του Λάζαρου Μαύρου
ΕΝΑ ασφαλές κριτήριο για την ορθότητα και την αποτελεσματικότητα της μιας ή της άλλης πολιτικής που επιλέγει να ακολουθήσει η Πολιτεία, στις εκάστοτε διαφοροποιούμενες συνθήκες, είναι βεβαίως και ο βαθμός που η κάθε πολιτική, υλοποιούμενη, διαφυλάσσει, αυξάνει και ενδυναμώνει τους εσωτερικούς και εξωτερικούς Συντελεστές Ισχύος του κράτους. Τους παράγοντες – που παράγουν και, άρα, αποτελούν τους παραγωγούς – της Εθνικής Ισχύος.
– Δεν υπάρχουν στην πολιτική, θαλάμοι χημείας με δοκιμαστικούς σωλήνες, ούτε και εργαστήρια με πειραματόζωα, ούτως ώστε να εξαγάγει η επιστήμη τεκμηριωμένα «ορθόμετρα πολιτικής».
– Έχουμε ωστόσο το μέγιστο εργαστήρι: Την Ιστορία. Εκείνην ειδικά την επιστήμη που θεμελίωσε, με τους διά μέσου των αιώνων αδιάψευστης ορθότητας κανόνες του, ο Θουκυδίδης μας.
– Βάσει των οποίων εντοπίζονται, με αυστηρή αντικειμενικότητα, όλα σχεδόν τα στοιχεία – εξαιρουμένων τών από τυχαίες συμπτώσεις συμβαινόντων – που προσφέρονται ως ασφαλέστερα κριτήρια ορθών ή λανθασμένων επιλογών πολιτικής.
– Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, διά μέσου ιδίως και των παθημάτων – μαθημάτων που προσφέρει η παγκόσμια Ιστορία, αυτά τα στοιχεία είναι εντοπίσιμα, ορατά, αναγνωρίσιμα και μετρήσιμα, ώστε να καθίσταται σαφέστερο προς τα πού οδηγεί η εκάστοτε πολιτική επιλογή κάθε κράτους.
ΚΑΙ, ασφαλώς, για εμάς εδώ, ζωτικής σημασίας είναι οι Συντελεστές Ισχύος αμφοτέρων των κρατών μας, Ελλάδος και Κύπρου:
(α) Το εύρυθμα ακμάζον δημοκρατικό πολίτευμα, η οικονομική ευμάρεια, η κοινωνική συνοχή, η εθνική ενότητα, η εκρίζωση της προγονικής κατάρας των εμφυλίων παθών και των εθνικών διχασμών, το αντιστασιακό – αγωνιστικό εθνικό φρόνημα. Με πρώτιστη διαρκή φροντίδα την αποτελεσματική ισχύ των Ενόπλων μας Δυνάμεων. Και:
(β) Με στρατηγική νοοτροπία και σχεδιασμό, η επιδεξιότερη πολιτική βούληση έγκαιρης επωφελέστερης ανάπτυξης της εξωτερικής πολιτικής: Των εκάστοτε αποδοτικότερων διακρατικών σχέσεων, συνεργασιών και συμμαχιών. Προς διαφύλαξη της ισχύος των Αξιών του Διεθνούς Δικαίου σε άρρηκτο συνδυασμό με την αξία της Ισχύος, με πρωταρχικό πάντοτε το εθνικό συμφέρον του Ελληνισμού.
ΟΛ’ ΑΥΤΑ ταυτόχρονα, ισοσθενώς εξίσου φροντιζόμενα, όλως ιδιαιτέρως κατεπείγοντα και πρεπούμενα στις άκρως επικίνδυνες συνθήκες των ημερών μας, τις οποίες διέρχεται η ανθρωπότητα και η γεωγραφική μας γειτονιά, «τοιούτων και παραπλησίων» που μοιάζουν με προεόρτια παγκόσμιου πολέμου. Όπου, όσα διακυβεύονται, εγκυμονούν, έμμεσα και άμεσα, σημαντικές επιπτώσεις για τα εθνικά συμφέροντα Ελλάδος και Κύπρου, εξαιτίας, πρώτα και κυριότερα, της συνεχιζόμενης για 52ο έτος τουρκικής στρατιωτικής κατοχής των βόρειων εδαφών της Κύπρου και της άκαμπτης τουρκικής απειλής εναντίον του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου.
ΚΡΙΤΗΡΙΟ, συνεπώς, της ορθότητας ή μη, της πολιτικής που επιλέγουν σε κάθε τρέχον ή εμφανιζόμενο ζήτημα, οι κυβερνήσεις Αθηνών και Λευκωσίας, είναι, μέσα στην πολυπλοκότητα της ρέουσας ανακατάταξης των συσχετισμών, η εκάστοτε βέλτιστη αξιοποίηση των ευκαιριών προς ενδυνάμωση των παραγόντων – παραγωγών πειστικότερης Αποτρεπτικής Ισχύος έναντι της τουρκικής απειλής. Και Αποτελεσματικότερης Ισχύος για την απελευθέρωση των σκλαβωμένων από τον τουρκικό Αττίλα εδαφών της Κύπρου.
ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ εν Ελλάδι και εν Κύπρω να βρισκόμαστε μονίμως σε καταστάσεις… προεκλογικής περιόδου. Κατ’ ακρίβειαν το «βρισκόμαστε μονίμως» δεν αναφέρεται στον λαό γενικά, αλλά ειδικά στις εκεί κι εδώ κομματικές ηγεσίες και στους οιστηλατούμενους από εξουσιομανία φιλόδοξους επαγγελματίες της πολιτικής. Των οποίων οι δραστηριότητες ορίζουν προφανώς και την «ημερησία διάταξη» των παραδοσιακών μέσων ενημέρωσης που τελούν, όλο και περισσότερο, υπό την πίεση και τον επηρεασμό των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Συντελεσθείσας ήδη της «επαναστατικής» πλέον εισόδου του κάθε πολίτη προσωπικά – επωνύμως ή ψευδωνύμως – στην έκφραση και διάδοση δημόσιου λόγου.
– Γεγονός που όλο και ραγδαιότερα αλλάζει, διαφοροποιεί και αναπτύσσει το πολιτικό γίγνεσθαι. Προοιωνίζοντας ένα καινούργιας λειτουργίας πολιτικό σύστημα.
– Σε αυτήν τη ρευστότητα πολλοί φοβούνται «τι τέξεται η επιούσα», άλλοι προσεύχονται «αν εν κακόν τζιαί ξόρισ’ το». Υπάρχουν όμως και οι αισιόδοξοι ότι «όπως πάντα θα βρούμε τα πόδια μας» για κάτι καλύτερο.
– Και αυτό, το καλύτερο, θα προκύψει, θα παραχθεί και θα «τεχθεί» από την καλύτερη παιδεία των ανθρώπων και την ανάπτυξη όλων των παραγόντων – παραγωγών (και όχι μόνο των σχολικών) άνθισης της διά βίου παίδευσης, διαπαιδαγώγισης, αγωγής και μάθησης των πολιτών, ακόμη και διά μέσου τού «αχταρμά» του διαδικτύου.
– Διότι, για «να βρούμε τα πόδια μας», αναγκαστικά υπεισέρχεται το από πού ερχόμαστε, πού πατάμε και πού θα πρέπει να πάμε, άρα, ιδού και πάλιν η Ιστορία «κτῆμά τε ἐς αἰεὶ» τής ανθρωπότητας…
Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ μισού ήδη αιώνα, με ηττημένο από την Τουρκία το 1974 τον Ελληνισμό και οι παράγοντες, αφ’ ενός, της διάσωσης στα χέρια των Ελλήνων τού διεθνώς αναγνωρισμένου κράτους τής μη εκλιπούσας εισέτι Κυπριακής Δημοκρατίας και, αφ’ ετέρου, της έως σήμερα αδυναμίας απελευθέρωσης των τουρκοκρατούμενων εδαφών της, παρέχουν όλα τα στοιχεία ιστορικής γνώσης τών γεγονότων, για να κριθεί συνολικά αλλά και περιπτωσιακά, η ορθότητα ή η σφαλερότητα, η αποτελεσματικότητα ή η ματαιότητα, των εκάστοτε πολιτικών επιλογών που έκαναν οι διαδοχικές κυβερνήσεις και κομματικές ηγεσίες Αθηνών και Λευκωσίας. Όλο αυτό το «κεκτημένο» γνώσης προσφέρεται και ως εκ των παθημάτων μάθηση για τις επιλογές πολιτικής του παρόντος και του μέλλοντος: Πώς δηλαδή θα πρέπει να πολιτευθούν, στην εσωτερική και εξωτερική πολιτική οι κυβερνώντες σε Κύπρο και Ελλάδα και σε ποιό ρόλο θα ταχθούν οι αντιπολιτευόμενες εκεί και εδώ κομματικές ηγεσίες, ώστε να εξαλειφθούν τα σφάλματα και να υλοποιηθούν τα δέοντα για την αποτελεσματικότερη διαφύλαξη και επιτυχία του εθνικού συμφέροντος του Ελληνισμού στις παρούσες και προβλεπόμενες αυριανές διεθνείς συνθήκες.
ΣΤΟ ΖΥΓΙ αυστηρού ζυγίσματος των νυν συσχετισμών Ισχύος στην περιοχή και στα τρέχοντα, έχει τις δυνατότητες και τα προσόντα να παίξει ρόλο με αμφότερες τις κρατικές του υποστάσεις ο Ελληνισμός, διαφυλάσσοντας τα εθνικά του συμφέροντα και διεκδικώντας την απελευθέρωση των σκλαβωμένων από την Τουρκία εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οφείλει να βρει την δεξιοτεχνία για να το πράξει.
– Με σχεδιασμό και πρόγραμμα, με αταλάντευτη επιμονή και μαεστρία ελιγμών, αξιοποιώντας εγκαίρως και αποτελεσματικώς τις ρέουσες διεθνείς περιστάσεις.
– Έχοντας πρωτίστως απεγκλωβιστεί από τις χρόνιες ψευδαισθήσεις πολιτικής του, οι οποίες τον καθήλωσαν στις αδιέξοδες επιλογές των Ηττημένων από το 1974 Μυαλών του και στην παγίδα του «κεκτημένου των συνομιλιών» και τού «απ’ εκεί που μείναμε στο Κραν Μοντανά», των πολυχρόνιων διζωνικών υποχωρήσεων στις τουρκικές απαιτήσεις…
