Oμιλία Προέδρου Π.Ο.Ε. Γεωργίου Βαρυθυμιάδη στην Πανελλαδική Εκδήλωση Μνήμης στην Πλατεία Συντάγματος στις 19-5-2026
Άγιοι Πατέρες,
Εκπρόσωποι της Κυβέρνησης,
Αξιότιμοι Κύριοι και Κύριες Βουλευτές,
Εκπρόσωποι της Περιφέρειας Αττικής και του Δήμου Αθηναίων,
Εκπρόσωποι Ποντιακών Σωματείων και Πολιτιστικών Φορέων,
Αγαπητοί Συμπατριώτες,
Κυρίες και Κύριοι,
Συμπληρώνονται φέτος 107 χρόνια από την αποφράδα ημέρα της 19ης Μαΐου του 1919. Την ημέρα που ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα, αποφασισμένος, να θέσει σε εφαρμογή τα σχέδια των Νεότουρκων, τα οποία επεξεργάζονταν ήδη από το 1908. Και θα το πετύχαινε με έναν μόνο τρόπο: θέτοντας σε λειτουργία όλους τους μηχανισμούς, επίσημους και παρακρατικούς, για την τελευταία και πλέον αιματηρή φάση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.
Πάνω από ένας αιώνας πέρασε και το αίμα των 353.000 αδικοχαμένων θυμάτων της Γενοκτονίας βοά μέχρι και σήμερα, απαιτώντας ηθική δικαίωση. Τα άταφα κορμιά των προγόνων μας, που αφέθηκαν ανελέητα, να σαπίζουν κάτω από τον καυτό ήλιο της ερήμου ή κοκκαλωμένα μέσα στα χιόνια κατά τη διάρκεια των ατελείωτων πορειών θανάτου, δε βρίσκουν ανάπαυση και οι ψυχές τους αναζητούν την αιώνια γαλήνη μέσα από την Ιστορική Αναγνώριση.
Σήμερα δεν είμαστε εδώ, για να εξιστορήσουμε τα γεγονότα και να θυμηθούμε πικρές ιστορίες των παππούδων μας. Την ιστορία αυτού του κομματιού του Ελληνισμού οφείλουμε να τη γνωρίζουμε όλοι και πρωτίστως οι πολιτικοί ταγοί του τόπου μας.
Σήμερα είμαστε εδώ, για να αποτίσουμε τον οφειλόμενο φόρο τιμής απέναντι στους προγόνους μας. Ένα χρέος που δεν έχει να κάνει μόνο με το παρελθόν, αλλά αφορά το παρόν και κυρίως το μέλλον αυτού του τόπου.
Σήμερα είμαστε εδώ, για να φωνάξουμε δυνατά και αποφασιστικά: «Όχι πια άλλες γενοκτονίες».
Είμαστε εδώ, για να αφυπνίσουμε συνειδήσεις και να απαιτήσουμε τη στήριξη της ελληνικής Πολιτείας στο δίκαιο αγώνα μας για Διεθνή Αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, αλλά και όλων των χριστιανικών λαών της Μικράς Ασίας, που υπέστησαν τα ίδια ακριβώς δεινά από τον ίδιο θύτη.
Η αναγνώριση της Γενοκτονίας από τη Διεθνή Κοινότητα, είναι απαραίτητο βήμα για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των σύγχρονων γενοκτονιών. Πόσα ακόμη θύματα γενοκτόνας πολιτικής πρέπει να θρηνήσει η ανθρωπότητα, μέχρι να λάβει δραστικά μέτρα;
Έχουν περάσει 32 χρόνια από την ιστορική συνεδρίαση της Βουλής των Ελλήνων, στις 24 Φεβρουαρίου 1994, όταν αναγνωρίστηκε ομόφωνα η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και θεσπίστηκε η 19η Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης. Μόλις χθες, μας δόθηκε η ευκαιρία σε ειδική εκδήλωση της Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος στη Βουλή, να τιμήσουμε έναν από τους εν ζωή πρωταγωνιστές εκείνης της Αναγνώρισης: τον πρώην Πρόεδρο της Βουλής, Απόστολο Κακλαμάνη.
Το πιο αξιοσημείωτο στη χθεσινή εκδήλωση είναι, ότι μετά από πρωτοβουλία της Ομοσπονδίας μας, με την πολύτιμη στήριξη του νυν Προέδρου της Βουλής, κ. Νικήτα Κακλαμάνη και με την εξαιρετικά σημαντική πολιτική εισήγηση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, κ. Νίκου Δένδια, η μνήμη των 353.000 γενοκτονηθέντων προγόνων μας τιμήθηκε επί της ουσίας, μέσα στο ναό της Δημοκρατίας. Η Ομοσπονδία μας πέτυχε για πρώτη φορά, να διεξαχθεί ένας πραγματικός πολιτικός διάλογος εντός της Βουλής, και όχι οι καθιερωμένες, τυπικές ομιλίες. Ήμασταν εκεί, είχαμε λόγο και καταθέσαμε ξεκάθαρες προτάσεις.
