567 χρόνια μετά και οι Σουλτάνοι, ο Κεμάλ και ο Ερντογάν ακόμη προσπαθούν να κατακτήσουν την Πόλη....

Θ. Μαλκίδης

567 χρόνια μετά και  οι Σουλτάνοι, ο Κεμάλ και ο Ερντογάν   ακόμη προσπαθούν να κατακτήσουν την Πόλη....

Με την άλωση της Πόλης, τη μετέπειτα  πολιτική εξαφάνισης του Ελληνισμού και κυρίως με την εμφάνιση  του κινήματος των  Νεότουρκων  εδραιώθηκε η εθνικιστική ιδεολογία  και με την  κατάκτηση της εξουσίας  το 1908,εκδηλώθηκε η θέληση να εξαφανιστούν  οι Έλληνες,  θέληση η οποία υλοποιήθηκε πριν και κατά τη διάρκεια του  Α' Παγκοσμίου Πολέμου.

Οι 'Έλληνες ήταν οι κεντρικοί στόχοι.Το σύνθημα των 

Νεότουρκων ότι  στο Οθωμανικό κράτος πρέπει να υπάρχουν 

μόνο  Οθωμανοί-μουσουλμάνοι και κατ' επέκταση μόνο Τούρκοι,

στην Κεμαλική  ιδεολογία το σύνθημα αυτό  γίνεται «ένα κράτος,ένα έθνος,

μία γλώσσα». O Κεμαλισμός αποτελεί 

τη συνέχεια και εξέλιξη του κινήματος των Νεότουρκων¹,

ο  Κεμαλισμός  στη συνέχεια αποτέλεσε το πρότυπο του Χίτλερ και των Ναζί και σήμερα του Ερντογάν και του κράτους- μαφία που έχει δημιουργήσει.

O Κεμαλισμός είναι ένα «ιδεολογικό φαινόμενο» που η 
γέννησή του ξεκινά 
από την περίοδο κατάρρευσης του Οθωμανικού κράτους και 
της εμφάνισης 
της εθνικιστικής και ρατσιστικής κίνησης της«Ένωσις και 
Πρόοδος» των 
«Νεότουρκων» στην οποία ενώ ο Κεμάλ κράτησε 
πρωταγωνιστικό ρόλο,
για τους ευνόητους λόγους η τουρκική ιστοριογραφία τον 
κατατάσσει στους 
απλούς αξιωματικούς που όπως πολλοί άλλοι,«παραπλανήθηκε».

O 'Ερικ Τσούρχερ (Eric Zurcher) τονίζει ότι ο Μουσταφά Κεμάλ υπήρξε 
πιθανότατα ένα από τα έμπιστα μέλη της Επιτροπής,αν και ποτέ 
δεν κατέλαβε εξέχουσα θέση,γεγονός άλλωστε το οποίο παραδέχτηκε το 1923,
λέγοντας ότι «όλοι υπήρξαμε μέλη της Ένωσης και Προόδου»².

Ο Κεμαλισμός,ως κυρίαρχη ιδεολογία,διαμορφώθηκε κατά τη διάρκεια της 
ελληνικής στρατιωτικής παρουσίας στη Μικρά Ασία (1919-1922)³ και της 
μονοκομματικής περιόδου της Τουρκίας (1923-1946) με στόχο να προσφέρει μια 
νέα ταυτότητα.
Στην περίπτωση των Ναζί,η ηττημένη Γερμανία 
του Α' Παγκοσμίου Πολέμου έπρεπε να αναστηθεί και μόνο ένας Φύρερ,στα 

πρότυπα του Κεμάλ, θα μπορούσε να το κάνει πράξη.
Κατ΄ αντιστοιχία,το Ναζιστικό μοντέλο,αφού ακολούθησε 
πιστά τα παραπάνω ρατσιστικά βήματα καθαρότητας της Γερμανίας,τα εξέλιξε 
με τον πιο απάνθρωπο και βάρβαρο τρόπο.

Ο Κεμαλισμός,όπως και ο Ναζισμός, σήμερα το καθεστώς Ερντογάν, δίνει ιδιαίτερη έμφαση στο ρόλο του κράτους,
το οποίο καλείται με την παρέμβασή του σε 
όλες τις σφαίρες της κοινωνικής ζωής,
με την οικονομική ανάπτυξη,πάντα εις βάρος των 
«ανεπιθύμητων»,τον 
περιορισμό και τον έλεγχο της θρησκείας,με την επιβολή και την 
περιφρούρηση των μεταρρυθμίσεων,να λειτουργήσει ως μοχλός εκσυγχρονισμού,
με την έννοια του εκδυτικισμού,της τουρκικής κοινωνίας.

Θεματοφύλακες του 
Κεμαλισμού και του Ναζισμού και του καθεστώτος Ερντογάν, υπήρξαν,κατά κύριο λόγο,οι στρατιωτικοί,οι οποίοι 
έπαιξαν βασικό ρόλο στην εδραίωση του Κράτους - κόμματος και του κόμματος - 
Κράτους.

Ο Κεμαλισμός,και αναμφισβήτητα και ο Ναζισμός,με τους «κατώτερους λαούς»,
μορφοποιήθηκε ουσιαστικά με τις εθνοκτόνες,αντιδημοκρατικές διαδικασίες 
εναντίον των Ελλήνων και των υπολοίπων λαών του κράτους. Κάτι που επαναλαμβάνει σήμερα ο Ερντογάν. 
H «Νέα Τουρκία» δημιουργήθηκε από τον Κεμάλ στη βάση της 
εξαφάνισης κάθε ίχνους ελληνικής,αρμενικής παρουσίας στην κοινωνία,την οικονομία,τον πολιτισμό.
Το παραπάνω πρότυπο ακολουθήθηκε πιστά από τους Ναζί και από τον Χίτλερ,
προσδοκώντας στη δημιουργία του αιώνιου Γ' Ράιχ.

