλικάρι μας που υπεράσπισε την Λευκωσία με την ίδια του την πολύτιμη ζωή για νάχουμε εμείς Ελευθερία Και φευγαλέα συμπόνοια έτσι περάσαμε και περνούμε ζωντανοί νεκροί την τραγωδία μας.Τώρα μετά από 44 χρόνια τα κόκκαλά σου τα ιερά βγαίνουν στην επιφάνεια από άγνωστους μέχρι στιγμής τάφους.Ιερά οστά της Ελευθερίας ,Μάρτυρας Εσύ ,Εμείς όλοι οι συγγενείς των Ηρώων Αγνοουμένων μας ,Μάρτυρας μου η Πατρίδα μου .Ακόμη ακούω τη φωνή σου 19 Ιουλίου 1974 απόγευμα Παρασκευής ,Μητέρα να πεις του Πατέρα μου και του Αντώνη είμαι καλά εγώ, εδώ θα μείνω να υπερασπίσω το φυλάκιο μου και τη γη μας.Ήταν λεπτός ο Ιωάννης Σκαλιστής και νευρώδης,ενθουσιώδης με πολύ αγάπη στην Πατρίδα.
Ομιλία στην ημερίδα για τη Θράκη των Εκπαιδευτηρίων <<Ελληνική Παιδεία>> Αφιερωμένη στον Άγγελο Μητρετώδη, τον Δημήτριο Κούκλατζη, στον Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί και στο θετικό αποτέλεσμα της πρότασής μας στην Προεδρική Φρουρά, η οποία μαζί με την Ευζωνική, την Κρητική, την Ποντιακή, την Νησιώτικη, θα έχει και τη Θρακική στολή.
1. Γενοκτονία, Απελευθέρωση, Προσφυγιά Αφού είχε προηγηθεί η Γενοκτονία, η υπογραφή το 1920 της συνθήκη των Σεβρών, έδωσαν στην Ελλάδα την Ανατολική Θράκη μέχρι την Τσατάλτζα, σε απόσταση 20 χιλιομέτρων από την Κωνσταντινούπολη και τη χερσόνησο της Καλλίπολης. Επίσης η Ελλάδα πήρε την Ίμβρο και την Τένεδο, τη Σμύρνη με την περιοχή της, ενώ παράλληλα σημειώθηκε η απελευθέρωση της δυτικής (Θράκης). Σε λιγότερο από δύο χρόνια, οι εξελίξεις στο μικρασιατικό μέτωπο, η αλλαγή των προσανατολισμών και της πολιτικής των Μεγάλων Δυνάμεων έναντι των Κεμαλικών, είχαν σαν αποτέλεσμα να υπογραφεί η συνθήκη ανακωχής των Μουδανιών, με την οποία ο ελληνικός στρατός διατάχθηκε να εκκενώσει όχι μόνο την Ιωνία, όπου εκεί πλέον γραφόταν ο (τραγικός) επίλογος μιας παρουσίας αιώνων, αλλά μέσα σε 15 μέρες και την Ανατολική Θράκη, εκεί όπου υπήρχαν μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις του και εύρωστο Ελληνικό στοιχείο.
2. Η Θράκη από το ελληνοτουρκικό σύμφωνο φιλίας (1930) μέχρι την κοινή ένταξη της Ελλάδας και της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ (1952) Η τριχοτόμηση της Θράκης, επισφραγίστηκε στη Λωζάννη, όπου στις 30 Ιανουαρίου 1923 υπεγράφη (και) η Ελληνοτουρκική σύμβαση και το πρωτόκολλο «περί ανταλλαγής των ελληνικών και τουρκικών πληθυσμών». Σύμφωνα με το πρώτο άρθρο του πρωτοκόλλου από 1ης Μαΐου 1923, θα γινόταν υποχρεωτική ανταλλαγή των χριστιανών Τούρκων υπηκόων με τους μουσουλμάνους Ελληνικής υπηκοότητας ενώ εξαιρέθηκαν οι μουσουλμάνοι της Θράκης. Επίσης εξαιρέθηκαν οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, (πληθυσμός 390.000) καθώς και οι Έλληνες της Ίμβρου και της Τενέδου (πληθυσμός 12.000). Με τη Συνθήκη της Λωζάννης, η οποία επιβλήθηκε από τα μεγάλα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα επιβεβαιώθηκε η νέα πραγματικότητα στη ελληνική («δυτική») Θράκη, η οποία δέχθηκε ένα μεγάλο μέρος των προσφύγων από την ανατολική Θράκη, ενώ ανατολικοθρακιώτες πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν και σε άλλες περιοχές της Ελλάδος. Το ελληνοτουρκικό σύμφωνο φιλίας (1930) αποτέλεσε μία σημαντική τομή για τη Θράκη και δεν λειτούργησε μόνο οικονομικά εις βάρος των προσφύγων αφού «η συντριπτική πλειοψηφία τους είδε να χάνεται το ενδεχόμενο αποζημίωσης των περιουσιών τους», αλλά λειτούργησε ηθικά και πολιτικά σαν το πρώτο μέσο για την εξαφάνιση του προσφυγικού πληθυσμού, για την εξαφάνιση της μνήμης. Ως επισφράγισμα της πολιτικής “φιλίας”, θα έλθει αμέσως μετά την υπογραφή του συμφώνου, η πρόταση του Βενιζέλου, για απονομή βραβείου Νόμπελ ειρήνης στον Μουσταφά Κεμάλ! Μεταπολεμικά, αφού έχει προηγηθεί η φασιστική- ναζιστική κατοχή από τη Γερμανία και τη Βουλγαρία, καθώς και ο εμφύλιος, ακολουθεί η κοινή ένταξη της Ελλάδας και της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, το 1952.
