Μακεδονία και "Χρόνους Πολλούς μετά την Αμαρτία που την είπανε Αρετή...."

Θ. Μαλκίδης 

Μακεδονία και "Χρόνους Πολλούς μετά την Αμαρτία που την είπανε Αρετή...."

Αφού 

παρέδωσαν τη μισή Κύπρο και ετοιμάζονται να παραδώσουν την άλλη μισή και αδιαφόρησαν για τον Ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης, Ίμβρου,  Τενέδου, για τη Θράκη και το Αιγαίο νομιμοποιώντας τον Τουρκικό φασισμό, 

σιώπησαν για ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα στην ιστορία της ανθρωπότητας, τη Γενοκτονία στον Πόντο, στη Θράκη, στην Μικρά Ασία και κατέθεσαν στεφάνι στο δάσκαλο του Χίτλερ τον Κεμάλ, 

ολιγώρησαν για τη Βόρειο Ήπειρο επιβραβεύοντας τον Αλβανικό εθνικισμό, 

σκλάβωσαν δια των καταστροφικών μνημονίων το μέλλον μας, δυναμιτίζοντας τη συνέχεια και την ύπαρξή μας, 

 τώρα οι μηχανισμοί εντός και εκτός Βουλής που αποκαλούνται κόμματα και πρόσωπα που παριστάνουν τους πολιτικούς και τους ειδικούς, ετοιμάζονται να δώσουν τη Μακεδονία και την Ελληνική αντιστασιακή ιστορία. 

Παρουσιάζοντας μάλιστα ως ευκαιρία τη σύνθετη ονομασία, δηλαδή την νομιμοποίηση της αδικίας, του εθνικισμού, της κλοπής, της ολοκληρωτικής ιδεολογίας. 

Όπως γράφει ο Ελύτης "Χρόνους Πολλούς μετά την Αμαρτία που την είπανε Αρετή...." και συμπληρώνει ο Σεφέρης 

Μνήμη Λοχία Καταδρομών Αργύρη Χάλαρη του "ΚΥΠΡΟΣ 1974-ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ"

Μνήμη Έλληνα Καταδρομέα Αργύρη Χάλαρη 

Ο Αργύρης Χάλαρης ιδρυτής του  εξαιρετικού ιστολογίου "ΚΥΠΡΟΣ 1974-ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ" (http://chalarisargiris.blogspot.gr/ ) ήταν ένας Άνδρας με αρχές και ένας σπουδαίος Έλληνας Καταδρομέας, Λοχίας στην Α' Μοίρα το 1974 στην Κύπρο. 

Ο ίδιος έγραφε στο ιστολόγιό του : "Με αφορμή την δική μου παρουσία ως Λοχίας Καταδρομών της Α! ΜΚ 35 ΜΚ στην ΚΥΠΡΟ το 1974, ξεκίνησα ένα οδοιπορικό στην αναζήτηση και την αμφιβολία, ευελπιστώντας ότι σ αυτό το ταξίδι θα διευρύνω τη συντροφιά μου αλληλεπιδρώντας , ανταλλάσσοντας απόψεις κι εμπειρίες. Σκοπός μου η διατήρηση της μνήμης μας στην λήθη του χρόνου.

ΚΥΠΡΟΣ ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ:

Άρθρα που φωτίζουν την γνώση του Κυπριακού ζητήματος, με μαρτυρίες και ιστορικά γεγονότα του 1974 αλλά και προγενέστερα 1964-1967, σκοπός μας την εξεύρεση ψηγμάτων αλήθειας  που αφορά την ιστορία του μαρτυρικού λαού της Κύπρου μας.
Μας αρέσει η κριτική σκέψη, υποβάλλουμε διαρκώς σε δοκιμασία τα κριτήρια της αλήθειας, προβληματιζόμαστε με ηθικά διλήμματα και ηθικές προσεγγίσεις . Αλιεύουμε κάθε άρθρο που αφορά την Κύπρο, αγαπάμε την αλήθεια και  δίνουμε ιδιαίτερη βαρύτητα στα ιστορικά θέματα φιλτράροντας το κάθε άρθρο και χωρίς καταγγελτικό ύφος προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μια βιβλιοθήκη ιστορικών γεγονότων.

Σας προσκαλούμε όχι απλά να μας ακολουθήσετε αλλά να μας βοηθήσετε να γίνουμε ποιο πλήρεις στην ενημέρωση,  γράψτε μας τα σχόλιά σας, τις παρατηρήσεις σας,  στείλτε μας την δική σας ιστορία ( μαρτυρία ) τις σκέψεις και τις προτάσεις σας.

Ελπίζω να μην σας απογοητεύσω και να συνεχίσετε να βρίσκεται το ιστολόγιο μας ενδιαφέρον.
Δεν είμαι πασίγνωστος δεν είμαι δημοσιογράφος δεν έχω εκατοντάδες γνωστούς . Είμαι κάποιος από σας κι ευελπιστώ στην διάδοση του μέσα από σας - τους φίλους μας για να χτίσουμε κάτι καλό όλοι μαζί που να βοηθά στην βελτίωση του μπλοκ μας, ώστε να παραμείνει η  προσπάθεια της μνήμη μας ζωντανή στην λήθη του χρόνου,

ΟΣΟΙ ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΘΕΣΟΥΝ ΚΟΜΜΑΤΙ ΨΥΧΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΡΤΥΡΙΚΗ ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΤΟΥΜΕ.

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ"

Πριν λίγες ημέρες μιλήσαμε για πολλά που αφορούσαν τον Ελληνισμό  και  λίγο πριν φύγει από αυτή τη ζωή  μου έστειλε την είδηση για την επιστροφή των οστών των πεσόντων της ακταιωρού ΦΑΕΘΩΝ, υπερασπιζόμενοι, όπως και αυτός την αγαπημένη μας Κύπρο.

Εύχομαι ο Θεός να δίνει δύναμη στην οικογένειά του.

Χρόνια Πολλά στο φυλακισμένο Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί και Καλή Λευτεριά!

Θ. Μαλκίδης 

Χρόνια Πολλά στο φυλακισμένο Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί και Καλή Λευτεριά!

"Ξημερώνοντας τ’ Αγιαννιού, με την αύριο των Φώτων, λάβαμε τη διαταγή να κινήσουμε πάλι μπροστά, για τα μέρη όπου δεν έχει καθημερινές και σκόλες", γράφει στο Άξιον Εστί ο Οδυσσέας Ελύτης. 

Ο συμπατριώτης μας Πόντιος Γιάννης-Βασίλης Γιαϊλαλί (Yannis Vasilis Yaylali), συνελήφθη και είναι φυλακισμένος για για εννιά μήνες μήνες με τις κατηγορίες της «προσβολής του προέδρου Ερντογάν», «υποκίνηση σε ανυπακοή των νόμων» και «διάδοση προπαγάνδας για τρομοκρατική οργάνωση»  μετά από το μακροχρόνιο αγώνα του για την αναγνώριση της Γενοκτονίας. Φυλακισμένη είναι επίσης και η σύντροφός του Meral Geylani . Ο Γιαϊλαλί είναι ένας από τους πρωταγωνιστές της αφύπνισης των λαών που ζουν στην Τουρκία, ένας αγωνιστής των δικαιωμάτων και της ελευθερίας, η φωνή ανάδειξης και αναγνώρισης των εγκλημάτων που έγιναν εναντίον των Ελλήνων, των Αρμενίων, των Κούρδων και άλλων λαών.

Είναι καθήκον μας με κάθε τρόπο να κάνουμε γνωστή την παράνομη φυλάκιση των δύο συναθλητών  μας που αγωνίζονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα και για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων, των Ασσυρίων και των Αρμενίων.

