Θεοφάνης Μαλκίδης
14η Μαΐου 1920: η απελευθέρωση της Θράκης και η
(επανα) βεβαίωση της εθνικής κυριαρχίας
Αφού είχε προηγηθεί και συνεχιζόταν η Γενοκτονία του Θρακικού, Ποντιακού και του Μικρασιατικού Ελληνισμού
και ανάμεσα στην ολιγωρία των εγχώριων
πολιτικών και στη στάθμιση των συμφερόντων των δυτικών δυνάμεων έναντι της
ηττημένης Οθωμανικής αυτοκρατορίας, ήρθε η αποφασιστικότητα του στρατού και του
ναυτικού, το Μάιο του 1920 στην απελευθέρωση της (ανατολικής και της δυτικής)
Θράκης. Η απελευθερωμένη περιοχή έφτανε μέχρι την
Τσατάλτζα, σε απόσταση είκοσι χιλιομέτρων από την Κωνσταντινούπολη και τη
χερσόνησο της Καλλίπολης και η Θράκη ανέπνεε ελληνικά μετά από εξακόσια χρόνια
σκλαβιάς !
Μαζί με τη Θράκη απελευθερώθηκε η Ίμβρος και η Τένεδος
και η περιοχή της Σμύρνης, δεδομένα τα οποία
επισφραγίστηκαν με τη Συνθήκη των Σεβρών.
Θεοφάνης Μαλκίδης
Το συνέδριο ειρήνης του Παρισιού (1946) και το «ζήτημα της Δυτικής Θράκης»
Η Πολιτική της Ελλάδας και της Τουρκίας για την Θράκη μετά την ένταξή τους στο ΝΑΤΟ, διδακτορική διατριβή για το Τμήμα Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου, Αθήνα 2000, σελ. 107-112.
Η ΕΣΣΔ επιζητούσε να κερδίσει πλεονεκτήματα από την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα χωρίς η ίδια να έχει κάποια άμεση ανάμιξη Τον Ιανουάριο του 1946 , είχε ζητήσει την αποχώρηση των βρετανικών στρατευμάτων από την Ελλάδα, ενώ τον Φεβρουάριο είχε αναφερθεί η πρόταση για δημιουργία ενός ανεξάρτητου Θρακικού κράτους. Σε αναφορές της βρετανικής πρεσβείας από την Άγκυρα διατυπωνόταν η υπόθεση ότι πίσω από ένα βουλγαρικό οργανισμό ,που είχε σκοπό την ίδρυση ενός ομοσπονδιακού Θρακικού κράτους, το οποίο θα περιελάμβανε την Ανατολική, Δυτική Θράκη και ένα τμήμα της Βουλγαρίας και θα είχε πρωτεύουσα τη Φιλιππούπολη .κρυβόταν η ΕΣΣΔ (165) Προς αυτήν την κατεύθυνση υπήρξε και ένοπλη δράση με το Θρακικό κομιτάτο το οποίο «ήρχισεν ενταντικήν δράσιν αποσκοπούσαν την εξασφάλισιν της επανόδου εις Βουλγαρίαν τόσο της Δυτικής, όσο και της Ανατολικής Θράκης». (166)
Σὲ δέκα ἡμέραις περάσοντας τοὺς ἔγραψα εἷς τὸ Λεοντάρι, ὅτι «νὰ ἔλθητε νὰ πιάσουμε τὸ Βαλτέτσι». Καὶ τότε ξεκίνησε ὁ Μπεϊζαντές, οἱ Πετροβαῖοι καὶ Μεσσήνιοι 1200, Παπατσώνης.
Ἔσαινεν Ἰσίδωρον ἐλπὶς τοῦ στέφους,
Καὶ πρὸς τομὴν ἤπειγεν, ἐξ ἧς τὸ στέφος.
Ἐν δ’ Ἰσίδωρον ἄορ δεκάτῃ τάμεν ἠδὲ τετάρτῃ.
Ο Άγιος Ισίδωρος ήταν ναύτης του βασιλικού στόλου, στα χρόνια του αυτοκράτορα Δεκίου, και καταγόταν από την Αλεξάνδρεια.
Θεοφάνης Μαλκίδης
Για τα 104 χρόνια από την απελευθέρωση της Θράκης και της Αλεξανδρούπολης.
Η συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό Δέλτα Τηλεόραση .
Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα μικρό νησί στη μέση του πελάγους, ζούσε μια γυναίκα, η οποία κάθε πρωί ύψωνε την ελληνική σημαία και την κατέβαζε με τη δύση του ήλιου. Το νησί αυτό βρισκόταν μια ανάσα από τα τουρκικά παράλια, αλλά η γενναία γυναίκα έμεινε πιστή στο καθήκον της για 40 ολόκληρα χρόνια. Θα μπορούσε να ήταν η αρχή ενός παραμυθιού, αλλά είναι η αληθινή ιστορία της Κυράς της Ρω, κατά κόσμον Δέσποινας Αχλαδιώτη, η οποία σαν σήμερα, στις 13 Μαΐου 1982, άφησε την τελευταία της πνοή σε ηλικία 92 ετών.
Η Δέσποινα γεννήθηκε το 1890, στο τότε τουρκοκρατούμενο Καστελόριζο, και τη δεκαετία του 1920 εγκαταστάθηκε με τον σύζυγό της στη γειτονική βραχονησίδα της Ρω, της οποίας ήταν οι μοναδικοί κάτοικοι. Το 1940, ο άντρας της, Κώστας Αχλαδιώτης, αρρώστησε βαριά και πέθανε. Μετά τον θάνατό του, η Κυρά επέστρεψε στη Ρω, το 1943, με την τυφλή μητέρα της.
Φώτης Κόντογλου
Στην Ορθόδοξο αγιογραφία μας, ο τύπος της εικόνας της Αναστάσεως είνε αυτός επάνω στον οποίον έγινε η εικόνα του Εξωφύλλου, και έχει τον τίτλο «Ανάστασις» ή «Η εις άδου κάθοδος». Στη μέση παριστάνεται ο Χριστός με μεγαλύτερο ανάστημα από τα αλλά πρόσωπα, μέσα σε φωτεινή «δόξα». Με κίνηση σφοδρή πατά επάνω στις σπασμένες πύλες του άδου που ανοίγει κάτω από τα πόδια Toυ σαν σπήλαιο σκοτεινό, σπαρμένο με κλειδωνιές, με κλειδιά και με αμπάρες σπασμένες. Με το δεξί χέρι Του τραβά τον Αδάμ και με τ’ αριστερό την Εύα, παίρνοντάς τους από τους τάφους. Στα χέρια και στα πόδια Του φαίνονται τα σημάδια, των καρφιών.
Θεοφάνης Μαλκίδης
Ελευθερία και Ελευθερωτές της Θράκης: Από τον
Σουλτάνο στον Ερντογάν
Η 14η Μαΐου σηματοδοτεί την απελευθέρωση της Θράκης το 1920, μετά από εξακόσια χρόνια επώδυνης και τραγικής οθωμανικής- τουρκικής σκλαβιάς. Η μακραίωνη κατοχή της Θράκης από τους Οθωμανούς- Τούρκους, είχε τραγικά αποτελέσματα για τον Ελληνισμό: Εξισλαμισμοί, διωγμοί, εξοντωτική φορολογία, και μετά τη συμμετοχή των Θρακών στην παλιγγενεσία του 1821 , οι σφαγές, τα ολοκαυτώματα. Αφού η Θράκη, όπως και άλλες περιοχές (Μακεδονία, Κύπρος) με μεγάλη συμβολή στην Επανάσταση, μένει εκτός των ορίων του κράτους, στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου, δοκιμάζει και μία παράλληλη κατοχή, τη βουλγαρική κατοχή, η οποία διήρκεσε καθ΄ όλη τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.
Επιστολή που στάλθηκε στον Πρωθυπουργό της Ελλάδος κ. Κυριάκο Μητσοτάκη ενόψει της επικείμενης επίσκεψης στην Τουρκία & Κοινοποίηση στα κόμματα του ελληνικού κοινοβουλίου.
✍️Την επιστολή υπογράφουν οι:
Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος
Αρμενική Εθνική Επιτροπή Ελλάδος
Πανελλήνια Ένωση Ασσυρίων
Ομοσπονδία Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος
Εξοχότατε κ. Πρόεδρε της Ελληνικής Κυβέρνησης,
Με αφορμή την επικείμενη επίσκεψη σας στην Τουρκία τις επόμενες ημέρες, θα θέλαμε να θέσουμε υπόψη σας κάποια ζητήματα. Γνωρίζουμε ότι δεν ανήκει στην χορεία των αρμοδιοτήτων των Ομοσπονδιών μας η χάραξη της εξωτερικής πολιτικής της χώρας μας. Ωστόσο, θεωρούμε υποχρέωση μας να σας υπενθυμίσουμε για μία ακόμη φορά τις καταστατικές θέσεις και τους στόχους μας, που άπτονται με ανοικτά θέματα και αφορούν την γείτονα χώρα.