Η Τουρκία συνέχισε τη δράση της που είχαν σαν στόχο τις μουσουλμανικές μειονότητες στη Θράκη (μορφωτικά σύμφωνα 1951 και 1968), την ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης (πογκρόμ του 1955, απελάσεις 1964), της Ίμβρου και της Τενέδου (ίδρυση αγροτικών ανοιχτών φυλακών, απελάσεις), με πρωταρχικό σκοπό τον αφανισμό των Ελλήνων και τη δημιουργία μίας κατάστασης πίεσης στη Θράκη (παράλληλα με αυτήν στην Κύπρο και το Αιγαίο). Στη Θράκη, η Τουρκία εκμεταλλεύθηκε τα ψυχροπολεμικά δεδομένα και απαίτησε από τη σύμμαχο Ελλάδα, να μαθαίνουν οι Πομάκοι, όπως και οι Αθίγγανοι την τουρκική γλώσσα. Γεγονός που ενδιέφερε τη συμμαχία μια και προτιμούσε να δει να μαθαίνουν οι Πομάκοι και οι Ρωμά την τουρκική γλώσσα και να υφίστανται την τουρκική προπαγάνδα, άσχετα αν αυτό θα είχε επιπτώσεις μακροπρόθεσμα στην Ελλάδα, παρά να τους δει να καταλήγουν στο άλλο αντίπαλο στρατόπεδο και συγκεκριμένα στη Βουλγαρία. Οι τουρκικές πιέσεις θα συνεχιστούν στην Ελλάδα για τις μουσουλμανικές μειονότητες, ζητώντας την αλλαγή της ονομασίας το 1955 τους σε «Τουρκική» (μειονότητα), πιέσεις που εντείνονταν με την πάροδο του χρόνου και την περαιτέρω προσέγγιση των δύο πλευρών. Με την ίδια αντίληψη συμπεριφέρθηκαν οι δύο χώρες, το 1951 και το 1968 όταν υπογράφτηκαν τα μορφωτικά πρωτόκολλα που είχαν σαν αποτέλεσμα, την εισβολή της τουρκικής πολιτικής στη Θράκη. Η Ελλάδα μετά την είσοδό της στο ΝΑΤΟ, θα εγκλωβίσει αρκετές περιοχές, ικανές για να δεχθούν μόνο στρατιωτικά έργα και “ανεπιθύμητους δημόσιους υπαλλήλους και στρατιωτικούς”. Το “θα σε στείλω στον Έβρο” ήταν το σύνθημα.
3. Η Θράκη ανάμεσα στον Τουρκικό εθνικισμό και την ελλαδική αδιαφορία Μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και την κατάληψη του 40% του εδάφους της, αρχίζει να γίνεται πιο έντονη από την τουρκική πλευρά, η αμφισβήτηση της Θράκης, η οποία κορυφώνεται με τις κινήσεις στις εθνικές, τοπικές νομαρχιακές-περιφερειακές εκλογές, για τις εκλογές για το ευρωπαικό κοινοβούλιο και με τη δημιουργία «ανεξάρτητων μειονοτικών συνδυασμών».
Στη Θράκη η τουρκική πολιτική χρησιμοποίησε και συνεχίζει να χρησιμοποιεί μεθόδους που έχουν σαν σκοπό τη συνένωση και των εκτουρκισμό των μουσουλμανικών μειονοτήτων, έτσι ώστε να αποκτήσουν τεχνητή τουρκική συνείδηση, θεωρώντας ως «μητέρα πατρίδα», την Τουρκία. Εδώ θα πρέπει να προστεθεί η τουρκική προσπάθεια να αναγνωρισθούν οι μουσουλμανικές μειονότητες ως μία εθνική τουρκική μειονότητα. Από την άλλη πλευρά η ελλαδική πολιτική για τη Θράκη στον χώρο της οικονομίας η περιορίστηκε σε πολιτικές κινήτρων, με στόχο περισσότερο τη στήριξη του εισοδήματος και του κέρδους και λιγότερο την ανταγωνιστικότητα και τη βιωσιμότητα της οικονομίας. Η διαπίστωση για την οποία πρέπει να ληφθούν άμεσα πρωτοβουλίες, πολιτικές, οικονομικές, αναπτυξιακές, εκπαιδευτικές και κοινωνικές, είναι αποκλειστικά μία και μοναδική: Η Θράκη είναι ανάμεσα σε συμπληγάδες. Από την μία πλευρά δρα ανενόχλητα ένας ποικιλόμορφος τουρκικός εθνικισμός με εκατοντάδες παραμέτρους, που καθημερινώς εκτείνει τη δραστηριότητά του, προκαλώντας και δυναμιτίζοντας τόσο την ειρηνική συμβίωση μεταξύ πλειονοτικών και μειονοτικών, όσο και την ελληνική ασφάλεια και εθνική κυριαρχία. Από την άλλη πλευρά βρίσκεται, η για χρόνια αδιάφορη Ελλάδα που αγνοεί τη Θράκη και τα προβλήματά της και που έχει μείνει με την πολύχρονη φλυαρία περί «ενσωμάτωσης» ή «ένταξης» της μειονότητας στην ελλαδική κοινωνία, χωρίς να βλέπει τον επεκτατισμό της Τουρκίας και την καταπίεση Ελλήνων πολιτών, χριστιανών και μουσουλμάνων, Πομάκων, Ρομά και τουρκόφωνων. Είναι αναμφισβήτητο και προφανές πως, δεν μπορεί να συνεχιστεί ούτε η τουρκική εθνικιστική πρόκληση η οποία έχει άμεση επίπτωση στις μουσουλμανικές μειονότητες, πόσο μάλλον δεν μπορεί να συνεχιστεί η αδιαφορία της Ελλάδας για τον κρίσιμο και ζωτικής σημασίας χώρο της Θράκης.