Χρόνια Πολλά στον Γιάννη-Λευτεριά στον Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί και τη Meral Geylani! 

Επιστροφή στην Ελλάδα των οστών των ηρώων της ακταιωρού ΦΑΕΘΩΝ (Κύπρος 1964)

Επιστροφή στην Ελλάδα των οστών των ηρώων της ακταιωρού ΦΑΕΘΩΝ (Κύπρος 1964)

Το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού ενημερώνει ότι η τελετή υποδοχής των οστών των ηρώων της ακταιωρού ΦΑΕΘΩΝ (Κύπρος 1964) θα γίνει την Τρίτη 9 Ιανουαρίου και ώρα 5μ.μ το απόγευμα στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ στην περιοχή Σκαραμαγκά . 

Οι επισκέπτες αν δεν έχουν πρόσκληση, χρειάζονται άδεια εισόδου.

Καλή Φώτιση!

Καλή Φώτιση!

Τα Θεοφάνεια, τα Φώτα, ας φωτίσουν όλες και όλους μας για πνευματική και σωματική  απελευθέρωση!

H Παγκόσμια Ένωση Εβραίων Φοιτητών για τις γενοκτονίες Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων

Αναγνώρισε τις γενοκτονίες Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων η Παγκόσμια Ένωση Εβραίων Φοιτητών


Με τον καλύτερο δυνατό τρόπο μπήκε η νέα χρονιά για την τριάδα των γενοκτονιών (Ποντίων, Αρμενίων και Ασσυρίων), καθώς από την πρώτη κιόλας μέρα του χρόνου είχαμε μια νέα αναγνώριση, με ψήφισμα, από την Παγκόσμια Ένωση Εβραίων Φοιτητών (WUJS). Το γεγονός έγινε κατά το 44ο Παγκόσμιο Συνέδριο της Ένωσης, που πραγματοποιήθηκε στο Ισραήλ από τις 28 Δεκεμβρίου μέχρι την 1 Ιανουαρίου 2018.
Η αναγνώριση αυτή είναι ιδιαιτέρως αξιοσημείωτη, δεδομένου ότι το Ισραήλ εξακολουθεί να μην αναγνωρίζει επίσημα τη Γενοκτονία των Αρμενίων (και των άλλων χριστιανικών πληθυσμών), αν και η Επιτροπή Παιδείας, Πολιτισμού και Αθλητισμού της Κνέσετ ψήφισε πέρυσι για να την αναγνωρίσει.
Στο Παγκόσμιο Συνέδριο της WUJS συμμετείχαν 165 νέοι από 36 χώρες από όλο τον κόσμο. Μεταξύ των συμμετεχόντων ήταν και η τουρκική εβραϊκή φοιτητική ένωση.
Η αναγνώριση των γενοκτονιών προήλθε μετά από πρόταση του Αυστραλοεβραίου Ariel Zoha που εκπροσωπούσε την εβραϊκή κοινότητα της Αυστραλίας και πιο συγκεκριμένα του πανεπιστημίου του, RMIT. Την πρόταση του Zoha στήριξαν άλλοι οι δύο σύνεδροι, ο Aaron Meyer και ο Yos Tarshish, απερχόμενος πρόεδρος της WUJS και εκπρόσωπος της εβραϊκής φοιτητικής κοινότητα της Αμερικής.
Ο Ariel Zoha ήταν ο άνθρωπος κλειδί και για το πρόσφατο ψήφισμα του εργατικού κόμματος της Βικτώριας της Αυστραλίας που αναγνώρισε επίσης τις γενοκτονίες Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων.
Επίσης, η WUJS τίμησε τον Ariel Zoha με το βραβείο του πολιτικού αγωνιστή της χρονιάς και αυτό ήταν το πρώτο βήμα για την οικοδόμηση γεφυρών μεταξύ των εβραϊκών και αρμενικών κοινοτήτων σε όλο τον κόσμο εντός του 2018 τονίζει η WUJS.

Ο εκτελεστικός διευθυντής της αρμενικής κοινότητας της Αυστραλίας Haig Kayserian ευχαρίστησε την WUJS για αυτή την σημαντική κίνηση για τα ανθρώπινα δικαιώματα και δήλωσε τα εξής: «ευχαριστούμε τον Ariel Zohar και τους συναδέλφους του στο συνέδριο της Παγκόσμιας Ένωσης Εβραίων Φοιτητών για την υποβολή μιας πρότασης που όχι μόνο αναγνωρίζει τη γενοκτονία που διαπράχθηκε εναντίον των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά καταδικάζει και απορρίπτει κάθε προσπάθεια άρνησης, παραμόρφωσης ή αγνόησης της ιστορικής πραγματικότητας αυτής της γενοκτονίας. Αυτό το ψήφισμα στέλνει ένα ισχυρό μήνυμα στις κυβερνήσεις του Ισραήλ, και σε άλλες χώρες όπως η Αυστραλία, ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν διαπραγματεύονται για το οποιοδήποτε διπλωματικό κέρδος.»

Ακολουθεί το ψήφισμα σε ελεύθερη μετάφραση.
Αυτό το συνέδριο σημειώνει:
1. Από το 1915 έως το 1923 εκατομμύρια Αρμένιων, Ποντίων και Ασσυρίων δολοφονήθηκαν στα χέρια του Οθωμανικού Χαλιφάτου.
2. Το τραγικό έγκλημα διεξήχθη αδιαμφισβήτητα με τη γενοκτονική πρόθεση της εξάλειψης αυτών των χριστιανικών κοινοτήτων. Πρόκειται για μια προμελετημένη και συστηματική εκτέλεση εκτιμώμενων 2-3 εκατομμυρίων πολιτών και όχι για μια νόμιμη πράξη πολέμου.
Αυτό το συνέδριο πιστεύει:
1. Ότι υποχρεούμαστε ως εβραϊκή οργάνωση να καταπολέμησουμε κάθε είδους και μορφής ρατσισμού.
Αυτό το συνέδριο καταλήγει:
1. Καταδικάζει και απορρίπτει κάθε προσπάθεια άρνησης, στρέβλωσης ή αγνόησης της ιστορικής πραγματικότητας αυτής της γενοκτονίας.
2. Αναγνωρίζει τη σημασία της μνήμης και της μάθησης από αυτή τη γενοκτονία και δηλώνει ότι θα συμμετάσχει μαζί με την αρμενική, ποντιακή και ασυριακή κοινότητα στις εκδηλώσεις μνήμης για τους αθώους ανθρώπους που έπεσαν θύματα αυτού του εγκλήματος.

Ποιος "έδωσε" τον Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί και τη σύντροφό του Μεράλ Γκευλανί;

 Ποιος "έδωσε"  τον Γιάννη Βασίλη  Γιαϊλαλί και τη σύντροφό του Μεράλ Γκευλανί; 

Στη  Μεράλ Γκευλανί (Meral Geylani)  έχει αποδοθεί ένα  κατηγορητήριο που βασίζεται σε έναν πληροφοριοδότη και σε  46 φωτογραφίες του  από το Facebook και το Twitter,  ο οποίος είπε για τις δραστηριότητές της καθώς και του  Γιάννη Βασίλη  Γιαϊλαλί στο Roboski του Κουρδιστάν.

Ποιος είναι όμως αυτός ο πληροφοριοδότης;

Το κατηγορητήριο περιλαμβάνει το όνομά του, ενώ  η Meral και ο  Γιάννης  στις 20 Αυγούστου 2016 στην Κωνσταντινούπολη ανέβασαν κοινές φωτογραφίες στο Facebook.

