Από τον Κεμάλ στον Ερντογάν: Από τον Νίκο Καπετανίδη το 1921 στον Γιάννη- Βασίλη Γιαϊλαλί το 2017, η Γενοκτονία δε σταμάτησε ποτέ!

Θ. Μαλκίδης 

Από τον Νίκο Καπετανίδη στον Γιάννη- Βασίλη Γιαϊλαλί, η Γενοκτονία δε σταμάτησε ποτέ!

Μέρος της ομιλίας στην Πτολεμαΐδα 

Ο Νίκος Καπετανίδης, ο γενναίος και έντιμος δημοσιογράφος του Πόντου, μπροστά στο Κεμαλικό ψευτοδικαστήριο στην Αμάσεια  το 1921 δε δείλιασε μπροστά στο θύτη του. Μίλησε, αφού είχε γράψει και δολοφονήθηκε από τα όργανα της Γενοκτονίας, ενώ μαζί με αυτόν δολοφονήθηκαν πάνω από ένα εκατομμύριο Έλληνες. Το δυστύχημα είναι ότι επειδή το μαζικό αυτό έγκλημα δεν τιμωρήθηκε επαναλήφθηκε με πιο διαστροφικό τρόπο από τους μαθητές των Κεμαλικών, τους Ναζί και επαναλαμβάνεται εναντίον των απογόνων των θυμάτων με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και σήμερα στον Πόντο. 

Η δίωξη και η φυλάκιση του Γιάννη- Βασίλη Γιαϊλαλί είναι το πιο χαρακτηριστικό δείγμα ότι η Γενοκτονία δεν σταμάτησε το 1922- 1923, αλλά συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Από τον Κεμάλ στον Ερντογάν όπως έγραφε το πανώ της πορείας στην Στουτγκάρδη και όπως ανέφερε αυτές τις μέρες ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης,  το χρονολόγιο της Γενοκτονίας πρέπει να αλλάξει και από 1916-1923 να γίνει 1916- 2017.......

 Η διεύθυνση Γιάννη- Βασίλη Γιαϊλαλί στη φυλακή για επιστολές συμπαράστασης

Πτολεμαΐδα- Μακεδονία

Λαύριο- Αττική

 Μόσχα- Ρωσία

Περιοδικό Πόντος

Στουτγκάρδη

Εθνικός Κήρυκας Νέας Υόρκης:Ένα μοναδικό αφιέρωμα στη Γενοκτονία και τη Γυναικοκτονία από τη μεγαλύτερη εφημερίδα της Διασποράς

Θ. Μαλκίδης

Εθνικός Κήρυκας Νέας Υόρκης:Ένα μοναδικό αφιέρωμα στη Γενοκτονία από τη μεγαλύτερη εφημερίδα της Διασποράς

Με κείμενα των Θ. Μαλκίδη, Δ. Τσάκα,  Χ. Βασιλειάδη, 
Δ. Ποντοπόρου, της Παμποντιακής Ομοσπονδίας ΗΠΑ- Καναδά, των συλλόγων Ποντίων του Norwalk, της Φιλαδέλφειας, της Βοστώνης "Παναγία Σουμελά", του Ιερού Ιδρύματος Παναγία Σουμελά Αμερικής και Καναδά, συνεντεύξεις της Συμέλας Τρικίδου, Κυριακής Μαστορίδη, Σοφίας Τσιλφίδου, Παρθένας Κατουρτσίδου και Αυγής Ιωαννίδου και ευχές προσώπων και θεσμών της Ομογένειας όπως της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης και του τ. προέδρου της Παμποντιακής Η. Τσεκερίδη, η μεγαλύτερη εφημερίδα της Διασποράς, ο Εθνικός Κήρυκας Νέας Υόρκης, πραγματοποιεί ένα μοναδικό αφιέρωμα για τη Γενοκτονία και ειδικότερα στη Γυναικοκτονία. 

Όπως σημειώνει ο επιμελητής του αφιερώματος Δημήτρης Τσάκας, "συμπληρώθηκαν ήδη 98 χρόνια από την πρώτη και μεγαλύτερη Γενοκτονία του 20ού αιώνα. Πρόκειται για τη Γενοκτονία των Ποντίων, η οποία διαπράχτηκε την ίδια περίπου χρονική στιγμή με τη Γενοκτονία των Αρμενίων και των Ασσυρίων. Αν και πέρασε ένας περίπου αιώνας, εν τούτοις τόσο η Τουρκία, όσο και η ίδια η διεθνής κοινότητα δεν μπόρεσαν να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να πράξουν το αυτονόητο, την αναγνώρισή της. Ο αγώνας των Ποντίων της Αμερικής και του Καναδά συνέβαλε στη αναγνώρισή της από διάφορες Πολιτείες, χωρίς ωστόσο να καταφέρει την αναγνώριση σε ομοσπονδιακό επίπεδο. 

Την τελευταία δεκαετία, ο αγώνας της Ομογένειας για την αναγνώριση απέκτησε μια νέα δυναμική διότι τέθηκε σε σωστές βάσεις η συνεργασία με τους Αρμενίους και τους Ασσυρίους, ενώ τα επιστημονικά συνέδρια που διοργάνωσε το Ελληνικό Κέντρο Ερευνας για τη Μικρά Ασία και τον Πόντο με έδρα το Σικάγο απέδειξαν επιστημονικά πλέον ότι το Κεμαλικό καθεστώς ευθύνεται για τη Γενοκτονία. 