Θ. Μαλκίδης: Γιάννης-Βασίλης Γιαϊλαλί: Φυλακισμένος και κατηγορούμενος επειδή δήλωσε Έλληνας, επειδή αγωνίζεται για την αναγνώριση της Γενοκτονίας! Άγγελος Μητρετώδης - Δημήτριος Κούκλατζης: κράτηση χωρίς κατηγορίες! Η Γενοκτονία δε σταμάτησε, συνεχίζεται! Αν και φυσικά απών καθότι κρατούμενος εδώ και 13 μήνες στις τουρκικές φυλακές, ο Πόντιος ακτιβιστής και υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Γιάννης-Βασίλης Γιαϊλαλί ήταν ουσιαστικά παρών στην εκδήλωση μνήμης για τη Γενοκτονία των Ποντίων στις 19 Μαΐου στο Σύνταγμα. Και αυτό όχι μόνο γιατί η συγκλονιστική του ιστορία εμπνέει, αλλά και γιατί οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει έχουν να κάνουν και με την αρθρογραφία του για τη Γενοκτονία, εκτός από τη δράση του για την ελευθερία στο Κουρδιστάν. Άλλωστε το αίτημα για την απελευθέρωση του Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί περιλαμβανόταν στο ψήφισμα που αντιπροσωπεία των Ποντίων προσπάθησε να θυροκολλήσει στην πρεσβεία της Τουρκίας στην Αθήνα, ενώ το σύνθημα «ζητάει αναγνώριση και μπαίνει φυλακή, λευτεριά στον Πόντιο Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί» ακούστηκε πολλές φορές κατά τη διάρκεια της πορείας. Επιπλέον ο Θεοφάνης Μαλκίδης, ο κεντρικός ομιλητής στην εκδήλωση μνήμης στο Σύνταγμα, δείχνοντας στον κόσμο τη φωτογραφία του κρατούμενου ακτιβιστή και τις φωτογραφίες των δύο στρατιωτικών Άγγελου Μητρετώδη και Δημήτριου Κούκλατζη, που παραμένουν προφυλακισμένοι στην Αδριανούπολη υποστήριξε ότι η Τουρκία συνεχίζει την πολιτική της γενοκτονίας.
Ο Θ. Μαλκίδης παρακολουθεί πολύ στενά την υπόθεση του Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί και της συντρόφου του Μεράλ Γκεϊλανί η οποία αφέθηκε ελεύθερη μόλις τον Φεβρουάριο για τυπικούς λόγους. Όπως ανέφερε στον Πόντιο ακτιβιστή επιδόθηκε το κατηγορητήριο. Η δικογραφία που σχηματίστηκε αφορά την προσβολή του Μουσταφά Κεμάλ και του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και την εμπλοκή με τρομοκρατικές δραστηριότητες. Η πρώτη δίκη ορίστηκε για τις 25 Ιουλίου, και αν κριθεί ένοχος αντιμετωπίζει ποινή φυλάκισης πάνω από 100 χρόνια! Αυτή είναι η ποινή που αντιμετωπίζει και ο Σελαχατίν Ντεμιρτάς, ο επικεφαλής του κύριου φιλοκουρδικού κόμματος της Τουρκίας ο οποίος συνελήφθη τον Νοέμβριο του 2016. «Εκτιμώ ότι η δημοσιότητα που έχει πάρει η υπόθεση του Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί –άλλωστε ήμουν αυτός που την πήγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων–, θα εμποδίσει την Τουρκία από το να προχωρήσει στην καταδίκη, κυρίως για λόγους εντυπώσεων. Ο Γιάννης-Βασίλης Γιαϊλαλί κρατείται στις φυλακές της επαρχίας Σιρνάκ στη νοτιοανατολική Τουρκία. Οι κατηγορίες τού αποδόθηκαν μετά από σχεδόν έναν χρόνο προφυλάκισης.