Ένα χρόνο αργότερα, στις 29 Ιουλίου 2017, όταν η Meral επισκέφτηκε την οικογένεια του Γιάννη στη  Σαμψούντα ο πληροφοριοδότης, ο οποίος παρουσιάζεται ότι έχει στενές σχέσεις με την Ελλάδα και τους Έλληνες, κάλεσε  την "υπηρεσία καταπολέμησης της τρομοκρατίας" έχοντας "αποδεικτικά στοιχεία" για την Meral Geylani.

Όπως αναφέρεται στο κατηγορητήριο "οι 46 φωτογραφίες που παραδόθηκαν   από τον πληροφοριοδότη στους αξιωματικούς επιβολής του νόμου και αξιολογούνται δείχνουν την   ύποπτη Meral σε  παράνομες και τρομοκρατικές πράξεις της οργάνωσης του   PKK  ... " 

Φαίνεται ότι τιμιότητα, η ηθική, οι αξίες της ανθρωπότητας εξαγοράζονται για λίγα σεντς .

Ο ανθυπολοχαγός καταδρομών Αντώνιος Αντωνίου και το ματωμένο του πουκάμισο.... Κύπρος 1974.

Το πουκάμισο του ανθυπολοχαγού καταδρομών Αντώνιου Αντωνίου. Κύπρος 1974.

Ο Αντώνιος Αντωνίου υπηρετούσε στην 33 μοίρα καταδρομών τον μαύρο εκείνο Ιούλιο  του 1974 

Όταν κατατάχθηκε και επιλέχθηκε για αξιωματικός των δυνάμεων καταδρομών πήγε  στην Ρεντίνα στη Μακεδονία για το βασικό στάδιο εκπαίδευσής του όπου του έδωσαν  το εικονιζόμενο πουκάμισο. 
Μετά από τις μάχες στην Κερύνεια ο Αντώνης σκοτώθηκε και  βρέθηκε σε ομαδικό τάφο μαζί με άλλα 39 παλληκάρια που έδωσαν την ζωή τους υπέρ πίστεως και πατρίδας .
Σε αυτό τον ομαδικό τάφο όμως βρέθηκε και το πουκάμισο του το οποίο παρότι  ήταν θαμμένο στο χώμα δεν έπαθε τίποτα και έμεινε έτσι ακριβώς όπως το φορούσε μέχρι την τελευταία του στιγμή .
Στην δεξιά μεριά πάνω θα δείτε μια τρύπα με  καθώς και μια στο κέντρο λίγο αριστερά . 
Αυτές ήταν οι δολοφονικές σφαίρες που δέχθηκε από τους  κατακτητές ..................

Ο Κεμάλ για Νόμπελ Ειρήνης!

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος προτείνει τον Μουσταφά Κεμάλ για Νόμπελ Ειρήνης!

Στις 12 Ιανουαρίου 1934, ο Ελευθέριος Βενιζέλος με επιστολή του στην Σουηδική Ακαδημία, πρότεινε τον Μουσταφά Κεμάλ  για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. Μία εντυπωσιακή πράξη, αφού ο Κεμάλ θεωρείται ο αυτουργός της Γενοκτονίας των Ελλήνων, πράξη η οποία θα κριθεί από την ιστορία....  

Αθήνα, 12 Ιανουαρίου 1934

Κύριε Πρόεδρε,

Για περίπου επτά αιώνες ολόκληρη η Μέση Ανατολή και μεγάλο τμήμα της Κεντρικής Ευρώπης αποτέλεσαν θέατρο αιματηρών πολέμων. Κύρια αιτία γι αυτούς ήταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία και το απολυταρχικό καθεστώς των Σουλτάνων.

Η υποδούλωση χριστιανικών λαών, οι θρησκευτικοί πόλεμοι του Σταυρού εναντίον της Ημισελήνου που μοιραία επακολούθησαν και οι διαδοχικές εξεγέρσεις όλων αυτών των λαών που προσέβλεπαν στην απελευθέρωσή τους δημιουργούσαν μια κατάσταση πραγμάτων που θα παρέμενε μόνιμη πηγή κινδύνων όσο η Οθωμανική Αυτοκρατορία διατηρούσε τα ίχνη που της είχαν αφήσει οι Σουλτάνοι.

Η εγκαθίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας το 1922, όταν το εθνικό κίνημα του Μουσταφά Κεμάλ Πασά θριάμβευσε επί των αντιπάλων του, έθεσε οριστικά τέλος σ' αυτή την κατάσταση αστάθειας και μισαλλοδοξίας.

Πράγματι, σπάνια στη ζωή ενός έθνους πραγματοποιήθηκε σε τόσο λίγο χρόνο μια αλλαγή τόσο ριζική. Μια παρακμάζουσα αυτοκρατορία που ζούσε υπό θεοκρατικό καθεστώς στο οποίο οι έννοιες του δικαίου και της θρησκείας συγχέονταν μετατράπηκε σ`ένα εθνικό και σύγχρονο κράτος, γεμάτο ενέργεια και ζωή.

Με την ώθηση του μεγάλου μεταρρυθμιστή Μουσταφά Κεμάλ το απολυταρχικό καθεστώς των Σουλτάνων καταλύθηκε και το κράτος κατέστη αληθινά κοσμικό. Το έθνος ολόκληρο στράφηκε προς την πρόοδο, με την θεμιτή φιλοδοξία να ενταχθεί στην πρωτοπορία των πολιτισμένων λαών.

Όμως το κίνημα για την εδραίωση της ειρήνης προχώρησε από κοινού με όλες εκείνες τις εσωτερικές μεταρρυθμίσεις που προσέδωσαν στο νέο κυρίως εθνικό κράτος της Τουρκίας τη σημερινή του μορφή. Πράγματι η Τουρκία δεν δίστασε να αποδεχθεί ειλικρινά την απώλεια επαρχιών όπου κατοικούσαν άλλες εθνότητες και, ικανοποιημένη πραγματικά με τα εθνικά και πολιτικά της σύνορα όπως καθορίστηκαν από τις Συνθήκες, έγινε αληθινός στυλοβάτης της ειρήνης στην Εγγύς Ανατολή.

Είμαστε εμείς οι Έλληνες που αιματηροί αγώνες αιώνων μας είχαν φέρει σε κατάσταση διαρκούς ανταγωνισμού με την Τουρκία οι πρώτοι που είχαμε την ευκαιρία να αισθανθούμε τις συνέπειες αυτής της βαθιάς αλλαγής στη χώρα αυτή, διάδοχο της παλιάς Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Από την επόμενη μέρα της Μικρασιατικής καταστροφής, διαβλέποντας την δυνατότητα συνεννόησης με την αναγεννημένη Τουρκία, που προέκυψε από τον πόλεμο ως εθνικό κράτος, της απλώσαμε το χέρι και το δέχτηκε με ειλικρίνεια.  

Από αυτήν την προσέγγιση, που μπορεί να χρησιμεύσει ως παράδειγμα για τη δυνατότητα συνεννόησης ακόμη και μεταξύ λαών που τους χώρισαν οι πιο σοβαρές διαφορές, όταν αυτοί διαποτιστούν με την ειλικρινή επιθυμία για ειρήνη, προέκυψαν μόνο καλά, τόσο για τις δύο ενδιαφερόμενες χώρες όσο και για τη διατήρηση της ειρήνης στην Εγγύς Ανατολή. Ο άνθρωπος στον οποίο οφείλεται αυτή η πολύτιμη συμβολή στην ειρήνη δεν είναι άλλος από τον Πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας Μουσταφά Κεμάλ Πασά. 

