Θεοφάνης Μαλκίδης
Ο επεκτατισμος γίνεται νόμος!
Η συνέντευξη στον ραδιοφωνικό σταθμό focus
Ο πρωταγωνιστής της ανάδειξης της Γενοκτονίας, ο αείμνηστος Μιχάλης Χαραλαμπίδης, είχε μιλήσει για το μεγαλείο τους Ελληνισμού, ο οποίος παρότι δολοφονήθηκε, παρότι είχε πάνω από ένα εκατομμύριο θύματα δεν ζήτησε ποτέ εκδίκηση, δεν ζήτησε ποτέ το αίμα του πίσω.
Εμείς λοιπόν τέτοιες ημέρες, αυτές τις στιγμές. που θυμόμαστε τους προγόνους μας και απαιτούμε τη δικαιοσύνη, προσφέρουμε εθελοντικά αίμα για το συνάνθρωπο, την κοινωνία, τη ζωή.
Σὲ δέκα ἡμέραις περάσοντας τοὺς ἔγραψα εἷς τὸ Λεοντάρι, ὅτι «νὰ ἔλθητε νὰ πιάσουμε τὸ Βαλτέτσι». Καὶ τότε ξεκίνησε ὁ Μπεϊζαντές, οἱ Πετροβαῖοι καὶ Μεσσήνιοι 1200, Παπατσώνης. Ἐπῆγα καὶ ἐγὼ εἷς τὸ Βαλτέτσι, τοὺς λέγω: «Νὰ φτειάσετε τὰ ταμπούρια κλειστά· εἷς τὴν ἄκρη τοῦ χωριοῦ ἦτον μία ἐκκλησιά, νὰ γένη ταμπούρι, καθὼς καὶ δυὸ καταράχια, ποὺ… ἐδιαφέντευαν τὸ χωριό, ὀποῦ ἂν ἔλθουν οἱ Τοῦρκοι νὰ κλεισθῆτε μέσα». Μοῦ ἀπεκρίθησαν ἐκεῖνοι: «Χανόμεθα». – «Ἐσεῖς κλεισθῆτε καὶ ἐγώ σας ἔρχομαι μεντάτι, σᾶς παίρνω εἷς τὸν λαιμό μου». Ἐκείνη τὴν ἴδια ὥρα, ὅπου ἠμεῖς ἐφτειάναμε αὐτό, ἦλθεν ὁ Κεχαϊᾶς μὲ 4000 εἷς τὴν Βοστίτσα ἀπὸ τὰ Γιάννινα, ἔκαψε τὴν Βοστίτσα, ἐπέρασε εἷς τὰ Μαῦρα λιθάρια ἀτουφέκιστος, ἔκαψε τὴν Κόρινθο. Ὁ Φλέσσας ἔκαψε τὰ σπίτια τοῦ Κιαμὴλ μπέη· ἔκαψε τὸ Ἄργος ὁ Κεχαϊᾶς, ἐπέρασε ἀπὸ τὸ Τουρνίκι, ἐμβῆκε εἷς τὴν Τριπολιτσά. Μπαίνοντας εἷς Τριπολιτσά, τοῦ ἱστόρησαν τὸν πόλεμον τὸν πρῶτον του Βαλτετσιοῦ – ποὺ ἐκυνηγήσαμεν τοὺς Ρωμαίους καὶ ἐπαινέματα τούρκικά· του εἶπαν οἱ παλιοὶ Τοῦρκοι: «Ἧσσον Ῥοῦσσοι, τοὺς κυνηγήσαμεν εἷς τὸν κάμπον τοῦ Σινάνου, ἐπροσκύνησαν». Τὸ αὐτὸ σχέδιον ἤθελον νὰ κάμουν.

Στις 13 Μαΐου 1982 έφυγε από τη ζωή η ηρωική Κυρά της Ρω, κατά κόσμον Δέσποινα Αχλαδιώτη, η οποία, με βαθιά ριζωμένη την αγάπη της για την Ελλάδα, επέλεξε να ζει σε μια μικρή βραχονησίδα, δυτικά του Καστελλόριζου, όπου ύψωνε καθημερινά μέχρι το θάνατό της την ελληνική σημαία.
Το δημοτικό συμβούλιο της πόλης Πάφου αποφάσισε να καταργήσει την οδό "Κεμάλ Ατατούρκ" και να την μετονομάσει σε Νίκου Καπετανίδη, προς τιμήν του εκδότη της εφημερίδας ΕΠΟΧΗ , ο οποίος είχε απαγχονιστεί στην Αμάσεια το 1921.

