Θεοφάνης Μαλκίδης
Για τη Γενοκτονία , για το ατιμώρητο έγκλημα.
Μιλώντας για τη Γενοκτονία, για το δάσκαλο Κεμάλ και για το μαθητή Χίτλερ από το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου.
Για την υιοθέτηση της πρότασης του αείμνηστου Μιχάλη Χαραλαμπίδη για την 19η Μαΐου ως Ευρωπαϊκής και Διεθνούς Ημέρας θυμάτων του Κεμαλισμού!
Η συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό Δέλτα Τηλεόραση στον παρακάτω σύνδεσμο.
«Στεκόμαστε δίπλα στον αγώνα του ποντιακού -και όχι μόνο- ελληνισμού για τη διεθνή αναγνώριση της γενοκτονίας του Πόντου»
Ο Σαμέτ Ακαϊντίν ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού, <<όλως τυχαίως και συμπτωματικά>>, σκέφτηκε να δημοσιεύσει την 19η Μαΐου , ημέρα Εθνικής μνήμης της Γενοκτονίας, τον Μουσταφά Κεμάλ !
Αναγνώριση και Εθνικό Μνημείο της Γενοκτονίας !
Ομιλία στην εκδήλωση για τη Γενοκτονία που οργάνωσε ο Σύλλογος Ποντίων Νταχάου
Η Γενοκτονία εναντίον του Ελληνισμού που ζούσε στο Οθωμανικό κράτος, το προσχεδιασμένο, οργανωμένο και συστηματικό έγκλημα εναντίον του Ελληνικού έθνους έχει πολλές όψεις και αφορά τη μνήμη των θυμάτων, τους διασωθέντες και τους απογόνους των θυμάτων, την Ελληνική Δημοκρατία, την Τουρκία και τη διεθνή κοινότητα. Το Ελληνικό έθνος για δύο και πλέον δεκαετίες υπέστη τη βαρβαρότητα των κρατικών και παρακρατικών μηχανισμών της οθωμανικής αυτοκρατορίας, της Επιτροπής «Ένωσης και Πρόοδος» των Νεότουρκων και εν τέλει του καθεστώτος του Μουσταφά Κεμάλ, οι οποίοι αφαίρεσαν τη ζωή πάνω από ένα εκατομμύριο Ελλήνων .
Θεοφάνης
Μαλκίδης
Διδάκτορας
του Παντείου Πανεπιστημίου, μέλος της Διεθνούς Ένωσης Μελετητών των
Γενοκτονιών
Η έννοια «γενοκτονία», από τις ελληνικές
λέξεις γένος και κτείνω (φονεύω) εκφράζεται για πρώτη φορά το 1944 από τον
διασωθέντα του Ολοκαυτώματος Ραφαήλ Λέμκιν , ο οποίος για να στηρίξει τα επιχειρήματά
του αναφέρθηκε και στη μαζική εξόντωση των Ελλήνων και των
Αρμενίων. Η Γενοκτονία αποτέλεσε και το
κύριο όρο στο κατηγορητήριο για τη Δίκη
της Νυρεμβέργης, όπου καταδικάστηκαν οι Ναζί.
Μετά την απόφαση του Δικαστηρίου της Νυρεμβέργης η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ασχολείται το 1946, με το ζήτημα της « πρόληψης και της καταστολής του εγκλήματος της Γενοκτονίας» επιφορτίζοντας το Οικονομικό και το Κοινωνικό συμβούλιο, την επιτροπή ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μία επιτροπή από ειδικούς, στους οποίους ανήκε και ο Λέμκιν να αναλάβει την εκπόνηση μελέτης εν όψει της προετοιμασίας ενός σχεδίου σύμβασης για τη γενοκτονία. Το σχέδιο σύμβασης ψηφίστηκε από τα μέλη του ΟΗΕ το 1948 ως Συνθήκη για την πρόληψη και την καταστολή του εγκλήματος της γενοκτονίας.
Σύμφωνα με τη συνθήκη (άρθρο 2 ), «Γενοκτονία σημαίνει οποιαδήποτε από τις
ακόλουθες πράξεις οι οποίες διαπράττονται με την πρόθεση καταστροφής, εν όλω ή
εν μέρει, μίας εθνικής, εθνοτικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας ως τέτοιας
α) ανθρωποκτονία μελών της ομάδας, β) πρόκληση βαρείας σωματικής ή διανοητικής
βλάβης σε μέλη της ομάδας γ) με πρόθεση επιβολή
επί της ομάδας συνθηκών ζωής υπολογισμένων να επιφέρουν τη φυσική
καταστροφή της εν όλω ή εν μέρει, δ) επιβολή μέτρων που σκοπεύουν στην παρεμπόδιση
των γεννήσεων εντός της ομάδας ε) δια της βίας μεταφορά παιδιών της ομάδας σε
άλλη ομάδα».