Έχω λοιπόν την τιμή ως αρχηγός της Ελληνικής Κυβέρνησης το 1930, όταν η υπογραφή του Ελληνοτουρκικού συμφώνου σηματοδότησε μια νέα εποχή στην πορεία της Εγγύς Ανατολής προς την ειρήνη, να υποβάλλω την υποψηφιότητα του Μουσταφά Κεμάλ Πασά για την διακεκριμένη τιμή του βραβείου Νόμπελ για την Ειρήνη.

Με βαθύτατη εκτίμηση

Ε. Κ. Βενιζέλος

Τραπεζούντα σπορ: Μία ομάδα – μία πόλη, μία… θρησκεία

Τραπεζούντα σπορ: Μία ομάδα – μία πόλη μία…  θρησκεία

του Θοδωρή Ασβεστόπουλου…

Μπαίνοντας στο αεροπλάνο για να μεταβείς από την Κωνσταντινούπολη στην Τραπεζούντα, αντιλαμβάνεσαι αμέσως τι είναι αυτό με το οποίο ταυτίζεται όσο τίποτε άλλο η πόλη την οποία έχεις προορισμό.

Οι περισσότεροι από τους επιβαίνοντες φορούσαν φανέλες, μπλούζες, κασκόλ, σκούφους, μπουφάν και οτιδήποτε μπορεί να φανταστεί κανείς με τα διακριτικά της Τραπεζούντα (Τράμπζον) σπορ (εν συντομία TS), της ομάδας της Τραπεζούντας που συμπλήρωσε τα πενήντα χρόνια από την ίδρυση της (2 Αυγούστου 1967).

Ακόμα και μία ευσεβής μουσουλμάνα με ολόμαυρο χιτζάμπ είχε περασμένο στο λαιμό της το μπορντό μαβί κασκόλ της Τραμπζονσπόρ, ενώ ένα βρέφος στην αγκαλιά της μητέρας του ήταν ντυμένο με τα χρώματα και το έμβλημα του συλλόγου.

Την ημέρα της συγκεκριμένης πτήσης  η ομάδα της Τραπεζούντας έπαιζε εντός έδρας με την Προύσα (Μπούρσα) σπορ για τον τουρκικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου και εκατοντάδες από τους Τραπεζούντιους που διαμένουν μόνιμα στην Κωνσταντινούπολη μετέβαιναν στον τόπο της καταγωγής τους για το Σαββατοκύριακο προκειμένου να παρακολουθήσουν από κοντά την αγαπημένη τους ομάδα. Το ταξίδι αυτό το κάνουν κάθε φορά που η TS παίζει στην έδρα της.

Μία παρέα επιβατών έπιασε κουβέντα με έναν τουρίστα από την Ελλάδα που φορούσε φούτερ της Νάπολι και τον ρωτούσαν γιατί υποστηρίζει την συγκεκριμένη ομάδα. Τους απάντησε ότι εκεί έπαιζε ο Μαραντόνα ο – κατά τη γνώμη του – καλύτερος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών, για να πάρει την ανταπάντηση «Ποιος είναι ο Μαραντόνα; Έχει παίξει στην Τράμπζονσπορ;»!

Αργότερα ο ίδιος οπαδός της τουρκικής ομάδας έκανε και το εξής λογοπαίγνιο: «Δεν είμαστε με τον Χάμσικ (παίκτη της Νάπολι) είμαστε με το χαμψί». Το χαμψί, είναι ένα είδος ψαριού που ευδοκιμεί στην Μαύρη Θάλασσα (αντίστοιχο του δικού μας γαύρου), με μπλε – μαβί  σώμα και μπορντό μάτια, τα οποία αποτελούν και τα χρώματα της Τράμπζονσπορ.

Η εμπειρία στο αεροπλάνο ήταν ο πρόλογος για το τι θα ζούσαμε στην πόλη της Τραπεζούντας. Οι δρόμοι και οι πλατείες ολόκληρο το Σάββατο, ημέρα του αγώνα, γεμάτοι κόσμο που πηγαινοερχόταν, με την πλειοψηφία των ανθρώπων ντυμένη στα χρώματα της TS.  Ολόκληρη η πόλη κινείται, ζει και αναπνέει στους ρυθμούς της Τράμπζονσπορ τις ημέρες των εντός έδρας αγώνων. Όμως και τις εργάσιμες ημέρες θα δούμε τις πλατείες και τους πεζόδρομους στολισμένους με σημαιάκια της TS, ενώ αφίσες και διακριτικά του τοπικού αθλητικού συλλόγου θα δούμε ακόμα και σε καφενεία απομακρυσμένων ορεινών χωριών του Νομού Τραπεζούντας, όπως στο Όξοχο .

«Η ημέρα που παίζει η ομάδα μας στο γήπεδο της, είναι ημέρα ξεκούρασης, ημέρα γιορτής, ημέρα γλεντιού. Για εμάς, Τράμπζονσπορ σημαίνει ταυτότητα, σημαίνει πατρίδα, σημαίνει θρησκεία. Σε όλη την Τουρκία γνωρίζουν πόσο παθιασμένα αγαπάμε την ομάδα μας», δήλωσε στο Κανάλι Ένα, μόνιμος κάτοικος της Τραπεζούντας.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι εκείνη την ημέρα κυκλοφορούσαν στην πόλη με τα κασκόλ και τις φανέλες της ομάδας τους φίλαθλοι της φιλοξενούμενης Προύσα (Μπούρσα)σπορ, χωρίς να αντιμετωπίσουν κανένα πρόβλημα.

Καλή και Ελεύθερη Νέα Χρονιά, Καλή Ανάσταση στην πατρίδα μας

Θ. Μαλκίδης

Καλή Χρονιά, Καλή Ανάσταση στην Πατρίδα μας 

Ο  Γιώργος  Σεφέρης  μιλώντας  το 1969 για την κατάσταση στην Ελλάδα  καταγράφει με εντυπωσιακά προφητικό τρόπο και το σήμερα: "Μας έχει επιβληθεί ένα καθεστώς ολωσδιόλου αντίθετο με τα ιδεώδη για τα οποία πολέμησε ο κόσμος μας και τόσο περίλαμπρα ο λαός μας .... Είναι μια κατάσταση υποχρεωτικής νάρκης, όπου όσες πνευματικές αξίες κατορθώσαμε να κρατήσουμε ζωντανές, με πόνους και με κόπους, πάνε κι αυτές να καταποντιστούν μέσα στα ελώδη στεκούμενα νερά. Δε θα μου ήταν δύσκολο να καταλάβω πως τέτοιες ζημιές δε λογαριάζουν πάρα πολύ για ορισμένους ανθρώπους....Όσο μένει η ανωμαλία, τόσο προχωρεί το κακό".

Και  συμπληρώνει ο  Διονύσιος Σολωμός στην επιστολή του στον απομνημονευματογράφο του Κολοκοτρώνη, Γ. Τερτσέτη, επίσης με προφητικό τρόπο: "Η διαφθορά είναι τόσο γενική κι έχει τόσο βαθιές ρίζες, που σε κάνει να σαστίζεις"
Κάθε τέλος μίας χρονιάς και κάθε αρχή μίας νέας,  αποτελεί έναν προσωπικό απολογισμό, υποθέτω και συλλογικό, ένα προγραμματισμό στόχων. Άλλωστε έτσι αρμόζει σε πολιτικά όντα. Και βεβαίως κάθε αρχή ενός νέου έτους αποτελεί ένα ξεκίνημα για, συν Θεώ, μεγάλες, όπως αρμόζει σε ανθρώπινες υπάρξεις, πράξεις.  

