Δευτέρα 30 Μαρτίου 2009

Σκέψεις για τις διεθνείς σχέσεις στην ανατολική Μεσόγειο και το τουρκικό ζήτημα.Του Παναγιώτη Κόνιαρη.

1. Τεχνολογία διεθνών σχέσεων,λειτουργισμός,Ρόλος και Παράγοντες ισχύος,

Γεωπολιτική κατάρτιση ως γνώση κλειστή της Ακαδημαικής Αριστοκρατίας.Όλα σε μία προοπτική νεωτερικής νομιμοποίησης και Βικιανών ομόκεντρων κύκλων,σταδίων εξέλιξης όπου η καλύτερη θέση στην ιεραρχία του διεθνους καταμερισμού και της συμμετοχής στον Δυτικό πολιτισμό είναι το μόνο διακύβευμα και νομοτελιακή προοπτική κάθε postmodern ανθρώπινης συλλογικότητας.
Ακόμα και η Μετανεωτερική αναδιαπραγμάτευση των μικρών αφηγήσεων ώστε να αναδαταχθούν εντος της συγκεκριμένης μεγήλης,ακόμα και η αμφισβήτηση των κινημάτων στην Περιφέρεια του Καπιταλισμού επιτρέπεται μόνο αν παρέχει στους μυημένους της αλληλεγγύης την νομιμοποίηση να θέσουν ζητήματα και να επικαιροποιήσουν αξίες που ο Πυρήνας της Δύσης μπορεί να βάλει στην ατζέντα και να επαναμονοπωλήσει την ανθρώπινη ελπίδα.
Ακόμα και όταν κάποιος Δυτικός διανοούμενος έρθει σε ανάρμοστη επαφή με τον ΑΛΛΟ όπως το επαναστατικό Σιϊτικό Ιράν αυτό απαγορεύεται και οριακά είναι ανεκτό μόνο αν εκληφθεί σαν ρυμούλκηση των εκτος Πολιτισμού στο ευγενές άθλημα της κατάθεσης προοδευτικών προτάσεων προς εξέτασης από τους ειδικούς της τεχνολογίας της προόδου.
*Η Ηγεμονία πάντα εχει μια παγόσμια λειτουργά και διατύπωση.Και ο ψυχρός πόλεμος πάντα συνεχίζετε στα κρίσιμα σημεία επαφής των ηγεμονικών δυνάμεων με τις αμφισβητήσεις τους,παντού όπου αναμετράτε το συμβολικό και μη κεφάλαιο και η λοιπή ισχύς τους ώστε να ανατρέψει τις αμφισβητήσεις και να διατάξει τις άλλες αντιθέσεις των άλλων εντος του συστήματος διαχείρησης των αντιθέσεων και αντιφάσεων των ήδη ηγεμονευόμενων δυνάμεων.
*Η κρίση της αμερικάνικης ηγεμονίας και η ώσμοση εντός της κυρίαρχίας της τριών βασικών ζευγών αντιθέσεων εντός της αμερικάνικης σφαίρας επιροής.Έτσι η αντίθεση φιλελεύθερης Β.Ανατολικής ακτής -Μεσοδυτικών αντιπφεντεραλιστικών πολιτειών,η κρίση απονομιμοποίησης της Σαουδικής δυναστείας με την χρήση της Αραβικής Χερσονήσου απέναντι στην ως τότε κεφαλαιοποίηση της Ουαχαμπιτικής νομιμοφροσύνης,τέλος η υπαρξιακή ανάγκη του Σιωνιστικού κράτους όπως διαιωνίζοντας την σύγκρουση επιτύχει την απομόνωση των Σεφαράντι και Ιρακινών Εβραίων από τον Μεσανατολικό τους περίγυρο χάριν της εξουσίας των εχόντων Δυτική προϋπηρεσία Ασκενάζι.
Η λελογισμένη εκτόνωση μπορεί να αποδεικνήει τα συστημικά αντανακλαστικά απέναντι στην κάθε κρίση νομιμοποίησης αλλά η συγκινησιακή και μη πρακτική επικοινωνία των πόλων αμφισβήτησης και η διαπίστωση «χώρου» διοχέτευσης τηγς ήταν ο πραγματικός κίνδυνος.Ειδήσεις όπως ότι στην Ουάσινκτων έγινε πορεία υπέρ της Ένωσης ή ότι απαγορεύτηκαν από ραδιοφώνου ευυολογήματα κριτικά προς το Μεγάλο Μήλο κόπηκαν άμεσα και εχουν να πούν περισσότερα από θεωρίες συνομωσίας και άλλους συστημικούς μύθους.
* Ο κανιβαλικός Ιμπεριαλισμός είναι η σημερινή φάση του δυτικού Ιμπεριαλισμού.Η επαγγελία των μελλόντων αγαθών και η χαλάρωση της Καλβινιστικής πειθαρχίας, οι ανάγκες σε παραγωγικότητα και μετανάστευση ,πετρέλαιο και συμμαχίες ώθησαν σε έναν και Γεωπολιτικό καταναλωτισμό που ανάλωσε και τιμαλφή της Ιμπεριαλιστικής αρχιτεκτονικής που τους κληροδότησε η Μεγάλη Βρετανία στην περιοχή της Μέσης Ανατολής.Κυρίως πως φτιάχνεται ένα πλυπληθές μη βιώσιμο κράτος σαν το Ιράκ και μικρά ,αραιοκατοικιμένα και πετρελαιοπαραγωγά κρατίδια στον Περσικό.
Η εκδίκηση του Κάουτσκι ως προς την δυναμική των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων δεν θα βάραινε ιδιαίτερα αν οι διαδοχικές υποχρεώσεις και ανοχές εκτος της Δυτικής ταυτότητας και η Μελαχρινή τάση στα Δημογραφικά των ΗΠΑ δεν καθιστούσαν τις θεωρίες του Χάντινγκτον από πρόταση συνοχής και ηγεμονικής ανασύνταξης κακό οιονό αδυναμίας άσκησης ηγεμονίας σε έναν ήδη πολυπολικό κόσμο. Και οι εξω δυτικές υποχρεώσεις σε συμμαχικές υποχρεώσεις δεν είναι πάντα το ίδιο βολικές όπως οι ταλαίπωροι Χμόνγκ του Βιετνάμ.
Ακόμα η ήπια αναβίωση της αμφίπλευρης ενίσχυσης αλά Βίσμπρκ της Γερμανικής ισχύος εντός του κελύφους της Ευρωπαϊκής ένωσης και οι προεργασίες του για Γεωπολιτικά ερείσματα και πέραν της Ευρώπης γεννά ανάγκες εγγραφής και άλλων προβλέψεων από τα πετρέλαια του Ιράκ μέχρι την υπερβολικά συνεναιτική συμπεριφορά τους στο Κοσσυφοπέδειο
*H δομή της Δυτικής πυραμίδας περιορίζει και επιβάλει επιλογές συνεργασίας με ανάλογες δομές από τους Αζτέκας που κατέρευσαν όταν οι υποτελείς τους διείδαν εναλακτική διέξοδο μη γνωρίζοντας τα πλήρη στοιχεία των νεοαφιχθέντων μέχρι την καστική Ινδία όπου επισυνεύησαν και οι μυστικιστικές διασταυρώσεις σε κλίμα αμοιβαίας αναγνώρισης ,συνάφειας και αποδοχής των «φυσικά κυρίαρχων» τάξεων.
*Αντίθετα οριζόντιες παραδόσεις όπως η Κίνα απαιτούν άλλους χειρισμούς και μια διεθνή παροικία εφόσων οι ισοπεδοτικές ασιατικές παραδόσεις δεν αφήνουν συνεργάσιμα στελέχη να σταδιοδρομήσουν και να μαθητεύουν αενάως τη χώρα.
Τι λείπει?Η Τουρκία σαν πραγματικότητα και όχι σαν σύνθεση προεπιλεγμένων θεωρητικών προυποθέσεων σε διάφορες αναμίξεις. ,κάθετες συμπλειρώσεις και υποθηκευτικές ευκαιρίες ταυτόχρονα που προσβλέπει η Δύση απέναντι της. Ο πυτήνας και οι δικλείδες αποκλεισμού που οι απαιτήσεις τους παρακολουθούν την ανάπτυξη της Δυτικής δύναμης και Ιεραρχίας και του Δυτικοκεντρικού καταμερισμού της Ιμπεριαλιστικής εργασίας.

2. Το τουρκικό ζήτημα
Ειρήνη στον κόσμο Ειρήνη στην χώρα ένα βασικό Κεμαλικό σύν.Οχι βέβαια ως έξαρση πασιφιστικού οίστρου αλλά ως παρακαταθήκη προς του συνεχιστές όπως η όποια συμετοχή στις διεθνείς διαδικασίες απαράβατο όρο εχει την προηγούμενη αποστείρωση του κρατικού χώρου εδάφους-εξουσίας από εισοδισμούς των υποψήφιων φίλων με οικονομικές και γεωπολιτικές υποθηκεύσεις .Συνεκτικός δεσμός με τη Δύση στάθηκε σε διαφορετικές φάσεις της κοινωνικής τους Ιστορίας ο κοινός φόβος απέναντι στην αναφομοίοτη από το διεθνές σύστημα συσόρευσης.ήδη από τη σφαίρα της διανομής,κοινωνική αντίσταση που εμποδίζει να κλείσει το Γεωπολιτικό παίγνιο και επιμολύνουν και τη στρωμένη στην Μητροπολιτική κουλτούρα εργατική δύναμη .Μεταναστευτική και όχι μόνο.
Σήμερα είναι το διακύβευμα της ακαιρεότητας του κατά Χαραλαμπίδη μικρομεσαίου ασθενούς που επανέρχετε όχι ως πρόθεση λύσης Δημοκρατικών Αρχών αλλά ως αδυναμία της Αμερικανικής ηγεσίας να συμπεριλάβει το προαπαιτούμενο τηουαποστειρωμένου από άλλες παρεμβάσεις Τουρκικού χώρου σε βιώσιμους σχεδιασμούς.
Αυτό γιατί η αδυναμία οικονομικής δραστηριότητας αντίστοιχης με το βάρος της Ευρωπαϊκής σε φορείς σχέσεων της πρεγματικής οικονομίας (μετανάστευση κ.ο.κ.) αλλά και της Ρωσίας σε συνδιασμό με την αδυναμία του Τουρκικού κράτους να πατάξει το Κουρδικό κίνημα ή να το εκκεμαλίσει παρατείνουν την διαδικασία defacto εκδημοκρατισμού ,μειωμένης κυριαρχίας του στρατού επί των εδαφών,αδυναμία επαναθεμελίωσης του Κράτους λόγο αποστασίας του κύριου Κουρδικού θεμελίου και τέλος τον κίνδυνο να επωφεληθούν πολλοί άλλοι χτίζοντας θέσεις εντος του γεωγραφικού και οικονομικού του Χώρου.
Ο πανικός και η εμμονή της Άγκυρας να χειρίζεται τις προσπάθειες την Αμερικανών γία συμπληρωματικές δυνατότητες παρέμβασης ,τύπου Fedullah Giulen με την πάγια «αποτελεσματικότητα» επιτείνει τις ανησυχίες τους όταν μάλιστα η λαϊκή επιμόλυνση του ΡΚΚ ανεβαίνει στον πυρήναα της στρατιωτικής εξουσίας μαζί με τις ανάγκες Μεταμορφισμού του ΑΚΡ σε ένα όμως δόλου Αναγεννησιακό παίγνιο.
*Η Ελληνοόφωνη δημοσιογραφία με τις απονομές ευσήμων στην Τουρκία ως μία χώρα που έχει στρατό,καθεστωτικά προβλήματα,οικονομία και κοινωνικά ζητήματα ,πολιτικό κόστος καιμειονοτικά προβλήματα πού αναζητούν λύση αποδίδει εύσημα μίας χώρας που συμμετέχει στην προαγωγή του πολιτισμού,στις 10 πρώτες προφανώς όπως είναι και ο εκπεφρασμένος στόχος του Γενικού επιτελείου.Μια χώρα σαν τις άλλες .Σε μετάβαση κιόλας σε κάποιες Βικιανές προφανώς ατραπούς της νεωτερικότητας .
Όπου όμως η ανακύκλωση δια της φυσικής επιλογής των αποτυχημένων λαων,η οικοιοποίηση της κληρονομιάς τους από τους Ζωτικούς τούτους παρακάμτει στάδια μετάβασης και αναγκαιότητες συμμετοχής και ρόλων που οι μυημένοι δημοσιογράφοι περνούν στην πάντα αμύητη κοινή γνώμη,χάριν της απευθείας συμμετοχής του Τουρκικού στρατού με την χώρα ως προίκαα στον πυρήνα των Γαιωπολιτικών αναγκών της Δύσης ,όχι αποσπασματικά ως παρελκόμενο των συμμετοχικών δεσμεύσεων του Ελληνικού εφοπλιστικού Κεφαλαίου.