Θ. Μαλκίδης: η πολιτική της Γενοκτονίας συνεχίζεται
Από την ομιλία στο Σύνταγμα στην εκδήλωση για τη Γενοκτονία
Με το βλέμμα προς τη Βουλή των Ελλήνων, και υποστηρίζοντας με έμφαση ότι η πολιτική της Γενοκτονίας εκ μέρους της Τουρκίας δεν σταμάτησε αλλά συνεχίζεται με τη φυλάκιση εδώ και 13 μήνες του Πόντιου ακτιβιστή Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί, καθώς και με την χωρίς κατηγορίες φυλάκιση των Άγγελου Μητρετώδη και Δημήτρη Κούκλατζη, ο δρ Θεοφάνης Μαλκίδης ανέλαβε να κομίσει το μήνυμα των απανταχού Ποντίων για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας. «Η φυλάκιση των δύο στρατιωτικών αποδεικνύει ότι η Γενοκτονία δεν σταμάτησε, αλλά συνεχίζεται μέχρι σήμερα», είπε χαρακτηριστικά..
Ο κεντρικός ομιλητής στην εκδήλωση για τη 19η Μαΐου που διοργάνωσε η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος στην Αθήνα, ένας από τους επιστήμονες που συμμετέχουν στη Διεθνή Ένωση Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών, ξεκίνησε δείχνοντας στους συγκεντρωμένους φωτογραφίες των δύο στρατιωτικών και του Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί, ενώ σε άλλο σημείο της ομιλίας του έδειξε και τη φωτογραφία του σμηναγού Γιώργου Μπαλταδώρου.
«Αυτό που είπε πριν από λίγες μέρες ο πρόεδρος της Τουρκίας ότι οι Έλληνες έβαλαν φωτιά στη Σμύρνη είναι απόδειξη της ύβρεως για την οποία θα πρέπει να τιμωρηθεί με κανόνες της αρχαίας Ελλάδας. Όπως ξέρετε, μετά την Ύβρι έρχεται η Νέμεσις και η Κάθαρσις. Μετά την Κάθαρση έρχεται η αναγνώριση της Γενοκτονίας», τόνισε. Για τον Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί, που «είναι φυλακισμένος επειδή δήλωσε ότι είναι Έλληνας», η ανάδειξη της ταυτότητας είναι ποινή, σύμφωνα με τον δρ Κοινωνικών Επιστημών.
Ακόμα εξήγησε ότι η 19η Μαΐου, «η ιερή και σπουδαία υπόθεση της Γενοκτονίας, δεν είναι ζήτημα ούτε κομμάτων, ούτε παρατάξεων ούτε ομάδων». Αναφερόμενος στη Γενοκτονία των Αρμενίων σημείωσε ότι πάνω από 70 κράτη έχουν προχωρήσει στην αναγνώρισή της, και κάλεσε το ακροατήριο να αναρωτηθεί «γιατί δεν έχει γίνει το ίδιο για τη δική μας υπόθεση». Φρόντισε δε να υπενθυμίσει ότι πριν από την ύβρι του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προηγήθηκε η ύβρις με τις καταθέσεις στεφάνων στο μαυσωλείο του Κεμάλ, ή όταν αποπειράθηκαν να στείλουν την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών στην Άγκυρα τη 19η Μαΐου.
Επειδή το πρώτο έγκλημα δεν τιμωρήθηκε, επαναλήφθηκε από τον Χίτλερ.
«Σήμερα, τη 19η Μαΐου, στην Τουρκία γίνεται μια προπαγάνδα τύπου Γκέμπελς που θυμίζει ολοκληρωτικά φασιστικά και ναζιστικά καθεστώτα», εξήγησε, και στη συνέχεια αναφέρθηκε στο δημοσίευμα εναντίον του από την τουρκόφωνη εφημερίδα της Κομοτηνής Birlik, η οποία τον στοχοποίησε γράφοντας ότι μιλά για τη «δήθεν Γενοκτονία».