Ο «Εθνικός Κήρυκας» ακολουθώντας πιστά την παράδοση αποφάσισε να αφιερώσει το ανά χείρας «Περιοδικό» στην Γυναικοκτονία, την ειδεχθέστερη μορφή της Γενοκτονίας που διέπραξαν οι Νεότουρκοι και Κεμαλικοί στην Τραπεζούντα, στην Αδριανούπολη, στη Σμύρνη και στην Γκιουριούμτζε της Καισάρειας, στη Θράκη και σε άλλες περιοχές.

Το «Περιοδικό» είναι επίσης αφιερωμένο και στον ρόλο της Ποντίας μάνας, στη διατήρηση της μνήμης ζωντανής και στη μεταλαμπάδευση των παραδόσεων, των ηθών και των εθίμων του Πόντου, καθώς επίσης και στον αγώνα τους για την απόκτηση της Ποντιακής Γης στο Νέο Κόσμο και τη δημιουργία του Ιερού Ιδρύματος «Παναγία Σουμελά» Ποντίων Αμερικής και Καναδά". 

Αποκαθήλωση του Κεμαλικού Φασισμού στην Ελλάδα και την Τουρκία

Θ. Μαλκίδης

Αποκαθήλωση του Κεμαλικού Φασισμού. Διεκδικώντας το αυτονόητο: Αναγνώριση- Επανόρθωση- Αποκατάσταση


Απόσπασμα από την ομιλία στην Κομοτηνή κατά την παρουσίαση του ντοκιμαντέρ "Πόντος: οι  Μεγάλες Ώρες".

Ο Κεμαλισμός αποτελεί συνώνυμο του Ναζισμού και συνιστά μία Φασιστική, εθνικιστική και ρατσιστική ιδεολογία η οποία εκφρασμένη με την πιο ακραία και διαστροφική βαρβαρότητα, στέρησε τη ζωή σε εκατομμύρια ανθρώπους. Το δυστύχημα είναι ότι οι Ναζί δολοφόνησαν δέκα χρόνια και η νίκη των αντιφασιστικών δυνάμεων τους σταμάτησε, οι Κεμαλικοί συνεχίζουν να δολοφονούν, χωρίς καμία αντίδραση, εκατό χρόνια!

Τον Σεπτέμβριο του 1922 ο «Λαϊκός Παρατηρητής», επίσημη εφημερίδα των Ναζί,  έγραφε ότι  «σε αυτές τις μέρες της ατίμωσης και της ατιμίας ένα όνομα αποδεικνύει τι μπορεί να πετύχει ένας αληθινός άνδρας. […] Η νίκη του Μουσταφά Κεμάλ Πασά θα μας δώσει νέα δύναμη και θα δυναμώσει την πίστη μας στο ανίκητο του πνεύματος του ηρωισμού» 

Η Τουρκία του Κεμάλ  προσφερόταν ως υπόδειγμα κράτους που είχε εκκαθαρίσει τον πληθυσμό της από τα «επικίνδυνα»  στοιχεία. Οι Έλληνες και οι  Αρμένιοι παραλληλίζονταν με τους Εβραίους, ενώ λίγο αργότερα ο Χίτλερ σχεδιάζοντας τη δική του «Τελική Λύση», έλεγε το «ποιος θυμάται σήμερα τους Αρμένιους»!

Ο Δάσκαλος και ο Μαθητής, ο Μουσταφά Κεμάλ και ο Αδόλφος Χίτλερ, συνιστούν την έκφραση του ολοκληρωτισμού, ο Κεμαλισμός και ο Ναζισμός, αποτελούν την ίδια έκφανση του Φασισμού, που από τις Γενοκτονίες πέρασε στα Ολοκαυτώματα. Η ανάδειξη του ομοιοτήτων του Κεμαλισμού και του Ναζισμού, συνιστά ανθρώπινο, πολιτικό, ερευνητικό και κυρίως ηθικό καθήκον και χρέος, για να καταδικαστούν  και να αποκαθηλωθούν  τα πιο ολοκληρωτικά  καθεστώτα και ιδεολογίες που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα.

Η πρόταση του Μιχ. Χαραλαμπίδη που συνδέεται με την ανάδειξη της αλήθειας σε ό,τι αφορά τη σχέση και τις ομοιότητες Κεμαλισμού και Ναζισμού,είναι η ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως παγκόσμιας ημέρας μνήμης των θυμάτων του Κεμαλισμού, κατ΄ αντιστοιχία της διεθνούς ημέρας μνήμης του θυμάτων του Ναζισμού (27 Ιανουαρίου). 

Είναι μία συμβολική αλλά και ουσιαστική πράξη, καταδίκης του φασισμού και Νίκης της Δημοκρατίας, της Ελευθερίας, του Δικαίου και της Ιστορίας, είναι η Νίκη των λαών που δολοφονήθηκαν. Είναι η Νίκη της Ζωής έναντι των ιδεολογιών του Θανάτου.

