Οι πέντε Νεομάρτυρες οι εξ Σαμοθράκης (1837) και η μνήμη τους την Κυριακή του Θωμά.

Φάνης Μαλκίδης
Οι πέντε Νεομάρτυρες οι εξ Σαμοθράκης (1837) και η μνήμη τους την Κυριακή του Θωμά.

Είναι γεγονός ότι η συμβολή της Θράκης στην Εθνική Παλιγγενεσία αποτελεί ένα ακόμη μέρος της αποσιωπημένης ελληνικής ιστορίας. Μάλιστα η Θράκη έχει και αυτή ολοκαυτώματα και εξόδους ανάλογα της Χίου, των Ψαρών και του Μεσολογγίου. Ειδικότερα, στο νησί της Σαμοθράκης, η κήρυξη της επανάστασης από τα τοπικά μυημένα μέλη στη Φιλική Εταιρεία, ακολούθησε ο γενικός ξεσηκωμός των Ελλήνων, παρά το γεγονός της εγγύτητας προς την πρωτεύουσα του οθωμανικού κράτους. Η αντίδραση από τους Οθωμανούς ήρθε το Σεπτέμβριο του 1821, την 1η του μηνός, την «πρωτοσταυρινιά» όπως λένε οι ντόπιοι, όταν αποβιβάστηκαν δύο χιλιάδες στρατιώτες. Η καταστροφή ήταν ολοκληρωτική, από τις χιλιάδες των νεκρών, μέχρι τις λεηλασίες των οικιών και των εκκλησιών ενώ όσοι σώθηκαν πουλήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη σαν σκλάβοι. Εφτακόσιοι από τους κατοίκους που είχαν καταφύγει στα βουνά, οι Οθωμανοί, τους έφεραν πίσω με δόλο δίνοντάς τους την εντύπωση ότι θα τους δώσουν χάρη. Όμως στην τοποθεσία «Εφκάς» στο κάστρο της πρωτεύουσας (της Χώρας), τους δολοφόνησαν σχεδόν όλους. Από τη μαζική αυτή δολοφονία, επέζησαν σύμφωνα με μαρτυρίες ξένων περιηγητών και του Σαμοθρακρακίτη ιερέα Γ. Μανωλάκη από 25 έως 30 οικογένειες, οι οποίες ζούσαν τα επόμενα χρόνια σε άθλια κατάσταση. Σημαντική μαρτυρία για το ολοκαύτωμα αποτελεί το έργο του Ί Δραγούμη «Σαμοθράκη», ο οποίος δε διέσωσε μόνο ένα μέρος του συμβάντος, αλλά και την αναφορά στο τρυπημένο Ευαγγέλιο της εκκλησίας της Παναγίας στη Χώρα, το οποίο φυλάσσεται στο Εθνολογικό Μουσείο. Την καταστροφή της Σαμοθράκης την απεικόνισε ο Γάλλος Αύγουστος Βινσόν (Αuguste Vinchon) ο οποίος ζωγράφισε ένα πίνακα με θέμα τη σφαγή της Σαμοθράκης, που βρίσκεται στο Λούβρο.
Σημαντική παράμετρος του ολοκαυτώματος αποτελεί και ο βίαιος εξισλαμισμός πολλών Σαμοθρακιτών, που κατέληξαν δούλοι. Πέντε από τους επιζώντες του ολοκαυτώματος της Σαμοθράκης, οι Μανουήλ Παλογούδας, Μιχαήλ ο Κύπριος, Θεόδωρος Δημητρίου, Γεώργιος Κουρούνης και Γεώργιος Καλακίκος, γύρισαν το 1835 στη Σαμοθράκη και επέστρεψαν στην αρχική τους θρησκεία.
Για το λόγο αυτό μεταφέρθηκαν στην Μάκρη της Αλεξανδρούπολης, όπου ήταν η τοπική διοίκηση.
Όταν τους οδήγησαν μπροστά στον διοικητή τους ρώτησε για την καταγωγή τους και τη ζωή τους. Οι άγιοι με ήρεμο τρόπο του απάντησαν για την καταστροφή, την αποδοχή του Ισλάμ και την επιστροφή στο Χριστιανισμό.
Αφού βασανίστηκαν θανατώθηκαν στις 6 Απριλίου 1835, Δευτέρα του Θωμά. Ο Μιχαήλ ο Κύπριος κατατεμαχίστηκε από δήμιους, οι Γεώργιος Κορούνης και Θεόδωρος Δημητρίου απαγχονίστηκαν μετά από βασανιστήρια, και οι Μανουήλ Παλογούδας και Γεώργιος Καλακίκος ρίχτηκαν σε σανίδια με αιχμηρά σίδερα. O πρώτος πέθανε, ο δεύτερος όμως θανατώθηκε με όπλο. Η μνήμη τους τιμάται την Κυριακή του Θωμά και αποτελούν τους πέντε νεομάρτυρες του νησιού και όλης της Θράκης. Τα λείψανα των αγίων φυλάσσονται οποίων υπάρχουν στην εκκλησία της Παναγίας στη Χώρα και στις εικόνες στις εκκλησίες του νησιού, όπως και στην απέναντι Θρακική ακτή της Αλεξανδρούπολης, απεικονίζονται με φουστανέλες.
Είναι οι Άγιοι που συνδύασαν όπως άλλοι πολλοί νεομάρτυρες την πίστη στην Ορθοδοξία και τον αγώνα για Ελευθερία, τα βασικά στοιχεία της Επανάστασης και της τελικής της επιτυχίας.

Ο Ι. Πασαλίδης και η Κύπρος

Θεοφάνης Μαλκίδης
Ο Πόντιος πρόεδρος της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς (ΕΔΑ) Ιωάννης Πασαλίδης και το Κυπριακό ζήτημα στη δεκαετία του 1950

Εκδόσεις Αιγαίον. Σειρά Μικρή Κυπριακή Βιβλιοθήκη αρ. 2. Λευκωσία
ISBN 978-9963-596-31-7
http://www.yialousa.org/ e-mail: yialousa@cytanet.com.cy,

Η δεκαετία του 1950 αποτέλεσε τη χρονική περίοδο που χαρακτηρίστηκε από την κυριαρχία του Κυπριακού ζητήματος στον Ελληνικό κόσμο, αλλά και παγκόσμια. Το δημοψήφισμα για την αυτοδιάθεση -Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, ο απελευθερωτικός αγώνας 1955-1959, οι συμφωνίες Ζυρίχης- Λονδίνου, αποτέλεσαν παραμέτρους του Κυπριακού στη δεκαετία του 1950. Με την Κύπρο ασχολήθηκε σύσσωμη η ελληνική πολιτική και κοινωνία και υπήρξε μία πρωτοφανή κινητοποίηση κοινωνικών ομάδων, τάξεων, επαγγελματικών φορέων και κυρίως της νεολαίας. Μάλιστα αυτή έδωσε και φόρο αίματος στις μεγάλες διαδηλώσεις.
Ο Ιωάννης Πασαλίδης (1885- 1968), σημαντική πολιτική προσωπικότητα που πρωταγωνίστησε στη δεκαετία του Κυπριακού, αποτέλεσε την προσωποποίηση της ελληνικής ιστορίας του 19ου και 20ου αιώνα, την προσωποποίηση της διαδρομής των Ελλήνων της καθ΄ ημάς Ανατολής. Πόντιος, ο οποίος κατέφυγε στη Ρωσία για σωτηρία από την Τουρκική καταπίεση και γενοκτονία, με σημαντικό ρόλο στην Επανάσταση και στη δημιουργία της Σοβιετικής Ένωσης, δραστηριότητα για την ανάδειξη της γενοκτονίας των Ελλήνων, προσφυγιά στην Ελλάδα, προσφορά στον προσφυγικό πληθυσμό, ανιδιοτελής κοινωνική δράση, φυλάκιση στην κατοχή, παρουσία στις δύσκολες μεταπολεμικές και μετεμφυλιακές δεκαετίες.
Ο Ι. Πασαλίδης υπήρξε μία σημαντική πολιτική προσωπικότητα με καθολική αποδοχή, πρωτοπόρος στους αγώνες για κοινωνική δικαιοσύνη, ελευθερία, εθνική ανεξαρτησία, προάσπιση των συμφερόντων του Ελληνικού λαού. Όλα αυτά τα συνδύασε με την ηθική, με την πραότητά του, την οξυδέρκειά του και την ουσία των παρεμβάσεών του.
Το βιβλίο διερευνά την πολιτική παρουσία του προέδρου της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς (ΕΔΑ) Ιωάννη Πασαλίδη και τις παρεμβάσεις του για την Κύπρο, όπως αναπτύχθηκαν εντός της Βουλής των Ελλήνων στη δεκαετία του 1950. Το βιβλίο καταγράφει μέσα από τα πρακτικά των συνεδριάσεων της Βουλής τις αγορεύσεις, τις παρεμβάσεις, τα επερωτήσεις, τους λόγους, τα κείμενα του Ιωάννη Πασαλίδη. Το βιβλίο συμβάλλει στη διερεύνηση μίας εκ των πολλών πτυχών δράσης του Ι. Πασαλίδη, αυτής που σχετίζεται με την Κύπρο και κάνει ευρύτερα γνωστή τη δραστηριότητα του πολιτικού ανδρός, ο οποίος έβαλε το εθνικό πάνω από το κομματικό ή το προσωπικό συμφέρον.
Όπως σημειώνεται στο βιβλίο, η πολιτική προσωπικότητα του Ιωάννη Πασαλίδη ενσάρκωσε ένα μεγάλο μέρος των οραμάτων του ελληνικού λαού για την Κύπρο- η μεγάλη εκλογική δύναμη που ανέδειξε την ΕΔΑ αξιωματική αντιπολίτευση το 1958 οφείλεται κατά τη γνώμη μας κυρίως σε αυτή τη στάση- προκαλώντας τον πανικό στις δυνάμεις της υποχώρησης. Παρά τα πάθη και τις διώξεις, το διχασμό, ο Ιωάννης Πασαλίδης ένωσε τους ανθρώπους που πίστευαν στο δίκαιο του αγώνα του ελληνικού λαού στην Κύπρο, καταγγέλλοντας την υποχώρηση, την υποτέλεια και την παράδοση. Το βιβλίο είναι χρήσιμο, όχι μόνο για την γνώση των παρεμβάσεών του Ι. Πασαλίδη για την Κύπρο στη Βουλή των Ελλήνων, αλλά και για την κατανόηση της στάσης της ελλαδικής πολιτικής ηγεσίας.

Ο Φάνης Μαλκίδης είναι μέλος της Διεθνούς Ένωσης για τη Μελέτη των Γενοκτονιών και έχει τιμηθεί από το Συμβούλιο Τύπου των Εθνικών Κοινοτήτων του Καναδά για την συνεισφορά του στον πολιτισμό και την αλληλοκατανόηση μεταξύ των εθνικών κοινοτήτων.

Προπαγάνδα. «Αρμένιοι τρομοκράτες μεταμφιεσμένοι ως Τούρκοι στρατιώτες έκαψαν την Σμύρνη!»

