Οι Εβρίτες στρατιώτες Χ. Χατζόπουλος και Χ. Δοιτσίδης και η επιχείρηση “Νίκη” στην Κύπρο το 1974
Στην επιχείρηση “Νίκη” συμμετείχαν και δύο καταγόμενοι από τον Έβρο στρατιώτες, ο Χριστόδουλος Δοιτσίδης o οποίος είναι ακόμη αγνοούμενος και ο Χρήστος Χατζόπουλος του οποίου η κηδεία είχε γίνει το καλοκαίρι του 2016.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να υπερασπιστεί τα σύνορά της στο Αιγαίο εάν δεν έχει την Κύπρο. Η Κύπρος είναι το μαλακό υπογάστριο της Τουρκίας. Από την Κύπρο, όποιος την κατέχει, ελέγχει το ανατολικό μέρος, την Ανατολία της Τουρκίας, αλλά ελέγχει και τη Μ. Ανατολή. Η Κύπρος είναι ένα ακίνητο και αβύθιστο αεροπλανοφόρο, το οποίο, όποιος το ελέγχει, ελέγχει όλην αυτήν τη δίοδο προς την Αφρική, την Ασία και την Ευρώπη.
Αυτά τα κορίτσια της εθνικής ομάδας πόλο απλά δεν… παίζονται! Συνέχισαν τα… θαύματα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στη Σιγκαπούρη, δεν νίκησαν, αλλά συνέτριψαν την υπερδύναμη των ΗΠΑ με σκορ 14-10!
Θεοφάνης Μαλκίδης
51 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΤΟΧΗΣ: ΧΩΡΙΣ ΚΕΡΥΝΕΙΑ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Η Πρωτοβουλία Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού μνημονεύει ευλαβικά και με συγκλονισμό τους πεσόντες του χαμένου αγώνα του 1974, νοσταλγεί τα ηρωικά ονόματα του Τάσου Μάρκου, του Γεώργιου Κατσάνη, του Νικόλαου Κατούντα και όσων άλλων στάθηκαν με τιμή απέναντι στις ορδές των Τούρκων εισβολέων εκείνο το καλοκαίρι.
Κώστας Μόντης
Και τι θα γίνει τώρα,
Θα σχίσουμε τα παλιά μας τετράδια
Που΄ταν γεμάτα χρωματιστή «Ένωση»
Θα σχίσουμε τα παλιά μας σχολικά τετράδια
Που΄ταν γεμάτα «Ένωση» διακοσμημένα με γιασεμιά και
Λεμονανθούς και μαργαρίτες,
Θα σχίσουμε τα παλιά αναγνωστικά των παιδιών μας
Με τις ελληνικές σημαίες.
Θα πετάξουμε τα’ αγαπημένο αναμνηστικό σκουφί του Γυμνασίου
Με την «Ένωση» στο γείσο
Θα πετάξουμε το χάρακά τους
Και την τσάντα και τη μπάλα και το ποδήλατο
Που γράφαν «Ένωση»;
Αλήθεια, Πέστε μου, τι θα γίνει τώρα;
Θεοφάνης Μαλκίδης
Κύπρος ελεύθερη, Ελληνική
Είναι πολλές φορές τα πρόσωπα με τις
πράξεις, την έμπνευσή τους και το λόγο
τους που κατορθώνουν να απεικονίσουν
έναν τόπο ή τον τόπο τους. Και αυτή η καταγραφή να μεταφέρεται εις τους αιώνες
με όλους τους τρόπους της ανθρώπινης έκφρασης. Άλλοτε πάλι είναι η γη, το ύδωρ, ο αέρας που επηρεάζουν τους
ανθρώπους της δημιουργίας, προκειμένου να αντιληφθούν το μέγεθος, την
ταυτότητα, το ιστορικό φορτίο, τη πολιτιστική κληρονομιά, το καθήκον, τη
διατήρηση της μνήμης.
Πάντοτε όμως με μία καταπληκτική αρμονία τα πρόσωπα, οι πράξεις, η αύρα τους, κατορθώνουν με μοναδικό
τρόπο να δείξουν ένα τέλειο πίνακα, μία δημιουργία κάλλους. Για την ελληνικότητα, για τον
ελληνικό κόσμο, κάπως έτσι εμφανίζονται και εκφράζονται όλα εδώ και χιλιάδες
χρόνια. Και χωρά και εκφράζει τους πάντες. Με ένα εξαιρετικό συνδυασμό που φαίνεται ότι
επηρεάζεται από το φως, το γαλάζιο του ουρανού
και της θάλασσας, τους εκφραστές
που επιμένουν να ζουν «σ ΄αυτό το
πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο», όπως
τόνισε, ο Σεφέρης, στην ομιλία κατά τη
βράβευσή του με το Νόμπελ, ποιητής και διπλωμάτης ο οποίος συνδέθηκε τόσο στενά με την Κύπρο.
