Θεοφάνης Μαλκίδης
Η υπαρξιακή απειλή στον Έβρο
Στη συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό Θράκη ΝΕΤ κρούεται ο κώδωνας του κινδύνου για την έντονη δημογραφική κατάρρευση και την εγκατάλειψη της περιοχής του Έβρου.
Τα
βασικά σημεία της τοποθέτησης συνοψίζονται στα εξής:
·
Η Ψευδαίσθηση των «Μεγάλων
Έργων»: οι κυβερνητικές εξαγγελίες
για έργα υποδομής (όπως σιδηρόδρομοι, οδικά δίκτυα και το λιμάνι της
Αλεξανδρούπολης που εκκρεμεί χρόνια) δεν έχουν κανένα νόημα αν δεν υπάρχουν
άνθρωποι για να τα χρησιμοποιήσουν . Αντίθετα, στην Ανατολική Θράκη η Τουρκία
δημιουργεί συνεχώς υποδομές, βιομηχανικές ζώνες και κοινωνικές κατοικίες
·
Η Αποτυχία των Κινήτρων
Μετεγκατάστασης: Αναφέρεται ως
παράδειγμα το πρόγραμμα εφάπαξ οικονομικής βοήθειας (10.000€) για τη μετακόμιση
στον Έβρο. Παρά τις αιτήσεις που έγιναν, τελικά υλοποιήθηκαν μόλις δύο καθώς οι
αυστηροί όροι και, κυρίως, η έλλειψη βασικών υποδομών (εργασία, κατοικία)
αποτρέπουν τον κόσμο.
·
Η «Διακριτική Απόσυρση» του
Κράτους: Καταγγέλλεται το κλείσιμο
δημόσιων υπηρεσιών, τραπεζών και ταχυδρομείων σε χωριά με καθαρά οικονομικά
κριτήρια (κόστους-οφέλους), επισημαίνοντας ότι ο Έβρος είναι μια ιδιαίτερη
εθνικά περιοχή και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν ανώνυμη εταιρεία.
·
Το Νέο Κύμα Μετανάστευσης
(Brain Drain): Σε αντίθεση με τη
δεκαετία του '60 που έφευγαν εργατικά χέρια, τώρα από την περιοχή φεύγουν «τα
καλύτερα μυαλά» . Οι νέοι επιστήμονες οδηγούνται στο εξωτερικό όχι μόνο για
οικονομικούς λόγους, αλλά και για να ξεφύγουν από την τοπική αναξιοκρατία, την
οικογενειοκρατία και την ανάγκη πολιτικού «μέσου».
·
Σοκαριστικά Στοιχεία
Γεννήσεων-Θανάτων: Σημειώνει ότι σε
χωριά όπως το Ορμένιο το 2025 καταγράφηκαν 300 θάνατοι και μόλις 1 γέννηση .
Στους δήμους Ορεστιάδας, Διδυμοτείχου και Σουφλίου η αναλογία αγγίζει τη 1
γέννηση για κάθε 50 θανάτους. Ακόμα και η Αλεξανδρούπολη, που μοιάζει με όαση,
εμφανίζει οριακά στοιχεία, ενώ πολλές γεννήσεις αφορούν πληθυσμούς από τη
Ροδόπη και την Ξάνθη.
·
Η Ανάγκη για Ριζοσπαστικές
Λύσεις: Επισημαίνεται ότι κάθε
σχολείο ή παιδικός σταθμός που κλείνει αναγκάζει και τις τελευταίες οικογένειες
να φύγουν . Για να αναστραφεί η κατάσταση, απαιτούνται «ρηξικέλευθες» αποφάσεις
που εστιάζουν στον άνθρωπο και την οικογένεια και όχι απλώς στα «μπετά» ….