Για τη δημιουργία του ολοκληρωτικού κράτους,όπως οι Νεότουρκοι έτσι και η 

Κεμαλική κυβέρνηση και βεβαίως και οι Ναζί του Χίτλερ,συνδύασαν το νόμιμο με το παράνομο,τη συγκροτημένη Εθνοσυνέλευση και τις «ειδικές» οργανώσεις.
Ακολουθώντας την παράδοση της Νεοτουρκικής «Ειδικής Οργάνωσης»,
η δραστηριότητα της οποίας συνίστατο στο να παρακάμπτει την επίσημη οδό 
για να εκτελεί τα καθήκοντα που της ανέθετε απευθείας η Νεοτουρκική  ηγεσία⁴,
οι Κεμαλικοί χρησιμοποίησαν τους τσέτες (παραστρατιωτικές ομάδες),
ενώ οι Ναζί τις αναρίθμητες οργανώσεις μαζικής εξόντωσης.

Παρότι οι Κεμαλικοί είχαν απαρνηθεί τη βασική θεωρία των Νεότουρκων,
τον παντουρανισμό,ο εθνικισμός,ο ρατσισμός και ο φασισμός ήταν η βασική τους 
ιδεολογία.

Όπως γράφει ο Νίκος Ψυρρούκης,«η προσεκτικότερη μελέτη του Κεμαλισμού 
μας πείθει ότι πρόκειται για βαθιά αντιλαϊκή και αντιδημοκρατική θεωρία.
O φιλοναζισμός, και άλλες αντιδραστικές δοξασίες είναι 
νομοτελειακή εξέλιξη του κεμαλισμού... Ακόμα και οι κεμαλικές 
μεταρρυθμίσεις γίνονται με διοικητικές αποφάσεις από πάνω.
Περιφρονούν τις πολιτιστικές παραδόσεις του τουρκικού λαού,
εκφράζουν το σύμπλεγμα κατωτερότητας των Τούρκων αστών»⁵.

O ρατσισμός και οι φυλετικές θεωρίες,που στο Ναζισμό έγιναν «επιστήμη»,
εμφανίστηκαν ως όργανα επιβολής στον Κεμαλισμό,ο οποίος υποστήριξε ότι οι 
Τούρκοι ξεκινώντας από τα βάθη της Ασίας,διέδωσαν τον πολιτισμό σε 
όποια χώρα και αν πήγαιναν⁶.

O Κεμαλισμός αποτελεί συνώνυμο του Ναζισμού και συνιστά μία φασιστική,

εθνικιστική και ρατσιστική ιδεολογία η οποία εκφρασμένη 

με την πιο ακραία βαρβαρότητα,στέρησε τη ζωή σε εκατομμύρια ανθρώπους7. Αυτό που εκφράζει σήμερα το καθεστώς Ερντογάν.

Κεμάλ- Χίτλερ- Ερντογάν: Όταν το έγκλημα δεν τιμωρείται, επαναλαμβάνεται!

1 Μαrdin S., The Genesis οf Young Ottoman Thought, Princeton 1963.

2 Zurcher Ε., The Uniοst factor. The role οf the Committee Union 
and Progress in the Turkίsh Ναtiοnαi Movement (1905-1926), 
Laiden, Brill 1983.

3 Ανciοglοu D., Milli kurtulus tαrihi, Ankara 1965.

4 Ουαtaert D., The Ottoman Empire, 1700-1922, Cambridge, 
Cambridge University Press 2000, p. 321

5 Ψυρούκης Ν., Μικρασιατική Καταστροφή, Λευκωσία, Αιγαίον 2000, σ. 289.

6 Μηεσικτσή I., Θέματα Τουρκικής Ιστορίας και το Κουρδικό πρόβλημα, 
Γερμανία 1986, σ. 23.

7  Μαλκίδης Θ., Κεμαλισμός και Ναζισμός, Αθήνα, Εύξεινος Λόγος 2016

Η συνέντευξή μου για την Αγία Σοφία και για τον Ελληνισμό.  Ράδιο Μετρόπολις Θεσσαλονίκης Μακεδονίας.

Από την έκρηξη στο Μαρί της Κύπρου στις συνομιλίες με τον εισβολέα του 1974....

Θ. Μαλκίδης 

Από την έκρηξη στο Μαρί της Κύπρου στις συνομιλίες με τον εισβολέα του 1974.....

Στις 11 Ιουλίου 2011, στις 05:40 το πρωί, η  έκρηξη στη ναυτική βάση της Εθνικής Φρουράς Κύπρου «Ευάγγελος Φλωράκης», η οποία βρίσκεται στο Ζύγι, 20 χιλιόμετρα ανατολικά της Λεμεσού, είχε σαν αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους  13 άνθρωποι και να τραυματιστούν 62. 

Ανάμεσα στα θύματα και ο Πλοίαρχος Ανδρέας Ιωαννίδης, για τον οποίο ο γιος του,  ο αγαπημένος μου φίλος και συνοδοιπόρος Νικόλας Ιωαννίδης, έγραψε έναν καταπληκτικό επικήδειο . Αξίζει να τον διαβάσουμε ως μνημόσυνο και ως παρακαταθήκη αγώνα Ελευθερίας......

