Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις με φόντο την Μέση Ανατολή
Η «σκακιέρα» των συμφερόντων και οι συμμαχίες στην περιοχή – Tο πλέγμα των σχέσεων της Τουρκίας με τα υπόλοιπα κράτη – Ο Θεοφάνης Μαλκίδης μίλησε στα Γεγονότα του ΘΡΑΚΗ ΝΕΤ
Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις με φόντο την Μέση Ανατολή
Η «σκακιέρα» των συμφερόντων και οι συμμαχίες στην περιοχή – Tο πλέγμα των σχέσεων της Τουρκίας με τα υπόλοιπα κράτη – Ο Θεοφάνης Μαλκίδης μίλησε στα Γεγονότα του ΘΡΑΚΗ ΝΕΤ
Το επόμενο κείμενο είναι από το βιβλίο του Frank G. Weber «Ο επιτήδειος ουδέτερος. Η τουρκική πολιτική κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Μετάφραση: Εύη Νάντσου. Εκδόσεις Θετίλη, Αθήνα, 1979. Σελ. 32-36.
Ολόκληρο το πρώτο κεφάλαιο με τίτλο «Το καλό παιδί της Ευρώπης» μπορείτε να το δείτε εδώ.
Κείμενο: Frank G. Weber
Κατά την διάρκεια των εβδομάδων που προηγήθηκαν από την έναρξη της Διασκέψεως του Μοντραί, στις 22 Ιουνίου του 1936, η Τουρκική κυβέρνηση εκμεταλλεύθηκε στο έπακρο αυτό καθώς και όλα τα άλλα πλεονεκτήματα. Το κυριότερο από αυτά ήταν η υποστήριξη της Σοβιετικής Ρωσίας. Ο Ρώσος Υπουργός Εξωτερικών Μαξίμ Λιτβίνωφ, είχε επιμείνει να αφεθεί η Τουρκία ελεύθερη να ανακτήσει πλήρη στρατιωτικά δικαιώματα στα Στενά ώστε σε περίπτωση πολέμου να μπορέσει να αποκλείσει τους εχθρούς της Ρωσίας από την Μαύρη Θάλασσα. Στις περισσότερες συσκέψεις, ο Αράς συμφωνούσε τόσο πολύ με τον Λιτβίνωφ, ώστε οι Βρετανοί υποψιάζονταν πώς η τουρκική πολιτική στο θέμα των Στενών ξεκινούσε από την Μόσχα και πως ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών δεν ήταν τίποτε περισσότερο από το φερέφωνο του Σοβιετικού συναδέλφου του. Οι Βρετανοί μέμφθηκαν τον Αράς για την «υποδούλωσή» του, απέφυγαν όμως να προκαλέσουν μία διαμάχη.