Η Γενοκτονία σύμφωνα με τη Συνθήκη αφορά ένα έγκλημα που αποβλέπει στη συστηματική, με βίαια ως επί το πλείστον μέσα, επιδιωκόμενη εξόντωση ολόκληρης φυλής ή τμήματος αυτής σε ορισμένο τόπο και πρόκειται για ένα έγκλημα, το οποίο δεν έχει συνάρτηση με πολεμικές συγκρούσεις. Είναι η καταστροφή ενός έθνους ή μιας εθνικής ομάδας, ένα συντονισμένο σχέδιο που τείνει να καταστρέψει τα θεμέλια της ζωής των εθνικών ομάδων, με στόχο να εξοντωθούν.
Το ελληνικό έθνος
έχει πλέον του ενός εκατομμυρίου θύματα
από τη Γενοκτονία που υπέστη από τους τους Νεότουρκους και τους Κεμαλικούς. Το
δυστύχημα είναι ότι επειδή το έγκλημα
δεν τιμωρήθηκε, επαναλήφθηκε λίγα χρόνια αργότερα από τους μαθητές των
παραπάνω, τον Χίτλερ και τους Ναζί. Από την Τραπεζούντα και τη
Σμύρνη δηλαδή, φτάσαμε στα Καλάβρυτα και στο Δίστομο!
Γράφω στο βιβλίο μου για τη Γενοκτονία,
βιβλίο το οποίο έχει μεταφρασθεί σε πολλές γλώσσες, ότι «ο Ελληνισμός για σχεδόν δύο
δεκαετίες αντιμετώπισε το οργανωμένο σχέδιο εξόντωσης που κατέληξε σε Γενοκτονία.
Εξόντωση την οποία αρνείται πεισματικά το κράτος- θύτης , δηλαδή η
Τουρκία και αδιαφορεί για αυτήν υπονομεύοντάς την, το κράτος – θύμα», δηλαδή η
Ελλάδα.
Πιο συγκεκριμένα, η Τουρκία
αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγή σε ότι αφορά ένα κράτος που αρνείται
ότι πραγματοποίησε τη Γενοκτονία. Τιμά τους πρωτεργάτες του εγκλήματος εναντίον
των Ελλήνων, τους Νεότουρκους και τον
Μουσταφά Κεμάλ, δεν αποδέχεται τη Γενοκτονία και εγκαλεί τους Έλληνες για τον
αγώνα αναγνώρισης. Επιπλέον προσπαθεί να αλλοιώσει την πραγματικότητα και να
εκφοβίσει ή ακόμη και να δολοφονήσει τους ανθρώπους που ενεργούν για την
αποκάλυψη της Γενοκτονίας και της τουρκικής ευθύνης. Το παράδειγμα της
Γερμανίας που αναγνώρισε το Ολοκαύτωμα θα μπορούσε να της δώσει μία άλλη πολιτική
στάση, αυτό όμως δυστυχώς δεν πρόκειται να γίνει.
Από την άλλη πλευρά, το ελλαδικό κράτος, αν δούμε το παράδειγμα
της Αρμενίας, έρχεται σε πλήρη αντίθεση
με ό,τι θα περιμέναμε από ένα θεσμικό δημιούργημα που σεβόταν το μαζικό έγκλημα
και θα αγωνιζόταν για την αναγνώρισή του. Πως μπορεί να δικαιολογηθεί η οργανωμένη
προσπάθεια αλλοίωσης και ουσιαστικής κατάργησης
της ημέρας Μνήμης της Γενοκτονίας, καθώς και η απουσία, η αδιαφορία και
η ολιγωρία για το ζήτημα ανάδειξης της
Γενοκτονίας εντός και εκτός Ελλάδας;
Μπροστά στην άρνηση, την προπαγάνδα και τη
στασιμότητα, το αίτημα για την μνήμη, τη δικαιοσύνη, την ιστορική αλήθεια και την
αναγνώριση της Γενοκτονίας, το αναδεικνύουν Έλληνες και Φιλέλληνες σε όλον τον
κόσμο. Έτσι μετά από πρόταση του
αείμνηστου Μιχάλη Χαραλαμπίδη το 1994, αναγνωρίστηκε από τη Βουλή των Ελλήνων, η 19η Μάιου ως ημέρα μνήμης και μέχρι
σήμερα η Γενοκτονία έχει αναγνωριστεί από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Κυπριακής
Δημοκρατίας, από τα κοινοβούλια της Σουηδίας, της Αρμενίας, της Ολλανδίας και
της Αυστρίας, από τα ομοσπονδιακά κοινοβούλια της Νέας Νότιας Ουαλίας και της
Νότιας Αυστραλίας, από πολιτείες και
δήμους των ΗΠΑ, του Καναδά της Ιταλίας.
