Θεοφάνης Μαλκίδης
Τουρκία, ένα κράτος-Γκρίζος Λύκος
Λίγες μέρες αφότου έγινε η ανακοίνωση για τα δύο τουρκικά θαλάσσια πάρκα στο Καστελόριζο και στη Σαμοθράκη και τη Λήμνο, και υλοποιήθηκε ακόμα μία στρατιωτική άσκηση από την Τουρκία, με σενάριο τη «Γαλάζια Πατρίδα» και την κατάληψη ελληνικού νησιού (!), το τουρκικό υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε την οργάνωση δραστηριοτήτων (και στο νέο σχολικό έτος) σε όλα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα και βαθμίδες για το ίδιο θέμα!
Άπασα η Βουλή είστε για λύπηση. Και πρώτα πρώτα, η Ελληνική Κυβέρνηση!
ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ
Η μη δικαστική προσφυγή για ακύρωση των δυο θαλάσσιων πάρκων-εισβολών στην
Ελληνική ΑΟΖ, ισοδυναμεί με αυτοχειριασμό της.
Κείμενο του Χρήστου Κηπουρού
Η Τουρκία δεν περιορίζεται πλέον στη ρητορική της «Γαλάζιας Πατρίδας». Μέσα από χάρτες, χωροταξικούς σχεδιασμούς, απαιτήσεις αδειοδότησης και τη διαρκή συσσώρευση τετελεσμένων, επιχειρεί να μετατρέψει τις διεκδικήσεις της σε πραγματική δικαιοδοσία στο Αιγαίο.
Ποια πολεμικά σενάρια εξετάζει η Άγκυρα και πώς πρέπει να απαντήσει η Ελλάδα πριν η νέα πραγματικότητα παγιωθεί;
Στο βίντεο:
• Ο Λάζαρος Καμπουρίδης αποκαλύπτει ποια σενάρια στρατιωτικής σύγκρουσης εξετάζει η Τουρκία.
• Ο Ιωάννης Μπαλτζώης αναλύει τη «γεωπολιτική επιχωμάτωση» του μισού Αιγαίου μέσα από το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας.
• Ο Αντιστράτηγος Αλεξάκης εξηγεί πώς η Άγκυρα επιχειρεί να χτίσει δικαιοδοσία μέσω της σταδιακής συσσώρευσης τετελεσμένων.
• Η Στέλλα Κυβέλου προειδοποιεί για την «παγίδα της άδειας» στο Αιγαίο και υποστηρίζει ότι η απάντηση πρέπει να δοθεί με ΑΟΖ και Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό.
• Ο Γιώργος Αϋφαντής εξηγεί γιατί χωρίς αξιόπιστη αποτροπή δεν μπορεί να υπάρξει αποτελεσματική διπλωματία.
• Ο Θεοφάνης Μαλκίδης αναλύει πώς οι τουρκικοί θαλάσσιοι χωροταξικοί σχεδιασμοί επιχειρούν να εξαφανίσουν τον ελλαδικό θαλάσσιο χώρο από τους χάρτες.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι πλέον σαφές:
– 55 μίλια “πρόσω ολοταχώς” το πάρκο.
– 155 “όπισθεν ολοταχώς” οι patriot-ΕΣ!
ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ
Προς τους Πολίτες: “Κυβερνήστε τους κυβερνώντες”! “Μπορείτε να κυβερνήσετε
χωρίς να είστε στην κυβέρνηση”. Απλή αριθμητική σημειωτική: Δυτικά των
Δαρδανελίων έως την απόληξη του τουρκικού πάρκου στο Αιγαίον, στο κατώφλι του
25ου Μεσημβρινού, είναι 55 μίλια. Η απόσταση από την Κάρπαθο έως τη Σούδα
είναι 155 μίλια.
Σημείωμα του Χρήστου Κηπουρού.
Όταν αλλάζει η γεωπολιτική, αλλάζει και η στρατηγική
Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία όπου οι λαοί δεν δοκιμάζονται μόνο από την ισχύ των αντιπάλων τους, αλλά κυρίως από την ικανότητά τους να αντιλαμβάνονται εγκαίρως ότι ο κόσμος γύρω τους αλλάζει.