«Πλοιάρχου Ιωαννίδη Επικήδειος» Νικόλας Ιωαννίδης, υιός εκφωνήθηκε στην κηδεία του, 13 Ιουλίου 2011 στον Ιερό Ναό Αγίου Αρσενίου, Λεμεσός 

Όταν το Έγκλημα δεν τιμωρείται, επαναλαμβάνεται: Από τον Ισαάκ και τον Σολωμού, στην Αγία Σοφία στο Καστελόριζο και τον Έβρο.

Θ. Μαλκίδης

Όταν το Έγκλημα δεν τιμωρείται, επαναλαμβάνεται: Από τον Ισαάκ και τον Σολωμού,  στην Αγία Σοφία, στο Καστελόριζο και τον Έβρο. 

Οι Ισαάκ και Σολωμού δολοφονήθηκαν το 1996 μπροστά στους φακούς των τηλεοράσεων και των φωτορεπόρτερ, με όλο τον κόσμο μάρτυρα. 

Με γνωστούς τους δολοφόνους, τους επικεφαλής των κατοχικών στρατευμάτων της Τουρκίας, τον αντιστράτηγο διοικητή του 11ου  Σώματος Στρατού  και τους δύο υποστρατήγους διοικητές της 39ης και της 28ης Μεραρχίας το ψευδοπρόεδρο του ψευδοκράτους Ραούφ Ντενκτάς, τα ένοπλα ένστολα στρατιωτικά και αστυνομικά όργανα του κατοχικού καθεστώτος και το παρακράτος των  Γκρίζων Λύκων, Τούρκων εποίκων και Τουρκοκυπρίων.

Εικοσιτέσσερα χρόνια το έγκλημα το οποίο επειδή δεν τιμωρήθηκε επαναλαμβάνεται, στην Αγία Σοφία, στο Καστελόριζο και τον Έβρο : 

Ίδιοι θύτες, ίδια θύματα!

«.... αίσθημα το Ελληνικό»

Θεοφάνης Μαλκίδης

«Η νίκη θα είναι δική μας αν βασιλεύση εις την καρδιάν μας μόνο το αίσθημα το Ελληνικό……»

Η Επανάσταση πάντοτε αποτελούσε και συνεχίζει να αποτελεί πρότυπο και  παράδειγμα, εμπεριέχοντας λόγο, έργο, πράξη, πρόσωπα. Ανάμεσα σ΄ αυτά, πρωταγωνιστική θέση έχει ο Καποδίστριας ως μία μορφή, αγωνιστική, έντιμη, που με ανιδιοτέλεια προσέφερε, εν τέλει και τη ζωή του στην Ανάσταση του Έθνους μας, Η προβολή της Ελληνικότητας, ως πρότυπο βίου, κυβέρνησης, πολιτικής, προσφοράς, αποτελεί αν μη τι άλλο ως την κυρίαρχη παρέμβαση του Κυβερνήτη, του μοναδικού με αυτήν την προσφώνηση, στην πατρίδα.


Η άφιξη του Καποδίστρια στις 24 Ιανουαρίου του 1828  στην Αίγινα, που ήταν η έδρα της κυβέρνησης, αποτελεί μία ιστορική στιγμή για το εθνικό και πολιτικό μας σύμπαν.

Εκεί με μια εμπνευσμένη, όπως αναφέρεται,  ομιλία τον προσφώνησε ο Θεόφιλος Καΐρης, αλλά την εικόνα που συνάντησε περιγράφει ο ίδιος ο Καποδίστριας,  στη συνομιλία του με το Γεωργάκη Μαυρομιχάλη: «Είναι καιροί που πρέπει να φορούμε όλοι ζώνη δερματένια και να τρώμε ακρίδες και μέλι άγριο. Είδα πολλά εις την ζωήν μου, αλλά σαν το θέαμα όταν έφτασα εδώ εις την Αίγινα δεν είδα κάτι παρόμοιο ποτέ, και άλλος να μην το ιδεί… «Ζήτω ο Κυβερνήτης, ο σωτήρας μας, ο ελευθερωτής μας» εφώναζαν γυναίκες αναμαλλιάρες, άνδρες με λαβωματιές πολέμου, ορφανά γδυτά, κατεβασμένα από τις σπηλιές. Δεν ήτον το συναπάντημα μου φωνή χαράς, αλλά θρήνος.  Η γη εβρέχετο με δάκρυα. Εβρέχετο η μυρτιά και η δάφνη του στολισμένου δρόμου από τον γιαλό ως την εκκλησία. Ανατρίχιαζα μου έτρεμαν τα γόνατα, η φωνή του λαού μου έσχιζε την καρδιά μου….» . 

Και καταλήγει ο Καποδίστριας λέγοντας:«Κατεβαίνω ως πολεμιστής εις το στάδιον, θα πολεμήσω ως κυβέρνησις, δεν λαθεύομαι τον έρωτα των προνομίων που είναι φυτευμένος εις ψυχές πολλών, το ονειροπόλημα των λογιοτάτων, ξένων πρακτικών ζωής, το φιλύποπτο, κυριαρχικό και ανήμερο αλλοεθνών ανδρών. Η νίκη θα είναι δική μας αν βασιλεύση εις την καρδιάν μας μόνο το αίσθημα το Ελληνικό. Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης».

