Μία (ακόμη) απόδειξη για το ρόλο της Φασιστικής Τουρκίας στη Θράκη

Θ. Μαλκίδης

Η Τουρκία στη Θράκη εναντίον Ελλήνων πολιτών!

Με έγγραφο ντοκουμέντο του υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας που δημοσιεύει η έγκριτη ιστοσελίδα www.tourkikanea.gr 

αποκαλύπτεται, αυτό  αναφέρουμε συνεχώς,  η στάση δηλαδή του Τουρκικού φασιστικού καθεστώτος εναντίον Ελλήνων πολιτών. Η ιστοσελίδα  παρουσιάζει το αυθεντικό έγγραφο και την πιστή μετάφρασή του, το οποίο έχει χαρακτηριστεί απόρρητο και μέσα από αυτό προκύπτει, όπως  έχουμε αναδείξει και μέσα από τη δραστηριότητά μας και το μοναδικό βιβλίο μας, το ρόλο του Προξενείο της Τουρκίας στη Θράκη.  Πάντα βεβαίως επωνύμως!

Το παραπάνω έγγραφο είναι αυτό που εστάλη με την ένδειξη "απόρρητο"   από το Υπουργείο εξωτερικών της Τουρκίας αφορά τη Θράκη και Έλληνες πολίτες. Οι Εβρέν Ντεντέ, Αϊντίν Μποσταντζί και Φατίχ Ναζίφογλου είναι αυτοί που εκδίδουν το περιοδικό Αζινλίκτσα στη Θράκη και διαχειρίζονται και τη σχετική ιστοσελίδα. Είναι μια από τις ελάχιστες  τουρκόφωνες ιστοσελίδες που βγαίνουν από την ελληνική Θράκη και ΔΕΝ αποτελούν "αντίλαλο" του τουρκικού προξενείου.

Πιο συγκεκριμένα, όταν  ο Εβρέν Ντεντέ επιχείρησε να εισέλθει στην Τουρκία το 2015, έμαθε ότι του είχε απαγορευθεί η είσοδος. Προσέφυγε διοικητικά εντός της Τουρκίας για την απόφαση αυτή, αλλά η προσφυγή του απορρίφθηκε. Το εντυπωσιακό είναι πως στην σχετική δικαστική απόφαση αναφέρεται ότι "αυτό μας ζητήθηκε από την ΜΙΤ"!

Μετά από την απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία, απαγορεύτηκε η πρόσβαση σε πολλές ανεξάρτητες αριστερές και άλλες ειδησεογραφικές ιστοσελίδες και  μεταξύ αυτών ήταν και η ιστοσελίδα του Αζινλίκτσα. Ακολούθησε νέα προσφυγή με την οποία ζητούσαν από την Τουρκία να αρθεί η απαγόρευση πρόσβασης στην ιστοσελίδα του Αζινλίκτσα. Και αυτή η προσφυγή απορρίφθηκε , αλλά μέσα από την δικαστική αυτή διαδικασία περιήλθε στην κατοχή του Εβρέν το παραπάνω έγγραφο, πάνω στο οποίο στηρίχθηκε και το τουρκικό δικαστήριο για να βγάλει την αναμενόμενη απορριπτική του απόφαση.

Με μια πρώτη ανάγνωση το συμπέρασμα που  αβίαστα βγαίνει από το έγγραφο,  είναι ότι όπως φαίνεται το τουρκικό προξενείο στην Κομοτηνή, μεταξύ των άλλων, ΦΑΚΕΛΩΝΕΙ Έλληνες πολίτες. Και όχι μόνο αυτό αλλά επιβάλλει και ποινές. Διότι όταν στερείς την πρόσβαση στην ιστοσελίδα, ο διαχειριστής στερείται και εσόδων που θα είχε. Αν αυτό δεν είναι κράτος εν κράτει τότε τι είναι ;

Παρόμοιες περιπτώσεις υπήρξαν (με προξενικές τουρκικές αρχές ή ιμάμηδες που λειτουργούσαν ως όργανα της Τουρκίας) συνέβησαν πριν από μερικούς μήνες σε Γερμανία και Ολλανδία. Εκεί βέβαια υπήρξε άμεση δικαστική έρευνα, εντοπίστηκαν οι ιμάμηδες και το θέμα έφτασε μέχρι και σε δηλώσεις κρατικών αξιωματούχων. Επιβλήθηκαν ποινές, ενώ ανακλήθηκε και προξενικός υπάλληλος της Τουρκίας.  

Αξιοσημείωτες είναι και οι κατηγορίες που προσάπτονται στην ομάδα του Αζινλίκτσα από το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών: Σε παράγραφο του κειμένου η πλέον σημαντική φράση είναι η "υπό τον έλεγχο της ελληνικής διοίκησης".  Δεν χρησιμοποιεί ούτε την φράση "ελληνικό κράτος" ούτε την λέξη "Ελλάδα" που θα μπορούσε. Δηλαδή πως λέμε πως στην κατοχή είχαμε στην Ελλάδα "γερμανική διοίκηση" ή στην Θράκη "βουλγαρική διοίκηση", έτσι και τώρα το Υπουργείο εξωτερικών της Τουρκίας χρησιμοποιεί τον όρο "ελληνική διοίκηση" για την περιοχή της ελληνικής Θράκης . 

Ουσιαστικά δηλαδή απονομιμοποιεί την παρουσία της Ελλάδας στην Θράκη και κατά συνέπεια και τις ενέργειες της ελληνικής πολιτείας και δε αναφερόμαστε  σε άρθρο ενός δημοσιογραφικού οργάνου του Ερντογάν στη Θράκη, αλλά για επίσημο έγγραφο του  υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας! Αυτό δεν είναι πρόκληση; Περαιτέρω σχόλια δεν χρειάζονται. Νομίζουμε πως έχει έρθει η ώρα των πράξεων από την πλευρά της ελληνικής πολιτείας, που τόσα χρόνια είτε αδιαφορεί, είτε ολιγωρεί.

Υ.Γ. Το παραπάνω έγγραφο αποδεικνύει για ακόμη μία φορά το ρόλο του φασιστικού κράτους της Τουρκίας στη Θράκη, το οποίο δυστυχώς βρίσκει πολλούς πρόθυμους και φοβισμένους  και από την Ελλάδα. Ο  γράφων το γνωρίζει από προσωπική εμπειρία......

Η απουσία της Θράκης (του Πόντου, της Καππαδοκίας, της Ιωνίας) από τα σχολικά βιβλία

Θ. Μαλκίδης

Απόσπασμα της ομιλίας στην εκδήλωση της  Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Θρακικών Σωματείων. 

Θράκη ( Πόντος, Καππαδοκία, Ιωνία) :Η συνέχεια της απουσίας από τα σχολικά βιβλία

Έχω πει και γράψει παλαιότερα για τα σχολικά εγχειρίδια, αλλά αυτό που έχει συμβεί με  την  απουσία της Θράκης, όπως άλλωστε και των άλλων πατρίδων της καθ΄ ημάς Ανατολής (Πόντος, Ιωνία, Καππαδοκία) είναι προκλητικό.

Συνεχίζει να αποτελεί ύβρις για τους κεκοιμημένους προγόνους μας, τους ζώντες και τις επόμενες γενιές, το γεγονός ότι η Θράκη (όπως και η Ιωνία, η Καππαδοκία, ο Πόντος) αναφέρεται σε  δέκα σειρές (!), μέσα σε 238 σελίδες  στο βιβλίο της Στ ΄Δημοτικού,  απουσιάζει από τα σχολικά εγχειρίδια που αναφέρονται στον αρχαίο Ελληνικό κόσμο, το Βυζάντιο- Ρωμανία, την  Επανάσταση, από το Μακεδονικό αγώνα,  την Αντίσταση, την νεώτερη Ελλάδα. 