Θεοφάνης Μαλκίδης
Η 14η Μαΐου 1920: η απελευθέρωση της Θράκης και η (επανα) βεβαίωση της εθνικής κυριαρχίας
Αφού είχε προηγηθεί και συνεχιζόταν η Γενοκτονία του Θρακικού, Ποντιακού και του Μικρασιατικού Ελληνισμού και ανάμεσα στην ολιγωρία των εγχώριων πολιτικών και στη στάθμιση των συμφερόντων των δυτικών δυνάμεων έναντι της ηττημένης Οθωμανικής αυτοκρατορίας, ήρθε η αποφασιστικότητα του στρατού και του ναυτικού, το Μάιο του 1920 στην απελευθέρωση της (ανατολικής και της δυτικής) Θράκης. Η απελευθερωμένη περιοχή έφτανε μέχρι την Τσατάλτζα, σε απόσταση είκοσι χιλιομέτρων από την Κωνσταντινούπολη και τη χερσόνησο της Καλλίπολης και η Θράκη ανέπνεε ελληνικά μετά από εξακόσια χρόνια σκλαβιάς !
Μαζί με τη Θράκη απελευθερώθηκε η Ίμβρος και η Τένεδος και η περιοχή της Σμύρνης, δεδομένα τα οποία επισφραγίστηκαν με τη Συνθήκη των Σεβρών.

Το Ουκρανικό Drone και ο αποκεφαλισμένος Γίγαντας
ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ
Αν η υποτέλεια και η άγνοια των χαρτών βαφτίζονται «σωστή πλευρά της
ιστορίας», τότε δεν έχουμε παρά να αναφωνήσουμε: «Ζήτω η λάθος πλευρά».
Γράφουν οι Χ. Κηπουρός και Μ. Λουτσέτης
Ας μην γελιόμαστε: Αν το οπλισμένο Drone που βρέθηκε στη Λευκάδα ήταν ρωσικό, η Αθήνα θα
είχε «βγει στα κεραμίδια». Τώρα όμως που το φονικό εργαλείο ανήκει στον Ζελένσκι, η
κυβέρνηση επιδίδεται στο προσφιλές της άθλημα: «άλλα λόγια να αγαπιώμαστε».

Ιερομόναχος Σεραφείμ Ρόουζ.
Με την ευκαιρία των προετοιμασιών για την αγιοκατάταξη του Ιερομονάχου Σεραφείμ Ρόουζ, την οποία ευλογεί η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία Εκτός Ρωσίας, η ΕΟΔ Γερμανίας δημοσιεύει ορισμένα στοιχεία για έναν από τους πιο γνωστούς Ορθόδοξους συγγραφείς του 20ού αιώνα στον αγγλόφωνο κόσμο, καθώς και αρκετές από τις δηλώσεις του σε γερμανική μετάφραση. Η ζωή του ήταν το ταξίδι ενός ανθρώπου που έψαξε για πολύ καιρό, αμφέβαλλε, μελέτησε και πάλεψε - και τελικά βρήκε στην Ορθοδοξία εκείνη την αλήθεια στην οποία αφιέρωσε το υπόλοιπο της ζωής του στην προσευχή, τον μοναχισμό και την υπηρεσία στην Εκκλησία.

Θεσμικό «μανδύα» επιχειρεί να προσδώσει η Άγκυρα στις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, προαναγγέλλοντας μέσω διαρροών την προώθηση νόμου για «κατοχύρωση θαλάσσιων δικαιοδοσιών σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο».
Θεοφάνης Μαλκίδης
Ελευθερία και Ελευθερωτές της Θράκης: Από τον
Σουλτάνο στον Ερντογάν
Η 14η Μαΐου σηματοδοτεί την απελευθέρωση της Θράκης το 1920, μετά από εξακόσια χρόνια επώδυνης και τραγικής οθωμανικής- τουρκικής σκλαβιάς. Η μακραίωνη κατοχή της Θράκης από τους Οθωμανούς- Τούρκους, είχε τραγικά αποτελέσματα για τον Ελληνισμό: Εξισλαμισμοί, διωγμοί, εξοντωτική φορολογία, και μετά τη συμμετοχή των Θρακών στην παλιγγενεσία του 1821 , οι σφαγές, τα ολοκαυτώματα. Αφού η Θράκη, όπως και άλλες περιοχές (Μακεδονία, Κύπρος) με μεγάλη συμβολή στην Επανάσταση, μένει εκτός των ορίων του κράτους, στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου, δοκιμάζει και μία παράλληλη κατοχή, τη βουλγαρική κατοχή, η οποία διήρκεσε καθ΄ όλη τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.