Το παραπάνω απόσπασμα αποτελεί, ένα από τα πολλά τεκμήρια της πολιτικής προσωπικότητας, αλλά και του ανθρώπου Ιωάννη Καποδίστρια. Στη σημερινή περίοδο, της  κρίσης, της παρακμής, της οικονομικής, κοινωνικής, πνευματικής και πολιτικής πτώχευσης, οι παραπάνω επισημάνσεις για την «νίκη  με αίσθημα Ελληνικό» του Κυβερνήτη, αναζητούν  ανθρώπους και πολιτικούς, Έλληνες και Ελληνίδες……

Η συνέντευξή μου στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΤΑΡ Βορείου Ελλάδος. 

Συνομιλίες με τους κατακτητές και με τους Γκρίζους Λύκους;

Θ. Μαλκίδης

Συνομιλίες  με τους κατακτητές και με τους Γκρίζους Λύκους; 

Μετά το γεγονός  ότι ο Γιλντιρίμ,  εκ των συνομιλητών των θεσμικών της Ελλάδας και της Κύπρου έκανε με υπερηφάνεια μέσα στη Βουλή το σήμα των Γκρίζων Λύκων, χρειάζεται  κάποια άλλη απόδειξη για να κατανοηθεί το τουρκικό καθεστώς;

Ο  Γιλντιρίμ, εκλεκτός του σουλτάνου Ερντογάν, επίγονος και αυτός του δασκάλου του Χίτλερ, Μουσταφά Κεμάλ, επικεφαλής και των εγκληματιών και των δολοφόνων των Γκρίζων Λύκων του Κόμματος της Εθνικιστικής Δράσης, μπορεί να συνεχίσει να είναι ο συνέταιρος σε "Λύσεις" για την Κύπρο και για το Αιγαίο; 


 Αυτός και οι όμοιοί του που δολοφόνησαν δικούς μας ανθρώπους όπως ο Θεόφιλος Γεωργιάδης, ο Τάσος Ισαάκ, o Σολωμού Σολωμού και συνεχίζουν να δολοφονούν χιλιάδες, μπορούν να θεωρούνται εγγυητές  (!) της Κύπρου και συνομιλητές για το Αιγαίο;  

Μέχρι πότε θα βλέπουμε τη βαρβαρότητα θα επιβραβεύεται,  ως πότε θα εισάγεται ο φασισμός στην πατρίδα της Αλήθειας, της Δικαιοσύνης, της Αντίστασης, του Φωτός;  

Η συνέντευξή μου στον τηλεοπτικό σταθμό Σταρ 

Οι απόντες αξιωματικοί Χριστόδουλος Καραθανάσης, Παναγιώτης Βλαχάκος και Έκτορας Γιαλοψός από το σχολικό εγχειρίδιο ιστορίας της Γ΄ Γυμνασίου

Θ. Μαλκίδης

Οι απόντες  αξιωματικοί Χριστόδουλος Καραθανάσης, Παναγιώτης Βλαχάκος και  Έκτορας Γιαλοψός από το σχολικό εγχειρίδιο ιστορίας της Γ΄ Γυμνασίου

Το άρθρο μου στην εφημερίδα ΕΣΤΙΑ Κυριακή 5 Ιουλίου  2020.

Ελληνικός λόγος

Θ. Μαλκίδης 




Ελληνικός λόγος 

Εκτός από τους τάχα πολιτικούς και τους δήθεν διανοούμενους του θλιβερού σκηνικού που μας προτείνουν να τα βρούμε με το σφαγέα και τον εισβολέα, υπάρχει και αυτός ο λόγος : Αγωνιστικός, αντιστασιακός, Ελληνικός ! 

Εκτός από τους πρόθυμους κυβερνητικούς και τους τσιλιαδόρους όλης της αντιπολίτευσης, εκτός από τους θαυμαστές  του Χίτλερ και του Στάλιν, του Ερντογάν του Κεμάλ και  των δημίων της δήθεν Ευρώπης,  εκτός από αυτούς που δέχτηκαν να χτυπηθεί η Ορθοδοξία, υπάρχει ο Ελληνικός λόγος, η Ελληνική πράξη.

Λόγος που δεν κρύβεται και δε σιωπά, λόγος Θρακικός, Κρητικός, Μακεδονικός, Ποντιακός, Μικρασιατικός, Καππαδοκικός, Ηπειρωτικός, Κυπριακός,  του Αιγαίου και του Ιονίου, του Μοριά και της Ρούμελης, της Διασποράς, λόγος ομολογίας, πίστης και μαρτυρίας, λόγος Ελληνικός......


Τώρα που οι εντόπιοι πρόθυμοι παντός καιρού και παντός κόμματος και συμφέροντος, μας προετοιμάζουν να δεχθούμε την υποταγή, να ηττηθούμε χωρίς να έχουμε δώσει τη μάχη, τώρα που  ο  Ερντογάν και οι παρατρεχάμενοί του από τα Σκόπια και την Αλβανία μέχρι τη Λιβύη, ετοιμάζουν το χτύπημα που αφορά τη συνέχειά μας, ο Ελληνικός Λόγος και Πράξη, η Πίστη μας, η Αντιστασιακή μας Ιστορία, η Μαγιά,  είναι η απάντησή μας


Από τη σημερινή μου  συνέντευξη  για τη ΓΗ και το ΥΔΩΡ του Ελληνισμού.

Ράδιο Μετρόπολις Θεσσαλονίκης Μακεδονίας 

«Είν’ αρκετό να πούμε όλοι από μια φορά στη ζωή μας ένα «όχι». .....»