Θεοφάνης
Μαλκίδης
«Επιτήδειος ουδέτερος»:
η τουρκική πολιτική στον πόλεμο
Το βιβλίο του
ιστορικού και δημοσιογράφου Frank Weber «The Elusive
Neutral» («Επιτήδειος ουδέτερος») αποτέλεσε στη δεκαετία του 1970 μία αποκάλυψη, για όσους στις ΗΠΑ και στη συνέχεια
στον Ελληνισμό, ασχολήθηκαν με τη στάση της
Τουρκίας κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και γενικώς σε όλες τις πολεμικές
συγκρούσεις.
Ο Weber σημειώνει ότι «αν και η Τουρκία δεν πολέμησε ποτέ, οι
Τούρκοι διπλωμάτες ανέπτυξαν έντονη παρασκηνιακή δραστηριότητα. Πέτυχαν να
διατηρήσουν την χώρα τους ανέπαφη και (….) ζημίωσαν τις πολεμικές προσπάθειες
τόσο των Συμμάχων όσο και του Άξονα. Πριν τον πόλεμο, οι Τούρκοι συμμάχησαν με
την Βρετανία και την Γαλλία, μόνο όμως αφού η Γερμανία είχε αρνηθεί να
διαπραγματευθεί μαζί τους. Αργότερα, όταν ο πόλεμος απλώθηκε στην Μέση Ανατολή,
η Ναζιστική κυβέρνηση άλλαξε γνώμη αλλά ήδη το αντίτιμο της τουρκικής υποστηρίξεως
είχε αυξηθεί». Οι ταυτόχρονες
αυτές συζητήσεις με τις εμπόλεμες πλευρές είχαν πάντοτε την ίδια κατάληξη: τι
θα έπαιρνε η Τουρκία σε περίπτωση που θα στήριζε, είτε τους Συμμάχους είτε τον
Άξονα, με το «μενού» να
περιλαμβάνει πάντοτε τον Ελληνισμό, δηλαδή Αιγαίο, Δωδεκάνησα, Κύπρο, Θράκη,
ακόμη και τη Θεσσαλονίκη!
Η στρατηγική
αυτή δεν ήταν απλώς μια παθητική αποχή από τον πόλεμο, αλλά ένας εξαιρετικά
περίπλοκος ελιγμός επιβίωσης και κέρδους. Η Τουρκία υπέγραψε σύμφωνο αμοιβαίας
βοήθειας με τη Βρετανία και τη Γαλλία (1939), αλλά λίγες μέρες πριν την εισβολή
του Χίτλερ στην ΕΣΣΔ, υπέγραψε σύμφωνο φιλίας και μη επίθεσης με τη Ναζιστική
Γερμανία (1941). Εκμεταλλεύτηκε τον έλεγχο των Στενών των Δαρδανελίων και υποσχόταν πρόσβαση και στις δύο
πλευρές, ενώ στην πραγματικότητα τα κρατούσε κλειστά για τα πολεμικά πλοία,
επικαλούμενη τη Σύμβαση του Μοντρέ. Πουλούσε στρατηγικής σημασίας πρώτες ύλες,
όπως το χρώμιο (απαραίτητο για
την κατασκευή όπλων), τόσο στους Συμμάχους όσο και στον Άξονα, παίζοντας το (επικερδές)
παιχνίδι της προσφοράς και της ζήτησης.

Σάββας Ιακωβίδης
ΤΩΡΑ είναι η ιστορική ευκαιρία, οι δεσμεύσεις της Ελλάδος έναντι της Κύπρου, ως εγγυήτριας αλλά περισσότερο ως Μάνας, να μετουσιωθούν συμβατικά, εθνικά, μητρικά, σε ΜΟΝΙΜΗ παρουσία μαχητικών και φρεγατών στο νησί. Να επαναλειτουργήσει το Δόγμα ΕΑΧ ως εθνική και μητρική υποχρέωση. Με δραστική συμβολή και των Κυπρίων.
Εντυπωσιακή αύξηση των κατηχούμενων στις ΗΠΑ. Περισσότεροι από 1.100 άνθρωποι προετοιμάζονται να δεχθούν το Βάπτισμα στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Αμερικής (OCA) το Πάσχα.
Στις ΗΠΑ έγινε γνωστό ότι περισσότεροι από 1.100 κατηχούμενοι στην επαρχία του Μεσοδυτικού της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Αμερική (ΟCΑ) προετοιμάζονται να δεχθούν την ορθοδοξία το Πάσχα!
Η γεωπολιτική ρευστότητα, οι αντιφάσεις της Δύσης και η στρατηγική διπλών ισορροπιών της Άγκυρας
Την εκτίμηση ότι η Τουρκία λειτουργεί διαχρονικά ως «επιτήδειος ουδέτερος», επιδιώκοντας αποκλειστικά την αποκόμιση γεωπολιτικών και οικονομικών ωφελημάτων, διατύπωσε ο Δρ. Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών, κ. Θεοφάνης Μαλκίδης, υπογραμμίζοντας ότι η στρατηγική αυτή ενδέχεται να φτάνει σε οριακό σημείο μετά τις τελευταίες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.
Μιλώντας στο ραδιόφωνο του CRETAONE 102,3 και στον Γιάννη Ραψομανίκη, ο κ. Μαλκίδης περιέγραψε μια τουρκική πολιτική που ακροβατεί μεταξύ Δύσης και Ανατολής, χωρίς σταθερές συμμαχίες, αλλά με σταθερό στόχο την ενίσχυση της ισχύος της Άγκυρας. Όπως σημείωσε, η Τουρκία εμφανίζεται κατά περίπτωση ως σύμμαχος της Δύσης ή ως συνομιλητής χωρών που βρίσκονται σε αντιπαράθεση με αυτήν, αξιοποιώντας τη θέση της για να αντλεί οφέλη από όλες τις πλευρές.