Η στρατηγική ή θα είναι έξυπνη, ή δεν θα είναι στρατηγική
Υπότιτλος:
Η «Οδός Ελληνισμού» είναι το Χρυσό Κλειδί στον Νέο Δρόμο του Μεταξιού. Όμως η Αθήνα δεν έχει ιδέα από Γεωπολιτική και Γεωοικονομία.
Γράφει ο Χ. Κηπουρός
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ
Η Α-λήθεια των Αγώνων και η Μνήμη
Φωτογραφία 7ης Νοεμβρίου 2024 στη Βουδαπέστη, όπου ήταν η 5η σύνοδος της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας. Στο ίδιο τραπεζάκι του καφέ, ο Πρόεδρος της (μη Εκλιπούσας εις πείσμαν της Τουρκίας) Κυπριακής Δημοκρατίας Ν. Χριστοδουλίδης, με τον Τούρκο ομόλογό του Ρ. Τ. Ερντογάν, την μεταφράστριά του, τον υπουργό του Χ. Φιντάν και τον Πρωθυπουργό της Αλβανίας Ε. Ράμα…
ΜΑΤΑΙΟΛΟΓΟΥΝ, ματαιόσχολοι, όσοι εις μάτην κλαυθμυρίζουν, ματαιοπονούντες περί της μη ενάρξεως «διακοινοτικών» συνομιλιών αναζήτησης αμοιβαίως αποδεκτής «λύσης» του Κυπριακού και δη «απ’ εκεί που έμειναν στο Κραν Μοντανά» το 2017. Το προταχθέν λογοπαίγνιον «ματαιότης ματαιοτήτων», επελέγη ώστε να υπενθυμίζει εμφατικώς το προφανές, πασιφανές και ηλίου φαεινότερον, ανέκαθεν πασίγνωστο και διαχρονικώς αποδεικνυόμενο, ως μονίμως αμετάβλητο γεγονός ότι: «Πάντα ματαιότης» τα εξαρτώμενα από έναν και μοναδικό παράγοντα, ονόματι Τουρκία.
Αυτός ακριβώς ο παράγοντας, η Τουρκία, απ’ αρχής και αδιαλείπτως από την δεκαετία του 1950 (προσκληθείσα τότε από την δολιότατη Βρετανία εναντίον του αντιαποικιακού αγώνα των Ελλήνων Κυπρίων) μέχρι και σήμερα, επί επτά δεκαετίες, καθορίζει το ψευδέστατο του όρου «διακοινοτικές».
ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΧΡΙΔΟΣ
Θεοφάνης Μαλκίδης
Μικρά Ασία, Θράκη, Πόντος . H Γενοκτονία και
το Τραύμα
Έκδοση: Αστική Εταιρεία «Ιπποκράτης». Κέντρο
Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας . Κως 2026.
ISBN: 978-618-85777-4-9
Το βιβλίο του Θεοφάνη Μαλκίδη αναδεικνύει το
αποσιωπημένο έγκλημα εναντίον του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας, της Θράκης και
του Πόντου. Ο Ελληνισμός ο οποίος ζούσε για χιλιάδες χρόνια στις ιστορικές του
εστίες, υπέστη από τους Νεότουρκους και τους Κεμαλικούς και στο χρονικό
διάστημα 1908-1923 ένα απάνθρωπο έγκλημα, πρωτόγνωρο στην ιστορία της
ανθρωπότητας, το οποίο στοίχισε τη ζωή σε πάνω από ένα εκατομμύριο Ελληνίδες
και Έλληνες και προσφυγοποίησε πάνω από ενάμιση εκατομμύριο! Επιπλέον, το βιβλίο
διερευνά το τραύμα της Γενοκτονίας, ως μέρος του σχεδίου εξαφάνισης του
Ελληνισμού και διαιώνισης του εγκλήματος στους διασωθέντες και της μεταφοράς