(Φωτ.: Κώστας Τζουμερκιώτης)
Κλείνοντας την από καρδιάς ομιλία του, ο Θεοφάνης Μαλκίδης σημείωσε ότι το 2015 ήταν μεταξύ των επίσημων καλεσμένων της Αρμενίας στο Ερεβάν για τα 100 χρόνια από τη Γενοκτονία, το ίδιο και πάνω από 50 αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων. «Του χρόνου θα έχουμε την αντίστοιχη παρουσία για τα 100 χρόνια εδώ;», διερωτήθηκε, και τόνισε ότι το ερώτημα δεν είναι ρητορικό αλλά πρακτικό και ουσιαστικό «επειδή αφορά τις ψυχές των προγόνων μας». Υπογράμμισε δε ότι υπήρξαν πιέσεις στην Αρμενία ώστε να μην προχωρήσει στην αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων, και ότι πριν από λίγο καιρό η καναδική πόλη Λαβάλ έδωσε τη δωδέκατη αναγνώριση( και πριν λίγες ώρες το Κάλγκαρι έδωσε τη 13η)
Θ. Μαλκίδης "Σε μια εποχή παγκόσμιου ψεύδους,το να λες την αλήθεια είναι μια πράξη επαναστατική" (Τζορτζ Όργουελ) Από την ομιλία στην εκδήλωση Μνήμης για τη Γενοκτονία (Σύνταγμα, Αθήνα, 19 Μαΐου 2018)
Η Γενοκτονία σύμφωνα με τη Συνθήκη αφορά ένα έγκλημα που αποβλέπει στη συστηματική, με βίαια ως επί το πλείστον μέσα, επιδιωκόμενη εξόντωση ολόκληρης φυλής ή τμήματος αυτής σε ορισμένο τόπο και πρόκειται για ένα έγκλημα, το οποίο δεν έχει συνάρτηση με πολεμικές συγκρούσεις. Είναι η καταστροφή ενός έθνους ή μιας εθνικής ομάδας, ένα συντονισμένο σχέδιο που τείνει να καταστρέψει τα θεμέλια της ζωής των εθνικών ομάδων, με στόχο να εξοντωθούν. Το ελληνικό έθνος έχει πλέον του ενός εκατομμυρίου θύματα από τη Γενοκτονία που υπέστη από τους ρατσιστές, εθνικιστές και φασίστες Νεότουρκους και Κεμαλικούς. Το δυστύχημα είναι ότι επειδή το έγκλημα δεν τιμωρήθηκε, επαναλήφθηκε λίγα χρόνια αργότερα από τους μαθητές των παραπάνω, τον Χίτλερ και τους Ναζί. Από την Τραπεζούντα και τη Σμύρνη δηλαδή, φτάσαμε στα Καλάβρυτα και στο Δίστομο, από τον Νίκο Καπετανίδη, στον Γιάννη Βασίλη , και στον Άγγελο Μητρετώδη και Δημήτριο Κούκλατζη!
Θ. Μαλκίδης Γενοκτονία: το χρέος και το καθήκον μας Από τις συνεντεύξεις στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Ράδιο Πρώτο Λευκωσίας, Ράδιο Μετρόπολις Θεσσαλονίκη, Ράδιο Χρόνος Κομοτηνή, Κανάλι Ένα Πειραιά, ΕΡΑ Κοζάνης, Μάξιμουμ FM Αλεξανδρούπολης και Ράδιο Ενημέρωση Κατερίνης.
Από την Αδριανούπολη μέχρι την Τραπεζούντα και τη Σμύρνη, ο Ελληνισμός για σχεδόν δύο δεκαετίες αντιμετώπισε το οργανωμένο σχέδιο εξόντωσης από το φασιστικό καθεστώς των Νεότουρκων και των Κεμαλικών που κατέληξε σε Γενοκτονία. Εξόντωση την οποία αρνείται πεισματικά το κράτος- θύτης και αδιαφορεί για αυτήν υπονομεύοντάς την, το κράτος – θύμα.
Η Τουρκία αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγή σε ότι αφορά ένα κράτος που αρνείται ότι πραγματοποίησε τη Γενοκτονία. Τιμά τους πρωτεργάτες του εγκλήματος εναντίον των Ελλήνων, τους Νεότουρκους και τον Μουσταφά Κεμάλ, δεν αποδέχεται τη Γενοκτονία και εγκαλεί τους Έλληνες για τον αγώνα αναγνώρισης, φυλακίζοντας τον Έλληνα του Πόντου Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί και τους δύο στρατιωτικούς Άγγελο Μητρετώδη και Δημήτριο Κούκλατζη. Από την άλλη πλευρά, το ελλαδικό κράτος, αν δούμε το παράδειγμα της Αρμενίας, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με ό,τι θα περιμέναμε από ένα θεσμικό δημιούργημα που σεβόταν το μαζικό έγκλημα και θα αγωνιζόταν για την αναγνώρισή του.