Θεοφάνης Μαλκίδης
20 Μαρτίου 1994 : Μνήμη του δολοφονημένου Αγωνιστή της Ελευθερίας Θεόφιλου Γεωργιάδη
Μνήμη Αγωνιστή Ελευθερίας Θεόφιλου Γεωργιάδη.
Ο Θεόφιλος Γεωργιάδης γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1957, στην Ευρύχου της Κύπρου και δολοφονήθηκε τη 20η Μαρτίου 1994 στη ημικατεχόμενη Λευκωσία.
Πήγε στο δημοτικό σχολείο στη γενέτειρά του, τις τρεις γυμνασιακές πρώτες τάξεις στο τουρκοκρατούμενο Γυμνάσιο Νεαπόλεως και το 1975 αποφοίτησε από το Παγκύπριο Γυμνάσιο. Έως την τουρκική εισβολή η οικογένεια του έμενε στο κατεχόμενο προάστιο Τράχωνας στα βόρεια της Λευκωσίας και αμέσως μετά εγκαταστάθηκε ως πρόσφυγας στις ελεύθερες περιοχές .
ΤΙΤΛΟΣ :Η «θερμή» στήριξη των Αγιατολάχ από Τραμπ
Νετανιάχου και η θυσία των 168 μαθητριών στη Μινάμπ.
ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ. Η αμετάβλητη οίηση των «άνωθεν», η μεταβλητότητα των «κάτωθεν»
και η αμετάβλητη πολιτική των «έξωθεν».
Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός
Πρόκειται για έναν παγκόσμιο ιστορικό νόμο, κλειδί όλων των εξελίξεων: από τη μια η αμετάβλητη οίηση των «άνωθεν» και από την άλλη η μεταβλητότητα των «κάτωθεν» — η παλαιά
αλλαγή γνώμης, γνωστή ήδη από το «Ωσαννά» και το «Σταύρωσον», τα οποία απέχουν μόλις πέντε ημέρες.
Η ισλαμική επανάσταση του 1979 σύντομα έδωσε τη θέση της στους πολύ «άνωθεν». Αν ο Χομεϊνί, κατά την παραμονή του στο Παρίσι, δήλωνε πως εμπνέεται από την Πλατωνική Πολιτεία, η ιστορία έδειξε τα αντίθετα. Επρόκειτο για έναν «Πλατωνικό έρωτα» που χρησιμοποιήθηκε ως προσωπείο, αφού ο «Φιλόσοφος-Βασιλιάς» απογυμνώθηκε από τη διαλεκτική του και ενδύθηκε τον μανδύα του «Αλάθητου Νομομαθή». Η φιλοσοφική ουτοπία μετατράπηκε σε θεοκρατικό μονόδρομο, νομιμοποιώντας την οίηση των «άνωθεν» μέσω της δεδομένης μεταβλητότητας των
«κάτωθεν».
Θεόφιλος Γεωργιάδης: Στις 20 Μαρτίου 1994, γύρω στις 10 μμ δολοφονήθηκε, άνανδρα στη Λευκωσία, από Ελληνοκυπρίους που ενεργούσαν για λογαριασμό των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών. Υπήρξε ένας από τους συνιδρυτές της κυπριακής Επιτροπής Αλληλεγγύης για το Κουρδιστάν και μέχρι της θυσίας του ο κύριος εκπρόσωπός της.
Οι δολοφόνοι του ήταν τρεις Ελληνοκύπριοι, άνθρωποι του υποκόσμου, που προσέλαβαν πράκτορες των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών στην γραμμή αντιπαράταξης που τους πλήρωσαν με 5.000 λίρες και πέντε κιλά ηρωίνης.
Ένα το χελιδόνι κι η άνοιξη ακριβή
για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή
Θέλει νεκροί χιλιάδες να `ναι στους τροχούς
Θέλει κι οι ζωντανοί να δίνουν το αίμα τους.
Θε μου Πρωτομάστορα μ’ έχτισες μέσα στα βουνά
Θε μου Πρωτομάστορα μ’ έκλεισες μες στη θάλασσα!
Πάρθηκεν από μάγους το σώμα του Μαγιού
Το `χουνε θάψει σ’ ένα μνήμα του πέλαγου
σ’ ένα βαθύ πηγάδι το `χουνε κλειστό
μύρισε το σκοτάδι κι όλη η άβυσσος
Θε μου Πρωτομάστορα μέσα στις πασχαλιές και Συ
Θε μου Πρωτομάστορα μύρισες την Ανάσταση