3. Η τουρκική Πυραμίδα: Η αρχαιότητα είναι βαθμός

Χωρίς φιλοδοξία να προσθέσω στα όσα λαμπροί Ακαδημαϊκοί δάσκαλοι μας παρέδωσαν για την οσμανική πραγματικότητα, πιστεύω ότι μέρα τη μέρα γίνεται πιο επίκαιρη μια προσπάθεια να αφουγκραστούμε την εσωτερική πολιτική λογική της νεοοθωμανικής Κληρονομιάς.
Μια θεωρία για την πυραμίδα, στην οποία κάθε απολιθωμένη συλλογικότητα ζει απομονωμένη από τους άμεσους γείτονες του ίδιου επιπέδου, υπακούει σε μια ηγεσία που χρειάζεται αυτή την επιρροή για να επιβιώσει σε ένα ανώτερο επίπεδο, ταυτόχρονα εκμεταλλεύεται κάποια ομάδα χαμηλότερης βαθμίδας, συνήθως νεότερης στην επετηρίδα για τους ίδιους λόγους.
Ο σφυγμός αυτού του συστήματος θα μας παραδίδονταν αν θέλαμε να υπάρχει και να ακούσουμε την μειονότητα στη γείτονα. Όμως αυτή η αίσθηση ενέχει μια ηγεμονική μεταφυσική και ένα προβοκατόρικο ρεααλισμό που δεν υπόκεινται σε συγκρητισμούς, δεν εγκλωβίζονται στο πεδίο των διεθνών σχέσεων, δεν αφορίζονται στην καταγγελία του δεσποτικού. Το χειρότερο, αναιρούν τα τοπικά ακαδημαϊκά προσόντα των Αθηναϊκών «Ελίτ».
Ποιό όμως το διακύβευμα μιας τέτοιας συζήτησης;Συμβολή στη φιλολογία των διεθνών σχέσεων ;Όμως το υπερβατικά βαθύ κράτος εξ ευωνύμων αναπνέει από εκεί που τελειώνουν οι αναλυτικές κατηγορίες των area stadies .Οριζόντιοι δεσμοί,αφομοίωση,περιθόριο,δεν υπάρχουν μπροστά σε ένα σύστημα κεφαλαιοποιητικό της αλλοτρίωσης ,στεγανοποίησης και χρήσης της ως υλικό οικοδόμησης του κράτους .¨Ένα που αποσταθεροποιείται από πίστη σε εξωγενείς δηλαδή ανθρώπινες αξίες και την αυθάδεια κοινωνικών αιτημάτων.
Πραγματικότητα που βιώνετε ως ομηρία των εντπίων και αυτισμός των ευρωπαίων παρεπιδημμούντων. Ρεαλισμός είναι η συνδρομή των προϋποθέσεων μη Δυτικών στοιχείων της οικείας παράδοσης αμετάφραστα και συγκρουσιακά κατά την αναγκαία σύνθεση.Η οικουμενικότητα 'Ο επίσκοπος των εκτός ,ο πισός βασιλεύς Ιωάννης των χρησμών δεν μπορούν και δεν θέλουν να συνυπολογιστούν στο τεκμαρτό φαντασιακό του νέου ελληνισμού.
Οι Ινγκουσέτιοι κατοικούν χαμηλότερα και εξισλαμίστηκαν πενήντα χρόνια πριν από τους Τσετσένους. Αυτό επικαθορίζει τις σχέσεις τους τόσο ως προς την Τουρκία όσο και την Ρωσία και όχι η Πολυδαίδαλη εθνογραφία του Καυκάσου.
Το Χάτζι Μπεκτάς Κιόϊ, Θρησκευτικό κέντρο των Αλεβί, σαν Βακούφι έφτασε να στηρίζεται σε 368 χωριά. Εκεί συναντιέται η προοθωμανική παράδοση των Κεντροασιατών Τουρκομάνων, ο εξισλαμισμός και η αξιοποίηση των ιθαγενών, η σύγκρουση της Ανατολίας με τους Οθωμανούς υπό την σημαία των Σαφαβί της Περσίας και τον Πιρ Σουλτάν Αμπντάλ, οι αντάρτικοι αγώνες των Τζαλαλήδων και του Καλεντέρογλου. Σαλαμοποιημένοι, όμως μ' ένα από ένα τυπικό που περιλαμβάνει δύο αλληλοαναιρούμενες ηγεσίες, ώστε να εγγράφεται και η επί Βαγιαζήτ Β΄ υιοθεσία των γενιτσάρων (άγαμοι δερβίσηδες), όπως και η αναδιοργάνωση του Μπαλήμ Σουλτάν, πάνω στους ηττημένους Κιζιλμπασλήδες του Πιρ Σουλτάν Απτάλ, άλλο και η ανάγνωση του Μπεκτανισμού ως Νακσμάντι (Σουνίτικας) παραφυάδας, μετά την καταστολή του 1829.
Πώς να μην σφαδάζεται η τουρκική αριστερά από τις κεκτημένες διαιρέσεις του ποιμνίου της και μια ροπή ςσωτερικής πίεσης στα μεγάλα κεμαλικά κόμματα;
Ομοίως η παράδοση των Μεβλεβή από την Κόνια μέχρι την τελετή της περιβολής του ξίφους στο νέο Σουλτάνο εκφράζει μια διαστρωμάτωση της Σελτσούτσικης περιόδου υπαγόμενη τελικά στο Οθωμανικό κεκτημένο.
Κοντά στο Μοναστήρι σε μια σειρά χωριών, κατοικούσε ένας πληθυσμός Κονιάρων Μουσουλμάνων. Σ' αυτούς, η Πύλη εκπροσωπούνταν μέσω μιας αποσπασμένης ελίτ Σαμπαταϊτζίδων.
Εκεί σπούδασε ο Κεμάλ. Εκεί εργαζόταν ο θετός πατέρας του. Από εκεί κατάγεται η μητέρα του Τσεβίκ Μπιρ και στο βιβλίο επισκέψεων του Χελβετί Τεκέ της περιοχής, υπέγραψε συγκινημένος ο άθρησκος κεμαλιστής Κενάν Εβρέν, σε διακριτική επίσκεψη στο απόγειο της δύναμής του.
Σαν υπόμνηση ότι υπάρχουν και άλλοι στην κορυφή, οι δολοφονίες όπως των Μαλκί, Ουζείρ Γκαρίχ είναι αναμενόμενες. Όμως, αυτή του Ουγούρ Μομτζού, ενός «Αριστερού Χουντικού», του διανοούμενου κεμαλικού είναι άλλης τάξεως. Η υπόνοια ότι η ρίζα των Σαμπαταϊτζί και δέκτης προνομιακός της διαμεσολάβησης τους εκ μέρους της τουρκικής ηγεσίας εντός του τουρκικού συστήματος κόβει γέφυρες και αυτοεξυπηρετείται, δημιουργεί συστροφές απόγνωσης που συγκρίνεται μόνο με την απελπισία του Σουνιτικής προέλευσης Καρανταγί, όταν έχοντας γλιτώσει τις σφαίρες των άλλων στην Κύπρο, πληροφορείται ότι στέλνουν τον ΑΠΟ στην Τουρκία, πανικόβλητος ενστικτωδώς σκέφτεται να διαφύγει στην Ελλάδα.
Πολιτικό Ισλάμ και Τουρκικό Κράτος
Γενεές γενεών Ελλήνων γαλουχήθηκαν με υπονοούμενα των Αθηναϊκών κύκλων, ότι στηρίζουν τους εκσυγχρονιστές στην Τουρκία (Τζεμ, στρατιωτικούς κ.ά.) για να «μην έρθουν οι Μουσουλμάνοι».
Νομιμοποιούνται έτσι σε μια κοινωνία που ήθελε να πιστεύει ότι πούλησε το πατρικό στα Βαλκάνια και μετακόμισε στο Καρτιέλατέν. Με την ίδια ευκολία τώρα προσποιούνται έξυπνη ευελιξία στηρίζοντας τις ΗΠΑ, ώστε να επιβαρυνθεί η Ευρώπη την διαχείριση του Ισλάμ.
Όμως, αυτή η παράνοια που επικρατεί στη θέση που θα έπρεπε το πολιτικό κριτήριο και η μορφωτική επάρκεια να συναντούν το υπόγειο αισθητήριο της Λαϊκής συνείδησης του λαού μας δεν είναι κάτι νέο.
Π.χ. γενικώς πιστεύεται ότι ο Αντνάν Μεντερές κρεμάστηκε για τιμωρία, για τα Σεπτεμβριανά. Οι φωτισμένοι Τούρκοι εκτέθηκαν από τους καθυστερημένους και αντέδρασαν.
Προσπάθησε ο Κεμάλ να τους εξευρωπαΐσει αλλά θέλει δουλειά και κατανόηση από εμάς, που σαν πιο Ευρωπαίους μας δέχονται (ως τι;) οι Δυτικοί.
Τίποτα καινούργιο. Φραγκολεβαντίνικη ψυχολογία, χτίζει σιγουριές μιας νέας εποχής στην άμμο ενός ακόμη βραχυπρόθεσμου Δυτικού τακτικισμού.
Νευρωτικά απωθημένη ανασφάλεια υιοθετεί συνειδητά την πολιτική ανεπάρκεια.
Όμως, τα ιδανικά εξιλαστήρια θύματα (Κωνσταντινούπολη, Ίμβρος) τελείωσαν. Κλείσαμε την πόρτα και είμαστε με τους Ευρωπαίους. Τους αφήσαμε έξω, αλλά μπαίνουν.
Οι εσωτερικές αντιθέσεις της Δύσης, της Τουρκίας, τα οικονομικά, τα διεθνή αλληλοδιαπλέκονται σε μία και μόνη ατζέντα. Η μαγική επιλογή που θα μας βάλει μέσα στους από πάνω της νέας εποχής, δεν φαίνεται.
Μας αφορά περισσότερο ότι κάθε εκσυγχρονισμός των Οθωμανών στερούσε τις ομάδες - λίθους της πυραμίδας πραγματικών δικαιωμάτων και ιστορικού πλούτου, χάριν μιας αποστειρωμένης και επικίνδυνης ομοιομορφίας που δεν έφερνε ποτέ σε οριζόντια επικοινωνία και αφομοίωση.
Άρα δημιουργούσε νέα επιθετικότητα.
Αφετέρου, όταν οι τσέτες μπήκαν στη Σμύρνη ούτε οι αντιπροσωπείες, ούτε οι στοές, ούτε τα συμμαχικά πλοία κάναν τίποτα. Το Ιαπωνικό Ναγκασάκι Σιπούρ μόνο αντί για λεμόνια φόρτωσε πρόσφυγες.



4. Υπάρχει Τούρκικο Ισλάμ;
Η αναφορά σε Τούρκικο Ισλάμ, λίγο ήμερο, λίγο κοσμικό, λίγο φολκλορικό, χρησιμοποιείται συνήθως ως υπονοούμενο βαθιάς γνώσης από «αναλυτές» που επιχειρούν με αυτό το τρικ να συγκαλύψουν τα μορφωτικά και λογικά ελλείμματα των επιχειρημάτων τους.
Σύνηθες μοτίβο είναι η προετοιμασία της κοινής γνώμης για μια ανοχή στην τουρκική ιδιαιτερότητα, που εν συνεχεία θα παρασυρθεί νομοτελειακά από τον μονόδρομο μοντερνισμό της Ευρωπαϊκής ιδέας.
Ευνοούν, όμως, την κρατική διεύθυνση θρησκευτικών υποθέσεων με επικεφαλής Μουφτή, που ελέγχει τα Σουνιτικά τεμένη. Την μόνη νόμιμη Μουσουλμανική οργάνωση ενός τυπικά άθρησκου κράτους;
Μήπως εννοούν την προβολή της . ύπαρξης θρησκευτικών αρχηγών των αναγνωρισμένων μη Μουσουλμανικών μειονοτήτων σαν ιδιαίτερη συμβολή στην παγκοσμιοποίηση.
Τα συνέδρια εκπροσώπων θρησκευτικών ομάδων με προσβάσεις στα ΜΜΕ στο περιθώριο πολιτιστικών εκδηλώσεων και την οργάνωση θρησκευτικού τουρισμού;
Όταν νομικά οι Αλεβίτες ακόμα και οι μη μουσουλμανικές μειονότητες σπρώχνονται στην ανυπαρξία, ανύπαρκτοι φονταμενταλιστές (Καπλαντζί) ή φωτισμένοι κοσμικοί και κεμαλικοί (Φεντζουλάχ Γκιουλέν) μονοπωλούν ειδήσεις και εντυπώσεις εσωτερικά και εξωτερικά.
Για τους Χριστιανούς είναι ιερή η πίστη καθενός και ευλογημένη η αναζήτηση. Τοσούτο μάλλον όταν στην Κόνυα, το Χατζή Μπεκτάς, το Μαμασούν αλλά και τόσα σεβάσματα της Μ. Ασίας, κάτω από επάλληλες διαστρωματώσεις βρίσκεται εγκλωβισμένη Χριστιανική Παράδοση (Βλ. Χάλτσουκ, Χριστιανισμός και Ισλάμ στην εποχή των Σουλτάνων). Μήπως, όμως, οι στρατηγικές των Δυτικών χωρών απευθύνονται στις μάζες των ποικίλως θρησκευόμενων για να αρδεύσουν τα μέσα της πραγματικής σύγκλησης μέσα από την ερμηνεία των συμβολισμών του Σεμά και του Χιζιρελές;
Δυστυχώς, κάτι γνήσιο από αυτές τις παραδόσεις μπορούμε να το αναζητήσουμε μάλλον εκτός Τουρκίας (π.χ. Μεβλεβί στη Συρία), γιατί η χειραγώγηση στα πλαίσια ελεγχόμενων πολιτιστικο - μουσικο - μουσειακών οντοτήτων (π.χ. Βόσπορος grup) και η προβολή μιας πολύχρωμης πλην μονολιθικής εθνοκρατικής και κοσμικής κοινωνίας είναι δόγμα - μετάσταση των κεμαλικών.
Η Τουρκοϊσλαμική σύνθεση σαν ιδεολογία ανάγκης, ο εκσουνιτισμός των Αλεβί, η χειραγώγηση μέσω της θρησκευτικής υπηρεσίας της διασποράς στην Ευρώπη, αλλά και μειονοτήτων (π.χ. Ελλάδα), η δημιουργία κρατικά Σαμανιστικής τάσης Αλεβισμού, διανοούμενου φιλοδυτικού Ισλάμ (Φ. Γκιουλέν), κ.ά. πολιτικές οι οποίες αν και διαμετρικά αντίθετες μπορούν και εξελίσσονται ταυτόχρονα σε διαφορετικούς πληθυσμούς - στόχους. Εμπόδια και όχι συνομιλητές, σε διάλογο των κοινωνιών. Εμπράκτως το τουρκικό Ισλάμ, είναι μια ακόμα απολιθωμένη και αποστειρωμένη από την ιστορία και την προσωπικότητα της ομάδας - λίθος στην πυραμίδα.
Πλειοψηφία, παράδοση, φολκλόρ ίσως, αλλά ύποπτη ομάδα για συμπάθεια προς την Ιρτίτσα (αντίδραση). Άρα ανά πάσα στιγμή αυτή, όσο και οι φιλόδοξοι διαχειριστές της εξαιρούνται παντί τρόπω του κεμαλικού παλλαδίου. Αν χρειασθεί θα επιβεβαιωθεί, ότι το κράτος δεν έχει ανάγκη ούτε τα 2/3 του λαού. Έχει κι άλλον. Στις παραπανισάδες.
Όμως κανείς δεν μπορεί να χειραγωγήσει απολύτως, την πίστη ενός λαού. Αυτή είναι η πρώτη νομιμοφροσύνη του ανθρώπου. Άνθρωποι της πίστης τους υπάρχουν. Επειδή πέραν Ευρωπαϊκών ελαφροτήτων (π.χ. το τρέχον εκλαϊκευμένο New Age αλά Μόνα Λίζα) και τουρκικής στοχοθεσίας υποκατάστατων, το Ισλάμ σαν επιλογή έχει συνέπειες, όπως και ο Χριστιανισμός, ο Σιωνισμός, ο Ουμανισμός.
Πολιτικό Ισλάμ και Νακσμπανίγια
Στη λαϊκή Τουρκία η κρατικοποίηση του Σουνιτικού Ισλάμ (Χανεφή Σχολή) και η «πολιτιστική» χειραγώγηση των πλούσιων παραδόσεων των Μεβλεβή και των Μπεκτασή επέφερε μια άνωθεν αποστείρωση της Οθωμανικής θρησκευτικής κουλτούρας χάριν των νέων ιδανικών του κεμαλισμού.
Αυτό στάθηκε εφικτό, γιατί οι επιμέρους αυτές παραδόσεις μέσα και από εσωτερικές διαστρωματώσεις εξασφάλιζαν την νομιμοφροσύνη και την τήρηση της επετηρίδας της υποταγής για πλήθος επί μέρους τοπικές, φυλετικές κτλ. ομάδες που υποτάχθηκαν ως τέτοιες ή προέκυψαν μέσω της εσωτερικής σαλαμοποίησης (βλ. υψομετρική στους Κούρδους) και του Σουργκούν. Πρώτα, η επιταγή της νομιμοφροσύνης και δευτερευόντως η ανοχή στην κληρονομιά της ομάδας συγκροτούσε αυτές τις παραδόσεις. Η μεταβολή στην κορυφή επέφερε απαξίωση.
Εξαίρεση σταθερή, ξεκινώντας από τις κουρδικές εξεγέρσεις και φτάνοντας στους ριζοσπάστες αντικεμαλικούς αποτέλεσε ο χώρος της Ταρικάτ των Νακσμπάντι.
Μια ερμηνεία που το αποδίδει στην απλότητα της θρησκευτικής πρακτικής, δεν εξηγεί γιατί δεν έχουμε ίδια επιβιωσιμότητα στους Νουρτζού κ.ά. που με πρώιμες συνθέσεις Τουρκισμού, εκσυγχρονισμού, Ισλάμ, επεδίωξαν να εκφράσουν τις απογυμνωμένες πολιτικά και συμβολικά από την κατάργηση των προηγούμενων συμβάσεων ομάδων (κυρίως Κούρδους).
Αν και ήταν συμβατές με το κράτος. Ακόμα και ο Ζιγιά Γκιοκάλπ (Κούρδος θεωρητικός του τουρκικού εθνικισμού) κινείται σε μια τέτοια τροχιά, φτάνοντας στο Φεντουλάχ Γκιουλέν και τον φιλοδυτικό υπερβατισμό του (Νουρτζού).
Άλλωστε πρακτικές ανθυποβολής και τυπικό μετανοίας - ένταξης ανάλογες, συναντούμε και στους Χελβετί Σιίτες, ενώ ο λαός εν τη απλότητα του και μέχρι τα όρια της παραθρησκείας αναδεικνύει πολύπλοκα σύμπλοκα.
Όμως, από τον Μεντερές, στον Ντεμιρέλ και από τον Ερμπακάν στον Οζάλ, το κράτος θεώρησε ότι κινδυνεύει από την αντίδραση - Ιρτίτσα όποτε υπήρξε υποψία συνάντησης των προβλημάτων Αραβικό Εζάνι - Ενδυμασία - Κουρδική Κινητικότητα και αυτή η σύνθεση εκφραζόταν και στους Νακς.
Είναι το σημείο κρίσης ενός συστήματος όπου ο κυνισμός της εξουσίας γίνεται θρησκευτική πίστη. Ο Μάρλον Μπράντο στο «Αποκάλυψη τώρα» προσφέρει μια πολύ fast - Αμερικάνικη εκδοχή του προβλήματος.
Η εξουσία αυτεπιβεβαιώνεται καταργώντας μονομερώς τις συμβάσεις. Η ταπείνωση των ηττημένων σωρεύεται στις υποχωρήσεις που έκαναν στην ταυτότητά τους, ώστε να φτάσουν στα προσχήματα της προηγούμενης υποταγής (π.χ. κουρδικές φυλές).
Όμως, ο άνθρωπος της πίστης του ξεκινώντας από τα ψήγματα της αξιοπρέπειας και της αλήθειας που σώζει στην στιγμή που αποφασίζει να μην προδώσει πλέον αυτήν την πίστη, έρχεται σε αντίθεση με την εξουσία και στρέφεται στους κατά καιρούς εχθρούς του αναζητώντας σπαράγματα του δικού του συλλογικού προσώπου.
Χαρακτηριστική προσωπικότητα του σύγχρονου Νακσμπανζισμού ο Νετσέπ Φαϊζί, ο οποίος γυρίζοντας από το Παρίσι, όπου ο ίδιος ο Κεμάλ τον έστειλε για να σπουδάσει φιλολογία και να αναλάβει φιλολογικός υπεύθυνος και διαχειριστής των γαλλικών ακροατηρίων, προτίμησε να στραφεί εναντίον του διαμορφώνοντας ένα πρόγραμμα δράσης για ένα μέτωπο επιδρομέων της Μεγάλης Ανατολής και όχι της Τουρκίας, στηριγμένο στις διδαχές ενός παραδοσιακού Νακς Σεΐχη και τις αξίες της Αραβικής γλώσσας και της Ελληνικής Φιλοσοφίας. Χάριν πραγματικής επαφής με τον κόσμο.
Από τους σημερινούς επιγόνους του ξεχωρίζει ο Σαλίχ Μιγραμπέιογλου, φυλακισμένος ηγέτης ενόπλων ριζοσπαστών αντικεμαλιστών, καταγόμενος από ηγετική κουρδική οικογένεια που διακρίθηκε στις αντικεμαλικές εξεγέρσεις μέχρι το '38. Άγνωστοι στην μαζική ενημέρωση και τις επιδοτούμενες ακαδημαϊκές εργασίες, άρα ανεπιθύμητοι. Όμως, από τον Ντεμιρέλ έως τον Ερντογάν, κανείς δεν νομιμοποιήθηκε στις Σουνιτικές μάζες χωρίς να δώσει μήνυμα σεβασμού και φιλολογικής έστω σχέσης με αυτό το ρεύμα και όχι κατ' ανάγκη με άλλους Νακς με λογική άμεσης ρήξης (π.χ. Σουλεϊμαντζή).
Από το σημείο αυτό μπορούμε να παρακολουθήσουμε την ενεργοποίηση αντιθέσεων που διαρρηγνύουν την λογική της επετηρίδας και προκρίνεται λογική συνάντησης.
Ο λαός κατά της λαϊκότητας, χάριν των προσχημάτων της υποταγής του παρελθόντος με την ελπίδα να γίνει λαός στο μέλλον.
Η δυναμική του φαινομένου Ερντογάν, μπορεί να αποδειχθεί ανάχωμα αλλά αποτελεί και όρο για την επιμόλυνση του τουρκικού συστήματος με στοιχεία φυσιολογικού κράτους. Οικονομικοί περιορισμοί, κοινωνικό κόστος, διεθνείς υποχρεώσεις, λαϊκά αιτήματα κ.ά. πρωτοφανή θολώνουν την υπερβατική εικόνα ενός κράτους έτοιμου για όλα. Το βαθύ Κράτος στην Ελλάδα δολίως παρουσιάζεται ως παρακράτος, αντιδραστικός πυρήνας κτλ.
Είναι η αυτοσυνειδησία, η φυσιολογική αυτενέργεια της Οθωμανικής εμπειρίας. Αν και αδυνατεί προς το παρόν να δώσει λύση Μεντερές ένα κατενάτσιο στο πεδίο της πραγματικής εφαρμογής του νόμου ακόμα και σε επίπεδο μιας «επί μέρους Χούντας» είναι αναμενόμενο.
Το μονοπώλιο του κράτους στις σχέσεις κοινωνίας και έξω κόσμου και το προβοκάρισμα των πραγματικών αντιθέσεων χάριν εκτόνωσής τους και ανανέωσης της επετηρίδας έχει ρωγμές.