Θ. Μαλκίδης 

«Είν’ αρκετό να πούμε όλοι από μια φορά στη ζωή μας ένα «όχι». .....»

Κάθε Έλληνας που νοιάζεται για  την πατρίδα του, για τον τόπο του, για την Ελευθερία και το αυτεξούσιο οφείλει να τα υπερασπιστεί. 
Αυτός που εμπνέεται από τους αγώνες αντίστασης του λαού μας, από την Μακεδονία μέχρι την Κύπρο και από  την Ήπειρο, το Αιγαίο και τη Θράκη και  αγωνίζεται ενάντια στο άδικο που έρχεται από τα Καλάβρυτα και το Δίστομο, κάθε  πολιτικός, διανοούμενος, συγγραφέας, ποιητής, που σέβεται τον εαυτό του και την ιστορία της αντιστασιακής Ελληνικότητας,  που δε σιωπά για θέσεις, προνόμια, χρήματα, δόξα και άλλα εφήμερα. 

‘’Μέσα στη θλίψη της απέραντης μετριότητας, που μας πνίγει από παντού....’’.

Θ. Μαλκίδης 

 Επιτρέπεται να μιλάμε, να γράφουμε, να σκεφτόμαστε; 


Είναι γενικώς αποδεκτό, αντιληπτό και ευρέως κατανοητό, πλην θλιβερών εξαιρέσεων οι οποίες δυστυχώς ασχημονούν ακόμη και  μέσω των σχολικών βιβλίων (!) ότι η Επανάσταση του 1821 αποτελεί ένα πρωταγωνιστικό γεγονός για την Ελληνική ιστορία. Ότι έχει ένα σημαντικότατο και κεντρικό ρόλο στην πορεία του ελληνικού λαού. 

Πάντοτε η Επανάσταση και οι αγωνιστές της μας οδηγούσαν και μας έδιναν έμπνευση. Αυτή η έμπνευση είναι ακόμη πιο έντονη σήμερα, αφού  την έχουμε ανάγκη για εμάς,  για το σεβασμό στις προηγούμενες γενιές και για την Ελευθερία των επόμενων γενεών. 

 Ειδικά σήμερα που δοκιμάζεται το μέλλον του Ελληνισμού στον Έβρο, στο Αιγαίο, στην Κύπρο, στη Μακεδονία..... 
Στην αρχή η  αποδόμηση ξεκίνησε έγινε με τη «θεωρία» πως Τούρκοι και Έλληνες, δηλαδή καταπιεστές και καταπιεζόμενοι  περνούσαν  καλά και πως κάτι «εθνικιστές που δεν ήταν αλλά επέλεξαν να είναι Έλληνες (!)» κατέστρεψαν την ειδυλλιακή αυτή  εικόνα. 


Μετά γράφτηκε ότι οι Σουλιώτες «πουλούσαν προστασία» στα ελληνικά χωριά και πως το Ζάλογγο δεν έγινε ποτέ. Ύστερα ήρθαν τα σχολικά βιβλία που αναφέρονται στην 25η Μαρτίου του Βαγγελάκη που «είχε την εθνική του εορτή», στο «τραγουδήσαμε τον εθνικό ύμνο και στη σκορδαλιά», στους «κάτι Κολοκοτρώνηδες και στις κάτι σημαίες»  στη λογοκρισία της ομιλίας του Κολοκοτρώνη στην Πνύκα, ο οποίος κατηγορείται ότι πλούτισε κατά την Επανάσταση, κάτι αντίστοιχο με τον Καποδίστρια ο οποίος  χρηματιζόταν. 


Και στο τέλος έστειλαν τα Ελληνόπουλα παραμονές της 25ης Μαρτίου επίσκεψη στο μουσείο του Μοχάμετ Άλι,  πατέρα του Ιμπραήμ, του σφαγέα των Ελλήνων και του βιαστή των Ελληνίδων και των παιδιών!

Αλήθεια επιτρέπεται να αναφερόμαστε στην Επανάσταση; 
Στους απελευθερωτές μας, στους νεομάρτυρες, στους αγίους μας, στους ήρωες μας;
Επιτρέπεται να να μιλάμε, να σκεφτόμαστε, να γράφουμε 
για το 1821 για την Ελλάδα; 

“Όταν κάποιος στην Ελλάδα κυβερνούσε αγγελικώς….”

Θ. Μαλκίδης 

“Όταν ο Καποδίστριας κυβερνούσε  αγγελικώς….”

Το ενδοξότερο και πιο πολυσήμαντο γεγονός της ιστορίας του νέου Ελληνισμού είναι αναμφισβήητα η Επανάσταση του 1821.

 Καρπός της ουσιαστικής οικονομικής και πνευματικής ανάπτυξης των Ελλήνων κατά τον 18ο και 19ο αιώνα, μιας μακροχρόνιας διεργασίας, κατά την οποία διαμορφώθηκαν νέες κοινωνικές τάξεις και συνειδήσεις με δυναμισμό και με προσφορά στον υπόδουλο Ελληνισμό, η Επανάσταση οφείλει, κατά μεγάλο μέρος, την επιτυχία της στο ότι ήταν έργο όλων των Ελλήνων και Ελληνίδων. 

Από το Μοριά και τη Ρούμελη, τα Νησιά, τη Μακεδονία, τη Θράκη, τη Μικρά Ασία και τον Πόντο, μέχρι τις κοινότητες της Διασποράς στην Κεντρική Ευρώπη, τις παραδουνάβιες Ηγεμονίες και τη Ρωσία.

