Το Συνέδριο για τον Πόντο και τη Γενοκτονία στην Άγκυρα!

Θ. Μαλκίδης

Το Συνέδριο για τον Πόντο και τη Γενοκτονία στην Άγκυρα! Οι Τούρκοι δημοκράτες και αγωνιστές και οι οπισθοφυλακές του Κεμαλισμού στην Ελλάδα.

Μέρος της ομιλίας στην εκδήλωση που οργάνωσαν ο Ποντιακός Σύλλογος "Κομνηνοί" Νέας Υόρκης και η Πανθρακική Ένωση "Ορφέας" Αμερικής στην Νέα Υόρκη.

Είναι αυτονόητο ότι είναι ιστορικής σημασίας το Συνέδριο  το οποίο πραγματοποιείται στην Άγκυρα με θέμα  «Ο Νομός Τραπεζούντας και το Ποντιακό Ζήτημα στον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά» στις 9 Απριλίου. Είναι αποτέλεσμα του ΑΓΩΝΑ μας για την υπόθεση της Γενοκτονίας στoν οποίo, εκτός των άλλων,  έχουμε μαζί και Τούρκους δημοκράτες. Για το γεγονός αυτό  νιώθω πολύ όμορφα, ανθρωπίνως και πολιτικώς. 

Την ίδια στιγμή  στην Ελλάδα περισσεύουν οι προβοκάτορες, οι υπονομευτές και οι αρνητές για το ζήτημα αυτό. Ειδικά για το Συνέδριο για το ζήτημα της Γενοκτονίας που θα γίνει στην Άγκυρα, είναι πολλά τα μηνύματα, είναι πρόδηλες οι προβοκάτσιες και "το κλείσιμο του ματιού" που γίνονται από τις οπισθοφυλακές του Κεμαλισμού που εξισώνουν τα εγκλήματά του εναντίον των Ελλήνων  με άλλες ανύπαρκτες ή αμφιλεγόμενες πράξεις.

Η ουσία όμως και η νίκη μας δεν μπορεί ούτε να αλλοιωθεί  ούτε να παραγραφεί, παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες των υπονομευτών, των αρνητών, των συνοδοιπόρων του φασισμού, των υπερασπιστών της προβοκάτσιας. 
Συνεχίζουμε και συν Θεώ, η δημοκρατία, η αλήθεια και το δίκαιο θα νικήσει το φασισμό, την προπαγάνδα, την άρνηση και την προβοκάτσια. 

Τo Συνέδριο για τη Γενοκτονία το  διοργανώνει η «Πρωτοβουλία για την Ελευθερία Σκέψης της Άγκυρας» (Ankara Düşünceye Özgürlük Girişimi) και η εφημερίδα«Newroz».

Στην Ημερίδα θα απευθύνουν χαιρετισμό οι :Fikret BAŞKAYA και  Sinan ÇİFTYÜREK  ενώ οι εισηγητές είναι οι εξής:

Ahmet DEMİREL: Οι Διασκέψεις για τον Πόντο στο Πρώτο Κοινοβούλιο

Attila TUYGAN : Από τη Μεταρρύθμιση στην Γενοκτονία

Baskın ORAN : Η  Βίαιη Εκκαθάριση των Ρωμιών από την Ανατολή, η Ανταλλαγή Πληθυσμών του 1923 από το Α μέχρι το Ω και η Ολοκλήρωση της το 1964

İsmail BEŞİKÇİ : Η Καταστροφή της Εγγύς Ανατολής και το Ποντιακό Ζήτημα 

Mahmut KONUK : Δύο Φιγούρες της Γενοκτονίας: Sakallı Nurettin Paşa και Topal Osman Ağa

Mert KAYA : Ο Κληροδοτούμενος: Ο Χαμένος Γιος του Πόντου

Στέργιος ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ : Μνήμη και Εξουσία

Tamer ÇİLİNGİR : 353 χιλιάδες: Όχι απλά ένας αριθμός αλλά Άνθρωποι

Θεοφάνης ΜΑΛΚΙΔΗΣ : Γενοκτονία: Το Έγκλημα Εις Βάρος της Ανθρωπότητας

Θράκη, Πόντος, Ιωνία, Καππαδοκία, Ελληνισμός.

Θ. Μαλκίδης

Θράκη, Πόντος, Ιωνία, Καππαδοκία, Ελληνισμός.  

Απόσπασμα της ομιλίας στην εκδήλωση που οργάνωσε ο Ποντιακός Σύλλογος "Κομνηνοί" Νέας Υόρκης και η Πανθρακική Ένωση Αμερικής  "Ορφέας" στο Σταθάκειο Πολιτιστικό Κέντρο της Νέας Υόρκης ( Ομοσπονδία Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης).

Από το «Μαύρο Πάσχα» για τους Θρακιώτες του 1914, την 19η Μαίου 1919 στη Σαμψούντα για τους Πόντιους και τον Αύγουστο του 1922 για τους  Ίωνες,  πέρασε  ένας σχεδόν αιώνας αφωνίας και σιωπής. Ένας αιώνας από τότε που εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, οι γονείς μας, οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας, άφησαν τις οικίες τους, τα εκπαιδευτήρια, τους χώρους λατρείας τους, τα κοιμητήρια των προηγούμενων γενεών. 

Οι Θρακιώτες, οι Πόντιοι, οι Ίωνες, οι Καππαδόκες  της Σηλυβρίας, της Ραιδεστού, της Μακράς Γέφυρας, των Μαλγάρων, των Σαράντα Εκκλησιών, της Αδριανούπολης, της Σαμψούντας, της Τραπεζούντας,  της Αργυρούπολης, της Σμύρνης, των Κυδωνιών, της Καισάρειας, του Ικονίου,  ξεριζώθηκαν μετά την τέλεση του εγκλήματος της Γενοκτονίας. Ένα έγκλημα το οποίο αφού έμεινε ατιμώρητο, επαναλήφθηκε και επαναλαμβάνεται.

Ο αγώνας όμως για την ανάδειξη όλων των εγκλημάτων, παλιών και σύγχρονων, που υλοποιήθηκαν εις βάρος των Ελλήνων και των Ελληνίδων, παρά την υπονόμευση, την άρνηση, την προπαγάνδα, δεν θα σταματήσει.

Ο αγώνας για τη Θράκη, τον Πόντο, την Ιωνία, την Καππαδοκία,  την Ελλάδα,  είναι μία ψηφίδα για να σχηματιστεί ξανά το ψηφιδωτό που καταστράφηκε το 1922. Αυτό που ξαναστήσαμε από την αρχή στην προσφυγιά και σε όλον τον κόσμο και εδώ στην Νέα Υόρκη,   που δεν πρέπει να παραδώσουμε για ακόμη μία φορά, την ώρα που οι θύτες οι δάσκαλοι του Χίτλερ, Νεότουρκοι και Κεμαλικοί και οι σύγχρονοι συνεχιστές τους και θαυμαστές τους, προκαλούν ζώντες και κεκοιμημένους με τις  αναφορές και τις κινήσεις τους. 

Μιλώντας πριν λίγα χρόνια εδώ στην Νέα Υόρκη, έξω από το κτίριο του ΟΗΕ, στην εκδήλωση για την εκδίωξη των Θρακών και τη Γενοκτονία των Ελλήνων, είχα αναφέρει αυτό που γράφει  ο Τσέχος συγγραφέας Μίλαν Κούντερα, ότι  «η πάλη του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία είναι η πάλη της μνήμης κατά της λήθης». 

Το τονίζω και σήμερα, αφού η  μεγαλύτερη συνεισφορά και συμβολή μας για τη Θράκη, για την Ελλάδα,  είναι η ανάκτηση της ιστορικής μας  ταυτότητας, της διεκδίκησης, της μνήμης και της αλήθειας, δηλαδή τη μη λήθης.Το οφείλουμε σε ζώντες και σε κεκοιμημένους, το οφείλουμε στη Θράκη, στον Πόντο, στην Ιωνία, στην Καππαδοκία, το οφείλουμε σε όλον τον Ελληνισμό.