Γράφει ο Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης
Η στάση της Γιουγκοσλαβίας κατά τη διάρκεια του ελληνικού εμφύλιου πολέμου κατά τα έτη 1946-1949, υπήρξε ένας σημαντικός εξωγενής παράγων, που επηρέασε αρνητικά και θετικά τις εξελίξεις της εθνικής τραγωδίας μας, κατά ένα μέρος.
Μετανοείτε, ήγγικεν γαρ η βασιλεία των Ουρανών
Ιωάννης ο Πρόδρομος και Βαπτιστής
Ο Ιωάννης ο Πρόδρομος, ο επονομαζόμενος και Βαπτιστής, είναι
μεγάλη φυσιογνωμία. Ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός του απένειμε τον τίτλο αυτό λέγοντας κανείς άνθρωπος δε στάθηκε μεγαλύτερος αυτού. Ο Ιωάννης είναι σύγχρονος του Χριστού, συγγενής και ηλικιακά λίγο μεγαλύτερος από τον Θεάνθρωπο Κύριο.
Ιμπραήμ Μουσλέμ
Ανθρωπολογία του τόπου και σύγκρουση για την ταυτότητα
Η παρούσα μελέτη διερευνά τους κοινωνικοπολιτικούς μηχανισμούς της γεωγραφικής μετονομασίας —της λεγόμενης «τοπωνυμικής βίας»— και της συμβολικής εξάλειψης στην Ανατολική Μεσόγειο, με ιδιαίτερη εννοιολογική εστίαση στον κουρδικό γεωγραφικό χώρο. Αντλώντας από τα θεωρητικά σχήματα του Μισέλ Φουκό, του Πιερ Μπουρντιέ, του Αμπντάλα αλ-Κασίμι και του Αμπντουλάχ Οτσαλάν, η έρευνα αναλύει τον τρόπο με τον οποίο τα εθνικά κράτη —και ειδικότερα οι ιδεολογικοί μηχανισμοί του αραβικού εθνικισμού, του κεμαλισμού στην Τουρκία και του σύγχρονου ιρανικού συγκεντρωτισμού— χρησιμοποίησαν τη γλωσσική μηχανική για να υποτάξουν αμφισβητούμενους χώρους, να επιβάλουν την κυριαρχία τους και να παραγάγουν πολιτική νομιμοποίηση.
-Η Θαλάσσια Τουρκία μεγαλώνει 55 μίλια!
-Εξαμίλια Ελλάδα, φαίνονται πολλά τα 12;
ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ
Προσφυγή στη διεθνή Δικαιοσύνη με διαβατήριο το χάρτη του οικολογικού τομέα
του ΟΗΕ που είναι το πιο δραστικό φάρμακο. Ένα άλλο είναι τα 12 μίλια με τη
δημιουργία Νομικού Ελλήσποντου μεταξύ Σαμοθράκης Λήμνου.
Άρθρο του
Χρήστου Κηπουρού.
Συναγερμός σημειώθηκε το πρωί της Παρασκευής (28/08) στις αρχές εναέριας κυκλοφορίας και την Πολεμική Αεροπορία, καθώς μη επανδρωμένο τουρκικό αεροσκάφος (UAV) τύπου Akinci εισήλθε στο FIR Αθηνών, κινούμενο στη θαλάσσια περιοχή της Θράκης και προσεγγίζοντας την τερματική περιοχή ελέγχου του αεροδρομίου της Αλεξανδρούπολης.
In Greece and various European countries, congress members, MPs, academicians, and journalists who have nothing to do with Azerbaijan are deeply convinced that the conflict between Azerbaijan and Armenia is a big issue of historical justice, especially for the rights of Armenians in Nagorno-Karabakh, in Artsakh. Dr. Theofanis Malkidis, a professor at the International Hellenic University and a member of the International Association of Genocide Scholars, stated this in an interview with Armenian News-NEWS.am.