Το ίδιο συμβαίνει και σε άλλα σχολικά εγχειρίδια σε όλο το φάσμα της Εκπαίδευσης και έτσι αντί για τη Θράκη και Ελληνισμό, Αγώνες Ελευθερίας και αντίστασης στο  Φασισμό  έχουμε συνταγές μαγειρικής, οδηγίες χρήσης καφετιέρας και κλιματιστικού! 
Έχουμε ύβρεις και διακωμώδηση της Ορθοδοξίας και της Ελληνικότητας, προβολή του δασκάλου του Χίτλερ Μουσταφά Κεμάλ και σχολικά βιβλία και γενικώς Παιδεία που αντί για οικοδόμηση της νεολαίας και του Ελληνισμού, αντί για προαγωγή της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης που γράφει το Σύνταγμά μας,  επιβάλλεται επιμόρφωση για τα "έμφυλα στερεότυπα".....

Ο εξαιρετικός Τσέχος συγγραφέας Μίλαν Κούντερα περιγράφει αυτό που ζούμε και στην Παιδεία και στη Θράκη και σε όλον τον Ελληνισμό, με ένα μοναδικό τρόπο και δε χρειάζεται άλλες  λέξεις από εμάς:  
"Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος είναι να διαγράψεις τη μνήμη του. Να καταστρέψεις τα βιβλία του, την κουλτούρα του, την ιστορία του. Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία, να κατασκευάσει μια νέα παιδεία, να επινοήσει μια νέα ιστορία. Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός για να αρχίσει αυτό το έθνος να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν. Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.....".

Ο Κολοκοτρώνης στα σχολικά βιβλία:Λογοκρισία και χυδαιότητα

Θ. Μαλκίδης

Λογοκρίνοντας και κατηγορώντας τον Κολοκοτρώνη στα σχολικά βιβλία

Στις 4 Φεβρουαρίου του 1843 κοιμήθηκε, ο μέγιστος, ίσως των Ελλήνων της νεότερης περιόδου.

Η προσωπικότητα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη ξεπερνά τα όρια του Ελληνισμού  και γίνεται παράδειγμα και για άλλα επαναστατικά κινήματα εμπνέοντας λαούς σε όλον τον κόσμο, από τα Βαλκάνια μέχρι τη Λατινική Αμερική.
Έχει μείνει στην ιστορία ο λόγος του στην Πύκνα προς τους νέους, αρχίζοντας με τη φράση “εις τον τόπο τούτο”, αναφερόμενος στο διαχρονικό χρέος μας για την Ελευθερία.

Οι αναφορές όμως  στα σχολικά βιβλία, οι οποίες τείνουν να γίνουν καρκίνος με ολική μετάσταση, (και) για τον Κολοκοτρώνη και για το 1821, συνιστούν ένα προμελετημένο έγκλημα έναντι των νέων γενεών  που έρχονται σε αντίθεση και με το Σύνταγμα της Ελλάδας (άρθρο 16).

Λογοκρισία στην ομιλία του στην Πνύκα

Στο βιβλίο της  γλώσσας  της Στ´ Δημοτικοῦ  (β´ τεῦχος, σ. 105),   λογοκρίθηκε ο λόγος του Κολοκοτρώνη στην Πνύκα, όπου σέ μιά ἀποστροφή του λόγου αναφέρει: 

«Οἱ παλαιοί Ἕλληνες, οἱ πρόγονοί μας, ἔπεσαν εἰς τήν διχόνοιαν καί ἐτρώγονταν μεταξύ τους, καί ἔτσι ἔλαβαν καιρό πρῶτα οἱ Ρωμαίοι, ἔπειτα ἄλλοι βάρβαροι καί τούς ὑπόταξαν. Ὕστερα ἦλθαν οἱ Μουσουλμάνοι. Οἱ ἔμποροι καί οἱ προκομμένοι...».
 Μετά τήν λέξη «Μουσουλμάνοι», ο Κολοκοτρώνης ανέφερε και τα εξής: «Καί ἔκαμαν ὅ,τι ἠμποροῦσαν διά νά ἀλλάξῃ ὁ λαός την πίστιν του. Ἔκοψαν γλῶσσες εἰς πολλούς ἀνθρώπους, ἀλλ᾽ ἐστάθη ἀδύνατο νά το κατορθώσουν. Τόν ἕνα ἔκοπταν, ὁ ἄλλος τόν σταυρό του ἔκαμνε». Τό κομμάτι αυτό λογοκρίθηκε!

Ο Κολοκοτρώνης πλούτισε από την Επανάσταση!

Στο βιβλίο «Κείμενα Νεοελληνικῆς Λογοτεχνίας» τῆς Γ´ Γυμνασίου (σελ. 46-48), συμπεριέλαβαν -τυχαία (;) -ένα ἀπόσπασμα από τά Ἀπομνημονεύματα τοῦ στρατηγοῦ Μακρυγιάννη, όπου  γράφει  ἐναντίον τοῦ Κολοκοτρώνη, παρότι σέ άλλα πενήντα σημεία επαινεί τον Κολοκοτρώνη. Ο στόχος προφανής για να μειώσουν τούς ήρωες και να  τους ευτελίσουν, κατηγορώντας τους για πλουτισμό κατά τη διάρκεια της επανάστασης:  «Οἱ ἄρχοντές μας, οἱ ἀρχηγοί μας ἔγιναν “Ἐκλαμπρότατοι”... ἔγινε ὁ Κολοκοτρώνης καί οἱ ἄλλοι συγγενεῖς καί φίλοι, πλούσιοι ἀπό γές (χωράφια), ἀργαστήρια, μύλους... Ὅταν ὁ Κολοκοτρώνης καί οἱ σύντροφοί του ἦρθαν ἀπό τή Ζάκυνθο, δέν εἶχαν οὔτε πιθαμή γῆς...». 

Κάτι Κολοκοτρώνηδες και Ελεύθεροι Πολιορκημένοι και δωσ᾽του.....

Στο βιβλίο «Τετράδιο Ἐργασιῶν» της Νεοελληνικῆς Γλώσσας τῆς Β´ Γυμνασίου (σ. 35), στο κείμενο τίτλο «Ἀρχίζουμε πρόβες γιά τήν ἐθνική γιορτή» αναφέρονται τα εξής:
«Τέλεια! Σήμερα στό μάθημα τῆς μουσικῆς ἦταν τέλεια! Γιατί ἀπό αὔριο ἀρχίζουμε πρόβες γιά τή γιορτή τῆς 25ης Μαρτίου. Θά κάνουμε πρόβες μέ τή χορωδία, θά χάνουμε μαθήματα! Ἔχουμε μιά κάπως μικρή χορωδία στό σχολεῖο, καμιά τριανταριά ἄτομα καί ἔχει πλάκα. Τό ρεπερτόριο θά 'ναι τό συνηθισμένο: Ἐλεύθεροι Πολιορκημένοι καί δῶσ᾽του... Ἀπό τώρα ὀνειρεύομαι τίς ὧρες μαθημάτων πού θά χαθοῦν στίς πρόβες. Καί ἡ καλλιτεχνικοῦ, ἡ Βαφιώτη, μᾶς λέει ὅτι θέλει μιά ὁμάδα νά σχεδιάσει κάτι σκηνικά καί κάτι Κολοκοτρώνηδες καί κάτι σημαῖες καί δάφνες. Μέσα! Ὑπολογίζω κι ἄλλες χαμένες ὧρες μαθημάτων...».

Το 1821, η σκορδαλιά και το σώβρακο.....

Και για τα σχολικά βιβλία  ο αγώνας του Κολοκοτρώνη και των άλλων συναθλητών του, συμπυκνώνεται στο παρακάτω απόσπασμα του βιβλίου  Νεοελληνική Γλῶσσα Α´ Γυμνασίου (σελ. 82-83) όπου σε κείμενο -αφιέρωμα υποτίθεται στό 1821 μέ τίτλο «Ἡ παράσταση» αναφέρονται τα εξής: «...τότε ὁ Βαγγελάκης πού ἔκανε τόν Μπότσαρη καί τόν στένευε ἡ στολή του, ἔσκυψε νά πάρει τά τσαρούχια μου νά μοῦ τά δώσει καί φάνηκε τό σώβρακό του καί τά κορίτσια ἔβαλαν τά γέλια κι ἐκεῖνος τά κλάματα...
Καί ὁ κύριος διευθυντής... ἄρχισε νά φωνάζει:
- Ζήτω ἡ 25η Μαρτίου! καί εἶπε «καί τοῦ χρόνου» κι ὅλοι σηκώσαμε τά χέρια μπροστά καί εἴπαμε καί ζήτω κι ἡ κυρία Οὐρανία φώναξε πάλι προσοχή! καί σταθήκαμε ὅλοι προσοχή καί τραγουδήσαμε τόν ἐθνικό ὕμνο καί γιατί χαίρεται ὁ κόσμος καί χαμογελάει πατέρα; καί φύγαμε νά πᾶμε σπίτι μας νά φᾶμε σκορδαλιά γιά τό καλό τῆς ἡμέρας, νά κοιμηθοῦμε, νά ξυπνήσουμε, νά βάλουμε τά καλά μας καί νά πᾶμε νά ποῦμε χρόνια πολλά τοῦ Βαγγελάκη πού εἶχε τήν ἐθνική ἑορτή του».