6 Απριλίου 1914:Από τη Θράκη στον Πόντο και την Ιωνία

Θ. Μαλκίδης

6 Απριλίου 1914: Από τη Θράκη στον Πόντο και την Ιωνία

Μέρος της συνέντευξης στο ραδιοφωνικό σταθμό HELLAS FM της Νέας Υόρκης

Στη μνήμη του άξιου Έλληνα της Κύπρου, συναγωνιστή και φίλου  Σάββα Παύλου

Η Κυριακή 6η Απριλίου του 1914, το "Μαύρο Πάσχα" όπως ονομάστηκε, αποτελεί την έναρξη των διωγμών του Θρακικού Ελληνισμού. Διωγμοί οι οποίοι συνεχίστηκαν στον Πόντο με την άφιξη του Κεμάλ στη Σαμψούντα την 19η Μαίου 1919 και ολοκληρώθηκαν τον Αύγουστο του 1922 στην Ιωνία, συνιστώντας τη Γενοκτονία που στοίχισε τη ζωή σε 1.000.000 Έλληνες και Ελληνίδες.

Είναι αντιληπτό και ευρέως κατανοητό, πλην θλιβερών εξαιρέσεων αρνητών, υπονομευτών  και προπαγανδιστών, ότι ο Θρακικός Ελληνισμός  ειδικότερα και ο Ελληνισμός του Πόντου, της Μικράς Ασίας- Ιωνίας, της Καππαδοκίας γενικότερα, ο οποίος ζούσε στο οθωμανικό κράτος μέχρι το 1922-1923, έπαιξε  κεντρικό ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας του ελληνικού λαού.

Επίσης είναι  αποδεκτό ότι αυτό το ιδιαίτερης αξίας κομμάτι του Ελληνισμού που ζούσε στη Θράκη, στην Ιωνία, στον Πόντο, στην Καππαδοκία, μπήκε στο περιθώριο αμέσως μετά τη Γενοκτονία και  την έλευσή του ως ακρωτηριασμένο προσφυγικό σώμα στον ελλαδικό χώρο. Έτσι η λήθη προσπάθησε να υπερισχύσει  της μνήμης και εσχάτως η υπονόμευση και η άρνηση της αναγνώρισης. 

Το ιστορικό όμως χρέος και καθήκον για τον αγώνα αναγνώρισης της Γενοκτονίας, είναι πάνω από όλα και δεν μπορεί να σταματήσει με τίποτα. Το δείχνει μεταξύ των άλλων η δραστηριοποίηση εδώ στις ΗΠΑ,  η από άκρη σε άκρη του κόσμου  αγωνιστική δράση των  Ελλήνων για το ζήτημα της αναγνώρισης του μαζικού εγκλήματος των προγόνων τους.Από τη Θράκη, μέχρι τον Πόντο και την Ιωνία το δίκαιο και η αλήθεια θα νικήσει!

Εκδήλωση για τη Θράκη

Εκδήλωση για τη Θράκη οργανώνει ο Ποντιακός Σύλλογος "Κομνηνοί" Νέας Υόρκης και η Πανθρακική Ένωση Αμερικής  "Ορφέας" στο Σταθάκειο Πολιτιστικό Κέντρο της Νέας Υόρκης ( Ομοσπονδία Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης).

Στην εκδήλωση η οποία πραγματοποιηθεί την 6η Απριλίου 2016 και ώρα 7:00 μμ θα μιλήσει ο Θ. Μαλκίδης με τίτλο: 
"Η Θράκη ανάμεσα στον τουρκικό εθνικισμό και 
την ελλαδική αδιαφορία "

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί από τους δύο προσφυγικούς συλλόγους της Νέας Υόρκης, με αφορμή την 6η Απριλίου 1914, ημερομηνία κατά την οποία ξεκίνησαν οι διωγμοί του ελληνικού πληθυσμού στη Θράκη, από τους Νεότουρκους και συνεχίστηκαν στον Πόντο και την Ιωνία.

Η Γενοκτονία,ο Σύλλογος "Πόντος" και το Κολλέγιο "Ανατόλια" Μερζιφούντας

Το βιβλίο του Ευθύμιου Κουζινού, " Εικοσιτρία χρόνια στη Μικρά Ασία" σε μετάφραση, εισαγωγή και επιμέλεια 

Θ. Μαλκίδη,  αποτελεί μία σημαντική έκδοση για τη Γενοκτονία, το Σύλλογο "Πόντος", τον αθλητή Συμεών Ανανιάδη, τα  Κεμαλικά Δικαστήρια της Αμάσειας και το Κολλέγιο "Ανατόλια" Μερζιφούντας. 

Η έρευνα για το ζήτημα των Ελλήνων του Πόντου, το  σύλλογο «Πόντος» της Μερζιφούντας και για την προσφορά του στον Ελληνισμό οδήγησε στην ανακάλυψη του  σημαντικού έργου   του μαθητή του Κολλεγίου «Ανατόλια», του Ευθύμιου Κουζινού.

Ο Ευθύμιος Κουζινός γεννήθηκε το 1899 στο Αλατσάμ (Λεοντόπολις ή Λεοντούπολις-  τουρκ. Alaçam) του Πόντου, εικοσιεπτά χιλιόμετρα δυτικά από τη Σαμψούντα και φοίτησε στο Κολλέγιο «Ανατόλια» από το 1913 μέχρι και το 1921. Το 1922  έφυγε μαζί με τους άλλους  διασωθέντες της Γενοκτονίας για την Ελλάδα και το επόμενο έτος μετανάστευσε στις ΗΠΑ, όπου μέσω της Αμερικανικής φιλανθρωπικής οργάνωσης «Near East Relief», ενημέρωνε το αμερικανικό κοινό για τη γενοκτονία.

Φοίτησε στο Κολλέγιο Bates (Maine) και στο Πανεπιστήμιο Northwestern (Evanston, Illinois) από όπου πήρε το πτυχίο του το 1928. Έγινε πολίτης των ΗΠΑ και εργάστηκε ως μεταφραστής, εκπαιδευτικός  και κυβερνητικός υπάλληλος, ενώ πραγματοποίησε εκατοντάδες ομιλίες ενημερώνοντας το αμερικανικό κοινό για τη Γενοκτονία. Έζησε στην Αλεξάνδρεια  της Βιρτζίνια και πέθανε το 1974.

Το βιβλίο «Εικοσιτρία χρόνια στη Μικρά Ασία» στηρίχτηκε στις διαλέξεις του Ευθύμιου Κουζινού με τίτλο «Η Ζωή μου στην Τουρκία», οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στο  Κολλέγιο Bates (Maine) στο χρονικό διάστημα 1923-1925 και στο Πανεπιστήμιο Northwestern την περίοδο 1926-1927.

Επίσης χρησιμοποιήθηκε   το κείμενό του  «Σημειώσεις στους προσφυγικούς καταυλισμούς στην Αθήνα (1922-1923)».

Το βιβλίο του Ευθύμιου Κουζινού δίνει ιδιαίτερες και μεγάλης αξίας πληροφορίες οι οποίες είναι  παντελώς άγνωστες, για τη ζωή και τις διώξεις στην πατρίδα του το Αλατσάμ, σε όλον τον Πόντο και τη Μικρά Ασία,  για τον Μουσταφά Κεμάλ, για τα τάγματα εργασίας, για τους Έλληνες και τους Αρμένιους, για το Κολλέγιο «Ανατόλια» Μερζιφούντας,   για τη δράση του αθλητικού Συλλόγου «Πόντος», για την τύχη των μελών του συμβουλίου και ειδικότερα για ένα εξέχον μέλος του και φίλο του συγγραφέα. Τον Συμεών Ανανιάδη, τον αθλητή του «Πόντος» και μαθητή του «Ανατόλια», ο οποίος απαγχονίστηκε το 1921 στην Αμάσεια, μαζί με καθηγητές και μαθητές του Κολλεγίου.