Στο ελλαδικό κράτος μετά την ψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου το Φεβρουάριο του 1994 και η θέσπιση της 19ης Μαίου ως ημέρα Εθνικής μνήμης( λίγα χρόνια αργότερα ακολούθησε η ψήφιση του νομοσχεδίου για τη Γενοκτονία στη Μικρά Ασία και η ανακήρυξη της 14ης Σεπτεμβρίου ως ημέρα μνήμης το 1996), ακολούθησαν μία σειρά από ενέργειες οι οποίες πραγματικά μας εξέπληξαν. Την 19η Μαΐου 1996 προσγειώνονται τουρκικά αεροσκάφη στην προσφυγική Νέα Αγχίαλο Μαγνησίας και το ίδιο έτος και την ίδια ημερομηνία γίνεται η συναυλία Ρουβά – Κούτ στην ημικατεχόμενη Κύπρο. Την 19η Μαΐου 1998 γίνεται απόπειρα να σταλεί η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών στις εορτές μνήμης του Κεμάλ στην Άγκυρα(!), ακολουθούν οι καταθέσεις στεφάνων του Έλληνα πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή και πρωθυπουργού και υπουργού εξωτερικών Γ . Παπανδρέου στον βασικό υπεύθυνο της Γενοκτονίας, το Μουσταφά Κεμάλ, η βράβευση του πρωθυπουργού Α. Τσίπρα από πανεπιστήμιο στη Σμύρνη που έγινε από το αίμα των προγόνων μας! Πως μπορεί να δικαιολογηθεί η οργανωμένη προσπάθεια αλλοίωσης και ουσιαστικής κατάργησης της ημέρας Μνήμης της Γενοκτονίας, καθώς και η απουσία, η αδιαφορία και η ολιγωρία του επονομαζόμενου πολιτικού προσωπικού για το ζήτημα ανάδειξης της Γενοκτονίας εντός και εκτός Ελλάδας; Πως μπορεί να γίνει αποδεκτό ότι υπάρχουν “πολιτικοί και πνευματικοί” άνθρωποι στην Ελλάδα, που αποδέχονται και θαυμάζουν τον Κεμάλ;Τον εξολοθρευτή δηλαδή των Ελλήνων και άλλων εθνοτήτων;
Γιατί απουσιάζει η Ελλάδα όταν γίνεται αναφορά για το ζήτημα της Γενοκτονίας σε διεθνείς οργανισμούς και συναντήσεις και κρύβεται φοβούμενη, ενώ την ίδια στιγμή υβρίζει τους νεκρούς μας προγόνους και παρίσταται σε εγκαίνια του ψεύτικου σπιτιού του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη; Γιατί η Ελλάδα ως Υπουργείο Εσωτερικών, Δήμος, Νομαρχία, Περιφέρεια, Περιφερειακή Ενότητα, κλπ, καλεί τον ελληνικό λαό να εορτάσει (!!!) την ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας και μεταθέτει την ημέρα αυτή σε άλλη ημερομηνία, κάνοντάς την “λάστιχο” με τελετουργικό που φωνάζει «να βγούμε από την υποχρέωση»; Γιατί, εν τέλει η Ελλάδα, δια των θεσμικών της εκπροσώπων, αρνείται τη Γενοκτονία;
Η Γενοκτονία είναι άγνωστη στο ευρύ κοινό, σε σχέση για παράδειγμα με το Ολοκαύτωμα και με τη Γενοκτονία των Αρμενίων. Ό,τι έχουμε πετύχει σε διεθνές επίπεδο, έχει γίνει με δικές μας προσπάθειες, έχοντας απέναντι την Τουρκία, αλλά και την παράλληλη απουσία, αδιαφορία και αρκετές φορές και την εχθρότητα του ελλαδικού κράτους.
Γενοκτονία: Εκδηλώσεις Μνήμης στην Αθήνα To Σάββατο 19 Μαΐου 2018 στο Μνημείο Άγνωστου Στρατιώτη στο Σύνταγμα θα έχουμε τις εξής εκδηλώσεις για τη Γενοκτονία: 6:30 μμ
Επίσημη αλλαγή Προεδρικής Φρουράς με ευζώνους να είναι ενδεδυμένοι τη φορεσιά του Πόντιου Αντάρτη,
Ομιλία από τον Θεοφάνη Μαλκίδη,
Ακούστε τη συνέντευξη του Θ. Μαλκίδη στο ραδιοφωνικό σταθμό Μάξιμουμ FM
Θ. Μαλκίδης Η δραστηριότητά μου για το ζήτημα της Γενοκτονίας ενοχλεί την Τουρκία! Πριν λίγες ημέρες μίλησα, την 14η Μαίου, την ημέρα απελευθέρωσης της Θράκης σε εκδήλωση του Συλλόγου Ποντίων φοιτητών Νέας Ορεστιάδας για το ζήτημα της Γενοκτονίας, για τη φυλάκιση του Γιάννη- Βασίλη Γιαϊλαλί , για τη φυλάκιση του Άγγελου Μητρετώδη και του Δημήτρη Κούκλατζη. Η γνωστή τουρκόφωνη εφημερίδα της Κομοτηνής που αποκαλεί τη Γενοκτονία των δικών μας ανθρώπων <<δήθεν>>, (αλήθεια δεν υφίσταται νόμος περί άρνησης της Γενοκτονίας ;) λίγες ώρες πριν την ομιλία μου στο Σύνταγμα, έγραψε εναντίον μου για ακόμη μία φορά με αφορμή τη διεθνή μου δραστηριότητα ανάδειξης της Ιστορικής Αλήθειας και Αναγνώρισης της Γενοκτονίας. Είναι αυτονόητο ότι αυτή η στοχοποίηση δείχνει και τους αυτουργούς σε περίπτωση που συμβεί κάτι..... Άλλωστε αυτοί γνωρίζουν, τα ίδια έπραξαν και στο παρελθόν, όταν σε συνεργασία με πρόθυμους Ελληνόφωνους με συκοφάντησαν, με δίωξαν και με κατηγόρησαν με μεγάλο προσωπικό κόστος. Βεβαίως όλα κατέρρευσαν αλλά αυτοί συνεχίζουν. Και στην περίπτωση αυτή, μίας ακόμη επίθεσης του θύτη, εναντίον του θύματος, συμβαίνει κατά κυριολεξία αυτό που πιστεύω για αυτόν τον αγώνα: στην αρχή σε αγνοούν, μετά σε περιφρονούν, ύστερα σε πολεμούν, στο τέλος Νικάς!