5. Οι Κούρδοι και η Τουρκία

Το Κουρδικό κίνημα δεν υποτάχθηκε. Ο ΑΠΟ δεν επέλεξε ένα ηρωικό πλην αδιέξοδο τέλος όπως του Σεϊχ Σάιτ και των μέχρι το '38 εξεγέρσεων.
Διάρκεια, πολιτική, βατοί στόχοι, συντονισμός για ένα παν-κουρδικό κίνημα πολλών ταχυτήτων αλλά και μια παρέμβαση που ξεκινά από την μόρφωση όρων Εθνικού Κράτους στο Ντιγιάρμπακιρ μέχρι την συνύπαρξη με κάθε δύναμη που προωθεί μια ατζέντα ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Σμύρνη.
Πάνω απ' όλα η κατάργηση του μονοπωλίου του Κράτους στην επαφή της κοινωνίας με τον έξω κόσμο. ΗΠΑ, Ε.Ε. κ.ά. διαμορφώνουν περίπλοκες και συναφείς ατζέντες ανταγωνισμού στα θέματα Τουρκίας - Κουρδικό - Ιράκ. Ξεκινώντας από θέματα συνοριακής φύλαξης και επιδομάτων ανεργίας έως βραχυπρόθεσμα πετρελαϊκά. Καμία σχέση με το πλανητικό και άνω επίπεδο στρατηγικών επιλογών όπου αυτοδικαιώνεται η Αθηναϊκή γεωπολιτική πανίδα.
Αυτό το οξυγόνο έλειψε στην πρώτη αντικεμαλική αντίσταση. Σήμερα αυτό δίνει την δυνατότητα σε μία κίνηση συνάντησης του Κουρδικού Εθνικού Κινήματος με τα πρώτα βήματα ενός μεγάλου κομματιού του πληθυσμού στην πολιτική, τα λαϊκά αιτήματα, την ανάκτηση πολιτιστικής κληρονομιάς.
Στο παρελθόν, η μετωπική σύγκρουση ΤΩΝ Μουσουλμάνων με το κεμαλικό καθεστώς τόσο ένοπλα, όσο μέσω «ισλαμικών» κεφαλαίων (π.χ. Κομπασάν) ή κομμάτων (Ερμπακάν) δεν απέδωσε. Μετά τις επιθέσεις στις συναγωγές ο Ερντογάν δήλωσε, ότι αν υπάρχει ένα «μήνυμα για μένα το κλοτσάω», ενώ ταυτόχρονα δέχθηκε βοήθεια από συνεργεία διασώσεως Σεφαραδιτών Εβραίων. Προσέχει.
Για το Κουρδικό, όμως, η μόνη τοποθέτησή του είναι ότι η σύζυγος - κουμπάρα κατάγεται από το Σιίρτ (πλην Αραβικής καταγωγής).
Μπορεί ένας Μουσουλμάνος ηγέτης να αγνοήσει την καρδιακή μάζα, Σουνιτική στην πλειοψηφία, αλλά όχι Χανεφί σαν τους Τούρκους, που επικαθορίζει τον παράγοντα Ανατολία και μετανάστευση στις μεγαλουπόλεις;
Ένας φιλόδοξος Λαζός Σουνίτης δεν μπορεί να συγκροτήσει ενεργό μπλοκ αν δεν απευθυνθεί σ' αυτούς, πλην όμως αποτελεί «απαγορευμένο» καρπό.
Πριν το ΡΚΚ η διαχείριση του κουρδικού πληθυσμού εντός του τουρκικού συστήματος επαφίονταν στην Στρατοχωροφυλακή (Jandarma) και έπειτα σε μειοψηφία των παραδοσιακών κεμαλικών αξιωματικών).
Η αντίσταση του ΡΚΚ επέφερε την απαξίωση ολόκληρων βαθμίδων εντός της πυραμίδας, αρχίζοντας από την δολοφονία του Εσράφ Μπιτλίς (αρχηγού των Jandarma) και του Οζάλ (Ισλαμο Νακσμπαντικουρδική σύνθεση - ανάχωμα) φτάνοντας στο ΓΕΕΘΑ (Καρανταγί).
Σήμερα, ένα από τα θεμέλια του κράτους έχει αυτονομηθεί σε δικούς του (και διεθνείς) ρυθμούς.
Πολιτικά ο δεσμώτης του Ιμραλί κινείται. Θα μπορούσε ο Ερντογάν να ενεργοποιήσει την Πανισλαμική παράδοση του Αμπντούλ Χαμίτ, που έδωσε τόσο τα τάγματα Χαμιντιέ όσο και τα προσχήματα ισότητας σε θρησκευτική βάση, που συστηματοποίησαν στις φυλές που πρόσκεινται σ' αυτούς οι Νακς. Όμως, αφενός, οι εποχές είναι δύσκολες και η ηγεμονία της Ισλαμικής νομιμοφροσύνης αλλού (Λάντεν, ιράκ κτλ.), ώστε σαν μπούμερανγκ να ενεργοποιηθούν Αραβικές επιδράσεις (Αντιόχεια, οικονομία κτλ.), αφετέρου αν και οι κεμαλιστές δεν θα είχαν αντίρρηση να τον αναλώσουν σε ένα δεύτερο Οζαλικό πείραμα, το ΡΚΚ, προνόησε να στρατευθεί κατά της πολιτικής κληρονομιάς των Νακς και των Χανεφί στο Κουρδιστάν, δίνοντας την διέξοδο του σεβασμού όλων των ψηφίδων της θρησκευτικής κληρονομιάς.
Εξάλλου οι φυλές που ακολούθησαν τους Νακσμπαντί, αν και με εξαρτημένα πολιτικά αντανακλαστικά, κάτω από το σύνθημα της θρησκευτικής ισοτιμίας έδωσαν καταφύγιο στην κουρδική τους ιδιαιτερότητα.
Περαιτέρω, η πολιτική του ΡΚΚ, έδωσε ζωή και χρώμα στο ψηφιδωτό της Ανατολίας μέσα από μια πρόταση ανάδειξης του πλούτου και της ποικιλίας στην βάση της προσφοράς στην κοινή υπόθεση. Μια πρόταση που προχωρά προς τον Πόντο, την Κιλικία, τις μεγαλουπόλεις, ενώνοντας την παράδοση της αντικεμαλικής, αλλά αδιέξοδης εθνικά αντίστασης των Κούρδων μέχρι το '38 με την παράδοση των αγροτικών εξεγέρσεων των Αλεβί - Κιζιλμπάς και την αγωνία της επιβίωσης των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων. Αυτή η αύρα φτάνει ακόμα και εκεί όπου η Άγκυρα στο πρόσφατο παρελθόν κόμπαζε για την δυνατότητα παρέμβασης (Κύπρο, Βαλκάνια, Τσετσενία) της, υπέρ Τούρκων και Τουρκόφιλων. Τώρα εισπράττει από ιστοσελίδες έως πολιτικές κινήσεις των πάσης φύσεως Μουχατζίρηδων (προσφύγων) από Βαλκάνια και Καύκασο.
Τελικά, μέσα από ελεγχόμενες και εξαγώγιμες αλά γαλλικά εντάσεις περί μαντίλας και απιστίας, επανερχόμαστε σε ένα ασφαλές πεδίο συσπείρωσης του θρησκευόμενου πληθυσμού. Μια νοοτροπία αντίστοιχη των παραεκκλησιαστικών οργανώσεων όπου το κράτος έχει καταληφθεί από αλλόθρησκους πλην όμως οι κανονικοί προς σρελέχωση του είμαστε εμείς. Εδώ όμως δεν έχουμε τις μετεμφυλιακές συμβατικότητες μιας πολιτικής κοινωνίας, όπως η Ελληνική. Το διακύβευμα είναι απόλυτο. Η επιρροή του ή θα βρει διέξοδο σε ανώτερη βαθμίδα ή .
Η επικαιρότητα της επιλογής ρήξης με την κορυφή του κεμαλικού συστήματος είναι διαρκής. Πρακτικά, η ιδεολογική ηγεμονία επανέρχεται στους ριζοσπάστες (IBDA, Αντζμεντί κ.ά.) παρά τις κεμαλικές προβοκάτσιες - απομιμήσεις (π.χ. Καπλάν) με πρώτους στόχους τους κεμαλικούς Νουρτζού, ιδίως την θρησκευτική βιτρίνα του τουρκικού κράτους, το Φεντουλάχ Γκιουλέν (εξ ού και επιθέσεις κατά του Πατριαρχείου παλιότερα), τους Αμερικανόπνευστους εκ των Μπεκτασί και φυσικά τους Εβραίους και ξεχωριστά τους Σαμπατιτζί.
Όμως, μεταξύ μιας πολιτικής που απευθύνεται σε οριζόντιους δεσμούς στην κοινωνία και οραμάτων για ένα Ισλαμικό Αρμαγεδώνα, το ΑΚΡ έχει μια πιο άμεση προτεραιότητα: Ζωτικό χώρο στην αρχιτεκτονική της Πυραμίδας του Τουρκικού Κράτους.



6. Η «Κληρονομιά του Φαραώ»