Y.Γ. Την ίδια ώρα που γινόταν η εκδήλωση με την παρουσίαση του ντοκιμαντέρ, στην Πινακοθήκη του Δήμου Κομοτηνής γινόταν η Έκθεση Ζωγραφικής Νοσοκομείου (!) της Άγκυρας με τίτλο «Τα χρώματα της Τουρκίας». Στόχος της έκθεσης ήταν παρουσιάσει «την ιστορία και τις πολιτιστικές και φυσικές ομορφιές» της γείτονος. Αρχικά ζητήθηκε από τους ιθύνοντες του τουρκικού Προξενείου η έκθεση να γίνει το Σάββατο 20/5 και τελικά συμφωνήθηκε η Πέμπτη 18/5. Μια μέρα δηλαδή πάνω κάτω στην Ημέρα Μνήμης της  Γενοκτονίας, κινήθηκε… Και ποιον πίνακα έδειξαν σε περίοπτη θέση από την έκθεση αυτή; Του έφιππου …Κεμάλ! Τέτοιες μέρες δηλαδή που τόσος λόγος γίνεται για την ευθύνη του Κεμάλ στην εξολόθρευση του Ελληνισμού και  έφεραν στην Κομοτηνή πίνακα με θέμα αυτόν…
Ο Κεμαλικός φασισμός με  πρόσχημα το καλλιτεχνικό, αθλητικό,  γεγονός και ως σημειολογία  στην Κομοτηνή και τη Θράκη, για προφανείς λόγους .....

Εκδήλωση στη Μόσχα για τη Γενοκτονία

Μνήμη- Αναγνώριση- Διεκδίκηση: Εκδήλωση στη Μόσχα για τη Γενοκτονία 

Σε ατμόσφαιρα έντονης συναισθηματικής φόρτισης πραγματοποιήθηκε την 19 Μαΐου 2017 στη γεμάτη από Έλληνες και Φιλέλληνες αίθουσα του Οίκου Εθνοτήτων του Δήμου της Μόσχας εκδήλωση, αφιερωμένη στην ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας .  Η εκδήλωση διοργανώθηκε από το Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού-Κ.Ε.Π. με τη στήριξη του Συλλόγου Ελλήνων Επιχειρηματιών «Συνεργία» και με στήριξη ενημέρωσης εκ μέρους του Συλλόγου Ελλήνων Μόσχας και της Ελληνικής Λέσχης «ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ».

Η εκδήλωση περιελάμβανε παρουσίαση των προσφάτως κυκλοφορηθεισών δίγλωσσων βιβλίων (ελληνική και ρωσική) «Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου» και «η Γενοκτονία των Ελλήνων (Θράκη-Μικρά Ασία-Πόντος)» του Θεοφάνη Μαλκίδη, ο οποίος αφίχθη στη ρωσική πρωτεύουσα ειδικά για την εκδήλωση και προβολή ντοκιμαντέρ «Μνήμη μου σε λένε Πόντο – μέρος 2ο»

Στην εισαγωγική της ομιλία η διευθύντρια του Κ.Ε.Π. Δώρα Γιαννίτση επεσήμανε ότι "η διατήρηση και ο σεβασμός της ιστορικής μνήμης αποτελούν καθοριστικό παράγοντα για τη βιωσιμότητα κοινωνιών και εθνών τόσο μεμονωμένα όσο και στο σύνολό τους, εφόσον εξασφαλίζουν τη συνέχεια της παράδοσης και του πολιτιστικού κληροδοτήματος, αλλά και την αρμονική ύπαρξη και ειρηνική συνύπαρξη εθνών, στα πλαίσια πάντα κρατικών δομών που διέπονται από το κράτος δικαίου. Ο σεβασμός, η δικαίωση της ιστορικής μνήμης και η αποκατάσταση της ηθικής τάξης πραγμάτων δεν είναι, ή μάλλον δεν πρέπει να είναι, έννοιες επιλεκτικές, αλλά καθολικές. 

Παρ΄όλα αυτά σήμερα, από τη διεθνή κοινότητα, εκκρεμεί η αναγνώριση της γενοκτονίας. Δια τούτο, εκδηλώσεις, όπως η αποψινή  είναι όσο ποτέ άλλοτε επίκαιρες και επιβεβλημένες από την ανάγκη διατήρησης του πολιτισμού, της παράδοσης, των αξιών, της ιστορικής μνήμης, της συνείδησης. 

Ομολογούμε ότι χαιρόμαστε ιδιαίτερα που κατορθώσαμε να πραγματοποιήσουμε την άφιξη στη Μόσχα του Θ. Μαλκίδη. Πρόκειται για τη δεύτερη επίσκεψή του σε εκδήλωση μας με την ευκαιρία της ημέρας μνήμης των θυμάτων της  Γενοκτονίας. Επίσης μας χαροποιεί το γεγονός ότι ο Θεοφάνης Μαλκίδης κατόρθωσε να εκδώσει τις δύο δίγλωσσες εκδόσεις του, γεγονός που ανταποκρίνεται και στις παιδαγωγικές-γλωσσολογικές σκοπιμότητες του ΚΕΠ".

 Ουσιαστικός ο Θεοφάνης Μαλκίδης αναφέρθηκε στο ζήτημα της Γενοκτονίας "για  την οποία κατά το τρέχον έτος το κίνημα αναγνώρισης πέτυχε 10 νέες αναγνωρίσεις από κοινοβούλια διαφόρων κρατών, η τελευταία μέχρι τούδε εκ των οποίων έλαβε χώρα την αυγή της 19ης Μαϊου από την  πόλη του  Έντμοντον του Καναδά. Η Γενοκτονία αποτελεί έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και το γεγονός ότι δεν καταδικάστηκε τότε, στις αρχές του περασμένου αιώνα, έδωσε τη δυνατότητα τέτοια φρικιαστικά εγκλήματα να επαναληφθούν, δεν είναι τυχαίο ότι ο Χίτλερ κατονόμαζε τον Κεμάλ ως δάσκαλό του", ανέφερε ο Θ. Μαλκίδης.

