Κηδεία του μέχρι πρότινος αγνοούμενου ανθυπολοχαγού Επιφάνιου Κυριάκου

Ανθυπολοχαγός Επιφάνιος Κυριάκου  

O Ανθυπολοχαγός Επιφάνιος Κυριάκου από την Βιτσάδα, υπηρετούσε κατά τη διάρκεια της Τουρκικής εισβολής στο 281 ΤΠ  και ήταν αγνοούμενος μέχρι πρόσφατα. Βρέθηκε σε ομαδικό τάφο μαζί με ακόμα 5 συμπολεμιστές του κοντά στο Μασάρι της Μόρφου και ταυτοποιήθηκαν όλοι με την μέθοδο DNA.

Η κηδεία του Επιφάνιου Κυριάκου θα γίνει το Σάββατο 10 Ιουνίου 2017 και ώρα 11π .μ.από τον Ιερό Ναό Αγίων Πάντων στη Λευκωσία και η ταφή του στο Τύμβο Μακεδονίτισσας.

Ο "Σύνδεσμος Αξιωματικών και οπλιτών 281 ΤΠ Μύρτου 1974", καλεί όλους τους συμπολεμιστές του Ήρωα μας, μέλη και φίλους του συνδέσμου μας όπως παρευρεθούν στη νεκρώσιμη ακολουθία.

Μία εξαιρετικής σημασίας αναγνώριση της Γενοκτονίας

Θ. Μαλκίδης 

Οι αγωνιζόμενοι για ελευθερία Κούρδοι της Ροτζάβα - Κόμπανι αναγνωρίζουν τη Γενοκτονία των προγόνων μας.  

Το μέλος του Σουηδικού κοινοβουλίου Κούρδισα Gulan Avci,  με της οποίας την καθοριστική  ψήφο αναγνωρίστηκε  η Γενοκτονία των Ελλήνων (καθώς και των Αρμενίων και των Ασσυρίων) τον Μάρτιο του 2010,  ανέφερε αφού ζήτησε συγνώμη για τη συμμετοχή των Κούρδων στο μαζικό έγκλημα,  τα εξής: «...κάθε φορά που ακόμα μία χώρα αναγνωρίζει τη Γενοκτονία, η αλήθεια πλησιάζει λίγο πιο κοντά στην Τουρκία. Δεν είναι πλέον δυνατόν να ξεφεύγει ή να παραμένει σιωπηλή για το παρελθόν. Ήρθε η ώρα η Τουρκία να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία... 
Το τελευταίο στάδιο της Γενοκτονίας είναι η άρνησή της, και δυστυχώς σήμερα η Τουρκία βρίσκεται σε αυτό ακριβώς το στάδιο... Όσο η Τουρκία προσπαθεί να σκεπάσει το θέμα δεν θα υπάρξει ποτέ συμφιλίωση. Αν η μνήμη των θυμάτων δεν αποκατασταθεί, οι άνθρωποι δεν θα μπορέσουν να επουλώσουν τις πληγές τους και να συνεχίσουν. Για αυτό είναι σημαντικό όλες οι δυνάμεις, οι οποίες πιστεύουν σε ανθρώπινες αξίες, να συνεχίσουν να αγωνίζονται και να ασκούν πίεση στην Τουρκία προκειμένου να αρχίσει να λέει την αλήθεια και να παραδεχθεί τη Γενοκτονία...».

Η δήλωση του συναθλητή και συναγωνιστή  Muslem Iebrahem, με την οποία οι Κούρδοι της Ροτζάβα - Κόμπανι αναγνωρίζουν τη Γενοκτονία είναι μία ακόμη νίκη. Μία ακόμη ψηφίδα ανάκτησης του ψηφιδωτού που καταστράφηκε με τη Γενοκτονία και καταστρέφεται ακόμη και σήμερα με τις φυλακίσεις και τις διώξεις των απογόνων των διασωθέντων, όπως του Γιάννη - Βασίλη Γιαϊλαλί. 

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΟΥ ΚΟΜΠΑΝΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ

Εμείς οι Κούρδοι οι απόγονοι των αρχαίων Καρδούχων που συνάντησε ο Ξενοφώντας, αναγνωρίζουμε όλα τα εγκλήματα κατά των Ελλήνων, την Γενοκτονία που διαπράχθηκε εναντίoν τους από τους Νεότουρκους και τους Κεμαλικούς στο χρονικό διάστημα 1908-1923 και συνεχίζουμε τον αγώνα απελευθέρωσης όλων των λαών. Από το Κόμπανι μέχρι την αρχαία Άμιδα, το σημερινό Ντιγιαρμπακίρ και από την Σμύρνη μέχρι την Τραπεζούντα.

Δρ Muslem Iebrahem Μέλος της Ευρωπαϊκής διπλωματικής αντιπροσωπείας PYD - Ροτζάβα Κόμπανι 

 Η διεύθυνση Γιάννη- Βασίλη Γιαϊλαλί στη φυλακή για επιστολέςσυμπαράστασης

Για τον Γιώργο Ανδρεάδη

Συγκίνηση, νοσταλγία και θύμηση, στο φιλολογικό μνημόσυνο για τον Γιώργο Ανδρεάδη, στην Ποντιακή Εστία Στουτγάρδης

Στιγμές έντονης συγκίνησης, νοσταλγίας και στην ανεκτίμητη προσφορά που άφησε ο Γιώργος Ανδρεάδης, στην προσπάθεια προσέγγισης με τους ελληνόφωνους πληθυσμούς του Πόντου, αλλά και των αγωνιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία, έζησαν όσοι συμμετείχαν στο φιλολογικό μνημόσυνο που διοργάνωσε ο σύλλογος Ποντίων Στουτγάρδης «Ποντιακή Εστία», στα γραφεία του συλλόγου στην πρωτεύουσα της Βάδης Βυρτεμβέργης στη Γερμανία

Ο Δημήτρης Οξυζίδης

Για την προσωπικότητα του αείμνηστου Γιώργου Ανδρεάδη σύντομο χαιρετισμό απηύθυνε ο πρόεδρος του συλλόγου Ποντίων Στουτγάρδης «Ποντιακή Εστία»Δημήτρης Οξυζίδης, ο οποίος μεταξύ άλλων τόνισε ότι «ο Ανδρεάδης ήταν ένας άνθρωπος με πυγμή και το απέδειξε με τις επισκέψεις που πραγματοποίησε στην Τουρκία. Δεν φοβόταν τίποτα και ειδικά μετά την απέλασή του. Δεν πιστεύω ότι κάποιος που ασχολείται με τον ποντιακό ελληνισμό να μην αποδέχεται τις αξίες του Γιώργου Ανδρεάδη, τα έργα του και την προσφορά του, τη μεγάλη του συμβολή στο οικοδόμημα που λέγεται Πόντος. Προσωπικά μου στοίχισε και μου στοιχίζει η απώλειά του».