Μαρτυρικά Χωριά και Πόλεις της Κρήτης
Μαρτυρικές πόλεις και μαρτυρικά χωριά χαρακτηρίζονται οι περιοχές εκείνες που είχαν υποστεί μεγάλες καταστροφές κατά την περίοδο του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου και της Κατοχής 1941–1944.
Ο Έβρος αδειάζει, οι ξένοι αγοράζουν, η Άγκυρα προκαλεί
Ο Θεοφάνης Μαλκίδης μιλά για τα λουκέτα υπηρεσιών, την αποτυχία μετεγκατάστασης νέων και την τουρκική προκλητικότητα – Ανησυχία για τις επενδύσεις Τούρκων και Βούλγαρων στη Θράκη
Είναι σαφές, ότι ο νομός Έβρου βρίσκεται αντιμέτωπος με μια σειρά από σοβαρές προκλήσεις, που κυμαίνονται από την δημογραφική συρρίκνωση και τη φυγή των νέων έως την διαχρονική τουρκική προκλητικότητα.
Όσο τα προβλήματα αυτά παραμένουν ανεπίλυτα, τόσο εντείνονται οι φόβοι και η ανησυχία της τοπικής κοινωνίας για το δημογραφικό και γεωπολιτικό μέλλον όχι μόνο του Έβρου, αλλά ολόκληρης της Θράκης.
To «λουκέτο» των δημοσίων υπηρεσιών στον Έβρο και η έλλειψη υποδομών
Μετά από άρθρο του διδάκτορος Κοινωνικών Επιστημών, Θεοφάνη Μαλκίδη, το οποίο προκάλεσε έντονο προβληματισμό στην τοπική κοινωνία για τις πιέσεις που δέχεται η περιοχή, ο ίδιος βρέθηκε καλεσμένος στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΘΡΑΚΗ ΝΕΤ.
Στη συζήτηση με τον Σταύρο Παπαδόπουλο, ο κ. Μαλκίδης ανέλυσε διεξοδικά το σκεπτικό του και εξήγησε τις ανησυχίες που διατύπωσε.
Σχετικά με το «λουκέτο» των δημοσίων υπηρεσιών στον Έβρο, ανέφερε χαρακτηριστικά:
Με αφορμή δημοσιογραφικές καταγγελίες Τούρκου συνδικαλιστή (του Σενέρ Ελτσίλ) ότι η δημογραφική κατάσταση στα κατεχόμενα έχει αλλάξει δραστικά υπέρ των εποίκων και την απορία του τί είδους εκλογές είναι που γίνονται στα κατεχόμενα αφού οι Τουρκοκύπριοι είναι μόνο μια μικρή μειοψηφία (15% λέει), η Αδούλωτη Κερύνεια έχει να δηλώσει τα ακόλουθα και καλούμε τον κόσμο, και πολιτικούς να σημειώσουν τις παρατηρήσεις μας:
Θεοφάνης Μαλκίδης
Η
«απόσυρση» της Αθήνας από τον Έβρο ως γεωπολιτικό σφάλμα
Κατ΄ αρχάς θα πρέπει να τονιστεί ότι η ανησυχία μου για τη σημερινή
οικονομική, κοινωνική, δημογραφική και γεωπολιτική κατάσταση στον Έβρο (και τη
Θράκη), δεν αποτελεί κινδυνολογία, δεν
εμπεριέχει κομματική ή/και άλλη σχετική προσέγγιση
και κυρίως δεν έχει προσωπικό κίνητρο. Η ανάλυση, πάντα με στοιχεία, καθώς και
το γεγονός ότι μένω μόνιμα στην περιοχή, συνιστούν μία πρόταση πολιτικής για την ιδιαίτερη
πατρίδα μου, τη στιγμή που οι προκλήσεις για αυτήν πολλαπλασιάζονται
καθημερινά. Είτε αυτές λέγονται τουρκικός
εθνικισμός, «απόσυρση» του ελλαδικού κράτους, «εγκατάλειψη» και «γεωπολιτικό σφάλμα».