του στις επόμενες γενιές. Η στόχευση των υπευθύνων της Γενοκτονίας στις
γυναίκες και τα παιδιά, οι βιασμοί, η δημιουργία αγνοουμένων, είναι μερικές από
τις τραγικές συνιστώσες του μαζικού εγκλήματος και ταυτόχρονα του τραύματος της
Γενοκτονίας.
Όπως
αναφέρει στον πρόλογό της η πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Κω και της Αστικής
Εταιρείας «Ιπποκράτης»- Κέντρο Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της
Ψυχοκοινωνικής Υγείας Διονυσία Τελλή- Τσιμισίρη, «η έκδοση είναι μια ουσιαστική συμβολή στην
επιστημονική μελέτη θεμάτων Πολιτικής Ψυχολογίας και στον εμπλουτισμό της
βιβλιογραφίας. Η βιαιότητα των διώξεων, το έγκλημα κατά προσώπων και συλλογικοτήτων,
ανέδειξε την ψυχική διαταραχή του “τραύματος”, ως έκφραση υπαρξιακής απειλής,
επώδυνων αναμνήσεων, προσωπικής και συλλογικής μνήμης θανάτου. Ο συγγραφέας, με
εμπεριστατωμένο τρόπο, αναλύει και παρουσιάζει όλο το φάσμα της Ιστορίας της Γενοκτονίας,
τις κοινωνικές διαστάσεις, τον ψυχικό τραυματισμό».
Παράλληλα, στην εισαγωγή του, ο Ἰατρός-
Ψυχίατρος και Ἐπιστημονικός Διευθυντής τῆς Ἀστικῆς Ἑταιρείας Δημήτριος Κ.
Γερούκαλης, τονίζει ότι «η Γενοκτονία ἀποτελεῖ ἕν τῶν πλέον φρικτῶν ἐγκλημάτων
κατά τῆς ἀνθρωπότητος, μέ ἀνεξιτήλους ἐπιπτώσεις τόσον έπί τῶν προσώπων, ἐπί τῶν
ὁποίων ἀσκεῖται ἡ βία, ὅσον καί ἐπί τῶν ἐπερχομένων γενεῶν. Μέ τόν ὅρο
Συλλογικό Τραῦμα περιγράφονται αἱ
μακροχρόνιαι ψυχολογικαί, κοινωνικαί καί πολιτισμικαί ἐπιπτώσεις τῆς κατα
στροφικῆς ἐμπειρίας τοῦ πληγέντος πληθυσμοῦ (….) Ἡ ἡμέρα μνήμης τῆς Γενοκτονίας,
ἐκφράζει τήν ἀνάγκην ἀναδείξεως τοῦ ἱστορικοῦ γεγονότος, ἀναδείξεως τοῦ
Συλλογικοῦ Τραύματος, ἀποδόσεως τιμῆς πρός τά θύματα, διατηρήσεως τῆς ἱστορικῆς
μνήμης και εὐαισθητοποιήσεως τῶν λαῶν. Ἡ προβολή, εἰς τό παρόν, τῆς Ἱστορίας, ἡ
ἀναγνώρισις καί ἡ μνήμη εἶναι θεμελιώδη διά τήν ἱστορικήν αὐτοσυνειδησίαν καί
τήν πρόληψιν».
Όλα τα παραπάνω δυστυχώς, είναι εν πολλοίς
άγνωστα και συνεπώς ένας βασικός σκοπός είναι η ανάδειξή τους και η συνεχής
προσπάθεια για να μην υπάρξουν ποτέ ξανά. Άλλωστε, όπως είναι γνωστό, ό,τι δεν
τιμωρείται επαναλαμβάνεται και μάλιστα με τον πιο επώδυνο τρόπο!
Και ειδικά για τον Ελληνικό λαό η επανάληψη
ήταν και οδυνηρή και τραγική: τα εγκλήματα στην Τραπεζούντα, στην Κερασούντα,
στη Ραιδεστό, στην Αδριανούπολη, στα Σώκια, στη Σμύρνη, επαναλήφθηκαν στη
Βιάννου, στην Κάνδανο, στα Κερδύλια, στους Πύργους, στο Μεσόβουνο, στο Δοξάτο,
στο Δομένικο, στην Παραμυθιά, στη Ρόδο, στην Κω, στο Δίστομο, στα Καλάβρυτα.