Ο Φόρης Πεταλίδης

Στη συνέχεια μίλησε ο δημοσιογράφος και διευθυντής της εφημερίδας ΕύΞΕΙΝΟΣ ΠΟΝΤΟΣ και του site http://efxinospontos.gr/ Φόρης Πεταλίδης ο οποίος μεταξύ άλλων, τόνισε πως «ο Γιώργος Ανδρεάδης, ήταν μια πολυσχιδής προσωπικότητα, ο οποίος συνέβαλε στα μέγιστα στην αφύπνιση των συνειδήσεων των ελληνόφωνων κατοίκων της Τουρκίας και ιδιαίτερα των εξισλαμισθέντων, αλλά ουσιαστική ήταν και η συμβολή του στην αφύπνιση της τουρκικής νεολαίας και όχι μόνο, που αναζητούσε την ιστορική αλήθεια και πραγματικότητα, όλα αυτά που συνέβησαν τους προηγούμενους αιώνες και ιδιαίτερα στις αρχές του 20ου αιώνα στη Μικρά Ασία, και επιμέρους, στην Πόντο, στην Ιωνία, στην Αιολία, στην Καππαδοκία, στη Θράκη, και επιμελώς τους είχε αποκρύψει η τουρκική εθνικιστική και κεμαλική προπαγάνδα.

Αυτήν την πραγματικότητα ο Γιώργος Ανδρεάδης, την ανέδειξε, διεμβόλισε τον τουρκικό εθνικισμό μέσα στην ίδια του την πατρίδα, γιατί ως γνώστης της τουρκικής γλώσσας, και στη συνέχεια της πραγματικότητας που γι’ αυτόν ήταν ζώσα ιστορία, την οποία έγραφε ο ίδιος με την δική του συμμετοχή και τα δεκάδες ταξίδια, έκανε φίλους, ακόμη και συγγενικούς δεσμούς, για να σπάσει τα δεσμά της ψεύτικης ιστορικής αφήγησης που παρουσίαζαν οι Τούρκοι στις νέες γενιές.

Αυτή είναι η προσφορά του, που είναι μοναδική ακόμη και σήμερα. Άφησε το στίγμα του στις νεότερες γενιές, και κυρίως στον πνευματικό ορίζοντα, στο χώρο των ιδεών που εμπεριέχουν τις πανανθρώπινες αξίες, τις δικαιοσύνης, της ισότητας, της ελευθερίας, της δημοκρατίας».

Ο Φάνης Μαλκίδης

Ο Φάνης Μαλκίδης, από την πλευρά του στην ομιλία του μεταξύ άλλων ανέφερε πως «ο Γιώργος Ανδρεάδης ανέδειξε την Ιστορία και τη Μνήμη. Κατόρθωσε παρά τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη, τη Γενοκτονία της Μνήμης,  να καταγράψει το Ποντιακό ζήτημα, τους ανθρώπους του και τη διαδρομή τους. Ιδιαίτερα τους ανθρώπους του Πόντου, της Τουρκίας, της Διασποράς που προλογίζουν το βιβλίο για αυτόν: Ο Ομέρ Ασάν, ο Ραγκίπ Ζαράκολου, ο φυλακισμένος Γιάννης- Βασίλης Γιαιλαλί, ο Δημήτρης Οξυζίδης, ο Χρόνης Αμανατίδης.

Ο Γιώργος Ανδρεάδης ήταν μία χαρισματική προσωπικότητα, στην οποία οφείλουμε πολλά, πρότυπο, παράδειγμα, ήθος, αξίες και αρχές μίας εποχής που πέρασε αλλά που δε χάθηκε.

Η δραστηριότητά μας  για τον Γιώργο Ανδρεάδη είναι μία ελάχιστη συμβολή, μία μικρή ψηφίδα στο μεγάλο ψηφιδωτό  που συνέθεσε αγωνιζόμενος για το Ποντιακό ζήτημα και τις άπειρες συνιστώσες του, ανιδιοτελώς και με συνέπεια, για δεκάδες χρόνια».

Η οικογένεια

Εκ μέρους της οικογένειας του Γιώργου Ανδρεάδη μίλησε ο γιος του Αλέξανδρος, ο οποίος τόνισε πως ο πατέρας του ήταν ένας ευθύς και ασυμβίβαστος μαχητής της ελληνοτουρκικής προσέγγισης, ενώ επισήμανε πως θα έλεγε την γνώμη του ακόμη και εάν είχε κόστος γι’ αυτόν.

Η σύζυγός του Αναστασία, μίλησε για τις στιγμές που έζησε με τον Γιώργο Ανδρεάδη και την αγωνία του να έρθει σε επαφή με τους ελληνόφωνους πληθυσμούς του Πόντου, αλλά και για τον αγώνα που έκανε για την προώθηση της γνήσιας ελληνοτουρκικής φιλίας και της συνεργασίας του με τους ανθρώπους της γειτονικής χώρας που αγωνίζονταν για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν, ο πρώην πρόεδρος της Ομοσπονδίας Σύλλογων Ελλήνων Ποντίων στην Ευρώπη (ΟΣΕΠΕ) Γιάννης Μπουρσανίδης, ο χορηγός της ΟΣΕΠΕ, Αμανάτης Ταγκαλίδης, εκπρόσωποι ποντιακών σωματείων και κάτοικοι τόσο από την πόλη της Στουτγάρδης, αλλά και από άλλες περιοχές της Βάδης Βυρτεμβέργης. 

http://efxinospontos.gr

Μνήμη Γενοκτονίας Ελλήνων και Ελληνίδων

Θ. Μαλκίδης

Μνήμη Γενοκτονίας Ελλήνων και Ελληνίδων 

Μέρος της ομιλίας στην εκδήλωση που οργάνωσε ο  Δήμος Θερμαϊκού, σε συνεργασία με τον ‘’Μορφωτικό Όμιλο Ποντίων Μεσημερίου "Αργοναύτες’’ και τον ‘’Σύλλογο Προσφύγων Ανατολικής Θράκης Αγίας Τριάδας’’.

Η γενοκτονία αποτελεί ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας  του οποίου η καταδίκη (θα)  πρέπει να είναι καθολική, ενώ το χρονικό διάστημα, όσο μεγάλο και να είναι αυτό,  που περνά, δε θα πρέπει να μειώνει στο ελάχιστο το έγκλημα και την ευθύνη αυτών που το διέπραξαν.

Η γενοκτονία των Αρμενίων, των Ασσυρίων,  των Ελλήνων του Πόντου, της Ιωνίας, της Καππαδοκίας και  της Θράκης, το Ολοκαύτωμα, υπήρξαν πράξεις από  ολοκληρωτικά- φασιστικά καθεστώτα που παραβίασαν τα ανθρώπινα δικαιώματα, αφαιρώντας εκατομμύρια  ζωές και εξαφανίζοντας ιστορία και πολιτισμό χιλιάδων ετών.

Ο Τανέρ Ακσάμ αναφέρει  ότι « η  εκτόπιση και οι δολοφονίες δεν ήταν μια μεμονωμένη πράξη μόνο ενάντια σε Αρμενίους. Πραγματοποιήθηκαν ως τμήμα ενός γενικού σχεδίου που θα μπορούσε να κληθεί «εθνοκάθαρση της Ανατολίας», μια πολιτική εκκαθάρισης  του χριστιανικού πληθυσμού......   Ο κύριος στόχος όλης αυτής της πολιτικής ήταν να εξασφαλιστεί ο σχηματισμός μιας ομογενοποιημένης Ανατολίας, η οποία θα  προετοίμαζε  το έδαφος για ένα έθνος- κράτος, αποβάλλοντας  οποιαδήποτε «επικίνδυνα στοιχεία» που θα μπορούσαν να  εμποδίσουν την πραγματοποίηση αυτού του σχεδίου….»