Το κείμενο της τουρκόφωνης εφημερίδας της Κομοτηνής , όπως μεταφράστηκε από την εξαιρετική ιστοσελίδα tourkikanea.gr, το οποίο το δημοσιοποιώ ως ψυχή της δικαιοσύνης όπως έγραφε ο Ιάκωβος Μάγερ στο πολιορκημένο Μεσολόγγι το 1826, έχει ως εξής:
Γενοκτονία: Εκδηλώσεις Μνήμης στην Αθήνα Την 19η Μάιου 1919, ο δάσκαλος του Χίτλερ Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα υλοποιώντας το τελευταίο σχέδιο της Γενοκτονίας, η οποία είχε ξεκινήσει το 1908 και κορυφώθηκε το 1922, στερώντας τη ζωή σε πάνω από 1.000.000 Έλληνες. Εμείς μπροστά στην άρνηση της Τουρκίας και την υπονόμευση της Ελλάδας, προτάσσουμε τον αγώνα μας. Για την αναγνώριση της Γενοκτονίας, για τη Μνήμη και την Αξιοπρέπειά μας, για τη Λευτεριά του Έλληνα του Πόντου Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί και των δύο Ελλήνων στρατιωτικών Άγγελου Μητρετώδη και Δημητρίου Κούκλατζη. To Σάββατο 19 Μαΐου 2018 στο Μνημείο Άγνωστου Στρατιώτη στο Σύνταγμα θα πραγματοποιηθούν οι εξής εκδηλώσεις για τη Γενοκτονία: 6:30 μμ Επίσημη αλλαγή Προεδρικής Φρουράς με ευζώνους να είναι ενδεδυμένοι τη φορεσιά του Πόντιου Αντάρτη, Χαιρετισμός Προέδρου του Συνδέσμου Ποντιακών Σωματείων Ν. Ελλάδος και Νήσων της Π.Ο.Ε., Γ. Βαρυθυμιάδη Ομιλία από τον Θεοφάνη Μαλκίδη, Επιμνημόσυνη Δέηση – Κατάθεση στεφάνου – Εθνικός Ύμνος Πορεία προς την Πρεσβεία της Τουρκίας και επίδοση Ψηφίσματος.
Κηδεύτηκε ο μέχρι πρότινος αγνοούμενος Γεώργιος Στέκας Συγγενείς και πολιτεία απηύθυναν το ύστατο χαίρε σε άλλον έναν μέχρι πρότινος αγνοούμενο από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974, τον Γεώργιο Στέκα από το Νέο Χωριό Κυθρέας, στον Ιερό Ναό Παναγίας Οδηγήτριας στα Πέρα Ορεινής. Ο Στέκας περιγράφεται ως ένας φιλήσυχος άνθρωπος, του μεροκάματου και της βιοπάλης που αγωνιζόταν να θρέψει τα επτά του παιδιά, αφού η σύζυγος του Χρυστάλλα απεβίωσε κατά τη γέννηση του έβδομου τους παιδιού. Είχε εκτελεστεί εν ψυχρώ μαζί με τον μεγαλύτερο του σε ηλικία συγχωριανό του, Στυλιανό Γιαννακού, με τον οποίο είχαν καταφύγει στο σπίτι της κόρης του. Τα λείψανα και των δυο βρέθηκαν σε ομαδικό τάφο σε συγκεκριμένο σημείο στο χωριό τους. Στον ίδιο ομαδικό τάφο βρέθηκαν και τα λείψανα άλλων έξι δολοφονηθέντων κατοίκων του Νέου Χωριού Κυθρέας. Τα λείψανα του Γιώργου εντοπίστηκαν με τραύματα από σφαίρα στο κεφάλι.
Θ. Μαλκίδης Εθνικό Μνημείο, Μουσείο και Κέντρο Έρευνας για τη Γενοκτονία Απόσπασμα της ομιλίας στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε από το Σύλλογο Ποντίων Φοιτητών Νέας Ορεστιάδας <<Οι Ακρίτες>>
Η αποψινή μας συνάντηση στο Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Νέας Ορεστιάδας, πέραν της συλλογικής μνήμης έχει και ένα στοιχείο προσωπικής. Πολλά τεκμήρια δικών μου ανθρώπων, ζώντων και κεκοιμημένων, που ήρθαν ως διασωθέντες και μη της Γενοκτονίας είναι εδώ. Είναι γεγονός όμως ότι το μεγάλο αυτό έγκλημα εναντίον των προγόνων μας και προγόνων μου, δεν υφίσταται στην Ελληνική διπλωματική ατζέντα, δεν έχει υπάρξει ποτέ αίτημα της Ελληνικής Δημοκρατίας για αναγνώριση, δεν υπάρχει Εθνικό Μνημείο, Μουσείο και Κέντρο Έρευνας για τη Γενοκτονία στη Μικρά Ασία, στην Καππαδοκία, στον Πόντο, στην ενιαία Θράκη. Δεν υπάρχει ο τόπος για την έρευνα, την παράθεση στοιχείων και τη διεθνή τεκμηρίωση, για τους Έλληνες και της Ελληνίδες, που δολοφονήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας. Μία Γενοκτονία από το φασιστικό καθεστώς των Νεότουρκων και των Κεμαλικών, δασκάλων του Χίτλερ, η οποία στοίχισε τη ζωή σε πάνω 1.000.000 ανθρώπους, Γενοκτονία η οποία απουσιάζει από την πολιτική, ιστορική, διανοητική και διπλωματική ελλαδική αντζέντα. Την ίδια στιγμή λαοί που έχουν υποστεί Γενοκτονία δημιουργούν Εθνικά Μνημεία και Ινστιτούτα (Ερεβάν, Τελ- Αβίβ, κλπ) με διεθνείς αναφορές που παράγουν και τεκμηριώνουν και βεβαίως έχουν συνεχή θετικά αποτελέσματα.