η βλακεία, η εγωπάθεια, η μωρία και η γενική αναπηρία της ηγετικής τάξης στη σημερινή Ελλάδα σε φέρνει στην ανάγκη να ξεράσεις.

Θ. Μαλκίδης 

<<Η  βλακεία, η εγωπάθεια, η μωρία και η γενική αναπηρία της ηγετικής τάξης στη σημερινή Ελλάδα σε φέρνει στην ανάγκη να ξεράσεις>>

Ο Γιώργος Σεφέρης γράφοντας στο ημερολόγιό του (Οκτώβριος 1945) αναφέρεται στην κατάσταση των Ελλήνων της εποχής του, επισημαίνοντας τις παθογένειες που ισχύουν μέχρι σήμερα.

Απώλεια εθνικής κυριαρχίας, οικονομική υποδούλωση, ανεργία, δημογραφική κατάρρευση, φτώχεια, αναξιοκρατία, παράδοση Ελληνισμού: 

«Αποκαρδιωμένος όπως πάντα ύστερα από κάτι τέτοια, μολονότι τα είδα τόσες και τόσες φορές, όπου η βλακεία, η εγωπάθεια, η μωρία και η γενική αναπηρία της ηγετικής τάξης στη σημερινή Ελλάδα σε φέρνει στην ανάγκη να ξεράσεις. Γιατί;

Για τους ζωντανούς Έλληνες σε μια ζωντανή Ελλάδα

Θ. Μαλκίδης

Για τους ζωντανούς Έλληνες σε μια ζωντανή Ελλάδα

Aπο τη συνέντευξή μου στο Ράδιο Μετρόπολις Θεσσαλονίκης Μακεδονίας

Από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα με το σχεδιασμό, την οργάνωση και την εκτέλεση της Γενοκτονίας από το Οθωμανικό κράτος και στη συνέχεια από το καθεστώς του δασκάλου του Χίτλερ Μουσταφά Κεμάλ ξεκίνησε η εξαφάνιση του Ελληνισμού της Ιωνίας, του Πόντου, της Θράκης, της Καππαδοκίας. Στη συνέχεια η Τουρκία εξελισσόμενη σε ένα μόρφωμα με φασιστικά και ρατσιστικά στοιχεία, επεδίωξε και κατάφερε να εξαφανίσει τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, της Τενέδου και της Ίμβρου με μεθόδους Ολοκαυτώματος που κατέληξαν σε νύχτες κρυστάλλων, οικονομικό στραγγαλισμό και απελάσεις, ενώ η Κύπρος ήταν αυτή που δέχτηκε εν τέλει και τη στρατιωτική έκφραση του κρατικού και παρακρατικού πλαισίου. Το Αιγαίο και η Θράκη αποτελούν πλέον το σχετικό Τουρκικό επεκτατικό δόγμα με θεωρίες και πρακτικές για “Γαλάζιες Πατρίδες” και “Στρατηγικό βάθος” που είναι αντιγραφή και εξέλιξη του μεσοπολεμικού ζωτικού χώρου του Χίτλερ και των Ναζί. Συνεπώς η παρούσα κατάσταση με προβολή τα ενεργειακά, την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, το μεταναστευτικό, την υφαλοκρηπίδα, τον εναέριο χώρο και μία σειρά από σχετικά ζητήματα που προβάλλει η Τουρκία, δεν είναι παρά η μετεξέλιξη των παραπάνω σημαντικών απωλειών για την Ελλάδα. Συνεπώς η γνώση της Ιστορίας, από τους έχοντες στοιχειώδη Μνήμη Ελληνίδες και Έλληνες, είναι χρήσιμη για την ανάλυση των σημερινών Ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Ο διάλογος με την απέναντι πλευρά προϋποθέτει έναν ειλικρινή διάλογο εντός. Είμαστε έτοιμοι να δούμε και τις αλήθειες των άλλων ή πιστεύουμε ότι μόνο εμείς έχουμε δίκαιο;

Είναι μία λογική ερώτηση, μάλιστα τίθεται πολλές φορές με προκλητικό, για να μην πω απαράδεκτο, τρόπο προκειμένου να αποδεχθεί ο Ελληνικός λαός την υποταγή. Έτσι με δηλώσεις όπως “και οι Τούρκοι έχουν δικαιώματα στο Αιγαίο, να μην είμαστε μοναχοφάηδες στο Αιγαίο, το Καστελόριζο ανήκει στην ανατολική Μεσόγειο, και να χάσουμε μερικά νησιά δεν πειράζει, μπορεί να γίνει συνεκμετάλλευση με την Τουρκία στο Αιγαίο, μπορεί στη Χάγη να χάσουμε την ΑΟΖ του Καστελόριζου, αλλά θα κερδίσουμε της Ρόδου, έχει σύνορα η θάλασσα” και άλλα συναφή γίνεται η ανάλογη προετοιμασία.

Πρέπει λοιπόν να γίνουν ξεκάθαρα αφού το τελευταίο χρονικό διάστημα ετοιμάζεται προσφυγή στη Χάγη, τα εξής : Το Διεθνές Δικαστήριο είναι εξάρτημα των μεγάλων δυνάμεων που ελέγχουν τον ΟΗΕ. Έναν οργανισμό που στις μέρες μας έχει ουσιαστικά αυτο-ακυρωθεί στην πράξη με παράδειγμα που μας αφορά τη «Συμφωνία των Πρεσπών» η οποία μέχρι σήμερα παραμένει νομικά εκκρεμής, καθώς δεν έχει ολοκληρωθεί όπως προέβλεπαν οι Αποφάσεις 817 και 845 του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Οι δικαστές του δικαστηρίου εκλέγονται «με βάση τα προσόντα τους» δηλαδή διορίζονται ανάλογα με τα συμφέροντα κάθε μεγάλης δύναμης, ενώ η γνωμοδότησή του αφορά μόνο νομικά ζητήματα και όχι πολιτικά, όπως είναι αυτά που βάζει η Τουρκία.