Αναγνωρίσεις της Γενοκτονίας
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, 24/02/1994
ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, 19/05/1994
ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΣΟΥΗΔΙΑΣ, 11/03/2010
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΑΡΜΕΝΙΑΣ, 24/03/2015
ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΩΝ ΚΑΤΩ ΧΩΡΩΝ / ΟΛΛΑΝΔΙΑ, 09/04/2015
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΙΑΣ, 22/04/2015
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ, 27/09/2006
IAGS, 16/12/2007
Θεοφάνης Μαλκίδης
Οίνοπα ΠΟΝΤΟΝ
1.Η συγκλονιστική επιγραφή
Η πρόσφατη παρουσία μου για άλλη μία φορά στην
Φρανφκούρτη για να μιλήσω σχετικά με την υπόθεση της Γενοκτονίας, με έφερε ξανά
στις όχθες του ποταμού Μάιν, εκεί που πριν πολλά χρόνια αντίκρισα με έκπληξη
την περίφημη επιγραφή, “«ΠΛΕΩΝ
ΕΠΙ ΟΙΝΟΠΑ ΠΟΝΤΟΝ ΕΠ ΑΛΛΟΘΡΟΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ». Όπως και τότε, έτσι και
τώρα η επιγραφή στην γερμανική αυτή πόλη, με τους πολλαπλούς συνειρμούς στην
νεώτερη ελληνική (οικονομική) ζωή, σε
γεμίζει γαλήνη, ηρεμία και ξεχωριστά συναισθήματα.
Θεοφάνης Μαλκίδης *
Η 19η Μαΐου, η αναγνώριση της Γενοκτονίας και ο
αγώνας του αείμνηστου Μιχάλη Χαραλαμπίδη
Από την ομιλία στο Σύλλογο Ποντίων Ludwigshafen Γερμανίας
Ο Μουσταφά Κεμάλ, ο δάσκαλος σύμφωνα με τη δήλωση του
μαθητή Χίτλερ, έφτασε στη Σαμψούντα του Πόντου την
19η Μαΐου 1919 για να συνεχίσει τη Γενοκτονία εναντίον
του Ελληνισμού. Γενοκτονία η οποία είχε ξεκινήσει το 1908
από τους Νεότουρκους στη Μικρά Ασία, στον Πόντο και τη
Θράκη και ολοκληρώθηκε το 1922 με την καταστροφή στη Σμύρνη.
Για πάνω από επτά δεκαετίες το έγκλημα εναντίον των
Ελληνίδων και των Ελλήνων, η Γενοκτονία ενός
εκατομμυρίου προγόνων μας παρέμεινε στη λήθη, στη σιωπή,
ή μάλλον υπήρξε μόνο η άρνηση και η προπαγάνδα.
Η ιστορία όμως, το δίκαιο, η αλήθεια δεν μπορούν να
παραμένουν στο σκοτάδι για πάντα.
Ο εκ Σάντας του Πόντου πολιτικός και συγγραφέας
Μιχάλης Χαραλαμπίδης, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας
του 1980 ανέδειξε το τουρκικό πρόβλημα και μία εκ των
κορυφαίων δραστηριοτήτων του που σχετίστηκε με την
εγκληματική δράση της Τουρκίας, ήταν η ανάδειξη της
Γενοκτονίας του Ελληνισμού.