Πράξεις που να είναι αντίστοιχες με αυτές που προσδοκά να υλοποιήσει κάθε άνθρωπος που νοιάζεται και αγαπά τη ζωή, που αγαπά δηλαδή τους συνανθρώπους του και μάχεται για κάτι ανώτερο και σπουδαίο. Πράξεις που να είναι αντίθετες με αυτές που έκανε και ντρέπεται, βλάπτοντας, συκοφαντώντας, δυσφημίζοντας, ακόμη και κολακεύοντας, όπως έλεγε ο Διογένης εκ Πόντου αναφέροντας ως το μεγαλύτερο κακό.

Ζούμε σε δύσκολες εποχές, δύσκολες στιγμές. Η Ελλάδα, η πατρίδα μας, ο χώρος μας, ο τόπος μας,  από την ιδιαίτερη πατρίδα μου, τη Θράκη, μέχρι το Αιγαίο, την Κύπρο, δεν αναγνωρίζεται, δεν αναπαύομαι, από όσα βλέπω και αισθάνομαι. Φασισμός και βιασμός παντού.  Ζω στον τόπο μου, νοσταλγώντας τον τόπο μου.

Κράτος διαλυμένο, χρεοκοπημένο, δουλικό σε κάθε είδους δανειστές και απαιτήσεις, Παιδεία με εθνομηδενιστές, αρνητές και  ψευτοκαθηγητές,  Υγεία και Πρόνοια  που καταρρέουν, Αγροτικός κόσμος που καταστρέφεται,  Νέοι και Μεγαλύτεροι που φεύγουν αηδιασμένοι αναζητώντας εργασία  και δικαιοσύνη, Διανοούμενοι που σιωπούν για την τραγωδία του λαού μας, Ψευτοπολιτικοί που διορίζονται βάσει (οικογενειακής ή/και άλλης ) επετηρίδας,  Ψευτοκόμματα- παρακρατικοί μηχανισμοί, Μεγαλοαπατεώνες που παριστάνουν τους σπουδαίους,  Αφύσικο που βαπτίζεται Φυσικό, Αμαρτία που τη βάπτισαν Αρετή, όπως γράφει ο Οδυσσέας Ελύτης......

Βρισκόμαστε μπροστά σε αδιέξοδο, οικονομικό, κοινωνικό, πνευματικό, αξιακό  και δεν πρέπει να σιωπήσουμε, ούτε να φλυαρήσουμε. Απαιτείται λόγος, κυρίως όμως έργο και  πράξη.  Όπως καταλήγει ο Σεφέρης στο μήνυμά του:"είμαι ένας άνθρωπος χωρίς κανένα απολύτως πολιτικό δεσμό και, μπορώ να το πω, μιλώ χωρίς φόβο και χωρίς πάθος. Βλέπω μπροστά μου τον γκρεμό όπου μας οδηγεί η καταπίεση που κάλυψε τον τόπο. Αυτή η ανωμαλία πρέπει να σταματήσει. Είναι εθνική επιταγή".

Μία ανωμαλία που πρέπει να σταματήσει αγωνιζόμενοι, "όσοι ζωντανοί" για  μία αναγέννηση,  κοινωνική και εθνική, ακολουθώντας (και) τα λόγια του Διονύσιου Σολωμού: "Μόνον όταν οι αφορμές της διαφθοράς εξολοθρευθούν πέρα ως πέρα, θα μπορέσουμε να έχουμε μία ηθική αναγέννηση. Τότε, το μέλλον μας θα είναι μεγάλο, όταν όλα στηριχθούν στην ηθική, όταν θριαμβεύσει η δικαιοσύνη, όταν τα γράμματα καλλιεργηθούν όχι για μάταιη επίδειξη, παρά για το όφελος του λαού, που έχει ανάγκη από πραγματική παιδεία και από μόρφωση όχι σχολαστική".

Καλή Χρονιά, Καλή Λευτεριά, Καλή Ανάσταση! 

Υ.Γ. Όπως γράφει ο Ελύτης "μέσα στη θλίψη της απέραντης μετριότητας, που μας πνίγει από παντού, παρηγοριέμαι ότι κάπου, σε κάποιο καμαράκι, κάποιοι πεισματάρηδες αγωνίζονται να εξουδετερώσουν τη φθορά".

Αιμοδοσία στη μνήμη των πεσόντων καταδρομέων

Αιμοδοσία εις μνήμη των 176 πεσόντων καταδρομέων

Ο Παγκύπριος Σύνδεσμος Έφεδρων Καταδρομέων πιστός στις αξίες για τον συνάνθρωπο και την πατρίδα του στα πλαίσια της κοινωνικής του προσφοράς διοργάνωσε  αιμοδοσία εις μνήμη των πεσόντων καταδρομέων στο προαύλιο του Ιερού Ναού της Φανερωμένης στη Λευκωσία.

Αθάνατοι!

Νικόλαος Κατούντας

Γεώργιος Κατσάνης 

Μνήμη Γεωργίου Ανδρεάδη δύο χρόνια μετά - Yorgo Andreadis yaşamını yitirdi-KEMENÇEYLE ÖLÜME GİDENLERİN YOLDAŞI YORGO ANDREADİS

Θ. Μαλκίδης :Μνήμη Γεωργίου Ανδρεάδη δύο χρόνια μετά 

Με τον Γιώργο γνωριστήκαμε πριν πολλά χρόνια σε μία από τις πρώτες εκδηλώσεις που έγιναν για το ζήτημα της Γενοκτονίας. Ήταν το 1994 στην Αναγέννηση Σερρών και μαζί μας είχαμε πολλούς φίλους, συμπατριώτες μας από την Κύπρο,  καθώς και Κούρδους και Αρμένιους.  

Με τον Γιώργο, είχαμε για παραπάνω από δύο δεκαετίες μία έντιμη και σοβαρή συνομιλία   για τον Πόντο, την Ιστορία, την Καλαμαριά, την "Ταμάμα", την "Τολίκα", τον "Θόδωρον", τη Γενοκτονία, τους Ποντιόφωνους και  για πολλά άλλα. Μιλούσε και έπραττε έχοντας οδηγό τη κληρονομιά  του Πόντου, των προγόνων του, της οικογένειάς του και ειδικότερα  της σημαντικής προσωπικότητας του πατέρα του. Έγραφε λες και ήταν μπροστά στα γεγονότα, λες  ήταν μέρος  της ιστορίας.  Η "Ταμάμα" και εκατοντάδες  άλλες στιγμές    "βρήκαν" αυτόν για να τις καταγράψει,  γιατί  η ιστορία γνώριζε και γνωρίζει σε ποιον να απευθυνθεί. 

Γιώργο,  νιώθω υπερήφανος που συνεργάστηκα  μαζί σου,  που συνδεθήκαμε με δεσμούς φιλίας και αλληλοεκτίμησης, αλήθειας και συνοδοιπορίας, που βαδίσαμε μαζί σε κοινούς αγώνες, που μου μίλησες για τις χαρές και τις λύπες σου, για τις σκέψεις σου, για την πορεία του Ποντιακού ζητήματος.
Αναφέρω, μεταξύ των πολλών,  δύο κοινές προσπάθειες μας για υπόθεση ανάδειξης της Γενοκτονίας. 
Η πρώτη ήταν στη Ρωσία, όταν βρεθήκαμε ανάμεσα στους αδελφούς μας, σε μία μεγάλη εκδήλωση. Εκεί  η υπόθεση της αναγνώρισης της Γενοκτονίας, έγινε γνωστή και αποτέλεσε απαρχή και συνέχεια, πολλών και  σημαντικών.... 