«Έχουμε φτάσει στο σημείο κρίσεως του Νέο Οθωμανικού συστήματος. Ο ιός της ελευθερίας μέσω του κουρδικού κινήματος επιμολύνει τον λοιπό πληθυσμό. Δρόμοι, σχολεία και άλλες αυθάδεις απαιτήσεις κλονίζουν τον μεταφορικό τρόμο - προϋπόθεση επιβολής της Κρατικής εξουσίας.
Η παράταση της εκκρεμότητας, ή κατά λάθος Δημοκρατία λόγω αδυναμίας «φυσιολογικής» λύσης τύπου Μεντερές έχουν σημασία που δεν έχουν τα πακέτα νομικών μεταρρυθμίσεων, οι στρατηγικές επιλογές, οι μονόδρομες εξελίξεις.
Ο δρόμος προς τα πίσω είναι πάντα ανοιχτός. Κόβοντας δρόμο από μπροστά. Ένα «κλάδεμα» των Μουσουλμάνων και η αφομοίωση των υπολοίπων σε μια υπερτροφική, έστω και με δικά τους χρώματα, κορυφή, γιατί αποκλείεται. Τότε θα ανα - τρέχουμε στη βασική αντίθεση ΗΠΑ - Γερμανίας. Και θάναι σε μίζερα επίπεδα. Δεν εξαρτάται από το περίτεχνων των ισλαμοευρωπαϊκών ιδεολογημάτων του ΑΚΡ. Τις ορίζουσες έθεσε άλλος, θέτοντας ταυτοχρόνως το κεφαλάκι του στον πάγκο του χασάπη. Ο Αμπντουλλάχ Οτζαλάν, απάντησε στη διεθνή συνωμοσία που απέβλεπε σε μια αιματηρή εκτόνωση και τον πολιτικό αφανισμό ενός κινήματος χάριν ενός περήφανου πρωτογονισμού, με την επιλογή της πολιτικής.
Σ' όλα τα πεδία και όλο το ιστορικό βάθος.
Προσαρμοσμένους στόχους κατά περιοχή, που συνδέονται με ένα Κουρδικό κίνημα διαφορετικών ταχυτήτων, αλλά συντονισμένου σ' όλο το Κουρδιστάν.
Εγγύηση αυτής της πορείας, ο συντονισμός με τις ενδογενείς δημοκρατικές διεκδικήσεις των λαών της Μ. Ανατολής. Ένας τοπικός διεθνισμός και ένας στόχος Ομοσπονδίας της Μ. Ανατολής, που προς στιγμή φάνηκε διακήρυξη άνευ πρακτικής αξίας.
Όμως, ξεκινώντας από τον μονομερή ορισμό δικής τους περιοχής, στο Ν. Κουρδιστάν περιόρισαν τα ερείσματα των φυλετικών ηγετών (KDP, PUK) και τους επέβαλαν μια πολιτική περισσότερο Κουρδική και λιγότερο τυχοδιωκτική από κάθε άλλη φορά στην Ιστορία. Ακόμα και με ελεγχόμενο άδειασμα επικίνδυνων επιρροών (φιλοδυτικών, Ισλαμικών, ανθρωπιστικών).
Μια τυχοδιωκτική πολιτική των Κούρδων, θα ενεργοποιούσε τα αντανακλαστικά των διαφορών που κληροδότησε η Οθωμανική εξουσία. Οι Σουνίτες θα στρέφονταν πράγματι στους διάφορους Ζαρκάουι, εκβιάζοντας Αμερικανική επιδιαιτησία, κλείνοντας τις γέφυρες στους Σιίτες για μια παν - Ιρακινή συνεννόηση. Οι έμπειροι Βρετανοί που σταμάτησαν την προέλασή τους μπροστά στην παλιά γειτονιά της Βασόρας (Σουνιτική), είχαν προετοιμάσει, αλά Δεκεμβριανά, την καταστολή της πρόωρης Σιιτικής αντίδρασης. Ο Σαντρ δεν έπεσε στην παγίδα ακολουθώντας στόχους βατούς και πολιτικούς στα βήματα του ΑΠΟ αντί νέου '91.
Αντιθέσεις διεθνείς και επιλεκτικές
Υπάρχουν πραγματικές διεθνείς αντιθέσεις και πραγματικές εσωτερικές. Υπάρχει λαός με πραγματικά προβλήματα, αιτήματα και αντιθέσεις στην πίστη, την συμβολική, τις προτεραιότητες. Εντός της ηγεσίας, υπάρχουν προνομιακοί διαχειριστές για κάθε ακροατήριο εσωτερικά και εξωτερικά. Αν απομονώσουν τα εσωτερικά ακροατήρια εξασφαλίζουν το μονοπώλιο της επαφής με τον έξω κόσμο, μεσοπρόθεσμα την ηγεμονία. Αν δημιουργήσουν γιαλαντζί «εκφραστές» υπαρκτών ομάδων και πυροδοτήσουν αντιθέσεις σε ελεγχόμενο timing ανατροφοδοτούν τις εσωτερικές ηγεσίες επανασαλαμοποιώντας το λαό.
Ένας κορεσμός που εντοπίζεται από την περίοδο της έντασης του ένοπλου αγώνα στο Κουρδιστάν, είναι ότι έχει σπάσει το ντόμινο της πυροδότησης των εσωτερικών αντιθέσεων (δογματικών και υψομετρικών) στο Κουρδιστάν, όπως λειτούργησε παραδειγματικά στις παραμονές της Χούντας του '80.
Έκτοτε, οι πιέσεις επανεισάγονται ακατέργαστες ως την Κορυφή. Όταν, π.χ., ο Καρανταγί «αυτοπροσδιορίστηκε» ως Τουρκμένος και όλο το κεμαλικό σύστημα επιχειρούσε, μέσω υπερβολικής δόσης Τουρκμενοσεβντά, να δώσει αίσθηση άνεσης και γεωπολιτικής επάρκειας προς ανατολάς, αρκούσε να του υπομνηστεί από το ΡΚΚ ότι προς ανατολάς υπάρχει σχέδιο, συμμαχίες, πολιτική για τους Τουρκμένους που έχουν άλλη εθνολογία (Τροκμέν), ενώ και ο ίδιος πρέπει να αναζητήσει τις ρίζες του στους Χριστιανικής καταγωγής «Μπαχτσεβάνηδες» της Προύσας, όπως ο Τζεμ στους Σαμπανταϊτζή. Η υπολειτουργία προς αυτή την κατεύθυνση φαίνεται απ' το ότι ενώ από την πλευρά των Σαμπανταϊτζή, με αστέρια τον Τσεβίκ Μπιρ, έχουμε έναν οργασμό ιδεολογικών συνθέσεων, που προτείνουν διάφορες μεταστάσεις του Κεμαλισμού, εξειδικευμένες κατά περίπτωση (τεχνολογικοί υπερμοντερνισμοί, Αμερικανοϊσραηλινά κεφάλαια, Σαμπαταϊ, Αλεβίτες, λαϊκότητα, Προϊσλαμικός Τουρκικός Σαμανισμός κτλ.) και τις ανάλογες ομαδοποιήσεις εντός του στρατεύματος (Ομάδα εργασίας Δύση, Εργκενεκόν κτλ.), από την άλλη ένα υπονοούμενο αμυδράς ομαδοποίησης στους νεαρούς αξιωματικούς εξ Ανατολίας (Οβαντζιλίκ - χωριάτες) είχαμε, ενώ στη σχετική εξισορρόπηση που επήλθε στη δεύτερη θητεία Οζγκιόκ, άνθρωποι σαν τον Γιασάρ Μπουγιούκανιτ και τον Ιλκέρ Μπασμπούγκ, στάθηκαν ιδιαίτερα προσεκτικοί προς Σουνίτες και Ευρώπη, αντιγράφοντας τους άλλους με ένα παγανίζοντα Γκολισμό. Η αφασία παρατείνεται, όχι από έλλειψη φαντασίας στην κορυφή, όσο λόγω κόπωσης στελεχών - διαχειριστών στις μεσαίες βαθμίδες. Η επιμόλυνση της ομάδας με πρακτικά αιτήματα, λαϊκά στοιχεία και σχετική ανάκτηση ταυτότητας αχρηστεύει πολιτικά τον εντολοδόχο διαχειριστή.
Παλαιότερα, στα βήματα του Ινονού, οι κλασικοί κεμαλικοί Σουνιτικής προέλευσης, μπορούσαν να κάνουν χρήση της νομιμοφροσύνης που τους προσπόριζε η Οθωμανική συμβολική που αποδεχόταν ο λαός (Πασάδες), κρατώντας τις απαραίτητες αποστάσεις από την Ιρτίτσα (θρησκευτική αντίδραση). Οι πολλές ιδεολογικές αναζητήσεις εντός του Κεμαλισμού και οι οργανωτικές δυασυνδέσεις, ήταν ανάγκη και απόδειξη αδυναμίας όσων δεν είχαν το τεκμήριο του Κανονικού Τούρκου.
Βαθμιαία αυτή η τάση κυριάρχησε στο στρατό ξηράς και τη στρατοχωροφυλακή. Λόγω και των τακτικών εκκαθαρίσεων της φυσικής ηγεσίας των μαζών της Ανατολίας, αποτέλεσαν αυτοί φυσική ηγεσία σε άμεση επαφή με στρώματα μαφίας και φεουδαρχοποιημένων φυλετικών ηγεσιών. Η αντίσταση των Αλεβιτών στην Ανατολία στράφηκε αριστερά, δίνοντας νέο κενό προς τα πάνω. Αντιθέτως, στα άλλα στρώματα που διαχειρίζονταν κεφάλαια και διεθνείς διασυνδέσεις κυριάρχησαν «οι άλλοι», προσπαθώντας να καλύψουν την απομόνωσή τους προσεταιριζόμενοι τους απόκληρους της Οθωμανικής παράδοσης Αλεβίτες της Ανατολίας και τα υπόλοιπα της γενιτσαρικής παράδοσης της Πόλης (ΜΗΡ) όχι όμως Τουρκοκύπριου και το λόμπι της Θράκης που απαιτούσαν πιο ευπρόσωπη εκπροσώπηση έναντι των Χριστιανών.
Σήμερα το αυτονόητο αντιστράφηκε. Η Ανατολία έγινε Κουρδιστάν. Ο Δήμος του Ντιγιάρμπακιρ κάνοντας απογραφή κατέγραψε 38 Χριστιανικές εκκλησίες σε λειτουργία. Αρμένιοι, Ασσύριοι, Γεζίτες, Αλεβίτες Άραβες της Κιλικίας, Τσερκέζοι κ.ά. σε διάφορες αποχρώσεις του εθνικοτοπικού και αγροτουριστικού αυτοεκπροσωπείται αναιδώς «αδειάζοντας» αγάδες Βουλευτές, φυλάρχους μαφιόζους κτλ., καθιστώντας τους αρχικά ιδιαίτερα ακριβούς για το Κράτος (Κιαμουράν Ινάν, Χικμέτ Τσετίν, Χ. Μπαϊμπασίν, Σεντάτ Μπουτσάκ κτλ.).
Ακόμα και οι Ισλαμιστικές - Εθνικιστικές εξάρσεις στη Σουνιτική Καππαδοκία, είναι ύποπτες. Έστω και σαν παρέμβαση στην αγροτική πολιτική.
Το ψηφιδωτό εξάγεται και στις πόλεις, συναντά τους Μουχατζίρ από Βαλκάνια και Καύκασο. Ακόμα και οι καφετζούδες ορθώς είναι εθνικά ύποπτες προπλάσματος αυθαίρετης φυσικής ηγεσίας, εν κατακλείδι, η Ευρώπη (Γερμανία, Ευαγγελικοί, Λαϊκό Κόμμα) μπορεί να προσπεράσουν το προπέτασμα μιας Γιαλαντζί μειονοτικής εκπροσώπησης ή και να το προτείνουν (Βλ. Peter A. Andreus, Τουρκία, 91 εθνικές ομάδες, εκδόσεις Ταιμπίγκεν), όπου οι υπαρκτές φλεβοτομούνται και οι ανύπαρκτες πολλαπλασιάζονται (όλη η Κεντρική Ασία εκπροσωπείται), όμως για άλλες περιπτώσεις υπάρχουν και λύσεις επιπέδου διομολογήσεων.
Τελευταία ελπίδα ο Ερντογάν για να οδηγήσει το Κράτος στους Κοινοτικούς πόρους και τις ΗΠΑ, στις Βρυξέλλες, χρησιμοποιούμενος ως προσωπείο επιδεχόμενο ερμηνεία κατά περίπτωση. Όμως, η εποχή που χρησιμοποιούσαν τον Γιλμάζ σαν προνομιακό συνομιλητή των Ευρωπαίων και τέλος τον έδερναν αφήνοντας τους Ευρωπαίους χωρίς δυνατότητες παρέμβασης εντός της Τουρκικής πραγματικότητας παρήλθαν. Καθώς και η απρόσκοπτη εξαγωγή μεταναστών, ναρκοσυλλόγων και Κρατικής Θρησκευτικότητος.
Σήμερα, ξεκινώντας από τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου μέχρι την υποδοχή της Λ. Ζανά από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, από το γερμανικό ενδιαφέρον για την θρησκευτικοκοινωνική οργάνωση Μιλί Γκιορούς έως και κάθε Κουρδική, Ασσυριακή και Αλεβίτικη οργάνωση, από την εσωτερική μεταναστευτική, εμβασματική, αντί μαφιόζικη, επιδοματική πολιτική έως τα κριτήρια της Κοπεγχάγης, τη δασμολογική ένωση και άλλα προγράμματα η Γερμανία και όχι μόνο (π.χ. η Γαλλία διαθέτει τις καταθέσεις του αρχινονού Αλαεντίν Τσακιτζί) έχει δικλείδες παρέμβασης που διαμορφώνουν μια πλούσια ατζέντα πραγματικής επιρροής, ασπίδα και αντίδοτο στην αντίστοιχη αμερικανική ατζέντα που εγγράφει υποθήκες και κρίκους εκβιασμού, ώστε να τους αγνοεί μετακυλώντας το κόστος στας Ευρώπας αρκεί να έχει συγκάτοικους στη (Γεωπολιτική) τρέλα στην Μ. Ανατολή.
Όμως, δεν βρισκόμαστε στην παρθενική φάση του Ευρωκεντρικού νεωτερισμού, ώστε να ανιχνεύουμε στην ταυτιζόμενη με την ιστορική πρόοδο ιμπεριαλιστική επέκταση, πλευρές που δικαιώνουν τον Κάουτσκι και άλλους που δικαιώνουν τον Λένιν. Στην κανιβαλική φάση του ιμπεριαλισμού δικαιώνονται οι κοινωνίες που απέκτησαν αντισώματα στο αξιακό άλλοθι της παγκόσμιας αποστολής. Η Δυτική εμπειρία έχει διάταξη, αυτοσυνειδησία, όρια και τον κολεκτιβισμό της.
Αυτός απαιτεί στοργή και αναγνώριση από τις ηγεσίες που απαιτούν νομιμοφροσύνη. Έτσι, η Ουάσινγκτον DC μέσω της Μπους Αντμινιστρέισον παρείχε την συμβολική στοργή στους WASP των μεσοδυτικών πολιτειών.
Νομιμοποιητική ανάγκη που συντονίζεται με ανάλογες ανάγκες της Σαουδαραβικής ηγεσίας και της Σιωνιστικής στο Ισραήλ και την Ουάσινγκτον (όχι κατ' ανάγκη και την Νέα Υόρκη). Καμιά ανάγκη όμως υπεράσπισης συνολικά των Δυτικών συμφερόντων και κοινωνιών δεν προκύπτει. Ούτε ο ιεραποστολικός ζήλος υπέρ των Δημοκρατικών αξιών είναι συμβόλαιο. Μάλλον αλά καρτ. Έτσι δτο Κογκό, η Αμερικάνικη Πρεσβεία βρήκε στο αντάρτικο υπέρ του Μαρξιστή Λοράν Καμπύλα, υπονομεύοντας το όραμα της Γαλλόφωνης Αφρικής και αναλώνοντας ερείσματα μιας συνεπούς προσπάθειας εκδοτικισμού. Στην Αλγερία οι Ισλαμιστές δεν είναι τόσο κακοί κ.ο.κ.
Η διάλυση ενός Ιράκ που περίμενε την επιστροφή του στις διεθνείς αγορές και την ενεργοποίηση συμβολαίων με μη αμερικανικές εταιρίες, η παράταση της διάλυσης του, ο εκβιασμός των Αραβικών ηγεσιών και του Ιράν ταυτόχρονα με το δελεασμό στοιχείων τους εσωτερικά δεν αποτελούν σχέδιο συνολικής διαχείρισης, ούτε πολιτική. Μπορεί να σπέρνουν ανέμους, αλλά λύνουν άμεσα προβλήματα συγκεκριμένων εταιριών και μισθοφορικών ομάδων. Επιταχύνουν τις αμυντικές δαπάνες χωρίς να χρειάζεται και μεγάλος αριθμός στρατευμάτων και πλήρης έλεγχος.
Σημασία έχει ο Γεωπολιτικός Ιντιάνα Τζόουνς να δημιουργεί αενάως ένα χαμό που θα αποσυντονίζει τα σφιχτά σχέδια του Φον Τάδε (σιδηρόδρομος Βερολίνο - Βαγδάτη, συμβόλαια Ιράκ, Αραβική και Ιρανική πολιτική). Εξάλλου και ο Φον Τάδε δεν δεσμεύεται από κάποια δυτική αυτοσυνειδησία. Διαβάζει Σπέγγλερ, αρέσκεται σε επαφές με τους καταραμένους της διεθνούς τάξης και με τον αέρα της μήτρας του Δυτικού πολιτισμού αρέσκεται σε δοκιμή των ορίων του.
Αυτά τα πειράματα γίνονται στην γη του Ιράκ. Στους Σιίτες, που είναι Άραβες αλλά και Ιρανοί και Ελαμίτες και Σουμέριοι. Είναι Μουσουλμάνοι αλλά και συνεχιστές μιας μακράς Ασσασινικής αντίστασης κατά των Σουνιτών κατακτητών.
Στους Σουνίτες που η θέση τους εντός του Ιράκ επηρεάζει και την σταθερότητα των Αραβικών ηγεσιών.
Στους Κούρδους, που για πρώτη φορά είχαν την υπομονή να κλείσουν τα αυτιά στις σειρήνες του τυχοδιωκτισμού, να διατυπώσουν μέσω του Αμπντουλλάχ Οτζαλάν μια στρατηγική, όπου η πολυφωνία των αδικημένων θα συντονίζεται σε ένα ομοσπονδιακό πλαίσιο συνεννόησης.
Η παράταση της ανόητης (;) παρέμβασης μεταφέρει τις πιέσεις εντός των γειτονικών κρατών που πείθονται ότι ο αντιϊμπεριαλισμός τύπου Λάντεν δεν συγκινεί όταν πραγματικά προβλήματα (Νταφούρ και Νότος στο Σουδάν, Ασέρ, σύνορα με Υεμένη, Σιίτες στην Σαουδική Αραβία, Κούρδοι στο Ιράν) είναι ανοιχτά και επικοινωνούν.
Η κληρονομιά της Βρετανικής Ιμπεριαλιστικής αρχιτεκτονικής καταναλώνεται στο Σούπερ Μάρκετ, δημιουργώντας κενό ηγεμονίας στα χαμηλά επίπεδα της κοινωνικής σύγκρουσης. Ένα κατά λάθος Δημοκρατικό τρίτο επίπεδο έκφρασης.
Οι Αγγλοσάξονες λένε ότι ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες, ίσως είναι οι ελπίδες των Άγγλων.

7. Αντί επιλόγου: Eπιμύθιο Ερνογάν και η ελληνική απάντηση
Και ήρθε κάποιος που συγκρινόμενος με την έως τώρα απόδωση του πολιτικού Ισλάμ ,τόσο πολιτικά όσο και επιχηρηματικά ,στη διασπορά ,την υπόμνηση της πολιτισμικής πολυπλοκότητας κτλ επιχηρείτε να ερμηνευτεί ως ανδρέας Παπανδρέου ,Χριστιανοδημοκράτης κτλ.
Και ως προς την Ελλάδα αυτό πρέπει να οδηγηθεί φυσικά στας ευρώπας για να κάνει παρέα στις προηγούμενες γενές Ελλήνων που κτέφυγαν εκει για να αποφύγουν μπανάλ συγχρωτισμούς,κατά το διακύβευμα όμως ενας φασίστας κινδυνεύει εντος ενός ναζιστικού καθεστώτος. Περαιτέρω ελέγχοντας ως targer grup τους μουσουλμάνους της Ανατολίας, ως αγροτιά - ovagilikler ,Κούρδους , μαντιλοφορούσες κτλ,ανταγωνίζετε συμβολικά την εξουσία στο αυτό πεδίο εμπλεκόμενος ετσι σε ένα πρωτόφαντο εντός της Οθωμανικής παραδόσεως Τριγωνικό σύμπλοκο με το στρατό και το ΠΚΚ οπου το αυτονομημένο θεμέλιο-υποπόδιο εως χθές ,ο Κουρδικός λαός της Ανατολίας Επιμολύνει περετέρω με μεταδότικες νόσους όπως αιτήματα οικονομικά, αξιώσεις σεβασμού της αξιοπρέπειας τοης γυναίκας .του παιδιού ,υπαρκτού όχι κεμαλονεωτερικού κτλ.
Το κράτος δεν λειτουργεί σφάζοντας οσο να γρασάρει τις μηχανές του. Η παράταση της εκρεμότητας οδηγεί στην αποδόμηση ενός πυραμιδικού σχήματος αξιόπιστου και συμβατού κατά περίπτωση με τις περιφεριακές «πολιτικές» της Δύσης .
Ως Ντινερρά λοιπόν της Ανατολίας ο δεσμώτης του Ιμρανλί ξεπερνώντας την συνολική σχεδίαση φυσικής καταστροφής και συμβολικής εξόντωσης κινήματος και ηγέτη αππηλεί περισσότερο από ποτέ τους ιμάντες και τις συμπληρωματικότητες του δυτικύ ιμπεριαλισμού στο μαλακό υπογάστριο της ημιπεριφέρειας .
Το ελληνικό ούτως λεγόμενο πολιτικό σύστημα δεχόμενο συνολικά και επενδύοντας σε ρόλους αλα Αρτέμη Μάτσα εμπορεύεται εντός του διεθνούς καταμερισμό την ελληνική κληρονομιά απονομιμοποιείτε ως προς την εκπροσόποιση της στην ανατολική Μεσόγειο.
Κριτήρια λοιπόν πλέον για τον κάθε Ερντογάν στην περιοχή μας είναι ποιος ηθικά μπορεί να σταθεί και να συσπειρώσει λαούς ,μειονότητες, δόγματα, κάστες κτλ
Ετσι ηπίστη που συσπειρώνει λαό και ηγεσίες μπορεί να κρατήσει στο χρόνο και τις δοκιμασίες τις αντιστάσεις και σε βατά επίπεδα και στόχους να δόσει αποτελέσματα .Αν δεν λοξοδρομήσει συνολικά σε υβρίδια νεωτερικού μεταπρατισμού, νεώτερες ανασυνθέσεις οικείων Φαραωνικών φιλοδοξιών κτλ
Αυτό φαίνετε όταν οι ομάδες που εκφράζουν τις ιστορικές καταβολές ισλαμιστικου χώρου όταν εκείνο το στοιχείο που δεν αποδείχθηκε συμβατό στην κεμαλική αξιοποίηση λόγο της επιμονής στην ευλογημένη αναζήτηση δοκιμάζεται σήμερα συμπιεζόμενο τώρα από τις συρήνες της «δικαίωσης».
Άλλωστε αν η ένταση της κεμαλικής καταστολής απαξίωσε τον παρεμβατικ'ο εξοπλισμό των Μεβλεβί, των Μπεκτασί και των πιο τελετόφυλων taricat παραδόσεων αφήνοντας το πλεονέκτημς στον ομολογιακό πουριτανισμό των Νακς παραφυάδων, σήμερα είναι τα σπαράγματα αυτής της πολύχρωμης κληρονομιάς που κομίζουν ,διακριτικά άρα πιο πολιτικά κύκλοι προερχόμενοι και διασώζοντες των τελετόφιλλων tricat.
Η ανάκτηση και η αξιοπρέπεια ως προς την κληρονομιά της Μικράς Ασίας στα πρώτα βήματα μπολιάζει την νέα Αντίσταση της Ανατολίας και Κουρδιστάν ,την νομιμοποίηση της απέναντι στο υπερβατικό κράτος και την επιστροφή στην Ευλογημένη αναζήτηση του θησαυρού αυτής της γης.
Δείκτες δεν είναι οριζόντιοι όπως Έλληνες δημοσιογράφοι αποδίδουν λάθρα .Είναι οι κάθετες εφορμήσεις και καταστροφές και οικοιοποιήσεις των στηριγμάτων του άλλου.
Οι Αλεβίτες του Ερντογάν ,οι beyaz turkler της Δύσης ,Η Αστυνομία και η από ποίον εκμετάλευση της θεσμικής μεταλαγής της jandarma .Γείωση ή εφεδρική υπερβατικότητα.
Ηπιο βατή και πολιτική πρόταση που κατατέθηκε μεταπολιτευτικά στην Ελλάδα ,αυτή της ΔΠΕ φιλοδόξησε να συμπεριλαύει στην Ευρωπαϊκή ατζέντα την τήρηση των αρχών που διακύρηξαν σαν ιδρυτικές οι σύγχρονες ευρωπαϊκές δημοκρατίες και για την Τουρκία .
Αυτό απαιτεί συνέπεια της Δυτικής διακήρυξης και για τους εξω,κοινωνική δυναμική εντος της Δυτικής μητρόπολης σε βαθμό που να επιλέγει συνομιλητές και συμμάχους εξω από τα εταιρικά της προνόμια και τους συμβεβλημένους όρους,κόστος απέναντι στα λειτουργικά έσοδα που εξασφαλίζει ο λεγόμενος καταμερισμός της εργασίας υπο την ηγεσία των πηθυνουσών ελίτ και πάνω από όλα ισοτιμία στην Νεωτερικότητα ,την Πρώτη Νομιμοφροσύνη ,τις προϋποθέσεις και την Αλήθεια που ο Άλλος κομίζει όχι σαν πρόταση βελτίωτική της ηγεμονίας μας αλλά ισότιμη πρόταση Αληθείας προς την Όλη ανθρωπότητα και ισότιμη μερικότητα πλάϊ.
Και μόνο η εμπιστοσύνη στην Δυτική πλατφόρμα ως παγκόσμιας ισχύος και αποκλειστική αναφορά της Ουμανιστικής Νεωτερικότητας ακυρώνει το αναγκαίο του Διαλόγου-διαρκούς αντιπαράθεσης.
Ποιες οι ελληνικές προϋποθέσεις μπροστά σε αυτή την αναγκαιότητα ?
Αφφενός η ύπαρξη κράτου ,πράγμα επίπονο στην ημιπεριφέρεια του Καπιταλισμού και περισσότερο σε συνθήκες κρίσης του συστήματος.Οχι όμως και απαραίτητο καθώς λίγες χώρες με επάρκεια σε αναγνωρίσιμους βαθμούς ελευθερίας εχουν βαρύτητα,ρόλο ,αξιοπρέπεια και κόστος στηνΓεωπολιτική αντιπαράθεση και δεν περιμένουν να φιλοτεχνηθεί εικόνα στρατηγικού εταίρου για εσωτερική κατανάλωση αλλά προφίλ Συρίας π.χ.Ύπαρξη κρ'ατους συνακόλουθα σημαίνει ύπαρξη ελίτ που στοχοθετεί, αναλαμβάνει κόστος,ρίσκο,επιβάλει ρόλους,κάνει απολογισμό.
Επειδή έχουμε φύγει από τα Ελληνικά δεδομένα περνάμε στην υπόθεση εργασίας πελατειακού -εξαρτημένου αλλά κρατικού σχηματισμού που διεκπεραιώνει αλλάκαι διαπραγματεύεται δεδομένο ρόλο στην Ιμπεριαλιστική Αρχιτεκτονική.Και εδώ η κατ'οίκον ελίτ εχει ευθύνη και προϋπόθεση της νομιμοποίησης της τον απολογισμό των ορίων της εξάρτησης .
Οελληνικός κρατικός σχηματισμός ως εξαρτημένος,παρασιτική απόφυση του διεθνούς καπιταλιστικού συστήματος,στεβλωμένος κατά το έλλειμα της Αθηναϊκής ψευδοελίτ ή της απουσίας του εφοπλιστικού Πυρήνα του στις νομές της καπιταλιστικής συσόρευσης έχει προσεγκιστεί.
Ως διαχειριστική ανάγκαιότητα και ανοχές-αντοχές που οι εσωτερικές και μεταφυσικές δομές συνοχής της Δύσης δέχονται για την εσωτερική διάσταση του σχηματισμού όχι.
Ηανοχή στην διαχειριστική επάρκεια,η εισαγωγή θεσμών και προακτάσεων των δικών τους μηχανισμών αναπαραγωγής για την στελέχωση τους,η ιεραποστολική έφεση που διατρέχει το εκάστοτε μείγμα παραγωγής προσυλήτων στελεχών αποδεικνήει ότι η βασική απαίτηση της Μητρόπολης από την Αθηναϊκή ελίτ είναι ηαέναη μη-ιθαγενοποίηση της,η διαρκής καταδίκη της ανεπίδεκτης θεσμικής προσέγκισης τοπικής παράδοσης και ιδιαιτερότητας,η μη συγκρότηση τλικά αποκλείνουσας από τα κριτήρια της Δυτικής νομιμοφροσύνης ελίτ.
Άρα η απόδοση κριτικής με όρους ελίτ σε νομείς αυτής της εξουσίας τους νομιμοποιεί ως τέτοιια αφήνοντας τους να προβοκάρουν τις κοινωνικές ανάγκες με alacart νομοτέλειες πού νομιμοποιούν την μεταπρατική τους βουλιμία και την αναπαραγωγή μεταστάσεων της προ-τρεχούσας και μετανεωτερικής Δυτικής παραγωγής κατά περίπτωση.
Μήπως το δεδομένο του Τουρκομπαρόκ εξαρτήματος στις σχέσεις Τουρκίας-Δύσης είναι επιλογή αναγκαία και ζωτική για τα δυτικά συμφέροντα όπως η αυτοσυνειδησία τους επιβάλει παρακάμπτοντας τις αξίες των Δυτικών Δημοκρατιών και την θεσμική νομιμοποίηση της ελληνικής συμμετοχής στους όποιους Δυτικούς θεσμούς οι Έλληνες αενάως εισέρχονται για να διαπιστώσουν την ανάγκη περεταίρω ανάγκης εισδοχής.
Είναι δημιουργική η διαπίστωση ότι η απονομιμοποίηση των φερόμενων ελίτ ,η ανάκτηση των οικείων κριτηρίων και η χώρου από τους θεσμούς για την κοινωνική πραγματικότητα που διαστρέφεται και αναλώνεται στην «κατάκτηση» του συστήματος είναι μια προταιρεότητα που μπορεί να δώσει λαϊκού κινήματοας χαρακτηριστικά σε έναν λαό που πέρασε ήδη στο Πλήθος του Νέγρι πρίν σταθεί στέρεα σαν εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα στον τόπο του ώστε να αποκτήσει κράτος εξαρτημένο ή Γεωπολιτικά υπαρκτό.
Μια αναφομοίωτη ινδιάνικη περιοχή κάπου στην Βραζιλία που θέτουν βατούς ρόλους ανάκτησης της οικονομίας της αλλά με ένα συντρέχον διακύβευμα Γεωπολιτικής καθώς σαν μέγεθος ,Ιστορία και παραγωγή δημιουργικού Χάους χάριν οριζόντιων δεσμών ενάντι στις δομές που μας σκλαβώνουν από πάνω είμαστε υπεραρκετοί και Κρίσιμοι εντός της Βαλκανικής και δη Τουρκικής πραγματικότητας.