Νίκος Γκάτσος (8 Δεκεμβρίου 1911 – 12 Μαίου 1992)
«Θα φέρει η θάλασσα πουλιά
κι άστρα χρυσά τ’ αγέρι
να σου χαϊδεύουν τα μαλλιά,
να σου φιλούν το χέρι.
Χάρτινο το φεγγαράκι,
ψεύτικη ακρογιαλιά,
αν με πίστευες λιγάκι
θα `σαν όλα αληθινά.»
«Το «Χάρτινο το φεγγαράκι» είναι το πρώτο τραγούδι που έγραψε ο Νίκο Γκάτσος, γνωστός ήδη ως ποιητής με την Αμοργό (1943) και ως μεταφραστής θεατρικών έργων με τον Ματωμένο γάμο (1945) του Φρεδερίκο Γκαρθία Λόρκα» γράφει η Αγαθή Δημητρούκα στο κείμενό της στον συλλογικό αφιερωματικό τόμο στη μνήμη του Νίκου Γκάτσου. Το τραγούδι αυτό γράφτηκε το 1948 για το έργο του Τενεσί Ουίλλιαμς «Λεωφορείον ο πόθος» σε μουσική του Μάνου Χατζηδάκι, το οποίο ανέβηκε τον επόμενο χρόνο θεατρικά με την Μελίνα Μερκούρη στο ρόλο της Μπλανς Ντιμπουά. Δέκα χρόνια αργότερα το 1958, οι δυο δημιουργοί κάνοντας μερικές αλλαγές και προσθήκες το κυκλοφόρησαν με την φωνή της Νανάς Μούσχουρη γνωρίζοντας τεράστια επιτυχία. Οι δυο τους θα συνεχίσουν να δημιουργούν μαζί αφήνοντάς μας σημαντική καλλιτεχνική παρακαταθήκη.
Τον σπουδαίο έργο, λοιπόν, του Νίκου Γκάτσου, επιχειρούν να αναλύσουν είκοσι ένα συγγραφείς τούτου του τόμου, με γνώση και ευαισθησία, με προσήλωση και διαφορετική οπτική, ώστε να τον κατανοήσουμε «εις τας πραγματικάς του διαστάσεις», όπως σημειώνεται στο οπισθόφυλλο του βιβλίου.
Θεοφάνης Μαλκίδης
Επίσημη συμμετοχή της Ελλάδος....
Οι χορευτές Hüso Çetintaş και Yasin Ahmetoğlu, συμμετείχαν στο μπαλέτο της ελληνικής συμμετοχής στη Eurovision και πριν από λίγο έδωσαν συνέντευξη στην τουρκική γλώσσα σε τηλεοπτικό κανάλι του Αζερμπαϊτζάν (!), που σε "τυχαία" ερώτηση για την καταγωγής τους, είπαν ότι είναι «Τούρκοι» της Δυτικής Θράκης! (Τα ίδια δηλώνει στην προσωπική του σελίδα και ο χορογράφος της συμμετοχής Mecnun Giasar)
Όπως καταλαβαίνουμε η ΕΡΤ, με τα δικά μας χρήματα, έστειλε τους συγκεκριμένους στη Σουηδία για να εκπροσωπήσουν την Ελλάδα, ενώ αμφισβητούν, μεταξύ των άλλων, τη συνθήκη της Λωζάνης .
Εκτός από την παραίτηση της διοίκησης της ΕΡΤ που επιβάλλεται εκ των πραγμάτων, να μην ξεχνάμε ότι η ΕΡΤ υπάγεται απευθείας στον πρωθυπουργό και λίγες ώρες πριν την επίσκεψη του στην Άγκυρα διαπράττεται, εντελώς συμπτωματικά (......) η πράξη αυτή κατά των εθνικών μας συμφερόντων!
Υ. Γ. Και λόγω της ημέρας, για τους άπιστους Θωμάδες το βίντεο βρίσκεται στον παρακάτω σύνδεσμο .