Η «επίσημη Τουρκία» αντεπιτίθεται στα νέα ψηφίσματα που προτείνουν την αναγνώριση της αρμενικής γενοκτονίας μέσω νέων εξωφρενικών θέσεων του «Ιδρύματος Τουρκικής Ιστορίας».
Το εν λόγω ίδρυμα, που απηχεί τις επίσημες κρατικές θέσεις περί ιστορίας, αποφάσισε να δώσει τέλος στην παραδοσιακή απόδοση της φωτιάς στον ελληνικό στρατό. Σχεδιάζει νέο βιβλίο στα αγγλικά που θα αποδίδει την πυρκαϊά σε «Αρμένιους τρομοκράτες που είχαν φορέσει στολές Τούρκων στρατιωτών». Και η άρνηση της ιστορίας συνεχίζεται, προσλαμβάνοντας νέες διαστάσεις...
Σε εξαιρετικά δύσκολη θέση φαίνεται πως αισθάνεται ότι έχει περιέλθει η τουρκική διπλωματία και πολιτεία μετά τα αλλεπάλληλα κτυπήματα στην επίσημη πολιτική του κράτους να αρνείται την Αρμενική Γενοκτονία. Τα ψηφίσματα με τα οποία η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων και η Σουηδική Βουλή πρότειναν την αναγνώριση της Αρμενικής Γενοκτονίας από το Κογκρέσσο και τη Σουηδική κυβέρνηση αντίστοιχα, προκάλεσαν υστερικές αντιδράσεις της Άγκυρας, που απειλεί να προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο κατά των κρατών τα κοινοβούλια των οποίων περνούν ψηφίσματα αναγνώρισης της Γενοκτονίας. Ακόμη περισσότερο οργισμένες είναι οι αρχές με το γεγονός ότι μία πλειάδα Τούρκων ιστορικών και διανοουμένων καταφέρεται έντονα κατά της επίσημης πολιτικής άρνησης, επιδιώκοντας τη συγγνώμη της αρμενικής πλευράς για τις σφαγές.
Σε αυτό το πλαίσιο, η επίσημη πολιτεία βρίσκεται σε συντονισμένη προσπάθεια αντεπίθεσης και δημιουργίας εντυπώσεων σε διεθνές επίπεδο. Παραδοσιακά, κάθε προβολή της Αρμενικής Γενοκτονίας σε διεθνές επίπεδο συνοδευόταν με προπαγάνδα από το «Τουρκικό Ίδρυμα Ιστορίας». Οι κρατικοδίαιτοι ιστορικοί του εδώ και χρόνια ισχυρίζονται πως γενοκτονία υπήρξε μεν, αλλά πρόκειται για γενοκτονία Τούρκων και Κούρδων που κατέσφαξαν οι Αρμένιοι σε όλη τη Μικρά Ασία. Τις θέσεις αυτές απηχεί και η ιστοσελίδα του τουρκικού Υπεξ, την οποία φημολογείται ότι τις έχουν επιμεληθεί οι ιστορικοί του εν λόγω ιδρύματος http://www.mfa.gov.tr/the-armenian-allegation-of-genocide-the-issue-and-the-facts.en.mfa Για δεκατέσσερα χρόνια διατέλεσε πρόεδρός του ο Γιουσούφ Χαλάτσογλου, πρόσωπο νοοτροπίας φασιστοειδούς, που χαίρει της απαξίας σύσσωμης της φιλελεύθερης διανόησης της Τουρκίας. Ο αγώνας της τελευταίας πέτυχε την απομάκρυνση του Χαλάτσογλου, ενώ η διεθνής κατακραυγή είχε επιτύχει και την κατάργηση διάταξης του Ποινικού Κώδικα που όριζε πως ο ισχυρισμός Τούρκου πως το 1915 τελέσθηκε γενοκτονία εις βάρος των Αρμενίων αποτελεί ποινικό αδίκημα.
Ωστόσο, η παρακαταθήκη του Χαλάτσογλου παραμένει στο Τουρκικό ίδρυμα Ιστορίας, όπως επίσης παραμένει στο κυβερνητικό επίπεδο ο επιθετικός εθνικισμός των πρότερων, κεμαλικών κυβερνήσεων, παρά τη «μεταπολίτευση» που έφερε το ΑΚΡ στην εξουσία. Η προβολή θέσεων για την Αρμενική Γενοκτονία που δεν πείθουν κανέναν στο εξωτερικό αλλά και προκαλούν την ειρωνεία των φιλελεύθερων Τούρκων, αποτελεί δυστυχώς εμμονή και της παρούσας κυβέρνησης. Εκατομμύρια δολλάρια δαπανούνται για την προβολή θέσεων που και δεν πείθουν, και συντείνουν μονάχα στο να αμαυρώνουν την εικόνα της Τουρκίας διεθνώς.
Η σχεδιαζόμενη αντεπίθεση στα δύο πρόσφατα ψηφίσματα για το Αρμενικό θα πραγματοποιηθεί, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα του τουρκικού τύπου, με αναφορά στην... πυρκαϊά της Σμύρνης. Το ζήτημα θεωρείται «λυμένο» στη διεθνή ιστοριογραφία, όπου η απολύτως κρατούσα άποψη αποδίδει την πυρκαϊά στον εισβάλλοντα τουρκικό στρατό, ενώ δεν παραλείπει τις εκτενείς αναφορές στις σφαγές των αμάχων. Στην Τουρκία, πάλι, οι μαθητές διδάσκονται στο σχολείο από τους καθηγητές τους ότι τη Σμύρνη την έκαψε ο ελληνικός στρατός κατά την αποχώρησή του. «Οι Έλληνες έκαψαν τα σπίτια τους και έφυγαν, για να μην πέσουν οι περιουσίες τους στα χέρια των Τούρκων» είναι η συχνά επαναλαμβανόμενη θέση της επίσημης ιστοριογραφίας. Το Τουρκικό Ίδρυμα Ιστορίας, ωστόσο, εμφανίζεται σήμερα αποφασισμένο να προπαγανδίσει μία θέση, που φαίνεται πιο «συμφέρουσα» στην παρούσα συγκυρία: σύμφωνα με αυτή, τη φωτιά της Σμύρνης έβαλαν το Σεπτέμβριο του 1922 «22 Αρμένιοι τρομοκράτες» που είχαν φορέσει στολές Τούρκων στρατιωτών!
Τις προθέσεις του Τουρκικού Ιστορικού Ιδρύματος αποκάλυπτε σε άρθρο του στη Χουριέτ ο Γιασάρ Ακσόι, συγγραφέας και αρθρογράφος της εφημερίδας. Το άρθρο δημοσιεύθηκε πριν τη σχετική ανακοίνωση από το διευθυντή του τμήματος Αρμενικών Ερευνών του ιδρύματος Κεμάλ Τσιτσέκ, στην ίδια εφημερίδα, σχετικά με τη νέα τακτική του ιδρύματος και είναι βάσιμο να υποτεθεί πως ο Ακσόι σκιαγραφούσε την κρατική πολιτική «αντεπίθεσης» που εκλήθη το ίδρυμα να υιοθετήσει.
Δύο εξελίξεις υπαγόρευσαν, κατά τον Ακσόι, την επερχόμενη αντεπίθεση της «επίσημης» Τουρκίας, δια στόματος του Τουρκικού Ιδρύματος Ιστορίας. Η πρώτη ήταν ο συναγερμός που προκάλεσε το ψήφισμα της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Αμερικανικής Βουλής, το οποίο έκανε λόγο για γενοκτονία των Αρμενίων μεταξύ των ετών 1915 και 1923. Στα προηγούμενα ψηφίσματα, γινόταν πάντοτε αναφορά στις ημερομηνίες 1915 – 1919. Η αλλαγή των ημερομηνιών στο τελευταίο ψήφισμα καταδεικνύει πως οι «υποστηρικτές των αρμενικών θέσεων», κατά τον Ακσόι, επιχειρούν να επεκτείνουν τις χρονολογίες της γενοκτονίας, ώστε να συμπεριλάβει και την καταστροφή της Σμύρνης. Σε μία ξεχωριστή εξέλιξη που εξόργισε την Τουρκία, στη σειρά The Pacific του Steven Spielberg, όπου πρωταγωνιστθεί ο Tom Hanks, παρουσιάζονται οι Τούρκοι ως υπεύθυνοι της πυρκαϊάς της Σμύρνης, αλλά και εκτεταμένων σφαγών στην πόλη.
Ο Ακσόι μιλά για μία «διεθνή εκστρατεία εκδίκησης», που χρησιμοποιεί το ζήτημα της πυρκαϊάς προκειμένου να δυσφημίσει το Τουρκικό έθνος, αμαυρώνοντας την ιστορία και την ταυτότητά του. Αφού καταγγέλλει ως «αντιτούρκους» την πληθώρα των μαρτύρων που καταγγέλλουν τον τουρκικό στρατό ως υπεύθυνο για την πυρκαϊά, υιοθετεί τους αντικρουόμενους ισχυρισμούς κάποιων ιεραποστόλων και ξένων γραφειοκρατών προκειμένου να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τη φωτιά έβαλαν Αρμένιοι τρομοκράτες που δραστηριοποιούνταν στην πόλη την περίοδο εκείνη. Κατονομάζει ως υπεύθυνη μία οργάνωση με το όνομα «Επαναστατικό Αρμενικό Κομιτάτο Σμύρνης», παράρτημα της επαναστατικής Αρμενικής οργάνωσης Τασνακσιουτούν («Τασνάκ»). Κίνητρό της για την πυρκαϊά, κατά τον Ακσόι, ήταν «να μην πέσουν στα χέρια των Τούρκων τα πλούτη των Χριστιανών της πόλης». Η εισαγωγή του άρθρου «απάντηση στους βρώμικους ισχυρισμούς της αμερικανικής σειράς» και φράσεις όπως «δόξα τω Θεώ που έχουμε στα χέρια μας ένα χείμαρρο εγγράφων που αποδεικνύουν τη δράση της οργάνωσης αυτής στη Σμύρνη κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών και του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου» προδίδουν και τις διαθέσεις και αντεπιστημονική στάση του γράφοντος. Ο Ακσόι μιλά για δηλώσεις της οργάνωσης στις αρχές του Σεπτεμβρίου πως θα έκαιγε τη Σμύρνη αν έπεφτε στα χέρια των Τούρκων, δηλώσεις που ισχυρίζεται πως καταγράφηκαν και σε διεθνή έγγραφα, τα οποία όμως παραλείπει να ονομάσει.
Ξεφεύγοντας από την παραδοσιακή θέση που προωθεί το επίσημο κράτος, ο Ακσόι τονίζει πως η φωτιά αποτέλεσε προϊόν οργανωμένου σχεδίου και σε καμμία περίπτωση δεν μπορεί να αποδοθεί σε «ατύχημα». Καθώς όμως ο ελληνικός στρατός είχε αποχωρήσει από την πόλη «κακήν κακώς» στις 9 Σεπτεμβρίου, δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνος για το σχέδιο πυρπόλησής της: η πυρκαϊά ξεκίνησε μόλις το μεσημέρι της 13ης Σεπτεμβρίου. Ο αρθρογράφος αναφέρεται στο (αναμφισβήτητο γεγονός) της πυρπόλησης πολλών πόλεων της Μικράς Ασίας (Πάνορμος, Μαγνησία κ.ά) από τον ελληνικό στρατό, αλλά τονίζει πως η Σμύρνη αποτελεί εξαίρεση. Θεωρεί δε πως οι Τούρκοι, που μόλις είχαν ανακτήσει την πόλη, δεν είχαν κανένα λόγο να πυρπολήσουν τις πλουσιότερες συνοικίες της. Ήταν πλέον μία τουρκική πόλη, και δεν υπήρχε λόγος να εκτεθεί και να δυσφημισθεί με μία παρόμοια πράξη ο τουρκικός στρατός μπροστά στα σταθμευμένα στον κόλπο της Σμύρνης πλοία των Μεγάλων Δυνάμεων. Αποκρούοντας την ελληνική ή τουρκική ευθύνη, αλλά και την πιθανότητα ατυχήματος, ο Ακσόι υποδεικνύει την ανωτέρω Αρμενική οργάνωση ως υπεύθυνη για την πυρπόληση της Σμύρνης. Καταγγέλλει δε τους Τούρκους ιστορικούς που δέχονται την ευθύνη του τουρκικού στρατού για την πυρκαϊά ως πιόνια «σχεδίων για την πλύση εγκεφάλου του τουρκικού λαού. Μάλιστα. Δεν αναφέρεται βέβαια στο ζήτημα των σφαγών των αμάχων από τον τουρκικό στρατό σε όλη την πόλη, ωμότητες επαρκώς καταγεγραμμένες από πλήθος δυτικών παρατηρητών.
Λίγες ημέρες μετά το άρθρο του Ακσόι, ο Κεμάλ Τσιτσέκ, διευθυντής του τμήματος Αρμενικών Ερευνών του Τουρκικού Ιδρύματος Ιστορίας, αποκάλυπτε στη Χουριέτ πως το ίδρυμα ετοιμάζει την έκδοση ενός βιβλίου στην αγγλική, προς «διαφώτιση» της διεθνούς κοινής γνώμης σχετικά με τη φωτιά της Σμύρνης. Βασική θέση του νέου αγγλόφωνου πονήματος θα είναι πως τη φωτιά έβαλαν «22 Αρμένιοι που είχαν φορέσει στολές Τούρκων στρατιωτών», οι οποίοι μάλιστα και παραδέχθηκαν την πράξη τους ενώπιον των τότε αστυνομικών αρχών. Η ιστορία που θέλει να διαφημίσει το ίδρυμα στην παγκόσμια κοινή γνώμη προφανώς επιδιώκει να αποπροσανατολίσει από την τουρκική ευθύνη για τη γενοκτονία του 1915.
Κατά τον Τιτσέκ, η στρατονομία είχε τότε συλλάβει τους «Αρμενίους τρομοκράτες» τους ενδεδυμένους το τουρκικό χακί, ως υπεύθυνους για την πυρκαϊά. Οι δε συλληφθέντες «ομολόγησαν» την ενοχή τους. Στους γνώστες της τουρκικής ιστορίας το περιστατικό θυμίζει έντονα παλαιότερες πρακτικές του επίσημου κράτους, και συγκεκριμένα τις συλλήψεις την επαύριον των Σεπτεμβριανών, του πογκρόμ του 1955 κατά των Ελλήνων της Πόλης. Οι αστυνομικές αρχές της Πόλης τότε είχαν προβεί σε μαζικές προσαγωγές και ανακρίσεις αριστερών διανοουμένων, ισχυριζόμενες πως το πογκρόμ κατά των Ρωμηών και των άλλων μειονοτικών ήταν σχέδιο του «διεθνούς κομμουνισμού». Σήμερα βέβαια έχει αρκούντως αποδειχθεί ότι αποτέλεσε οργανωμένο σχέδιο του τουρκικού παρακράτους και των οργανώσεων που αυτό ήλεγχε, με στόχο την εθνική εκκαθάριση της Πόλης. Ο Τσιτσέκ οικτίρει μάλιστα την «πλάνη» πολλών Τούρκων διανοουμένων, που υιοθετούν την άποψη πως οι Τούρκοι έκαψαν τη Σμύρνη. Η δική του πάντως συνέντευξη είναι μία παρέλαση από ανακολουθίες. Αφού σημειώνει πως «δεν υπάρχει στα έγγαφα και έργα που μελετήσαμε σαφής απόδειξη για το ποιος ξεκίνησε τη φωτιά». Ελλείψει σαφέστατων αποδείξεων, υποστηρίζει, «η θέση κάποιων συγγραφέων μας [Τούρκων συγγραφέων] ότι τη Σμύρνη έκαψαν οι Τούρκοι αντίκειται στην επιστημονική γνώση». Και καταλήγει πως «μετά από συλλογική μελέτη των αρχείων συμπεράναμε πάντως πως υφίσταται μία ομοφωνία πως τη φωτιά έβαλαν οι Αρμένιοι».
Ανάμεσα στα εξωφρενικά που ισχυρίζεται ο Τσιτσέκ είναι πως «ο μητροπολίτης Σμύρνης Χρίστομος (sic, εννοεί το Χρυσόστομο) σε κηρύγματά του στις εκκλησίες ισχυρίσθηκε πως η πυρπόληση της πόλης αποτελούσε θρησκευτικό καθήκον, ώστε να μην παραδοθούν τα πλούτη της στους Τούρκους», αλλά και ότι ο τότε πρέσβυς των ΗΠΑ στη Σμύρνη Horton έλαβε χρηματική αμοιβή από την αρμενική διασπορά για να γράψει βιβλίο προπαγανδίζοντας τις ελληνικές και αρμενικές θέσεις. Ο Τσιτσέκ ισχυρίζεται πως το γεγονός του χρηματισμού επιβεβαίωσαν και οι κληρονόμοι του Horton, αλλά βιάζεται να προσθέσει πως το ίδρυμα δε διαθέτει έγγραφη απόδειξη της «ομολογίας» αυτής. Φυσικά, ο Τσιτσέκ αποφεύγει να αναφερθεί στις σφαγές που ακολούθησαν την κατάληψη της πόλης από τον τουρκικό στρατό, ενώ δεν εξηγεί τι απέγιναν οι περίφημοι 22 Αρμένιοι συλληφθέντες και ομολογήσαντες. Πού βρήκαν τις στολές Τούρκων στρατιωτών, γιατί δεν έχει ακούσει κανείς μέχρι σήμερα γι’ αυτούς; Γιατί μέχρι σήμερα στα σχολεία και την επίσημη ιστοριογραφία η ευθύνη της φωτιάς αποδιδόταν στον ελληνικό στρατό, και μάλιστα παρά τη διεθνή παραδοχή της τουρκικής ευθύνης; Ο Τσιτσέκ παραδέχεται πάντως πως μόνο ένας ξένος εκπαιδευτικός, και κανείς άλλος αυτόπτης, δεν κάνει λόγο για «Αρμενίους που είχαν φορέσει τουρκικές στρατιωτικές στολές». Εύλογη δε είναι και η απορία του πώς αυτός διέγνωσε πως οι στρατιώτες που έβαζαν τις φωτιές ήταν στην πραγματικότητα Αρμένιοι μεταμφιεσμένοι.
Το εύλογο ερώτημα βέβαια είναι εάν όντως η «επίσημη Τουρκία» πιστεύει πως οποιοδήποτε στο εξωτερικό πείθεται από τους σχετικούς ισχυρισμούς της άρνησης, είτε πρόκειται για τη Γενοκτονία των Αρμενίων και των άλλων χριστιανικών λαών της Μικράς Ασίας είτε για την τουρκική ευθύνη για την πυρπόληση της Σμύρνης. Πόσο μάλιστα που το κύμα δυσπιστίας έναντι των επίσημων τουρκικών θέσεων διογκώνεται στην ίδια τη χώρα, με τη φιλελεύθερη διανόηση να περιγελά τις θέσεις των αρχών. Μπορεί το Τουρκικό Ίδρυμα Ιστορίας να ισχυρίζεται πως ο Horton χρηματίσθηκε από την αρμενική διασπορά για να προπαγανδίσει «αντιτουρκικές θέσεις», αλλά θα πρέπει να το αποδείξει. Αντιθέτως, έχει επαρκώς αποδειχθεί το σκάνδαλο του χρηματισμού αμερικανών ιστορικών από την τουρκική κυβέρνηση για τον προπαγανδισμό των τουρκικών θέσεων άρνησης της γενοκτονίας. Σε μία μάλιστα περίπτωση, ο ιστορικός Heath Lowry απεδείχθη ότι όχι μόνο έπαιρνε χρήματα, αλλά και δρούσε ως εντολοδόχος της τουρκικής πρεσβείας στη Ουάσιγκτον. Ως αποτέλεσμα το όνομα του Lowry, που ως μαϊντανός εμφανίζεται σε κάθε ευκαιρία για να προπαγανδίσει τις τουρκικές θέσεις, κατέστη στις ΗΠΑ συνώνυμο της διαφθοράς και του χρηματισμού των πανεπιστημιακών.
NEWSTIME.GR

Diamanda Galas . ORDERS FROM THE DEAD Song for Download about GENOCIDE IN स्म्य्रना.

ORDERS FROM THE DEAD
Song for Download about GENOCIDE IN स्म्य्रना The song ORDERS FROM THE DEAD is out with ROTTING CHRIST concerning the GENOCIDE OF SMYRNA
and now people can download a high quality wav file from the Diamanda Galas website www।diamandagalas।com

http://www.diamandagalas.com/ORDERS FROM THE DEAD receives its second incarnation by Galás' Greek brothers ROTTING CHRIST. Sakis Tollis, who is the composer and producer of the band, is from Epirus, which, like Mani, is a primary home of the death lament in Greece. Sakis' orchestration of his powerful band and the Epirotean female singers he chose takes ORDERS FROM THE DEAD into a different place than the original and Galas likes that. "It should be different, rather than the way it was originally." Galás performs original text and that of the great Anatolian Greek writer Dora Soteriou--in English and Greek, and collaboration of now the three different Greeks--Galás, Soteriou, who was the witness in Smyrna, and Rotting Christ, whose recording illustrates the terror of war, including genocide, slams back the Smyrnaic Genocide into the faces of the doubters, revisionists and anti-Greeks in America, Britain, and Turkey. Greeks have always documented their history with the zeal of those who know they have only centuries, and now, decades, left before extinction.For Galás, ROTTING CHRIST's request to cover ORDERS FROM THE DEAD is a further testimony that her efforts and those of all Greek, Assyrian, and Armenian Genocide activists will not be silenced by the Turkish/American/British and Israeli power conglomerate. When DEFIXIONES received its premiere in Los Angeles it was not reviewed, although there were scores of journalists there. When its completed version was premiered in the UK and in Australia all major papers condemned Galás for performing the work in the original languages in which it was written, Greek, Armenian, Assyrian, and Turkish. About Rotting Christ, Diamanda has said, "My brothers have come. My brothers have come." Like the Greek boat her father's relatives saw while fleeing the Turks on the shores of Smyrna, Sakis appeared and said, "May we join you, sister?" ORDERS FROM THE DEAD by DIAMANDA GALAS, MUTE RECORDS 2004INTERPRETED BY ROTTING CHRIST, LEAD VOCALS DIAMANDA GALÁS, Accompanying vocals: Epirotean funeral singersFrom ROTTING CHRIST'S new CD AEALO, available here: www.season-of-mist.com 2010Drawing: D. Galas, Graphic: M. DaleyBlaise Dupuy, engineering for 2004 ORDERS FROM THE DEAD, available at www.diamandagalas.com/defixiones LISTEN HERE (Right click to download) http://www.diamandagalas.com/shop.htm

Δεύτερη Εκδήλωση Μνήμης της Ελληνικής Γενοκτονίας έξω από τα Ηνωμένα Έθνη στις 6 Απριλίου 2010