29th Annual Conference on the Holocaust and Genocide

29th Annual Conference on the Holocaust and Genocide
Resisting Genocide: History, Culture and the Arts in the Holocaust and Beyond

Director: Saulius Sužiedėlis
Co-Director: Jack R. Fischel
Committee Members: Robert Bookmiller, Joshua Fischel, Sue Ortmann
Administrative Assistant: Margaret Eichler
Graduate Assistant: Kimberly Hartlove

Conference Patrons

Mr. William W. Adams
Mr. Eric Berman
Dr. Clark Kaufman
Lancaster Jewish Community Center
Mr. P. Alan Loss
Dr. Robert A. Matlin
Dr. Bruce H. Pokorney
Mr. Robert A. Zuckerman
Mr. Steven J. Zuckerman


The 29th Annual Conference is pleased to acknowledge the support of the Offices of the President and Provost.

Special thanks to Amnesty International, Millersville University Chapter.CONFERENCE SCHEDULE
(The Wednesday events will be held in the Lehr Room, Gordinier Conference Center. All Thursday and Friday sessions will be held in the rooms indicated.)



Wednesday, April 1

5:00-6:30 p.m. Information and Contacts
Second Floor, Gordinier Center

Book exhibit opens
The book exhibit, organized by the Library of Social Science, will be open during the Conference. Please stop by the Audubon Room and browse. All books are on sale at special, discounted prices.


7:00-7:20 p.m. Opening of the Conference
Saulius Suñiedlis, Millersville University

Welcoming Remarks
Vilas Prabhu
Provost and Vice-President for Academic Affairs
Millersville University

Invocation
Rabbi Jack Paskoff
Congregation Sharaai Shomayim


7:20-9:00 p.m. The Aristides de Sousa Mendes Lecture

Introduction: Why Aristides de Sousa Mendes?
Saulius Sužiedėlis, Millersville University

The Lecture
Hitler, Anti-Communism and the Holocaust
Robert Gellately, Florida State University


9:00-9:30 p.m. Author’s Book Signing


Thursday, April 2

9:00-10:15 a.m. The Reynold Koppel Lecture Lehr Room


Introduction: Saulius Sužiedėlis, Millersville University

Ghettostadt: Łódź and the Making of a Nazi City
Gordon J. Horwitz, Illinois Wesleyan University

10:30 a.m. -12:15 p.m. Plenum Session Lehr Room

A panel presented by Research Fellows at the Center for Advanced Holocaust Studies (CAHS), United States Holocaust Memorial Museum (USHMM)

National Myths of Holocaust Resistance and Rescue: Slovakia, Turkey, Bulgaria

Chair/Discussant: Cristina Bejan, CAHS, USHMM

Rewriting Slovak Wartime History: President Tiso as a Case Study
Hana Klamkova, Charles University (Prague), Charles H. Revson Foundation Fellow, CAHS, USHMM

The Making of the Story of Heroic Turkish Rescuers and Its Abuse in the Denial of the Armenian Genocide
Corinna Guttstadt, Research Fellow, CAHS, USHMM

Positioning Bulgaria as a ‘Balkan Denmark’
Steven Sage, Researcher, Survivors Registry, USHMM


12:15-1:45 p.m. Conference Luncheon and Presentation Lehr Room

Luncheon Speaker
Dennis B. Klein, Director, Jewish Studies Program, Kean University
Living with Genocide: Expressions of Forgiveness in Post-Traumatic Testimonies

Conference Book Exhibit, Audubon Room, Gordinier Hall open 9:00 a.m. – 7:00 p.m.

2:00-3:45 p.m.

Session 1: Film and Visual Arts as Depictions of Genocide University Room

Chair: Sue Ortmann, Millersville University

‘Comfort Women’: The Victims of Military Sexual Slavery by Japan and Representation of Trauma in the Paintings by the Victims
Hanna Song, War and Women’s Human Rights Museum, Republic of Korea

Movies and the Death Camps: The Grey Zone and Escape from Sobibor as Depictions of Resistance and Escape from the Holocaust
Paul Bartrop, Bialik College, Australia

The Film Blessed is the Match: The Life of Hanna Senesh
Mary Johnson, Senior Historian, Facing History and Ourselves


Session 2: Visual and Literary Media in Response to Genocide Old Main

Chair: Dennis Downey, Honors College, Millersville University

Maus and Caricature as Responses to Genocide
Oliver Leaman, University of Kentucky

Writing the Genocide Memoir as Activism: The Case of Yolande Mukagasana and Esther Mujawayo
Gatsinzi Basaninyenzi, Alabama A&M University


Session 3: Genocide in the Balkans and Central Europe – Matisse Room

Chair: John McLarnon, Millersville University

Aspects of the Genocide against the Greeks of the Ottoman Empire
Theofanis Malkidis, Democritus University of Thrace, Greece

Saving Bulgaria’s Jews
Zev-Hayyim Feyer, Claremont Graduate University

The Righteous: Budapest 1944
Mario Fenyo, Bowie State University



4:00-6:15 p.m. The Miriam Fischel Lecture and Program Myers Auditorium, McComsey Hall

Genocide, Cinema and Art: A Special Presentation and Discussion

Introduction: Jack R. Fischel, Millersville University

Discussion: “Art, Film and the Holocaust”
Hilary Helstein, Producer, As Seen Through These Eyes and Executive Director, Los Angeles Jewish Film Festival
Judith Goldstein, Artist, Composer, Survivor of the Vilna Ghetto

Film: AS SEEN THROUGH THESE EYES


7:30 – 9:00 p.m. Concert – Lyte Auditorium

Musical Program

Dr. Robert Convery’s Songs of Children

In Memory of the Children of the Terezin (Theresienstadt) Concentration Camp

A cantata for choir performed by the Millersville University Chorale under the direction of Dr. Jeffrey Gemmell, with a special introduction by the Composer


Friday, April 3

9:00-10:15 a.m. The Jack R. Fischel Lecture Lehr Room

Introduction: Jack R. Fischel, Millersville University

Who Will Write Our History? Rediscovering a Hidden Archive from the Warsaw Ghetto
Samuel D. Kassow, Trinity College, Hartford, Connecticut


10:30 a.m. -12:15 p.m.

Session 4: The United States and Responses to Genocide University Room


Chair: Robert Bookmiller, Millersville University

The List Controversy: America’s Contribution to Indonesian Genocide, 1964-1966
Laura Iandola, Northern Illinois University

Resisting Nazism: Paul V. McNutt, the Office of U. S. High Commissioner, and Jewish Refugees in the Philippines, 1938-1939
Dean Kotlowski, Salisbury University

Philanthropy as an Agent of Genocide Rescue
Keith Pomakoy, Adirondack Community College

Session 5: Culture, the Moral Universe and the Prevention of Genocide Klein Room

Chair: Neil Leifert, Pennsylvania State University-Harrisburg

What Was That Word “Shoah”? The Holocaust and Israeli Cultural Discourse
Aya Ben Naftaly, Massuah Institute of Holocaust Studies, Israel

Genocide Prevention in Contemporary Philosophy
Barbara Meyer, Hebrew University, Jerusalem

Africa as a New Moral Universe in the Rhetoric of Antisemitic German Colonizers during the Kaiserreich
Christian Davis, College of Charleston


Session 6: Graduate Student Panel Matisse Room

Early Warning Signs: State Propaganda and the Seeds of Genocide
Presentations by

Chair: Keith D. Nunes, Kean University

An Appeal to the Emotions: The Use of Propaganda as a Tool to the Masses
Evan Alberhasky, Kean University

The Politics of Fear
Jeremy Chaudruc, Kean University

Dictatorship and Democracy: Considering Propaganda in Context
Walter McGee, Kean University



12:30 p.m. -1:45 p.m. Lunch Break Gordinier Conference Center

Conference Book Exhibit, Audubon Room, Gordinier Hall open 9:00 a.m. – 4:00 p.m.


2:00-3:30 p.m. The Beautiful Beast: The Life and Crimes of SS-Aufseherin Irma Grese
University Room


Chair: Steven Rogers, Senior Historian, Office of Special Investigations, U. S. Department of Justice

Daniel P. Brown, Moorpark College, California
Alice Tennenbaum, Holocaust Survivor, Auschwitz




Hotel Information

Heritage Hotel
500 Centerville Road
Lancaster, PA 17601

For reservations call (717) 898-2431 or (800) 223-8963

Rate: Single/double $94 + tax (breakfast buffet included)

To receive the conference lodging rate, you must indicate that you are attending the Annual Conference on the Holocaust and Genocide.

Mailing List
If you would like to be included on our mailing list, please send your name and address to:

Maggie Eichler
History Department, Millersville University
P.O. Box 1002
Millersville, PA 17551-0302

or e-mail maggie.eichler@millersville.edu

Visit our conference website at: www.millersville.edu/~holo-con/

CONFERENCE IS FREE AND OPEN TO THE PUBLIC
[Outside Cover] DIRECTIONS TO MILLERSVILLE UNIVERSITY CAMPUS

Millersville University is located in south-central Pennsylvania, in Lancaster County.

DIRECTIONS TO THE CAMPUSFrom Baltimore and south:Take Route I-83 north to Route 30 east. Take exit for Rout 741 east. Then follow "From Route 741," below.From Harrisburg and west:Take Route 283 east. Take exit for Route 741 east. Then follow "From Route 741," below.From the Pennsylvania Turnpike, traveling east:Take Exit 19/247 (Harrisburg East), onto Route 283 east. Take exit for Route 741 east. Follow "From Route 741," below.From the Pennsylvania Turnpike, traveling west:Take Exit 21/286 (Reading/Lancaster) and follow Route 222 south to Route 30 west. From Route 30, take exit for Route 741 east. Then follow "From Route 741," below.From Route 30:Take exit for Route 741 east. Then follow "From Route 741," below.From Route 222, traveling south:Take the exit for Route 30 west, then follow"From Route 30," below.From Route 741:On Route 741 east, the name Rohrerstown Road will change to Millersville Road. About four miles beyond Route 30, turn right at the light onto Route 999. Follow "Almost There," below.From downtown Lancaster City:Go west on Orange Street, turn left on Charlotte Street and then bear right onto Manor Street. It will become Route 999 (Manor Avenue). When you cross Route 741 (Millersville Road), follow "Almost There," below.
Almost There:After the second traffic light (after Route 741), watch for the fork in the road and bear left onto George Street. Follow George Street. After you cross West Cottage Avenue, you will see University buildings on either side. Continue on George Street, crossing Frederick Street. Turn left onto James Street. Parking for Bolger Conference Center is on the left.

Πανελλήνιος Μαθητικός Διαγωνισμός για την Ιστορία των Ελλήνων του Πόντου

Βαθμός Ασφαλείας ...................

Μαρούσι, 13-03-2009
Αριθ. Πρωτ 28917/Γ2
Βαθ. Προτερ. ...........................