Και ποιητικά και πολιτικά….
Παντελής Μηχανικός - Ονήσιλος
Δίπλα μου ήτανε ο Ονήσιλος
βγαλμένος απ’ την ιστορία και τον θρύλο
ολοζώντανος.
Το περιοδικό «Τετράδια πολιτικού διαλόγου, έρευνας και κριτικής», αφιερώνει το νέο τεύχος του (85-87, Άνοιξη-Φθινόπωρο 2024) στην Κύπρο, με αφορμή τη συμπλήρωση πενήντα ετών από την τουρκική εισβολή του 1974.
Γράφει σχετικά, μεταξύ των άλλων, ο εκδότης των «Τετραδίων», συγγραφέας και διδάκτορας του ΕΚΠΑ Λουκάς Αξελός: «Όταν μέσα του 2022 κάναμε τις πρώτες συζητήσεις για την προετοιμασία του τεύχους με αφορμή τα 50 χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, αυτό που δέσποζε στην σκέψη μας είναι ότι θα έπρεπε να καταβάλουμε όλες τις προσπάθειες για την έκδοση ενός αφιερώματος που θα στέκονταν με προσήλωση και σεβασμό στο τραγικό γεγονός, ένα αφιέρωμα στο οποίο δεν θα είχε θέση η ιδεολογική χρήση της ιστορίας, αλλά που η παρουσίαση του Κυπριακού θα γινόταν στο πεδίο των πραγματικών του διαστάσεων, δηλαδή αυτού του υπ’ αρ. 1 εθνικού μας ζητήματος. Δύο και πλέον χρόνια κράτησε η περιπέτεια αυτή και τολμώ να πω (….) ότι είμαστε ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα.
Θεοφάνης Μαλκίδης
Για τον Ελληνισμό
Η συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό Παραπολιτικά
Η τουρκική εισβολή στην Κύπρο ξεκίνησε ξημερώματα της 20ης Ιουλίου 1974. Λίγες μέρες μετά, οι Τούρκοι έμπαιναν στο χωριό Δίκωμο, στα ριζά του Πενταδάκτυλου, δολοφονώντας αδιακρίτως. Μια ομάδα κατοίκων έφευγαν από την άλλη άκρη του χωριού στοιβαγμένοι σε ένα λεωφορείο, όταν σχεδόν είχε νυχτώσει και τα τουρκικά αεροπλάνα δεν μπορούσαν να βομβαρδίζουν. Αφού πέρασαν μέσα από καμένες περιοχές, μερικές φλέγονταν ακόμη, κατέληξαν στο Παλαιχώρι, στο Τρόοδος. Εκεί, με άλλα παιδιά, στήθηκε κι αυτός στη γραμμή για το συσσίτιο, στο Δημοτικό Σχολείο του χωριού.
Θεοφάνης Μαλκίδης
«Έννομα» αποτελέσματα; Από το
τουρκολιβυκό «μνημόνιο», στην εισβολή στην Κρήτη και τη ρηματική
διακοίνωση.
1.
«Προσωρινές» κυβερνήσεις και βία…..
Η
πτώση του Μουαμάρ Καντάφι τον Οκτώβριο του 2011, έπειτα από 42 χρόνια και μια
εξέγερση που υποστηρίχθηκε με το
αζημίωτο, από διάφορους εξωτερικούς
παράγοντες, βύθισε τη Λιβύη σε μια
παρατεταμένη περίοδο αστάθειας και βίας ανάμεσα σε φατρίες, παραστρατιωτικές
δυνάμεις, διακινητές ανθρώπων και εμπορευμάτων και ό,τι άλλο μπορεί να
φανταστεί κανείς. Στη αρχή σχηματίστηκε
το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο ως «προσωρινή» αρχή, με στόχο την
οργάνωση εκλογών για το Γενικό Εθνικό Κογκρέσο, το οποίο
συγκρότησε μια «προσωρινή» κυβέρνηση, η
πραγματική εξουσία όμως παρέμεινε στα χέρια ένοπλων ομάδων, οι οποίες
πολιόρκησαν κυβερνητικά κτίρια και έτσι το
Κογκρέσο διασπάστηκε. Από το 2014, η χώρα βυθίστηκε σε έναν νέο κύκλο
εχθροπραξιών και η Λιβύη διχοτομήθηκε έχοντας δύο κυβερνήσεις: α) με έδρα την Τρίπολη την Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας, η
οποία αναγνωρίστηκε αρχικώς από τον ΟΗΕ και υποστηριζόταν από την Τουρκία, το
Κατάρ και την Ιταλία, β) με έδρα το Τομπρούκ τη Βουλή των Αντιπροσώπων
υπό τον Στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ, η οποία υποστηριζόταν από την Αίγυπτο, τα
Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τη Ρωσία και τη Γαλλία.