Είναι σαφές ότι μία από τις μεγαλύτερες απειλές για τον Έβρο, εκτός από
το γνωστό τουρκικό επεκτατισμό, είναι η
ερήμωσή του, η έλλειψη ουσιαστικής (και όχι αποσπασματικής- προεκλογικής-
επικοινωνιακής ) κρατικής μέριμνας, η απουσία αληθινών κινήτρων για τους νέους
και δημιουργίας θέσεων εργασίας που
οδηγούν σε μαζική εσωτερική και εξωτερική μετανάστευση. Επίσης η απουσία
αναπτυξιακής στρατηγικής, που δυστυχώς περιορίζεται
σε πορίσματα διακομματικών επιτροπών, αφήνει χωριά, κωμοπόλεις και πρώην πόλεις χωρίς
την κρίσιμης μάζας πληθυσμό, γεγονός που δημιουργεί σοβαρό κενό ασφαλείας.
Παράλληλα, η απομάκρυνση ή η υποστελέχωση και
βεβαίως το κλείσιμο δημόσιων υπηρεσιών είναι ένα σοβαρό θέμα που δεν πρέπει να
αναλύεται με όρους κόστους- οφέλους, αφού ο Έβρος δεν εμπίπτει σ΄αυτήν την
προσέγγιση.
Το κλείσιμο τραπεζικών υποκαταστημάτων,
ταχυδρομείων και άλλων δημόσιων υπηρεσιών στον Έβρο — όπως συνέβη πρόσφατα σε
περιοχές όπως το Σουφλί, το Τυχερό και οι Μεταξάδες- δεν μπορεί να αποτελεί
αποτέλεσμα ενός συνδυασμού οικονομικών, τεχνολογικών παραγόντων, αφού στον
Έβρο, δεν πρέπει να υφίσταται η σχέση
«προσφοράς και ζήτησης». Δηλαδή η
συνεχιζόμενη μείωση του μόνιμου πληθυσμού στα χωριά και τις κωμοπόλεις
του Έβρου, σε συνδυασμό με τη γήρανση των κατοίκων, που καθιστούν πολλά καταστήματα «μη βιώσιμα» με
καθαρά χρηματοοικονομικά κριτήρια (π.χ. χαμηλός όγκος συναλλαγών ανά ημέρα),
δεν πρέπει να αφορούν τον Έβρο.
Η πραγματικότητα είναι πως κάθε «λουκέτο» σε
μια δημόσια δομή από υπηρεσίες παροχής υπηρεσιών μέχρι σχολεία, εντείνει το αίσθημα της απομόνωσης στις
ακριτικές κοινότητες, κάνοντας τους κατοίκους να νιώθουν ότι το κράτος «αποσύρεται»
σταδιακά από την περιοχή τους.
Την ίδια στιγμή υπάρχει μία άνευ προηγουμένου
καθυστέρηση δημιουργίας σύγχρονων υποδομών: η απαράδεκτη κατάσταση στο οδικό και
σιδηροδρομικό δίκτυο ( δεν υπάρχει σιδηροδρομική σύνδεση για χρόνια μεταξύ
Αλεξανδρούπολης και Θεσσαλονίκης και η σιδηροδρομική σύνδεση στον Έβρο, αφορά
ένα δρομολόγιο….), τα έργα δεν
τελειώνουν ποτέ, η πώληση κρίσιμων υποδομών (όπως η αναμενόμενη του αεροδρομίου
της Αλεξανδρούπολης), καθώς και η
διαχείριση μεγάλων κρίσεων (όπως οι καταστροφικές πυρκαγιές του 2023) αποδεικνύουν
ότι η Αθήνα αντιμετωπίζει τον Έβρο ως «μακρινή επαρχία» και όχι ως γεωπολιτικό
προπύργιο.