Είναι γεγονός ότι μετά τη  βίαιη εκδίωξη του Ελληνισμού της Ανατολής και την έλευση των υπολειμμάτων αυτού του ιδιαίτερου και πλούσιου κομματιού  του ελληνικού έθνους στον ελλαδικό χώρο, το ζήτημα  της γενοκτονίας του έμεινε στο περιθώριο. Η πρώτη περίοδος της προσφυγιάς και οι τεράστιες δυσκολίες που υπήρξαν, μαζί με την πολιτική της ελληνοτουρκικής φιλίας και της λήθης που ακολουθήθηκε  δεν επέτρεψαν να αναδειχθεί τόσο ο πολιτισμός και η ιστορική του διαδρομή.

Ο Δημήτρης Ψαθάς, στο ομολογουμένως σημαντικότατο βιβλίο του "Γη του Πόντου", όχι μόνο για το περιεχόμενό του αλλά και για  τη χρονική περίοδο που εκδόθηκε όταν το ζήτημα των Ελλήνων της Ανατολής ήταν στο περιθώριο,  τονίζει σχετικώς με το ζήτημα αυτό, στον πρόλογό του: «….ούτε επιτρέπεται να θυσιάζουμε την ιστορική αλήθεια σε καμία σκοπιμότητα, όπως, δυστυχώς, καθιερώθηκε να γίνεται απ΄ τον καιρό που χαράχτηκε η λεγόμενη ελληνοτουρκική φιλία. Η άστοχη τακτική της αποσιώπησης των γεγονότων της Ιστορίας  ήταν ίσως κι΄  ένας απ΄ τους λόγους που τόσο άσκημα πορεύτηκε η «φιλία» με τους Τούρκους. Να ρίξουμε τον πέπλο της λήθης στο παρελθόν αλλά να ξέρουμε, όχι να κρύβουμε….».

Όλα αυτά μέχρι πολύ πρόσφατα όταν το δικαίωμα στη μνήμη προβλήθηκε ως κεντρικό αίτημα, μαζί με το δικαίωμα στη γνώση, στην ιστορία, στην αναφορά στην ιδιαίτερη πατρίδα μας, παράλληλα με το ζητούμενο της αναγνώρισης της γενοκτονίας.  Αυτή που για διάφορους, εν πολλοίς γνωστούς λόγους οι οποίοι σχετίζονται με τις εγχώριες και ξένες πολυποίκιλες δεσμεύσεις και συμφέροντα,  δεν προχώρησε, αφού σημειώθηκε μία  ομολογουμένως προκλητική αδιαφορία του ελληνικού κράτους, ενώ οι κινήσεις του ελλαδικού συστήματος απονενοχοποιούν  την Τουρκία, τιμώντας τον πρωτεργάτη   του εγκλήματος, τον Μουσταφή Κεμάλ.  
Πως αλλιώς μπορεί να ερμηνευτεί το γεγονός  ότι από το 1994- 1996 που ψηφίστηκαν τα σχετικά νομοσχέδιο για την καθιέρωση της ημέρας μνήμης της γενοκτονίας, το ελλαδικό θεσμικό σύστημα και πολιτική τάξη,  συνεχίζει να αδιαφορεί για την διεθνοποίηση του εγκλήματος και αρκετές φορές παρεμποδίζει τις  σχετικές προσπάθειες;  Μάλιστα αυτά συμβαίνουν την περίοδο κατά την οποία  πολιτικοί, κυβερνήτες, βουλευτές, ακαδημαϊκοί, επιστήμονες και ερευνητές, σε όλον τον κόσμο   έχουν πειστεί  για την τέλεση του εγκλήματος και εκδίδουν σχετικές αναγνωρίσεις και ψηφίσματα.

Το Ποντιακό, το Θρακικό, το Ιωνικό, το Καππαδοκικό ζήτημα και γενικότερα ο Ελληνισμός της Ανατολής και η ιστορική του πορεία από την αρχαιότητα μέχρι τη βίαιη εκρίζωσή του, δεν αποτελεί ένα θέμα της επικαιρότητας, εφήμερο, προεκλογικό.  Είναι ένα ζωντανό ζήτημα,  με ιδιαίτερες αναφορές στο πεδίο της δυναμικής μνήμης.  Μία μνήμη αφορά τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, τα παιδιά  που  δολοφονήθηκαν κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας, μία γενοκτονία που  δε σταμάτησε το 1922-1923 , αλλά συνεχίζεται μέχρι σήμερα.Η φυλάκιση του Γιάννη- Βασίλη Γιαϊλαλί είναι ένα, αλλά δυστυχώς όχι και το μοναδικό παράδειγμα!

 Η διεύθυνση Γιάννη- Βασίλη Γιαϊλαλί στη φυλακή για επιστολές συμπαράστασης

Μνήμη Γενοκτονίας Ελλήνων, Ελληνίδων Θράκης- Πόντου- Μικράς Ασίας- Καππαδοκίας

Ο Δήμος Θερμαϊκού, σε συνεργασία με τον ‘’Μορφωτικό Σύλλογο Ποντίων Μεσημερίου’’ και τον ‘’Σύλλογο Προσφύγων Ανατολικής Θράκης Αγίας Τριάδας’’,  θα πραγματοποιήσει εκδήλωση για τη Γενοκτονία που   στοίχισε τις ζωές 1.000.000 Ελλήνων και Ελληνίδων στη Θράκη, τον Πόντο, τη Μικρά Ασία, την Καππαδοκία.

Η εκδήλωση θα γίνει το Σάββατο 3 Ιουνίου 2017 στις 7: 00μμ  στο θέατρο ΚΑΠΠΑ στην Περαία με ομιλητή τον κ. Θεοφάνη Μαλκίδη.

 Στο καλλιτεχνικό πρόγραμμα θα παρουσιαστούν χοροί 
α) από τον Πόντο, Μορφωτικός όμιλος Ποντίων Μεσημερίου "Αργοναύτες" 
β) από τη Θράκη "Σύλλογος Ποντίων Ανατολικής Θράκης Αγίας Τριάδας’’
γ) από τη Μ. Ασία από το Σύλλογο Φίλων Θερμαικού "Απόλλων"

Από τη Σμύρνη, την Τραπεζούντα και την Αδριανούπολη στο Κοντομαρί και την Κάνδανο

Θ. Μαλκίδης

Το έγκλημα που δεν τιμωρήθηκε επαναλήφθηκε. Κεμαλισμός και Ναζισμός: Από τη Σμύρνη, την Τραπεζούντα και την  Αδριανούπολη, στο  Κοντομαρί και την Κάνδανο

Το έγκλημα από τους Ναζί του Χίτλερ στο Κοντομαρί στις 2 Ιουνίου 1941 και στην Κάνδανο την επόμενη ημέρα, ήταν η επανάληψη της σφαγής από τους Τσέτες του Κεμάλ τις ίδιες ημέρες στη Σμύρνη, στην Τραπεζούντα, στην Αδριανούπολη.