Τιμώντας την εκδήλωση με την παρουσία της η Γενική Πρόξενος της Ελλάδας στη Μόσχα Ελένη Βακάλη ευχαρίστησε τους διοργανωτές, καθώς και επεσήμανε τη συμβολή των Ελλήνων της Ανατολής, μετά την άφιξή τους και εγκατάστασή τους στην επικράτεια της Ελλάδας, στην ανάπτυξη και διαμόρφωση του σύγχρονου ελληνικού κράτους, πλήρους μέλους σύγχρονων διεθνών οργανισμών και της ΕΕ. Η ίδια  επίσης αναφέρθηκε στο κείμενο του προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου, ειδικά εκδοθέν για την ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας.

Στην εκδήλωση μίλησε και ο δημοσιογράφος Νίκος Σιδηρόπουλος ο οποίος αναφέρθηκε στον ηρωικό διανοούμενο και δημοσιογράφο του Πόντου Νίκο Καπετανίδη, ο οποίος δολοφονήθηκε το 1921 στην Αμάσεια, αλλά και στον αγώνα αναγνώρισης και διεθνοποίησης της Γενοκτονίας.

Η εκδήλωση  συνεχίστηκε με ανάγνωση μοναδικών αποσπασμάτων της νεοελληνικής λογοτεχνίας (Τατιάνα Γκρίτση-Μιλιέξ, Ηλίας Βενέζης), από τον Π. Καλογερόπουλο και τη Δ. Γιαννίτση, στα οποία με δυνατό, συνταρακτικό, ανατριχιαστικό και ρεαλιστικό δια τούτο λόγο, οι συγγραφείς-μάρτυρες των γεγονότων της εποχής, μας μεταφέρουν με την πένα τους όλη τη φρίκη, την τραγωδία, τη θηριωδία, το μαρτύριο του ξεριζωμού και της πορείας των ξεριζωμένων στα βάθη της Ανατολίας.  

Η πρόεδρος της Ένωσης Νεολαίας των Ελληνικών Σωματείων Ρωσίας Еυγενία Ποπόβα ανάγνωσε κείμενο-χαιρετισμό, που εξέδωσε με την ευκαιρία της επετειακής ημέρας ο πρόεδρος της Ένωσης Ελληνικών Σωματείων/Κοινωνικών Οργανισμών Ρωσίας Ιβάν Σαββίδης. 

Ιδαίτερα ουσιαστική η παρέμβαση της εκπροσώπου της αρμενικής κοινότητας, υποψήφιας διδάκτορος του Κρατικού Πανεπιστημίου Ερεβάν, αναλύτριας στο Διεθνές Εκπαιδευτικό Κέντρο Μελέτης Ολοκαυτώματος και Γενοκτονίας (Μόσχα) Αρμινέ Αντονιάν, η οποία έθεσε ευρύτερα το ζήτημα της Γενοκτονίας 1 εκ. Ελλήνων, 1,5 εκατ. Αρμενίων και περί τις 400 χιλ. Ασσυρίων) και επισήμανε την ανάγκη κοινών προσπαθειών, με στόχο την αναγνώριση του εγκλήματος στο διεθνή στίβο.

 Η βραδιά εμπλουτίστηκε και ολοκληρώθηκε με καλλιτεχνικό πρόγραμμα από το Χορευτικό Συγκρότημα του Κ.Ε.Π, που παρουσίασε χορούς από την Καππαδοκία και τον Πόντο, καθώς και από τη νεολαία των Ελλήνων της Μόσχας, η οποία τραγούδησε με συνοδεία την ποντιακή λύρα.

Εκδήλωση για τη Γενοκτονία από το Σύλλογο Ποντίων Φοιτητών Νέας Ορεστιάδας "Ακρίτες"

Οι συναγωνιστές μας από την Τουρκία γράφουν για τη Γενοκτονία

Ακτιβιστές από την Τουρκία μιλούν για τη γενοκτονία
Αφιέρωμα εφημερίδας «Μακεδονία της Κυριακής» 

Κείμενα: Θεοφάνης Μαλκίδης Ραγκίπ Ζαράκολου
Σαΐτ Τσετίνογλου Ταμέρ Τσιλιγκίρ  Γιάννης Βασίλης Γιαϊλαλί

Εισαγωγή, επιμέλεια αφιερώματος

Στέλιος Κούκος

Η εισαγωγή του αφιερώματος 

Οι μεγάλες ανθρώπινες συμφορές συνήθως δεν καταγράφονται εν βρασμώ από εκείνους που τις έζησαν, αφού δεν είναι εύκολο να πιστέψουν αυτό που τους συνέβη. Και μάλιστα όχι μόνο προσωπικά αλλά συλλογικά, ως κοινότητα, λαός, έθνος. Έτσι τα στόματα παραμένουν για μεγάλο διάστημα σχεδόν ερμητικά κλειστά. Τους είναι αδύνατον να περιγράψουν τη φρίκη που έζησαν, πολλές φορές και στο ίδιο τους το πετσί. Σε αντίθετη περίπτωση θα ήταν επανάληψη της οδύνης τους. Εξαίρεση δεν αποτελούν και οι λογοτεχνικές εκφράσεις και αποδόσεις των τραγωδιών αυτών. Κάθε άλλο...
Το ευρέος φάσματος θανατικό δεν αποδίδεται εξ επαφής! (Έχουμε δει ακόμη και πεπειραμένους τηλεοπτικούς πολεμικούς ανταποκριτές, «εθισμένους» σε δραματικές καταστάσεις, να καταρρέουν μπροστά σε τέτοιες καταστάσεις και εικόνες, σε «αλλότρια» μάλιστα δεινά).