Εάν η Ελλάδα εναποθέσει στα χέρια του Δικαστηρίου την εθνική της κυριαρχία κινδυνεύει να χάσει κατά ποσοστό εδάφη-νησιά, χωρικά ύδατα, FIR, και ΑΟΖ ή ό,τι απαιτήσει η Τουρκία, έχοντας επιπλέον υπόψη τη Σύνοδο της Μαδρίτης ( Ιούλιος 1997), όπου η Ελλάδα αναγνώρισε “νόμιμα ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας” στο Αιγαίο και παραιτήθηκε από ενέργειες χωρίς την συγκατάθεση της Τουρκίας» και το Ελσίνκι, (10/12/1999) , όπου η Ελλάδα υπέγραψε το κείμενο συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπου η χώρα μας αποδέχτηκε «όλες τις εκκρεμούσες συνοριακές διαφορές και άλλα σχετικά θέματα.»

Επιπλέον η Ελλάδα με δήλωσή της, 1994, αναγνώρισε ως υποχρεωτική τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, υπό την αίρεση της αμοιβαιότητας, αντίθετα η Τουρκία δεν έχει αναγνωρίσει τη γενική δικαιοδοσία ενώ είναι γνωστόν ότι δεν έχει υπογράψει ούτε τη Σύμβαση περί Δικαίου της θάλασσας (1982) . Οπότε με ποιο δίκαιο θα δικάσει η Χάγη τον μονομερή (!) διαμοιρασμό του Αιγαίου και της ελληνικής ΑΟΖ αφού η Ελλάδα δεν διεκδικεί κάτι από την Τουρκία;

Μέχρι τώρα αντιμετωπίσαμε με ψυχραιμία ένα γείτονα που αισθάνεται ισχυρός και θέλει να το δείχνει; Τι όμως μας επιφυλάσσει το μέλλον κατά τη δική σας εκτίμηση;

στον τόπο αυτό ειπώθηκαν τα χειρότερα ψέματα της Ιστορίας.....

Θ. Μαλκίδης

Φλυαρώντας και  σιωπώντας για τα ψέμματα και για την καταστροφή της πατρίδας μας

Το Μάρτιο του 1968 ο Σεφέρης στέλνει κρυφά στο ΒΒC ένα πυκνό ιδιαίτερης σημασίας μήνυμα  για την τότε κατάσταση στην Ελλάδα. Έκανε το χρέος του μιλώντας σε μια περίοδο δυσκολίας, απογοήτευσης και θλίψης, αφού λαός μας προσβλέπει πάντα στην πνευματική του ηγεσία, η οποία  συν Θεώ ανοίγει το δρόμο της αντίστασης στην  τυραννία. 

Οι έντιμοι πνευματικοί άνθρωποι το έπραξαν  όταν δολοφονούνταν οι Έλληνες το 1921 στην Αμάσεια του Πόντου, το φώναξε ο Κωστής Παλαμάς το 1940 δίνοντας το έναυσμα της αντίστασης στο Φασισμό- Ναζισμό, το έκανε ο Βάρναλης στη δίκη του Λουντέμη, το έπραξε ο Γιώργος Σεφέρης.

Πότε θα 'ρθούνε καινούργιοι ανθρώποι να συνοδεύσουν τη βλακεία στην τελευταία της κατοικία;

Θ. Μαλκίδης 

Παρακμής το νέο επεισόδιο....

Ο Μανώλης Ανδρόνικος όριζε το χρόνο και την καταγωγή μας με βάση τον  τεσσαρακοστό, τον τριακοστοέννατο, τον τριακοστοόγδοο και ούτω καθεξής παππού μας. 

Τον Όμηρο, τον Αίσωπο και  τον Σοφοκλή, τον Μέγα Βασίλειο, τον Γρηγόριο τον Θεολόγο και τον Άγιο Ιωάννη το Χρυσόστομο,τον Τριβωνιανό της Πανδέκτου, τον Ολυμπιόδωρο,στον Κοσμά τον Αιτωλό και τον Ρήγα Φεραίο,   το Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και τον Νικηταρά, τον Παύλο Μελά και τον Τέλλο Άγρα, τον Γρηγόρη Αυξεντίου, τον Κυριάκο Μάτση  και τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη, τον  Κόντογλου, τον Παπαδιαμάντη και εκατομμύρια άλλους παππούδες μας   της Μακεδονίας, της Θράκης, του Πόντου, της Ιωνίας, της Καππαδοκίας, της Ηπείρου, του Αιγαίου, της Κύπρου και άλλων τόπων του Ελληνισμού και της Διασποράς. 

Παππούδες- πρόγονοι που μας κοιτούν λυπημένοι για την παρακμή......