Θράκη και Επανάσταση του 1821

Θ. Μαλκίδης 

Η Θράκη στην Επανάσταση του 1821

Είναι γενικώς αποδεκτό, αντιληπτό και ευρέως κατανοητό, πλην θλιβερών εξαιρέσεων, ότι ο Θρακικός Ελληνισμός έπαιξε σημαντικότατο και  κεντρικό ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας του ελληνικού λαού.

Επίσης είναι κοινά αποδεκτό ότι αυτό το ιδιαίτερης αξίας κομμάτι του Ελληνισμού που ζούσε στην ενιαία Θράκη,  κράτησε πρωταγωνιστικό ρόλο στην Επανάσταση του 1821.

Ο ρόλος των Θρακών στην  εξέλιξη της Φιλικής Εταιρίας, η συμμετοχή στον Ιερό Λόχο, τα επαναστατικά κινήματα, η θέση στο ναυτικό αγώνα με τους Βισβύζηδες, ο βαρύς φόρος αίματος της Σαμοθράκης είναι μερικά δείγματα.

Ωστόσο ο ρόλος αυτός των προγόνων μας, η συμβολή της Θράκης στην εθνική μας παλιγγενεσία  είναι παντελώς αποσιωπημένη  και πλην ορισμένων αναφορών, η Θράκη απουσιάζει προκλητικά από την επίσημη έρευνα και γνώση για την Επανάσταση του 1821. 

Στην τελευταία όμως περίοδο έχουμε ανοίξει έναν  κύκλο αναζητήσεων  και  διεκδικήσεων που έφτασαν στο να αναδειχθούν ψηφίδες του μεγάλου ψηφιδωτού της Θράκης που αφορούν τη συμμετοχή τους στην Επανάσταση.  Αυτοί που επιδίωξαν με τη βία και την πολιτική να εξαφανιστεί ο Θρακικός Ελληνισμός από την συμμετοχή του στο μεγάλο απελευθερωτικό κίνημα του 1821 δεν το κατάφεραν.  

Δείτε τη συνέντευξη του Θ. Μαλκίδη για τη Θράκη και την Επανάσταση του 1821 στη Δέλτα Τηλεόραση Θράκης

Μία σημαντική έκδοση για τη Γενοκτονία

RAGIP ZARAKOLU -SAIT ÇETINOGLU -ΘΕΟΦΑΝΗΣ ΜΑΛΚΙΔΗΣ

Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ: ΤΟ ΜΑΖΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ.

Στο συλλογικό αυτό βιβλίο  στην ελληνική και την αγγλική γλώσσα,  στην ιστορική σημασίας αυτή έκδοση,  περιλαμβάνονται τα κείμενα των διακεκριμένων συνοδοιπόρων από την Τουρκία που αγωνίζονται  ενάντια στο φασισμό, στο ρατσισμό, την προπαγάνδα και την άρνηση, που παλεύουν  για την αναγνώριση της Γενοκτονίας,  του εκδότη και συγγραφέα  Ραγκίπ Ζαράκολου και του συγγραφέα Σαίτ Τσετίνογλου,  ενώ από ελληνικής πλευράς συμπεριλαμβάνεται το κείμενο του Θεοφάνη Μαλκίδη.

Η έκδοση είναι αποτέλεσμα της μακροχρόνιας προσπάθειας που γίνεται (και) με συναγωνιστές από την Τουρκία και ανιδιοτελώς, με σοβαρότητα,  υπευθυνότητα και χρέος έναντι της ιερής και μεγάλης υπόθεσης της Γενοκτονίας, έχει σημαντικά και μεγάλα αποτελέσματα. Ένα από αυτά είναι και το Συνέδριο για το ζήτημα της Γενοκτονίας, που θα γίνει στην Άγκυρα  στις 9 Απριλίου, αποτελώντας  μία  σημαντική ψηφίδα στον αγώνα αποκατάστασης του ψηφιδωτού του Πόντου που καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας.   

Ο Ραγκίπ Ζαράκολου στο κείμενό του «Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ» αναφέρει μεταξύ των άλλων ότι «Οι γενοκτονίες έγιναν. Απομένει να προσπαθήσουμε να αναγνωριστούν από όλους. Δεν μπορεί να συνεχιστεί η σημερινή κατάσταση στην Τουρκία, όπου το καθεστώς έχει μετατρέψει τους ανθρώπους σε σκλάβους. Η Τουρκία πρέπει να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία».


Ο Σαίτ Τσετίνογλου στο κείμενό του «Η ΙΔΕΑ ΤΟΥ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ΚΑΙ Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ» τονίζει ότι «ο Γερμανός Στρατάρχης Λίμαν Φον Σάντερς το 1916 είχε διατάξει τον εκτοπισμό των Ελλήνων από τα παράλια. Ο ίδιος όταν βλέπει ότι παρά όλους τους εκτοπισμούς παραμένουν οι Έλληνες του Αϊβαλί μένουν ακόμα στα σπίτια τους διατάξει το 1917 τον εκτοπισμό τους λέγοντας “Δεν διώξατε ακόμα αυτούς τους άπιστους»! Ο Γερμανικός ιμπεριαλισμός θέλει μια Ανατολή που θα έχει εκκαθαριστεί από τα Χριστιανικά της στοιχεία. Το ίδιο μπορούμε να πούμε και για τις άλλες δυτικές δυνάμεις, την Αγγλία, Γαλλία, Η.Π.Α. και Ιταλία αν μελετήσουμε τη συμπεριφορά τους κατά τη διάρκεια του Πολέμου και μετά. Δεν είναι αδικία να πούμε ότι αυτά τα κράτη ότι έμειναν αδιάφορα στην εξόντωση των αρχαίων λαών της Ανατολής».


Ο Θεοφάνης Μαλκίδης στο κείμενό του «Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ» επισημαίνει ότι «η Γενοκτονία των Ελλήνων, όπως και των Αρμενίων, αποτελεί ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός. Άλλωστε το διεθνές δικαιικό, πολιτικό και ιστορικό οικοδόμημα της σύγχρονης πρόληψης και καταστολής του εγκλήματος της Γενοκτονίας είχαν ως βάση το μαζικό έγκλημα εναντίον των Ελλήνων και των Αρμενίων. Η αναγνώριση της Γενοκτονίας από τη διεθνή κοινότητα και την Τουρκία, είναι ένας ουσιαστικός τρόπος πάλης ενάντια στο έγκλημα της γενοκτονίας, αναγνώριση που αποτελεί μία επιβεβαίωση του δικαιώματος των Ελλήνων και των άλλων λαών να γίνει σεβαστή η ύπαρξή τους σύμφωνα με το δίκαιο και την ιστορική αλήθεια».

Η Θράκη,o Πόντος και η Μικρά Ασία στην Επανάσταση του 1821

Η Θράκη στην επανάσταση του 1821 είναι το θέμα της ομιλίας του Θ. Μαλκίδη  στην εκδήλωση που οργανώνει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Κιμμερίων "η Ζωοδόχος Πηγή"   .

Η εκδήλωση θα γίνει την Κυριακή 27 Μαρτίου 2016 και ώρα 

11:00 πμ στο πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού του Αγίου Δημητρίου Κιμμερίων.