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΕΝΙΑΙΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ
Π/ΘΜΙΑΣ & Δ/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ
1. Περιφερειακές Διευθύνσεις Π/θμιας
& Δ/θμιας Εκπ/σης όλης της χώρας
2. Διευθύνσεις και Γραφεία Π/θμιας &
Δ/θμιας Εκπ/σης όλης της χώρας
3. Γραφεία Σχολικών Συμβούλων
4. Δημοτικά, Γυμνάσια, Γενικά Λύκεια, Επαγγελματικά Λύκεια και Επαγγελματικές Σχολές όλης της χώρας (μέσω των Δ/νσεων και Γραφείων Π/θμιας & Δ/θμιας Εκπ/σης).
Δ/ΝΣΗ ΣΠΟΥΔΩΝ Π/ΘΜΙΑΣ & Δ/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ
ΤΜΗΜΑ Α'

Ανδρέα Παπανδρέου 37,

ΠΡΟΣ:
151 80 Μαρούσι
Τηλέφωνο : 210-3442238
FAX : 210-3443390
Πληροφορίες : Αν. Πασχαλίδου
Ρ. Γεωργακόπουλος


Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος Συντονιστική Επιτροπή Νεολαίας
Λ. Νίκης 1
54624 Θεσσαλονίκη
ΚΟΙΝ:




ΘΕΜΑ: Πανελλήνιος Μαθητικός Διαγωνισμός για την Ιστορία των Ελλήνων
του Πόντου

Η Συντονιστική Επιτροπή Νεολαίας της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος και το Ερευνητικό Κέντρο του Σωματείου «Άγιος Γεώργιος Περιστερεώτα» διοργανώνουν Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό με θέμα την ιστορική πορεία των Ελλήνων του Πόντου .
Στόχος του διαγωνισμού είναι η ανάδειξη της ιστορίας των Ελλήνων του Πόντου και η ευαισθητοποίηση των νέων, ώστε μέσα από την αναζήτηση και την έρευνα να οδηγηθούν στην εθνική αυτογνωσία.
Ο Διαγωνισμός απευθύνεται σε μαθητές Δημοτικού (Δ΄, Ε΄, ΣΤ΄ τάξης), Γυμνασίου, Γενικού Λυκείου, Επαγγελματικού Λυκείου, Επαγγελματικής Σχολής και η συμμετοχή σε αυτόν είναι προαιρετική.
Τα επιμέρους θέματα του διαγωνισμού για κάθε βαθμίδα είναι τα εξής:
· Δημοτικό
Καλλιτεχνική εργασία.
Να δημιουργήσετε τη δική σας ζωγραφιά για να εκφράσετε μέσα από αυτή τον πόνο του ξεριζωμού και της προσφυγιάς καθώς και τις ταλαιπωρίες για την εγκατάσταση στη νέα πατρίδα.
· Γυμνάσιο
Παραγωγή Γραπτού Λόγου
Με βάση πληροφορίες που έχετε από τον οικογενειακό ή κοινωνικό περίγυρο να συντάξετε ένα αφηγηματικό κείμενο (έως 500 λέξεις) που να αναφέρεται στην τραγωδία που έζησε ο ποντιακός ελληνισμός στις αρχές του προηγούμενου αιώνα.
· Γενικό Λύκειο, Επαγγελματικό Λύκειο, Επαγγελματική Σχολή
Παραγωγή Γραπτού Λόγου
Με αφορμή την 19η Μαΐου, ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας του ποντιακού ελληνισμού, να συντάξετε ένα άρθρο (έως 600 λέξεις) το οποίο θα δημοσιευτεί στον τύπο και θα αναφέρεται στα τραγικά γεγονότα των διώξεων, της εγκατάλειψης των πατρογονικών εστιών καθώς και στην ανάγκη τα γεγονότα αυτά να μην επαναληφθούν.

Όροι διαγωνισμού
Σε κάθε εργασία πρέπει να αναγράφονται με κεφαλαία γράμματα - στο πάνω αριστερό τμήμα της κόλλας των γραπτών εργασιών ή στο πίσω μέρος της ζωγραφιάς- τα παρακάτω στοιχεία:
Επώνυμο και όνομα μαθητή
Όνομα πατέρα Όνομα μητέρας
Τάξη Σχολείο
Ταχ. Δ/νση Τηλέφωνο E-mail
Τίτλος εργασίας
Οι εργασίες ζωγραφικής πρέπει να σχεδιαστούν σε χονδρό χαρτί σχεδίου.
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να αποστείλουν τις εργασίες τους έως τις 30 Ιουνίου 2009 στη διεύθυνση: Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος, Λ. Νίκης 1, τ.κ. 54624 Θεσσαλονίκη.
Οι εργασίες θα αξιολογηθούν από επιτροπή εκπαιδευτικών, μελών της Παμποντιακής Ομοσπονδίας. Τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν το Σεπτέμβριο του 2009 και τα βραβεία θα απονεμηθούν σε ειδική τελετή τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Όλοι οι συμμετέχοντες θα λάβουν ένα αναμνηστικό δίπλωμα, οι δέκα καλύτερες εργασίες κάθε βαθμίδας θα λάβουν, ως βραβείο, ένα βιβλίο ενώ οι τρεις καλύτερες εργασίες κάθε βαθμίδας θα λάβουν χρηματικά έπαθλα ως εξής:
Δημοτικό
1ο βραβείο 500 ευρώ
2ο βραβείο 300 ευρώ
3ο βραβείο 200 ευρώ
Γυμνάσιο
1ο βραβείο 700 ευρώ
2ο βραβείο 500 ευρώ
3ο βραβείο 300 ευρώ
ΓΕΛ, ΕΠΑΛ, ΕΠΑΣ
1ο βραβείο 1000 ευρώ
2ο βραβείο 700 ευρώ
3ο βραβείο 500 ευρώ
Για περισσότερες πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επισκέπτονται την ιστοσελίδα www.neolaia.poe.org.gr
Παρακαλούμε να ενημερωθούν όλα τα σχολεία της αρμοδιότητάς σας.

Ο ΕΙΔΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ




ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΟΥΣΗΣ











Εσωτερική Διανομή
· Γραφείο Ειδικού Γραμματέα
· Δ/νση Σπουδών Π.Ε. Τμήμα Α΄
· Δ/νση Σπουδών Δ.Ε. Τμήμα Α΄

Κυριακή 22 Μαρτίου 2009

La Wikipedia pontique est maintenant une realite

Vous connaissez et utilisez tous Wikipédia, l'encyclopédie libre d'Internet qui est développée par des bénévoles et qui augmente la conscience de ses utilisateurs sur une variété de sujets scientifiques et culturels. Ayant comme guide l'amour pour le Pont et plus particulièrement pour son dialecte (le plus proche du grec ancien et encore parlé aujourd'hui), le 23 Septembre 2007 la Wp pontique a été lancée en tant que projet-test par trois jeunes. Les modèles pour ce projet ont été la Wp grecque et la Wp anglaise. Pour mémoire, il convient de mentionner les fondateurs de ce projet, qui formèrent l'épine dorsale de cet effort et s'engagèrent à créer, modifier et améliorer les textes au cours de la période initiale du projet. Ce sont: Grigoriadis Ilias - grec de l'étranger (Oberhausen Nordrhein-Westfalen, Allemagne) d'origine pontique de la ville de Kilkis.Papadopoulos Eustache - émigrant grec à Ellwangen du Baden-Württemberg, Allemagne d'origine pontique de la municipalité du Loutrochori, Skydra, préfecture de Pella. Grigoroudis Constantin - résidant à Thessalonique, d'origine pontique de Cappadoce.
Dix mois plus tard, rejoignent le groupe initial de la communauté, deux non pontiques, mais fervents supporters de cet effort: Diakonikolaou Zacharias qui vient d' Ialyssos, Rhodes - et qui a seulement 16 ans (!!!) - et Palioudakis Angelos, résidant à Athènes. Après quinze mois de travail persistant, on a rempli toutes les conditions fixées par les normes internationales de la fondation «Wikimédia», qui est responsable de toute tentative de création d’une nouvelle Wikipédia. Il convient de mentionner que l'ensemble de notre effort a été certifié (comme prévu par le système d'évaluation de toutes les Wikipédias), grâce à la correspondance et aux contacts de M. Theofanis Malkidis (Dr. en Sciences Sociales) avec les représentants de l'institution «Wikimédia».
Ainsi, le 7 Janvier 2009, la première édition de Wikipédia en grec pontique a été approuvée et à partir de 5 Mars 2009 son fonctionnement sur l’ URL:
http://pnt.wikipedia.org a finalement été lancé.
«Pontique» signifie que les articles de cette encyclopédie sont entièrement écrits dans le dialecte pontique. Notre objectif est évidemment de créer un lien entre les nouvelles technologies et les modes anciens (préservation de la culture traditionnelle et connaissance de l'histoire) de la meilleure façon possible. L'encyclopédie a été créée de telle manière de sorte que chaque personne qui le souhaite puisse exercer ses connaissances du dialecte. Elle aspire aussi à couvrir principalement les «thèmes pontiques» mais bien d’autres encore. 015776458725
La Wikipédia pontique («Ποντιακή Βικιπαίδεια: ανοιχτόν εγκυκλοπαίδεια ντο γράφκεται και τρανείν απ' ατείνς που θέλνε») a été créée à partir de rien mais maintenant, après 17 mois de fonctionnement comme projet-test, elle a trouvé sa propre maison et elle contient quelques 165 articles. Elle représente, entre autres, dignement l'Hellénisme pontique, mais aussi l'Hellénisme œcuménique, dans cette grande famille de renommée mondiale qu’est Wikipédia. À partir de maintenant (c'est-à-dire, après l'approbation formelle pour le fonctionnement du site), les membres de la communauté invitent tous ceux qui connaissent le dialecte pontique à soutenir cet effort et à contribuer à la Wikipédia pontique qui est maintenant partagée par tous les Grecs pontiques et Ponticophones du monde entier. Il s'agit d'un dialecte ancien qui est parlé depuis près de trois millénaires et qui a pris plusieurs formes à travers les siècles. Avec l'ouverture de la Wikipédia pontique, une étape importante pour la sauvegarde et la diffusion du dialecte dans les générations futures a été atteinte. Les membres de la communauté de la Wikipédia pontique remercient, pour ce développement important pour le dialecte pontique, les personnes suivantes:- Malkidis Theophanis, Dr. en Sciences Sociales- Karypidou Sofia, membre du Comité de coordination du Conseil des Grecs à l'étranger (SAE de l'Europe) et ancienne Présidente de la coordination de la Jeunesse de la Fédération grecque pontique de l'Europe (OSEPE).- Amarantidis George, Coordinateur de la SAE-Périphérie de l'Europe et ancien Président de l'OSEPE.- Galanidis Chris, Président honoraire de l'OSEPE et membre du Comité d'Études pontiques.- Meijssen Gerard, Chef du Comité des Langues (Wikimédia).- Diamantidis Jean, Président de la Communauté de Sindelfingen-Bobligen.- Papadopoulou Dimitra, Présidente de la Fédération grecque des Grecs pontiques d'Europe.- Oxyzidis Demetrios, Président du Centre pontique de Stuttgart.- Moïsidis Jean, Vice Président de la «Hestia» pontique de Stuttgard et SG de l'Association grecque des scientifiques de Baden-Württemberg.- Andreadis George, Auteur.- Nicolaidis George, Coordinateur des jeunes de l'OSEPE.- Keridis George, Coordinateur du multimédia de l'OSEPE-jeunesse.- Parasoglou Antoine, Coordinateur du Département culturel de l'OSEPE-jeunesse.- Kalpakidis Epaminondas, Attaché de Presse de l'OSEPE-jeunesse.- Sevasti Simeonidou, SG de OSEPE-jeunesse et membre de S.E. SAE-jeunesse de l'Europe.- Dimitriadis Andreas, Ministère de la SAE-Multimédia de l'Europe.- Bountos Athanasios, Ministère du Multimédia du SAE et membre du SE SAE-jeunesse de l'Europe.- Osipidis Anestis, ancien Secrétaire Général de la Fédération des Associations des Grecs pontiques de l'Europe.- Papadopoulos Ioannis, Président de l'Association pontique «Akrítès» de Herbrechtingen.Sites web: http://www.pontosworld.com/ http://www.hellenicspace.com http://www.ellasnet.de/ http://www.akrites.deBlogs: http://taxalia.blogspot.com/ http://makedonier.blogspot.com/ http://dhmoths.blogspot.com/ http://eptalofos.madblog.gr/ http://troktiko.blogspot.com /

Το DVD της Ένωσης Ποντιακής Νεολαίας Αττικής για τη Γενοκτονία

Επειδή το DVD που δημιούργησε η Ένωση Ποντιακής Νεολαίας Αττικής για την Γενοκτονία εξαντλήθηκε στα περίπτερα, για όσους δεν το πρόλαβαν,μπορείτε να το κατεβάσετε από το youtube στη σελίδα: http://www.youtube.com/watch?v=AyO4DKr5ues
Μία σελίδα με την οποία μπορείτε να το κατεβάσετε:http://keepvid.com/
Προωθήστε το σε όλους, ειδικά σε μη Πόντιους, να δουν 2 πράγματα για τους προγόνους μας & τους αγώνες μας.Ευχαριστούμε

Νέο τεύχος του περιοδικού ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ

Κυκλοφορεί από 12-2 το νέο διπλό τεύχος του περιοδικού μας με εκτενές αφιέρωμα “Χριστιανοί και Πολιτική” (A. Aργυρόπουλος, Θ. Κουρταλίδης, Β. Κρομμύδας, μοναχός Μωϋσής ο αγιορείτης, Θ. Ν. Παπαθανασίου, Στ. Παπαθεμελής), το οποίο κοσμούν έργα του Cerezo Barredo.Πέρα από τις μόνιμες στήλες του περιοδικού φιλοξενούμε μια ενδιαφέρουσα συνομιλία του Χρήστου Γιανναρά με τον Δ. Κοσμόπουλο για το Αίνιγμα του κακού, την παρουσίαση του Αντρέ Μπαζέν από τον Κων. Μπλάθρα και μια ανάλυση του Φ. Μαλκίδη για τους Πομάκους της ελληνικής Θράκης.
Στο τεύχος έχουμε κείμενα για τα πρόσφατα γεγονότα, το μεταναστευτικό, τα αξιανάγνωστα βιβλία του 2008 κ.ά.
Εκτός από το παλιό blog μας, το manifestogrecia.blogspot. com μπορείτε να επισκέπτεσθε το νέο μαι ιστοχώρο: grmanifesto.wordpress.com
ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ: 6932214189 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ: manifesto, (6932214189) ΑΡΜΟΣ (Αθήνα: 210 3304196, Θεσσαλονίκη: 2310 220992), ΑΠΟΛΛΩΝ (210 5787677), ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ (210 3639336)

Διαδήλωση για τη Γενοκτονία Θρακικού Ελληνισμού

Διαδήλωση για τη Γενοκτονία Θρακικού Ελληνισμού

Σας προτρέπουμε να δείτε και να προωθήσετε το PDF Διαδήλωση για τη Γενοκτονία Θρακικού Ελληνισμού:
http://thraciangenocide.org/yahoo_site_admin/assets/docs/NationalHeraldWedsMar4p7.62203911.pdf
Επικοινωνία: Γιάννης Φυδανάκης, Τηλ. 1-973-464-0211
Join our E-list on the web and download our color Thracian Genocide Rally flyer at WWW.THRACIANGENOCIDE.ORG
The Thracian Genocide website and Thracian Genocide affirmation is a cooperative and collective effort by the Pan Thracian Union of America "ORPHEUS", the Hellenic League of America HLA and the works , action and spirit of many Hellenic, Phil Hellene and American scholars and activists.

Η Γυναίκα στον Πόντο, στη Θράκη, στη Μικρά Ασία. Μία ραδιοφωνική εκπομπή

Η Γυναίκα στον Πόντο, στη Θράκη, στη Μικρά Ασία. Μία ραδιοφωνική εκπομπή στο Ράδιο Πρωινός των Τρικάλων

Καλεσμένος της Λένας Σαββίδου ο Φάνης Μαλκίδης, ο οποίος θα αναφερθεί στη γυναικοκτονία στον Πόντο και στη Μικρά Ασία.
Η ταλαντούχος συγγραφέας των περιβόητων Μαγισσών της Σμύρνης, αρχαιολόγος και ανθρωπολόγος Μάρα Μειμαρίδη θα μιλήσει στη εκπομπή για τη Μικρασιάτισα γυναίκα και φυσικά για την ηρωίδα της Κατίνα Σερμπέτογλου-Καραμάνου-Αλία Σαμπαντζή Μπέη.Η κυρία Αρετή Διαμαντοπούλου που για χρόνια συμμετέχει ως Μπάμπω στο ομώνυμο Θρακιώτικο εθιμικό δρώμενο θα μας μιλήσει για αυτό.
ΑΝΕΒΖΗΓΟΣ ΑΡΟΘΥΜΙΑ
Κάθε Σάββατο 12.00-13.00 στο Ράδιο Πρωινός 105,3Μια συνεργασία του Ράδιο Πρωινός και της Ευξείνου Λέσχης Ποντίων και Μικρασιατών ν.ΤρικάλωνΑκούστε μέσω Internet στο www.proinosonline.grΑκούστε ή κατεβάστε τις εκπομπές εδώ: http://thalassa-karadeniz.livepage.gr/file/2166.

Κατέβασμα αρχείου: ΑΝΕΒΖΗΓΟΣ ΑΡΟΘΥΜΙΑ7-ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ .mp3

Οι αποζημιώσεις των θυμάτων της γενοκτονίας. Εκπομπή στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ 16 Μαρτίου 2009

Οι αποζημιώσεις των θυμάτων της γενοκτονίας. Εκπομπή στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ 16 Μαρτίου 2009. Δείτε την εκπομπή στο
http://www.skai.gr/master_avod.php?id=114548

Τετάρτη 18 Μαρτίου 2009

The Pontian Wikipedia is a fact

Surely, we all know Wikipedia , the well-known internet encyclopedia which is established by volunteer users participating in the procedure of its development . In these days, Wikipedia influences people. Due to their love for Pontus and more particularly for the Pontian dialect which is the closest to the ancient Greek language and is spoken even today by Pontian people around the world, three young people put an effort to set up their Pontian Wikipedia in Greek and English on 23rd September 2007.
For the record, the people who supported the establishment of this action and constituted the basis of this effort with their creation, elaboration and improvement of the texts (articles) are worth mentioning. They include:
Gregoriades Elias, a Greek descent from Oberhausen of Nordrhein-Westfalen in Germany, Pontian in origin from the city of Kilkis . Papadopoulos D. Efstathios , a Greek emigrant from Ellwangen of Baden-Wurtemberg in Germany , of Pontian origin from Loutrochori –Skydra , Prefecture of Pellis and Gregoroudis Constantine from Thessaloniki , of Greek origin from Cappadokia. Ten months later, two new members joined the original group; they are not of Pontian origin but they truly support the cause. They are: Diakonokolaou Zacharias aged 16(!!!) from Ialyssos –Rodes and Palioudakis Angelos from Athens.