Έτσι, μετά και τα παραπάνω,  το γεγονός ότι γίνεται υποχρεωτική η διδασκαλία, παρά τις διαψεύσεις (;),  μαθημάτων για τα στερεότυπα περί φύλου και το "κόψιμο " του Επιταφίου και της Αντιγόνης, είναι μάλλον αναμενόμενο! 

Μιλώντας για τους Καραθανάση, Βλαχάκο, Γιαλοψό και για τα Ίμια με τον πρώην Δήμαρχο Καλύμνου Δ. Διακομιχάλη

Θ. Μαλκίδης

Συζήτηση στη Δέλτα Τηλεόραση Θράκης για τους Καραθανάση, Βλαχάκο, Γιαλοψό και για τα Ίμια με τον πρώην Δήμαρχο Καλύμνου Δημήτρη Διακομιχάλη



Παρά το γεγονός ότι υφιστάμεθα  την προπαγάνδα στο εσωτερικό που αγγίζει και την παιδεία με την απουσία της αλήθειας για τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΙΜΙΑ και της θυσίας των Καραθανάση, Βλαχάκου και Γιαλοψού  και την απροκάλυπτη φασιστική στάση της Τουρκίας, τολμούμε να μιλούμε και να κάνουμε έργο για τα ζητήματα που συνδέονται με την ύπαρξή μας: αξιοπρέπεια, αντίσταση, αγώνας, πίστη, ανθρωπιά, υπερηφάνεια, Ελληνικότητα. 

Να αναφερόμαστε και να πράττουμε για το Αιγαίο, την Κύπρο, τη Θράκη, για τον Ελληνισμό ως μέσο επιβίωσης σε δύσκολους καιρούς, πτώχευσης και παρακμής, χρεοκοπίας και φασιστικής και ολοκληρωτικής επιβολής.  

 
Υ.Γ. Πριν είκοσι χρόνια ακριβώς έφευγε από αυτή τη ζωή, ως εν ενεργεία Δήμαρχος Αλεξανδρούπολης, ο φίλος, συνεργάτης και συναγωνιστής Ηλίας Ευαγγελίδης. Μαζί είχαμε πάει στην Κάλυμνο και τα Ίμια, όταν είχαμε προωθήσει την αδελφοποίηση και συνεργασία Θράκης- Αιγαίου- Κύπρου, Αλεξανδρούπολης- Καλύμνου- Λακατάμιας.

Στη μνήμη του -και στη μνήμη των τριών αξιωματικών μας- αφιερώνω τη συζήτηση, αφού πρώτοι από όλον τον Ελληνισμό είχαμε στείλει μήνυμα συμπαράστασης στο Δήμαρχο Καλύμνου. Μήνυμα εθνικής κυριαρχίας, αξιοπρέπειας και συνέχειας της πατρίδας μας. 

Οι τότε κυβερνώντες, όπως γράφαμε το 1996,  «αφού είχαν βρει άλλοθι για την αδιαφορία τους στην πράξη επιβεβαίωσης της ελληνικής κυριαρχίας», ευχαριστούσαν τους ξένους και υπέγραφαν τα ζωτικά συμφέροντα της φασιστικής Τουρκίας στο Αιγαίο. Αντάξιοι της επισήμανσης του Γιώργου Σεφέρη: «.... μικροί ανίκανοι και τυφλοί κυβερνήτες.....  τούτοι οι ελεεινοί δεν αντιπροσωπεύουν τη ζωντανή Ελλάδα……».

Ο «βιασμός της Αντιγόνης» στην κατεχόμενη Κύπρο και στην Ελλάδα !

Θ. Μαλκίδης

Ο «βιασμός της Αντιγόνης» στην  κατεχόμενη Κύπρο και στην Ελλάδα !

Το περασμένο φθινόπωρο παρά τις αντιδράσεις πραγματοποιήθηκε η «δικοινοτική», όπως ονομάστηκε παράσταση της «Αντιγόνης»,  στο Αρχαίο Θέατρο της κατεχόμενης, από τον τουρκικό φασιστικό στρατό, Σαλαμίνας. Το γεγονός αποτέλεσε  πράγματι παγκόσμια πρωτοτυπία, αφού ο κατακτημένος υπέστη για άλλη μία φορά τον κατακτητή και πέραν από την Ύβρη έναντι της Ελληνικής και παγκόσμιας τέχνης, έναντι της «Αντιγόνης» και του πολιτισμικού φορτίου που κουβαλά, αποτελεί και Ύβρη της θλιβερής «ηγεσίας» στην Κύπρο και την Ελλάδα, έναντι των θυσιών του Ελληνικού λαού για Ελευθερία. Αποτελεί εξύβριση των δολοφονημένων, των αγνοουμένων, των προσφύγων από τον τουρκικό φασιστικό στρατό το 1974.

Η πράξη αυτή η οποία λειτούργησε και ως προάγγελος των συνομιλιών που βρίσκονται σε εξέλιξη για τη «Λύση» στην Κύπρο, αποτέλεσε βιασμό που κατακρεούργησε  την «Αντιγόνης». Δολοφόνησε το παλλαϊκό αίτημα για απελευθέρωση και αποχώρηση των Τούρκων εισβολέων, οι οποίοι δεν νομίζουμε ότι υπάρχει κάποιος, που πιστεύει ότι μπορούν να κατανοήσουν την αρχαία ελληνική τραγωδία και ειδικότερα την «Αντιγόνη».
Ταυτοχρόνως η πράξη αυτή προκάλεσε δυσωδία και χυδαιότητα, με όργανα πολιτικούς, διανοούμενους και ηθοποιούς, από την Ελλάδα και την  Κύπρο, που βίασε κατά φύση και παρά φύση, την «Αντιγόνη», την αντιστασιακή δηλαδή παράδοση του ελληνικού λαού.

Την ίδια στιγμή  η πρόταση για κατάργηση της  «Αντιγόνης» από το πρόγραμμα διδασκαλίας των ελληνικών σχολείων, κινείται στο πλαίσιο της πνευματικής και όχι μόνο παρακμής.  

Όλα τα παραπάνω είναι βεβαίως δείγμα των καιρών, της παρακμής της πολιτικής και πνευματικής «ηγεσίας», η οποία φοβάται και τρομάζει μπροστά στον Τούρκο φασίστα εισβολέα δειλιάζει μπροστά στην απώλεια της θέσης και των προνομίων, δηλητηριάζοντας τους νέους ανθρώπους, αφήνοντάς τους χωρίς πρότυπα και παραδείγματα αντίστασης. Σε πλήρη δηλαδή αντίθεση με ό,τι πράττει η «Αντιγόνη» …..

Υ.Γ. Η ανακοίνωση του πρώην Εθνικής Παιδείας Υπουργείου για την «Αντιγόνη» που διαψεύδει (;) τα όσα έχουν γίνει γνωστά για την κατάργησή της, όπως και η υποχρεωτική διδασκαλία για τα «έμφυλα στερεότυπα», απλώς επιβεβαιώνει την παρακμή και την πτώχευση και σ΄αυτόν τον τομέα. 