Ακούστε τη συνέντευξη  του Θ. Μαλκίδη, στο ραδιοφωνικό σταθμό Μάξιμουμ,  για την Επανάσταση του 1821

Θ. Μαλκίδης: Η συμβολή των Θρακών, Ποντίων και Μικρασιατών στην Εθνική Επανάσταση του 1821

Παρά το γεγονός ότι η συμβολή των Θρακών, των Ποντίων και των Μικρασιατών στην εθνική παλιγγενεσία, στην επανάσταση του 1821, είναι εξίσου σημαντική με τα άλλα κομμάτια του ελληνικού λαού, εντούτοις, λόγοι που συνδέονται με ξένα συμφέροντα και επιδιώξεις και ελλαδικές προτεραιότητες περιθωριοποίησαν και αυτήν την παράμετρο. Δεν έχει μέχρι σήμερα αξιολογηθεί η προσφορά των Ελλήνων της Ανατολής στον αγώνα του 1821.

Το ιστορικής σημασίας Συνέδριο για τη Γενοκτονία, στην Άγκυρα!

Θ. Μαλκίδης 

Το ιστορικής σημασίας Συνέδριο για τη Γενοκτονία στην Άγκυρα!

Απόσπασμα συνεντεύξεων σε ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς


Το Συνέδριο για τη Γενοκτονία των προγόνων μας, η συζήτηση για την εκδίωξη των δικών μας ανθρώπων, η ημερίδα που θα γίνει στην πρωτεύουσα της Τουρκίας Άγκυρα στις 9 Απριλίου, είναι ένα ιστορικό γεγονός. Αποτελεί μία ψηφίδα στο  μεγάλο και ειλικρινή διάλογο που έχουμε εδώ και χρόνια με   έντιμες, δημοκρατικές και αγωνιστικές προσωπικότητες στη γειτονική χώρα. 

Είναι αποτέλεσμα της προσπάθειάς μας που έχει συνέπεια, ανιδιοτέλεια, σοβαρότητα, ειλικρίνεια, δεν διαπραγματεύεται ούτε αποσιωπά την αλήθεια, δεν καταναλώνει ούτε ευτελίζει το ζήτημα και συνεργάζεται μεταξύ των άλλων και με  δημοκράτες Τούρκους που γνωρίζουν την πραγματικότητα. 

Συνομιλήσαμε όλα αυτά τα χρόνια με ανθρώπους όπως ο Τανέρ Ακσάμ, ο Ραγκίπ Ζαράκολου, ο Σαίτ Τσετίνογλου, συνεργαστήκαμε σε διεθνή συνέδρια και συναντήσεις, από το Γερεβάν, την Καβάλα, την Κατερίνη και την Αθήνα, μέχρι το Σικάγο, την Νέα Υόρκη και τη Στοκχόλμη, έγραψαν για εμάς και γράψαμε μαζί και κάναμε άλλα τόσα για την υπόθεση της Γενοκτονίας. Μεταξύ των άλλων, η εισαγωγή στο βιβλίο μου για τη Γενοκτονία είναι του Ακσάμ, ενώ με τους Τσετίνογλου  και Ζαράκολου γράψαμε το βιβλίο για τη Γενοκτονία στην ελληνική και αγγλική γλώσσα. 

Το Συνέδριο στην Άγκυρα είναι ένα "φυσιολογικό" αποτέλεσμα όλων των παραπάνω. Κάποτε έρχεται η ώρα και η ιστορική στιγμή που πρέπει να μιλήσεις για το έγκλημα  στον τόπο του εγκλήματος, να  αναφερθείς στο ολοκαύτωμα στην πρωτεύουσα των πρωτεργατών υλοποίησής του,  έρχεται ο χρόνος για να αποδεχθούν οι αρνητές και προπαγανδιστές απόγονοι των Νεότουρκων και Κεμαλικών Ναζί τη Γενοκτονία εναντίον των Ελλήνων.  

Επικοινώνησαν πάρα πολλοί  από την Ελλάδα και το εξωτερικό, για να μου εκφράσουν τα πολυποίκιλα συναισθήματά τους για το Συνέδριο. Αν μπορώ να τα κωδικοποιήσω θα τα ονόμαζα, απορία, έκπληξη, ικανοποίηση, ανακούφιση, χαρά, αλλά και δικαιολογημένη αντίδραση, όταν την ίδια στιγμή στην Ελλάδα η υπονόμευση και η άρνηση περισσεύει! 

Η ουσία είναι ότι σε συνδυασμό και με τις άλλες εξελίξεις στην Τουρκία, το συνέδριο αποτελεί ένα ιστορικό σταθμό στο ζήτημα αναγνώρισης της Γενοκτονίας. Συνέπεια του αγώνα μας για την ανάδειξη του ιερού  θέματος του Ελληνικού Ολοκαυτώματος  τα επόμενα χρόνια θα ζήσουμε, συν Θεώ, σπουδαίες και μεγάλες νίκες!




H συνέντευξη στο Ράδιο Χρόνος της Κομοτηνής

Ένα ιστορικής σημασίας Συνέδριο  πραγματοποιείται στην Άγκυρα με θέμα  «Ο Νομός Τραπεζούντας και το Ποντιακό Ζήτημα Στον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά» στις 9 Απριλίου 2016.

Τo Συνέδριο το  διοργανώνει η «Πρωτοβουλία για την Ελευθερία Σκέψης της Άγκυρας» (Ankara Düşünceye Özgürlük Girişimi) και η εφημερίδα«Newroz» .

Στην Ημερίδα θα απευθύνουν χαιρετισμό οι :Fikret BAŞKAYA και  Sinan ÇİFTYÜREK  ενώ οι εισηγητές είναι οι εξής:

Ahmet DEMİREL: Οι Διασκέψεις για τον Πόντο στο Πρώτο Κοινοβούλιο

Attila TUYGAN : Από τη Μεταρρύθμιση στην Γενοκτονία

Baskın ORAN : Η  Βίαιη Εκκαθάριση των Ρωμιών από την Ανατολή, η Ανταλλαγή Πληθυσμών του 1923 από το Α μέχρι το Ω και η Ολοκλήρωση της το 1964

İsmail BEŞİKÇİ : Η Καταστροφή της Εγγύς Ανατολής και το Ποντιακό Ζήτημα 

Mahmut KONUK : Δύο Φιγούρες της Γενοκτονίας: Sakallı Nurettin Paşa και Topal Osman Ağa

Mert KAYA : Ο Κληροδοτούμενος: Ο Χαμένος Γιος του Πόντου

Στέργιος ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ : Μνήμη και Εξουσία

Tamer ÇİLİNGİR : 353 χιλιάδες: Όχι απλά ένας αριθμός αλλά Άνθρωποι

Θεοφάνης ΜΑΛΚΙΔΗΣ : Γενοκτονία: Το Έγκλημα Εις Βάρος της Ανθρωπότητας

Το 1821 του Πόντου και ο Πόντος του 1821

Στις 9 Απριλίου 2016, στην Άγκυρα, η ‘Πρωτοβουλία για την Ελευθερία της Σκέψης της Άγκυρας’ διοργανώνει ένα ιστορικής σημασίας συνέδριο για τη Γενοκτονία των Ποντίων.

Το θέμα, το οποίο θα αναπτύξουν διακεκριμένοι εισηγητές από την Τουρκία και την Ελλάδα είναι το εξής: ‘Ο Νομός Τραπεζούντας και το Ποντιακό Ζήτημα στον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά’.

Ανάμεσα στους εισηγητές από την Ελλάδα είναι και ο διδάκτωρ κοινωνικών και πολιτικών επιστημών, μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη μελέτη των Γενοκτονιών κ. Θεοφάνης Μαλκίδης.