Στις 6 Απριλίου, 2010 η Πανθρακική Ένωση Αμερικής «ΟΡΦΕΥΣ» σε συνεργασία με την Ομοσπονδία Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης θυμήθηκαν την Ελληνική Γενοκτονία στη Θράκη και όλα τα θύματα Αρμενίων, Ασσυρίων και Ελλήνων στη Γενοκτονία κατά των Χριστιανών που διέπραξε η Τουρκία. Η φετινή εκδήλωση σηματοδοτεί το δεύτερο έτος κατά σειρά που ενεργά μέλη και ηγέτες της κοινότητας συγκεντρώθηκαν στο Πάρκο Ράλφ Μπάντς εκτός του κτιρίου των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη για να τμήσουν την επέτειο της Ελληνικής Γενοκτονίας στη Θράκη, τη Μικρά Ασία και τον Πόντο.Οι διοργανωτές της εκδήλωσης Ιωάννης Φιντανάκης, και Νικόλαος Taneris με τη βοήθεια των μελών του διοικητικού συμβουλίου της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης, κ. Χρήστου Ορφανάκου και κ. Ιωάννη Goros προετοίμασαν πλακάτ με αναπαραγωγές αναφορών της Ελληνικής Γενοκτονίας από αμερικανικές εφημερίδες, και αφίσες των δραστών Γενοκτονίας "Ενβέρ" Πασά και Μουσταφά Κεμάλ. Το εκπαιδευτικό φυλλάδιο «Η Γενοκτονία των Ελλήνων: Μελέτη του Γεγονότος στην Περιφέρεια της Θράκης» από τον Θεοφάνη Μαλκίδη διανεμήθηκε σε διάφορες ομάδες ανθρώπων που παρακολούθησαν την εκδήλωση, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονταν για ένα διάστημα πληθώρα μαθητών από τοπικά δημοτικά σχολεία. Φέτος, ένα γιγάντιο νεκροστέφανο από λουλούδια είχε τοποθετηθεί παρά την εξέδρα, μαζί με μια πινακίδα που έγραφε «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΔΙΑΠΡΑΧΘΕΙΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ 1914-1923" (Δείτε συνδέσμους στα παρακάτω άρθρα για εικόνες)
Ο τελετάρχης και σημερινός πρόεδρος της Πανθρακικής Ένωσης Αμερικής «Ορφέας» Νικόλαος Taneris απευθύνθηκε προς το πλήθος και αναγνώρισε τους παρόντες ακτιβίστες και όλους τους τιμηθέντες παρευρισκομένους που κάθονταν γύρω από την εξέδρα του ομιλητή για την αφοσίωσή τους στην ευαισθητοποίηση της Γενοκτονίας επί έτη। Ο κ. Bill Theo ήταν αξιοσημείωτη προσωπικότητα μεταξύ των παρόντων. Ο κ. Theo οργανώνει μνημόσυνο για την Ελληνική Γενοκτονία στην εκκλησία των Τριών Ιεραρχών στο Μπρούκλιν επί σειρά ετών που πηγαίνει πίσω στη δεκαετία του 1990 και έχει δώσει διαλέξεις ανά τις ΗΠΑ γύρω από τη Γενοκτονία στη Σμύρνη, που τιμάτακάθε χρόνο στις 9-22 Σεπτεμβρίου. Ο Taneris ενθάρρυνε τους παρευρισκομένους να μιλούν ελεύθερα και να εξιστορούν τις εμπειρίες τους στον κόσμο. Σε κάποιο σημείο απόγονος επιζώντος της Γενοκτονίας, ο κ. Αριστείδης Φίλιππος Duval ανέβηκε στην εξέδρα και περιέγραψε την ιστορία της απαγχόνισης του παππού του από τους Τούρκους στη Θράκη. Η εκδήλωση άρχισε με την απαγγελία του αρχαίου Ελληνικού ύμνου «ΘΑΝΑΤΟΣ» στην αρχική του Ελληνική από τη φιλόλογο Γεωργία ΝομικούΜεταξύ των ομιλητών ήταν ο κ. Garo Manjikian, εκτελεστικός διευθυντής της Αρμενικής Εθνικής Επιτροπής της Αμερικής (ANCA)-Ανατολικής Περιφέρειας, ο κ. Sabri Atman, ιδρυτής και διευθυντής του Κέντρου Ασσυριακής Γενοκτονίας και Ερεύνης, ο κ. Ηλίας Τσεκερίδης, ενεργό μέλος της κοινότητας που υπηρετεί στις θέσεις του Αναπληρωτή Προέδρου της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Ποντίων Ελλήνων, του Συντονιστή της Παρέλασης της Ημέρας της Ελληνικής Ανεξαρτησίας που θα πραγματοποιηθεί στις 18 Απριλίου στην Πέμπτη Λεωφόρο της Νέας Υόρκης και του Προέδρου του Ενοριακού Συμβουλίου της Κοινότητος του Προφήτη Ηλία εις Yonkers, Νέας Υόρκης. Ο κ. Ηλίας Τσεκερίδης είναι επίσης Πρώην Πρόεδρος της Πανποντιακής Ομοσπονδία ΗΠΑ και Καναδά, πρώην Πρόεδρος της Παρέλασης και Ταμίας της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης και ενεργό μέλος του Τάγματος της ΑΧΕΠΑ, Τμήμα Αρ. 51, Yonkers, Νέα Υόρκη και συμμετέχει σε μεγάλο βαθμό στην πολιτική σε τοπικό, πολιτειακό, και ομοσπονδιακό επίπεδο. Ο κ. Δημήτρης Μολοχίδης, Πρόεδρος της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Αμερικής και Καναδά που έχει ηγηθεί των εκδηλώσεων της Ποντιακής Γενοκτονίας μίλησε επίσης και τιμήθηκε.Η φετινή εκδήλωση καλύφθηκε από τη γνωστή συγγραφέα Πάμελα Γκέλερ, συντάκτη και εκδότη της ιστοσελίδας Atlas Shrugs, είναι επίσης πρώην συνεργάτρια της New York Observer. Άρθρα της έχουν εμφανιστεί στις The Washington Times, Newsmax, Human Events, Big Government, WorldNetDaily, The American Thinker, Israel National News, και σε άλλες δημοσιεύσεις. Είναι συγγραφέας (μαζί με τον Robert Spencer) του υπό έκδοση βιβλίου "The Post-American Presidency: Πόλεμος της κυβέρνησης Obama κατά της Αμερικής (Threshold Editions / Simon & Schuster). Άρθρο της Pamela Γκέλερ με τίτλο «Μια άλλη γενοκτονία από το Ισλάμ: Επέτειος μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων απέναντι από τον ΟΗΕ" είναι διαθέσιμο εδώ:http: / / atlasshrugs2000.typepad.com/atlas_shrugs/2010/04/another-genocide-by-islam-anniversary-of-the-greek-genocide-across-from-the-un.htmlΤο blogger η "σιωπηλή" πλειοψηφία όχι πια! Επίσης έγραψε ένα άρθρο με φωτογραφίες και βίντεο: http://thesilentmajority.wordpress.com/2010/04/06/anniversary-of-the-thracian-genocide-across-from-the-un-video-and-pics/ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ:Μετά την ολοκλήρωση της εκδήλωσης ο κ। Νικόλαος Taneris, Πρόεδρος της Πανθρακικής Ένωσης Αμερικής «Ορφέας» και ο κ। Ιωάννης Φιντανάκης, πρώην πρόεδρος και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Πανθρακικής Ένωσης Αμερικής «Ορφέας» πήραν τo νεκροστέφανο της τελετής για τα αθώα θύματα της Ελληνικής Γενοκτονίας στο Ελληνικό Προξενείο της Νέας Υόρκης στη διεύθυνση 69 Ε। 79 Street στο Μανχάταν। Προς απογοήτευσή μας, οι Έλληνες διπλωμάτες έβαλαν αμέσως κάτω τα κεφάλια και τόβαλαν στα πόδια να κρυφτούν μόλις είδαν το στεφάνι μας και το φυλλάδιο «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ του Φάνη Μαλκίδη। Ούτε ένα ευχαριστώ, ούτε καμιά αποδοχή έγινε για τα αθώα θύματα της Ελληνικής Γενοκτονίας από τους διπλωμάτες ή τους αντιπροσώπους της Ελλάδας στη Νέα Υόρκη. Λουλούδια για τα αθώα θύματα της Ελληνικής Γενοκτονίας του 1914-1923 φαίνεται να είναι ανεπιθύμητα από τους Έλληνες διπλωμάτες στη Νέα Υόρκη.
Ο κ. Κρίστης Ciakas τράβηξε βίντεο των ανεπιθύμητων ανθέων, το οποίο μπορεί να προγραμματισθεί να παρουσιάζεται σε φεστιβάλ σύντομων ταινιών, ενώ για τώρα είναι διαθέσιμο στο διαδίκτυο σε u-tube με τίτλο .... Ανεπιθύμητα Άνθη: http://www.youtube.com/watch?v=UWlLKduvyZ0
Η 6η Απριλίου έχει οριστεί από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Θρακών ως Διεθνής Ημέρα Μνήμης της Ελληνικής Γενοκτονίας στην Ανατολική Θράκη. Τα τελευταία χρόνια, ο Διεθνής Σύνδεσμος Ερευνητών Γενοκτονίας (IAGS) ανεγνώρισε αυτή τη γενοκτονία με τη δήλωση: «ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΤΑΙ ότι είναι η πεποίθηση του Διεθνούς Συνδέσμου Ερευνητών Γενοκτονίας ότι η Οθωμανική εκστρατεία εναντίον των χριστιανικών μειονοτήτων της αυτοκρατορίας μεταξύ 1914 και 1923, απετέλεσε γενοκτονία εναντίον των Αρμενίων, Ασσυρίων, Ποντίων και Έλλήνων της Ανατολίας. Αποφασίζεται περαιτέρω ότι ο Σύνδεσμος καλεί την κυβέρνηση της Τουρκίας να αναγνωρίσει τις γενοκτονίες εναντίον αυτών των πληθυσμών, να εκδώσει επίσημη απολογία, και να λάβει άμεσα και ουσιαστικά βήματα προς αποζημίωση."
Η Ελληνική εφημερίδα Εθνικός Κήρυξ στην πρώτη σελίδα της 8ης Απριλίου 2010 διαθέτει πρωτοσέλιδο εικόνα της αναμνηστικής εκδήλωσής μας, δείτε pdf download:http://thraciangenocide.org/yahoo_site_admin/assets/docs/ethnikos_kirix_8_april_2010_page_1.9735635.pdf-------------------------------------------------- -----------------------Γίνετε μέλος της Ε-list μας στο διαδίκτυο στη διεύθυνση WWW.THRACIANGENOCIDE.ORGΗ ιστοσελίδα Θρακικής Γενοκτονίας και επιβεβαίωση της Θρακικής Γενοκτονίας είναι μια συνεργατική και συλλογική προσπάθεια της Πανθρακικής Ένωσης Αμερικής «ΟΡΦΕΥΣ», καθώς και τα έργα, η δράση και το πνεύμα πολλών Ελλήνων, Φιελλήνων και Αμερικανών επιστημόνων και ακτιβιστών.Μπορείτε ελεύθερα να δημοσιεύσετε άρθρα της Θρακικής Γενοκτονίας, δελτία τύπου ή δράση συναγερμού στο διαδίκτυο, εφόσον αναγνωρίσετε τη Θρακική Γενοκτονία και το (τους) συγγραφέα (είς).

Second Hellenic Genocide Commemoration outside the UN on April 6, 2010

Second Hellenic Genocide Commemoration outside the UN on April 6,
On April 6, २०१० The Pan-Thracian Union of America “ORPHEUS” in cooperation with the Federation of Hellenic Societies of Greater New York remembered the Hellenic Genocide in Thrace and all victims of the Armenian, Assyrian and Hellenic Genocide perpetrated by Turkey। This year’s event marks the second year in a row that community activists and leaders gathered at Ralph J Bunche Park outside the United Nations in New York for the commemoration of Hellenic Genocide in Thrace, Asia Minor and Pontos. Organizers of the event Ioannis Fidanakis, and Nikolaos Taneris were assisted by board members of the Federation of Hellenic Societies of Greater New York, Mr. Christos Orfanakos and Mr. Ioannis Goros in setting up placards with reproductions of American newspaper accounts of the Hellenic Genocide, and poster boards of Genocide perpetrators “ENVER” PASHA and Mustafa Kemal. The educational pamphlet “The Genocide of Greeks: A Case Study of the Region of Thrace” by Theofanis Malkidis was distributed to a diverse group of people attending which at one point included scores of local elementary school students. This year a giant ceremonial funereal wreath of flowers was propped up by the podium, alongside a sign that read “GREEK GENOCIDE PERPETRATED BY TURKEY 1914-1923” (Please view links to articles below for pictures)Master of Ceremonies and current President of the Pan Thracian Union of America “Orpheus” Nikolaos Taneris addressed the crowd and acknowledged the activists in attendance and those honored attendees seated by the speaker’s podium for dedication to Genocide awareness over the years. Mr. Bill Theo was a notable of attendance; Mr. Theo has been organizing a Greek Genocide Memorial in Three Hierarch’s Church in Brooklyn going back to the 1990s and has lectured around the USA about the Genocide in Smyrna that is commemorated on the days of September 9-22 every year. Taneris encouraged the attendees to speak out and tell their stories to the world, at one point a descendent of Genocide survivors, Mr. Aristides Philip Duval came to the stage and related the story of how his grandfather was hanged by the Turks in Thrace. The event commenced with the recital of the ancient Hellenic hymn “THANATOS” in original Hellenic by Hellenic scholar Georgia NomikosSpeakers included Mr. Garo Manjikian , the Executive Director of the Armenian National Committee of America (ANCA)-Eastern Region, Mr. Sabri Atman the founder and director of the Assyrian Genocide and Research Center, Mr. Elias Tsekerides a community activist who is currently Deputy President of the International Confederation of Pontian Hellenes and Coordinator of the Greek Independence Day Parade that will take place on April 18th on Fifth Avenue in New York City and President of the Parish Council of Prophet Elias Church of Yonkers, N.Y. Mr. Elias Tsekerides is also Past President of the Pan Pontian Federation of U.S.A. and CANADA, past Parade Chairman and Treasurer of the Federation of Hellenic Societies of Greater New York and an Active Member of the Order of AHEPA Chapter No. 51, Yonkers, N.Y and very much involved in the Political Arena locally, State wide and Nationally. Mr. Dimitris Molohides the President of the Pan-Pontian Federation USA and CANADA who has lead Pontian Genocide commemorations also spoke and was honored.This year’s event was covered by influential writer Pamela Geller the editor and publisher of the Atlas Shrugs Web site she is also former associate publisher of the New York Observer. Her Op-Eds have appeared in The Washington Times, Newsmax, Human Events, Big Government, WorldNetDaily, the American Thinker, Israel National News, and other publications. She is the author (with Robert Spencer) of the forthcoming book The Post-American Presidency: The Obama Administration's War on America (Threshold Editions/Simon & Schuster).Pamela Geller’s article “Another Genocide by Islam: Anniversary remembrance of the Greek Genocide across from the UN” is available here:
http://atlasshrugs2000.typepad.com/atlas_shrugs/2010/04/another-genocide-by-islam-anniversary-of-the-greek-genocide-across-from-the-un.htmlThe blogger the “silent” majority no more! also wrote an article with pictures and videos:http://thesilentmajority.wordpress.com/2010/04/06/anniversary-of-the-thracian-genocide-across-from-the-un-video-and-pics/UNWANTED FLOWERS:Following the conclusion of the event Mr. Nikolaos Taneris, President of the Pan Thracian Union of America “Orpheus” and Mr. Ioannis Fidanakis, former President and board member of the Pan Thracian Union of America “Orpheus” took the ceremonial funereal wreath for the inncoent victims of the Greek Genocide to the Greek Consulate in New York on 69 E. 79 Street in Manhattan. April 6th has been designated by The World Thracian Congress as the International Remembrance Day for the Greek Genocide in Eastern Thrace (Anatoliki Thraki) , in recent years, the International Association of Genocide Scholars (IAGS) recognized this genocide stating:"BE IT RESOLVED that it is the conviction of the International Association of Genocide Scholars that the Ottoman campaign against Christian minorities of the Empire between 1914 and 1923 constituted a genocide against Armenians, Assyrians, and Pontian and Anatolian Greeks. BE IT FURTHER RESOLVED that the Association calls upon the government of Turkey to acknowledge the genocides against these populations, to issue a formal apology, and to take prompt and meaningful steps toward restitution." The Greek Newspaper The National Herald ethnikos kirix 8 april 2010 page 1 has a front page picture of our commemoration,see pdf download:http://thraciangenocide.org/yahoo_site_admin/assets/docs/ethnikos_kirix_8_april_2010_page_1.9735635. ज्वाइन our E-list on the web at WWW।THRACIANGENOCIDE।ORGThe Thracian Genocide website and Thracian Genocide affirmation is a cooperative and collective effort by the Pan Thracian Union of America "ORPHEUS", and the works , action and spirit of many Hellenic, Phil Hellene and American scholars and activists.You may post any Thracian Genocide article, press release or action alert on the internet as long as you credit Thracian Genocide and the author(s).