Στις 2 Ιουνίου 1941, Γερμανοί αλεξιπτωτιστές εκτελούν τους άρρενες κατοίκους του χωριού Κοντομαρί των Χανίων, ως αντίποινα για τη συμμετοχή τού ντόπιου πληθυσμού στη Μάχη της Κρήτης (20 Μαΐου - 31 Μαΐου 1941).

Η εκτέλεση των Ελλήνων στο Κοντομαρί έγινε μετά από διαταγή του Τοπάλ Οσμάν του Χίτλερ, του αντικαγκελάριου Χέρμαν Γκέριγκ. Ο Στούντεντ, επικεφαλής των Αλεξιπτωτιστών  εξέδωσε διαταγή με την οποία οι στρατιωτικές μονάδες που ενεπλάκησαν σε μάχες με πολίτες όφειλαν να ενεργήσουν τα αντίποινα.
Οι Γερμανοί με επικεφαλής τον υπολοχαγό Χορστ Τρέμπες αφού συγκέντρωσαν τους κατοίκους στο Κοντομαρί τους οδήγησαν σε ένα ελαιώνα έξω από το χωριό και τους εκτέλεσαν με τον αριθμό των εκτελεσθέντων να κυμαίνεται από  23 έως 60. 

Κάνδανος 
Την επόμενη ημέρα από τη σφαγή στο Κοντομαρί, στις 3 Ιουνίου 1941 οι Ναζί  εκτέλεσαν 180 από τους κατοίκους του χωριού Κάνδανος (Κάντανος) Χανίων  και το κατέστρεψαν ολοσχερώς . Πρόκειται για ένα από τα πιο σοβαρά εγκλήματα πολέμου των Γερμανών στην Ελλάδα με τους ίδιους θύτες αποτελούμενη από το 3ο τάγμα αλεξιπτωτιστών υπό τον υπολοχαγό Χορστ Τρέμπες,

Η καταστροφή της Κανδάνου και η δολοφονία αμάχων αποτελεί ένα από τα πολλά εγκλήματα που διέπραξαν στην Ελλάδα οι Ναζί, οι οποίοι για  να δικαιολογήσουν την πράξη τους ανάρτησαν πινακίδες στα ελληνικά και τα γερμανικά στην κατεστραμμένη Κάνδανο που έγραφαν:

"Εδώ υπήρχε η Κάνδανος. Κατεστράφη προς εξιλασμόν της δολοφονίας 25 Γερμανών στρατιωτών.
Ως αντίποινον των από οπλισμένων πολιτών, ανδρών και γυναικών, εκ των όπισθεν δολοφονηθέντων γερμανών στρατιωτών κατεστράφη η Κάνδανος.
Δια την κτηνώδη δολοφονίαν γερμανών αλεξιπτωτιστών, αλπινιστών και του Μηχανικού, από άνδρας γυναίκας, παιδιά και παπάδες μαζί και διότι τόλμησαν να αντισταθούν κατά του Μεγάλου Ράιχ, κατεστράφη την 3η-6-1941 η Κάνδανος εκ θεμελίων δια να μη επανοικοδομηθή πλέον ποτέ".

Ο Ελληνισμός της Ρωσίας και το κίνημα αναγνώρισης της Γενοκτονίας

Θ. Μαλκίδης 

 Ο Ελληνισμός της Ρωσίας  και το κίνημα αναγνώρισης της Γενοκτονίας

Μέρος της παρέμβασης στην εκδήλωση για τη Γενοκτονία που οργάνωσε ο Σύλλογος Ελλήνων Ροστόφ. Στην εκδήλωση μίλησαν επίσης εκπρόσωποι των Αρμενίων, των Ασυρίων και των Εβραίων. 

Μιλώντας πριν λίγες μέρες στη Μόσχα ανέφερα το χρέος  που έχει ο Ελληνισμός της Ρωσίας για την αναγνώριση της Γενοκτονίας από τους Νεότουρκους και τους Κεμαλικούς. Ιδιαιτέρως τέτοιες ημέρες που κορυφώθηκε και η επανάληψη του εγκλήματος εναντίον των Ελλήνων της πρώην Σοβιετικής Ένωσης από το Σταλινικό καθεστώς.Ζήτησα επίσης να αναληφθούν πρωτοβουλίες για την ανάδειξη του ζητήματος της Γενοκτονίας στη Ρωσική πολιτική και κοινωνία.

Εδώ στο Ροστόφ στην εκδήλωση αυτή όπου συμμετέχουν και εκπρόσωποι λαών που έχουν υποστεί Γενοκτονία από τον ίδιο θύτη αλλά και από το μαθητή του, τον Χίτλερ, επαναλαμβάνω το αίτημα αυτό. 

Είναι  καθήκον για τους Έλληνες και τις Ελληνίδες της Ρωσίας η προώθηση της αναγνώρισης της Γενοκτονίας από τους Ρωσικούς θεσμούς. Αίτημα που θα βρει και για αυτό είμαι βέβαιος,  συναθλητές από τη Ρωσική πολιτική, διπλωματία, ακαδημαικό κόσμο και λαό και  συμβαδίζει με την ιστορία, την αλήθεια και το δίκαιο.

Καίγοντας βιβλία στη Ναζιστική Γερμανία το 1933 και στην Κεμαλική-Ερντογανική Τουρκία το 2017....

Θ. Μαλκίδης

Όταν οι επίγονοι των Κεμαλικών και των Ναζί κάνουν κατάσχεση και καίνε βιβλία....

Μέρος  ομιλίας στην εκδήλωση του Συλλόγου Ποντίων Νέστου στη Χρυσούπολη

Τούτες τις μέρες του 1933 οι Ναζί έκαναν κατάσχεση και στη συνέχεια έκαιγαν  τα βιβλία των μεγαλύτερων προσωπικοτήτων της γερμανόφωνης διανόησης σε μια κίνηση των ναζί να αποκεφαλίσουν «πνευματικά» τη χώρα και όχι μόνο αφού ο Χάινριχ Χάινε  έλεγε «εκεί όπου καίνε βιβλία, μία μέρα θα καίνε και ανθρώπους». Στις 10 Μαΐου 1933 μπροστά στο κτίριο του Πανεπιστημίου Humboldt στο Βερολίνο, 20.000 βιβλία ρίχτηκαν στην πυρά, πράξη η οποία επαναλήφθηκε σε 20 ακόμη πόλεις της Γερμανίας. Πολλοί από τους συγγραφείς που έγιναν στόχος των Ναζί είχαν ήδη φύγει από τη Γερμανία, ενώ πέντε χρόνια αργότερα υλοποιήθηκε και η  Νύκτα των Κρυστάλλων μέχρι την  Τελική Λύση.

Έχουμε αναφερθεί πολλές φορές στις ομοιότητες Κεμαλισμού και Ναζισμού.   Οι ίδιοι θύτες, οι Κεμαλικοί, Ερντογανικοί και Γκρίζοι Λύκοι,  Ναζί και  τα ίδια θύματα, οι Έλληνες. Τραπεζούντα, Αδριανούπολη, Σμύρνη, Δίστομο, Καλάβρυτα.  Καταστροφή των μνημείων μας, καταστροφή της παρουσίας μας, εκφοβισμός και τρομοκρατία στους εναπομείναντες.  