Θεοφάνης Μαλκίδης Θύματα, βιασμένες, ορφανά, πρόσφυγες, διασωθέντες…. Από την ομιλία στην εκδήλωση που οργάνωσε ο Σύλλογος Ποντίων Έδεσσας < Άγιος Θεόδωρος Γαβράς>. Στην εκδήλωση παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το μονόπρακτο του Θ. Μαλκίδη για τα νήπια της Σάντας το Σεπτέμβριο του 1921. Το μονόπρακτο στην ποντιακή διάλεκτο το επιμελήθηκε και το σκηνοθέτησε ο Κοσμάς Τσίναλης, ενώ στο ρόλο της μητέρας ήταν η Ελένη Βασιλειάδου. Ο πρόξενος των ΗΠΑ στην Σμύρνη Τζωρτζ Χόρτον, καταγράφοντας την καταστροφή της Σμύρνης το 1922, τονίζει, μεταξύ των άλλων, πως «δεν έλειπε τίποτε σχετικά με την θηριωδία, την ακολασία, την σκληρότητα και όλη την μανία του ανθρώπινου πάθους». Με την δημιουργία του κινήματος των Νεοτούρκων και στην συνέχεια των Κεμαλικών, εμφανίσθηκε και εδραιώθηκε η εθνικιστική ιδεολογία. Με την κατάκτηση της εξουσίας, εκδηλώθηκε η θέληση να εξαφανισθούν οι αυτόχθονες πληθυσμοί. Οι Έλληνες, μαζί με τους Αρμένιους και τους Ασσύριους, ήταν οι κεντρικοί στόχοι. Το ζήτημα του αριθμού των Ελλήνων που ζούσε στο Οθωμανικό κράτος αποτελεί μείζον πρόβλημα για πολλούς ερευνητές, ενώ αμφισβητείται από πολλούς τουρκικούς μηχανισμούς διαστρέβλωσης της αλήθειας και από συνεργαζόμενους με αυτούς ξένους.
Τα στοιχεία τα οποία διαθέτουμε είναι η απογραφή που πραγματοποίησε το Οικουμενικό Πατριαρχείο την περίοδο 1910-1912 σε συνεργασία με τα ελληνικά προξενεία και η απογραφή του οθωμανικού κράτους το 1914, η οποία όμως παρουσιάζει πολλές ελλείψεις, λόγω της καταγραφής αρκετές φορές μόνον των ανδρών που μιλούσαν ελληνικά, την απουσία πολλές φορές των γυναικών και παιδιών, των Ελλήνων που μιλούσαν τουρκικά, των μουσουλμάνων που μιλούσαν ελληνικά και των κρυπτοχριστιανών. Η Οθωμανική απογραφή του 1914 καταγράφει 1.565.781 Έλληνες, ενώ η απογραφή του Οικουμενικού Πατριαρχείου 2.068.4028. Ο McCarhty δίνει 1.711.718, ο D. Dakin δίνει 2.100.000 Έλληνες, κατανεμημένους σε 300.000 στην ανατολική Θράκη και σε 1.800.000 στη Μικρά Ασία (Ιωνία, Πόντος, Καππαδοκία). Μετά τη Γενοκτονία και την εκδίωξη των Ελλήνων, το 1928 απογράφηκαν στην Ελλάδα 1.221.849 πρόσφυγες. Ο αριθμός αυτός όμως δεν παρουσιάζει το πραγματικό μέγεθος των προσφύγων, αφού δεν λαμβάνει υπ’όψιν τους θανάτους στο διάστημα 1922-1928 (περίπου 75.000) και τους 66.000 πρόσφυγες που έγιναν ξανά πρόσφυγες στην Δυτική Ευρώπη, ΗΠΑ, Αίγυπτο, όπως και τους Έλληνες που κατέφυγαν στην Σοβιετική Ένωση.
Το σύνολο των απωλειών υπερβαίνουν το 1.000.000, ανάμεσά τους και τα επτά νήπια της Σάντας που θυσιάστηκαν το Σεπτέμβριο του 1921 από τους γονείς τους για να σωθεί η ομάδα που καταδιωκόταν από τους Τούρκους .