Ανάσταση στη Βόρεια Ήπειρο

Ανάσταση στη Βόρεια Ήπειρο
Φίλιππος Πανταζής. Εφημερίδα Αδέσμευτος Τύπος (Μ. Σάββατο 3 Απριλίου, Κυριακή του Πάσχα 4 Απριλίου 2010),

Σε ένα δισέλιδο αφιέρωμα ο δημοσιογράφος Φίλιππος Πανταζής στην εφημερίδα Αδέσμευτος Τύπος (Μ. Σάββατο 3 Απριλίου, Κυριακή του Πάσχα 4 Απριλίου 2010), καταγράφει την Ανάσταση στη Βόρεια Ήπειρο. Το ρεπορτάζ καταγράφει το Γολγοθά επί καθεστώτος Χότζα για την ελληνική μειονότητα και την καταπίεση της θρησκευτικής ελευθερίας, ενώ φτάνει μέχρι το σήμερα όπου ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος ξεπέρασε τον ανηλεή πόλεμο των πρώτων ετών και συνεχίζει να επιτελεί ένα μεγάλο έργο. Το ρεπορτάζ περιλαμβάνει δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστάσιου και κείμενο του Φάνη Μαλκίδη για τη θρησκευτική ελευθερία της ελληνικής μειονότητας από την ίδρυση του αλβανικού κράτους μέχρι σήμερα.
Η θρησκευτική ελευθερία της ελληνικής μειονότητας υπήρξε σημαντικό κεφάλαιο στις σχέσεις Ελλάδας – Αλβανίας. Ειδικότερα η Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας αποτέλεσε έναν αποφασιστικό παράγοντα στην εξέλιξη της πορείας των ελληνο-αλβανικών σχέσεων. Από την εποχή που δημιουργήθηκε το Αλβανικό κράτος, καλλιεργούνταν η ιδέα της δημιουργίας Αυτοκέφαλης Αλβανικής Εκκλησίας ως το αποτελεσματικότερο μέσο για την εξουδετέρωση της επιρροής του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Ελλάδας πάνω στους ορθοδόξους.
To 1949 με το υπ. Αρ. 743/26.11.1949 διάταγμα «περί θρησκευτικών κοινοτήτων» δημεύθηκε και κρατικοποιήθηκε η κινητή και ακίνητη εκκλησιαστική και μοναστηριακή περιουσία και εντάθηκε ο έλεγχος του κράτους επί της εκκλησίας.
Στη συνέχεια η πολεμική ενάντια στην ορθόδοξη εκκλησία εντάθηκε. Η μάχη έναντι της Ορθοδοξίας επισημοποιήθηκε το 1967 με το διάταγμα 4337, με το οποίο καθιερώθηκε η αθεΐα στην Αλβανία. Το 1967 φυλακίζεται και ο επικεφαλής της ορθόδοξης εκκλησίας Δαμιανός (Κοκονέσσης) ο οποίος θα πεθάνει στη φυλακή το 1973, οι ορθόδοξοι ιερείς κατηγορούνται ως εχθροί του λαού και αποσχηματίζονται και κλείνουν 630 εκκλησίες.
Στις ενέργειες του αλβανικού καθεστώτος ενάντια στη ορθόδοξη εκκλησία προστέθηκαν οι απαγορεύσεις για την εμφάνιση θρησκευτικών συμβόλων, την τέλεση μυστηρίων, επί ποινή φυλάκισης και εξορίας, την τέλεση θρησκευτικών πανηγυριών που αντικαταστάθηκαν από την ημέρα των οικοδόμων, των ανθρακωρύχων, των τοπογράφων, κ.ά.,. Με το διάταγμα υπ. αριθ. 5339/23.9.1975 επιβλήθηκε η αλλαγή των χριστιανικών και ελληνικών ονομάτων με άλλα από εγκεκριμένο από το καθεστώς κατάλογο, σύμφωνο με τις πολιτικές, ιδεολογικές και ηθικές προδιαγραφές του κράτους. Το Σύνταγμα του 1976 κωδικοποίησε τις ενέργειες κατά της θρησκείας, αφού κάθε θρησκευτική ενέργεια , κηρυσσόταν παράνομη, και κάθε κατοχή παράγωγη και διανομή ή κατοχή θρησκευτικής λογοτεχνίας αντιμετωπιζόταν με ποινές φυλάκισης από τρία έως δέκα χρόνια.
Μέσα σ΄ αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου δεν μπορούσαν να εορτάσουν καμία απολύτως θρησκευτική εορτή. Υπάρχουν ωστόσο πολλές αναφορές όπου οι Έλληνες με φόβο της φυλάκισης, της εξορίας, ακόμη και του θανάτου, εόρταζαν κρυφά την Ανάσταση ανά οικογένειες, συγγενείς, φίλους, κλπ.
Γνωρίζοντας την κατάσταση αυτή, ο Μητροπολίτης Κονίτσης και Δρυινουπόλεως Σεβαστιανός τοποθετεί, από την άλλη πλευρά των συνόρων, μεγάφωνα στο μεθοριακό χωριό Μαυρόπουλο και το «Χριστός Ανέστη», ακούγεται σε όλη της Δρόπολη της Βορείου Ηπείρου. Η Ανάσταση του Χριστού, όσοι την ακούνε, οι άλλοι απλώς ψιθυρίζουν την αναστάσιμη ευχή, είναι μία παρηγοριά για τους καταπιεσμένους Έλληνες οι οποίοι περιμένουν και τη δική τους Ανάσταση, η οποία θα έρθει στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος παρά τις δυσκολίες με τη βοήθεια των άξιων στελεχών, χειροτόνησε κληρικούς, οργάνωσε ορθόδοξες κοινότητες, έχτισε νέους ναούς, αναστήλωσε κατεστραμμένα θρησκευτικά μνημεία. Ακόμη χτίστηκαν κτίρια για να στεγάσουν την Αρχιεπισκοπή, μητροπόλεις, σχολεία, ξενώνες, εργαστήρια, ιδρύματα, δημιουργήθηκαν υποδομές στον κοινωνικό τομέα (ιατρικό διαγνωστικό κέντρο, πολυιατρεία, στον εκπαιδευτικό. Η Ανάσταση για την Ορθοδοξία στην Αλβανία και τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου, είναι πραγματικότητα.

Conference on Genocide to Be Held in Ankara on April 24

Conference on Genocide to Be Held in Ankara on April 24
By: Weekly Staff
ANKARA, Turkey (A.W.)—On April 24-25, a symposium on the Armenian Genocide, titled “1915 within its pre- and post-historical periods: denial and confrontation,” will be held in Ankara. Organized by the Ankara Freedom to Thought Initiative (AFTI), the symposium will not only address the history, but explore issues like the confiscation of Armenian property and reparations.
Confirmed participants include Ragip Zarakolu (publisher), Recep Marasli (author of The Armenian National Democratic Movement and 1915 Genocide), Sait Cetinoglu (activist and writer), Dr. David Gaunt (genocide scholar, author of Massacres, Resistance, Protectors: Muslim-Christian Relations in Eastern Anatolia During World War I), Dr. Henry Theriault (professor of Philosophy, Worcester State University), and Khatchig Mouradian (Doctoral student in Holocaust and Genocide Studies, Clark University; editor, the Armenian Weekly).
Dedicated to the memory of Hrant Dink, the symposium will comprise of four sessions: a) the Armenian Genocide from a historical perspective, b) official ideological denial from the Committee of Union and Progress (CUP) to Kemalism, c) Turkification of the Economy and the issue of the confiscated Armenian Property, and d) what needs to be done and how?
The Armenian Weekly will provide in depth coverage of the conference.

Οι Μικρασιάτες πρόσφυγες στη Θράκη

Οι πρόσφυγες του 1922 στη Θράκη
Φάνης Μαλκίδης

Εισαγωγή
Η Σύμβαση της Ανταλλαγής που προηγήθηκε της Συνθήκης της Λοζάννης θεωρήθηκε ως η μοναδική στο είδος της περίπτωση συμφωνίας ανταλλαγής πληθυσμών σε τόσο ευρεία κλίμακα και από την πλευρά της Κοινωνίας των Εθνών (Κ।τ।Ε) προτάθηκε ως λύση σε ζητήματα μειονοτήτων। Είναι γεγονός πάντως ότι, όλοι οι συμπράξαντες απέφυγαν με επιμέλεια να αναλάβουν την ευθύνη της ιδέας για τον υποχρεωτικό χαρακτήρα του μέτρου. Με τη Συνθήκη της Λοζάννης η ελλαδική Θράκη αποτέλεσε μία έκταση που κάλυπτε, με εξαίρεση τη στενή λωρίδα γύρω από την Αίνο, ολόκληρη σχεδόν την νότια ακτή της Βαλκανικής Χερσονήσου και όπου σύμφωνα με τον Βενιζέλο θα μπορούσε να γίνει η εγκατάσταση των προσφύγων.

Πληθυσμιακές μεταβολές στην ελλαδική Θράκη μετά το 1922
Τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στη Θράκη (1912-1922) είχαν σαν αποτέλεσμα να προκληθούν δυσμενείς καταστάσεις. Είναι χαρακτηριστικό ο αριθμός των Ελλήνων, Βουλγάρων και μουσουλμάνων που άλλαξαν τόπο εγκατάστασης στο παραπάνω χρονικό διάστημα υπολογίζεται από 2.300.000 έως 2.500.000. Οι απογραφές του 1920 και 1928 αναδεικνύουν μία αριθμητική διαφορά των Ελλήνων που ανέρχεται σε ποσοστό 50% - 303.171 κάτοικοι, έναντι 209.443 το 1920. Το 1923, με την έναρξη της εισροής των προσφύγων, ο πληθυσμός της περιοχής είναι 94.226 Έλληνες, 95.407 Μουσουλμάνοι, 1.183 Αρμένιοι, 16.828 Βούλγαροι και 1.112 Εβραίοι. Παράλληλα θα πρέπει να προστεθούν και 105.438 Έλληνες πρόσφυγες που κατέφυγαν στην περιοχή, πριν ακόμη αρχίσει η ανταλλαγή πληθυσμών, γεγονός που ανεβάζει το πληθυσμό της ελλαδικής Θράκης στα 314.235 άτομα.

Οι προσπάθειες αποκατάστασης
Με την κατάρρευση του μετώπου οι Έλληνες της Ανατολής, κατέφθεσαν στην ελλαδική Θράκη και την υπόλοιπη Ελλάδα. Οι πρώτες επιτάξεις δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα και καθημερινά εκατοντάδες πέθαιναν από την εξάντληση και τις επιδημίες. Το έργο της αποκατάστασης προσέκρουε σε δυσκολίες, λόγω του όγκου των προσφύγων και της φύσης των προβλημάτων. Oι ρυθμοί αύξησης των προσφύγων και η προσπάθεια εγκατάστασής τους, παρέλυσαν τους ρυθμούς της κοινωνικής ζωής αφού η υποδομή και οι πόροι απουσίαζαν. Η κατάσταση οδήγησε στην απόφαση της ίδρυσης αρχικώς του «Ταμείου Περιθάλψεως Προσφύγων- Αυτόνομου Οργανισμού Προσφυγικής Αποκατάστασης» και στη συνέχεια της «Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων» (E. A. Π.), η οποία εγκρίθηκε από την Κ.τ.Ε., το 1923. Στο καταστατικό αναφερόταν ότι αποστολή της Ε.Α.Π θα ήταν η κατάρτιση και εφαρμογή ενός προγράμματος «για την προσφορά παραγωγικής εργασίας στους πρόσφυγες», ενώ τα εισοδήματα από τα κεφάλαια της Ε.Α.Π., απαγορευόταν να δαπανηθούν «δια την ανακούφισιν δυστυχίας ή δι' άλλους φιλανθρωπικούς σκοπούς, μη συνδυαζομένους με την εις παραγωγικά έργα αποκατάστασιν των συντρεχομένων προσώπων». Tο ελληνικό δημόσιο παραχώρησε στην E.A.Π., εκτάσεις 5.000.000 στρεμμάτων αξίας 13.000.000 Λιρών Αγγλίας για την υλοποίηση του έργου της αποκατάστασης. Επίσης προχώρησε στην παροχή και άλλων πόρων σε μια προσπάθεια αναζωογόνησης της αγροτικής παραγωγής, σε συνδυασμό με τη διαχείριση ενός διεθνούς δανείου με επαχθείς όρους για την Eλλάδα, ύψους 12.300.000 Λιρών Aγγλίας. Το 1927 συνάφθηκε το δάνειο «σταθεροποιήσεως» ύψους 7.500.000 Λιρών Αγγλίας, με ποσοστό 86%, επιτόκιο 7, 05% και απόδοση 6.500.000 αγγλικές λίρες, ενώ τον ίδιο χρόνο συνάφθηκε δάνειο με τις Η. Π. Α., ύψους 6.000.000 λιρών Αγγλίας από τις οποίες όμως μόνο οι 500.000 καταβλήθηκαν απευθείας στην Ε. Α. Π. Παράλληλα, μεταξύ των ετών 1923-1928, το κράτος εξέδωσε έξι δάνεια ύψους 10.500.000 αγγλικών λιρών, με τα οποία δάνεια καλύφθηκε το πρόγραμμα στέγασης. Από τα δάνεια αυτά καλύφθηκε το πρόγραμμα στέγασης των προσφύγων καθώς και μία σειρά άλλων δανείων /δαπανών που χορηγήθηκαν απευθείας στους πρόσφυγες. Oι αντιφάσεις και η σύγχυση που επικράτησε στην εφαρμογή -συχνά αλληλοαναιρούμενων- επιλογών, μεταξύ ελληνικού κράτους και E.A.Π., προκάλεσε προβλήματα στη διαδικασία της παροχής προσφυγικής πρόνοιας και διαχείρισης των προσφυγικών πόρων. Oι ενέργειες, εκ μέρους του κρατικού μηχανισμού περιστολής των αρμοδιοτήτων της επιτροπής, κορυφώθηκαν το 1925, με τη προσαγωγή σε δίκη στελεχών της E.A.Π.