Ήταν 18 Μαρτίου το 1996, όταν ο ποιητής του «Άξιον Εστί» Οδυσσέας Ελύτης ταξίδευε γιά πάντα, με προορισμό
την γειτονιά των αθανάτων…
Πιστοί στο ραντεβού μας με την ιστορία..
Τετάρτη 25 Μαρτίου 2026 11:00
Αναπαράσταση της μάχης της Κλείσοβας 200 χρόνια μετά.


Θεοφάνης Μαλκίδης
Για όσα οφείλουμε να πράξουμε για την πατρίδα μας
Συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό Μετρόπολις Θεσσαλονίκης Μακεδονίας

Ήταν 15 Μαρτίου 1921, ο Σογομών Τεχλιριάν "τιμωρεί" τον Ταλαάτ Πασά, πρώην Υπ.Εσωτερικών και κύριο οργανωτή της Γενοκτονίας των Αρμενίων το 1915, στο Βερολίνο όπου είχε διαφύγει.

Θεοφάνης Μαλκίδης
Ο Ελληνισμός στον πόλεμο και η υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας !

Η συζήτηση για το δημογραφικό επιστρέφει με επιτακτικότητα στο δημόσιο διάλογο, καθώς τα δεδομένα σκιαγραφούν μια πραγματικότητα που δύσκολα επιδέχεται παρερμηνείες.
Θεοφάνης Μαλκίδης
Βραβείο
ειρήνης Μουσταφά Κεμάλ στον γενικό
γραμματέα του ΟΗΕ!
Η
αλήθεια
Ο ιστορικός Νίκος Ψυρρούκης, στο έργο του
«Μικρασιατική Καταστροφή» έγραφε ότι «η
προσεκτικότερη μελέτη του Κεμαλισμού μας πείθει ότι πρόκειται για βαθιά
αντιλαϊκή και αντιδημοκρατική θεωρία. Ο
φιλοναζισμός και άλλες αντιδραστικές δοξασίες είναι νομοτελειακή εξέλιξη του
Κεμαλισμού….» . Επίσης, ο
Γερμανός Στέφαν Ίχριγκ, στο βιβλίο του «Ο Ατατούρκ, στη φαντασία των Ναζί»,
υποστηρίζει πολύ σωστά ότι «ο
Κεμάλ υπήρξε πηγή έμπνευσης για τον Χίτλερ, τονίζοντας ότι ο Χίτλερ είχε μελετήσει τη δράση του Κεμάλ και είχε
επηρεαστεί από τον τρόπο με τον οποίο είχε εξολοθρεύσει τους Έλληνες, Αρμένιους
και Ασσύριους».
Τον Σεπτέμβριο του 1922 ο «Λαϊκός
Παρατηρητής», η επίσημη εφημερίδα των Ναζί, έγραφε ότι «σε αυτές τις μέρες της
ατίμωσης και της ατιμίας ένα όνομα αποδεικνύει τι μπορεί να πετύχει ένας
αληθινός άνδρας. […] Η νίκη του Μουσταφά Κεμάλ Πασά θα μας δώσει νέα δύναμη και θα δυναμώσει
την πίστη μας στο ανίκητο του πνεύματος του ηρωισμού».
Η Τουρκία του Κεμάλ προσφερόταν ως υπόδειγμα
κράτους που είχε εκκαθαρίσει τον πληθυσμό της από τα «επικίνδυνα» στοιχεία. Οι Έλληνες και οι Αρμένιοι παραλληλίζονταν με τους Εβραίους, ενώ
λίγο αργότερα ο Χίτλερ σχεδιάζοντας τη δική του «Τελική Λύση», έλεγε το «ποιος
θυμάται σήμερα τους Αρμένιους»!
Δάσκαλος και ο Μαθητής, ο Μουσταφά Κεμάλ και ο
Αδόλφος Χίτλερ, και ο επίγονός τους σήμερα Ερντογάν συνιστούν την έκφραση του
ολοκληρωτισμού, ο Κεμαλισμός και ο Ναζισμός, η «Γαλάζια Πατρίδα» και τα «Σύνορα