Ζαρόκωστα.

Η ηρωίδα Ελένη Στάικου σε μεγάλη ηλικία.
Γράφει ο Ιωάννης Κουζίου
Στις 11 Απριλίου 1826, ανήμερα της Κυριακής των Βαΐων, οι μαχητές πολιορκημένοι του Μεσολογγίου, αφού είχαν πλέον φθάσει στο έσχατο σημείο της ανθρώπινης αντοχής, αποφάσισαν να κερδίσουν την εσωτερική τους ελευθερία εξερχόμενοι από τα τείχη της πόλης, εκεί όπου τους περίμενε ο θάνατος. Ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός στο κορυφαίο και ανολοκλήρωτο ποίημα της ζωής του του Ελεύθεροι Πολιορκημένοι, περιγράφει συγκλονιστικά την ζωή μέσα στο Μεσολόγγι, « Άκρα του Τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει, λαλεί πουλί παίρνει σπυρί κι η μάνα το ζηλεύει. Τα μάτια η πείνα εμαύρισε, στα μάτια η μάνα μνέει. Στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει. Έρμο τουφέκι σκοτεινό τι σε έχω γώ στο χέρι; όπου συ μου γινες βαρύ και ο Αγαρηνός το ξέρει».
Στο συμβούλιο που έγινε στον ιερό ναό του Αγ. Σπυρίδωνος υπό την προεδρία του επισκόπου Ρωγών Ιωσήφ, οι πρόκριτοι και οι οπλαρχηγοί αντιλαμβανόμενοι ότι η ζωή των πολιορκημένων ήταν δραματική καθώς η πείνα και οι αρρώστιες θέριζαν (έτρωγαν σκύλους, γάτες, ποντίκια και ότι άλλο έβρισκαν), αποφάσισαν να πραγματοποιηθεί η Έξοδος την νύκτα της 10ης προς 11ης Απριλίου 1826. Δέκα ή έντεκα χιλιάδες πολεμιστές, γυναικόπαιδα και άμαχοι από τους οποίους μόνο τρεισήμισι χιλιάδες ήταν οπλισμένοι αντιμετώπισαν με σθένος σαράντα χιλιάδες Οθωμανούς, Αλβανούς και Αιγύπτιους κατάφεραν να σωθούν μόνο χίλιοι εξακόσιοι μαχητές, τρακόσιοι άμαχοι και δεκατρείς γυναίκες.


Ο βουλευτής Αν. Αττικής της Ν.Δ. Γιώργος Βλάχος μίλησε για την αποκάλυψη του Θεοφάνη Μαλκίδη στην «κυριακάτικη δημοκρατία» για τη μαζική αγορά ακινήτων από πολίτες της γείτονος. Ενοχη σιωπή από τον υφ. Οικονομικών Γιώργο Κώτσηρα
Στη Βουλή έφερε την αποκάλυψη της «κυριακάτικης δημοκρατίας» για τη μαζική αγορά ακινήτων από Τούρκους στη Θράκη ο βουλευτής Ανατολικής Αττικής της Ν.Δ. Γιώργος Βλάχος, χωρίς όμως ο παριστάμενος υφυπουργός της κυβέρνησης να δείξει οποιαδήποτε ευαισθητοποίηση για το θέμα.