Η δεύτερη ήταν στη Γερμανία, στη Στουτγάρδη, όταν μιλήσαμε στην πλατεία του Δημαρχείου της πόλης στην πρώτη ανοικτή εκδήλωση για το ζήτημα της Γενοκτονίας. Στην εκδήλωση που οργάνωσε η Ποντιακή Εστία Στουτγκάρδης και ο κοινός και εξαιρετικός φίλος μας Δημήτρης Οξυζίδης,   μιλήσαμε, μαζί με τη Τέσα Χόφμαν, στη Γερμανική, Τουρκική, Αγγλική, Ελληνική γλώσσα, αλλά και στην Ποντιακή διάλεκτο. Από εκείνη την εκδήλωση προέκυψαν μία σειρά από πολλές και σπουδαίες πρωτοβουλίες, για την ιερή και μεγάλη υπόθεση της Γενοκτονίας.

Γιώργο είμαι ευτυχής που γνώρισα έναν άνθρωπο, ένα  συγγραφέα, ένα πολιτικό ον, έναν Πόντιο, έναν Έλληνα, όπως εσύ. 
Εύχομαι και προσεύχομαι ο Θεός να σε αναπαύσει και να δώσει στην οικογένεια σου και σε όλους μας,  παρηγοριά αλλά και ελπίδα, για να σε  μνημονεύουμε πάντα, εμπνεόμενοι από τα γραπτά σου και από την πράξη σου,  από το πέρασμά  σου από αυτή τη ζωή. 

Γιώργο ένα από τα  κείμενα που γράφτηκαν για σένα είναι  του συγγραφέα Tamer Çilingir και αυτό το οποίο το υπογράφει ο φυλακισμένος Γιάννης Βασίλης Γιαϊλαλί, το οποίο το παραθέτω στη συνέχεια. Ο Γιάννης έκανε "πορεία" μέσα στο κελί του στη μνήμη σου. Για αυτόν ήσουν ο πατέρας των ορφανών του Πόντου. 

Γιώργο σε θυμόμαστε, δε σε ξεχάσαμε, δε σε ξεχνούμε, η οικογένεια σου, οι συνοδοιπόροι σου, οι πρόγονοί σου, οι αμέτρητοι συμπατριώτες μας σε όλη την Τουρκία. 

Καλό Παράδεισο,  Καλή Αντάμωση και Καλή Ανάσταση.

Χαιρετισμούς από τη φυλακή του Ελατζίκ, χαιρετισμούς από τον Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί.ELAZIĞ’DAN, YANNİS VASİLİS YAYLALI’DAN SELAMLAR

Θ. Μαλκίδης: Ένα σημαντικό άρθρο από το συγγραφέα και αγωνιστή για τον Πόντο Tamer Çilingir για τον φυλακισμένο συναγωνιστή μας Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί. Με ένα ακόμη γράμμα του, μία φωτογραφία του,  μας καλεί  στο αυτονόητο καθήκον για τον Ελληνικό λαό και την ιστορική του παράδοση: την αντίσταση και την αλληλεγγύη μέχρι την Ελευθερία. 

Tamer Çilingir: Χαιρετισμούς από τη φυλακή του  Ελατζίκ, χαιρετισμούς από τον Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί
(Μετάφραση Θ. Μαλκίδης)

"Είναι αστείες οι επιστολές των φυλακών. Επειδή είναι γραμμένες ανάμεσα στους τέσσερις τοίχους. Τώρα ο Γιάννης μπορεί να έχει μόνο αέρα, καφέ και  τσάι. Ωστόσο δεν ξέρει ποιος είναι δίπλα του ή δεν μπορεί να έχει μια συνάντηση ή μία συνομιλία. Ο χρόνος είναι διαφορετικός ανάμεσα σε  τέσσερις τοίχους και χρειάζονται μήνες για να συνομιλήσει με έναν φίλο, να συνομιλήσει με ένα γράμμα.
Με ένα πρόσωπο που δεν γνωρίζει ποτέ. Και δεν μπορεί να γράψει και να πει αυτά που θέλει. Επιπλέον υπάρχει πιθανότητα η επιστολή να μην φτάσει ποτέ στον παραλήπτη του εάν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί μια απαγορευμένη λέξη ή περιεχόμενο. Έτσι επιλέγονται λέξεις όπως κάνουν οι  καλλιτέχνες.

Αλλά αν το πρόσωπο που έγραψε το  γράμμα είναι και αυτό ανάμεσα στους τέσσερις τοίχους, τότε είναι ευκολότερο να σε καταλάβει. Αυτά τα γράμματα είναι τόσο συγκινητικά,  γεμάτα με λόγια και συναισθήματα που  τρίτο πρόσωπο δεν μπορεί να δει, δεν μπορεί να καταλάβει.

Μιλήσαμε με τους Γιάννη Γιάννη, Μαλκίδη Θεοφάνη, με τον Botan Zilan και τη γυναίκα του Holalı Hoca .

Μιλήσαμε για τους λόγους της σύλληψής του Γιάννη και της σύλληψης της συντρόφου του, της  Meral. Και για τους δύο, δόθηκε εντολή από τη Σαμψούντα. Πόσο ισχυρή  είναι αυτή η εντολή; Δεν υπάρχει όνομα, καμία διεύθυνση, απολύτως τίποτα. Απλώς  ο εισαγγελέας είπε ότι ο Γιάννης ήταν «πράκτορας ή μέλος τρομοκρατικής οργάνωσης».

Ο  Γιάννης είναι  στη φυλακή σχεδόν ένα έτος, η  Μεράλ πάνω από δύο μήνες, δυστυχώς  οι φυλακές μας  υπάρχουν  για εκατό χρόνια.

Υπάρχει μια λαχτάρα  να μάθει τι συμβαίνει. Με έναν τέτοιο τίτλο, όχι με ένα άρθρο ειδήσεων. Με λεπτομέρειες.
Υπάρχει μια λαχτάρα για την οσμή των αγώνων, μια μυρωδιά της θάλασσας, μια μυρωδιά ξύλου, μυρωδιά φαγητού, η ανάγκη για ένα ζεστό χαμόγελο, μια ζεστή μέρα, μία καλή βραδιά.

Έχουμε χρόνια να κοιτάξουμε μακριά ... Για ένα χρόνο ο Γιάννης μπορεί να κοιτάξει μόνο πέντε μέτρα μακριά. Και όμως θέλει να δει τον ουρανό χωρίς όρια και περιορισμούς.

Ίσως δεν μπορούμε να του στείλουμε αυτά που θέλουμε,  αλλά μπορούμε να του "στείλουμε" λεπτομερείς ειδήσεις, να "συζητήσουμε", να "πιούμε" τσάι, να "ζήσουμε" μαζί του.

Προσπαθεί να μάθει Ελληνικά, αλλά  οι πόροι του δεν είναι αρκετοί. Και φυσικά υπάρχουν προβλήματα με τα βιβλία στη φυλακή, αφού επιτρέπεται ένας περιορισμένος αριθμός βιβλίων που μπορούν να διαβαστούν. Συχνά στέλνουμε στον Γιάννη, ένα βιβλίο, ένα γράμμα, μια κάρτα.

Έτσι ξέρει ότι δεν είναι μόνος και  πρέπει να το κάνουμε όχι για τον ίδιο, αλλά ίσως για τον εαυτό μας.

Σήμερα μας στέλνει μια φωτογραφία και μαζί με αυτήν στέλνει σε όλους μας την  αγάπη του και  τους χαιρετισμούς του.