Φυλάκιση του συμπατριώτη μας Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί, φυλάκιση    για τον Ταμέρ Τσιλιγκίρ συνεχείς διώξεις για τους συναγωνιστές μας. Όπως η έφοδος των Τουρκικών αρχών -με πρόσχημα φορολογικούς λόγους (!) -στα γραφεία του  συναγωνιστή μας Ραγκίπ Ζαράκολου  και η κατάσχεση των βιβλίων του για το Αρμενικό, το Ποντιακό, το Κουρδικό ζήτημα και ακολούθως η καταστροφή τους κατά το Ναζιστικό πρότυπο.
Ο Ζαράκολου, όπως και η γυναίκα του η αείμνηστη Αυσενούρ, έχουν υποστεί τα πάνδεινα για την έκδοση των βιβλίων  των διωκόμενων επίσης αείμνηστου  Γιώργου Ανδρεάδη και Ομέρ Ασάν. 

 Η σύγκρουση σήμερα στην Τουρκία και ειδικότερα στις περιοχές όπου έζησαν οι πρόγονοί μας είναι ανάμεσα στην Ελληνικότητα και την ιστορική αλήθεια και στη  βαρβαρότητα, την άρνηση και την προπαγάνδα. 
Η Γενοκτονία δε σταμάτησε το 1922-1923 αλλά συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Με την καταστροφή των μνημείων, την αλλοίωση της ταυτότητας, με τη δίωξη και φυλάκιση αγωνιστών, με την βαρβαρότητα που χτυπά την Ελληνικότητα.

Το λέει πολύ εύστοχα ο Ζαράκολου για την πράξη έναντι των βιβλίων που όπως ξέρουμε τα μισούν τα ολοκληρωτικά καθεστώτα, και οι μαθητές των Κεμαλικών, οι Ναζί τα έκαιγαν:

" Αν έφερνα αντίρρηση λέγοντας Δεν υπήρχε θεωρημένη ταινία πριν 30 χρόνια θα άλλαζε τίποτα ; Αυτή η χώρα δεν θα καταφέρει ποτέ να αλλάξει. Η Μαύρη ιστορία θα επαναλαμβάνεται συνέχεια. Μέχρι να φάνε το μεγάλο χαστούκι της ιστορίας "!

Πόλη του Vaughan στον Καναδά: Μία ακόμη αναγνώριση της Γενοκτονίας

Θ. Μαλκίδης

Vaughan Καναδά: Μία ακόμη αναγνώριση της Γενοκτονίας 

Η Γενοκτονία εναντίον των Ελλήνων και των Ελληνίδων είχε μία ακόμη αναγνώριση από τον Καναδά και συγκεκριμένα από την πόλη του Vaughan. 

Στον Καναδά, η Γενοκτονία έχει αναγνωριστεί στις πόλεις Μόντρεαλ, Τορόντο, Οτάβα, Λασάλ, Οσάβα, Βανκούβερ, Ρεγγίνα και τα διαμερίσματα του Λαβάλ και του Villeray-Saint Michel-Parc Extension, στην ευρύτερη περιοχή του Μόντρεαλ.

Οι παραπάνω αναγνωρίσεις της Γενοκτονίας έχουν ονοματεπώνυμο: Το Ελληνοκαναδικό Κογκρέσο προώθησε, διεκδίκησε και πέτυχε ακόμη μία αναγνώριση του μαζικού εγκλήματος εναντίον των Ελλήνων και  Ελληνίδων από το Δήμο του Vaughan του Καναδά. 

Ο αγώνας συνεχίζεται και θα είναι νικηφόρος!

Η Γενοκτονία των Ελλήνων στον  Πόντο: Μια σύντομη ιστορική προσέγγιση

Αναδημοσίευση από το pontos-news

Έγγραφα και φωτογραφίες Ποντίων, θυμάτων της Γενοκτονίας, περιλαμβάνονται στο αρχείο του καθηγητή Κωνσταντίνου Φωτιάδη (φωτ.: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Βάλια Καρπούζη)

«Οι Νεότουρκοι και το πρόγραμμά τους». Αυτός ήταν ο τίτλος ανταπόκρισης του περιοδικού The Times of London από την οθωμανική Θεσσαλονίκη τον Οκτώβριο του 1911. Ήταν μια ανταπόκριση για το συνέδριο της οργάνωσης «Ένωση και Πρόοδος», το τρίτο ετήσιο που ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους· μετά την πλήρη κυριαρχία της σκληρής αυτής τάσης επί των φιλελεύθερων Οθωμανών, το 1913 άρχισε η υλοποίηση των σχεδίων για γενικευμένη εθνική εκκαθάριση. «O προδιαγεγραμμένος αφανισμός του μικρασιατικού ελληνισμού, ωσότου ξεκαθαρίσουν οι Νεότουρκοι τα μικρασιατικά εδάφη από τους Αρμένιους, επιχειρήθηκε με ποικιλότροπα μέσα. Σε βάρος των Ελλήνων εφαρμόστηκε μια άλλη στρατηγική, που απέβλεπε όμως στο ίδιο αποτέλεσμα», γράφει ο καθηγητής Κωνσταντίνος Φωτιάδης, αναφερόμενος στη γενική επιστράτευση όλων των εθνοτήτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και στη δημιουργία των ταγμάτων εργασίας (αμελέ ταμπουρού).

«Συντάχθηκαν λεπτομερή σχέδια για τον εκτουρκισμό της Ανατολίας μέσω της εκκαθάρισης των χριστιανικών πληθυσμών», αναφέρει ο Τούρκος ιστορικός Τανέρ Ακσάμ στο βιβλίο του «A Shameful Act».

Από το 1916 η πολιτική αυτή θα εφαρμοστεί με ιδιαίτερη ένταση στον δυτικό Πόντο. Μετά το τέλος του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου, στη Μαύρη Βίβλο Διωγμών και Μαρτυρίων που εκδόθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο σημειώνεται: «Το κακόν εκορυφώθη κατά τον παγκόσμιον πόλεμον. […] Είνε ανεκδιήγητα τα δεινοπαθήματα τα οποία υπέστησαν οι εκδιωχθέντες εκ των εστιών αυτών Έλληνες. […] Πληθυσμός ομογενής εκ 490.063 ψυχών, διασπαρείς ανά τα όρη, τας χαράδρας και τα τουρκικά χωρία, υπέστη εν τοις πλείστοις τον εξ ασιτίας, του ψύχους και των στερήσεων θάνατον».

Έλληνες του Πόντου σε τάγμα εργασίας

Ημερομηνία-σταθμός θεωρείται η 19η Μαΐου 1919, οπότε και ο Μουσταφά Κεμάλ, ο «σταχτής λύκος», συνοδευόμενος από 21 έμπιστα άτομα έφτασε στο λιμάνι της Σαμψούντας. «Αφήνω αποκλειστικά στα έμπειρά σου χέρια το “καθάρισμα” του προβλήματος που λέγεται Πόντος. Θα βρισκόμαστε σε συνεχή επαφή», είπε στον Τοπάλ Οσμάν, τον σφαγέα των Ποντίων.