Οι πρόσφυγες στη Θράκη
Η Θράκη (και η Μακεδονία) ήταν οι περιοχές όπου κατεξοχήν δραστηριοποιήθηκε η Ε.Α.Π. Παρά το γεγονός ότι η αγροτική αποκατάσταση προχωρούσε ταχύτερα και υποστηριζόταν περισσότερο από την αστική η χάραξη των συνοικισμών καθυστερούσε, διότι έπρεπε να γίνει η εκλογή του χώρου και να εξασφαλιστούν τα υλικά και η μεταφορά τους. Επιπλέον η Ε.Α.Π., έπρεπε να χορηγήσει δάνεια και να προμηθεύσει τους πρόσφυγες με εφόδια Επειδή ήταν αδύνατον από τις πρώτες ημέρες να εξασφαλισθεί η επικοινωνία με τις ορεινές περιοχές όπου προωθήθηκαν πρόσφυγες, αυτοί σύντομα, μαστιζόμενοι από τις ασθένειες, την έλλειψη τροφίμων και εργασίας,εγκατέλειψαν τα ορεινά και κατέφυγαν στις πόλεις. Εξάλλου η εποίκιση των ορεινών περιοχών δεν ήταν δυνατό να γίνει μόνο με την παραχώρηση λίγων στρεμμάτων, κατοικίας και γεωργικών εφοδίων, όπως έγινε με τους πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στις πεδιάδες. Η γη ήταν μεγάλη, αλλά άγονη και φτωχή σε απόδοση. Εξάλλου επικρατούσε η άποψη ότι η επιστροφή ήταν ζήτημα χρόνου. Έτσι συσσωρεύτηκε μεγάλος αριθμός προσφύγων στο νομό Έβρου, με την ελπίδα της επιστροφής, γεγονός που ήταν η αιτία για την οποία τα δύο πρώτα χρόνια, οι πρόσφυγες δεν ασχολήθηκαν με τη γη. Άλλος σημαντικός παράγοντας απραξίας ήταν ο χαρακτήρας της διανομής της γης. Ορισμένοι πρόσφυγες καλλιέργησαν τα χωράφια, άλλοι όμως, δεν εργάζονταν πριν αποκτήσουν τίτλους ιδιοκτησίας.
Το 1928 οι τελικά ολοκληρωμένοι αγροτικοί προσφυγικοί οικισμοί της Θράκης ανέρχονται σε 243, έναντι των 1.396 της Μακεδονίας. Για την ανέγερση των αγροτικών οικιών η Διεύθυνση Εποικισμού Θράκης εφάρμοσε ένα πρόγραμμα χορηγίας στον πρόσφυγα του οικοδομικού υλικού, ενός αλόγου και ενός κάρου, ενώ εξασφαλίστηκαν κονδύλια για τους χτίστες και τους ξυλουργούς. Το σύστημα αυτό, βοήθησε τόσο στην ανέγερση των οικιών όσο και στη μείωση του κόστους κατασκευής τους- υπολογίστηκε γύρω στις 11.000 -12.000 δρχ., η δαπάνη για κάθε αγροτικό σπίτι-, το 1/2 ή τα 2/3 του κόστους των σπιτιών που χτίζονταν από εταιρείες.
Η διαφορά ιδιοσυγκρασίας των προσφύγων όχι μόνο σε σχέση με τους γηγενείς αλλά και μεταξύ τους, δημιουργούσε πιεστικά προβλήματα που έπρεπε να λυθούν το συντομότερο. Είναι χαρακτηριστική η περιγραφή του Ν.Κ. Λάιου, υπαλλήλου του εποικισμού, ο οποίος στα 1927 έγραφε για το θέμα\': “Οι Έλληνες, επί παραδείγματι, της Μ.Ασίας, ως ζήσαντες αμέσως υπό τον (τουρκικόν) ζυγόν εις τας απομεμακρυσμένας επαρχίας του εσωτερικού εν μέσω Τούρκων και Κούρδων ομοιάζουσιν απολύτως προς τους ασιατικούς λαούς, είναι καθυστερημένοι, ταπεινοί και φοβισμένοι, μέγας δε αριθμός τούτων είναι τουρκόφωνοι. Άλλοι ως οι Καππαδόκες, εκ της καρδίας της Ανατολής, είναι οι τύποι των διανοούμενων ανθρώπων, μορφωμένοι, ενεργητικοί, επιχειρηματικοί και λεπτολόγοι. Άλλοι ως οι Έλληνες των παραλίων της πεδιάδος του Μαιάνδρου είναι οι πλέον αυθεντικοί Ιωνοί: ατομισταί. εφευρετικοί, ενεργητικοί, εύστροφοι, αφομοιούνται ταχέως, είναι εύγλωττοι, ευρίσκονται πανταχού παρόντες... Εις τον Πόντον... συναντά κανείς τους πλέον ανόμοιους τύπους, από του τύπου του τετριμμένου, αμαθούς και αγροίκου μέχρι του πλέον λεπτού και ευγενούς των Ελλήνων... Θεωρούνται οι Πόντιοι ως οι πλέον αυθεντικοί Έλληνες... η επιβλητική παρουσία, η καθαρότης των χαρακτηριστικών και της γλώσσης... Οι πρόσφυγες του Καυκάσου είναι οι τύποι οι πλέον όμοιοι προς τους Ποντίους αλλά πολύ υπερήφανοι... Ο χωρικός Θραξ, ποιμήν ή γεωργός, είναι άνθρωπος ήρεμος και λογικός, βραδύς και σοβαρός με συνήθειας απλάς και κανονικάς. Δίδει την εντύπωσιν ανθρώπου μετρημένου και σταθερού, πράγμα όπερ είναι ίδιον ανθρώπων αφοσιωμένων εις την γην. Κρίνει τα πράγματα ησύχως και ψυχρώς, σκέπτεται πολύ, είναι εργατικός και ανεκτικός αλλά και πείσμων, ... ζn συντηρητικά... Ο συγγενής του ο εκ Βουλγαρίας πρόσφυξ αποδίδει επίσης τον τύπον του αληθούς χωρικού, όστις δεν ζn παρά εκ της γης και δια την γην. Ομοιάζει απολύτως προς τον Θράκα αλλ\' είναι περισσότερο εξελικτικός τούτου, είναι εις σκοπανεύς της προόδου, είναι στοιχείον τάξεως”.

Η αγροτική παραγωγή στη Θράκη
Το επίπεδο γνώσεων των προσφύγων συνέβαλε στην ανάπτυξη της γεωργίας, η οποία γινόταν ακόμη με πρωτόγονο τρόπο. Εντός του διαστήματος 1924-1927, η παραγωγή σιταριού αυξήθηκε από 22.810.793 οκάδες σε 43.198.174. Στην περίοδο 1931- 1933 η παραγωγή σιτηρών στη Θράκη αντιπροσώπευε το 8-11% της συνολικής εσοδείας. Άλλη μια αγροτική δραστηριότητα ήταν η αμπελουργία. Το 1925 είχε αμπελωθεί έκταση 57.000 στρεμμάτων και έως το 1928 είχαν διανεμηθεί στους πρόσφυγες 1.400.000 φυτάρια αμπελιών, από την Ε.Α.Π, πέρα από κείνα που είχαν εισαχθεί από τους συνεταιρισμούς. Ο καπνός της Θράκης, υπήρξε η πηγή στην οποία όφειλε τον πλούτο και την ανάπτυξη της ένα τμήμα της περιοχής. Οι εξαγωγές του καπνού έφτασαν να καλύπτουν το 1929, το 70% της συνολικής παραγωγής, απασχολώντας 150.000 οικογένειες. Η Διεύθυνση Εποικισμού Θράκης, συγκέντρωσε τον καπνό της Θράκης στην Ξάνθη, με την προοπτική να πουληθεί από τις συνεταιριστικές ενώσεις, με στόχο την μη μείωση των τιμών που επιδίωκαν οι καπνέμποροι.Η κρίση του 1929-32 είχε όμως επιπτώσεις στον καπνό, οδηγώντας το δίκτυο σε κατάρρευση, και μειώνοντας τις εξαγωγές κατά το 1/3 ως προς την ποσότητα και κατά 81% ως προς την αξία. Ο αριθμός των ανέργων καπνεργατών αυξήθηκε, γεγονός που τροφοδότησε τις αναταραχές που ταλάνισαν την περιοχή.

Οι προσφυγικοί αγροτικοί συνεταιρισμοί
Η ανάγκη αποκατάστασης των προσφύγων επιτάχυνε τις διαδικασίες απαλλοτρίωσης των μεγάλων αγροκτημάτων και έδωσε ώθηση στο αγροτικό κίνημα.. Στη Θράκη υπήρχαν 234 προσφυγικές συνεταιριστικές οργανώσεις με 13.258 μέλη, κεφάλαιο 4.443 .650 δρχ. και απόθεμα 1.083.447 δρχ. Με το κεφάλαιο αυτό η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας (ΕΤΕ) έδωσε δάνειο ύψους 33.000.000 δρχ. και οργανώθηκε με μηχανική καλλιέργεια, ένας μεγάλος αριθμό αγροκτημάτων. Στα τέλη του 1927 τα μέλη αυξάνονται σε 16.803, το κεφάλαιο ανεβαίνει στο ύψος των 8.910.610 δρχ., και τα δάνεια που χορηγήθηκαν από την Ε.Τ.Ε., ανέρχονται σε 81.240.667 δρχ., εκτός από εκείνα που χορηγήθηκαν σε μέλη, ύψους 3.500.000 δρχ. Με το ποσό των 3.516.832 δρχ., αγόρασαν αγροτικές μηχανές, χημικά λιπάσματα, ζώα, δημιούργησαν φυτώρια από μωρεόδεντρα και αμπέλια και προώθησαν σημαντικά μεταξουργία και την οινοποιία.

Οι μουσουλμάνοι και το προσφυγικό πρόβλημα
Ενώ σ’ όλες τις άλλες περιοχές η αναχώρηση των ανταλλάξιμων μουσουλμάνων εξασφάλιζε στέγη και γη στους πρόσφυγες, στη Θράκη η παραμονή των μη ανταλλάξιμων μουσουλμάνων βραχυκύκλωνε την αποκατάσταση και περιέπλεκε το προσφυγικό ζήτημα, Το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν η δυσκολία εξεύρεσης στέγης και χωραφιών για τους πρόσφυγες. Kαι αυτό διότι οι μουσουλμανικές περιουσίες δεν μπορούσαν να διατεθούν για την αποκατάσταση των προσφύγων, εκτός εάν εξαγοράζονταν ή απαλλοτριώνονταν με αποζημίωση και μόνο με τη συγκατάθεση των ιδιοκτητών τους. Από τις 15.326 αγροτικές προσφυγικές οικογένειες που εγκαταστάθηκαν στη Θράκη (Δεκέμβριος 1924), 13.300 άρχισαν ήδη να καλλιεργούν χωράφια ιδιοκτησίας μουσουλμάνων, παρόλο που δεν είχαν ακόμη εξαγοραστεί (Μάρτιος 1925). Η επίταξη των μουσουλμανικών περιουσιών δεν κράτησε πολύ. Αμέσως μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης, άρχισε η εφαρμογή των άρθρων, που αναφέρονταν στην προστασία των μειονοτήτων και η αραίωση των προσφύγων είχε ως αποτέλεσμα τη απόδοση των κτημάτων στους μουσουλμάνους. Ωστόσο το γεγονός των καταλήψεων μουσουλμανικών περιουσιών προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στην Τουρκία. Στην Κωνσταντινούπολη, δημιουργήθηκε ο «Σύνδεσμος της Ανταλλαγής της Ανατολικής Μακεδονίας», που αποφάσισε ν’ ασκηθεί πίεση στην τουρκική κυβέρνηση, ώστε να λάβει αντίποινα κατά των Ελλήνων για τις «καταπιέσεις και τη τυραννία» που υφίστανται οι ομόθρησκοί τους στην Ελλάδα.

Συμπερασματικές παρατηρήσεις
Καταλύτης για το ελληνικό κράτος ήταν η έλευση των προσφύγων το 1922, που επηρέασε και την ελληνική κοινωνία. Οι πρόσφυγες εμπλούτισαν τόσο τον αστικό όσο και τον αγροτικό χώρο, ειδικά ο προσφυγικός πληθυσμός της Θράκης ανερχόταν στο 35% του συνολικού πληθυσμού. H πλειοψηφία των προσφύγων κατέφυγε στο Θρακικό χώρο χωρίς πόρους. Οι μαρτυρίες δίνουν την εικόνα της συρροής προσφύγων, σε μια περιοχή με ανοιχτές, τις πληγές από την περίοδο του πολέμου και με αρκετές ιδιαιτερότητες λόγω της παρουσίας των μουσουλμάνων, και των βουλγαρικής καταγωγής κατοίκων. Στις εκθέσεις της Ε.Α.Π., γίνεται, λόγος, για τα προβλήματα της προσφυγικής αποκατάστασης, γεγονός που μαρτυρεί την ιδιαιτερότητα του θέματος στην περιοχή. Στη Θράκη η εγκατάσταση των προσφύγων είχε μεγάλη συνεισφορά τόσο στην δημογραφική ανάπτυξη της περιοχής όπου μέχρι το 1928 είχαν εγκατασταθεί 18.856 αστοί και 71.923 αγρότες όσο και στην εισαγωγή νέων δεδομένων στην αγροτική παραγωγή. Τα 721.959 στρέμματα του 1922 γίνονται 1.478.956 το 1931. Οι δαπάνες που κάλυψαν εποικιστικές ανάγκες στην Θράκη αντιπροσωπεύουν το 21,83% του συνόλου των δαπανών όλης της χώρας, ενώ η δαπάνη που αντιστοιχεί σε κάθε οικογένεια υπολογίζεται γύρω στις 41.315 δρχ. Η δαπάνη της αστικής αποκατάστασης, στο ίδιο διάστημα, ανέρχεται στο ύψος των 203.115.756 δρχ. O κορεσμός όμως στην αγορά εργασίας, τα προβλήματα εγκατάστασης, τα φαινόμενα κηδεμονίας, οδήγησαν ένα μεγάλο τμήμα των προσφύγων στις παρυφές των πόλεων και κυρίως στην Αθήνα.
H υπογραφή του «Συμφώνου Φιλίας» από τον Μουσταφά Κεμάλ και το Bενιζέλο το 1930, δρομολόγησε αναπότρεπτες αλλά και δυσάρεστες εξελίξεις, καθιστώντας ανενεργό το προσφυγικό αίτημα της επανεγκατάστασης. Με τη Συμφωνία αυτή και σε αντίθεση με τα όσα προέβλεπε η αρχική Σύμβαση επήλθε η οριστική ρύθμιση με τη μέθοδο του συμψηφισμού των απαιτήσεων των δύο κρατών, ανεξαρτήτως του οφειλομένου από τη μία ή την άλλη πλευρά χρεωστικού υπολοίπου. Με τη ρύθμιση, προϊόν της Ελληνοτουρκικής Φιλίας του 1930, η Ελλάδα έχασε περισσότερες από 100.345.427.910 δρχ. (με τιμή χρυσής λίρας Αγγλίας 372 δρχ.). εφόσον εξισώθηκαν οι τεράστιες περιουσίες των 1.400.000 Ελλήνων της Μικράς Ασίας με τις αντίστοιχες των 354.647 μουσουλμάνων της Ελλάδα Oι προσφυγικές περιουσίες δεν αποδόθηκαν ποτέ, όπως η Σύμβαση της 30ης Ιανουαρίου 1923 προέβλεπε. Κατάσταση που υφίσταται ακόμη και σήμερα με τη διασπάθιση της προσφυγικής περιουσίας και της διαχείρισής της για πελατειακούς σκοπούς.

Μέρος της ομιλίας του Φάνη Μαλκίδη στις «Διαδρομές στην Ιστορία» ( Σειρά ανοικτών μαθημάτων για τη ζωή και τον πολιτισμό του Προσφυγικού Ελληνισμού της Ανατολής) που διοργάνωσε το Ιστορικό Αρχείο του Προσφυγικού Πολιτισμού του Δήμου Καλαμαριάς.

Genocide

HELLENIC GENOCIDE MEMORIAL OPPOSITE UN IN NEW YORK
WHEN: Tuesday, April 6th 2010, 12Noon-1PM
WHERE: UNITED NATIONS HEADQUARTERS, Between E. 42nd and E. 43 rd Street, on First Avenue, Ralph J Bunche Park, New York City.
The event is supporting:
- Worldwide Affirmation of the Genocide of Hellenes (Greeks) perpetrated by Turkey and the Young Turk Party in Thrace, Anatolia, and Asia Minor.
- Recognition of the ongoing cultural genocide of Thracian Hellenes (Greeks).
Speakers include the President of the Hellenic Organization of University Graduates of America HOUGA, the Pan-Pontian Federation USA and CANADA President and officials, and members and officials of the Federation of Hellenic Societies of Greater New York.
This year’s memorial will include unique scholars and a solemn recital of the orphic hymns for our dead.
For more information on our Hellenic Genocide Memorial and to volunteer time, or charity or learn more on how to participate in this historic memorial.
Contact: Ioannis Fidanakis, New Jersey, Tel. (973) 464-0211, Nikolaos Taneris, New York, Tel (917) 699-9935. Email: panthracian@yahoo.com
Join our E-list on the web and download the pamphlet “The Genocide of the Greeks” WWW.THRACIANGENOCIDE.ORG
The Thracian Genocide website and Thracian Genocide affirmation is a cooperative and collective effort by the Pan Thracian Union of America "ORPHEUS", and the action and spirit of many Hellenic, Phil Hellene and American scholars and activists.

Πόντος

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΠΕΡΙ ΑΓΙΟΥ ΕΥΓΕΝΙΟΥ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΟΣ


Γόνος και καύχημα της Τραπεζούντας, ο άγιος Ευγένιος δεν μπορεί παρά να αποτελεί πόλο έλξης και για τις νεότερες γεννιές των Ελλήνων του Πόντου τους οποίους χαρακτήριζε και ευκτέον να χαρακτηρίζει πάντα η πίστη στο Χριστό.
Ο προστάτης της Τραπεζούντας και – ας μου επιτραπεί η έκφραση – προστάτης απανταχού των Ελλήνων του Πόντου μετά τον ξεριζωμό από τις πατρογονικές εστίες τους, κατείχε από την μαρτυρική του τελείωση και έπειτα ξεχωριστή θέση στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Όπως σημειώνει και ο Οδυσσέας Λαμψίδης“Ο βίος και ο μαρτυρικός θάνατος του Αγίου Ευγενίου σχετίζεται, κατά την παράδοσιν, αμέσως προς την κατάλυσιν της ειδωλολατρίας εν Πόντω και μάλιστα εν Τραπεζούντι, ως και προς την άνθησιν και την εξάπλωσιν του Χριστιανισμού εις την περιοχήν ταύτης της Μικράς Ασίας κατά την περίοδον των πρώτων Χριστιανικών αιώνων και την εποχήν των σκληρών διωγμών¨.