Tamer Çilingir: Για τον Πόντο,για την καταδίκη του Κεμαλικού Φασισμού,για την Αναγνώριση της Γενοκτονίας

Θ. Μαλκίδης 

Για τον Πόντο,για την καταδίκη του  Κεμαλικού Φασισμού,για την Αναγνώριση  της Γενοκτονίας 

O Tamer Çilingir είναι ένας ακόμη συναθλητής, που  έχοντας διωχθεί από τη σημερινή Τουρκία της βίας, της καταπίεσης και του ολοκληρωτισμού, πρωταγωνιστεί στον ιστορικό αγώνα για την αλήθεια, την ιστορία, την αποκατάσταση και την αναγνώριση του μαζικού εγκλήματος εναντίον των Ελλήνων και των άλλων λαών στην Τουρκία, για την αποκαθήλωση του Κεμαλικού Φασισμού, για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία. 

Το βιβλίο του Tamer Çilingir για την "Αλήθεια στον Πόντο και τι συνέβη μεταξύ των ετών 1914- 1923", από τις εκδόσεις του εξαιρετικού  (επίσης)  συναγωνιστή Ragip Zarakolou, αποτελεί μία σημαντική μαρτυρία για το τεράστιο  ζήτημα του Πόντου και της Γενοκτονίας. 

Στο βιβλίο αναλύεται η πολιτική των Νεότουρκων,
Νεότουρκοι οι οποίοι σχεδίασαν και υλοποίησαν  στο πλαίσιο του "εκκαθάρισης" της αυτοκρατορίας και των Κεμαλικών που συνέχισαν την ίδια τακτική. Με άλλα λόγια, ως συνέχεια των Νεοτούρκων ολοκλήρωσαν  τη  γενοκτονία  των Ασσυρίων, των Αρμενίων και των Ελλήνων. 

Ο Tamer Çilingir είναι ένας έντιμος αγωνιστής, ο οποίος μαζί με άλλους όπως o Yannis Vasilis Yaylalı, o Sait Çetinoğlu, συμβάλλουν με την προσπάθειά τους στην ανάδειξη της αλήθειας για το ζήτημα της Γενοκτονίας των Ελλήνων και των άλλων λαών στην Τουρκία.

 Είναι αυτονόητο ότι η συμπαράστασή μας με κάθε τρόπο στον έντιμο και σπουδαίο ΑΓΩΝΑ του Tamer Çilingir και των άλλων συναθλητών μας, πρέπει να είναι καθολική και συνεχής. Προσθέτοντας πως  αν στην Ελλάδα εμείς παλεύουμε με  την άρνηση, την υπονόμευση και άλλα εμπόδια, στην Τουρκία κατανοούμε τι έχουν αυτοί να αντιμετωπίσουν.....

Υ.Γ. Η συμπόρευσή μου με τον Tamer Çilingir στο ιστορικής σημασίας συνέδριο για το Ποντιακό ζήτημα που έγινε στην Άγκυρα τον Απρίλιο του 2016 αποτελεί μία ιδιαίτερη στιγμή. Ο αγώνας για την κατάρρευση του Κεμαλικού φασισμού, του προδρόμου του Ναζισμού, η πορεία ελευθερίας, δημοκρατίας και αλήθειας συνεχίζεται. 

Οι πεσόντες αξιωματικοί των Ιμίων απουσιάζουν από τα σχολικά βιβλία!

Οι απόντες  αξιωματικοί Χριστόδουλος Καραθανάσης, Παναγιώτης Βλαχάκος και  Έκτορας Γιαλοψός από το σχολικό εγχειρίδιο ιστορίας της Γ΄ Γυμνασίου

Θ. Μαλκίδης

Έχουμε αναφέρει πολλές φορές το ζήτημα των σχολικών εγχειριδίων που διανέμονται στα Ελληνόπουλα και των όσα καταγράφονται εκεί. Από την προσέγγιση του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, μέχρι την αντιμετώπιση των ηρώων μας και των Αγίων μας καθώς και της μεθόδου γνώσης των "γραμμάτων", που έλεγε ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, που γίνονται πλέον από συνταγές μαγειρικής και οδηγίες χρήσης καφετιέρας και επιδιόρθωσης κλιματιστικού!

Στη Μνήμη του Χ. Καραθανάση, Π. Βλαχάκου, Ε. Γιαλοψού. Από τα Ίμια στη Ζουράφα (Λαδόξερα)

Από τα Ίμια  στη Ζουράφα (Λαδόξερα) του βορειοανατολικού  Αιγαίου. Μνήμη  Χ.Καραθανάση, Π.Βλαχάκου, Ε.Γιαλοψού

του Θεοφάνη Μαλκίδη


1. Εθνική κυριαρχία και Αιγαίο

Ξημερώνοντας η 31η Ιανουαρίου, δεν μπορεί παρά να φέρεις στο νου σου τα Ίμια και τη μνήμη των Χριστόδουλου Καραθανάση, Παναγιώτη Βλαχάκου και  Έκτορα Γιαλοψού. Των μελών του πληρώματος του ελικοπτέρου του Πολεμικού Ναυτικού που έπεσαν υπέρ πατρίδας το 1996......
Παράλληλα έρχεται στη θύμηση  η συμφωνία των Σημίτη-Πάγκαλου λίγους μήνες αργότερα στη Μαδρίτη για τα "ζωτικά συμφέροντα " της Τουρκίας στο Αιγαίο και για την άγνοια της παρούσας ηγεσίας και όχι μόνο περί θαλασσίων συνόρων!

Παράλληλα, η συζήτηση που έχει ξεκινήσει στην Ελλάδα για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), έφερε στο προσκήνιο θέματα με τεράστιο εθνικό και διεθνές ενδιαφέρον. Εθνική κυριαρχία και φυσικοί πόροι.  Παράλληλα αναδείχτηκαν και συνιστώσες που σχετίζονται με τα παραπάνω και ιδιαίτερα με το κατά πόσο η Ελλάδα μπορεί- στην παρούσα συγκυρία- να ανακηρύξει την ΑΟΖ και εάν αυτή περιλαμβάνει όλη την ελληνική επικράτεια και βεβαίως για το σχέδιο αξιοποίησης και νησιών και βραχονησίδων, στο οποίο αντέδρασε η Τουρκία. 

Το πρόβλημα του Καστελόριζου ήταν το πρώτο που προέκυψε και μάλιστα με ιδιαίτερα προκλητικό τρόπο, αν ληφθούν υπόψη οι σχετικές δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών.
Η ΑΟΖ και τα προβλήματα περί οριοθέτησης και ανακήρυξης είχαν και έχουν και συνέχεια. Η επόμενη έντονη αμφισβήτηση προέκυψε στο βόρειο ακρότατο όριο της ελληνικής (και ευρωπαϊκής για να μη λησμονούμε) θαλάσσιας κυριαρχίας: στη Ζουράφα (Λαδόξερα). Εκεί που για χρόνια, όπως και σε όλο το Θρακικό Πέλαγος αλλά Θρακική ενδοχώρα, αμφισβητείται η ελληνική παρουσία, ωστόσο στους τελευταίους μήνες και ημέρες, οι ενέργειες της Τουρκίας, έχουν κορυφωθεί με τρόπο προκλητικό, ως συνήθως. Η παρουσία του Πολεμικού Ναυτικού, του Λιμενικού Σώματος και των Ελλήνων αλιέων, είναι εστίες αντίστασης στην τουρκική αμφισβήτηση, όμως στην ιστορική στιγμή που περνά η πατρίδα μας, η κατοχύρωση της ελληνικής κυριαρχίας, με κάθε τρόπο και μέσο που διαθέτουμε, (και ) στη Ζουράφα, είναι άμεση προτεραιότητα.