Δυνατό συμβολισμό είχε το συνέδριο για το Ποντιακό στην Άγκυρα, καθώς για πρώτη φορά Έλληνες και Τούρκοι διανοούμενοι το έθεσαν επί τάπητος και συζήτησαν γι’ αυτό στην Τουρκία. Ένας επιστημονικός και γόνιμος διάλογος έλαβε χώρα στις 9 Απριλίου, όμως δεν έλειψαν η συγκίνηση και η συναισθηματική φόρτιση καθώς βασικό θέμα της συζήτησης ήταν η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.
Η εκδήλωση ξεκίνησε με την τήρηση ενός λεπτού σιγής για τα θύματα των Γενοκτονιών της Ανατολής.
«Κάποιες γροθιές ήταν σηκωμένες στην αίθουσα· ίσως μια υπόσχεση για τη συνέχεια του αγώνα τους. Η συγκίνηση ήταν μεγάλη» μετέφερε το κλίμα του συνεδρίου στο pontos-news.gr ο Στέργιος Θεοδωρίδης, ο οποίος ήταν ένας από τους εισηγητές. «Η εξαφάνιση αυτού του πληθυσμού δεν έγινε από τον… αέρα. Μια τέτοιας έκτασης μεγάλη καταστροφή απαιτεί κάποιους που την σκέφτηκαν, κάποιους που την σχεδίασαν και κάποιους που εκτέλεσαν αυτό το σχέδιο.
![]()
Ο Στέργιος Θεοδωρίδης κατά τη διάρκεια της ομιλίας του
»Η συμβολή των ανθρώπων αυτών εκεί [στην Τουρκία] θα μας βοηθήσει να ξεμπερδέψουμε με τους ακραίους εθνικιστές και τους αναθεωρητές της ιστορίας τύπου Φίλη. Οι άνθρωποι εκεί δείχνουν να νιώθουν πιο φτωχοί που φύγαμε από εκεί. Κάποιοι άλλοι ίσως να το θεωρούν ως ένα βάρος πάνω τους και μέσα από αυτήν τους την αποκάλυψη της αλήθειας ίσως να απελευθερωθεί η συνείδησή τους».
Την άποψή του για το συνέδριο εξέφρασε και ο δρ Κοινωνικών Επιστημών και μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών Θεοφάνης Μαλκίδης. «Είναι μια ιστορική στιγμή για το ζήτημα της Γενοκτονίας. Ο κύκλος άνοιξε πριν από 15 χρόνια στη Νέα Υόρκη με την πρώτη αναγνώριση. Συνεχίστηκε στη Στοκχόλμη το 2010 και στο Ερεβάν το 2015, και κλείνει με το ιστορικής σημασίας συνέδριο στην Άγκυρα που πραγματοποιήθηκε από συναγωνιστές και φίλους που αγωνίζονται για την Αναγνώριση της Γενοκτονίας.
»Ανοίγει τώρα ένας νέος κύκλος που θα σηματοδοτήσει ουσιαστικά και νέες αναγνωρίσεις, αλλά κυρίως παραδοχή από την τουρκική κοινωνία για το έγκλημα».
Ο Θεοφάνης Μαλκίδης αναλύει τον σιωπηλό αποικισμό της Ελλάδας μέσα από το πρόγραμμα της Golden Visa. Τούρκοι, Κινέζοι και Ισραηλινοί αγοράζουν ακίνητα σε στρατηγικές περιοχές όπως ο Εβρος, η Αλεξανδρούπολη, τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα, ενώ κανείς δεν ελέγχει αν τηρούνται οι προϋποθέσεις του προγράμματος.

Με ιδιαίτερη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο ΕΠΑΛ Σιδηροκάστρου, η εκδήλωση βράβευσης των μαθητριών/τών Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης που διακρίθηκαν στον 10ο Διεθνή Διαγωνισμό, ο οποίος συνδιοργανώθηκε από τον Σύλλογο Φίλων Οχυρού Ιστίμπεη και τον Δήμο Σιδηροκάστρου.
Η εκδήλωση-γιορτή της προσπάθειας, της γνώσης και της δημιουργικότητας απέδειξε ότι, όταν συνδυάζονται η θέληση, η καθοδήγηση και το όραμα, τα αποτελέσματα είναι εξαιρετικά! Τα παιδιά μέσα από τη συμμετοχή τους σε έναν διεθνή θεσμό, ανέδειξαν όχι μόνο τις γνώσεις και τις δεξιότητές τους, αλλά και αξίες όπως η συνεργασία, η επιμονή και ο σεβασμός στην ιστορία και τον πολιτισμό.

Ταξιδεύοντας στο νοτιότερο άκρο του Αγιοφάραγγου της Γόρτυνας, σ' ένα καταφύγιο ψυχής πάνω από τα κρυστάλλινα νερά του Λούσιου ποταμού, το ντοκιμαντέρ μας αυτή τη φορά παρουσιάζει την Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Καλαμίου Πάνω από τα κρυστάλλινα νερά του Λούσιου ποταμού στο νοτιότερο άκρο του Αγίοφάραγγου της Γόρτυνας βρίσκεται η ιερά μονή κοιμήσεως της Θεοτόκου Καλαμίου.
Εκεί που η φύση, η ιστορία και η πίστη συναντήθηκαν πριν από πολλά πολλά χρόνια. Εκεί που το νερό κυλά αδιάκοπα έμελλε να γεννηθεί μια Μονή που αποτέλεσε καταφύγιο, ιατρείο αλλά καικρησφύγετο. Το όνομα της Ιεράς Μονής συνδέεται με τις συστάδες των καλαμιών που φύονται δίπλα στο ποτάμι έως και σήμερα ενώ στα διάσπαρτα στον χώρο της ερείπια αποκαλύπτεται η μεγάλη ιστορία της.