Ιδιαίτερα σημαντική υπήρξε – όπως άλλωστε είναι γνωστό – η περίοδος της Αυτοκρατορίας των Κομνηνών με έδρα την Τραπεζούντα (1204- 1461). Ο άγιος Ευγένιος γίνεται προστάτης αυτής και η τιμή του λαμβάνει πλέον νέες διαστάσεις. Έτσι “σε όλες τις δημόσιες και ιδιωτικές στιγμές ανάγκης ο άγιος Ευγένιος ήταν πάντα ο γενικός προστάτης και ολόκληρη η βιβλιογραφία την εποχή της αυτοκρατορίας, περιστρέφεται, σύμφωνα με το μύθο, γύρω από αυτό το κεντρικό σημείο. Γίνονταν συλλογές, έρευνες, συγκεντρώνονταν γραπτές και προφορικές παραδόσεις από τους περασμένους αιώνες και τελικά δημιουργήθηκε μια αξιόλογη βιβλιογραφία για τον άγιο Ευγένιο με σκηνές καθημερινότητας από τον κοσμικό και τον μοναστικό βίο, από την οποία μπορεί κανείς να αντλήσει εδώ και εκεί τις πιο απίθανες πληροφορίες γι' αυτήν την περίοδο”. (Fallmerayer)

Κυρίαρχη θέση στη χειρόγραφη παράδοση κατέχει ο υπό αρ.154 χαρτώος κώδικας της Ιεράς Μονής Αγίου Διοονυσίου που χρονολογείται τον ΙΔ'- ΙΕ' αιώνα και αποτελεί ουσιαστικά τον αγιογραφικό φάκελο του Αγίου Ευγενίου. Σ' αυτόν βρίσκουμε το “Εγκώμιον εις τον άγιον μεγαλομάρτυρα του Χριστού Ευγένιον” του αξιωματούχου της αυτοκρατορίας των Μεγάλων Κομνηνών Κωνσταντίνου Λουκίτη (ΙΔ΄ αι.), ακολουθεί το έργο του αγίου Ιωάννου Ξιφιλίνου (ΙΑ' αι.) “Διήγησις θαυμάτων του Αγίου και ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Ευγενίου του Τραπεζουντίου” και τέλος υπάρχουν δύο έργα του μητροπολίτη Τραπεζούντας Ιωσήφ Λαζαρόπουλου (ΙΔ΄ αι.) “ Λόγος ως εν συνόψει διαλαμβάνων την γενέθλιον ημέραν του εν θαύμασι περιβοήτου και μεγαλάθλου Ευγενίου” και “ Έτι σύνοψις των του Αγίου θαυμάτων μερική εκ των πλείστων”.
Άλλο έργο του Ιωάννη Ξιφιλίνου είναι το “Μαρτύριον των Αγίων και καλλινίκων μαρτύρων Ευγενίου, Κανιδίου, Ουαλεριανού και Ακύλου, των εν Τραπεζούντι Μαρτυρησάντων” το οποίο εξέδωσε ο Ματθαίος Παρανίκας “εκ κολοβού χειρογράφου του Φροντιστηρίου Τραπεζούντας” όπως μας πληροφορεί ο ίδιος. Το χειρόγραφο αυτό δε σώζεται σήμερα, το ίδιο όμως έργο βρίσκουμε και σε άλλους κώδικες (Παρισινός (μεμβράνινος) κώδικας 1467 του ΙΒ΄ αι., Βατοπεδινός (χαρτώος) κώδικας 425 του ΙΓ΄ αι., Παρισινός (χαρτώος) κώδικας 1557 του έτους 1567).
Και ενώ υπάρχουν αρκετά φιλολογικά κείμενα, ακολουθία του αγίου Ευγενίου είναι μάλλον δύσκολο να βρούμε στα έντυπα μηναία. Ο Οδυσσέας Λαμψίδης ωστόσο έχει εκδόσει δύο κανόνες στον άγιο και τους συναθλητές του. Ο ένας είναι του αγίου Ιωάννου του Ευγενικού που υπάρχει στον υπό αρ. 2075 ελληνικό παρισινό κώδικα και ο άλλος είναι ανώνυμος και τον βρίσκουμε στα υπό αρ. 572 και 2430 χειρόγραφα μηναία της Εθνικής Βιβλιοθήκης.

Εκτός από τα χειρόγραφα τα σχετικά με το βίο, το μαρτύριο και τα θαύματα του αγίου, είναι σημαντικό να δούμε και άλλες παραμέτρους για να έχουμε μία όσο το δυνατόν πιο πλήρη εικόνα. Μια τέτοια παράμετρος είναι η ναοδομία.
Σήμερα σώζεται ένας ναός του αγίου στην πόλη της Τραπεζούντας ο οποίος όμως παλαιότερα ήταν το καθολικό της μονής που για χρόνια ανθούσε και ήταν κέντρο όχι μόνο πνευματικό αλλά και εμπορικό και μορφωτικό.
Για να δούμε τα πράγματα από την αρχή, “τον πρώτο μικρό ναό είχαν χτίσει οι συγγενείς και οι κάτοικοι της πόλης, τιμώντας έτσι τον συμπατριώτη τους, πάνω από το σπήλαιο των ακανθών, όπου ήταν το πατρικό σπίτι και ο τόπος μαρτυρίου του, αμέσως μετά την επισημοποίηση της χριστιανικής θρησκείας”. “Τον ΣΤ' αιώνα ο ναός που ήδη υπάρχει ανακαινίζεται με τη μέριμνα του Ιουστινιανού. Την εποχή αυτή υπάρχει και η μονή γύρω από την οποία ο Βελισάριος, απεσταλμένος στρατηγός του Ιουστινιανού “έχτισε κελιά για τους μοναχούς και διάφορα άλλα κτίσματα και καταλύματα για τους προσκυνητές”. Η σχολή του Αγίου Ευγενίου που λειτούργησε εκεί και άνθισε ιδιαίτερα την εποχή των Κομνηνών, είχε μετατραπεί σε πόλο έλξης νέων από όλη την αυτοκρατορία, όπως αναφέρει στην αυτοβιογραφία του ένας από τους μαθητές της σχολής, ο Ανανίας ο Σιρακηνός. Σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της σχολής έπαιξε ο αυτοκράτορας Αλέξιος Β' Μέγας Κομνηνός (1297-1330), ο οποίος με αδρές δαπάνες προσκάλεσε αστρονόμους, γιατρούς και φιλοσόφους να παραδώσουν μαθήματα.
Όταν το 1461 η Τραπεζούντα πέφτει στα χέρια των Τούρκων, η εκκλησία του αγίου Ευγένιου μετατράπηκε σε τζαμί. Το μοναστήρι δεν υπήρχε πλέον γιατί είχε ήδη καταστραφεί από πυρκαγιά κατά τη διάρκεια εμφύλιας διαμάχης το 1340. Ναούς στο όνομα του αγίου Ευγενίου συναντούμε πλέον στον Ελλαδικό χώρο - όπου υπάρχει ποντιακό στοιχείο.

Παρουσιάζοντας λοιπόν τη σχετική γραμματεία με τον άγιο Ευγένιο καθώς επίσης και διάφορες παραμέτρους όπως η ναοδομία και θέτοντας όλα αυτά στο ανάλογο χωροχρονικό τους πλαίσιο, θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μια εικόνα του αγίου η οποία είναι σταθερή και τοποθετημένη στο παρελθόν και ταυτόχρονα εν κινήσει σε μια συνεχή πορεία προς τα έσχατα.

Η ελληνική μειονότητα στην Αλβανία

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΣΤΗ ΧΑΓΗ

Ένα χρόνο μετά

Δελτίο Τύπου της Επιτροπής Προσφυγής

Προ ημερών συμπληρώθηκε κιόλας ένας χρόνος από τότε που έγινε η κατάθεση στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης, της προσφυγής των Βορειοηπειρωτών κατά των Αλβανικών αρχών, για παραβίαση των πολιτιστικών, μειονοτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους.
Στις 24 Φεβρουαρίου 2009, άτομα ελληνικής εθνικότητας κατέθεσαν στο γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου της Χάγης, ένα πραγματικά σημαντικό φάκελο, με λεπτομέρειες πολύ σοβαρών παραβιάσεων του Διεθνούς Ποινικού Δικαίου, των οποίων θύμα είναι η Ελληνική κοινότητα της Αλβανίας.
Κατ’ αρχήν θύματα του κομμουνιστικού καθεστώτος του Εμβέρ Χότζα. Οι Έλληνες της Αλβανίας, μετά την πτώση του καθεστώτος εκείνου το 1990, υπήρξαν και παραμένουν ακόμη θύματα συστηματικών επιθέσεων και προσβολών εκ μέρους του Αλβανικού κράτους και των τοπικών Αρχών, που στόχο έχουν να εξοντώσουν τον λαό αυτό ως μειονότητα εθνική, πολιτιστική και θρησκευτική.
Στη διάρκεια, λοιπόν, των τελευταίων 12 μηνών, άτομα που είχαν την πρωτοβουλία της προσφυγής ενώπιον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου της Χάγης, έχουν καταθέσει έναν συνεχώς αυξανόμενο αριθμό από φωνές που δεν ζητούν τίποτε περισσότερο από το να εισακουσθούν, όλοι μαζί, για τις παραβιάσεις στις οποίες υπόκεινται.
Αρχικά προσκομίστηκε πλήθος αποδεικτικών στοιχείων (δημόσια έγγραφα, αποκόμματα εφημερίδων, έντυπα, βιβλία, κλπ), καθώς και ένας κατάλογος υπογραφών από 1.032, Έλληνες Βορειοηπειρώτες. Θα πρέπει να τονιστεί εδώ ότι, τόσο ο κατάλογος με τα αποδεικτικά στοιχεία για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όσο και ο κατάλογος των υπογραφών, παραμένουν ανοικτοί για περαιτέρω αποδεικτικά στοιχεία και υπογραφές από τους Έλληνες Βορειοηπειρώτες.
Μέχρι σήμερα, έχουν υποβληθεί 139 αποδεικτικά στοιχεία (ντοκουμέντα) και πάνω από 17.000 υπογραφές Βορειοηπειρωτών, ενώ πρέπει να αναφέρουμε ότι έχει αρχίσει, τελευταία, η συλλογή υπογραφών και από Έλληνες «απανταχού της γης».
Τα βάσανα που περνά αυτή η μειονότητα είναι πολύ μεγάλα και πολύπλοκα, ενώ δεν απολαμβάνει ούτε τα θεμελιώδη δικαιώματα που προβλέπει το Διεθνές Δίκαιο και που περιλαμβάνονται σε όσα θα πρέπει να σέβεται η Αλβανία, ως υποψήφιο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αντιθέτως δε, θεωρείται ότι γίνονται σεβαστά από την Αλβανία και ότι είναι ασφαλή, σε γενικές γραμμές, τα δικαιώματα της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας. Βεβαίως, δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο και απόδειξη αποτελεί η λίστα των παραβιάσεων που ακολουθεί:
- Απουσία απογραφής του Ελληνικού πληθυσμού με βάση τον αυτοπροσδιορισμό της εθνικότητας
- Περιορισμός της περιφέρειας όπου η Ελληνική Μειονότητα αναγνωρίζεται, ενώ δεν αναγνωρίζεται επίσης η μειονότητα και δεν προστατεύονται τα δικαιώματά της, έξω από την περιφέρεια αυτή
- Άρνηση αναγνώρισης της προέλευσής της και προσπάθεια αφομοίωσής της με
- Μη απόδοση των δημευθέντων περιουσιών της Ορθόδοξης Εκκλησίας
- Σιωπηρή ένταξη και αφομοίωση των ελληνορθόδοξων Κοινοτήτων υπό τη σκέπη της αλβανορθόδοξης εκκλησίας
- Συστηματική και προοδευτική εξαφάνιση των δημοσίων Ελληνικών σχολείων
- Μη χρήση της Ελληνικής γλώσσας στη Δημόσια Διοίκηση όπου προβλέπεται
- Αδικαιολόγητη απαλλοτρίωση των ελληνικών περιουσιών
- Κατάσχεση Ελληνικών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης
- Πολύ περιορισμένη παρουσία Ελλήνων εργαζομένων στη δημόσια διοίκηση
- Καθόλου δημοκρατική και δίκαια κατανομή της οικονομικής ενίσχυσης και των δημοσίων πόρων
Για όλους τους παραπάνω λόγους, οι ενάγοντες, εκ των οποίων μερικοί είναι Έλληνες, μη μέλη της μειονότητας της Βορείου Ηπείρου, εκτιμούν ότι είναι λίαν απαραίτητο να καταγγείλουν σήμερα στη Διεθνή σκηνή, την προσβολή εναντίον ολόκληρου του ξεχασμένου αυτού λαού της Ευρώπης.
Πρέπει να τονισθεί εδώ, ότι όλες οι σχετικές ενέργειές μας γίνονται, σύμφωνα με το Άρθρο 7 (h) της Συνθήκης της Ρώμης.

«Επιτροπή Προσφυγής»
E-mail: epitrophprosfyghs@yahoo.gr

Genocide

ARMENIAN AND GREEK AMERICAN ACTIVISTS OF NEW YORK CITY OUTRAGED OVER MCMAHON’S EFFORTS TO PROFIT FROM VOTE AGAINST GENOCIDE रेसोलुतिओं
Contact: Nikolaos Taneris, New York, Tel. 1-917-699-9935
NEW YORK— The Cyprus Action Network of America (CANA) picketed Congressman Michael McMahon's (D-NY-13) March 27th Turkish fundraiser in New York. Activists and community members of local Greek-American groups are outraged that McMahon accepts Turkish blood money. The Armenian National Committee of America (ANCA) has issued a press release and a grassroots you tube video covering this action. The ANCA has participated in the Greek-Cypriot July 20th demonstrations outside the Turkish Embassy in Washington DC to mark the criminal Turkish invasion of Cyprus. Armenian ANCA activists have also been very active in Pontian Greek Genocide recognition, joining several lectures with George Mavropoulos of the Pontian Greek Society in Chicago on genocide recognition, including a joint event in San Diego at the National Council for the Social Studies in Dec. 07 on the "Forgotten Genocides." Visit www.anca.org and do a search on the Pontian genocide you will find several events that they have done together with the Greek American community on issues of human rights and justice for Turkey’s crimes against humanity.
PLEASE DISTRIBUTE THE FOLLOWING VIDEO AND PRESS RELEASE TO ALL GREEK CYPRIOT AND GREEK AMERICAN COMMUNITY AND MEDIA CONTACTS AND POST ON YOUR BLOGS, FACEBOOK AND TWITTER:
Activists Protest McMahon Effort to Cash-In on Anti-Armenian Genocide Vote
ANCAgrassroots You Tube: http://www.youtube.com/watch?v=MOSA6ZORjJ0
ANCA PRESS RELEASE: ARMENIAN AND GREEK AMERICAN ACTIVISTS OF NEW YORK CITY OUTRAGED OVER MCMAHON’S EFFORTS TO PROFIT FROM VOTE AGAINST GENOCIDE RESOLUTION
http://anca.org/press_releases/press_releases.php?prid=1846
Armenian National Committee of AmericaEastern Region122 W. 27th St. 12th FloorNew York, NY 10001Tel: (917) 428-1918Email. garo@anca.orgInternet www.anca.org
PRESS RELEASE
For Immediate ReleaseMarch 29, 2010Contact: Garo ManjikianTel: (917) 428-1918
ARMENIAN AND GREEK AMERICAN ACTIVISTS OF NEW YORK CITY OUTRAGED OVER MCMAHON’S EFFORTS TO PROFIT FROM VOTE AGAINST GENOCIDE RESOLUTION
-- Republican Congressional Candidates in NY-13 Urge Passage of Armenian Genocide Resolution (H.Res.252)
New York, NY – Staten Island Congressman Michael McMahon's (D-NY-13) March 27th fundraiser was picketed by local community groups outraged over his acceptance of campaign donations from interests who backed his recent vote as a member of the U.S. House Foreign Affairs Committee to block American recognition of the Armenian Genocide.
The luncheon reception for the Congressman was held at the Ali Baba Terrace restaurant and attracted nearly 25 guests including several members of the Turkey's diplomatic corp. More than twice that number protested outside, handing out thousands of fliers alerting local residents and voters about the Congressman's voting record.
“Given the timing of the fundraiser, it’s clear that Congressman McMahon is cashing in on his recent vote against passage of the Armenian Genocide Resolution,” said Paul Saryian, an ANCA activist from Staten Island. “Congressional Representatives should not be rewarded for their complicity in genocide denial or for supporting Turkey’s current aggression towards minorities.”
Rep. McMahon's inaction in the face of Turkey's 36-year illegal occupation of Cyprus and silence on Turkey's repression of its Christian community prompted broad presence by local Greek and Cypriot activist. “We are convinced that if Turkey had been punished for its atrocities committed against Armenians, the invasion of Cyprus and crimes committed against Greek Cypriots would have never happened,” said Nikolaos Taneris, founder and press officer of Cyprus Action Network of America (CANA). “With his recent vote and contributions he is receiving by the Turkish community, McMahon is now complicit in these crimes against humanity.”
Republican Congressional candidates Michael Allegretti and Michael Grimm, vying for the Republican nomination to unseat Rep. McMahon in November, have pledged support for Armenian Genocide legislation. “I urge the members of the House Foreign Relations to stand-up and recognize the genocide, which took place between 1915-1923. It is unspeakable that one and a half million Armenians lost their lives in an effort to erase them from their homeland. Passage of this resolution would be a positive step for the region,” said Allegretti, prior to the Committee consideration of the Armenian Genocide Resolution on March 4th, which passed by a vote of 23 to 22.
“There is no doubt that reconciliation talks between Armenia and Turkey cannot continue in a meaningful way until all parties recognize what happened, and that is why I urge Congressman McMahon to reconsider his position, take a more expansive view of the global implications and do the right thing by supporting this resolution,” said Grimm in a recently issued statement to the ANCA.
In remarks before the House Foreign Affairs Committee, Rep. McMahon used euphemistic language to avoid proper characterization of the Ottoman Turkish goverment's murder of 1.5 million Armenians from 1915-1923. He went on to cite support for the Turkey-Armenia Protocols - an agreement widely seen as the Turkish Government's latest attempt to derail international recognition of the Armenian Genocide. U.S. Department of Justice Foreign Agent Registration records reveal that Turkey's lobbyists in Washington have contacted Rep. McMahon's office over a dozen times of the past year to secure his support for the initiatives. The March 27th fundraising reception was the latest in Turkish-American efforts to support his re-election bid.
#####
--Garo ManjikianArmenian National Committee of AmericaEastern Region Executive Director122 W. 27th St. 12th FloorNew York, NY 10001Tel: (917) 428-1918Email: garo@anca.org--========================Cyprus Action Network of America (CANA)2578 Broadway #132New York, NY 10025New York: Tel. 917-699-9935Email: cana@cyprusactionnetwork.orgwww.cyprusactionnetwork.org======================== The Cyprus Action Network of America (CANA) is a grass-roots, not-for-profit movement created to support genuine self-determination and human rights for the people of Cyprus.
To be added to CANA's Action Alert e-mail distribution list, or to introduce CANA to a friend or colleague, please forward the pertinent name and e-mail address, with the subject heading "Add e-mail to CANA distribution list", to cana@cyprusactionnetwork.org
You are encouraged to forward this action alert to five or more individuals who may have an interest in our e-distributions or in CANA’s mission.
You may post any CANA article, press release or action alert on the internet as long as you credit CANA and the author(s).