της Καρδιάς» αποτελούν την ίδια έκφανση του φασισμού, την εξέλιξη του Ναζιστικού
«Ζωτικού Χώρου», που από τις γενοκτονίες πέρασε στα ολοκαυτώματα και στα
εγκλήματα στην Κύπρο και το Αιγαίο.

Αλήθεια, πόσο συμπυκνωμένος πρέπει να είναι ο πόνος του
πατέρα ώστε να ασπρίσουν τα μαλλιά του καθοδόν από τη Σκαρίνου
ως της Αλάμπρα με την ιδέα ότι ο γιος του πιθανώς να σκοτώθηκε
κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής;

ΤΙΤΛΟΣ
«Ούτε στη Δύση ανήκουμε, ούτε στην Ανατολή. Στην Ανατολή
της Δύσης ανήκουμε, αλλά και στη Δύση της Ανατολής;».
ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ
Από το: «Ανατολή, Ανατολή, δική σου είμαστε, είμαστε φυλή» του Νίκου Γκάτσου, στο: «Δικοί σου, Δύση, είμαστε, είμαστε... φελλοί».
Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός
Σύνθεση εικόνας: Ο Άγιος Ιωάννης Βατάτζης στην Ακρόπολη του Διδυμότειχου,
πηγή:https://kastropolites.com/synoptikos-vios-agiou-ioanne-vatatzh/
Λεζάντα εικόνας: Ένα πράγμα μπορώ να προβλέψω μετά βεβαιότητας: “Το 1235 της επιστολής Βατάτζη στον Πάπα επί Λατινοκρατίας, θα είναι πολύ πιο μπροστά από το Ελλαδικό 2035, επί Αμερικανοκρατίας”.
ΚΕΙΜΕΝΟ
Αυτή που αναφέρω στον υπότιτλο θα ήταν η αυτοκριτική απάντηση των θιασωτών του
«Ανήκομεν εις την Δύσιν» όπως και των όποιων Δυτικοφρόνων, στον υπέροχο, εθνικό και
μοιρολογικό στίχο του Νίκου Γκάτσου.
Η Ιαπωνία από τη μία και η Ρωσία απ’ την άλλη σφίγγουν με σχοινιά μια ανήμπορη Κορέα. Σκίτσο από το βρετανικό περιοδικό Punch. Πηγή
Το κείμενο που αλίευσα από μία επαρχιακή εφημερίδα των αρχών του περασμένου αιώνα, βρήκα ότι έχει διαχρονική επικαιρότητα.
Τότε εμαίνετο ο πόλεμος στην Άπω Ανατολή μεταξύ της Τσαρικής Ρωσίας και της Ιαπωνίας, εις τον οποίον η Ρωσία ηττήθη.
Ελάχιστα χρόνια πριν είχε λήξει ο πρώτος πόλεμος του 20ού αιώνα, μεταξύ της πανίσχυρης Βρετανικής Αυτοκρατορίας και των πρώτων λευκών αποίκων της Νότιας Αφρικής, των λεγόμενων Μπόερς.
Εις αυτόν (1899-1901), έλαβε μέρος εθελοντικά ο θρυλικός Τζων Κώστας, μια οδυσσειακή φυσιογνωμία, καταγόμενος από το χωριό μου Λεια Θεσπρωτίας, σκαρφαλωμένο ψηλά στη Μουργκάνα.
Η Τουρκία διεξάγει «εντατική διπλωματική κινητικότητα» ώστε να μην διευρυνθεί η «ιρανικής προέλευσης σπείρα βίας», δήλωσε την Πέμπτη ο Τούρκος Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν μιλώντας στην τελετή απονομής του Διεθνούς Βραβείου Ειρήνης Ατατούρκ στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες, στην Άγκυρα.