Για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, των αθώων θυμάτων τους οποίους τιμούμε κάθε χρόνο, αλλά και την προσφορά του Μιχάλη Χαραλαμπίδη στην υπόθεση, ο Φάνης Μαλκίδης, θα μιλήσει σε δύο πόλεις της Γερμανίας
Συγκεκριμένα, θα μιλήσει στην εκδήλωση που διοργανώνει ο Σύλλογος Ποντίων Νταχάου, το Σάββατο 18 Μαΐου 2024, στις 6 το απόγευμα, στο Adolf – Holzl Saal, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό με θέμα “ο αγώνας για τη δικαιοσύνη και την αλήθεια”.
Κυριακή 19 Μαΐου 2024
Την Κυριακή 19 Μαΐου 2025, ο Σύλλογος Ποντίων LUDWIGSHAFEN, διοργανώνει εκδήλωση με θέμα “Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, μέσα από το έργο του Μιχάλη Χαραλαμπίδη”.
Εισηγητής ο Θεοφάνης Μαλκίδης.
Μιχάλης Χαραλαμπίδης
Αιξωνή, 17 Ιανουαρίου 2024
ΑΛΛΑ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΕΜΟΥ ΜΕ ΤΟΥΣ ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΑΓΚΥΡΑΣ;
ΑΥΤΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΩΝ ΑΡΧΗΓΩΝ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΝΕΕΣ
ΓΕΝΙΕΣ;
Υπάρχει μια δημόσιο - ιδιωτική μυθολογία. Μάλλον μια δημόσια απάτη.
Η Πολιτική ως Απάτη. Αυτή αντικατέστησε τον όρο λαϊκισμός.
Ότι μετά τα εγκλήματα ενάντια στους λαούς 1915 – 1922 ζήσαμε
εκατό χρόνια ειρήνης με τους ρατσιστές της Άγκυρας.
ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ – ΔΙΚΑΙΩΜΑ
ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ…
102 ΧΡΟΝΙΑ από τη ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ.
Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΝΗΜΗ στη ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ,
στον ΤΥΠΟ, στις ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ…
Αγαπητοί φίλοι! ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !!!
Με την ευκαιρία ημέρας μνήμης της Γενοκτονίας του Ελληνισμού της Οθωμανικής
Αυτοκρατορίας, των Ελλήνων της Ανατολής – 19η Μαΐου, και της επετείου των 102 ετών της Μικρασιατικής Καταστροφής, το Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού - Κ.Ε.Π. και ο Σύλλογος Ελλήνων Μόσχας σας προσκαλούμε στην εκδήλωση «ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ – ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ…102 ΧΡΟΝΙΑ από τη ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΝΗΜΗ
στη ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, στον ΤΥΠΟ, στις ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ…», η οποία θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 21 Μαΐου 2024 (έναρξη 17.00) στις εγκαταστάσεις του Οίκου Εθνοτήτων της Μόσχας (αίθουσα № 2).
Το πρόγραμμα της εκδήλωσης – Ημέρας Μνήμης,
Σενάριο εκδήλωσης-Ημέρας Μνήμης – Δώρα Γιαννίτση, δ/ντρια Κ.Ε.Π., διδάκτωρ ιστορίας, ηθοποιός.
Την εκδήλωσή μας δύνασθε να παρακολουθήσετε ζωντανά στο youtube κανάλι του Κ.Ε.Π., στον εξής σύνδεσμο
https://www.youtube.com/channe
Πόντος, η Γενοκτονία μέσα από μαρτυρίες
Γράφει η Εύη Σταθουλίδου
«Οι ζωντανοί π’ εφήκανε τον τόπον ντ’ εγεννέθαν
και εφορτώθαν τα στενά τα νεκρικά κασέλας
κ’ εφόρεσαν τα σάβανα, κι εσέβανε ‘ς σην στράταν
‘ς σην στράταν την αγύριστον, ντο πάει και πίσ’ ‘κ’ έρται» 1
Κάθε χρόνο, τη 19η Μαΐου, τιμάται η μνήμη των γενοκτονηθέντων Ελλήνων του Πόντου. Τιμάται ο «Γολγοθάς» και η «Σταύρωσή» τους, ο βίαιος εκτοπισμός από τις προαιώνιες πατρογονικές τους εστίες. Η ελληνική πολιτεία αναγνώρισε τη γενοκτονία του ποντιακού ελληνισμού, με ομόφωνο ψήφισμα στις 24 Φεβρουαρίου του 1994. Η γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού αναγνωρίστηκε το 2007 και από τη Διεθνή Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών (International Association of Genocide Scholars IAGS) μαζί με την Γενοκτονία των Ασσυρίων.