Γενοκτονία

Τα «30 αργύρια» του Michael McMahonΓια άμεση κυκλοφορία: 30 Μάρτιος, 2010

Ο επιτήδειος Αμερικανός Γερουσιαστής Michael McMahon (περιοχής Νέας Υόρκης) ο οποίος στις 4 Μαρτίου 2010 ενσυνείδητα ΚΑΤΑΨΗΦΙΣΕ την αναγνώριση της Αρμενικής Γενοκτονίας από τους Οθωμανούς Τούρκους, στις 27 Μαρτίου (τρείς εβδομάδες αργότερα) τιμήθηκε για τον «ανδρισμό» του από τους «γενοκτόνους» και εισέπραξε τα «30 αργύρια» - οικονομικής ενίσχυσης για την πολιτική του εκστρατεία.
Το γεύμα για την οικονομική ενίσχυση του εν λόγω γερουσιαστή έλαβε χώρα στο εστιατόριο “Ali Baba Terrace” και μεταξύ των 25 που παρευρέθηκαν περιλαμβανόταν και ένας αριθμός Τούρκων, μελών της διπλωματικής υπηρεσίας της Τουρκίας. ΄Ομως, όπως πληροφορούμαστε ο αριθμός όσων διαμαρτύρονταν για την συμπεριφορά του Michael McMahon υπέρ των Τούρκων, έξω από το εστιατόριο ήταν διπλάσιος. Οι διαδηλωτές διάνεμαν χιλιάδες φυλλάδια ενημερώνοντας τους ψηφοφόρους για τον τρόπο που ψήφισε ο εν λόγω γερουσιαστής.
«Το σύντομο διάστημα μεταξύ της ψηφοφορίας και του γεύματος δεν αφήνει αμφιβολία ότι ο Γερουσιαστής McMahon εισπράττει για το ψήφο του εναντίον της αναγνώρισης της Αρμενικής Γενοκτονίας. Οι Γερουσιαστές δεν πρέπει να αμείβονται για την συνεργασία τους στην άρνηση της γενοκτονίας ή για την υποστήριξή τους προς την τουρκική επιθετική πολιτική εις βάρος των μειονοτήτων», δήλωσε ο Αρμένιος Paul Saryian, δραστήριο μέλος της Εθνικής Επιτροπής Αρμενίων Αμερικής.
« Η αδράνεια του McMahon για την 36χρονη τουρκική παράνομη κατοχή της μισής Κύπρου και η σιωπή του έναντι της καταπίεσης που εξασκεί η Τουρκία εις βάρος της Χριστιανικής κοινότητας εξόργισε τους Έλληνες και Ελληνοκύπριους. « Είμαστε πεπεισμένοι ότι αν τιμωρούσαν την Τουρκία για τις αγριότητες που διέπραξε εναντίον των Αρμενίων, η εισβολή της Κύπρου και τα εγκλήματα που διέπραξε εναντίον των Ελληνοκυπρίων δεν θα μπορούσαν να λάβουν χώρα», δήλωσε ο Νικόλας Τανέρης, ιδρυτής και εκπρόσωπος Τύπου της Cyprus Action Network of America (CANA). Και συμπλήρωσε πως « με τον ψήφο του στις 4 Μαρτίου υπέρ των Τούρκων και των εισφορών που παίρνει από την τουρκική κοινότητα, ο McMahon γίνεται τώρα συνεργός στα εγκλήματα αυτά εναντίον της ανθρωπότητας».
Οι υποψήφιοι Ρεπουπλικανοί (για θέση στο Κογκρέσσο) Michael Allegretti και Michael Grimm τους οποίους θα έχει αντίπαλους στις εκλογές του Νοεμβρίου ο McMahon, δήλωσαν υποστήριξη για την αναγνώριση της Αρμενικής Γενοκτονίας. « Καλώ τα μέλη Εξωτερικών Υποθέσεων να σταθούν και να αναγνωρίσουν την γενοκτονία, που έλαβε χώρα μεταξύ των χρόνων 1915-1923. Είναι αδιανόητο ενάμιση εκατομμύριο Αρμένιοι να χάθηκαν σε μια προσπάθεια να τους εξοντώσουν από τη γή των πατέρων τους. Η ψήφιση υπέρ της αναγνώρισης θα είναι ένα θετικό βήμα για την περιοχή», δήλωσε ο Allegretti, λίγο πριν το Ψήφισμα της 4ης Μαρτίου 2010 όταν και ΨΗΦΙΣΤΗΚΕ η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ με 23 ψήφους υπέρ και 22 εναντίον.
Ο Michael McMahon απέφυγε να χαρακτηρίσει τις αγριότητας των Οθωμανών Τούρκων κατά την συζήτηση στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων σε μια προσπάθεια να ικανοποιήσει τους Τούρκους. Σύμφωνα με τα καταγραμμένα στοιχεία στο Αμερικανικό Τμήμα Δικαιοσύνης αποκαλύπτεται ότι εκπρόσωποι της Τουρκίας (lobbyists) επικοινώνησαν με το γραφείο του Γερουσιαστή McMahon πέραν των δώδεκα περιπτώσεων για να εξασφαλίσουν την υποστήριξή του προς τα τουρκικά συμφέροντα. Η συγκέντρωση της 27της Μαρτίου για οικονομική ενίσχυση της πολιτικής του εκστρατείας ήταν η τελευταία από τις τουρκο-αμερικανικές προσπάθειες εις υποστήριξη της επανεκλογής του.
Διανύουμε την Μεγάλη και Αγία Εβδομάδων των Παθών του Κυρίου. Και σίγουρα η πράξη του Michael McMahon φέρνει στο νου την προδοσία του Κυρίου από τον μαθητή του Ιούδα ο οποίος για 30 αργύρια τον πρόδωσε...
Παρακαλώ παρακολουθείστε το βίντεο στην διεύθυνση : http://www.youtube.com/watch?v=MOSA6ZORjJ0
Φανούλα ΑργυρούΛονδίνο30।3।2010####


========================Cyprus Action Network of America (CANA)2578 Broadway #132New York, NY 10025New York: Tel. 917-699-9935Email: cana@cyprusactionnetwork.orgwww.cyprusactionnetwork.org========================
Το Κυπριακό Δίκτυο Δράσης τής Αμερικής (CANA) είναι κίνημα βγαλμένο από τη βάση, μη κερδοσκοπικό, που υποστηρίζει τη γνήσια αυτοδιάθεση και τα ανθρώπινα δικαιώματα για τον λαό τής Κύπρου.
Για να προστεθείτε στη ηλ. Ταχυδρομική λίστα της επαγρύπνησης δράσης της CANA, ή για να συστήσετε την CANA σε έναν φίλο ή έναν συνάδελφο, παρακαλώ διαβιβάστε το σχετικό όνομα και τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, με τον τίτλο “προσθέστε το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στην λίστα διανομής της CANA”, στο cana@cyprusactionnetwork.org
Ενθαρρύνεστε να διαβιβάσετε αυτήν την επαγρύπνησης δράσης σε πέντε ή περισσότερα άτομα που μπορει να έχουν ενδιαφέρον για τις ηλεκτρονικές διανομές μας ή για την αποστολή της CANA.
Μπορείτε να αναρτήσετε οποιαδήποτε άρθρο της CANA, δελτίο τύπου ή επαγρύπνησης δράσης στο διαδίκτυο εφ’ όσον πιστώνετε την CANA και το συντάκτη (ες).

Η συμβολή των Ελλήνων του Πόντου στην Επανάσταση του 1821

Φάνης Μαλκίδης

Η συμβολή των Ελλήνων του Πόντου στην Επανάσταση του 1821

Μέρος της ομιλίας στην εκδήλωση που οργάνωσε η Εύξεινος Λέσχη Άργους- Ορεστικού Καστοριάς με αφορμή την επέτειο της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας.


Η συμβολή των Ελλήνων του Πόντου στην Επανάσταση του 1821 και την απελευθέρωση της πατρίδας μας, αποτελεί, ίσως, ένα από τα πιο αποσιωπημένα κομμάτια της νεότερης ιστορίας μας.
Εντούτοις η πραγματική διάσταση της καθοριστικής και πρωταγωνιστικής συμβολής των Ελλήνων που έδρασαν στη Ρωσία και οι περισσότεροι ήταν Ποντιακής καταγωγής, και χρηματοδότησαν, οργάνωσαν και πολέμησαν για την ελευθερία, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.
Αρχικά, ο Ηλίας Κανδήλης, ιδρυτής του Φροντιστηρίου της
Χερσώνας στη νότια Ρωσία, ο οποίος αφήνει στον Αλέξανδρο Υψηλάντη 5.000 ρούβλια, για τους
σκοπούς της Φιλικής Εταιρείας, ο Ιάκωβος Γρηγοράντης, γενικός «αρχιμεταλλουργός» των μεταλλείων
της Αργυρούπολης, καθώς και η μεγάλη ποντιακή οικογένεια των Μουρούζηδων είναι λίγα μόνο από τα παραδείγματα των Ποντίων, που ενίσχυσαν με διάφορους τρόπους τον αγώνα.
Το 1814 όταν ιδρύεται η Φιλική Εταιρεία, στην Οδησσό, η πόλη κατοικείται από 4000 Έλληνες, εκ των οποίων το 80% είναι Πόντιοι. Μεταξύ των μυημένων, φαίνεται να συμπεριλαμβάνονταν και κρυπτοχριστιανοί, ενώ σημαντική εκπρόσωπος της Ποντιακής συμμετοχής υπήρξε η οικογένεια των Yψηλαντών, η οποία θυσίασε θέσεις, πλούτο, καριέρα για να μπει μπροστά στον αγώνα Ελευθερίας.
Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης μαζί με τα αδέλφια του πολεμά στο Δραγατσάνι. Προδομένος από εχθρούς και φίλους, φυλακίζεται και πεθαίνει λησμονημένος στη Βιέννη το 1828. Η συμβολή όμως του αρχηγού της Επανάστασης είναι αναμφισβήτητη. Και αυτό οφείλουμε να πράττουμε από εδώ και πέρα αναδεικνύοντας συνεχώς την δράση του Αλέξανδρου Υψηλάντη.
Ο αδελφός του Δημήτριος συνεχίζει την πατριωτική παράδοση της οικογένειας. Μη λησμονούμε ότι ο παππούς τους Αλέξανδρος Υψηλάντης, καρατομήθηκε από τους Οθωμανούς, όντας ηγεμόνας στη Μολδοβλαχία.
Ο Δημήτριος Υψηλάντης με την έναρξη της επανάστασης ανέλαβε να αντιπροσωπεύσει τον αδερφό του, Αλέξανδρο Υψηλάντη, ως πληρεξούσιος του Γενικού επιτρόπου Αρχής στο Μωριά. Στις 20 Ιουνίου του 1821 ανέλαβε την αρχιστρατηγία των επαναστατών και προσπάθησε να οργανώσει τακτικό στρατό. Η προσπάθεια του όμως να περιορίσει την ισχύ των κοτζαμπάσηδων είχε σαν αποτέλεσμα την εκδίωξη του. Ο λαός απαίτησε την αποκατάσταση του και ύστερα από προσπάθειες του Κολοκοτρώνη επανήλθε. Κατά τη διάρκεια του Αγώνα έλαβε μέρος στην πολιορκία του Ναυπλίου και του Άργους, στην εκστρατεία εναντίον της Αθήνας, στη μάχη των Δερβενακίων, στη μάχη στους Μύλους μαζί με το Μακρυγιάννη και στην μάχη στη Πέτρα, η οποία ήταν η τελευταία της Επανάστασης. Ένας Πόντιος, ο Αλέξανδρος Υψηλάντης άρχισε την Επανάσταση και ένας άλλος Πόντιος, ο αδελφός Δημήτριος την τελείωσε. Για να τιμηθεί ο Υψηλάντης, το φιλλεληνικό κίνημα τις ΗΠΑ, έδωσε το 1826 το όνομά του σε μία πόλη στο Μίσιγκαν.
Η γνώση της συμβολής των Ποντίων στην ελληνική επανάσταση αποτελεί ένα χρέος το οποίο πρέπει να υλοποιηθεί μέσα από την εκπαίδευση, τα σωματεία, τους φορείς. Είναι ένα χρέος προς τους Έλληνες της Ανατολής, το οποίο πρέπει να περάσει και σε άλλες, πρόσφατες συνιστώσες της ιστορίας τους, όπως είναι η Γενοκτονία. Για αυτήν που πρέπει να αγωνιστούν όλοι μέχρι την αναγνώριση από το θύτη και τελική δικαίωση.

Η Επανάσταση του 1821

ΛΟΓΟΣ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ, **του ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕΛΕΤΙΟΥ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑΣ του 1821. ** **(

**Εκφωνήθηκε στην Πλατεία Ηρώων της Πόλης, στον επίσημο εορτασμό της25**ης** Μαρτίου του 1821)*

<<Ελληνίδες, Έλληνες,Ασπροπυργιώτισσες κι Ασπροπυργιώτες,

Βρισκόμαστε σήμερα εδώ, σε τούτη την Πλατεία, που αφιερώσαμε στους ήρωεςτουΕλληνισμού, για να τιμήσουμε τη μνήμη, να παραδειγματιστούμε από τη θυσία,όλων εκείνων των προγόνων μας, που αγωνίστηκαν για να ελευθερωθεί, τούτοςοΤόπος, από ζυγό δουλείας, που διήρκεσε τέσσερις αιώνες!Εκατόν ογδόντα εννιά χρόνια, από εκείνη την Άνοιξη, του 1821, στέκομαιαπέναντί σας, με γνώμονα τα λόγια του εθνικού μας ποιητή: *<<Το έθνος,πρέπεινα μάθει, να θεωρεί εθνικό, ό,τι είναι αληθινό>>!*Κι έχουμε υποχρέωση, αφού η κατεστημένη Πολιτεία, αφού η πνευματική μαςηγεσία, κρατούν αποστάσεις απ΄ την αλήθεια, που ελευθερώνει, να τηνψηλαφίσουμε μόνοι μας!Για να μας χρησιμεύσει, ως οδηγός, ως άσβεστος φάρος, στην τρικυμία πουζούμε.

Ως φάρμακο, για να αντιμετωπίσουμε την εθνική κατάθλιψη, που μαςκατέλαβε, όλους τους Έλληνες!*Έλληνες του Ασπρόπυργου,*Πήρα την απόφαση, να σταθώ -σήμερα- μπροστά σας, όχι για να επαναλάβω,κάποια γνωστά λόγια, για το θαύμα του 1821!Αλλά, για να σας προτρέψω, με απαρχή, τούτες τις κρίσιμες ώρες, πουδιέρχεται η Πατρίδα μας, να ξεκινήσουμε μια σταυροφορία, ναπροετοιμάσουμε,*να εργαστούμε για την Έγερση, που έχει ανάγκη η Ελλάδα!*

Γιατί είναι η ώρα, ο Τόπος μας, να εξορίσει διαπαντός, από τη συλλογικήμαςμνήμη, απ΄ τη δημόσια ζωή, τις μισές αλήθειες, που είναι χειρότερες, καιαπότα μεγαλύτερα ψεύδη! Πρωτίστως, έχουμε υποχρέωση, να απαιτήσουμε και ναεπιβάλλουμε, τον πλήρη, τον απόλυτο σεβασμό, σε όλους εκείνους, τουςαληθινούς ήρωες, που έταξαν την ψυχή τους,στα ιδανικά της Πατρίδας και της Λευτεριάς, για να μην ζούμε -σήμερα-εμείς,υπόδουλοι στους Τούρκους!