Η αποβίβαση του Μουσταφά Κεμάλ στη Σαμψούντα θεωρείται ότι ολοκληρώνει την τελευταία φάση της Γενοκτονίας. Την 1η Δεκεμβρίου 1922 ο αριθμός των θυμάτων του Πόντου, σύμφωνα με τις εκκλησιαστικές επαρχίες και τις ελληνικές κοινότητες, ήταν 303.237.

Εξώφυλλο του περιοδικού Time με τον Μουσταφά Κεμάλ (24 Μαρτίου 1923)

Όπως σημειώνει ο Θεοφάνης Μαλκίδης, οι διωγμοί αποτέλεσαν την τραγικότερη σελίδα της ζωής του ελληνικού πληθυσμού που ζούσε στο οθωμανικό κράτος (και μετέπειτα κεμαλικό καθεστώς) και στοίχισαν τη ζωή σε 1.000.000 Έλληνες, Ελληνίδες και παιδιά, ενώ οι διασωθέντες εκριζώθηκαν από τις πατρογονικές εστίες τους και κατέφυγαν πρόσφυγες διωκόμενοι στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες, ενώ άγνωστος αριθμός παρέμειναν ως εξισλαμισμένοι ελληνόφωνοι στον Πόντο.

Η κηδεία του μέχρι πρότινος αγνοούμενου στρατιώτη Νικολάου Κρητικού

Οττάβα, Τορόντο, Οσάουα, Ρεγγίνα, Βανκούβερ, Λασάλ, Λαβάλ, Μοντρεάλ, Έντμοντον

Θ. Μαλκίδης 

Το ζήτημα και η αναγνώριση της Γενοκτονίας στον Καναδά

Απόσπασμα από την ομιλία στην εκδήλωση του Συλλόγου Ποντίων Νέστου στη Χρυσούπολη

Χαίρομαι ιδιαιτέρως  για την εισαγωγή του ζητήματος της αναγνώρισης της Γενοκτονίας σε πόλεις αλλά και από τη Γερουσία του Καναδά. Είναι μία πρωτοβουλία του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου,  που έχει ονοματεπώνυμο, διαρκή προσπάθεια, σοβαρότητα, ανιδιοτέλεια,   εντιμότητα και πίστη στην τελική νίκη. Είναι ένας αγώνας με πρωταγωνιστές:    Το Ελληνοκαναδικό Κογκρέσο, τους συμπατριώτες μας Γερουσιαστές  Pana Merchan και  Leo Housakos, τους δημοτικούς συμβούλους όπως ο Δ. Καρύγιαννης και η Μ. Φραγγεδάκη μία χούφτα Ελλήνων  του Καναδά  και  όλους εμάς που παρ' όλες τις δυσκολίες, από το εσωτερικό και το εξωτερικό μέτωπο, πιστεύουμε στην αλήθεια, στο δίκαιο, στην αναγνώριση.

Οι πόλεις του Καναδά αναγνώρισαν το μαζικό έγκλημα και χωρίς αμφιβολία δέχθηκαν ότι τα μέτρα που λήφθηκαν   κατά των Ελλήνων αποτελούν γενοκτονία, όπως ορίζεται από τη σχετική σύμβαση  του ΟΗΕ για την Πρόληψη και την καταστολή του εγκλήματος της Γενοκτονίας. 

Οι πράξεις αναγνώρισης της Γενοκτονίας είναι πλέον γεγονός, η πρωτεύουσα   Οττάβα και οι πόλεις Τορόντο, Οσάουα, Ρεγγίνα, Βανκούβερ, Λασάλ, Λαβάλ, Μοντρεάλ, Έντμοντον,  Villeray -Saint Michel- Parc Extension αποφάσισαν 

(Α) να αναγνωρίσουν  τη γενοκτονία  και να καταδικαστεί  κάθε προσπάθεια να αρνηθεί ή να νοθευτεί  η ιστορική αλήθεια ως κάτι λιγότερο από γενοκτονία που συνιστά  έγκλημα  κατά της ανθρωπότητας και
(Β) να οριστεί την 19η Μαΐου  σε όλο τον Καναδά ως ημέρα μνήμης για τους  Έλληνες  που σκοτώθηκαν ή εκδιώχθηκαν.

Στην αρχή, λέει ο Γκάντι, ο τύραννος, ο δολοφόνος μοιάζει ανίκητος, στο τέλος όμως νικά η αλήθεια. Έτσι και στον αγώνα αναγνώρισης και στον Καναδά παρότι  ο δολοφόνος και ο αρνητής δείχνουν αήττητοι, στο τέλος θα νικήσει το δίκαιο, η ιστορία, η αλήθεια.

Αεί αντιστεκόμενος

Θ. Μαλκίδης 

Αεί αντιστεκόμενος

Μέρος της ομιλίας στην εκδήλωση παρουσίασης των απομνημονευμάτων του οπλαρχηγού του Πόντου Παύλου Τσαουσίδη

Παρά την υπονόμευση, την αδιαφορία, την άρνηση, τη λήθη, τα πολυποίκιλα εμπόδια στον αγώνα αναγνώρισης και διεθνοποίησης της Γενοκτονίας, την Ύβρη που φτάνει μέχρι και το θαυμασμό και την απόδοση τιμής στο μαυσωλείο του πρωτεργάτη του μαζικού εγκλήματος Μουσταφά Κεμάλ, η σημερινή πραγματικότητα στο ζήτημα της Γενοκτονίας των Ελλήνων, εμφανίζει μία πρωτοφανή κινητικότητα.

Οι τελευταίες αναγνωρίσεις στον Καναδά με πρωτοβουλία και μεθοδική εργασία του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου είναι μία σημαντική μαρτυρία. 

Μία ιδιαίτερη πτυχή της Γενοκτονίας, η οποία στοίχισε τη ζωή σε πάνω από 1.000.000 Έλληνες, Ελληνίδες και παιδιά και συνεχίζεται μέχρι σήμερα με τη φυλάκιση του Γιάννη -Βασίλη Γιαϊλαλί, είναι η ανάληψη ένοπλης δράσης στον Πόντο, ως μέσο αντίδρασης και αντίστασης στο προμελετημένο σχέδιο εξαφάνισής τους, ως μέσο σωτηρίας των ένοπλων, των γυναικών και των παιδιών. 

Είναι το έπος όπως το χαρακτηρίζει ο Δημήτρης Ψαθάς, το οποίο εάν δεν υπήρχε τα θύματα θα ήταν πολλαπλάσια.  Η προσπάθειά μας για την ανάδειξη της Ποντιακής αντίστασης έχει πολλά και ιδιαίτερα αποτελέσματα αφού αναδείξαμε προσωπικότητες όπως ο Παντελής Αναστασιάδης (Παντέλ- αγά), ο Αναστάσιος Παπαδόπουλος (Κοτσά Αναστάς), ο Αιμίλιος Χατζηγεωργίου- Καδήογλου και τώρα ο Παύλος Τσαουσίδης (Παυλή αγά)

Το βιβλίο με τα απομνημονεύματα του  οπλαρχηγού του Ποντιακού Αντάρτικου Παύλο Τσαουσίδη αποτελεί συμβολή στην ανάδειξη του αγώνα των Ελλήνων ενάντια στο μαζικό έγκλημα. Αγώνας ο οποίος όχι μόνο συνέχισε την αντιστασιακή παράδοση του Ελληνικού λαού ενάντια στη βία, την εξαφάνιση και την καταπίεση, αλλά έδωσε τη δυνατότητα σε χιλιάδες ανθρώπους, γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένους να επιβιώσουν.