Διεύθυνση:
Yannis Vasilis Yaylalı
2 No’lu Yüksek Güvenlikli Kapalı Hapishane
E-36
Elazığ
Τurkey

Μετάφραση: Θ. Μαλκίδης

Tamer Çilingir

ELAZIĞ’DAN, YANNİS VASİLİS YAYLALI’DAN SELAMLAR

Η Ελλάδα της Παρακμής και η Ελλάδα του Εμείς.....

Η Ελλάδα της Παρακμής και η Ελλάδα του Εμείς.....

"Ο Μανώλης Ανδρόνικος όριζε το χρόνο και την καταγωγή μας με βάση τον  τεσσαρακοστό, τον τριακοστοέννατο, τον τριακοστοόγδοο και ούτω καθεξής παππού μας. Τον Όμηρο, το Μέγα Βασίλειο,  το Ρήγα Φεραίο,  τον Κόντογλου και εκατομμύρια άλλους παππούδες μας   της Μακεδονίας, της Θράκης, του Πόντου, της Ιωνίας, της Καππαδοκίας, της Ηπείρου, του Αιγαίου, της Κύπρου και άλλων τόπων του Ελληνισμού και της Διασποράς. Παππούδες- πρόγονοι που μας κοιτούν λυπημένοι για την παρακμή......

Στο παρακάτω κείμενο για τον Ελληνισμό της Παρακμής και τον Ελληνισμό του Εμείς, κείμενο ενός νέου ανθρώπου, του φιλόλογου Τάσου Παπακώστα, η αναφορά στο πρόσωπό μου είναι τιμητική. Του εύχομαι η πίστη του στο Θεό και η Ελληνικότητά του να δυναμώνει κάθε μέρα, συνεχίζοντας την ανιδιοτελή και συνεχή του προσφορά." 

Θ. Μαλκίδης  

Το ερώτημα δεν είναι το αν θα φύγει η Ελλάδα από την Ευρώπη... Αλλά πόσο πολύ μεταλλάχτηκαν τόσο η μάνα όσο και η κόρη.

Του Τάσου Παπακώστα.

Ακούω για την ευρωπαϊκή προοπτική της Ελλάδας και εκνευρίζομαι...

Από ποια Ευρώπη θα φύγει η Ελλάδα;;; Ποια μάνα αποχωρίζεται το παιδί της;;;
Πως μπορεί κανείς να χωρίσει το υπόλοιπο σώμα από την καρδιά του;;;
Το ερώτημα δεν είναι το αν θα φύγει η Ελλάδα από την Ευρώπη... Αλλά πόσο πολύ μεταλλάχτηκαν τόσο η μάνα όσο και η κόρη... Η Ευρώπη απομακρύνθηκε από την Ελλάδα... Η Ελλάδα αποξενώθηκε από τον εαυτό της... Η Ελλάδα έγινε αγνώριστη...

Η πραγματική Ελλάδα δεν έχει καμία θέση σε αυτό το φασιστοτραπεζικό κατεστημένο με ανέραστες μαριονέτες να διαφεντεύουν τους Ευρωπαίους πολίτες σε μια ατομικοκεντρική καθημερινότητα που διαιωνίζει την σκλαβιά του ανθρώπου στο "θηρίο"...

Η Ελλάδα βρίσκεται στα μνήματα... Η Ελλάδα βρίσκεται στα κοιμητήρια... Η Ελλάδα βρίσκεται στις Άγιες Τράπεζες... Η Ελλάδα βρίσκεται στους κίονες... Η Ελλάδα βρίσκεται στα ποτισμένα με αίμα χώματα... 

Η Ελλάδα βρίσκεται στον Όμηρο και στον Αίσωπο, στον Σοφοκλή, στον Μέγα Βασίλειο, στον Γρηγόριο τον Θεολόγο,στον Τριβωνιανό της Πανδέκτου, στον Ολυμπιόδωρο, στον Κοσμά τον Αιτωλό, στον Ρήγα Φεραίο, στον Ίωνα Δραγούμη, στον Παπαδιαμάντη, στον Κόντογλου, στον Παλαμά, τον Καβάφη, τον Ρίτσο, τον Σεφέρη, τον Ελύτη, τον Μαλκίδη... 

Η επιστροφή στην Ελλάδα των οστών των ηρώων της ακταιωρού ΦΑΕΘΩΝ. Κύπρος 1964

Η επιστροφή στην Ελλάδα των οστών των επτά ηρώων της ακταιωρού ΦΑΕΘΩΝ. Κύπρος 1964


Στις 10 Ιανουαρίου 2018 επιστρέφουν στην Ελλάδα οι σοροί των έξι νεκρών Ελλήνων,μελών του πληρώματος της ακταιωρού ΦΑΕΘΩΝ που στις 8 Αυγούστου 1964 βυθίστηκε από αεροσκάφη της τουρκικής αεροπορίας.Από το 1964 είναι ενταφιασμένοι στην Κύπρο και τώρα αποφασίστηκε η μεταφορά των οστών τους στην πατρίδα. Το ΓΕΝ έχει αρχίσει ήδη να προετοιμάζει την τελετή υποδοχής τους στο αεροδρόμιο Τατοΐου .

Με την έναρξη των εχθροπραξιών, στις 7 Αυγούστου, ημέρα Παρασκευή, τα περιπολικά ΦΑΕΘΩΝ και ΑΡΙΩΝ διετάχθησαν και έλαβαν μέρος στις επιχειρήσεις δι’ από θαλάσσης βομβαρδισμού των οχυρωμένων θέσεων των Τ/Κ.

Την επομένη, Σάββατο 8 Αυγούστου το ΠΠ ΑΡΙΩΝ συνεχίζει τον βομβαρδισμό στον κόλπο της Χρυσοχούς (Δυτικά των Κοκκίνων), ενώ το ΠΠ ΦΑΕΘΩΝ παραμένει, λόγω βλάβης μίας κύριας μηχανής, ανατολικότερα, στην περιοχή Καραβοστάσι του κόλπου της Μόρφου. Το μεσημέρι της ίδιας ημέρας εκδηλώνεται σε όλη την περιοχή της Τηλλυρίας μεγάλης εκτάσεως Τουρκική αεροπορική προσβολή.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες το ΠΠ ΦΑΕΘΩΝ σαλπάρει και κινούμενο με ταχύτητα 7-8 κόμβων, ελίσσεται κοντά και ενδιάμεσα Αμερικάνικων εμπορικών πλοίων που βρίσκονταν στην περιοχή για να φορτώσουν μεταλλεύματα αμυνόμενο των Τουρκικών F100 με τον προβληματικό οπλισμό.

Την επομένη, Σάββατο 8 Αυγούστου το ΠΠ ΑΡΙΩΝ συνεχίζει τον βομβαρδισμό στον κόλπο της Χρυσοχούς (Δυτικά των Κοκκίνων), ενώ το ΠΠ ΦΑΕΘΩΝ παραμένει λόγω βλάβης μίας κύριας μηχανής ανατολικότερα, στην περιοχή Καραβοστάσι του κόλπου της Μόρφου. Το μεσημέρι της ίδιας ημέρας εκδηλώνεται σε όλη την περιοχή της Τηλλυρίας μεγάλης εκτάσεως Τουρκική αεροπορική προσβολή, η οποία και αναμένετο σύμφωνα με σήμα των Τ/Κ που υπέκλεψε η Εθνοφρουρά.