Οι γενοκτονίες, τα ολοκαυτώματα, οι εθνοκαθάρσεις αποτελούν το αντίθετο της ζωής, της ελπίδας, κάθε συμβατής έννοιας απρόσκοπτης συνέχειας. Είναι το αδιανόητο, το παράλογο, η ανατροπή, η εκτροπή, το κόψιμο της ύπαρξης από τις ρίζες της. Είναι ένα οδυνηρό και μαρτυρικό ξεθεμελίωμα. Άλλωστε οι βάρβαρες αυτές καταστάσεις δεν επιφέρουν στιγμιαία αποτελέσματα και συνέπειες.
Καμιά φορά μπορεί να περάσουν ολόκληρες γενιές, ώστε τα στόματα να ανοίξουν, οι ψυχές και οι καρδιές να βρουν τη δύναμη ή ακόμη και το μεγαλείο, για να αποδώσουν απλά ή με το πάθος της τέχνης τις εμπειρίες και το θρυμματισμένο τους κόσμο. Ίσως να είναι και αυτό το ξετύλιγμα ενός μίτου για την επιστροφή στο «λαβύρινθο», στον τόπο του εγκλήματος, και ένας εύσχημος τρόπος, για να σκοτώσουν τον Μινώταυρο. Με τη διαπόμπευση, την καταδίκη του. Μία εκδίκηση και ένα μνημόνιο διαρκούς αναφοράς, μία έκκληση συμπόνιας και μνήμης. Μία υποχρέωση στα θύματα, νεκρούς και ζώντες, που αναζητούν την έκφραση και όποια δικαίωση μπορούν πλέον να απολαύσουν.
Κάποιοι άλλοι όλην αυτήν την προσωπική και συλλογική μνήμη θα τη ζήσουν ως αμιγώς ατομικό μαρτύριο και δεν θα αντέξουν ποτέ να το μεταφέρουν, να το εκφράσουν. Θα προτιμήσουν να το εξορκίσουν αποσιωπώντας το, θάβοντάς το μαζί με το τυραννισμένο τους κορμί, την εσαεί πληγωμένη τους ψυχή, το ανείπωτο μαρτύριο της συνείδησής τους.

Ένα δεύτερο στάδιο τέτοιων συμφορών είναι οι ποικίλες διεκδικήσεις που προκύπτουν, από οικονομικές μέχρι ηθικές. Και οι τελευταίες πολλές φορές μοιάζουν να είναι πολύ πιο οδυνηρές και πιο ακριβές από τις πρώτες. Και τις διεκδικήσεις αυτές συνήθως τις αξιώνουν τα παιδιά και τα εγγόνια των συφοριασμένων. Αυτοί δεν έχουν την τροχοπέδη της τραγωδίας να τους κόβει τα πόδια ή έχουν λάβει την απόφαση πως ήλθε ο καιρός να μπουν τα πράγματα στη θέση τους. Και αυτός είναι αγώνας μακροχρόνιος...

Ένα τρίτο στάδιο, που αγγίζει τα όρια της δικαίωσης, είναι όταν οι απόγονοι των δημίων και των θυτών αρχίζουν να μιλούν και να μην αρνούνται όσα τους καταμαρτυρούν τα θύματα. Και να που σήμερα βρισκόμαστε σε αυτό το στάδιο όσον αφορά τα γεγονότα της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, των Ελλήνων της Μικράς Ασίας αλλά και των Αρμενίων και των Ασσυρίων της περιοχής. (Κάποιοι δικοί μας αναρωτιούνται ακόμη αν πρόκειται για γενοκτονία ή εθνοκάθαρση). Οι ενέργειές τους πρέπει να πούμε πως είναι ηρωικές, αφού οι άνθρωποι αυτοί δέχονται ποικίλες διώξεις, φυλακίσεις, βομβιστικές επιθέσεις. Κάποιοι μάλιστα δεν άντεξαν τις διώξεις, εγκατέλειψαν την Τουρκία και ζουν στο εξωτερικό. Σίγουρα όμως δεν σιώπησαν...

Στο αφιέρωμα τέσσερις Τούρκοι, συγγραφείς, εκδότες, ακτιβιστές, μιλούν για τη γενοκτονία των Ελλήνων, όπως και των λοιπών χριστιανών της Ανατολής από την Τουρκία, ενώ δεν παραλείπουν να αναφερθούν στην εμπλοκή και την ευθύνη των Γερμανών, των Σοβιετικών, των Άγγλων, των Γάλλων, των Ιταλών!
Μας τους συστήνει ο δρ. Κοινωνικών Επιστημών, συγγραφέας Θεοφάνης Μαλκίδης, του οποίου τη συνδρομή ζητήσαμε για αυτό το αφιέρωμα. 

Το βιβλίο των Ζαράκολου- Τσετίνογλου- Μαλκίδη στην Αρμενική Τηλεόραση 

Μνήμη Γενοκτονίας

Οι αναγνωρίσεις της γενοκτονίας στον Καναδά ως ράπισμα στους αρνητές και τους υπονομευτές

Θ. Μαλκίδης 

Μέρος της ομιλίας στην εκδήλωση στη Μόσχα για την 19η Μαίου 

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΦΙΛΟΚΕΜΑΛΙΚΟΣ ΑΝΤΙΝΑΖΙΣΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ, OΥΤΕ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΦΙΛΟΝΑΖΙΣΤΗΣ ΑΝΤΙΚΕΜΑΛΙΚΟΣ ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ. 