Πολλοί από αυτούς βρίσκονται ανάμεσά μας σήμερα, από παιδιά και εγγόνια, μέχρι δισέγγονα και τρισέγγονα! Η συνέχεια  και ο  λαός μας αεί αντιστεκόμενος.....


Το μήνυμα του Νίκου Γαβρά Προέδρου της Αδελφότητας των  απανταχού Γαβράδων "Ο Άγιος Θεόδωρος Γαβράς" για την παρουσίαση του βιβλίου με τις αναμνήσεις του Παύλου Τσαουσίδη

Εκδήλωση στη Χρυσούπολη για τη Γενοκτονία

Εκδήλωση στη Χρυσούπολη για τη Γενοκτονία 

Το Δ.Σ. του Συλλόγου Ποντίων Νέστου σας προσκαλεί στην εκδήλωση Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού την Κυριακή 28 Μαΐου 2017 στις 7:30 μ.μ. στην Πλατεία Ποντίων στη Χρυσούπολη. 

Στα πλαίσια της εκδήλωσης θα πραγματοποιηθεί ομιλία με θέμα «Γενοκτονία: Μνήμη και Αναγνώριση» από το Δρ. Κοινωνικών Επιστημών κ. Μαλκίδη Θεοφάνη. 

Θα προηγηθεί επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων από φορείς και Συλλόγους. 

Ο Πρόεδρος 
Μακρίδης Νικόλαος 

Η βιογραφία του Οπλαρχηγού του Πόντου Παύλου Τσαουσίδη

Η βιογραφία του Οπλαρχηγού του Πόντου Παύλου Τσαουσίδη

Ο Σύλλογος "ΒΙΒΛΙΟΦΙΛΟΙ ΕΔΕΣΣΑΣ" διοργανώνει την εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου "ΠΑΥΛΟΣ ΤΣΑΟΥΣΙΔΗΣ Ο ΟΠΛΑΡΧΗΓΟΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ", την Κυριακή 28 Μαΐου  2017 στις 11:00 πμ στην αίθουσα παλιού Παρθεναγωγείου.



Πρόλογος και Επίμετρο: Ροζαλία Γαβριηλίδου

Εισαγωγή και Επιμέλεια: Θ.  Μαλκίδης

Οι Εβρίτες στρατιώτες Χ. Χατζόπουλος και Χ. Δοιτσίδης και η επιχείρηση "Νίκη" στην Κύπρο το 1974

                             Χ. Δοιτσίδης   -Χ. Χατζόπουλος 

Θ. Μαλκίδης

Οι Εβρίτες στρατιώτες Χ. Χατζόπουλος και Χ. Δοιτσίδης και η επιχείρηση "Νίκη" στην Κύπρο το 1974

Τα λείψανα 17 Ελλήνων στρατιωτικών που έπεσαν στην Κύπρο κατά τη διάρκεια της επιχείρησης «Νίκη» το 1974 επαναπατρίζονται σήμερα  Παρασκευή  στο αεροδρόμιο του Τατοΐου όπου θα γίνουν οι τελετές υποδοχής των λειψάνων του συγκυβερνήτη του Noratlas «ΝΙΚΗ 4» πτέραρχου ε.α. Βασιλείου Παναγόπουλου και των δύο ανθυπασπιστών των δυνάμεων καταδρομών Σωτήρη Κουρούνη και Στέφανου Τζιλιβάκη καθώς και των δεκατριών πεσόντων εφέδρων της ΕΛΔΥΚ.

Στο Τατόι θα γίνει και η τέλεση επιμνημόσυνης δέησης και στη συνέχεια τα λείψανα των πεσόντων θα παραδοθούν στους συγγενείς τους προκειμένου να τα μεταφέρουν στις ιδιαίτερες πατρίδες τους και να γίνει η ταφή. Σύμφωνα με το πρόγραμμα όλες τις ταφές θα έχουν γίνει μέχρι τις 2 Ιουνίου 2017.

Στην επιχείρηση "Νίκη" συμμετείχαν και οι καταγόμενοι από τον Έβρο στρατιώτες Χριστόδουλος Δοιτσίδης  και Χρήστος  Χατζόπουλος του οποίου η κηδεία είχε γίνει το καλοκαίρι του 2016.   

Εθνικό Μνημείο και Ινστιτούτο Γενοκτονίας και αίτημα της Ελληνικής Δημοκρατίας για αναγνώριση

Θ. Μαλκίδης

Αίτημα της Ελληνικής Δημοκρατίας για αναγνώριση και Εθνικό Μνημείο και Ινστιτούτο  Γενοκτονίας

Απόσπασμα της ομιλίας στην εκδήλωση  που πραγματοποιήθηκε από το Σύλλογο Ποντίων Φοιτητών Νέας Ορεστιάδας "Οι Ακρίτες" στο Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Νέας Ορεστιάδας

Η αποψινή παρουσία στο Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Νέας Ορεστιάδας, πέραν της συλλογικής μνήμης έχει και ένα στοιχείο προσωπικής. Πολλά τεκμήρια δικών μου ανθρώπων, ζώντων και κεκοιμημένων, που ήρθαν ως διασωθέντες και μη της Γενοκτονίας είναι εδώ. Είναι γεγονός όμως ότι το μεγάλο αυτό έγκλημα εναντίον των προγόνων μας και προγόνων μου, δεν υφίσταται στην Ελληνική διπλωματική ατζέντα, δεν  έχει υπάρξει ποτέ αίτημα της Ελληνικής Δημοκρατίας για αναγνώριση, δεν υπάρχει Εθνικό Μνημείο και Ινστιτούτο για τη Γενοκτονία στη Μικρά Ασία, στην Καππαδοκία, στον Πόντο, στην ενιαία Θράκη.  

Δεν υπάρχει ο τόπος για την έρευνα, την παράθεση στοιχείων και τη διεθνή τεκμηρίωση, για τους Έλληνες και της Ελληνίδες, που δολοφονήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας. Μία Γενοκτονία από το φασιστικό καθεστώς των Νεότουρκων και των Κεμαλικών, δασκάλων του Χίτλερ,  η οποία στοίχισε τη ζωή σε πάνω 1.000.000 ανθρώπους, Γενοκτονία η οποία απουσιάζει από την πολιτική, ιστορική, διανοητική και διπλωματική ελλαδική αντζέντα. Την ίδια στιγμή λαοί που έχουν υποστεί Γενοκτονία  δημιουργούν Εθνικά  Μνημεία και Ινστιτούτα (Ερεβάν, Τελ- Αβίβ, κλπ) με διεθνείς αναφορές που παράγουν και τεκμηριώνουν και βεβαίως έχουν συνεχή θετικά αποτελέσματα.