Η
αναρχία που επικράτησε δημιούργησε πρόσφορο έδαφος για την επέκταση
τρομοκρατικών οργανώσεων, όπως το Ισλαμικό Κράτος (ISIS), το
οποίο εγκατέστησε προπύργια στη Λιβύη, εκμεταλλευόμενο το κενό εξουσίας. Μετά
από χρόνια συγκρούσεων και υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, επιτεύχθηκε εκεχειρία
τον Οκτώβριο του 2020 και τον Μάρτιο του 2021, σχηματίστηκε η «προσωρινή» Κυβέρνηση
Εθνικής Ενότητας στην
Τρίπολη, με στόχο την ενοποίηση των θεσμών και τη διεξαγωγή εκλογών, οι οποίες
αναβάλλονται συνεχώς μέχρι σήμερα…..
του Αλέξανδρου Ασωνίτη*
Πριν από το Πάσχα, ζήτησα και συναντήθηκα με έναν πολύ καλό, γνωστό, και με συγκροτημένες απόψεις, τραγουδιστή και του πρότεινα να οργανώσουμε, σε Κύπρο και Ελλάδα, μια συναυλία για τα 50 χρόνια της τουρκικής κατοχής, με λαϊκά κυρίως τραγούδια που μιλάνε για τον Αγώνα της Απελευθέρωσης, την πέμπτη φάση της ελληνικής Επανάστασης που ξεκίνησε το 1821 και τερματίστηκε με την προδοσία του 1974. Όταν του έδειξα τους στίχους των τραγουδιών που πρότεινα, δεν ήξερε τα περισσότερα, βρέθηκε σε αμηχανία:
Δημήτρης Βασιλειάδης
Δυο κειμενάκια υπέροχα, ατμοσφαιρικά. Το ένα του κυρ-μεγΑλέξανδρου Παπαδιαμάντη (συρραφή μικρών εκφραστικών κειμένων, παρμένων απ΄ τη ''Φαρμακολύτρια'' του), και το άλλο του μέγα-Σεφέρη (παρμένο από μια καταγραφή του στις ''Μέρες'' του).
Με εντυπωσίασε (είναι αίσθηση δική μου), η ταυτότητά τους, η συγγένειά τους.
Ιούλιος: Ο μήνας που κορυφώθηκε η ελευθερία της Μονεμβασιάς μας !
Ο 9ος και ο 10ος αιώνας μ.Χ. ήταν η εποχή της μεγάλης σύγκρουσης της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας με το Ισλάμ. Το Ισλάμ που άρχισε να εξαπλώνεται από το πρώτο τέταρτο του 7ου αι. Οι φανατισμένοι μουσουλμάνοι Άραβες κατέκτησαν σειρά αυτοκρατορικών επαρχιών (Αίγυπτο, Βόρεια Αφρική, Παλαιστίνη, Συρία), φτάνοντας να απειλήσουν και την ίδια την Κωνσταντινούπολη. Χρειάστηκε σειρά αγώνων πολεμιστών αυτοκρατόρων για να περιοριστεί ο ισλαμικός κίνδυνος, ο οποίος όμως δεν έμελλε να εξαλειφθεί πριν το απόγειο της ενδόξου Μακεδονικής Δυναστείας τον 10 αι. Στον δύσκολο για την Αυτοκρατορία 9ο αι. εμφανίστηκε όμως μια μορφή που οδήγησε τον Σταυρό στην καταπάτηση της ημισελήνου.
Ο Θεοφάνης Μαλκίδης στο Radio Analysis για την απώλεια εθνικής κυριαρχίας και για την επιβίωση του Ελληνισμού.
Θεοφάνης Μαλκίδης
Πλήρης εθνική κυριαρχία και στη Ζουράφα !
Το επεισόδιο στη Ζουράφα, στο βορειοανατολικότερο άκρο της ελληνικής θαλάσσιας ελληνικής επικράτειας, λίγες μόνο ώρες μετά την ελληνοτουρκική συνάντηση στην Ουάσιγκτον, όταν κατά το πρότυπο Ιμίων, Κινάρου, Ρω, Μεγίστης, κλπ ένα τουρκικό αλιευτικό «παρενοχλείται» και επεμβαίνει η τουρκική ακτοφυλακή για να τονίσει ότι η περιοχή ανήκει στην Τουρκία, δεν (πρέπει να) μας εκπλήσσει.
Το Απόσπασμα Αιγαίου προετοιμαζόταν για μια μεγάλης κλίμακας καταδρομική επιχείρηση στη Σύμη, αρχές του Ιουλίου του 1944. Η πλωτή Βάση Καταδρομών, μεθορμίστηκε στον όρμο Μπαλισού και στη συνέχεια στον όρμο Λόστα των Μικρασιατικών ακτών, απέναντι απ’ το νησί. Εκεί πήγε μαζί με επιτελείς του και ο διοικητής της βρετανικής Δύναμης 142 που δεν ήταν άλλος από το διοικητή της βρετανικής Ταξιαρχίας Καταδρομών.
