Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν καί οἱ μητέρες.
Ἀποσπάσματα ἀπό κείμενο τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου μέ τόν τίτλο «Ἡ ἀγωγή τῶν
παίδων καί αἱ μητέρες», σέ ἀπόδοση νεοελληνική.
Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν εἶναι ἀναγκαῖο νά ἀρχίζει ἀπό τήν βρεφική ἡλικία. Στήν
ἡλικία αὐτή, ἡ φύσις ἔταξε παιδαγωγούς τούς γονεῖς καί ἰδίως τίς μητέρες.
Κάθε νεῦμα, κάθε λέξη, κάθε κίνηση καί κάθε πράξη τῆς μητέρας, γίνεται
νεῦμα καί λέξη, καί ἔκφραση καί κίνηση καί πράξη τοῦ παιδιοῦ.
Τήν πρώτη περί Θεοῦ ἔννοια, μόνον ἡ μητέρα εἶναι ἡ πιό κατάλληλη νά
ζωντανέψει καί νά καλλιεργήσει μέσα στήν παιδική καρδιά.
Ἐάν ἡ ψυχή τῆς μητέρας εἶναι θεοειδής, καθαρή, εὔθυμη, ἀθώα καί γεμάτη
ἀπό φόβο Θεοῦ, καί ἐπίσης οἱ διαθέσεις της εἶναι εἰρηνικές, φιλόθεες καί
φιλάνθρωπες, τότε καί ἡ ψυχή τοῦ παιδιοῦ, πού καθρεπτίζεται σέ τέτοιο
καθρέπτη, χωρίς νά τό καταλαβαίνει τήν μιμεῖται καί γίνεται ὅμοια μἐ τἠν ψυχή
τῆς μητέρας του· καί καθώς περνάει ὁ καιρός ἀρχίζουν καί φανερώνονται οἱ
καρποί τῶν ἀγαθῶν σπερμάτων.
Συνεπῶς, εἶναι ἀνάγκη νά ἐξασφαλίζουμε γιά τά κορίτσια μας παιδεία καί
θρησκεία. Καί μόρφωση ἀλλά καί ὀρθόδοξη χριστιανική ἀγωγή, ὥστε νά
μπορέσουν καί αὐτά, ὅταν γίνουν μητέρες, νά τά μεταδώσουν καί στά δικά
τους παιδιά.
Ἡ διανοητική καί θρησκευτική μόρφωση εἶναι δύο διαφορετικά δένδρα
φυτεμένα στόν ἴδιο χῶρο, στά ὁποῖα ὅμως πρέπει νά δείχνουμε τήν ἴδια
ἐπιμέλεια καί φροντίδα γιά τήν παράλληλη ἀνάπτυξή τους. Ἡ μονομερής
ἐκπαίδευση καί ἡ ἀτελής ἀγωγή τῶν μητέρων μποροῦν νά προκαλέσουν
ἄπειρα δεινά.
--------------------------------------
Πηγή: «Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΩΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ», τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση, ὁμοτίμου
καθηγητοῦ τῆς θεολογικῆς σχολῆς τοῦ Α.Π.Θ.
Ἀπόδοση τῶν ἀποσπασμάτων στήν νεοελληνική: Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός.
Ἅγιος Νεκτάριος: Οἱ παπικοί εἶναι κακόδοξοι καί αἱρετικοί.
Γράφει ὁ Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός
Στίς 9 Νοεμβρίου ἑορτάζεται ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως τοῦ
θαυματουργοῦ.
Κατά τήν ἡμερα αὐτή ἐκφωνοῦνται ἐκτενέστατοι λόγοι ἐγκωμιαστικοί γιά τόν
νεοφανέντα Ἅγιο, ἀλλά δυστυχῶς ἡ στάση τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου ἀπέναντι
στούς παπικούς - θέμα ἁπτόμενο τῆς σωτηρίας μας καί ἐξόχως ἐπίκαιρο -
σπανιώτατα ἕως καί οὐδόλως ἀναφέρεται!
Ὁ λόγος τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου γιά τίς ἀρχές καί τίς ἰδέες τῶν παπικῶν εἶναι
σαφέστατος:
«Οἱ Πάπες ἐγένοντο οἱ κακοί δαίμονες τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ
Ἑλληνικοῦ Ἔθνους».
«Ἡ Ἀνατολική Ἐκκλησία μετά βδελυγμίας ἀποστρέφεται τοιαύτας ἀρχάς,
τοιαῦτα φρονήματα, τοιαύτας ἰδέας ... εἰσίν ἀληθῶς ἀρχαί κακόδοξοι καί
αἱρετικαί καί ἀποκρούονται ὑπό τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας».
«Δέν ὑπάρχει σημεῖον συναντήσεως μεταξύ τῆς Δυτικῆς καί Ἀνατολικῆς
Ἐκκλησίας».
Οἱ παπικοί, μᾶς βεβαιώνει ὁ Ἅγιος Νεκτάριος, εἶναι κακόδοξοι καί αἱρετικοί. Ἡ
Ὀρθόδοξη Ἀνατολική Ἐκκλησία σιχαίνεται καί ἀποστρέφεται τίς αἱρετικές
διδασκαλίες τοῦ παπισμοῦ. Τόν ἀπωθεῖ καί ἀποφεύγει κάθε σχέση μαζί του,
διότι μεταξύ παπικῶν καί Ὀρθοδόξων δέν ὑπάρχει σημεῖο συναντήσεως.
Ποῦ εἶναι, λοιπόν, ὅλοι ἐκεῖνοι, πού ὑποδέχονται μέ χαρά μέσα στούς Ἱερούς
μας Ναούς τούς πάπες καί τούς καρδιναλίους, συντρώγουν καί
συμπροσεύχονται μαζί τους καί τούς ἀποκαλοῦν ἀδελφούς ἐν Χριστῷ;
Τί ἔχουν νά ποῦν στόν Ἅγιο Νεκτάριο ὅλοι ἐκεῖνοι πού παραδέχονται
ἱερωσύνη καί μυστήρια στούς παπικούς, καί πού προχωρᾶνε ὁλοταχῶς γιά
τήν ἕνωσή μας μαζί τους ἐντελῶς ἀπροϋπόθετα, καταπατῶντας Ἱερούς
Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας μας καί περιφρονῶντας τούς Ἁγίους μας Πατέρες;
Τελικά, ἰσχύει ἤ ὄχι ἡ ρῆσις «μνήμη ἁγίου, μίμησις ἁγίου»;
Ἁγίου Νεκταρίου, 2026.
------------------------------------------
Τά ἀποσπάσματα ἀπό τήν γραφίδα τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου προέρχονται ἀπό τήν ἱστορική του
μελέτη γιά τό σχίσμα. Ἁλιεύθηκαν ἀπό τό βιβλίο Ο ΟΥΡΑΝΙΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΤΗΣ
ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΟΥΤΕ ΝΟΘΕΥΕΤΑΙ ΟΥΤΕ ΠΡΟΔΙΔΕΤΑΙ, σελ. 32-33, τῶν
ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη».