Και αυτή δεν είναι η μοναδική μας κατάκτηση για φέτος. Λίγες εβδομάδες νωρίτερα, πάλι με πρωτοβουλία της Παμποντιακής, το Υπουργείο Παιδείας έθεσε υπό την αιγίδα του την παραγωγή του νέου 20λεπτου εκπαιδευτικού βίντεο για την Ιστορία του Πόντου μέχρι και τα γεγονότα της Γενοκτονίας. Και πλέον το εισάγει σε όλα τα σχολεία της χώρας. Η Ιστορία μας μπαίνει επιτέλους στις τάξεις. Διδάσκεται στα παιδιά μας. Ευχαριστούμε θερμά την Υπουργό Παιδείας κα. Σοφία Ζαχαράκη, τα μέλη και τους φίλους της Ομοσπονδίας μας για την πολύμηνη εργασία τους υπό την επιστημονική επιμέλεια των διακεκριμένων ακαδημαϊκών, κ. Θεοφάνη Μαλκίδη και κ. Παναγιώτη Διαμαντή.
Για να μη χρονοτριβώ με τις δράσεις της Ομοσπονδίας μας, στέκομαι μόνο σε αυτά τα δύο πρόσφατα γεγονότα, που τα θεωρούμε σημαντικά βήματα προόδου στη στήριξη του διεκδικητικού μας αγώνα από την Ελληνική Πολιτεία.
Όμως δεν τρέφουμε αυταπάτες, ούτε επαναπαυόμαστε στις δάφνες καμίας επιτυχίας. Αντιθέτως, είμαστε έτοιμοι να αξιοποιήσουμε στο έπακρο αυτές τις ευμενείς εξελίξεις, για να πάμε την προσπάθειά μας ακόμη πιο πέρα. Μια προσπάθεια που από καιρό έχει πάψει να αποτελεί μόνο ποντιακή υπόθεση.
Ενώνουμε τις δυνάμεις μας με τους απογόνους όλων όσων επέζησαν από τη γενοκτόνα μανία των κεμαλιστών: Έλληνες του Πόντου και της Ιωνίας, Αρμένιους και Ασσύριους. Και καλούμε σε συστράτευση κάθε δημοκράτη πολίτη, κάθε αγωνιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που αναζητά το φως της αλήθειας και είναι αποφασισμένος, να παλέψει το σκοτάδι της διαστρέβλωσης.
Αυτό είναι το μήνυμα της 19ης Μαΐου. Ο αγώνας για την ηθική και ιστορική δικαίωση των 353.000 αδικοχαμένων προγόνων μας. Η διεκδίκηση της Διεθνούς Αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και όλων των χριστιανικών κοινοτήτων στην καθ΄ ημάς Ανατολή. Σε αυτές τις αξίες έχει τη ρίζα της, με αυτές τις αρχές γιγαντώθηκε, αυτές τις αντιλήψεις υπηρετεί.
Η 19η Μαΐου είναι μία ημέρα-σύμβολο, για εμάς ολόκληρη η ζωή μας. Δε θα ξεχάσουμε ποτέ, γιατί δεν έχουμε αυτό το δικαίωμα. Αγωνιζόμαστε σθεναρά και αταλάντευτα, γιατί αυτό είναι το χρέος μας προς τους προγόνους μας. Είναι όμως, και η παρακαταθήκη στα παιδιά μας. Σε αυτά οφείλουμε ένα μέλλον ειρηνικό, ένα μέλλον ελευθερίας και δικαιοσύνης.
Όταν οι παππούδες μας εγκατέλειπαν αναγκαστικά τα πατρώα εδάφη, το μόνο που φρόντιζαν να πάρουν μαζί τους ήταν μια εικόνα από το εικονοστάσι. Για να διασώσουν, μαζί με τη ζωή τους, και την πίστη τους. Τιμήστε και δικαιώστε όλους αυτούς που κράτησαν αλώβητη την ελληνικότητά τους, που διαφύλαξαν και υπερασπίστηκαν τη χριστιανοσύνη.
Λέμε ξεκάθαρα από την καδιά της Αθήνας. Τα ράσα, τα θέλουμε μπροστά από τα λάβαρά μας και τους εκπροσώπους του λαού δίπλα μας, στην πρώτη γραμμή του αγώνα.
Καλούμε την Κυβέρνηση, ως θεσμικό κληρονόμο των εκατομμυρίων προσφύγων, να θέσει ρητά και επίσημα το ζήτημα της Αναγνώρισης στην ατζέντα των διπλωματικών της επαφών με την Τουρκία. Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος δε ζητά χάρη. Απαιτεί δικαιοσύνη.
Κυρίες και κύριοι, για εμάς δεν υπάρχουν ψευτοδιλήμματα.
Υπερασπιζόμαστε τη μνήμη των θυμάτων. Διαλέγουμε να ζούμε στο φως, με ανθρωπιά και αξίες. Αναζητούμε την Ιστορική Δικαίωση. Αγωνιζόμαστε για την ηθική αποκατάσταση και το ιστορικό δίκαιο. Επιλέγουμε το δρόμο του αγώνα.
Η Ρωμανία κι αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο.