2. Ζουράφα και ιστορία

Σύμφωνα με το Γιώργο Λεκάκη («Σαμοθράκη- Ιερά Νήσος»), η Ζουράφα, μάλλον, χρωστάει το όνομά της στην λέξη «ζούρα» (που σημαίνει υποστάθμη, κατακάθι) γιατί το νησί είναι και υπό την στάθμη της θαλάσσης-σκόπελος και κατακάθι ηφαιστείων) + την λέξη «φα» (<φάος, φως, φανερή). Δηλαδή αποτελεί ένα ηφαιστειακό κατακάθι, κυρίως υπό την θάλασσα, το οποίο όμως είναι και φανερό.
Μεταφορικώς, η λέξις ζούρα σημαίνει και την ακαθαρσία, την λέρα – έννοια που φέρει και το κατακάθι – και ίσως με αυτό θέλανε να αποδώσουν και την εμφάνιση πετρελαιοκηλίδων στην περιοχή.
Το νησί λέγεται και Ζγόραφα ή Σγόραφα ή Λαδόξερα ή Λαδοξήρα ή Λαδοξέρα. Οι τελευταίες ονομασίες προκύπτουν από τους αλιείς ψαράδες, οι οποίοι εντοπίζουν κάθε τόσο «”λάδι” στην ξέρα».
Η Ζουράφα, η μικρότερη και βορειοανατολικότερη των Θρακικών Σποράδων (μαζί με Ίμβρο, Τένεδο, Σαμοθράκη), με έκταση 9 στρέμματα και μήκος ακτής 465 μέτρα, οριοθετεί την ελληνική επικράτεια στο Βορειοανατολικό Αιγαίο. Οι μετρήσεις της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του Πολεμικού Ναυτικού, έχουν αναθεωρηθεί προς τα κάτω, λόγω της διάβρωσης, αφού σύμφωνα με νεώτερους υπολογισμούς, η έκταση του νησιού είναι μικρότερη του ενός στρέμματος και έχει ακτογραμμή 32 μέτρα.
Η Ζουράφα απέχει από το βορειοανατολικό άκρο της Σαμοθράκης (Άκρα Άγκιστρο ή Σκεπαστό) 6 ν.μ., 22 ν.μ από το φάρο της Αλεξανδρουπόλεως, ενώ το στενό μεταξύ της Ζουράφας και της Άκρας Γκρέμια (Μποζτεπέ) έχει εύρος 14 ν.μ.


2. Η τουρκική στάση και αμφισβήτηση

Εδώ και πολλά χρόνια η Τουρκία με τη στάση της προσπαθεί να δημιουργήσει τετελεσμένα αμφισβήτησης της εθνικής κυριαρχίας (και ) στη Ζουράφα. Αμέσως μετά την εισβολή στην Κύπρο το 1974, η πολιτική αυτή εντάθηκε και σημειώθηκαν αρκετά επεισόδια με παρενοχλήσεις τουρκικών πολεμικών σκαφών σε Έλληνες αλιείς στη Ζουράφα.
Οι παρενοχλήσεις αυτές είχαν σαν αποτέλεσμα, μετά από εμβολισμούς τον τραυματισμό ακόμη και το θάνατο Ελλήνων, όπως συνέβη και στα Ίμια το 1996. Με την πάροδο του χρόνου υπήρξε μία βαθμιαία άνοδος της τουρκικής παρουσίας στην περιοχή, η οποία εκτός από τη ναυτική συνδυάζεται και με την παρουσία Τούρκων αλιέων, οι οποίοι δε δεσμεύονται από τις απαγορεύσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έτσι εξαφανίζουν με πολυποίκιλους τρόπους το θαλάσσιο πλούτο. Επίσης παραβιάζουν τα χωρικά ύδατα της Ελλάδας, κάτι που είναι διακριτό με γυμνό μάτι, τόσο από την Αλεξανδρούπολη, όσο και από τη Σαμοθράκη.
Τους τελευταίους μήνες η Ζουράφα ήρθε ξανά στο προσκήνιο με την παρουσία τουρκικών σκαφών που έκαναν έρευνες στην περιοχή, με την παρουσία πολεμικών σκαφών που φωτογραφίζουν και αλιευτικών σκαφών που δραστηριοποιούνται εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων. 


3.Αντί επιλόγου
Είναι περιττό να αναφέρουμε ξανά την κρίσιμη εθνική αλλά οικονομική και πολιτική κρίση την οποία περνάμε όλοι μας. Η πατρίδα μας θα πρέπει ανακτήσει την κυριαρχία της, σε όλα τα επίπεδα, ζήτημα που συνδέεται και με την ΑΟΖ, από το Καστελόριζο και τα Ίμια μέχρι τη Ζουράφα. Ειδικά στο Θρακικό πέλαγος, κάθε άλλη καθυστέρηση θα συνεπάγεται εξαφάνιση, κυριολεκτικά και μεταφορικά, κάθε μορφής ελληνικής παρουσίας στην περιοχή και αμφισβήτηση της εθνικής κυριαρχίας και σ΄ αυτό το κομμάτι της πατρίδας μας. Και πιστεύουμε ότι δεν υπάρχει Έλληνας και Ελληνίδα που επιθυμεί κάτι τέτοιο. Επιπλέον το οφείλουμε στους πεσόντες για την εθνική κυριαρχία, από τα Ίμια μέχρι τη Ζουράφα.

Οι πεσόντες αξιωματικοί των Ιμίων απουσιάζουν από το σχολικό εγχειρίδιο ιστορίας της Γ΄ Γυμνασίου! 

http://malkidis.blogspot.gr/2017/02/blog-post.html 

Εννέα χάρτες – ντοκουμέντα απάντηση στην Τουρκία

"Συναμφότερη Α- Παιδεία"

Θ. Μαλκίδης 

"Συναμφότερη Α- Παιδεία"..... 

1. Η Ύβρις έναντι των νέων Ελλήνων και Ελληνίδων

Τριών Ιεραρχών σήμερα και  Ελλαδικής Α- Παιδείας (και) του συναμφότερον....... Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός  παρότρυνε τους γονείς να μαθαίνουν  στα παιδιά τους γράμματα, γιατί όσα και υλικά αγαθά και να  αφήσουν μετά θάνατον σ΄αυτά, τα παιδιά  θα τους "ωπισολογούν". Καλύτερα, έλεγε "τα παιδιά σας να είναι  φτωχά και γραμματισμένα παρά πλούσια  και αγράμματα". Ποια είναι όμως  τα "γράμματα" που πρότεινε ο Πατροκοσμάς και ποια τα σημερινά; 

Απουσία ομάδων του Ελληνικού έθνους, όπως οι Πόντιοι, ο Θρακιώτες, οι Μικρασιάτες και του μαζικού εναντίον τους εγκλήματος.  αρνητές της Γενοκτονίας, Ελληνοφοβικοί, αποδομητές της Ελληνικής ιστορίας και φαιδροί που αναλαμβάνουν θέσεις Υπουργών, Αναπληρωτών Υπουργών και Υφυπουργών στο Υπουργείο της πρώην Εθνικής Παιδείας. 

Συνταγές μαγειρικής αντί για Ελλάδα και Ελληνισμό, Ορθοδοξία και Άγιοι που υβρίζονται, η 28η Οκτωβρίου και η 25η Μαρτίου  που διακωμωδούνται, φασίστες και  δάσκαλοι του Χίτλερ και των Ναζί, όπως ο Μουσταφά Κεμάλ που υμνούνται.
"Σχολικά βιβλία"  που γράφουν για την   "μπουγάδα του Αϊ- Βασίλη (!)", για αυτούς   "που  βγάλανε βόλτα τον Επιτάφιο (!)", για τους άσχημους γέρους με τις μακριές γενειάδες", εννοώντας τους Τρεις Ιεράρχες, τους αγίους μας! 
Ελλάδα χωρίς Θρησκευτικά και "Αντιγόνη"  αλλά με  υποχρεωτικά σεμινάρια για τα "έμφυλα στερεότυπα!"

Ναζιστική προπαγάνδα τύπου Γκέμπελς στη γη της Αντίστασης και του Αγώνα για Ελευθερία, "Νέα Γλώσσα" όπως την περιέγραψε ο Όργουελ, Φασισμός δια της Α- Παιδείας, ενάντια στην Ελληνικότητα! 
«Πάντα άνω και κάτω γέγονε, πάντα συγκέχυνται και διέφθαρται» (Όλα έχουν γίνει άνω κάτω, όλα βρίσκονται σε σύγχυση και έχουν διαφθαρεί) όπως λέει ο Άγιος Ιωάννης ο  Χρυσόστομος.....

2. Η ανωμαλία (και στην Παιδεία) που πρέπει να σταματήσει!