Ο κ. Μαλκίδης ήταν  ο κεντρικός εισηγητής εκδήλωσης του Συλλόγου Ποντίων Ξάνθης με θέμα: ‘το 1821 του Πόντου και ο Πόντος του 1821’, ενώ την Κυριακή 27 Μαρτίου, στις 11:00,  θα μιλήσει στην εκδήλωση του Συλλόγου Γυναικών Κιμμερίων ‘Η Ζωοδόχος Πηγή’ όπου θα αναπτύξει το θέμα ‘Η Θράκη στην Επανάσταση του 1821’ στο Πνευματικό Κέντρο του Ι.Ν.Αγίου Δημητρίου

Ο κ. Μαλκίδης μίλησε για το Συνέδριο, αναφέρθηκε στις δύο παρουσίες του στη Ξάνθη ως προσκεκλημένος συλλόγων της περιοχής όχι μόνο για να τιμηθεί η Εθνική Παλιγγενεσία που ούτως ή άλλως έχει τιμηθεί από την ίδια την ιστορία ως αδιαμφισβήτητο γεγονός και έχει εμπεδωθεί στην εθνική συνείδηση των Ελλήνων,( όσο και αν επιχειρείται έντεχνα και επίμονα εδώ και χρόνια από αρκετούς το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή η αποποίηση μέσω της απαξίωσης της εθνικής ιστορίας), σχολίασε την εγκύκλιο του υπουργού Παιδείας Ν.Φίλη στα σχολεία ενόψει εθνικής επετείου στην οποία απουσιάζει η … εθνική επέτειος και το μήνυμα της και τέλος, ίσως το σημαντικότερο της συζήτησης μαζί του, οι τοποθετήσεις του ενεργοποίησαν γονείς και συμπολίτες, ακροατές και ακροάτριες της εκπομπής, οι οποίοι κατέθεσαν τον προβληματισμό τους για την ιστορία που διδάσκεται στα σχολεία μας.

Ακούστε τον κ. Μαλκίδη στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Ξάνθης.

Τα αποτελέσματα της Υπονόμευσης και της Άρνησης

Θ. Μαλκίδης 

Τα αποτελέσματα της Υπονόμευσης και της Άρνησης

Η ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας για το ζήτημα της Γενοκτονίας, αποτελεί μία ακόμη προκλητική δήλωση του θύτη έναντι των θυμάτων. Είναι η ύβρις που συνεχίζεται για εκατό και πλέον χρόνια, από τότε που άρχισε το μαζικό έγκλημα, εναντίον των Ελλήνων, Αρμενίων, Ασσυρίων  και άλλων λαών. 

Η  ανακοίνωση βεβαίως η οποία αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της σχέσης  της Τουρκίας  με την ιστορία, ήρθε ως "φυσιολογικό" αποτέλεσμα της Ελλαδικής στάσης στο ζήτημα της Γενοκτονίας. Είναι τα αποτελέσματα της Υπονόμευσης και της Άρνησης, τα "οψώνια της αμαρτίας", όπως γράφει ο Απόστολος Παύλος. 

Γιατί ο Κ. Καραμανλής, ο   Πρωθυπουργός της χώρας, του λαού και του έθνους  που είχε 1.000.000 θύματα στον Πόντο, στην Ιωνία, στη Θράκη, στην Καππαδοκία, κατέθεσε στεφάνι στον βασικό υπεύθυνο της Γενοκτονίας, τον δάσκαλο του Χίτλερ, Μουσταφά Κεμάλ, στη δεκαετία του 1950. 
Το ίδιο έπραξε και ο  o συνονόματος ανιψιός του  ως πρωθυπουργός το 2006,   συμπληρώνοντας την ύβρι με κουμπαριά με τους απογόνους των δολοφόνων (.....), το ίδιο έκανε και ο Υπουργός Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου, διανθίζοντας την ύβρι με χορούς και συμφωνίες για τα νέα σχολικά  βιβλία που κατέληξαν σε συνωστισμούς στη Σμύρνη.....

Γιατί η Ελλάδα αποπειράθηκε να στείλει την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών για να  εμφανιστεί την 19η Μαΐου στην Άγκυρα στις γιορτές μίσους, φασισμού και ρατσισμού υπέρ  του Κεμάλ, γιατί η Ελλάδα καλεί το λαό να εορτάσει (!!!!)  τη Γενοκτονία εναντίον του, γιατί η Ελλάδα κατέληξε δια του Υπουργού πρώην Εθνικής Παιδείας και νυν Α- Παιδείας, να αρνείται το μαζικό έγκλημα.

Τι περιμένει δηλαδή το κράτος αυτό, οι συγκεκριμένοι θεσμοί, οι αρχές και οι εκπρόσωποί της, όταν έχουν για δεκαετίες την παραπάνω στάση μαζί με την υποκρισία,  τους "δεκάρικους" άνευ ουσίας και σημασίας λόγους, τη  σιωπή και την αδιαφορία; 

Tι αναμένουν  η κοινωνία και τα κάθε λογής πρόσωπα που σιώπησαν ή φώναξαν,  αναλόγως την κομματική- πολιτική τους θέση, σε κάθε υπονόμευση και άρνηση που συνέβη στο ζήτημα της Γενοκτονίας; 

Τι μπορείς να περιμένεις όταν το ζήτημα της Γενοκτονίας απουσιάζει από τη διμερή και διεθνή ατζέντα της Ελλάδας; 

Τα αποτελέσματα της Υπονόμευσης και της Άρνησης επιβεβαιώθηκαν για ακόμη μία φορά, με τραγικό βεβαίως τρόπο.  

Η ελπίδα πάντως έρχεται για ακόμη μία φορά από τους αγωνιστές και δημοκράτες από όλο τον κόσμο που με συνέπεια και ανιδιοτέλεια, παρόλο το κόστος, τα εμπόδια και τις δοκιμασίες συνεχίζουν τον αγώνα αναγνώρισης,  ενάντια στην Προπαγάνδα και το Ψεύδος της Τουρκίας, την Υπονόμευση και την Άρνηση της Ελλάδας.

Η ημερίδα στην πρωτεύουσα της Τουρκίας Άγκυρα, η πρώτη για το ζήτημα της Γενοκτονίας των δικών μας ανθρώπων που θα γίνει στις 9 Απριλίου  από ελεύθερους, δημοκράτες και αγωνιστές Τούρκους, με τη συμμετοχή μας, είναι μία τεράστια, ατράνταχτη και ιστορική απόδειξη.  

Ο αγώνας,  θα είναι νικηφόρος, γιατί έχουμε μαζί μας το Θεό, τις ψυχές των προγόνων μας, τους συνοδοιπόρους μας από όλον τον πλανήτη,  το δίκαιο και την ιστορία!

Η συνέχειά μας

Θ. Μαλκίδης

Η συνέχειά μας


Η παρακμή της πολιτικής  και η ύβρις  στην Ελλάδα είναι μία πραγματικότητα. 
Με εκβιασμούς και τρομοκρατία του τύπου «θα κλείσουν τα σύνορα και θα καταργηθεί για την Ελλάδα η συνθήκη Σένγκεν», «θα έρθουν εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες», «θα πεινάσετε», «δε θα σας στηρίξει η ΕΕ», «θα συνομιλούμε μόνο με την Τουρκία», «χρεοκοπία και πτώχευση», «θα φύγουμε από το ευρώ και θα γυρίσουμε στη δραχμή», «δεν θα έχουμε να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις», «θα υπάρξει πείνα», καταλύθηκε η εθνική κυριαρχία, λεηλατήθηκε η δημόσια περιουσία,  εμπεδώθηκε η φασιστική πρακτική, πυρπολείται το ιδιαίτερο του  προσώπου, η πίστη και η παράδοσή μας, καταστράφηκαν οι ζωές μας και οι ζωές των επόμενων γενεών. 

Έχοντας παράλληλα με την οικονομική ασφυξία και την  πίεση του προσφυγικού- μεταναστευτικού, απειλείται η συνέχεια του έθνους μας, του λαού μας, της κοινωνίας μας, την ώρα που η «ηγεσία», όλο το επονομαζόμενο πολιτικό προσωπικό διάγει το τελευταίο στάδιο της παρακμής. 