 Στην Ελλάδα, με εξαιρέσεις τις εξαιρετικές και φιλότιμες προσπάθειες προσφυγικών σωματείων και άλλων φορέων, που  διέσωσαν ένα μεγάλο μέρος της πορείας  του προσφυγικού Ελληνισμού, η ελλαδική πολιτεία δεν έδειξε κανένα απολύτως ενδιαφέρον για την αναγνώριση, για τη  συγκρότηση  του εθνικού μνημείου και ινστιτούτου για τον Ελληνισμό της καθ΄ ημάς Ανατολής, για τη Γενοκτονία των προγόνων μας. Αντιθέτως με προκλητικό τρόπο την υπονομεύει και την αρνείται!

Μπροστά σ΄αυτήν την  απουσία και την ολιγωρία, στην εχθρότητα και την αδιαφορία, στην υπονόμευση και την άρνηση, πρέπει να  απαντήσουν οι πρόσφυγες, οι διασωθέντες του μαζικού εγκλήματος. Μπροστά στην πολιτική παρακμή, στη Μνημονιακή δουλεία, την επίσημη α-παιδεία, την υπονόμευση, την άρνηση,  τη λήθη, το αίτημα από από την Ελληνική Δημοκρατία για αναγνώριση, το  εθνικό Μνημείο και Ινστιτούτο για τη Γενοκτονία, ας είναι οι  διεκδικήσεις των Ελλήνων και των Ελληνίδων για  τη συμπλήρωση εκατό ετών από την 19η Μαΐου του 1919. 

Κηδείες αγνοουμένων στρατιωτών μετά την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο

ΤΗΝ 28η ΜΑΙΟΥ ΤΑ ΧΑΝΙΑ ΘΑ ΥΠΟΔΕΧΤΟΥΝ ΤΑ ΙΕΡΑ ΟΣΤΑ ΤΟΥ ΗΡΩΑ ΚΑΤΑΔΡΟΜΕΑ ΛΟΧΙΑ ΤΖΙΛΙΒΑΚΗ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΠΟΥ ΕΠΕΣΕ ΤΟ 1974 ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΕΡΑ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ Η ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΜΑΝΟΥΣΟΥ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗ 

Βασίλης Τριάντης 


Ένα επώδυνο κεφάλαιο για την οικογένεια Τριάντη από την Άνω Σκαφιδωτή της Πάργας θα κλείσει το απόγευμα του  Σαββάτου 27 Μαϊου θα μεταφερθούν τα οστά του αγνοούμενου Βασίλη Τριάντη.
Ο Βασίλης Τριάντης ήταν 21 ετών και υπηρετούσε στην ΕΛΔΥΚ. Πριν από λίγες ημέρες εντοπίστηκαν τυχαία τα οστά του και ταυτοποιήθηκαν. Ένας αγρότης εντόπισε τα οστά του ήρωα σε χώρο όπου είχε τα ζώα του, κοντά στο στρατόπεδο που υπερασπίστηκε, που έδωσε μάχη κατά του «Αττίλα», η Ελληνική Δύναμη της Κύπρου (ΕΛΔΥΚ), τον Αύγουστο του 1974.


Τα λείψανα του Βασίλη Τριάντη θα φτάσουν το Σάββατο 27 Μαϊου, το απόγευμα, στην Άνω Σκαφιδωτή και θα τοποθετηθούν στην εκκλησία του χωριού. Την επομένη ημέρα, Κυριακή 28 Μαϊου, θα πραγματοποιηθεί η ταφή, με μία εκδήλωση, στην οποία στρατιωτικό άγημα θα αποδώσει τιμές.

Γιώργος Ζερβομανώλης 

Επιστρέφουν στην πατρίδα του, τα Παράκοιλα της Λέσβου, τα λείψανα τού μέχρι πρότινος αγνοούμενου στρατιώτη Γιώργου Ζερβομανώλη, ο οποίος θεωρείτο αγνοούμενος εδώ και 43 χρόνια, από τη μάχη στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ, στις 16 Αυγούστου 1974. Ο 21 ετών στρατιώτης, από τη Λέσβο, σκοτώθηκε αμυνόμενος, κατά τη διαδικασία απαγκίστρωσης των υπερασπιστών του στρατοπέδου από το ύψωμα Α’ στα περίχωρα της Λευκωσίας, στις 16 Αυγούστου 1974. 

Ετάφη από τους Τούρκους εισβολείς σε ομαδικό τάφο, που βρέθηκε 1.200 μέτρα βόρεια του στρατοπέδου, δίπλα από ένα ρυάκι μαζί με άλλα 11 άτομα. Αυτός ο τάφος ανασκάφθηκε, ενώ 10 από τους 12 θαμμένους εκεί ταυτοποιήθηκαν με τη μέθοδο του DNA. Την Παρασκευή 26 Μαΐου τα λείψανά του θα μεταφερθούν στην Αθήνα, στο ΓΕΣ, ενώ τη Δευτέρα 29 Μαΐου, με ειδική τελετή, θα μεταφερθούν από την Αθήνα στη Λέσβο και θα ταφούν στο νεκροταφείο της γενέτειράς του. 


Ιωάννης Παπαδόπουλος

Το τελευταίο επεισόδιο στο δράμα που ζει εδώ και 43 χρόνια η οικογένεια Παπαδόπουλου από το Λάνθι, θα εκτυλιχθεί το ερχόμενο Σαββατοκύριακο 27 και 28 Μαΐου, καθώς θα μεταφερθούν στον τόπο που γεννήθηκε και μεγάλωσε τα οστά του Γιάννη Παπαδόπουλου, ενός από τους δεκάδες ήρωες της κυπριακής τραγωδίας.

O Γιάννης Παπαδόπουλος, παιδί πολύτεκνης αγροτικής οικογένειας, κλήθηκε το 1974 να υπηρετήσει την πατρίδα ως οπλίτης στον στρατό ξηράς. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους, μετά την βασική του εκπαίδευση στην Καλαμάτα, στην Ξάνθη και στο Λουτράκι, πήρε μετάθεση για την Κύπρο, όπου κατατάχθηκε στον 4ο λόχο της ΕΛΔΥΚ. Τα ίχνη του χάθηκαν ανήμερα Δεκαπενταύγουστου του 1974.

Το Σάββατο στις 12.00 το μεσημέρι τα λείψανα του Γιάννη Παπαδόπουλου θα φτάσουν στο πατρικό του σπίτι στο Λάνθι και εν συνεχεία συνοδεία των αδελφών του, των συγγενών του, των συγχωριανών του και στρατιωτικού αγήματος θα μεταφερθούν στην εκκλησιά του χωριού τον Άγιο Νικόλαο, όπου θα τελεστεί ν νεκρώσιμη ακολουθία, προεξάρχοντος του Μητροπολίτη Ηλείας κ. Γερμανού. Αμέσως μετά θα γίνει η ταφή των λειψάνων του στον οικογενειακό τάφο του, δίπλα από τον πατέρα και τη μάνα του, που τους υπεραγαπούσε. Και λίγα μέτρα πιο μακριά από την προτομή τη δική του και του παιδικού του φίλου Θοδωρή Ξένου που δυστυχώς συνεχίζει να παραμένει αγνοούμενος…