Έτσι η υποχώρηση του κράτους από την
κοινωνική, οικονομική και παραγωγική ζωή του Έβρου δημιουργεί τις προϋποθέσεις για
την αποδυνάμωση της ελληνικής παρουσίας, αφήνοντας ελεύθερο πεδίο σε
διεκδικήσεις ή στην υβριδική πίεση από την Τουρκία, η οποία την ίδια στιγμή δημιουργεί
υποδομές στην ανατολική Θράκη και ιδιαίτερα στον τομέα της δημογραφικής
ενίσχυσης και οικονομικής ανάπτυξης. Ταυτόχρονα, η αγορά ακινήτων, γης, ξενοδοχείων και
επιχειρήσεων στον Έβρο (και ειδικότερα στην Αλεξανδρούπολη) από τουρκικά
κεφάλαια και συναφείς χρηματοοικονομικές προελεύσεις, είναι ένα
ακόμη ζήτημα. Η Αθήνα αδρανεί και στερείται μηχανισμών π.χ., για την προέλευση
αυτών των χρημάτων και των «επενδυτών», με αποτέλεσμα να αλλάζει ο οικονομικός,
κοινωνικός και κατ' επέκταση εθνικός χάρτης της περιοχής.
«Θα
σε στείλω στον Έβρο»
Είναι
πραγματικότητα είναι ότι η Αθήνα
χρησιμοποίησε τον Έβρο ως τόπο
«δυσμενούς μετάθεσης» ή «εξορίας» για ανεπιθύμητους δημόσιους υπαλλήλους και
στρατιωτικούς. Το γνωστό σε όλους «θα σε στείλω στον Έβρο».
Σήμερα όμως η Αθήνα πέρασε στο άλλο άκρο,
αφού δεν έχει κανένα ουσιαστικό σχέδιο για το «ποιος θέλει και πως μπορεί
να έρθει να ζήσει στον Έβρο».
Το «σύστημα
Αθήνα» θυμάται τον Έβρο μόνο προεκλογικά
ή σε περιόδους μεγάλων δοκιμασιών για όλους μας (όπως στην κρίση του 2020 με την απόπειρα εισβολής από
την Τουρκία ή στις μεγάλες πυρκαγιές του
2023 με τη απώλεια σχεδόν ενός εκατομμυρίου στρεμμάτων). Οι εκάστοτε
κυβερνητικές και κομματικές εξαγγελίες και τα αποσπασματικά οικονομικά
επιδόματα (όπως το μέτρο των 10.000 ευρώ ως
εφάπαξ ενίσχυση για μόνιμη εγκατάσταση) αποτυγχάνουν, επειδή δεν
συνοδεύονται από τη δημιουργία μόνιμων θέσεων εργασίας, σοβαρών υποδομών
υγείας/παιδείας και στήριξης της οικογένειας. Για την τελευταία είναι γνωστή η
προσέγγιση από τους αρμόδιους…..
Έτσι η
Ελλάδα έχει «πλαδαρά άκρα» και η Αθήνα αδιαφορεί
για το γεγονός ότι η περιφέρεια τείνει να εξαφανιστεί δημογραφικά και «επιτρέπει» με τη στάση της την οικονομική και πληθυσμιακή αποδυνάμωση του
Έβρου, την ώρα που η Τουρκία παρακολουθεί αντιδρά σε οποιοδήποτε μέτρο
ενίσχυσης της περιοχής, επιδιώκοντας τη δική της οικονομική και στρατηγική διείσδυση.
Από τα λόγια στις πράξεις
Χρειάζεται να
επαναλάβουμε πόσο σημαντική είναι η
ενίσχυση των υποδομών, της παιδείας και της υγείας, η θέσπιση ειδικού
φορολογικού καθεστώτος για τις επιχειρήσεις και τους κατοίκους του Έβρου (π.χ.,
η δραστική μείωση προσωπικών, επιχειρηματικών φόρων και του ΦΠΑ, οι απαλλαγές),
ώστε να γίνει η περιοχή ελκυστική για
μόνιμη εγκατάσταση;
Χρειάζεται να
αναφέρουμε για άλλη μία φορά ότι απαιτούνται
ειδικά επιδόματα γέννησης και ανατροφής παιδιών για τους μόνιμους
κατοίκους της περιοχής, προκειμένου να ανακοπεί η δραματική μείωση του
πληθυσμού, με ταυτόχρονη παροχή κινήτρων στέγασης (ή και δωρεάν παραχώρηση
κατοικιών) σε νέους ανθρώπους και υπαλλήλους (δασκάλους, ιατρούς,
στρατιωτικούς) που θα εγκατασταθούν
μονίμως στον Έβρο;
Πρέπει να
επαναλάβουμε πόσο σημαντική είναι η στήριξη του πρωτογενούς τομέα με σύγχρονες
υποδομές (π.χ. αντιπλημμυρικά έργα, δίκτυα άρδευσης) και η δημιουργία μονάδων
μεταποίησης, ώστε τα περίφημα αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα του Έβρου να
αποκτούν προστιθέμενη αξία;
Πόσες φορές
πρέπει να γράψουμε για την αναγκαιότητα της απόλυτης φύλαξης των συνόρων (τόσο
των ποτάμιων όσο και των χερσαίων) στον Έβρο με την ολοκλήρωση του φράχτη και
την ενίσχυση των σωμάτων ασφαλείας, έτσι ώστε να μην βρίσκει το τουρκικό
πρόβλημα διόδους, αυξάνοντας το κενό
κυριαρχίας και ασφάλειας; Τη Θέουτα
έχουμε ζήσει εδώ πολλές φορές….