Θεοφάνης Μαλκίδης
Οι πέντε Νεομάρτυρες και το άγνωστο Ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης το 1821
ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ
ΔΕΚΑ ΣΟΥΗΔΕΣ ΚΟΡΕΣ ΚΑΙ ΔΕΚΑ ΚΟΥΡΟΥΣ
ΖΗΤΟΥΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΟΥΗΔΙΑ
Η ιδιόμορφη ρατσιστική κάστα της Άγκυρας, μέλος του ΝΑΤΟ και υποψήφια
εισόδου στην Ε.Ε. ζητά 10 Σουηδές κόρες και 10 Σουηδούς Κούρους ως
ομήρους για την έγκριση της ένταξης της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ.
Θα τους κρατήσουν στην Άγκυρα αν η Σουηδία συνεχίζει να υπερασπίζεται
τις κόρες και τους κούρους της Κουρδίας.
Θεοφάνης Μαλκίδης
Για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις
Η συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό Αλερτ
ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΕΝΟΣ ΒΙΒΛΙΟΥ
ΚΑΛΑΒΡΙΑ Η ΒΑΘΕΙΑ ΕΛΛΑΔΑ
CALABRIA ELLADE PROFONDA
ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΠΟΔΕΚΤΕΣ
ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΟΜΟΡΦΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ
ΤΟΝ ΝΑΟ ΤΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΟΦΙΑΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΟΣ
(Με αφορμή την καθ΄ υπόδειξιν επίσκεψη του προβληματικού ασθενούς και την συμβολή των επισήμων μας στην θεραπεία του)
Έκδοση του τριπλού τεύχους των «Τετραδίων 85-87», αφιερωμένου στα 50 χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974
Αγαπητές φίλες και φίλοι,
Όταν μέσα του 2022
κάναμε τις πρώτες συζητήσεις με την Σ.Ε. των «Τετραδίων» για την προετοιμασία
του τεύχους με αφορμή τα 50 χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, αυτό
που δέσποζε στην σκέψη μας είναι ότι θα έπρεπε να καταβάλουμε όλες τις
προσπάθειες για την έκδοση ενός αφιερώματος που θα στέκονταν με προσήλωση και
σεβασμό στο τραγικό γεγονός, ένα αφιέρωμα στο οποίο δεν θα είχε θέση η
ιδεολογική χρήση της ιστορίας, αλλά που η παρουσίαση του Κυπριακού θα γινόταν
στο πεδίο των πραγματικών του διαστάσεων, δηλαδή αυτού του υπ’ αρ. 1 εθνικού
μας ζητήματος.
Δύο και πλέον χρόνια
κράτησε η περιπέτεια αυτή και τολμώ να πω, με όλο τον κίνδυνο να σας
προκαταλάβω, ότι για τα μέλη των Επιτροπών Στήριξης σε Αθήνα, Λευκωσία και
Λονδίνο και εμένα στον ρόλο και του γενικού συντονιστή, η Ιθάκη δεν μας έδωσε
μόνον το ωραίο ταξίδι, αλλά και το συμπέρασμα ότι δεν την βρήκαμε διόλου
φτωχική.
Έχοντας πλέον,
τυπωμένο ανά χείρας, το πλουσιότερο σε ύλη 464 σελίδες) και συνεργάτες (30),
τεύχος μας, θέλουμε, χωρίς λόγια περιττά, να επισημάνουμε ότι είμαστε
ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα.
Πρώτον γιατί τα
σχεδιασθέντα και συμφωνηθέντα επετεύχθησαν πλήρως και στον καθορισμένο χρόνο,
γεγονός ασύνηθες στα καθ’ ημάς στην Ιερουσαλήμ.
Δεύτερον, γιατί στο
εγχείρημα αυτό ανταποκρίθηκαν, πλην κυριολεκτικά ελαχίστων, όλοι οι
προσκληθέντες, με κείμενα κριτικού στοχασμού που –κατά την γνώμη μας- φωτίζουν
με επάρκεια και σε ικανοποιητικό βαθμό, πλείστες όσες πλευρές του Κυπριακού και
δη από ποικίλες και διαφορετικές πτυχές, γεγονός που δίνει την δυνατότητα για
μια σφαιρικότερη αποτίμηση της δεύτερης, μετά την Μικρασιατική, μείζονος
Εθνικής Καταστροφής.