Από το 2016 ανακοινώθηκαν στον Καναδά δέκα αναγνωρίσεις της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, εκ των οποίων οχτώ μέσα στο 2017.

Μήπως η ελληνική κυβέρνηση, το υπουργείο Παιδείας και οι εγχώριοι αρνητές της Γενοκτονίας του Ελληνισμού, θα έπρεπε να διαμαρτυρηθούν στην κυβέρνηση του Καναδά για αυτές τις αναγνωρίσεις;


ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΦΙΛΟΚΕΜΑΛΙΚΟΣ ΑΝΤΙΝΑΖΙΣΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ,
ΟΥΤΕ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΦΙΛΟΝΑΖΙΣΤΗΣ ΑΝΤΙΚΕΜΑΛΙΚΟΣ ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ. 

Δεν θα δείτε ούτε έναν Εβραίο υμνητή του Χίτλερ, ούτε έναν Αρμένιο υμνητή του Κεμάλ του γενοκτόνου των Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων. Αυτό συναντάται μόνο στους Έλληνες ρατσιστές αρνητές της Γενοκτονίας.
• Στις 4 Μαίου 2016 η μεγαλύτερη πόλη του Καναδά, το Τορόντο, αναγνώρισε τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού, 
• Αρχές Μαΐου 2016 η πρωτεύουσα Οτάβα προκηρύσσει και αυτή τη 19η Μαΐου ως Ημέρα Εθνικής Μνήμης των Ελλήνων του Πόντου,
• στις αρχές του 2017 ακόμη μια πολιτεία του Καναδά, η LaSalle (Λασάλ) της επαρχίας Κεμπέκ και 
• στις 10 Απριλίου του 2017, άλλη μια πόλη του Καναδά, η Oshawa, αναγνώρισαν την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. 
• Την Τρίτη 2 Μαΐου 2017 από το δημοτικό διαμέρισμα (περιφέρεια) του Villeray -Saint Michel- Parc Extension του δήμου του Μόντρεαλ αναγνωρίστηκε η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. 
• Την ίδια μέρα, Τρίτη 2 Μαΐου 2017, στο δημοτικό συμβούλιο του δήμου Λαβάλ – βρίσκεται έξω από το νησί του Μόντρεαλ και είναι η περιοχή με τους περισσότερους Έλληνες στην επαρχία του Κεμπέκ- κατατέθηκε πρόταση αναγνώρισης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου από τους ομογενείς δημοτικούς συμβούλους Αγλαΐα Ρεβελάκις και Βασίλη Καρυδόγιαννη που ανήκουν σε διαφορετικές δημοτικές παρατάξεις. 
• Την Δευτέρα 15 Μαΐου 2017 ο δήμος του Μόντρεαλ αναγνώρισε ομόφωνα τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, ανακηρύσσοντας την 19η Μαΐου κάθε έτους Ημέρα Μνήμης,

Την Τετάρτη 17 Μαΐου 2017 ο δήμος του Βανκούβερ  και της Ρεγγνα και την Πέμπτη 18 Μαίου ο Δήμος του Έντμοντον αναγνώρισαν ομόφωνα τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, ανακηρύσσοντας την 19η Μαΐου κάθε έτους Ημέρα Μνήμης.

Οι αρνητές και οι υπονομευτές που έστειλαν επιστολές στον Καναδά (!) να μην αναγνωριστεί η Γενοκτονία που είναι τώρα; 

Προβολή του ντοκιμαντέρ "ΠΟΝΤΟΣ: Οι Μεγάλες Ώρες" στην Πτολεμαΐδα

Εθνική Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας

Προβολή ντοκιμαντέρ παραγωγής Livemedia 

"ΠΟΝΤΟΣ: Οι Μεγάλες Ώρες"

Σάββατο 20 Μαΐου 2017  - 8:00 μμ

Αμφιθέατρο Κτιρίου Ποντιακού Συλλόγου  Πτολεμαΐδας 

Οργάνωση : Ποντιακά Σωματεία Εορδαίας 

Είσοδος Ελεύθερη 

Μετά την προβολή του ντοκιμαντέρ θα γίνει συζήτηση με τον Θ. Μαλκίδη

Το ντοκιμαντέρ «Πόντος, οι Μεγάλες Ώρες» αναφέρεται στα τραγικά γεγονότα που προηγήθηκαν και οδήγησαν στη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.  Ακούγονται συγκινητικές μαρτυρίες από συγγενείς επιζώντων της γενοκτονίας, οι οποίοι αφηγούνται το πως κρύβονταν στα βουνά προσπαθώντας να αποφύγουν τη σφαγή. 

Ακαδημαϊκοί μιλούν για τη σημασία της περιόδου και το πώς αντέδρασαν οι πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες, αποκαλύπτοντας άγνωστα ιστορικά στοιχεία. 