Κάτω από αυτές τις συνθήκες το ΠΠ ΦΑΕΘΩΝ σαλπάρει και κινούμενο με ταχύτητα 7-8 κόμβων, ελίσσεται πλησίον των ευρισκομένων εμπορικών πλοίων αμυνόμενο των Τουρκικών F100 με τον προβληματικό οπλισμό του χωρίς όμως να αποφύγει τα πυρά των Τουρκικών αεροσκαφών με αποτέλεσμα την απώλεια σε νεκρούς και τραυματίες άνω του 50% του πληρώματός του. Μεταξύ των νεκρών ο Ύπαρχος Σημαιοφόρος ΣΕΑ/Μ Π. Χρυσούλης και βαρειά τραυματισμένος ο Κυβερνήτης Ανθυποπλοίαρχος Δ. Μητσάτσος ο οποίος, παρά τον σοβαρό τραυματισμό του και όταν πλέον ο  οπλισμός του πλοίου του εσίγησε, κατόρθωσε με ψυχραιμία να το προσαράξει και να διασωθούν έτσι οι τραυματίες και το υπόλοιπο πλήρωμα. Τελικά, η πυρκαϊά, κατέστρεψε ολοσχερώς το πλοίο.
Οι  πεσόντες του Φαέθωνα είναι οι εξής:

Από τη Σαμψούντα, την Πάφρα, τη Σμύρνη και την Αδριανούπολη, μέχρι το Ρομπόσκι και το Ελατζίκ το έγκλημα συνεχίζεται

Θ. Μαλκιδης: Από τη Σαμψούντα μέχρι το  Ρομπόσκι και το Ελατζίκ το έγκλημα συνεχίζεται

Πριν εκατό χρόνια στη Σαμψούντα, στην Πάφρα, στη Σμύρνη, στην Αδριανούπολη, οι  Νεότουρκοι και οι Κεμαλικοί δολοφονούσαν παιδιά, ηλικιωμένους, γυναίκες, άνδρες, Έλληνες και Ελληνίδες. Το έγκλημα που δεν τιμωρήθηκε επαναλήφθηκε την  28η Δεκεμβρίου 2011, δολοφονούνταν στο Ρομπόσκι από την Τουρκική Πολεμική Αεροπορία 34 άοπλοι Κούρδοι, οι 19 από αυτούς παιδιά κάτω από 18 χρόνων με τον μικρότερο, μόλις στα 12, κι από τους υπόλοιπους 15, από 19 έως 38 ετών ο μεγαλύτερος.

Για αυτά τα εγκλήματα που δεν τιμωρήθηκαν άρχισε τον αγώνα του ο συμπατριώτης μας από την Πάφρα Γιάννης Βασίλης Γιαϊλαλί,  οποίος βασανίσθηκε, διώχθηκε, κατηγορήθηκε και είναι φυλακισμένος (όπως φυλακισμένη είναι και η σύντροφός του Κούρδισα Meral Geylani ) εδώ και  οκτώ μήνες στο Ελατζίκ.  

Όλα αυτά είναι εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που δεν μπορούν να αγνοηθούν ή να συγκαλυφθούν, δεν μπορούν να σβηστούν από τη μνήμη των ανθρώπων. 

Για τα εγκλήματα που συνεχίζονται μέχρι σήμερα, ο Γιάννης Βασίλης Γιαϊλαλί έκανε   απεργία πείνας η οποία λήγει σήμερα, για να δώσει το μήνυμα της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης, της Μνήμης και της Αλήθειας. Ένα πανανθρώπινο μήνυμα, ένα δείγμα της Ελληνικής Αντιστασιακής παράδοσης και συνείδησης.  Ας μη ξεχάσουμε κανένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, ας μη λησμονήσουμε τις δολοφονίες γιατί θα επαναληφθούν, ας συνεχίσουμε, εμείς οι πολίτες, μπροστά στην επίσημη σιωπή, τη συμπαράστασή μας στον Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί, σε κάθε αγωνιζόμενο άνθρωπο σήμερα στην Τουρκία, μέχρι να έρθει η ημέρα της  Ελευθερίας και της Δικαιοσύνης.  

Μνήμη του πρώην αγνοούμενου Στρατιώτη Μιχαλάκη Μιχαήλ

Μνήμη του πρώην αγνοούμενου Στρατιώτη Μιχαλάκη Μιχαήλ 

Τελούμε την Κυριακή στις 31 Δεκεμβρίου 2017 στον Ιερό Ναό Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης (Λατσιά ) το Σαρανταήμερο μνημόσυνο του αγαπημένου μας αδελφού Στρατιώτη
Μιχαλάκη Μιχαήλ του Γεωργίου (ΑΣΜ 11230/73).

Ο Μιχαλάκης Μιχαήλ  έπεσε Ηρωικά μαχόμενος στις 15 Αυγούστου στο λόφο Λαπάτσα της κατεχόμενης σήμερα Σκυλλούρας.

Πολέμησαν για την Πατρίδα, αλλά χάθηκαν για τις γενιές της αρπαχτής: Οι κηδείες των αγνοουμένων…

Πολέμησαν για την Πατρίδα, αλλά χάθηκαν για τις γενιές της αρπαχτής: Οι κηδείες των αγνοουμένων…


Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Μέρα Χριστουγέννων η χθεσινή και τα…όπλα παρά πόδας. Ούτε κόντρες, ούτε αντιπαραθέσεις. Το μυαλό ακονίζει τη μνήμη για να πολεμήσει τη λήθη, που κυριαρχεί σε μια κοινωνία της υπερβολής και της εντυπωθηρίας.

Συχνά-πυκνά στις εφημερίδες, στις μαύρες στήλες των κηδειών, εμφανίζονται δημοσιεύσεις για την ταφή λειψάνων. Νεανικές φωτογραφίες που συνοδεύουν τις αγγελίες κηδειών, με κείμενο πανομοιότυπο…  «Που δολοφονήθηκαν από τους Τούρκους… και «τα λείψανα ταυτοποιήθηκαν με τη μέθοδο DNA».

Στα δελτία ειδήσεων, οι αναφορές «σε μια ακόμη κηδεία» χάνονται μεταξύ των «μεγάλων» και «σοβαρών» θεμάτων. Δεν ενδιαφέρουν τους πολλούς. Μόνο τους όσους έμειναν εν ζωή συγγενείς. Οι υπόλοιποι έχουν «δουλειές», έχουν άλλες «υποχρεώσεις». Μια επαναλαμβανόμενη τελετή αποχαιρετισμού οι κηδείες των μέχρι πρόσφατα αγνοούμενων. Είναι οι κηδείες αυτές μόνο οικογενειακή υπόθεση. Οι οικογένειες των αγνοουμένων κουβαλούσαν και κουβαλούν μόνοι τον δικό τους σταυρό, με τον πόνο της προσμονής, τις δυσκολίες της ζωής, της οικογένειας που προχωρεί χωρίς τον πατέρα, παιδί, αδελφό.

Είναι οικογενειακή υπόθεση. Λες και οι πεσόντες σκοτώθηκαν σε αυτοκινητικό δυστύχημα ή πέθαναν από κάποια ασθένεια. Έπεσαν στο πεδίο της μάχης, πολεμώντας προδομένοι, αποκρούοντας την επέλαση του εχθρού. Σε εκείνο το καμίνι του πολέμου η ζωή και ο θάνατος περπατούσαν αντάμα, σε μια λεπτή γραμμή. Είτε θα περνούσαν τη γραμμή της ζωής, είτε εκείνη του θανάτου. Τέσσερις και πλέον δεκαετίες μετά, οι επόμενες γενιές, η δική τους γενιά που επέζησε, αντιλαμβάνονται διαφορετικά την πατρίδα, την ελευθερία, τη δημοκρατία. Για τους περισσότερους όλα περιστρέφονται-φευ- γύρω από το χρήμα και την όποια μορφή εξουσίας.