Ακούστε τη συνέντευξη του Θ. Μαλκίδη στο  ραδιοφωνικό σταθμό Μάξιμουμ της Αλεξανδρούπολης

Συνέντευξη για το ζήτημα της Γενοκτονίας

Την Πέμπτη 17 Μαρτίου 2016  στο στούντιο του  www.pontosradio.com   και  στην εκπομπή «Αναστορώ τα παλαιά», ο Θοδωρής Μακρίδης συζητά για το ζήτημα της Γενοκτονίας, με τον  Θεοφάνη Μαλκίδη, διδάκτωρ κοινωνικών επιστημών και μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών (I.A.G.S.).

Συντονιστείτε 19:30 με 22:00 στην διαδικτυακή διεύθυνση www.pontosradio.com και αναμετάδοση από το mikrasiatis.gr/web-radio/ 

Το βιβλίο για τη Γενοκτονία στη ρουμανική γλώσσα

Το βιβλίο για τη Γενοκτονία στη ρουμανική γλώσσα 

Απόσπασμα από την παρουσίαση στο Βουκουρέστι. Μάρτιος 2016. 


Πριν χρόνια μιλώντας στο Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου αναφέρθηκα στη σημασία που έχει για τους Έλληνες και την (νεώτερη) ιστορία τους ο χώρος της Ρουμανίας.  Ο Καντακουζηνός, ο Σούτσος, ο Μουρούζης, ο Καρατζάς, ο Ρήγας ο Χαροκόπος, η οικογένεια Υψηλάντη,  είναι μερικά από τα έμψυχα παραδείγματα. Τα άλλα τα βρίσκεις σε κάθε γωνιά της ρουμανικής πρωτεύουσας και των άλλων πόλεων της χώρας, όπως για παράδειγμα το άγαλμα του Καντακουζηνού μπροστά στο νοσοκομείο του Βουκουρεστίου, η προτομή του Ρήγα στην ελληνική εκκλησία του Ευαγγελισμού- από τις ομορφότερες του κόσμου-  τα κοιμητήρια του Μπρασόφ στα κοιμητήρια της Αγίας Τριάδας, στην ελληνική σύγχρονη  πολιτιστική και εκπαιδευτική παρουσία. 

Από την άλλη πλευρά ο ρουμανικός λαός φιλικά διακείμενος προς τον ελληνικό λόγω  παράδοσης  και λόγω Ορθοδοξίας μπορεί να κατανοήσει τα ζητήματα που αναφέρω και   ειδικότερα   τη μαζική δολοφονία των προγόνων μας,  που πολλοί βρήκαν καταφύγιο στη Ρουμανία,  τόσο αμέσως μετά το έγκλημα το 1922-1923, όσο και αργότερα ως απόγονοι των διασωθέντων- πολιτικοί πρόσφυγες. Τα κοιμητήρια κυρίως στο Βουκουρέστι έχουν πολλούς συμπατριώτες μας, που οι απόγονοί τους, Πόντιοι, Μικρασιάτες, Θρακιώτες, έρχονται από την Ελλάδα για να τους ανάψουν ένα κερί.....

Ο ρουμανικός λαός μπορεί να κατανοήσει πλήρως αυτό που συνέβη εναντίον των Ελλήνων από τους Νεότουρκους και τους Κεμαλικούς. Πέρασε έναν αντίστοιχο ολοκληρωτισμό που πολλές εκφάνσεις του έχουν τις ρίζες του και το φασισμό του Κεμάλ και των συνεργατών του. Μπορεί να αντιληφθεί πως ένας λαός μπορεί να απειληθεί με εξαφάνιση, όταν  χρησιμοποιούνται εναντίον του οι   απάνθρωπες   πράξεις.  

Η   έκδοση του βιβλίου για τη Γενοκτονία των Ελλήνων σε μετάφραση της Catina Alina Preda στη ρουμανική γλώσσα,   το πρώτο και μοναδικό έως τώρα, αποτελεί μέρος της προσπάθειας που γίνεται για την αναγνώριση της μαζικής δολοφονίας των ανθρώπων μας. Προσπάθεια που έχει συνοδοιπόρους σε όλο τον κόσμο από ανθρώπους που έχουν γνώση της ιστορικής και κοινής τους πορείας με τους Έλληνες. 
Για  το ρουμανικό λαό είμαστε βέβαιοι ότι στον αγώνα  αναγνώρισης ότι  τον  έχουμε δίπλα μας. Το επόμενο βήμα, η επίσημη  αναγνώριση από τη Ρουμανία είναι και το πιστεύουμε, θέμα χρόνου. 

“Συνωστισμένοι στη Σμύρνη”.......

Θ. Μαλκίδης

“Συνωστισμένοι στη Σμύρνη”......... Η παρακμή της πολιτικής και η ύβρις ενάντια στον Ελληνισμό της Ιωνίας, της Θράκης, του Πόντου, της Καππαδοκίας

Είναι περιττό να αναφερθούμε στους χιλιάδες συμβολισμούς, όσα και τα θύματα της Γενοκτονίας, που υπάρχουν στη Σμύρνη. Εδώ και αιώνες ο Ελληνισμός έχει σημείο αναφοράς τη Ιωνική πόλη, ως κέντρο πίστης, πολιτισμού, αρχιτεκτονικής, ιστορίας, αθλητισμού, ζωής αλλά και θανάτου.

Η άνοδος άνοδος του φασιστικού κινήματος των Νεότουρκων στην εξουσία καθώς και τα συμφέροντα συνδεόμενα σε μεγάλο βαθμό με την οικονομική διείσδυση της Γερμανίας στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, οδήγησαν στη Γενοκτονία των Ελλήνων. Ένα εκατομμύριο πρόγονοί μας από τους πάνω από 2.700.000 που ζούσαν το 1914, δολοφονήθηκαν και μαζί τους διεκόπη η μακραίωνη πορεία του ελληνικού πολιτισμού.

Το τελευταίο μέρος του ελληνικού δράματος παίζεται τον Αύγουστο του 1922, όταν αρχίζει η επίθεση του δασκάλου του Χίτλερ, Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος έχει υπογράψει σύμφωνο φιλίας και συνεργασίας με την ΕΣΣΔ, με τη Γαλλία και την Ιταλία, ενώ οι Βρετανοί φωτογράφιζαν την φωτιά στην προκυμαία της Σμύρνης.....

Στις 27 Αυγούστου, οι Τούρκοι μπαίνουν στην πρωτεύουσα της Ιωνίας και αρχίζει ο εμπρησμός της και η καταστροφή της ελληνικής παρουσίας. Εκεί, όπως σημειώνει ο πρόξενος των ΗΠΑ Τζορτζ Χόρτον «δεν έλειπε τίποτε σχετικά με τη θηριωδία, την ακολασία, την σκληρότητα και όλη τη μανία του ανθρώπινου πάθους». Στις 28 Αυγούστου 1922 κατακρεουργήθηκε ο μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος, και μαζί του 342 κληρικοί της Μητροπόλεως Σμύρνης και των περιχώρων οι οποίοι πρώτα βασανίστηκαν.Τη δολοφονία, την εκδίωξη των Ελλήνων, ακολούθησε η καταστροφή κάθε ίχνους ελληνικής παρουσίας, αυτό άλλωστε υποδηλώνει η φωτιά στη Σμύρνη.

Γράφει σχετικά η Διδώ Σωτηρίου: «Βάλαν φωτιά στη Σμύρνη…εκατοντάδες χιλιάδες κόσμος, τρελός από φόβο, αρχίνησε να τρέχει…και να ξεχύνεται στη παραλία σαν μαύρο ποτάμι…μπρος θάλασσα και πίσω σφαγή».