After fifteen days of hard work, all the people mentioned above succeeded in meeting the standards set by Wikimedia Foundation responsible for any attempt to create a new Wikipedia .
It is worth mentioning that the attempt was approved according to the regulations of Wikipedia after a series of meetings and correspondence among the people in charge of the Wikimedia Foundation and Mr Theophanis Malkidis, Dr of Social Siences.
On 7th January 2009, the approval was granted and the Pontian Wikipedia was edited on an independent site. On 5th March it came into full operation on the following site: http://pnt.wikipedia.org/
The articles in the encyclopedia are written in the Pontian dialect .The aim is to combine new technology and old traditions (customs, knowledge and history) in the best possible way. In this context everyone can visit the site and come into contact with the Pontian dialect, practice his/her knowledge of the language and also be informed of other ‘pontian issues’ etc.
The Pontian Wikipedia (an open encyclopedia written and enriched by those who really want to support the idea) started from scratch and today seventeen months later, has succeeded in having its own site with 165 articles.
Among other things, it represents in a worthy way the Pontian Greeks and the Greeks around the world in this big and worldwide family of Wikipedia .
After the official approval was granted , this issue assumed great importance and for this reason the members of the community call upon anyone who knows to speak the Pontian dialect to suppot this effort and contribute to the Pontian Wikipedia which constitutes the common field of all Pontian Greeks and all Pontian speaking people around the world .
An important step took place with the official acknowledgement of the Pontian Wikipedia and at the same time a report to UNESCO to include the Pontian dialect in the Map of Languages .
In this way significant progress was made to preserve the three-thousand year old ancient Pontian dialect in future generations.
The members of the community of the Pontian Wikipedia would like to sincerely thank the following people for the recent important developments on the Pontian dialect issue:
- Malkidis Theophanis , Dr of Social Sciences
- Karypidou Sophia , member of the Coordination Committee of the World Council of Hellenes Abroad (SAE)of Europe region and a member of the Administrative Council of the Federation of Greek Pontian Associations in Europe (FGPAE).
- Amarantidis Georgios , SAE Europe Regional Coordinator and ex-President of FGPAE
- Galanidis Christos , Horonary Chairman of FGPAE and a member of the Committee of Pontian Studies
- Meijssen Gerard, person in charge of the Language Committee of Wikimedia
- Diamantidis Ioannis , president of the Committee of Zidelfigen-Bobligen
- Papadopoulou Demetra , President of the Federation of Greek Pontian Associations in Europe .
- Oxyzidis Demitrios , President of the Pontian Hostel in Stutgard
- Moysidis Ioannis , Secretary General of the Greek Scientists Union in Baden- Buttenberg .
- Andreadis Georgios , author
- Nikolaidis Georgios , coordinator of the Youth Committee of FGPAE
- Keridis Georgios , person in charge of the multimedia section of the Youth of FGPAE
- Parasoglou Antonios, person in charge of the cultural issues of the Youth of FGPAE
- Kalpakidis Epaminondas , , person in charge of public relations of the Youth of FGPAE
- Sevasti Symeonidou , Secretary General of the Youth of FGPAE and a member of the Pontian Youth Coordiation Committee of SAE in Europe
- Demitriadis Andreas, person in charge of the multimedia section of SAE of Europe
- Bountos Athanasios , person in charge of the multimedia section of SAE and a member of the Youth Coordination Committee of SAE of Europe
- Ossipidis Anestis , former Secretary General of the Federation of Greek Pontian Associations of Europe
- Papadopoulos Ioannis, president of the Pontian Association ‘Akrites’ in Herbrehtingen

Wed page : http://www.pontosworld.com/
Sites : http://taxalia.blogspot.com/
http://makedonier.blogspot,com/
http://dhmoths.blogspotcom/
http://troktiko.blogspot.com/
http://eptalofos.madblog.gr/

Τρίτη 17 Μαρτίου 2009

ΕΝΤΟΝΕΝ Η ΠΟΝΤΙΑΚΗ Wikipedia. Η Ποντιακή Wikipedia είναι γεγονός

Σίγουρα θα γνωρίζετε αλλά και θα χρησιμοποιείτε την Wikipedia (Γουικιπαίδεια), την ελεύθερη διαδυκτιακή εγκυκλοπαίδεια, που αναπτύσσεται συμμετοχικά από εθελοντές χρήστες και διαμορφώνει συνειδήσεις στην εποχή μας. Με γνώμονα την αγάπη για τον Πόντο και ειδικότερα για τη διάλεκτο, την πλησιέστερη προς την αρχαία ελληνική γλώσσα η οποία συνεχίζει να ομιλείται σήμερα όπου υπάρχουν Πόντιοι, την 23η Σεπτεμβρίου 2007 τέθηκε σε λειτουργία από τρεις νέους ανθρώπους, η δοκιμαστική έκδοση της Ποντιακής Wikipedia, με πρότυπο την ελληνική και την αγγλική.
Για την ιστορία, κρίνεται σκόπιμο να αναφερθούν οι συνιδρυτές αυτού του έργου, που αποτέλεσαν και το βασικό κορμό της προσπάθειας με δημιουργίες, επεξεργασίες και βελτιώσεις των κειμένων. Πρόκειται για τους:
Γρηγοριάδη Ηλία, Έλληνα ομογενή από το Oberhausen του Nordrhein-Westfalen της Γερμανίας, με Ποντιακή καταγωγή από τη πόλη του Κιλκίς.
Παπαδόπουλο Δ. Ευστάθιο, Έλληνα απόδημο από το Ellwangen της Baden-Württemberg της Γερμανίας με Ποντιακή καταγωγή από το Λουτροχώρι του Δήμου Σκύδρας Νομού Πέλλης και Γρηγορούδη Κωνσταντίνο, από τη Θεσσαλονίκη, με καταγωγή από τη Καππαδοκία. Δέκα μήνες αργότερα εντάχθηκαν στην αρχική ομάδα κοινότητα και οι μη Πόντιοι, αλλά θερμοί υποστηρικτές τούτης της προσπάθειας Διακονικολάου Ζαχαρίας, από την Ιαλυσό-Ρόδου, ηλικίας 16 ετών (!!!) και Παλιουδάκης Άγγελος, από την Αθήνα.
Μετά από δεκαπέντε μήνες σκληρής και επίμονης δουλειάς, οι παραπάνω εκπλήρωσαν όλους τους σχετικούς όρους που θέτει ως στάνταρτ του διεθνούς ιδρύματος της «Γουικιμίντια», το οποίο είναι υπεύθυνο για κάθε προσπάθεια δημιουργίας νέας Wikipedia. Αξίζει να αναφερθεί πως όλη η παραπάνω προσπάθεια πιστοποιήθηκε, όπως προβλέπεται από το καθεστώς λειτουργίας της Wikipedia, μετά από σχετική αλληλογραφία και επαφές που είχε με τους υπεύθυνους του ιδρύματος της «Γουικιμίντια», ο κ. Θεοφάνης Μαλκίδης Δρ. Κοινωνικών Επιστημών.
Έτσι την 7η Ιανουαρίου 2009, δόθηκε η σχετική έγκριση για τη κανονική έκδοση της Ποντιακής Wikipedia σε δική της ανεξάρτητη σελίδα και από την 5η Μαρτίου άρχισε η κανονική της λειτουργία στη σελίδα:
http://pnt.wikipedia.org/
Λέγοντας «ποντιακή» εννοούμε ότι τα άρθρα της συγκεκριμένης εγκυκλοπαίδειας γράφονται αποκλειστικά στην ποντιακή διάλεκτο. Στόχος είναι φυσικά, να γίνει ένας συνδυασμός της νέας τεχνολογίας και της παλιάς συνήθειας (παράδοσης, γνώσης και ιστορίας) με το καλύτερο δυνατό τρόπο. Έτσι ώστε να μπορεί να ανατρέχει στο εξής ο κάθε ενδιαφερόμενος, που θέλει να εξασκήσει τις γνώσεις του στην ποντιακή διάλεκτο και παράλληλα να καλυφθούν κυρίως τα «ποντιακά θέματα» και όχι μόνο.
Η Ποντιακή Wikipedia («ανοιχτόν εγκυκλοπαίδεια ντο γράφκεται και τρανείν απ' ατείνς που θέλνε») δημιουργήθηκε από το μηδέν και σήμερα μετά από 17 μήνες λειτουργίας της, κατάφερε έχει τη δική της στέγη και να περιέχει 165 άρθρα.
Μεταξύ των άλλων, εκπροσωπεί πλέον επάξια το Ποντιακό Ελληνισμό, αλλά και μέσω αυτού τον Οικουμενικό Ελληνισμό, μέσα στη μεγάλη και παγκοσμίου φήμης οικογένεια της Wikipedia.
Από εδώ και πέρα το θέμα, μετά την επίσημη έγκριση για τη λειτουργία της ιστοσελίδας, αποκτά άλλη βαρύτητα και για το λόγο αυτό, τα μέλη της κοινότητας, καλούν όλους όσους γνωρίζουν την ποντιακή, να στηρίξουνε την προσπάθεια αυτή και να συνεισφέρουν στην Ποντιακή Wikipedia, η οποία είναι πλέον κοινό κτήμα όλων των Ελλήνων Ποντίων και Ποντιόφωνων παγκοσμίως.
Με τη Ποντιακή Wikipedia, της οποίας η άδεια επίσημης λειτουργίας δόθηκε παράλληλα με την αναφορά στον Άτλαντα γλωσσών της UNESCO για την ποντιακή διάλεκτο, πραγματοποιήθηκε ένα σημαντικότατο βήμα για τη διάσωση και παράλληλα διάδοση της σχεδόν 3 χιλιετιών αρχαιοελληνικής αυτής διαλέκτου, στις γενεές του μέλλοντος.
Τέλος, για τη σημαντική αυτή εξέλιξη για την ποντιακή διάλεκτο τα μέλη της κοινότητας της Ποντιακής Wikipedia ευχαριστούν θερμά, τους:

Μαλκίδη Θεοφάνη, Δρ. Κοινωνικών Επιστημών
Καρυπίδου Σοφία, Μέλος Συντονιστικής Επιτροπής Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού (ΣΑΕ) περιφέρειας Ευρώπης & μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ομοσπονδίας Συλλόγων Ελλήνων Ποντίων Ευρώπης (ΟΣΕΠΕ).
Αμαραντίδη Γεώργιο, Συντονιστή του ΣΑΕ-Περιφέρειας Ευρώπης και πρώην Πρόεδρο της ΟΣΕΠΕ.
Γαλανίδη Χρήστο, Επίτιμο Πρόεδρο της ΟΣΕΠΕ & Μέλους της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών.
Meijssen Gerard, Υπεύθυνο του Language Comitee της Wikimedia.
Διαμαντίδη Ιωάννη, Πρόεδρο της Κοινότητας Ζίντελφινγκεν-Μπόμπλινγκεν.
Παπαδοπούλου Δήμητρα, Πρόεδρο της Ομοσπονδίας Συλλόγων Ελλήνων Ποντίων Ευρώπης.
Οξυζίδη Δημήτριο, Πρόεδρο της Ποντιακής Εστίας Στουτγάρδης.
Μωυσίδη Ιωάννη, Γενικό Γραμματέα της Ένωσης Ελλήνων Επιστημόνων Βάδης Βυτεμβέργης.
Ανδρεάδη Γεώργιο, Συγγραφέα.
Νικολαίδη Γεώργιο, Συντονιστή Νεολαίας της ΟΣΕΠΕ.
Κερίδη Γεώργιο, Υπεύθυνο Πολυμέσων της Νεολαίας ΟΣΕΠΕ.
Παράσογλου Αντώνιο, Υπεύθυνο Πολιτιστικού της Νεολαίας ΟΣΕΠΕ.
Καλπακίδη Επαμεινώνδα, Υπεύθυνο Δημοσίων Σχέσεων-Τύπου της Νεολαίας ΟΣΕΠΕ.
Σεβαστή Συμεωνίδου, Γενικό Γραμματέα της Νεολαίας ΟΣΕΠΕ & Μέλους Συντονιστικής Επιτροπής Νεολαίας ΣΑΕ-Ευρώπης.
Δημητριάδη Ανδρέα, Υπεύθυνο Πολυμέσων του ΣΑΕ-Περιφέρειας Ευρώπης.
Μπούντο Αθανάσιο, Υπεύθυνο Πολυμέσων του ΣΑΕ & Μέλους Συντονιστικής Επιτροπής Νεολαίας ΣΑΕ-Ευρώπης.
Οσιπίδη Ανέστη, πρώην Γενικό Γραμματέα της Ομοσπονδίας Συλλόγων Ελλήνων Ποντίων Ευρώπης.
Παπαδόπουλο Ιωάννη, Πρόεδρο του Ποντιακού Συλλόγου Ακρίτες Χερμπρέχτινγκεν.
Ιστοσελίδα : http://www.pontosworld.com/
Ιστολόγια: http://taxalia.blogspot.com/ http://makedonier.blogspot.com/ http://dhmoths.blogspot.com/ http://eptalofos.madblog.gr/ http://troktiko.blogspot.com/

Η Ρωμανία και αν επέρασε, ανθεί και φέρει κι άλλο. Υείαν και ευλογίαν.

Δύο προγράμματα εκταφών στην Κύπρο ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ. Εφημερίδα Σημερινή

