Θεοφάνης Μαλκίδης
Στοκχόλμη, Βουλή της
Σουηδίας, 11 Μαρτίου 2010: Δεκαέξι χρόνια μετά το ιστορικό ψήφισμα αναγνώρισης
της Γενοκτονίας
Η 11η Μαρτίου 2010 αποτελεί μία σημαντική
ημέρα για τους Έλληνες, τους Αρμένιους και τους Ασσύριους σε όλο τον κόσμο, αποτελεί
μία σπουδαία ημέρα για τη μνήμη των εκατομμυρίων
θυμάτων της Γενοκτονίας των
Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων.
Η απόφαση της ολομέλειας του
Σουηδικού Κοινοβουλίου να αναγνωρίσει με ψήφους 131 υπέρ και 130 κατά, την
Γενοκτονία των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων με την καθοριστική ψήφο
της κουρδικής καταγωγής βουλευτού Gulan Αvci, αποτέλεσε μία μεγάλη επιτυχία, η
οποία ήρθε σε μία δύσκολη περίοδο. Σε μία συγκυρία όπου το μόνο που λεγόταν και
συνεχίζει να ακούγεται είναι ψέματα και προπαγάνδα. Στην ελληνική όμως
παράδοση, υπάρχουν και οι λέξεις, που γίνονται σύμβολα, αγώνες, πρότυπα,
ταυτότητα.
Η απόφαση της Σουηδικής Βουλής την 11
Μαρτίου 2010 ήρθε μετά την απόφαση του Μαΐου του 2009, ότι από κοινού Έλληνες,
Αρμένιοι και Ασσύριοι θα προωθήσουν το ψήφισμα για την αναγνώριση της
Γενοκτονίας στη Σουηδική Βουλή.
Είμαι περήφανος γιατί στην εκδήλωση
εκείνη στη Στοκχόλμη μίλησα μαζί με τους συναγωνιστές Κώστα Φραγγίδη, τον πρόεδρο
του Συλλόγου Ποντίων Στοκχόλμης “Εύξεινος Πόντος”, τον Vahagn Avedian , μέλος της Αρμενικής εθνικής
επιτροπής Σουηδίας και τον Sabri Atman εκπρόσωπο των Ασσυρίων. Εκεί με
πρωτοβουλία του Συλλόγου και του Κέντρου Ελληνικού Πολιτισμού Σουηδίας διανεμήθηκε
το βιβλίο μου, στην αγγλική γλώσσα, για τη Γενοκτονία.
Είχε προηγηθεί, λίγους μήνες
νωρίτερα, η παρουσίαση του αείμνηστου Μιχάλη Χαραλαμπίδη στη Στοκχόλμη και το αίτημα
για την αναγνώριση.
Λίγο αργότερα το μεγαλύτερο πολιτικό
κόμμα της Σουηδίας, το Σοσιαλδημοκρατικό, κατά την ετήσια συνέλευση του, το
Νοέμβριο του 2009, είχε αναγνωρίσει τη γενοκτονία των Ασσυρίων, των Ελλήνων και
Αρμενίων.
Η αναγνώριση της Γενοκτονίας εισήχθη
προς ψήφιση στο Σουηδικό κοινοβούλιο,
όπου ήμουν εμπειρογνώμονας με πρωτοβουλία του Συλλόγου Ποντίων
Στοκχόλμης και το αποτέλεσμα ήταν η επικράτηση της αλήθειας, έναντι της άρνησης
και της προπαγάνδας. Μάλιστα την καθοριστική 131η ψήφο για να περάσει το
ψήφισμα την έδωσε η Κούρδισσα Gulan Avci,
την οποία η κατοχική Τουρκία ζητά την παράδοση της από τη Σουηδία!