Η εκδίωξη των Ελλήνων από τους Νεότουρκους και τον Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος στράφηκε με μανία εναντίον του Ελληνισμού, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα όχι μόνο στην ελληνική αλλά και στην ανθρώπινη ιστορία. Η Γενοκτονία των Ελλήνων είναι ένα ζήτημα το οποίο παρέμεινε στο περιθώριο για πολλά χρόνια. Είναι ένα πολιτικό ζήτημα και η διεθνής του προέκταση αναφέρεται στην υποχρέωση των κρατών και των διεθνών οργανισμών να αναγνωρίσουν τη γενοκτονίας και να αποκαταστήσουν με αυτόν τον τρόπο, την βλάβη που υπέστησαν.

Από την άλλη το σύγχρονο τουρκικό κράτος οφείλει να αναλάβει την ευθύνη για τη γενοκτονία των Ελλήνων, χωρίς να κάνει προπαγάνδα. Κάθε λαός και ιδιαίτερα οι Έλληνες οι οποίοι έχουν χάσει χιλιάδες συμπατριώτες τους, έχουν το δικαίωμα στην μνήμη, έχουν το δικαίωμα να απαιτούν με επιμονή την επίσημη αναγνώριση από τις αρχές των εγκλημάτων και αδικιών που διαπράχτηκαν σε βάρος του.

Κλείνουμε την παρέμβασή μας με μία θλιβερή διαπίστωση: Ο πρωθυπουργός με την επίσκεψή του στην Ιωνία των Ελλήνων, επιβεβαίωσε την παρακμή της πολιτικής και το έγκλημα της ύβρεως που συντελείται.

Ένα πέρασμα, μία φωτογραφία έστω, στην προκυμαία της Σμύρνης όπου μαρτύρησαν χιλιάδες πρόγονοί μας θα έσωζε τα προσχήματα και θα ήταν μία πρώτη πράξη μετάνοιας και δική του και  όλου του πολιτικού κόσμου ο οποίος από τους "Τουρκόσπορους" και τα στεφάνια στον φασίστα Μουσταφά Κεμάλ, πέρασε στην άρνηση της Γενοκτονίας και στις αναφορές για "Ρωσοπόντιους"! 

Οι Γυναίκες και τα Παιδιά στη Γενοκτονία

Θ. Μαλκίδης

Οι  Γυναίκες και τα Παιδιά στη Γενοκτονία 

Μία από τις πιο πρώτες εμπειρίες μου σ΄αυτή τη ζωή, ήταν η εικόνα της γιαγιάς μου να ακούει από το ραδιόφωνο, κάθε Κυριακή, τις αναζητήσεις του Ερυθρού Σταυρού. Περίμενε, μήπως μάθει κάτι για την αδελφή της που χάθηκε μικρό κορίτσι, κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας. Αντίστοιχες, φαντάζομαι, εικόνες έχουν και πολλοί άλλοι όταν αναζητούσαν τους δικούς τους ανθρώπους που έγιναν αγνοούμενοι κατά τη διάρκεια του μαζικού εγκλήματος εναντίον των προγόνων μας.

Ποτέ άλλοτε στην παγκόσμια ιστορία δεν σημειώθηκαν τρία μαζικά εγκλήματα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα και από τους ίδιους θύτες. Οι Έλληνες, οι Αρμένιοι, οι Ασσύριοι, υπέστησαν Γενοκτονία από τους Νεότουρκους και τους Κεμαλικούς, οι οποίοι δολοφόνησαν, βίασαν, εξανδραπόδισαν τον Ελληνικό, Αρμενικό και Ασσυριακό λαό, λεηλατώντας και καταστρέφοντας, ταυτόχρονα, τον πολιτισμό τους.

Μέσα όμως στη Γενοκτονία των Ελλήνων και των άλλων λαών που δολοφονήθηκαν από το φασισμό και το ρατσισμό των δασκάλων του Χίτλερ, Ενβέρ, Ταλαάτ, Τζεμάλ,Κεμάλ πασά, υπήρξε μία μαζική δολοφονία που στοιχειοθετεί στην ουσία και στο πνεύμα της σχετικής Σύμβασης του ΟΗΕ και του διεθνούς δικαίου, το έγκλημα της Γενοκτονίας.

Υπήρξε μαζική δολοφονία γυναικών και παιδιών, βιασμοί, μεταφορά στην τουρκική εθνική ομάδα η οποία λειτούργησε πλιατσικολογικά, βιασμοί εγκύων γυναικών και δολοφονία τους, κλείσιμο σε εκκλησίες και εμπρησμό τους και δεκάδες άλλα παρόμοια εγκλήματα.

Η ανάδειξη της δολοφονίας των Γυναικών και των Παιδιών αποτελεί ένα προφανές αίτημα για τους παραπάνω αλλά και για ένα εκατομμύριο και πλέον λόγους. Όσα είναι τα θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων από τη Θράκη μέχρι την Ιωνία και από τον Πόντο μέχρι την Καππαδοκία, όσα είναι τα ορφανά, οι αγνοούμενοι, οι βιασμένες γυναίκες και κορίτσια, οι γυναίκες που προτίμησαν να πέσουν μαζί με τα παιδιά τους σε χαράδρες, γκρεμούς και ποτάμια.........

Ακούστε την ομιλία του Θ. Μαλκίδη για τη Γυναικοκτονία και την Παιδοκτονία, η οποία πραγματοποιήθηκε στη Δημοτική Βιβλιοθήκη της  Καβάλας, στην εκδήλωση που οργάνωσε ο Όμιλος Ποντίων Χορευτών Καβάλας

"Κάτι Κολοκοτρώνηδες........"

Θ.Μαλκίδης

"Κάτι Κολοκοτρώνηδες......." Η  Επανάσταση της απελευθέρωσής μας και τα σχολικά βιβλία του Υπουργείου, πρώην Εθνικής, Παιδείας

Το παρακάτω απόσπασμα που αναφέρεται σε "κάτι Κολοκοτρώνηδες"  το βρίσκουμε  στο βιβλίο του «Τετραδίου Εργασιών» της Νεοελληνικής Γλώσσας της Β´ Γυμνασίου (σ. 35), με τίτλο «Αρχίζουμε πρόβες για την εθνική γιορτή». Στο βιβλίο το οποίο εκδίδει, μεταξύ των άλλων, το πρώην επί της Εθνικής Παιδείας  Υπουργείο, και βεβαίως έχει πληρωθεί από όλους τους Έλληνες πολίτες με κόπο, μόχθο και ιδρώτα,  γράφονται  τα εξής εκπληκτικά: 

«Τέλεια! Σήμερα στο μάθημα της μουσικής ήταν τέλεια! Γιατί από αύριο αρχίζουμε πρόβες για τη γιορτή της 25ης Μαρτίου. Θα κάνουμε πρόβες με τη χορωδία, θα χάνουμε μαθήματα! Έχουμε μια κάπως μικρή χορωδία στο σχολείο, καμιά τριανταριά άτομα και έχει πλάκα. Το ρεπερτόριο θα ‘ναι το συνηθισμένο: Ελεύθεροι Πολιορκημένοι και δωσ᾽του… Από τώρα ονειρεύομαι τις ώρες μαθημάτων που θα χαθούν στις πρόβες. Και η καλλιτεχνικού, η Βαφιώτη, μας λέει ότι θέλει μια ομάδα να σχεδιάσει κάτι σκηνικά και κάτι Κολοκοτρώνηδες και κάτι σημαίες και δάφνες. Μέσα! Υπολογίζω κι άλλες χαμένες ώρες μαθημάτων…»

Το δυστύχημα είναι ότι το παραπάνω απόσπασμα δεν είναι το μοναδικό από την ιστορική και πολιτική χυδαιότητα που εμφανίζουν εδώ και χρόνια οι   θεσμικοί και μη,  του Υπουργείου της πρώην Εθνικής Παιδείας, οι οποίοι εκθειάζουν   το φασίστα   δάσκαλο του Χίτλερ,  Μουσταφά Κεμάλ (!) προσφέροντας γνώση από συνταγές μαγειρικής, οδηγίες χρήσης καφετιέρας και κλιματιστικού (!), ενώ υβρίζουν τον Κολοκοτρώνη, την Επανάσταση, τον εθνικό μας ύμνο, τους απελευθερωτές μας. 