Ο  Γιώργος  Σεφέρης  μιλώντας  το 1969 για την κατάσταση στην Ελλάδα, την εποχή εκείνη, καταγράφει με προφητικό τρόπο και το σήμερα: "Μας έχει επιβληθεί ένα καθεστώς ολωσδιόλου αντίθετο με τα ιδεώδη για τα οποία πολέμησε ο κόσμος μας και τόσο περίλαμπρα ο λαός μας .... Είναι μια κατάσταση υποχρεωτικής νάρκης, όπου όσες πνευματικές αξίες κατορθώσαμε να κρατήσουμε ζωντανές, με πόνους και με κόπους, πάνε κι αυτές να καταποντιστούν μέσα στα ελώδη στεκούμενα νερά....Όσο μένει η ανωμαλία, τόσο προχωρεί το κακό....... Αυτή η ανωμαλία πρέπει να σταματήσει. Είναι εθνική επιταγή".

Η ανωμαλία αυτή  πρέπει να σταματήσει αγωνιζόμενοι, "¨Όσοι Ζωντανοί" για  μία αναγέννηση της παιδείας μας και ανάσταση της πατρίδας μας  ακολουθώντας  την προτροπή  του Διονύσιου  Σολωμού  ως λύτρωση  : "..... όταν τα γράμματα καλλιεργηθούν όχι για μάταιη επίδειξη, παρά για το όφελος του λαού, που έχει ανάγκη από πραγματική παιδεία και από μόρφωση .....".

Για τις ομοιότητες Κεμαλισμού και Ναζισμού

 Κυριακή 28.01.2017 στις 12-1 το μεσημέρι 

Στη ραδιοφωνική εκπομπή "Ποντιακή Μούσα" η Σοφία Αμπερίδου

συνομιλεί με τον Θεοφάνη Μαλκίδη για το βιβλίο του

"Κεμαλισμός και Ναζισμός" (ένα βιβλίο για τις ομοιότητες

του Κεμαλικού και Χιτλερικού φασισμού)
στο Εθελοντικό Δημoτικό ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης ~ 100.6 fm





________________________________________

"Ο Δάσκαλος και ο Μαθητής, ο Μουσταφά Κεμάλ και ο Αδόλφος Χίτλερ, συνιστούν την έκφραση του ολοκληρωτισμού, ο Κεμαλισμός και ο Ναζισμός, αποτελούν την ίδια έκφανση του Φασισμού, που από τις Γενοκτονίες πέρασε στα Ολοκαυτώματα. Η ανάδειξη του ομοιοτήτων του Κεμαλισμού και του Ναζισμού, συνιστά ανθρώπινο, πολιτικό, ερευνητικό και κυρίως ηθικό καθήκον και χρέος, για να καταδικαστούν και να αποκαθηλωθούν τα πιο ολοκληρωτικά καθεστώτα και ιδεολογίες που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα. 

" Θ. Μαλκίδης

Η 19η Μαΐου παγκόσμια ημέρα θυμάτων του Κεμαλισμού

Θ. Μαλκίδης 

Η 19η Μαΐου Παγκόσμια ημέρα θυμάτων του Κεμαλισμού

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών  το 2008,  ανακήρυξε την 27η Ιανουαρίου ως  Παγκόσμια  Ημέρα Μνήμης  των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος.  Ο Φασισμός, ο Ναζισμός, ο Χίτλερ σχεδίασε και υλοποίησε εγκλήματα που όμοιά του δεν γνώρισε σε έκταση και βαρβαρότητα ο ανθρώπινος βίος. Ειδικότερα στην Ελλάδα οι τόποι μαρτυρίου είναι ατέλειωτοι: Δίστομο, Καλάβρυτα, Κάνδανος, Βιάννου, Χορτιάτης, Πύργοι, Μεσόβουνο, όπου άνδρες,  γυναίκες και  παιδιά,   σφαγιάστηκαν   με τον  πιο βάρβαρο τρόπο.

Ωστόσο τα εγκλήματα των Ναζί είχαν υπόβαθρο, είχαν ιδεολογία και προπαρασκευή, που επειδή δεν τιμωρήθηκαν επαναλήφθηκαν. Είχαν προϊστορία στο Κεμαλικό καθεστώς, το οποίο όπως έχουμε αποδείξει σχεδίασε, οργάνωσε και εκτέλεσε το ίδιο σχέδιο μαζικής εξόντωσης: Έλληνες, Αρμένιοι, Ασσύριοι..... 

Η πρόταση του Μιχάλη Χαραλαμπίδη για ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως παγκόσμιας ημέρας θυμάτων του Κεμαλισμού, έρχεται να αναδείξει διεθνώς την πολιτική  τιμωρίας των πρωτεργατών του πρόδρομου του Ναζισμού,  του Κεμαλισμού δηλαδή  της φασιστικής και ρατσιστικής αντίληψης, που οργάνωσε και εκτέλεσε  τα Ολοκαυτώματα ενάντια στους ιστορικούς λαούς της Μικράς Ασίας. Η πρόταση αυτή έρχεται  να συναντήσει τους δημοκράτες όλου του κόσμου ακόμη και στην ίδια την Τουρκία που αγωνίζονται για τη δικαιοσύνη, την αλήθεια και την ιστορία, ενάντια στην προπαγάνδα  και την άρνηση.   

Η διατήρηση της μνήμης   αποτελεί  επίσης ασπίδα προστασίας για το μέλλον. Η πραγματικότητα των  πορείων στα τάγματα εργασίας που οργάνωσαν οι Νεότουρκοι και οι Κεμαλικοί,  που λίγο αργότερα έγιναν  Ναζιστικά στρατόπεδα   συγκέντρωσης και θανάτου,  μας  υπενθυμίζει  ότι πρέπει να είμαστε  πάντα σε επαγρύπνηση για νέα  Ολοκαυτώματα.  



Η διεθνής κοινότητα  απέτυχε  να αποτρέψει τα Ολοκαυτώματα, εναντίον των Ελλήνων, των Αρμενίων, των Εβραίων, των Ασσυρίων και άλλων λαών, γι΄αυτό και επαναλήφθηκαν. 
Η σημερινή  Διεθνής  Ημέρα Μνήμης για τα θύματα του Ολοκαυτώματος  και η αναγκαιότητα ανακήρυξης της 19ης   Μαΐου ως Παγκόσμιας  ημέρας θυμάτων του Κεμαλισμού είναι η νίκη της μνήμης έναντι της λήθης. Σηματοδοτεί σε όλον τον κόσμο τη   συνέχεια του αγώνα για την ανάδειξη των Ολοκαυτωμάτων   και την αποτροπή για διάπραξη και  άλλων Γενοκτονιών   και  εγκλημάτων  κατά της  ανθρωπότητας στο μέλλον. Είναι η Νίκη της Ζωής εναντίον των ιδεολογιών του Θανάτου.

«Η νίκη θα είναι δική μας αν βασιλεύση εις την καρδιάν μας μόνο το αίσθημα το Ελληνικό»

Θ. Μαλκίδης

«Η νίκη θα είναι δική μας αν βασιλεύση εις την καρδιάν μας μόνο το αίσθημα το Ελληνικό…...»

Η Επανάσταση πάντοτε αποτελούσε και συνεχίζει να αποτελεί πρότυπο και  παράδειγμα, εμπεριέχοντας λόγο, έργο, πράξη, πρόσωπα. Ανάμεσα σ΄ αυτά, πρωταγωνιστική θέση έχει ο Καποδίστριας ως μία μορφή, αγωνιστική, έντιμη, που με ανιδιοτέλεια προσέφερε, εν τέλει και τη ζωή του στην Ανάσταση του Έθνους μας, Η προβολή της Ελληνικότητας, ως πρότυπο βίου, κυβέρνησης, πολιτικής, προσφοράς, αποτελεί αν μη τι άλλο ως την κυρίαρχη παρέμβαση του Κυβερνήτη, του μοναδικού με αυτήν την προσφώνηση, στην πατρίδα.

Η άφιξη του Καποδίστρια στις 24 Ιανουαρίου του 1828  στην Αίγινα, που ήταν η έδρα της κυβέρνησης, αποτελεί μία ιστορική στιγμή για το εθνικό και πολιτικό μας σύμπαν. 

