Η Ιαπωνία από τη μία και η Ρωσία απ’ την άλλη σφίγγουν με σχοινιά μια ανήμπορη Κορέα. Σκίτσο από το βρετανικό περιοδικό Punch. Πηγή
Το κείμενο που αλίευσα από μία επαρχιακή εφημερίδα των αρχών του περασμένου αιώνα, βρήκα ότι έχει διαχρονική επικαιρότητα.
Τότε εμαίνετο ο πόλεμος στην Άπω Ανατολή μεταξύ της Τσαρικής Ρωσίας και της Ιαπωνίας, εις τον οποίον η Ρωσία ηττήθη.
Ελάχιστα χρόνια πριν είχε λήξει ο πρώτος πόλεμος του 20ού αιώνα, μεταξύ της πανίσχυρης Βρετανικής Αυτοκρατορίας και των πρώτων λευκών αποίκων της Νότιας Αφρικής, των λεγόμενων Μπόερς.
Εις αυτόν (1899-1901), έλαβε μέρος εθελοντικά ο θρυλικός Τζων Κώστας, μια οδυσσειακή φυσιογνωμία, καταγόμενος από το χωριό μου Λεια Θεσπρωτίας, σκαρφαλωμένο ψηλά στη Μουργκάνα.
Τότε, λοιπόν, οι Έλληνες εξέφραζαν τις πολιτικές προτιμήσεις τους με σχετικές δοξολογίες στους ορθόδοξους ναούς.
Μετά την εποχή των Μπολσεβίκων και παρά την εξαφάνισή τους από την οθόνη της Ιστορίας, οι Έλληνες «προοδευτικοί» με τις αναρίθμητες διαδηλώσεις τους, το μόνο που καταφέρνουν, εκτός από την πολιτική τους προτίμηση, είναι να ταλαιπωρούν τους άλλους Έλληνες.
Αλλά ας παραθέσω το σχετικό κείμενο εφημερίδος της Ερμούπολης.
ΗΛΙΟΣ 12.2.1904 εν Ερµουπόλει: Την παρελθούσαν Κυριακήν εν τω Ναώ Αγίου Νικολάου εγένετο τη πρωτοβουλία του Εµπορικού Συλλόγου παράκλησις υπέρ της κραταιώσεως της οµοδόξου Ρωσίας εν τω διεξαγοµένω κατά την Απω Ανατολήν αγώνι.
Αναγράφοµεν την είδησιν απλώς εκ χρονογραφικού καθήκοντος, χωρίς να επικροτήσωµεν, εις τας τοιαύτας προς τον Υψιστον δεήσεις εις µη αµέσως εις τον αγώνα ενδιαφεροµένους.
Επρεπε και κατά την περίστασιν ταύτην να αναµνησθώσιν οι έχοντες την πρωτοβουλίαν των υπέρ των Ρωσικών όπλων παρακλήσεων, ότι εις οµοίας νευρασθενικάς υπέρ των Αγγλων εκδηλώσεις προέβηµεν ότε εµάχοντο κατά των ηρωικών Βόερς.
Και ότι σήµερον οι Αγγλοι υπέρ των όπλων ων εψάλλοµεν δοξολογίας εν Ελλάδι προς αµοιβήν των συµπαθειών µας κηρύττουσι καθ’ άπαν το Ηνωµένον Βασίλειον το Ευαγγέλιον του Βουλγαρισµού να πιστεύσωσι δε αδιστάκτως ότι και εν τω παρελθόντι η Ρωσία διά της συνθήκης του Αγίου Στεφάνου ήγε την Βουλγαρίαν µέχρι της Καβάλας ασφαλώς αύριον µετά τας δοξολογίας µας θα επεκτείνη αυτήν µέχρι του Ταινάρου.
Οι λαοί ελκύουσι τας συµπαθείας των µεγάλων εθνών ουχί διά δοξολογιών και παρακλήσεων αλλά διά της συντάξεως των στρατιωτικών και ναυτικών αυτών δυνάµεων και της πολιτικής αυτών συντάξεως κατά τρόπον ικανόν να εµπνεύση εµπιστοσύνην και πεποίθησίν εις τους ισχυρούς ότι αποτελεί µέλος αναπόφευκτον του όλου διεθνούς οικοδοµήµατος, ουχί δε µέλος άχρηστον και σεσηπώς.
Αντώνης Ν Βενέτης,
Μοναστηράκι Δωρίδος