O αριθμός των Ελληνοκυπρίων και Ελλαδιτών αγνοουμένων του καταλόγου των 1493 υποθέσεων που κατατέθηκαν στη ΔΕΑ και των οποίων η τύχη παραμένει αδιευκρίνιστη, είναι 1390.Τους τελευταίους μήνες γίνονται πάρα πολλές προσπάθειες από τη Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων με σκοπό τον εντοπισμό αγνοουμένων και πεσόντων στις ελεύθερες και κατεχόμενες περιοχές. Το τελευταίο διάστημα οι ενέργειες έχουν επικεντρωθεί σε τρία σημεία στακατεχόμενα.Δηλαδή: στους Βοτανικούς Κήπους στην Κερύνεια, στην Αμμόχωστο και στη Μεσαορία (περιοχή Άσσιας). Ακόμα, στις ελεύθερες περιοχές, εκταφές έγιναν στο Πετροφάνη και στο έδαφος Μαθιάτη.Η «Σ» παρουσιάζει σήμερα αναλυτικά τα δυο ξεχωριστά προγράμματα εκταφών και αναγνώρισης λειψάνων αγνοουμένων και πεσόντων στην Κυπριακή Δημοκρατία. Χαρακτηριστικά, στις ελεύθερες περιοχές ταυτοποιήθηκαν μέχρι στιγμής 185 λείψανα, περιλαμβανομένων 37 Ελλαδιτών πεσόντων και 14 Ελλαδιτών αγνοουμένων. Παράλληλα, ταυτοποιήθηκαν τα λείψανα 32 Τουρκοκυπρίων αγνοουμένων.Τα προγράμματα, όπως περιγράφονται σε σημείωμα της Υπηρεσίας Αγνοουμένων είναι τα ακόλουθα:Α. Πρόγραμμα Κυπριακής ΔημοκρατίαςΤο πρόγραμμα άρχισε το 1999 με πρωτοβουλία της Κυπριακής Δημοκρατίας και αφορούσε εκταφές λειψάνων αγνοουμένων και γνωστών και άγνωστων πεσόντων που τάφηκαν το 1974 πρόχειρα σε ομαδικούς τάφους στις ελεύθερες περιοχές και ειδικά στα κοιμητήρια Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης και Λακατάμιας. Οι εκταφές στις ελεύθερες περιοχές πραγματοποιήθηκαν από τη μη Κυβερνητική Ομάδα των Γιατρών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και οι αναλύσεις DΝΑ από το εργαστήριο Δικανικής Γενετικής του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου.Το πρόγραμμα δεν έχει ολοκληρωθεί και για το λόγο ότι ένας αριθμός λειψάνων που πιστεύετο ότι αφορούσαν Ελλαδίτες εκτάφηκαν την περίοδο 1979-81 και δόθηκαν σε οικογένειες στην Ελλάδα. Στα πλαίσια του προγράμματος πραγματοποιήθηκαν και εκταφές στην Ελλάδα και τα λείψανα μεταφέρθηκαν στην Κύπρο, όπου διαπιστώθηκε επιστημονικά ότι δόθηκαν σε λάθος οικογένειες. Η διαδικασία εκταφών στην Ελλάδα δεν έχει ολοκληρωθεί. Υπολείπεται η εκταφή και μεταφορά στην Κύπρο λειψάνων που κατέχουν ακόμα έντεκα οικογένειες Ελλαδιτών πεσόντων.Επίσης, αντιμετωπίζουμε και κάποια προβλήματα στον τομέα λήψης γενετικού υλικού από οικογένειες Ελλαδιτών αγνοουμένων και πεσόντων, οι οποίες μέχρι στιγμής δεν έχουν συνεργαστεί.Στα πλαίσια του προγράμματος εκταφών στις ελεύθερες περιοχές ταυτοποιήθηκαν μέχρι στιγμής 185 λείψανα. Πρόκειται για 28 υποθέσεις του επίσημου καταλόγου αγνοουμένων που κατατέθηκαν στη ΔΕΑ, 22 υποθέσεις αγνοουμένων της κατηγορίας των 126 υποθέσεων που δεν κατατέθηκαν αρχικά στη ΔΕΑ και 135 υποθέσεις επωνύμων και αγνώστων πεσόντων, στις οποίες περιλαμβάνονται και 4 υποθέσεις του πραξικοπήματος.Στις πιο πάνω υποθέσεις περιλαμβάνεται και η ταυτοποίηση λειψάνων 14 Ελλαδιτών αγνοουμένων και 37 Ελλαδιτών πεσόντων.Β. Πρόγραμμα εκταφών και αναγνώρισης λειψάνων της Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων Κύπρου (ΔΕΑ), που λειτουργεί υπό την αιγίδα των Ηνωμένων ΕθνώνΤο πρόγραμμα άρχισε το 2005 και αφορά εκταφές λειψάνων Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων αγνοουμένων στις κατεχόμενες και ελεύθερες περιοχές. Οι εκταφές και οι ανθρωπολογικές εξετάσεις πραγματοποιούνται από δικοινοτικές ομάδες Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων επιστημόνων σε συνεργασία με την ξένη μη Κυβερνητική Οργάνωση Equiρo Argentino De Antroρologia Forense (EAAF). Οι αναλύσεις DΝΑ πραγματοποιούνται στο Εργαστήριο Δικανικής Γενετικής του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου με τη συμμετοχή και Τουρκοκυπρίων γενετιστών. Στο πλαίσιο του προγράμματος ταυτοποιήθηκαν μέχρι τώρα τα λείψανα 103 Ελληνοκυπρίων και 32 Τουρκοκυπρίων αγνοουμένων. Εκτός από τα λείψανα που ταυτοποιήθηκαν υπάρχουν στο ανθρωπολογικό εργαστήριο της ΔΕΑ στο αεροδρόμιο Λευκωσίας και γύρω στα 320 άλλα λείψανα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, που εκτάφηκαν στα πλαίσια του προγράμματος της ΔΕΑ. Αρκετά από τα λείψανα αυτά δεν είναι ολοκληρωμένα και ένας αριθμός εκτιμάται ότι ανήκουν σε Ελληνοκύπριους πεσόντες και όχι αγνοουμένους. Σημειώνεται ότι στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου έχει ήδη αποσταλεί ένας μεγάλος αριθμός σκελετικών δειγμάτων για σκοπούς ταυτοποίησης με τη μέθοδο του ΟΝΑ. Οι εκταφές συνεχίζονται τόσο στις κατεχόμενες όσο και στις ελεύθερες περιοχές.Δεν υπάρχουν ταυτοποιήσεις λειψάνων Ελλαδιτών αγνοουμένων και πεσόντων μέχρι σήμερα στα πλαίσια του προγράμματος της ΔΕΑ.Aδιευκρίνιστη ακόμη η τύχη 1390 αγνοουμένων1. Υποθέσεις Ελληνοκυπρίων αγνοουμένων των οποίων η τύχη παραμένει αδιευκρίνιστηΗ ελληνοκυπριακή πλευρά κατέθεσε στη ΔΕΑ 1493 υποθέσεις Ελληνοκυπρίων και Ελλαδιτών αγνοουμένων. Μέχρι σήμερα ταυτοποιήθηκαν οι πιο κάτω υποθέσεις:Ι. Πρόγραμμα εκταφών Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων (ΔΕΑ) 74ΙΙ. Πρόγραμμα εκταφών Κυπριακής Δημοκρατίας στις ελεύθερες περιοχές 28111. Πρόγραμμα αμερικανικής κυβέρνησης για διευκρίνιση της τύχης πέντε Αμερικανών υπηκόων κυπριακής καταγωγής 1Με βάση τα πιο πάνω, ο αριθμός των Ελληνοκυπρίων και Ελλαδιτών αγνοουμένων του καταλόγου των 1493 υποθέσεων που κατατέθηκαν στη ΔΕΑ και των οποίων η τύχη παραμένει αδιευκρίνιστη είναι 13902. Άλλες υποθέσεις αγνοουμένων των οποίων η τύχη παραμένει αδιευκρίνιστη(α) Κατηγορία 126 υποθέσεων αγνοουμένων που περιλαμβάνονταν στον κατάλογο των 1619 υποθέσεων και οι οποίες δεν κατατέθηκαν αρχικά στη ΔΕΑ.Από τις υποθέσεις αυτές ταυτoποιήθηκαν 22 στα πλαίσια του προγράμματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και 3 στα πλαίσια του προγράμματος της ΔΕΑ.Παραμένει αδιευκρίνιστη η τύχη των υπολοίπων 101 υποθέσεων.(β) Υποθέσεις Ελληνοκυπρίων και Ελλαδιτών αγνοουμένων της περιόδου 1963-64.Οι υποθέσεις αυτές παρουσιάστηκαν στη ΔΕΑ για να τύχουν της ίδιας μεταχείρισης όπως και οι υποθέσεις αγνοουμένων του 1974 με επίσημο έγγραφο στις 26.4.2007. Πρόκειται για 42 υποθέσεις στις οποίες περιλαμβάνονται και τρεις υποθέσεις Ελλήνων υπηκόων. Μέχρι στιγμής δεν έχουν ταυτοποιηθεί λείψανα που να ανήκουν σε Ελληνοκύπριους αγνοουμένους της περιόδου 1963-64.3. Υποθέσεις Ελληνοκυπρίων πεσόντων που τάφηκαν σε γνωστούς και άγνωστους χώρους ταφής στις κατεχόμενες περιοχέςΠρόκειται για 542 υποθέσεις πεσόντων που τάφηκαν από τους Τούρκους ή Ελληνοκυπρίους που εκτελούσαν διαταγές των Τούρκων στις κατεχόμενεςπεριοχές σε γνωστούς και άγνωστους χώρους ταφής. Κατάσταση με τις υποθέσεις αυτές κατατέθηκε στη ΔΕΑ και για το λόγο ότι στις εκταφές που πραγματοποιούνται στις κατεχόμενες περιοχές δεν γνωρίζουμε εκ των προτέρων αν πρόκειται για υποθέσεις αγνοουμένων ή πεσόντων. Επισημαίνεται ότι αρκετά από τα λείψανα που εκτάφηκαν στις κατεχόμενες περιοχές και δεν έτυχαν ταυτοποίησης μέχρι στιγμής αφορούν υποθέσεις της κατηγορίας αυτής και όχι αγνοουμένων του καταλόγου των 1493. Μέχρι τώρα, στα πλαίσια του προγράμματος της ΔΕΑ ταυτοποιήθηκαν λείψανα που ανήκουν σε 26 πεσόντες αυτής της κατηγορίας.4. Υποθέσεις Τουρκοκυπρίων αγνοουμένων που κατατέθηκαν στη ΔΕΑΑφορά 502 υποθέσεις Τουρκοκυπρίων των περιόδων 1963-64 και 1974. Μέχρι στιγμής, στα πλαίσια του προγράμματος της ΔΕΑ ταυτοποιήθηκαντα λείψανα 32 Τουρκοκυπρίων αγνοουμένων. Επισημαίνεται ότι στο ανθρωπολογικό εργαστήριο της ΔΕΑ υπάρχουν περίπου 80 άλλα λείψανα Τουρκοκυπρίων αγνοουμένων που εκτάφηκαν στις ελεύθερες περιοχές, των οποίων αναμένεται η ταυτοποίηση.
InfognomonPolitics
Δύο προγράμματα εκταφών στην Κύπρο
Posted: 16 Mar 2009 09:54 AM PDT
ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗO αριθμός των Ελληνοκυπρίων και Ελλαδιτών αγνοουμένων του καταλόγου των 1493 υποθέσεων που κατατέθηκαν στη ΔΕΑ και των οποίων η τύχη παραμένει αδιευκρίνιστη, είναι 1390.Τους τελευταίους μήνες γίνονται πάρα πολλές προσπάθειες από τη Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων με σκοπό τον εντοπισμό αγνοουμένων και πεσόντων στις ελεύθερες και κατεχόμενες περιοχές. Το τελευταίο διάστημα οι ενέργειες έχουν επικεντρωθεί σε τρία σημεία στακατεχόμενα.Δηλαδή: στους Βοτανικούς Κήπους στην Κερύνεια, στην Αμμόχωστο και στη Μεσαορία (περιοχή Άσσιας). Ακόμα, στις ελεύθερες περιοχές, εκταφές έγιναν στο Πετροφάνη και στο έδαφος Μαθιάτη.Η «Σ» παρουσιάζει σήμερα αναλυτικά τα δυο ξεχωριστά προγράμματα εκταφών και αναγνώρισης λειψάνων αγνοουμένων και πεσόντων στην Κυπριακή Δημοκρατία. Χαρακτηριστικά, στις ελεύθερες περιοχές ταυτοποιήθηκαν μέχρι στιγμής 185 λείψανα, περιλαμβανομένων 37 Ελλαδιτών πεσόντων και 14 Ελλαδιτών αγνοουμένων. Παράλληλα, ταυτοποιήθηκαν τα λείψανα 32 Τουρκοκυπρίων αγνοουμένων.Τα προγράμματα, όπως περιγράφονται σε σημείωμα της Υπηρεσίας Αγνοουμένων είναι τα ακόλουθα:Α. Πρόγραμμα Κυπριακής ΔημοκρατίαςΤο πρόγραμμα άρχισε το 1999 με πρωτοβουλία της Κυπριακής Δημοκρατίας και αφορούσε εκταφές λειψάνων αγνοουμένων και γνωστών και άγνωστων πεσόντων που τάφηκαν το 1974 πρόχειρα σε ομαδικούς τάφους στις ελεύθερες περιοχές και ειδικά στα κοιμητήρια Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης και Λακατάμιας. Οι εκταφές στις ελεύθερες περιοχές πραγματοποιήθηκαν από τη μη Κυβερνητική Ομάδα των Γιατρών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και οι αναλύσεις DΝΑ από το εργαστήριο Δικανικής Γενετικής του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου.Το πρόγραμμα δεν έχει ολοκληρωθεί και για το λόγο ότι ένας αριθμός λειψάνων που πιστεύετο ότι αφορούσαν Ελλαδίτες εκτάφηκαν την περίοδο 1979-81 και δόθηκαν σε οικογένειες στην Ελλάδα. Στα πλαίσια του προγράμματος πραγματοποιήθηκαν και εκταφές στην Ελλάδα και τα λείψανα μεταφέρθηκαν στην Κύπρο, όπου διαπιστώθηκε επιστημονικά ότι δόθηκαν σε λάθος οικογένειες. Η διαδικασία εκταφών στην Ελλάδα δεν έχει ολοκληρωθεί. Υπολείπεται η εκταφή και μεταφορά στην Κύπρο λειψάνων που κατέχουν ακόμα έντεκα οικογένειες Ελλαδιτών πεσόντων.Επίσης, αντιμετωπίζουμε και κάποια προβλήματα στον τομέα λήψης γενετικού υλικού από οικογένειες Ελλαδιτών αγνοουμένων και πεσόντων, οι οποίες μέχρι στιγμής δεν έχουν συνεργαστεί.Στα πλαίσια του προγράμματος εκταφών στις ελεύθερες περιοχές ταυτοποιήθηκαν μέχρι στιγμής 185 λείψανα. Πρόκειται για 28 υποθέσεις του επίσημου καταλόγου αγνοουμένων που κατατέθηκαν στη ΔΕΑ, 22 υποθέσεις αγνοουμένων της κατηγορίας των 126 υποθέσεων που δεν κατατέθηκαν αρχικά στη ΔΕΑ και 135 υποθέσεις επωνύμων και αγνώστων πεσόντων, στις οποίες περιλαμβάνονται και 4 υποθέσεις του πραξικοπήματος.Στις πιο πάνω υποθέσεις περιλαμβάνεται και η ταυτοποίηση λειψάνων 14 Ελλαδιτών αγνοουμένων και 37 Ελλαδιτών πεσόντων.Β. Πρόγραμμα εκταφών και αναγνώρισης λειψάνων της Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων Κύπρου (ΔΕΑ), που λειτουργεί υπό την αιγίδα των Ηνωμένων ΕθνώνΤο πρόγραμμα άρχισε το 2005 και αφορά εκταφές λειψάνων Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων αγνοουμένων στις κατεχόμενες και ελεύθερες περιοχές. Οι εκταφές και οι ανθρωπολογικές εξετάσεις πραγματοποιούνται από δικοινοτικές ομάδες Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων επιστημόνων σε συνεργασία με την ξένη μη Κυβερνητική Οργάνωση Equiρo Argentino De Antroρologia Forense (EAAF). Οι αναλύσεις DΝΑ πραγματοποιούνται στο Εργαστήριο Δικανικής Γενετικής του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου με τη συμμετοχή και Τουρκοκυπρίων γενετιστών. Στο πλαίσιο του προγράμματος ταυτοποιήθηκαν μέχρι τώρα τα λείψανα 103 Ελληνοκυπρίων και 32 Τουρκοκυπρίων αγνοουμένων. Εκτός από τα λείψανα που ταυτοποιήθηκαν υπάρχουν στο ανθρωπολογικό εργαστήριο της ΔΕΑ στο αεροδρόμιο Λευκωσίας και γύρω στα 320 άλλα λείψανα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, που εκτάφηκαν στα πλαίσια του προγράμματος της ΔΕΑ. Αρκετά από τα λείψανα αυτά δεν είναι ολοκληρωμένα και ένας αριθμός εκτιμάται ότι ανήκουν σε Ελληνοκύπριους πεσόντες και όχι αγνοουμένους. Σημειώνεται ότι στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου έχει ήδη αποσταλεί ένας μεγάλος αριθμός σκελετικών δειγμάτων για σκοπούς ταυτοποίησης με τη μέθοδο του ΟΝΑ. Οι εκταφές συνεχίζονται τόσο στις κατεχόμενες όσο και στις ελεύθερες περιοχές.Δεν υπάρχουν ταυτοποιήσεις λειψάνων Ελλαδιτών αγνοουμένων και πεσόντων μέχρι σήμερα στα πλαίσια του προγράμματος της ΔΕΑ.Aδιευκρίνιστη ακόμη η τύχη 1390 αγνοουμένων1. Υποθέσεις Ελληνοκυπρίων αγνοουμένων των οποίων η τύχη παραμένει αδιευκρίνιστηΗ ελληνοκυπριακή πλευρά κατέθεσε στη ΔΕΑ 1493 υποθέσεις Ελληνοκυπρίων και Ελλαδιτών αγνοουμένων. Μέχρι σήμερα ταυτοποιήθηκαν οι πιο κάτω υποθέσεις:Ι. Πρόγραμμα εκταφών Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων (ΔΕΑ) 74ΙΙ. Πρόγραμμα εκταφών Κυπριακής Δημοκρατίας στις ελεύθερες περιοχές 28111. Πρόγραμμα αμερικανικής κυβέρνησης για διευκρίνιση της τύχης πέντε Αμερικανών υπηκόων κυπριακής καταγωγής 1Με βάση τα πιο πάνω, ο αριθμός των Ελληνοκυπρίων και Ελλαδιτών αγνοουμένων του καταλόγου των 1493 υποθέσεων που κατατέθηκαν στη ΔΕΑ και των οποίων η τύχη παραμένει αδιευκρίνιστη είναι 13902. Άλλες υποθέσεις αγνοουμένων των οποίων η τύχη παραμένει αδιευκρίνιστη(α) Κατηγορία 126 υποθέσεων αγνοουμένων που περιλαμβάνονταν στον κατάλογο των 1619 υποθέσεων και οι οποίες δεν κατατέθηκαν αρχικά στη ΔΕΑ.Από τις υποθέσεις αυτές ταυτoποιήθηκαν 22 στα πλαίσια του προγράμματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και 3 στα πλαίσια του προγράμματος της ΔΕΑ.Παραμένει αδιευκρίνιστη η τύχη των υπολοίπων 101 υποθέσεων.(β) Υποθέσεις Ελληνοκυπρίων και Ελλαδιτών αγνοουμένων της περιόδου 1963-64.Οι υποθέσεις αυτές παρουσιάστηκαν στη ΔΕΑ για να τύχουν της ίδιας μεταχείρισης όπως και οι υποθέσεις αγνοουμένων του 1974 με επίσημο έγγραφο στις 26.4.2007. Πρόκειται για 42 υποθέσεις στις οποίες περιλαμβάνονται και τρεις υποθέσεις Ελλήνων υπηκόων. Μέχρι στιγμής δεν έχουν ταυτοποιηθεί λείψανα που να ανήκουν σε Ελληνοκύπριους αγνοουμένους της περιόδου 1963-64.3. Υποθέσεις Ελληνοκυπρίων πεσόντων που τάφηκαν σε γνωστούς και άγνωστους χώρους ταφής στις κατεχόμενες περιοχέςΠρόκειται για 542 υποθέσεις πεσόντων που τάφηκαν από τους Τούρκους ή Ελληνοκυπρίους που εκτελούσαν διαταγές των Τούρκων στις κατεχόμενεςπεριοχές σε γνωστούς και άγνωστους χώρους ταφής. Κατάσταση με τις υποθέσεις αυτές κατατέθηκε στη ΔΕΑ και για το λόγο ότι στις εκταφές που πραγματοποιούνται στις κατεχόμενες περιοχές δεν γνωρίζουμε εκ των προτέρων αν πρόκειται για υποθέσεις αγνοουμένων ή πεσόντων. Επισημαίνεται ότι αρκετά από τα λείψανα που εκτάφηκαν στις κατεχόμενες περιοχές και δεν έτυχαν ταυτοποίησης μέχρι στιγμής αφορούν υποθέσεις της κατηγορίας αυτής και όχι αγνοουμένων του καταλόγου των 1493. Μέχρι τώρα, στα πλαίσια του προγράμματος της ΔΕΑ ταυτοποιήθηκαν λείψανα που ανήκουν σε 26 πεσόντες αυτής της κατηγορίας.4. Υποθέσεις Τουρκοκυπρίων αγνοουμένων που κατατέθηκαν στη ΔΕΑΑφορά 502 υποθέσεις Τουρκοκυπρίων των περιόδων 1963-64 και 1974. Μέχρι στιγμής, στα πλαίσια του προγράμματος της ΔΕΑ ταυτοποιήθηκαντα λείψανα 32 Τουρκοκυπρίων αγνοουμένων. Επισημαίνεται ότι στο ανθρωπολογικό εργαστήριο της ΔΕΑ υπάρχουν περίπου 80 άλλα λείψανα Τουρκοκυπρίων αγνοουμένων που εκτάφηκαν στις ελεύθερες περιοχές, των οποίων αναμένεται η ταυτοποίηση.