ΦΑΝΟΥΛΑΣ ΑΡΓΥΡΟΥ
Το Φόρεϊν Όφις από τον Αύγουστο του 1974 γνώριζε ότι η Τουρκία θα άρχιζε τον εποικισμό – το είπε και στον Κίσινγκερ!
Στόχος, η δημογραφική αλλαγή και εθνικό ξεκαθάρισμα βάσει σχεδίου Δρος Νιχάτ Ερίμ 1956. Ο σκόπιμος εποικισμός των κατεχομένων αναφέρθηκε δύο φορές από την Επιτροπή Μετανάστευσης, Προσφύγων και Δημογραφίας του Συμβουλίου της Ευρώπης, το 1992 (Εισηγητής: Αλφόνς Κουκό, Ισπανία) και το 2003 (Εισηγητής: Τζαάκο Λάξο, Φινλανδία).
Η έκθεση Κουκό ανέφερε ότι η δημογραφική σύνθεση της Κύπρου αλλοιώνεται ριζικά με την εγκατάσταση χιλιάδων ξένων, που μεταφέρονται από την Τουρκία.
Έγραψε σχετικά ο Δρ Ερίμ:
Με την τιμή του Brent να έχει εκτοξευτεί στα 85$/b σε μερικές μόνο μέρες (σ. Άρδην 102,7 σήμερα 9/3/26) είναι προφανές πως η διάρκεια του πολέμου στο Ιράν θα θέσει υπό δοκιμασία την παγκόσμια οικονομία, μετά την Ουκρανία και την πανδημία του Covid. To 25% του μεταφερόμενου δια θαλάσσης πετρελαίου διέρχεται από τα στενά του Ορμούζ τα οποία έχουν πρακτικά κλείσει αφού διέρχονται μόλις 1 με 2 πλοία έναντι 50 με 60, την περίοδο πριν την έναρξη των βομβαρδισμών. Άμεσα πληττόμενες είναι οι οικονομίες των Ασιατικών χωρών οι οποίες απορροφούν το 89% των ποσοτήτων πετρελαίου που διέρχεται του Ορμούζ. Κίνα και Ινδία αποτελούν προορισμό για το 51% των ποσοτήτων αυτών (7,5 εκατ. b/d) έναντι μόλις 6,5% της Ευρώπης και των ΗΠΑ (0,9 εκατ. b/d).