«Κάθε φορά που ακόμα μία χώρα αναγνωρίζει τη γενοκτονία, η αλήθεια
πλησιάζει λίγο πιο κοντά στην Τουρκία. Δεν είναι πλέον δυνατόν να ξεφεύγει ή να
παραμένει σιωπηλή για το παρελθόν. Ήρθε η ώρα η Τουρκία να αναγνωρίσει τη
Γενοκτονία. Το τελευταίο στάδιο της Γενοκτονίας είναι η άρνησή της και δυστυχώς
σήμερα η Τουρκία βρίσκεται σε αυτό ακριβώς το στάδιο. Ήρθε η ώρα να συμφιλιωθεί
η Τουρκία με την κεμαλική της κληρονομιά, αυτό που συνέβη ήταν Γενοκτονία. Οι επιφανέστεροι
επιστήμονες και ιστορικοί του κόσμου έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι επρόκειτο
για γενοκτονία. Η άσκηση πίεσης στο τουρκικό κράτος προκειμένου αυτό να
αποδεχθεί μία ξεκάθαρη συζήτηση σχετικά με τη Γενοκτονία και να επιτρέψει την
πρόσβαση του έξω κόσμου στα αρχεία ελπίζουμε ότι θα οδηγήσει στην αναγνώριση
της Γενοκτονίας. Η αναγνώριση της γενοκτονίας δεν αποτελεί πλήγμα για την
Τουρκία. Αντιθέτως, η μη αναγνώρισή της αποτελεί πλήγμα για τη δικαιοσύνη. Και
είμαι αρκετά πεπεισμένη ότι η δικαιοσύνη μόνο καλό μπορεί να κάνει. Η
δικαιοσύνη πρέπει να εφαρμοστεί στην Τουρκία. Όσο η Τουρκία προσπαθεί να
σκεπάσει το θέμα δεν θα υπάρξει ποτέ συμφιλίωση. Αν η μνήμη των θυμάτων δεν
αποκατασταθεί, οι άνθρωποι δεν θα μπορέσουν να επουλώσουν τις πληγές τους και
να συνεχίσουν. Γι’ αυτό είναι σημαντικό όλες οι δυνάμεις, οι οποίες πιστεύουν
σε ανθρώπινες αξίες, να συνεχίσουν να αγωνίζονται και να ασκούν πίεση στην
Τουρκία προκειμένου να αρχίσει να λέει την αλήθεια και να παραδεχθεί τη
Γενοκτονία». Αυτά
είχε δηλώσει ο Αβτζί, για να καταλήξει στη θετική της ψήφο για την αναγνώριση της Γενοκτονίας.
Το ψήφισμα από το Σουηδικό
κοινοβούλιο, με το οποίο αναγνωρίστηκε το μαζικό έγκλημα έχει μεγάλη αξία, γνωρίζοντας τη θέση της χώρας τόσο παγκόσμια,
όσο και ευρωπαϊκά για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα δικαιώματα των διωκόμενων λαών.
Η προσπάθεια για την αναγνώριση της Γενοκτονίας συνεχίζεται έχει αποτέλεσμα.
Ειδικά όταν προέρχεται από την δυναμική και έξω από συμφέροντα και λογικές
Διασπορά και ανιδιοτελείς ανθρώπους. Ο αγώνας συνεχίζεται και παρότι έχει πολλά
εμπόδια στο εσωτερικό και το εξωτερικό, θα είναι νικηφόρος!
Υ.Γ. Έσχατο, αλλά όχι τελευταίο και επειδή,
όπως γράφει ο Πλάτωνας, πρέπει να ονομάζουμε τις πράξεις, αυτοί που αγωνίστηκαν για την αναγνώριση της Γενοκτονίας
ήταν οι βουλευτές Τάσος Σταφιλίδης, Hans Linde, Fredrik Malm, Ulla Hoffman, Mats Pertoft, Γκιουλάν Αβτζί, ο πρόεδρος του
Συλλόγου Ποντίων Στοκχόλμης Κώστας Φραγγίδης και η αδελφή του Ντίνα Φραγγίδου
και από την Ελλάδα ο αείμνηστος Μιχάλης Χαραλαμπίδης και ο υπογράφων το κείμενο
αυτό.
Ο πρόεδρος του Ποντιακού Συλλόγου «Εύξεινος Πόντος» Στοκχόλμης Κώστας Φραγγίδης, κλείνοντας τις εργασίες της ημερίδας Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων για το ζήτημα της Γενοκτονίας (Στοκχόλμη Μάιος 2009)
Από την ημερίδα στη Στοκχόλμη το Μάιο του 2009. Από αριστερά Κώστας Φραγγίδης, Σαμπρί Άτμαν, Θ. Μαλκίδης, Ντίνα Φραγγίδου, Βάχαν Αβεντιάν.