Εκεί με μια εμπνευσμένη, όπως αναφέρεται,  ομιλία τον προσφώνησε ο Θεόφιλος Καΐρης, αλλά την εικόνα που συνάντησε περιγράφει ο ίδιος ο Καποδίστριας,  στη συνομιλία του με το Γεωργάκη Μαυρομιχάλη: «Είναι καιροί που πρέπει να φορούμε όλοι ζώνη δερματένια και να τρώμε ακρίδες και μέλι άγριο. Είδα πολλά εις την ζωήν μου, αλλά σαν το θέαμα όταν έφτασα εδώ εις την Αίγινα δεν είδα κάτι παρόμοιο ποτέ, και άλλος να μην το ιδεί… «Ζήτω ο Κυβερνήτης, ο σωτήρας μας, ο ελευθερωτής μας» εφώναζαν γυναίκες αναμαλλιάρες, άνδρες με λαβωματιές πολέμου, ορφανά γδυτά, κατεβασμένα από τις σπηλιές. Δεν ήτον το συναπάντημα μου φωνή χαράς, αλλά θρήνος.  Η γη εβρέχετο με δάκρυα. Εβρέχετο η μυρτιά και η δάφνη του στολισμένου δρόμου από τον γιαλό ως την εκκλησία. Ανατρίχιαζα μου έτρεμαν τα γόνατα, η φωνή του λαού μου έσχιζε την καρδιά μου….» . 

Και καταλήγει ο Καποδίστριας λέγοντας: «Κατεβαίνω ως πολεμιστής εις το στάδιον, θα πολεμήσω ως κυβέρνησις, δεν λαθεύομαι τον έρωτα των προνομίων που είναι φυτευμένος εις ψυχές πολλών, το ονειροπόλημα των λογιοτάτων, ξένων πρακτικών ζωής, το φιλύποπτο, κυριαρχικό και ανήμερο αλλοεθνών ανδρών. Η νίκη θα είναι δική μας αν βασιλεύση εις την καρδιάν μας μόνο το αίσθημα το Ελληνικό. Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης». 

Το παραπάνω απόσπασμα αποτελεί, ένα από τα πολλά τεκμήρια της πολιτικής προσωπικότητας, αλλά και του ανθρώπου Ιωάννη Καποδίστρια. Στη σημερινή περίοδο, της επονομαζόμενης κρίσης, της παρακμής, της οικονομικής, κοινωνικής, πνευματικής και πολιτικής πτώχευσης, οι παραπάνω επισημάνσεις για την «νίκη  με αίσθημα Ελληνικό» του Κυβερνήτη, αναζητούν  ανθρώπους και πολιτικούς, Έλληνες και Ελληνίδες…… 

«Πόντος» Μερζιφούντας:Μία διαφορετική ποδοσφαιρική ομάδα

Θ. Μαλκίδης 

O Ελληνικός Αθλητικός Σύλλογος «Πόντος» Μερζιφούντας. Από το Γήπεδο στην Αγχόνη

Παρουσίαση του βιβλίου στην εφημερίδα ΡΗΞΗ από το δημοσιογράφο Μάκη Διόγο (Ιανουάριος 2017)

Oι σύλλογοι των Ελλήνων της Ανατολής οι οποίοι δημιουργήθηκαν σε ειρηνική περίοδο, προήλθαν από την ανάγκη που είχε  ο Ελληνισμός να διατηρήσει  την ιδιαιτερότητά του, να ανυψώσει το πνευματικό και το αθλητικό του επίπεδο, αλλά με την έναρξη της Γενοκτονίας οι Σύλλογοι ήταν και μέσο επιβίωσης. Στον Πόντο και ειδικότερα  στη Μερζιφούντα, η οποία αποτέλεσε πηγή αξιόλογων κοινωνικών, πνευματικών, αθλητικών και άλλων επιτευγμάτων, οι Έλληνες ίδρυσαν συλλόγους ιδιαίτερα σημαντικούς για την εθνική αυτογνωσία και επιβίωση. Σε δύσκολες στιγμές οι συλλογικές δομές αποτέλεσαν το καταφύγιο για πολλούς Έλληνες οι οποίοι κυνηγήθηκαν ανηλεώς από τις Νεοτουρκικές και τις Κεμαλικές δυνάμεις.

Ο Ελληνικός Αθλητικός Σύλλογος «Πόντος», ο οποίος δημιουργήθηκε από μαθητές και καθηγητές του Κολλεγίου "Ανατόλια" Μερζιφούντας  αποτέλεσε ένα θεσμικό δημιούργημα των Ελλήνων της πόλης, που συνέβαλλε αποφασιστικά στην πνευματική, πολιτισμική, αθλητική και κοινωνική τους ανύψωση. Έχοντας πολυποίκιλες δραστηριότητες, ο Σύλλογος αποτέλεσε  μία ακόμη προσφορά για την εθνική αποκατάσταση των Ελλήνων του Πόντου, οι οποίοι αγωνίστηκαν με κάθε τρόπο για την ελευθερία. Αρκετοί από αυτούς όπως ο καθηγητής και  οι μαθητές  του "Ανατόλια" Θεοχαρίδης και   Ανανιάδης και  Παυλίδης, θα δολοφονηθούν στα αποκαλούμενα από τους Κεμαλικούς "Δικαστήρια Ανεξαρτησίας" που στήθηκαν στην Αμάσεια το 1921. Έτσι τα μέλη, οι αθλητές του Συλλόγου "Πόντος", βρέθηκαν κυριολεκτικά από το γήπεδο στην αγχόνη

Το βιβλίο αναλύει τη συμβολή του Ελληνικού Αθλητικού Συλλόγου "Πόντος" , η οποία είναι σημαντικότατη και αποτελεί μία εξαιρετική στιγμή της παρουσίας των Ελλήνων στον Πόντο.   Η έρευνα έδειξε και στο μέλλον θα δείξει ακόμη  περισσότερο ότι σύλλογοι και σωματεία, οργανωμένες θεσμικές εκφράσεις των Ελλήνων, όπως ο «Πόντος» της Μερζιφούντας  ξεχώρισαν με τη δραστηριότητά τους και απέδειξαν την μεγάλη  πνευματική,  κοινωνική και εθνική τους  προσφορά. 

«Οι Έλληνες έχουμε πληρώσει πολύ ακριβά την ελευθερία μας για να την πουλήσουμε τόσο φτηνά στον πρώτο τυχόντα»

«Οι Έλληνες έχουμε πληρώσει πολύ ακριβά την ελευθερία μας για να την πουλήσουμε τόσο φτηνά στον πρώτο τυχόντα». Δημήτριος Υψηλάντης

Θ. Μαλκίδης 

1. Ο Δημήτριος Υψηλάντης και η Α΄ Εθνοσυνέλευση

Η  παρουσία των σημερινών θεσμικών στην επέτειο των 195 ετών από την Α΄ Εθνοσυνέλευση,  μας φέρνει στη σκέψη την αναπόφευκτη σύγκριση.  Τότε οι πρόγονοί μας διακήρυτταν τα εξής: «Το ελληνικό Εθνος  το υπό τη φρικώδη οθωμανικήν δυναστείαν, μη δυνάμενον να φέρη τον βαρύτατον απαραδειγμάτιστον ζυγόν της τυραννίας και αποσείσαν αυτόν με μεγάλας θυσίας, κηρύττει σήμερον διά των νομίμων παραστατών του εις εθνικήν συνειγμένην συνέλευσιν ενώπιον θεού και ανθρώπων την πολιτικήν αυτού ύπαρξιν και ανεξαρτησίαν»

Οι σημερινοί  υποδουλώθηκαν και υποδούλωσαν. Πως να κάνεις σύγκριση  το παραπάνω κείμενο  της διακήρυξης της Ανεξαρτησίας με τη  τωρινή κατάσταση και  τους τότε Έλληνες των υψηλών στρατιωτικών και  πολιτικών αναστημάτων, ανιδιοτέλειας, προσφοράς στην πατρίδα, πίστης στο Θεό, Ελληνικότητας, με τους σημερινούς;  

Μία προσωπικότητα που  είχε  ρόλο στην προετοιμασία της Α΄Εθνοσύνελευσης συνδυάζοντας τη δράση του με την αναμφισβήτητη   στρατιωτική του παρουσία, διαφέροντας ολοκληρωτικά με τη σημερινή χρεοκοπημένο πολιτικό προσωπικό, ήταν ο Δημήτριος Υψηλάντης.  Από τις πιο αγνές   μορφές της Επανάστασης, θερμός πατριώτης,  έντιμος αγωνιστής και γενναίος,  ο Μακρυγιάννης γράφει ότι ήταν ο πιο ανιδιοτελής άνθρωπος που είχε γνωρίσει.  Από την αρχή όμως διαφώνησε με τους πρόκριτους, οι οποίοι δεν ήθελαν να απωλέσουν τα προνόμιά τους και να υπακούουν σ’ αυτόν.  