Έτσι στο βιβλίο της Νεοελληνικής Γλώσσας της Α´ Γυμνασίου (σ. 82-83) περιέχεται κείμενο -αφιέρωμα στο 1821 με τίτλο «Η παράσταση», από όπου παραθέτουμε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα: «...τότε ο Βαγγελάκης πουέκανε τον Μπότσαρη και τον στένευε η στολή του, έσκυψε να πάρει τα τσαρούχια μου να μου τα δώσει και φάνηκε το σώβρακό του και τα κορίτσια έβαλαν τα γέλια κι εκείνος τα κλάματα... Και ο κύριος διευθυντής... άρχισε να φωνάζει:

- Ζήτω η 25η Μαρτίου! και είπε «και του χρόνου» κι όλοι σηκώσαμε τα χέρια μπροστά και είπαμε και ζήτω κι η κυρία Ουρανία φώναξε πάλι προσοχή! και σταθήκαμε όλοι προσοχή και τραγουδήσαμε τον εθνικό ύμνο και γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελάει πατέρα; και φύγαμε να πάμε σπίτι μας να φάμε σκορδαλιά για το καλό της ημέρας, να κοιμηθούμε, να ξυπνήσουμε, να βάλουμε τα καλά μας και να πάμε να πούμε χρόνια πολλά του Βαγγελάκη που είχε την εθνική εορτή του».

Είναι  επίσης προκλητικό το  πως εμφανίστηκε η σημαντική ομιλία του Κολοκοτρώνη, αυτή προς τους νέους, που εκφωνήθηκε στην Πνύκα και καταγράφεται   στο βιβλίο της  Γλώσσας της Στ´ Δημοτικού (β´ τεύχος, σ. 105). Η λέξη λογοκρισία ενδεχομένως να μην προσεγγίζει στην ολότητά της την παρακάτω παραπομπή ωστόσο την αναφέρουμε για τη συζήτηση.  

Λέει ο Κολοκοτρώνης : «Οἱ παλαιοί Ἕλληνες, οἱ πρόγονοί μας, ἔπεσαν εἰς τήν διχόνοιαν καί ἐτρώγονταν μεταξύ τους, καί ἔτσι ἔλαβαν καιρό πρῶτα οἱ Ρωμαῖοι, ἔπειτα ἄλλοι βάρβαροι καί τούς ὑπόταξαν.Ύστερα ἦλθαν οἱ Μουσουλμάνοι. Οἱ ἔμποροι καί οἱ προκομμένοι…». 

Μετά τήν λέξη «Μουσουλμάνοι», ο ήρωας είπε καί κάποια άλλα λόγια: «Καί ἔκαμαν ὅ,τι ἠμποροῦσαν διά νά ἀλλάξῃ ὁ λαός την πίστιν του. Ἔκοψαν γλῶσσες εἰς πολλούς ἀνθρώπους, ἀλλ᾽ ἐστάθη ἀδύνατο νά το κατορθώσουν. Τόν ἕνα ἔκοπταν, ὁ ἄλλος τόν σταυρό του ἔκαμνε».
Το μέρος βεβαίως αυτό για τους ευνόητους λόγους δεν αναφέρεται στο σχολικό βιβλίο......

Στο βιβλίο  «Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας» της Γ´ Γυμνασίου ( σ. 46-48) ολοκληρώνεται (; ) η ύβρις εναντίον του Κολοκοτρώνη, αφού  προστέθηκε  ένα απόσπασμα από τα Απομνημονεύματα του στρατηγού Μακρυγιάννη,  το οποίο όμως  γράφει  ἐναντίον τοῦ Κολοκοτρώνη, κατηγορώντας τον άδολο και ανιδιοτελή Γέρο του Μωριά για πλουτισμό(!): «Οἱ ἄρχοντές μας, οἱ ἀρχηγοί μας ἔγιναν “Ἐκλαμπρότατοι”… ἔγινε ὁ Κολοκοτρώνης καί οἱ ἄλλοι συγγενεῖς καί φίλοι, πλούσιοι ἀπό γές (χωράφια), ἀργαστήρια, μύλους… Ὅταν ὁ Κολοκοτρώνης καί οἱ σύντροφοί του ἦρθαν ἀπό τή Ζάκυνθο, δέν εἶχαν οὔτε πιθαμή γῆς…». Ο Μακρυγιάννης σε δεκάδες άλλα σημεία γράφει  για τον πρωταγωνιστικό  ρόλο του Κολοκοτρώνη  στην Επανάσταση, προβάλλοντας τη μοναδική προσωπικότητά του, αλλά αυτό έπρεπε να αναφερθεί! 

Ο Κολοκοτρώνης, ο απελευθερωτής μας, ο πιστός, ο έχων τον Θεό πάντα πρώτη αναφορά, ο Έλληνας που έχασε το παιδί του αλλά συγχώρεσε τους δολοφόνους  του, που φυλακίστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο, που έχασε δεκάδες συγγενείς στον Αγώνα, που αντιστάθηκε στην εθνική και κοινωνική αδικία,  είναι για τους σημερινούς αρνητές, εθνοφοβικούς, συκοφάντες, καριερίστες, ψευτοκαθηγητές και ψευτοδιανοούμενους, "κάτι Κολοκοτρώνηδες".... 

Την απάντηση σε όλα τα παραπάνω και άλλα τόσα που δεν τα αναφέρουμε τη δίνει ο ίδιος Κολοκοτρώνης, με τον μοναδικό τρόπο που αυτός γνωρίζει («Κολοκοτρώνη Ἀπομνημονεύματα», τόμ. Γ´, ἔκδ. «Γ. Βαλέτα», σ. 224):  

«Εἰς τὴν Τριπολιτσάν», γράφει ο Τερτσέτης, ο ἀπομνημονευματογράφος του Γέρου του Μοριά, «εἶχον γράψει σάτιρα ἐναντίον τοῦ Κολοκοτρώνη καὶ τὴν ἐτοιχοκόλλησαν εἰς τὴν ἐκκλησίαν. Ἦταν Κυριακὴ καὶ ἐσυνάχθη κόσμος καὶ ἐδιάβαζε. Ὁ Γέρο Κολοκοτρώνης ἐπήγαινε εἰς τὴν ἐκκλησίαν νὰ λειτουργηθεῖ, καὶ ὅταν εἶδε τὸν κόσμο συμμαζωμένο, ἔστειλε τὸν γραμματικό του, νὰ ἰδεῖ τί τρέχει. Ὁ γραμματικὸς ἐπέστρεψε καὶ ἐμούδιαζε νὰ τοῦ εἰπεῖ. Ἔμαθε, τέλος πάντων, τί εἶναι. Τότε ἐπῆγε τὴν ἐξεκόλλησε καὶ τὴν ἐπῆρε στὸ χέρι καὶ ὅταν ἀπόλυσεν ἡ ἐκκλησία, τὴν ἔδωσε τοῦ παπᾶ καὶ τὸν ὑποχρέωσε νὰ τὴν διαβάσει μεγαλοφώνως εἰς τὸν λαό. 

Ἔπειτα εἶπε: “κρίνετε, ἂν μὲ βρίζουν δίκαια”. 

Καὶ τινές, λέγουν, ἐπρόσθεσε: “Ὁ κάλπικος παρὰς μένει στὸ νοικοκύρη του».