Στο ντοκιμαντέρ,  μιλούν με σειρά εμφάνισης:  
Ιάκωβος Μιχαηλίδης, 
Κωνσταντίνος Φωτιάδης, 
Δημήτρης Καραμήτσος, 
Θεοφάνης Μαλκίδης, 
Θεοδόσης Κυριακίδης, 
Γιώργος Παρχαρίδης, 
Μητροπολίτης Λαγκαδά κ.Ιωάννης Τασσιάς, 
Γιάννης Αποστολίδης, 
Ουρανία Καλογερίδου.

Εκδήλωση για τη 19η Μαΐου στη Μόσχα- «Геноцид – право на память»

Εκδήλωση για τη 19η Μαΐου στη Μόσχα 

Το Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού και ο Σύλλογος Ελλήνων Επιχειρηματιών «Συνεργία», με τη στήριξη του Συλλόγου Ελλήνων Μόσχας και της Λέσχης «Ρωμηοσύνη» σας προσκαλούν στην εκδήλωση  «Γενοκτονία – δικαίωμα στη μνήμη», η οποία θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 19 Μαΐου 2017 (ώρα 18.30), στις εγκαταστάσεις του Οίκου Εθνοτήτων της Μόσχας (αίθουσα Νο 2) 4, Novaya Basmannaya str., Νο 2, (metro station “Krasnie vorota”), Moscow.      

Το πρόγραμμα της εκδήλωσης περιλαμβάνει:

• Пαρουσίαση των  δίγλωσσων βιβλίων (στην ελληνική και τη ρωσική γλώσσα) «Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου» και «η Γενοκτονία των Ελλήνων (Θράκη-Μικρά Ασία-Πόντος)» του  Θεοφάνη Μαλκίδη.

Το ντοκιμαντέρ «Πόντος, οι Μεγάλες Ώρες» στο Cosmote History

Προβολή του ντοκιμαντέρ  «Πόντος, οι Μεγάλες Ώρες» από το Cosmote History την Παρασκευή 19 Μαΐου στις 10 το βράδυ. 

Το ντοκιμαντέρ «Πόντος, οι Μεγάλες Ώρες» αναφέρεται στα τραγικά γεγονότα που προηγήθηκαν και οδήγησαν στη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.  Ακούγονται συγκινητικές μαρτυρίες από συγγενείς επιζώντων της γενοκτονίας, οι οποίοι αφηγούνται το πως κρύβονταν στα βουνά προσπαθώντας να αποφύγουν τη σφαγή. 

Ακαδημαϊκοί μιλούν για τη σημασία της περιόδου και το πώς αντέδρασαν οι πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες, αποκαλύπτοντας άγνωστα ιστορικά στοιχεία. 

Στο ντοκιμαντέρ,  μιλούν με σειρά εμφάνισης:  

Ιάκωβος Μιχαηλίδης, 

Κωνσταντίνος Φωτιάδης, 

Δημήτρης Καραμήτσος, 

Θεοφάνης Μαλκίδης, 

Θεοδόσης Κυριακίδης, 

Γιώργος Παρχαρίδης, 

Μητροπολίτης Λαγκαδά κ.Ιωάννης Τασσιάς, 

Γιάννης Αποστολίδης, 

Ουρανία Καλογερίδου.

Από την Νεοκαισάρεια στη Σαμψούντα , η Γενοκτονία που δε σταμάτησε και τα "κοχλίδια" του Μαΐου!

Θ. Μαλκίδης 

Από την κατάκτηση της Νεοκαισάρειας στη Σαμψούντα το 1919: Η Γενοκτονία που δε σταμάτησε

Μέρος από τις ομιλίες στο Σύλλογο Ποντίων Λαυρίου 
"Μιθριδάτης" και στο Σύλλογο Ποντίων Φοιτητών και Σπουδαστών Ξάνθης

Στο  τέμενος  Ουλού της επαρχίας Νεοκαισάρειας του νομού  της Τοκάτης, ο μουφτής της περιοχής Αλή Τζανπολάτ  ανέγνωσε  το κήρυγμα κρατώντας σπαθί. Ο μουφτής ανέφερε πως η ανάγνωση κηρύγματος με σπαθί είναι μια παράδοση περίπου 600 ετών -οι Οθωμανοί μόλις καταλάμβαναν μια περιοχή Ελλήνων ή χριστιανών ονόμαζαν συνήθως την πιο ωραία εκκλησία ως "τζαμί κατάκτησης"- και πρόσθεσε  τα εξής: 

"Η παράδοση της ανάγνωσης κηρύγματος με σπαθί γίνεται για να δείξει την κυριαρχία του Ισλάμ στα κατακτημένα μέρη και αργότερα για να δείξει την συνέχεια του Ισλάμ και είναι μια παράδοση που γίνεται ιδιαίτερα στα τζαμιά της κατάκτησης. Σκεφτήκαμε πως η παράδοση αυτή θα έπρεπε να γίνει και στο Ουλού τζαμί που έγινε στην Νεοκαισάρεια . Από τώρα και μετά κάθε Παρασκευή το έθιμο αυτό θα συνεχίζεται στην Νεοκαισάρεια".

Στις 19 Μαΐου το τουρκικό φασιστικό κράτος κάνει γιορτές για τη Γενοκτονία εναντίον των προγόνων μας τιμώντας τον Χίτλερ Κεμάλ, υψώνοντας στη Σαμψούντα τη σημαία των 1919 μέτρων....

Η Γενοκτονία δε σταμάτησε το 1922-1923 αλλά συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Με την καταστροφή των μνημείων, την αλλοίωση της ταυτότητας, με τη δίωξη και φυλάκιση αγωνιστών, με την βαρβαρότητα που χτυπά την Ελληνικότητα.