Στα Τρίκορφα αναγνωρίστηκε αρχιστράτηγος δεν ήταν παρών  στις εργασίες της Α΄ Εθνοσυνέλευσης, που έγιναν στην Επίδαυρο (Δεκ. 1821-Ιανουαρ. 1822) αφού βρισκόταν με τον Κολοκοτρώνη στην πολιορκία του Ακροκορίνθου.
Οι πολιτικοί στην Επίδαυρο ψήφισαν το πρώτο Σύνταγμα της Ελλάδας και εκλέξανε ως πρόεδρο του Εκτελεστικού (ως πρωθυπουργό δηλαδή) τον Αλέξ. Μαυροκορδάτο, ενώ τον Υψηλάντη ως Πρόεδρο του Βουλευτικού, για να δείξουν ότι τον  υπολόγιζαν  και να μη φανεί η εμπάθειά τους. Έλπιζαν όμως ότι έτσι θα περιόριζαν την πολεμική του δράση, η οποία θα τον έκανε ισχυρό με τις επιτυχίες του. 
Στο Βουλευτικό σώμα, όπου ήταν πρόεδρος, γνώρισε τις μηχανορραφίες  και το πολιτικό παρασκήνιο και αηδιασμένος παραιτήθηκε, συνεχίζοντας τον Αγώνα Απελευθέρωσης. 

2. Η πατριωτική στάση του Υψηλάντη και στις επόμενες Εθνοσυνελεύσεις

 Κατά τη διάρκεια της Β΄ Εθνοσυνέλευσης την Άνοιξη του 1823 η αντιπαράθεση μεταξύ της κεντρικής διοίκησης και των οπλαρχηγών εντείνεται και ο Υψηλάντης  αρνήθηκε να συμβιβαστεί. Το γεγονός που τον εξόργισε, όμως, ήταν η μεθόδευση του Μαυροκορδάτου για το πρώτο αγγλικό δάνειο, η οποία έγινε στις αρχές του 1824, λέγοντας το εκπληκτικής πρόβλεψης φράση του πως «οι Έλληνες έχουμε πληρώσει πολύ ακριβά την ελευθερία μας για να την πουλήσουμε τόσο φτηνά στον πρώτο τυχόντα»........

Η πατριωτική στάση του Δημήτριου Υψηλάντη συνεχίστηκε  και στις άλλες πολιτικές συνάξεις,  αφού ήταν ένας από τους ελάχιστους που  δεν υπέγραψε το καλοκαίρι του 1825 την απονενοημένη «πράξη υποταγής», σύμφωνα με την οποία το ελληνικό Έθνος έθετε «… εκουσίως την ιεράν παρακαταθήκην της αυτού Ελευθερίας, Εθνικής Ανεξαρτησίας και της πολιτικής αυτού υπάρξεως υπό την μοναδικήν υπεράσπισιν της Μεγάλης Βρεταννίας».

 Το ίδιο έπραξε με την επιστολή του προς την Γ΄ Εθνοσυνέλευση που ξεκίνησε Νέα Επίδαυρο και συνεχίστηκε στην Τροιζήνα το 1826. Το Μεσολόγγι  είχε πέσει  και ο Ιμπραήμ κατέστρεφε την Πελοπόννησο. Η Συνέλευση αποφάσισε να ζητήσει τη μεσολάβηση της Αγγλίας για συμβιβασμό με το Σουλτάνο, όμως ο  Υψηλάντης αντέδρασε και έστειλε ένα  μνημειώδες κείμενο: 
«Κύριοι!
Και ως απλούς πολίτης και ως πρωταίτιος του σημερινού αγώνος, χρεωστώ εις το Έθνος μου, εις την οικογένειάν μου, εις εμέ τον ίδιον να εκφράσω παρρησία τα φρονήματά μου εις μίαν κρίσιμον περίστασιν, εκ της οποίας κρέμαται η μέλλουσα τύχη της Ελλάδος.
Η Εθνική Συνέλευσις, αποφασίζουσα να ζητήση την μοναδικήν μεσιτείαν του εν Κωνσταντινουπόλει πρέσβεως της Αγγλίας, δια να συμβιβάση την Ελλάδα με τους τυράννους της, παρεκτρέπεται από τα ιερά χρέη της, και από τον προς ον όρον της συγκροτήσεώς της.
Ο λαός, Κύριοι, του οποίου παρρησιάζετε το πρόσωπον, δεν σας έδωκε πληρεξουσιότητα να καταργήσετε την εθνικήν και πολιτικήν ανεξαρτησίαν του, αλλά να την στερεώσετε, να την διαιωνίσετε. Η ιστορία θέλει κρίνει μίαν ημέραν αδεκάστως αυτήν την πράξιν σας. ...Αν εξ’ εναντίας δια λόγους αποκρύφους εις εμέ η Εθνική Συνέλευσις επιμένη εις την προλαβούσαν απόφασίν της, κρίνω χρέος μου ιερόν και απαραίτητον να διαμαρτυρηθώ ως και ήδη διαμαρτύρομαι επισήμως κατ’ αυτής ενώπιον του Ελληνικού λαού, και όλων των λοιπών της χριστιανικής Ευρώπης, ως κατά μιας πράξεως παρανόμου, αντιελληνικής και διόλου αναξίας ενός Έθνους, το οποίον υπεδουλώθη μεν πολλάκις, πλην ποτέ δεν εσυμβιβάσθη με τους τυράννους του.

Έλλην όμως και φίλος άδολος της ελευθερίας του Έθνους μου, δεν θέλω λείψει να συναγωνισθώ μετά των λοιπών συναδέλφων μου και να χύσω και την τελευταίαν ρανίδα του αίματός μου ενόσω διαρκεί ο υπέρ ανεξαρτησίας πόλεμος.
Παρακαλώ δε να μοι δοθή επίσημον αντίγραφον της παρούσης μου διαμαρτυρήσεως.
Τη 12 Απριλίου 1826, εις Πιάδαν.
Ο πατριώτης Δημήτριος Υψηλάντης
Επί του νώτου: Αναφορά Δ. Υψηλάντη
Ανεγνώσθη τη 12 Απριλίου 1826.»

Αντί απαντήσεως η Εθνική Συνέλευση απέκλεισε τον Υψηλάντη “από κάθε πολιτικόν και στρατιωτικόν υπούργημα” με το σκεπτικό ότι “καθυβρίζει αυθαδώς τους νομίμους πληρεξουσίους του έθνους και διαμαρτύρεται εναντίον αυτών διά τας πράξεις των”».

Ο Σπυρίδων Τρικούπης, που δεν ήταν φίλος του, γράφει για τον Υψηλάντη: «Μεταξύ των μεγάλων μορφών του Εικοσιένα η παρουσία αυτού του ανδρός ακτινοβολεί με τη λάμψη του ευγενέστερου και του καθαρότερου μετάλλου...... θαύμαζε τη δημοκρατία, δαπάνησε το μεγαλύτερο μέρος της οικογενειακής του περιουσίας και δεν του έμεινε παρά μόνο ένα σπαθί. Άξιος της πατρίδας του από την αρχή ως το τέλος της επανάστασης. Ανιδιοτελής σε κάθε περίπτωση……»

Η σύγκριση με τα σημερινά και με τους σημερινούς αναπόφευκτη και κυρίως θλιβερή!