Ζουράφα (Λαδόξερα): Το Καστελόριζο του Βορειοανατολικού Αιγαίου

Θεοφάνης Μαλκίδης

Ζουράφα (Λαδόξερα): Το Καστελόριζο του Βορειοανατολικού Αιγαίου

Θεοφάνης Μαλκίδης
Ζουράφα (Λαδόξερα): Το Καστελόριζο του Βορειοανατολικού Αιγαίου

1. Εθνική κυριαρχία και Αιγαίο

Η συζήτηση που έχει ξεκινήσει στην Ελλάδα για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), τηρουμένων των αναλογιών βεβαίως των άλλων ζητημάτων που απασχολούν το δημόσιο διάλογο, έφερε στο προσκήνιο θέματα με τεράστιο εθνικό και διεθνές ενδιαφέρον. Πετρέλαιο, φυσικό αέριο, εθνική κυριαρχία. Παράλληλα αναδείχτηκαν και συνιστώσες που σχετίζονται με τα παραπάνω και ιδιαίτερα με το κατά πόσο η Ελλάδα μπορεί- στην παρούσα συγκυρία- να ανακηρύξει την ΑΟΖ και εάν αυτή περιλαμβάνει όλη την ελληνική επικράτεια. Το πρόβλημα του Καστελόριζου ήταν το πρώτο που προέκυψε και μάλιστα με ιδιαίτερα προκλητικό τρόπο, αν ληφθούν υπόψη οι σχετικές δηλώσεις του Τούρκου  προέδρου και υπουργού Εξωτερικών, καθώς και των κάθε λογής στρατιωτικών, αναλυτών κλπ.

Η ΑΟΖ και τα προβλήματά περί οριοθέτησης και ανακήρυξης είχαν και έχουν και συνέχεια. Η επόμενη έντονη αμφισβήτηση προέκυψε στο βόρειο ακρότατο όριο της ελληνικής (και ευρωπαϊκής για να μη λησμονούμε) θαλάσσιας κυριαρχίας: στη Ζουράφα (Λαδόξερα). Εκεί που για χρόνια, όπως και σε όλο το Θρακικό Πέλαγος αλλά Θρακική ενδοχώρα, αμφισβητείται η ελληνική παρουσία, ωστόσο στους τελευταίους μήνες και ημέρες, οι ενέργειες της Τουρκίας, έχουν κορυφωθεί με τρόπο προκλητικό, ως συνήθως. Η παρουσία του Πολεμικού Ναυτικού, του Λιμενικού Σώματος και των Ελλήνων αλιέων, είναι εστίες αντίστασης στην τουρκική αμφισβήτηση, όμως στην ιστορική στιγμή που περνά η πατρίδα μας, η κατοχύρωση της ελληνικής κυριαρχίας, με κάθε τρόπο και μέσο που διαθέτουμε, (και ) στη Ζουράφα, είναι άμεση προτεραιότητα.    

Το Εμείς : 1821-2021

Θ. Μαλκίδης 

Το Εμείς : 1821- 2021.

Η Επανάσταση του 1821 αποτελεί το πρωταγωνιστικό γεγονός της ιστορικής πορείας του Νεότερου Ελληνισμού.  Γεγονός που συνδέεται με ανθρώπους και  εν τέλει ηρωικές προσωπικότητες που οραματίστηκαν, μόχθησαν, πολέμησαν, έχοντας κεντρικό ρόλο στις πρωταρχικές του εκφάνσεις, στην εξέλιξη αλλά και μεταγενέστερα. 

Οι κλέφτες και οι Αρματολοί, ο Αλέξανδρος Υψηλάντης,  ο Ιωάννης Μακρυγιάννης,  ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης αποτέλεσαν  προσωπικότητες της Επαναστατικής πορείας του Ελληνισμού, με τεράστια προσφορά, οι οποίες  όπως έγινε  και με άλλους πρωταγωνιστές του έπους του 1821, πέρασαν από εμπόδια και δυσκολίες, θλίψεις και στενωπούς, μέχρι να τους δικαιώσει η ιστορία.

Το «Μάχου  Υπέρ Πίστεως και Πατρίδος» του Υψηλάντη, τα  «Οράματα και θάματα και «το τρώνε  από εμάς και μένει και μαγιά» του Μακρυγιάννη και το  «Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση και η   Διήγησις συμβάντων της Ελληνικής Φυλής από τα 1770 έως τα 1836» του Κολοκοτρώνη, είναι η κληρονομιά μας, η πίστη μας, η Ελληνικότητά μας.

Ο βίος, τα κείμενα, πρότυπα και παραδείγματα, η συγνώμη που είχαν την τόλμη να ζητήσουν απ΄αυτούς που έβλαψαν αλλά και όσους δεν έβλαψαν, παραδίδονται από αυτές τις Επαναστατικές και Επαναστατημένες γενιές του 1821, στις σημερινές και τις αυριανές, ως κληρονομιά αντίστασης σε κάθε εισβολέα και εσωτερικό συνεργάτη του, που (θέλει να) επιβάλλει ολοκληρωτισμό και κάθε είδους σκλαβιά.

Πολύτιμη παρακαταθήκη της «αγιασμένης Επανάστασης», όπως ονόμασε το ξεσηκωμό του Γένους  των  Ελλήνων ο Φώτης Κόντογλου.

Του λαού μας που πρέπει να ολοκληρώσει την απελευθέρωσή μας: Με νέα πρότυπα,  από τη Μακεδονία και την Κύπρο, μέχρι το Αιγαίο και τη Θράκη

To κείμενό μου για το Εμείς του Μακρυγιάννη και του 1821 στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, 20- 21 Ιουνίου 2021.

και δε δακρύζεις μάνα μου Ελλάς που τα παιδιά σου σκλάβους ξεπουλάς....