Ο Έβρος δεν
πρέπει να αντιμετωπίζεται άλλο πια από την Αθήνα ως μία προεκλογική φωτογραφία
στο ποτάμι, στο φράχτη, στο Δέλτα του Έβρου, ή ως ένα «χαλί» κάτω από το οποίο κρύβονται τα
προβλήματα. Με άλλα λόγια η εξελισσόμενη «απόσυρση»
της Αθήνας από τον Έβρο δεν είναι απλώς μια λανθασμένη οικονομική επιλογή, αλλά
ένα γεωπολιτικό σφάλμα το οποίο πρέπει
να διορθωθεί άμεσα!
.
Θεοφάνης Μαλκίδης
Τάσος Ισαάκ – Σολωμός Σολωμού: Το ατιμώρητο έγκλημα
Είναι λίγες
φορές στην πεπερασμένη ζωή του ανθρώπου, που έχει τη δυνατότητα, την ευκαιρία να
συζητήσει, να συμβαδίσει με σπουδαίους ανθρώπους. Πόσο μάλλον με ανθρώπους που
αναμετρήθηκαν με την ιστορία και τους οποίους εδώ και αιώνες ο λαός μας τους αποκαλεί ήρωες.
Οι ίδιοι,
ταπεινοί, σεμνοί, χωρίς οίηση και
κενοδοξία, όπως είναι οι σπουδαίοι
άνθρωποι, πίστεψαν ότι έπραξαν το καθήκον τους, το χρέος τους, αυτό που τους
αναλογούσε για το έθνος και πιο συγκεκριμένα την Κύπρο, τη σκλαβωμένη πατρίδα τους
από το 1974, αρνούμενοι να συμβιβαστούν με το παράνομο, το παράλογο, το άδικο,
το παρά φύσιν. Για αυτό με το έργο, το λόγο, την παρουσία και την πράξη τους στάθηκαν τον Αύγουστο του 1996 στη γη της
Δερύνειας, του Παραλιμνίου, της Κύπρου μας.
Έτσι όπως σε είδα ν’ ανάβεις το τσιγάρο πάνω στο κατάρτι να καις τον ουρανό πετροχελίδονο, κόβεις τον Αύγουστο στα δυο να χωρέσεις στου χρόνου τη χαραγματιά
Τότε θυμήθηκα, που λες στις παιδικές σου ζωγραφιές κείνον τον ήλιο τον πεντάφωτο Λίγο πριν βασιλέψει στα νερά να γαληνέψει πέφτει σ' ένα βράχο που 'μοιαζε με σύννεφο Βάφει κόκκινη τη Δύση λίγο πριν να ξεψυχήσει φαίνεται σαν ψέμα σαν ηλιοβασίλεμα Έτσι όπως σε είδα ψηλά να φτερουγίζεις φως να πλημμυρίζεις, να καις το δειλινό πετροχελίδονο, στήνεις το δίχτυ στον καιρό κυνηγώντας της άνοιξης αστροφεγγιά Τότε θυμήθηκα, που λες στις παιδικές σου ζωγραφιές κείνον τον ήλιο που λαμπάδιασε.