Τρίτον γιατί η
συμμετοχή στο παρόν εγχείρημα, η συγκέντρωση δυνάμεων και πυρός, δείχνει, χωρίς
όμως αυταπάτες, ότι «ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει» και πολλά θα κριθούν από την
περαιτέρω ενίσχυση αυτού που θα
μπορέσουμε να θεωρήσουμε ως σοβαρή επιστημονική και συνεκτική
πολιτισμική εθνικό-λαϊκή παρέμβαση/αντίσταση απέναντι στον επελαύνοντα και
υπερκχυλίζοντα τον δημόσιο βίο ιστορικό και πολιτικό αναθεωρητισμό και την εν
γένει woke κουλτούρα.
Για να το πούμε
διαφορετικά. Καμιά ήττα δεν είναι
οριστική, στον βαθμό που ο ηττημένος κάνει την δουλειά του.
Στο αφιέρωμα συμμετέχουν οι:
Με τίτλο «Οι νεκροί ζητούν δικαίωση» η μίνι ταινία-μόλις 3΄- του σκηνοθέτη Φώτη Πάσσου κατατίθεται ως φόρος τιμής για την ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, τη 19η Μαΐου.
Τα θύματα της Γενοκτονίας υπολογίζονται σε περισσότερα από 350.000 σε βάθος 10ετίας, από το 1912 έως και τη Μικρασιατική καταστροφή το 1923.
Μέσα σε μόλις 3΄ ο Φώτης Πάσσος καταφέρνει να συμπεριλάβει όλο τον πόνο του θανάτου και του ξεριζωμού, καθώς και την ελπίδα της δικαίωσης.
ΠΕΡΙΚΛΗ ΧΑΙΡΕ ΑΘΑΝΑΤΟΣ
Ανθρώπους σαν τον Περικλή Ροδάκη όταν φεύγουν για το νέο μεγάλο τους ταξίδι δεν τους κλαίνε, τους λένε τραγούδια. Οι ράχες της Αίτνας έως το θέατρο των Συρακουσών, του Χελμού έως τις Αρχαιότητες των Λουσών, των Ποντιακών βουνών έως την Πατρίδα του φίλου του, Στράβωνα, του Ολύμπου και του Αραράτ ντύνονται ανοιξιάτικα για να τον αποχαιρετήσουν. Περικλή Χαίρε. Αθάνατος Ήταν η Ελληνική Αριστερά του Ελεύθερου, του Ορθού Λόγου και του Χαμόγελου
Ομιλία του Μιχάλη Χαραλαμπίδη στην Τιμητική εκδήλωση του Συλλόγου Ποντίων «Αργοναύται – Κομνηνοί» την 25η Απριλίου 2012 στο κτήριο του Συλλόγου τους στην Αθήνα, για τον Περικλή Ροδάκη
Θεοφάνης Μαλκίδης *
Όχι στην υποτέλεια, Κύπρος
Ελληνική
Συμφωνώ με όσους έχουν υποστηρίξει ότι οι ποιητές έχουν,
μεταξύ των άλλων, ένα μεγάλο χάρισμα: να μπορούν να πουν τα σημαντικά, τα
καίρια, τα μείζονα, με λίγες λέξεις.
Ο Κώστας Μόντης, ένας ακόμη μεγάλος ποιητής που γέννησε ο
Ελληνισμός και πιο συγκεκριμένα η Κύπρος μας , περιέγραψε την τουρκική εισβολή
τον Ιούλιο το 1974 με το εξαιρετικό του χάρισμα:
«…η Ελλάδα δεν ήρθε. Είχε λέει, άλλη δουλειά η Ελλάδα, κ
ήμαστε και μακριά και δεν μπορούσε, λέει, λυπόταν, δεν το περίμενε, ειλικρινά
λυπόταν πάρα πολύ. Κ’ οι δάσκαλοί μας έσκυψαν ντροπιασμένοι, και τα
«Εγχειρίδια» έσκυψαν ντροπιασμένα κ’ οι δάσκαλοί μας τρέμουν τώρα πια, και τα
«Εγχειρίδια» τρέμουν τώρα πια όσο πλησιάζουν τα περί Θερμοπυλών και τα περί
Σαλαμίνος…».
OOi
Στίχοι
Ἐχθροὺς ὁ τέμνων Γεώργιος ἐν μάχαις,
Ἑκὼν παρ᾿ ἐχθρῶν τέμνεται διὰ ξίφους.
Ἦρε Γεωργίου τρίτῃ εἰκάδι αὐχένα χαλκός.
Στίχοι: Θήλεος φύσιν Πολυχρονία μῆτερ,
Γεωργίου θείου ἀνδρικῶς παρεῖδες.