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ ΣΗΜΕΡΑ

PONTUS’TA BUGÜN DENAM EDILEN SOYKIRIMI DURDURUNUZ

STOP THE CONTINUATION OF GENOCIDE IN PONTOS TODAY

Υ.Γ. 1 "Άμον τα κοχλίδια"

Γίνεται ένας αγώνας από την Αρμενία και τον Καναδά μέχρι την Αυστραλία και από τη Σουηδία μέχρι τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, ένας ιερός αγώνας, τον οποίο δυστυχώς πολλοί τον κατανάλωσαν, ως σύμβουλοι Υπουργών και βουλευτών, υποψήφιοι, "καθηγητές", "ειδικοί", Μνημονιακοί, χωρίς να αναφέρουν τίποτα για τον Παπανδρέου, τον Καραμανλή, τον Φίλη, τον Τσίπρα, τους Ναζί, την Γενοκτονία, την ουσία. Μία φορά με το καθεστώς πάντα με το καθεστώς! 

Εμφανίζονται ”άμον τα κοχλίδια” (σαν τα σαλιγκάρια) κάθε Μάιο και μετά εξαφανίζονται για να υπονομεύσουν, να σιωπήσουν, να αρνηθούν, να πλουτίσουν, να συκοφαντήσουν, να δυσφημήσουν, να λασπολογήσουν, να ζητήσουν από τον Καναδά να μην αναγνωρίσει τη Γενοκτονία!

Απόντες από το προσκήνιο, παρόντες στο παρασκήνιο, γνωστοί και μη εξαιρετέοι, οι οποίοι ό,τι έκαναν και ό,τι δεν έκαναν θα το βρουν μπροστά τους όπως λέει  ο λαός μας.......


Υ.Γ. 2. Ο Κεμαλισμός είναι Ναζισμός και ο Ναζισμός Κεμαλισμός 

Η Εύξεινος Λέσχη Ποντίων Νάουσας, στα πλαίσια των εκδηλώσεων Μνήμης διοργανώνει την Κυριακή 21 Μαΐου 2017, τον "Δρόμο Ζωής", από το μαρτυρικό Μεσόβουνο έως την ηρωική Νάουσα.

Μία "ένωση" των μνημείων, που τιμούν τα θύματά μας ανά τους αιώνες... Μεσόβουνο, Πύργοι, Νάουσα, Πόντος...

Τιμούμε την μνήμη των προγόνων μας και τρέχουμε για τη ζωή!

Η Γενοκτονία αναγνωρίστηκε από την πόλη του Βανκούβερ του Καναδά

Θ. Μαλκίδης 

Η Γενοκτονία αναγνωρίστηκε από την πόλη του Βανκούβερ του Καναδά. 

Από τη Γενοκτονία υπολογίζουμε ότι πέραν του 1.000.000 θύματα, Έλληνες, Ελληνίδες, παιδιά και βρέφη, προέκυψαν περί τα 100.000 ορφανά, όπως έλεγε και ο αείμνηστος Γιώργος Ανδρεάδης. Από αυτά γύρω στις 30.000 υπολογίζεται ότι πήγαν στις ΗΠΑ, όπου το 90% περίπου δόθηκε σε άτεκνες οικογένειες. Περίπου 30.000 παιδιά υπολογίζεται ότι έμειναν στην Τουρκία όπου άλλα τα πήραν σε σπίτια μουσουλμάνων αλλά τα περισσότερα κλείστηκαν σε ορφανοτροφεία.Τα παιδιά αυτά της Γενοκτονίας που κλείστηκαν στα ορφανοτροφεία λέγεται ότι καταγράφηκαν τα μεν αγόρια με το όνομα Αδάμ και τα κορίτσια ως Εύα, ως απόγονοι Ελλήνων, τα οποία μεγάλωσαν με το ψεύδος. Είναι φρικτός ο συμβολισμός που χρησιμοποίησε ο δάσκαλος του Χίτλερ, ο Κεμάλ, καταστρέφοντας την ταυτότητα, την ελληνικότητα, δημιουργώντας   ένα νέο γένος ανθρώπων χωρίς μνήμη, χωρίς ταυτότητα,χωρίς πατρίδα, χωρίς ρίζες, χωρίς τίποτα.

Τα υπόλοιπα 30.000- 40.000 ορφανά  ήρθαν στην Ελλάδα, σε 6-7 ορφανοτροφεία στη Σύρο, στη Ζάκυνθο, στην Κεφαλλονιά,στην Κέρκυρα, όπου βομβαρδίστηκαν από ένα ακόμη  μαθητή του Κεμάλ, τον Μουσολίνι, στο Ζάππειο αλλά και στη Μακρόνησο. Η Μακρόνησος δεν άνοιξε ως τόπος εξορίας αλλά ως καταφύγιο προσφύγων,Αρμενίων και Ελλήνων και ως ορφανοτροφείο Αρμενόπουλων και Ελληνόπουλων.


Η Γενοκτονία εναντίον των Ελλήνων και των Ελληνίδων είχε μία ακόμη αναγνώριση από τον Καναδά και συγκεκριμένα από την πόλη του Βανκούβερ. Ο αγώνας αναγνώρισης ο οποίος αφιερώνεται στα πάνω από 100.000 ορφανά που δημιούργησε το μαζικό έγκλημα, πέραν του 1.000.000 θυμάτων, συνεχίζεται από τους παρόντες και (θα) είναι νικηφόρος!