Ας αναλογιστούμε, λοιπόν: Πώς έφτασαν, οι πρόγονοί μας, στον ξεσηκωμό του1821; Ποιές ήταν οι αφετηρίες τους; Για ποιά πράγματα αγωνίστηκαν; και τίκέρδισαν; Ποιοί υπονόμευσαν, και πώς, όσα κατέκτησαν με αίμα και θυσίες;Είχαν,εθνική συνείδηση; Ή μήπως την απέκτησαν εκ των υστέρων, κατασκευασμένη σε<<εργαστήρια Ιστορίας>>, όπως προπαγανδίζουν κάποιοι, που πληρώνονται απότονιδρώτα,από το αίμα του ελληνικού Λαού;

Απαντά, στα ερωτήματα αυτά, ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, από το Ιάσιο, στις 24Φεβρουαρίου του 1821, με τούτα τα λόγια:*<<...Ας καλέσουμε, ανδρείοι και μεγαλόψυχοι Έλληνες, την ελευθερία, στηγη τηςΕλλάδος! Ας πολεμήσουμε, στους τάφους των πατέρων μας, οι οποίοι, για ναμαςαφήσουν ελευθέρους, πολέμησαν και πέθαναν εκεί. ...Το αίμα των τυράννων,δενείναι δεκτό, στη σκιά του Θηβαίου Επαμεινώνδα, του Αθηναίου Θρασύβουλου...Σταόπλα, λοιπόν, η Πατρίδα, μας προσκαλεί!>>*Ας αναρωτηθούμε, λοιπόν, πού βρίσκουν το θράσος, όλοι αυτοί πουαγωνίζονταινα μας πείσουν, πως γίναμε εκ των υστέρων Έλληνες; Κι αφού υπηρετούναλλότριους στόχους, εμείς, γιατί τους ανεχόμαστε;

Γιατί τους επιτρέπουμε,ναπροσπαθούν, να διδάξουν στα παιδιά μας <<ανάπηρη ιστορία>>;Γιατί αφήνουμε αναπάντητες, τις προκλήσεις κάποιων, που επιχειρούν νακαπηλευτούν ήρωες του 1821; Να τους παρουσιάζουν, ως μη Έλληνες, ωςπολέμαρχους άλλων Εθνών;Στις 28 Ιουνίου, του 1821, *ο Μάρκος Μπότσαρης κι ο Κίτσος Τζαβέλας*, σεπροκήρυξη τους, προς τους κατοίκους της Πάργας, διακηρύσσουν:*<<Είμεθα Έλληνες, πιστοί στον όρκο μας, σταθεροί στην απόφαση μας, και μετοΣταυρό μπροστά, και τα όπλα στα χέρια, προτιμάμε να κατεβούμε στουςτάφους,χριστιανοί και ελεύθεροι, παρά να ζήσουμε σκλάβοι, χωρίς θρησκεία, χωρίςπατρίδα, χωρίς τιμή>>!*Πώς τολμούν, λοιπόν, όχι μόνο ξένοι προπαγανδιστές, αλλά και κάποιοιελληνόφωνοι, δήθεν επιστήμονες, να αμφισβητούν την ελληνικότητα, τωνσυγκεκριμένων, και άλλων πολλών καπεταναίων, που ήταν *Αρβανίτες*, σαν κιεμάς, τους ιδρυτές αυτής της Πόλης;Πώς τολμά, το Στέϊτ Ντιπάρτμεντ, να συνεχίζει το ίδιο, μονότονο,προκλητικότροπάριο, περί Εθνικής Μειονότητας Αρβανιτών στην Ελλάδα; Πού βασίζεται οδιαρκής πόλεμος, σε βάρος της χώρας μας;Συμπατριώτισσες και Συμπατριώτες,περιμένουμε χρόνια, από τους ταγούς μας, πολιτικούς και πνευματικούς,κοντάδύο αιώνες, να μιλήσουν τη γλώσσα της αλήθειας, να δώσουν, σ' αυτό το Λαό,τη δυνατότητα να αντιληφθεί, σε τί οφείλονται τα δεινά κι οι εθνικέςκαταστροφές, που βιώνει αυτός ο Τόπος.Για να σηκωθούμε, επιτέλους!


Να δικαιώσουμε, τους πόθους και τα οράματάμας!Άκρα του Τάφου σιωπή!Ε, λοιπόν, 189 χρόνια μετά, την ώρα που κορυφώνεται η αγωνία μας, για τομέλλον της Ελλάδας, υπερχρεωμένης και περίγελο όλης της οικουμένης, αςγίνουμε εμείς οι σταυροφόροι της αλήθειας!Ας πούμε, ας αντιληφθούμε επιτέλους, ότι όσα διέσωσαν οι προγονοί μας, επίτέσσερις αιώνες, όσα θυσίασαν, οι Έλληνες Επαναστάτες, με απαρχή τηνάνοιξητου 1821, υποθηκεύτηκαν στο βωμό των δανειστών μας! Δύο δάνεια, του 1824καιτου 1825, ύψους δύο εκατομμυρίων, οκτακοσίων χιλιάδων λιρών, ήταν αυτά πουυποκίνησαν την εμφύλια διαμάχη, αυτή, που έθεσε σε κίνδυνο, την έκβαση τηςΕπανάστασης του 1821.<<Όταν μιλάει ο χρυσός, τα πάντα είναι άχρηστα>>, έλεγε ο Γκούρας, που απόθαρραλέος καπετάνιος, έγινε συνώνυμος της ψυχικής φθοράς που προκλήθηκε,μετα αργύρια των δανείων.<<Νόμος και ισχύς οι λίρες των δανείων>>!

Μ΄ αυτές εξαγοράζονταν οιπάντες! Μ΄αυτές, οι δανειστές μας, διέφθειραν διαχρονικά, τον κοινοβουλευτισμό καιτηδιοίκηση! Και το 1825, κηρύχτηκε η πρώτη πτώχευση!Όταν ανέλαβε η Κυβέρνηση Ζαΐμη, στο ταμείο του αγώνα, βρήκε μόνο 16γρόσια,δηλαδή, ούτε μια ακέραια λίρα! Χρωστούσαμε ήδη, 2,8 εκατομμύρια λίρες,απότις οποίες, <<στο χέρι>>, οι Επαναστάτες είχαν πάρει μόνο τις 800χιλιάδες!

Τα άλλα ήταν <<έξοδα>>, <<κρατήσεις>>, για το <<κοινωνικό έργο>> τωνΤραπεζιτών,αδελφών Ρικάρντο, από την Αγγλία, και Ρότσιλντ, από τη Γαλλία. Κι έκτοτε,ηΕλλάδα πορεύεται, με εκείνη τη θηλιά στο λαιμό του έθνους!Κρίμα στις θυσίες, των ανώνυμων και επώνυμων αγωνιστών, των άγνωστων ηρώωνκαι των γνωστών καπεταναίων! Η λευτεριά μας, κατάντησε κλοτσοσκούφι τωνδανειστών μας! Τα οράματά μας, παιχνίδι στα χέρια των διεθνών τοκογλύφων!Δεύτερη χρεωκοπία, το 1843. Τρίτη χρεωκοπία , το 1893. Το 1898, η Ελλάδα,υπό διεθνή οικονομικό έλεγχο.

Από το 1824, ως σήμερα, πορευτήκαμε, με πάνω από 100, εξωτερικά δάνειακάθεμορφής. Με ληστρική φορολογία στα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα! Έρμαιο τωνδανειστών μας, που έγιναν οι κρυφοί, και καμιά φορά, οι φανεροίεξουσιαστές,αυτού του Τόπου, την ώρα που όλοι εμείς παριστάναμε, πως διαφεντεύουμε τηνΠατρίδα μας!*Σε ποια βαθμίδα της Εκπαίδευσης, τα διδάσκονται αυτά οι νέοι μας; Σε ποιασυζήτηση, στα Μέσα Ενημέρωσης ή στο Ναό της Δημοκρατίας μας, αναλύθηκεποτέ,αυτή, η γάγγραινα του έθνους μας;** **Σε ποια επέτειο, οι ταγοί μας, μας μίλησαν ξεκάθαρα, για τους λόγους πουδιαιωνίζουν την ξενοδουλεία και την εξάρτηση; Πότε ξεκίνησε, μια σοβαρήπροσπάθεια, να βγούμε από το βούρκο;*

Ελληνίδες και Έλληνες,Ασπροπυργιώτισσες και Ασπροπυργιώτες,

Αν δεν βάλουμε τέλος, στο φαύλο κύκλο, των θυσιών χωρίς ελπίδα, δεδικαιούμαστε να παριστάνουμε, πως τιμούμε την εξέγερση του 1821. Αυτή, θαπαραμείνει αιώνιο σύμβολο, το οποίο θα διδάσκει, στους λαούς όλου τουκόσμου, τη δύναμη που κρύβει μέσα του ο Έλληνας, αλλά και την εγκληματικήμαεστρία, με την οποία, το διεθνές τραπεζικό κεφάλαιο, μας κρατά, φόρουκαιαίματος υποτελείς, για 189 Χρόνια!Αν θέλουμε, λοιπόν, να λέμε, πως τιμούμε τους ήρωες, που δεν προσκύνησαντονΤούρκο κατακτητή, για πάνω από τέσσερις αιώνες, έχουμε υποχρέωση νααντιληφθούμε, στις πραγματικές τους διαστάσεις, και το 1821, αλλά και όσαακολούθησαν!Σήμερα, που πολλαπλασιάζονται οι φόβοι μας για το μέλλον, επιβάλλεται ναπούμε τα πράγματα με το όνομά τους! Να προχωρήσουμε ενωμένοι, με σχέδιοκαιόραμα!Τιμή στο 1821, σημαίνει πρώτα από όλα, *απόφαση να εγερθούμε!* Νααποθέσουμε, στο κατώφλι των δύσκολων χρόνων, που έρχονται, όλα ταελαττώματα, που μας βοήθησαν να αποκτήσουμε!*Να εγερθούμε, όποιο κι αν είναι το κόστος!*

Να αντιμετωπίσουμε τηνοικονομική τρομοκρατία, που χτυπά την Ελλάδα και τους Έλληνες, που είναιχειρότερη κι από τη δεσποτεία του Σουλτάνου!Η τιμή στου Ήρωες του 1821, επιβάλλει να πούμε *<<ΟΧΙ>>!* στην πτώχευσητουΛαού μας! <<*Όχι>>!* στην εξαθλίωση, των πολλών νεόπτωχων, και στηνπροκλητικήκαλοπέραση των νεόπλουτων!Τιμή στους Ήρωες, της εξέγερσης του ΄21, σημαίνει επιτέλους, *ναδιαφεντέψουμε τον Τόπο μας!* Αλλά, για να εγερθούμε, θα πρέπει πρώτα, νααπαιτήσουμε, να γίνουν ευρύτατα γνωστά, συνείδηση όλων, όσα μας κρατούνστοχείλος του γκρεμού!

Για να μας παραδειγματίσουν όλους, και κυρίως , ταπαιδιά μας!Για να συμβεί όμως κάτι τέτοιο, θα πρέπει να εξοστρακίσουμε τουςτοποτηρητές, τους εγγυητές των συμφερόντων, αυτών που ρουφούν, κάθε ικμάδατης Ελλάδας, και το αίμα του Ελληνικού Λαού! Αυτούς, που καλλιεργούν τηνπνευματική σύγχυση, που μας αποκόπτουν μεθοδικά από τις ρίζες μας, τουςεθνομηδενιστές, τους υπαλλήλους της <<νέας τάξης>>!

Αδέλφια Ασπροπυργιώτες,Έλληνες και Ελληνίδες,Τούτη, τη μέρα της εθνεγερσίας, ας είναι η απαρχή, για να πάψουμε νααναλωνόμαστε, σε ζήτω και γεια μας! Αν τιμούμε, αυτούς που προετοίμασαντονΕθνικό ξεσηκωμό, έχουμε υποχρέωση, *να απαιτήσουμε μιαν άλλη Παιδεία!* Ναχτίσουμε μιαν άλλη Πολιτεία! Με θεμέλιο την αλήθεια, την ιστορική καιπολιτιστική μας κληρονομιά! Να προασπισθούμε τις λαϊκές κατακτήσεις! Ναυποχρεώσουμε, σε αναλογική συμμετοχή στις θυσίες, όλους αυτούς πουθησαύρισαν, σε βάρος του απλού, του εργαζόμενου Έλληνα, ξεπουλώντας τηνψυχήτους στο διάβολο, κι υπονομεύοντας την υπόσταση της Χώρας μας !

Τιμή στο ορόσημο 1821, σημαίνει επίσης: Να αποδοκιμάσουμε, κάθε σχέδιοεξόντωσης του κοινοτισμού μας, κάθε προσπάθεια υπονόμευσης της τοπικήςΔημοκρατίας, κάθε προσπάθεια μετατροπής της, σε κακέκτυπο του σκληρού, τουαπάνθρωπου και απόμακρου κράτους μας! Να πολεμήσουμε, κάθε ψεύτικο άλλοθι,που επιχειρεί να δικαιολογήσει, να ρίξει αλλού τις ευθύνες, για το θάνατοτης διοικητικής λειτουργίας της χώρας!Να σταθούμε, μαχητικά, με αποφασιστικότητα και ορμή,απέναντι στους αποδομητές της Δημοκρατίας και της Κοινωνίας μας! *Στους<<πλασιέ της υποτέλειας>>!* Τους διαμορφωτές της παρακμής αυτού του τόπου,τους βιαστές της ψυχής του Λαού μας!

Χρόνια μας ποτίζουν δηλητήριο! Χρόνια εργάζονται, από το χώρο τηςΠαιδείας,για να μην υπάρξει περίπτωση έγερσης, δικής μας ή των παιδιών μας! 189χρόνια, ας αναλογιστούμε πού μας κατάντησαν, αυτοί που μας οδηγούν, κιεμείςπου τους χειροκροτούμε: Οι κόποι κι οι θυσίες του Λαού μας, όχι μόνο δενπιάνουν τόπο, αλλά *κάθε μέρα που περνά, οι οφειλές της Πατρίδας μας,γιγαντώνονται!*

Αν πράγματι, λοιπόν, τα ινδάλματα μας είναι, ο Κολοκοτρώνης, οΚαραϊσκάκης,ο Ανδρούτσος, ο Τζαβέλας, ο δικός μας, ο Καπεταν-Μελέτης Βασιλείου, οΜακρυγιάννης, ο Μπότσαρης, ας κάνουμε πράξη τις επιταγές τους! Αςδιδαχτούμε, και από τα κατορθώματά τους, αλλά και από τα λάθη τους!Την ώρα που οι δανειστές μας, μαζί με κάποιους ελληνώνυμους συνεργάτεςτους,οραματίζονται την αναβίωση της οθωμανικής αυτοκρατορίας, με την Ελλάδα,φόρου υποτελή και επαρχία της, την ώρα που ουδείς ταράζεται, ούτε στη θέατων τουρκικών πολεμικών πλοίων, που εδώ και πολλούς μήνες, έφτασαν να<<κόβουν βόλτες>> έξω από το Σούνιο, εμείς, έχουμε υποχρέωση, να θυμηθούμετο<<Γέρο του Μωριά>>, και να βροντοφωνάξουμε, να κάνουμε πράξη, το: *<<φωτιάκαιτσεκούρι, στους προσκυνημένους>>!

*Μακάρι, αδέλφια Συμπατριώτες, να βρούμε τη δύναμη, μέσα από το διάλογο μετους Ήρωές μας, κι από σήμερα, να επαναλαμβάνουμε διαρκώς, να κάνουμεπράξητους στίχους του μεγάλου μας ποιητή, του Γιάννη Ρίτσου, δείχνοντας τοστήθοςμας: *<<Σε τούτα εδώ, τα μάρμαρα, κακιά σκουριά δεν πιάνει! Μηδέ αλυσίδαστουΡωμιού και στ΄ αγεριού το πόδι>>!*Το χρωστάμε στο γένος μας, στους αγωνιστές της Τουρκοκρατίας, στουςΛευτερωτές μας, του ΄21, σε όλους όσους έπεσαν μαχόμενοι, στους αγώνες τηςΠατρίδας, και κυρίως, το χρωστάμε στα παιδιά μας!*Εμπρός, λοιπόν, Συμπατριώτες, ασυμβίβαστα, συνειδητά, με πάθος, **εμπρός,για της γενιάς μας το* *΄21!>>*