Η συμβολή των Ελλήνων του Πόντου στην Επανάσταση του 1821

Η Εύξεινος Λέσχη Άργους Ορεστικού οργανώνει εκδήλωση με θέμα
«Η συμβολή των Ελλήνων του Πόντου στην Επανάσταση του 1821».

Ομιλητής Θεοφάνης Μαλκίδης Διδάκτωρ κοινωνικών επιστημών

Πνευματικό Κέντρο Άργους Ορεστικού

Σάββατο 27 Μαρτίου 2010

ώρα 7:00 μμ

Επιστολή για την αναγνώριση της Γενοκτονίας από το Σουηδικό Κοινοβούλιο

Νέα Υόρκη, ΗΠΑ, 23η Μαρτίου 2010

Προς τον εξ. Per Erik Gunnar Westerberg
Πρόεδρο του Εθνικού Κοινοβουλίου της Σουηδίας


Κύριε Πρόεδρε,

Με την ιδιότητα του Προέδρου του Παγκόσμιου οργάνου των Ελλήνων Ποντίων όλου του κόσμου, στο οποίο συμμετέχουν όλες οι Εθνικές Ομοσπονδίες και όλοι οι πρωτοβάθμιοι οργανισμοί τους και εκφράζοντας τα συναισθήματα των 3.500.000, Ελλήνων Ποντίων, όλου του κόσμου, δια του προσώπου σας, θέλουμε να ευχαριστήσουμε, εκτός από εσάς προσωπικά, όλους τους βουλευτές της βουλή της Σουηδίας και ολόκληρο το Σουηδικό λαό, τον οποίο, τόσο επάξια εκπροσωπείτε, για την γενναία και τόσο σπουδαία για εμάς, απόφαση της ολομέλειας του κοινοβουλίου σας, να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής (Αρμενίων, Ασσυρίων και Ποντίων Ελλήνων).

Δεν αξιολογούμε αυτή την απόφαση του κοινοβουλίου σας, από ενθουσιασμό γιατί είναι αρεστή σε εμάς. Την αξιολογούμε σαν απόφαση ευθύνης, των εκπροσώπων ενός υπέροχου Λαού, με αποδεδειγμένη πίστη, αφοσίωση και προσφορά στη δημοκρατία και τον άνθρωπο, που τιμά τους ίδιους και τον μεγάλο και υπερήφανο Λαό που επάξια εκπροσωπούν, το λαό της Σουηδίας.

Αυτή η απόφασή σας, είναι βέβαιο ότι, θα αποθαρρύνει τυχόν επίδοξους μιμητές τέτοιων ειδεχθών εγκλημάτων, σε βάρος οποιουδήποτε λαού.

Η ευγνωμοσύνη όλων μας, σας ανήκει και θα σας συνοδεύει όλους, για πάντα.

Με ιδιαίτερη τιμή

Ο Αναπληρωτής Γραμματέας Ο Πρόεδρος

Παναγιώτης Ιασωνίδης Ηλίας Τσεκερίδης



New York, USA, 23rd March, 2010

To the Hon. Per Erik Gunnar Westerberg
Speaker of the Swedish Parliament

Dear Honorable Mr. Speaker

In my capacity as President of the world-wide organisation of Pontian Hellenes, in which the Pontian Federations from around the globe participate and who in turn represent the primary Pontian organisations, and expressing the emotions of the 3.5 million Pontian Hellenes, we wish to thank you, apart from you personally, all the members of the Parliament of Sweden including the Swedish people, who you so worthily represent, for the brave and so important resolution for us, to recognise the Genocide of the Christian populations of Anatolia (Armenians, Assyrians, Pontian Hellenes and Asia Minor Hellenes).

We are not evaluating this decision of your parliament, out of enthusiasm because it is liked by us. We evaluate it as a responsible decision of the representatives of a splendid people, with an admirable record of conviction, devotion and belief in democracy and mankind; this honours the nation as well as the proud people they so eminently represent, the Swedish people.

This decision will most certainly discourage future possible mimics of such heinous crimes against any nation.

We express to you our gratitude and it will accompany you all, forever.

Respectfully,

Peter Jasonides Elias Tsekerides
Alternate Secretary President

Εκδήλωση για το ρόλο του Τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής

ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ: ΚΡΑΤΟΣ ΕΝ ΘΡΑΚΗ

Οι αμφιλεγόμενες δράσεις του τουρκικού προξενείου και η αδράνεια της ελληνικής πολιτείας

Με πρωτοβουλία του Alpha Media Group και βασικούς ομιλητές τον Γιάννη Χατζηκωνσταντίνου, πρόεδρο του Συλλόγου Εργαζομένων ΟΤΑ Καβάλας, τον Κώστα Καραΐσκο, εκδότη της εφημερίδας «Αντιφωνητής», τον δημοσιογράφο Σεμπαεδίν Καραχότζα και τον Φάνη Μαλκίδη, πραγματοποιήθηκε στον κινηματογράφο «OSCAR» της Καβάλας, συζήτηση, με θέμα την παρουσία του τουρκικού προξενείου στην Κομοτηνή και κατά πόσο αυτή κρίνεται απαραίτητη.

Συντονιστής της εκδήλωσης ήταν ο δημοσιογράφος του ALPHA Radio 88.6, Νίκος Χαζαρίδης.«Καταπίεση και μειονότητα»

Γιάννης Χατζηκωνσταντίνου: Το αυτόχθονο τμήμα των Πομάκων ως πρώτο θύμαΟ Γιάννης Χατζηκωνσταντίνου, πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων ΟΤΑ Καβάλας, αναφέρθηκε εκτενώς στο ζήτημα των μειονοτήτων της Θράκης και δη, στο πολύπαθο τμήμα των Πομάκων. Η Θράκη, ένα ευνοημένο γεωγραφικά και ιστορικά μέρος, αντί να είναι αιτία ανάπτυξης, έχει περιέλθει εδώ και καιρό σε ένα καθεστώς υπανάπτυξης, η οποία υποβοηθάται από την αδιαφορία του ελληνικού κράτους και υποστηρίζεται μεθοδικά από τη δράση του τουρκικού προξενείου. «Οι Πομάκοι δε μπόρεσαν ποτέ ν’ αναδείξουν την ιδιαίτερη πολιτιστική τους ταυτότητα και υπέστησαν την ‘’τουρκοποίησή’’ τους μέσα στα όρια της ελληνικής επικράτειας, ένα φαινόμενο που αποτελεί μοναδικό παράδειγμα παγκοσμίως», τόνισε ο κ. Χατζηκωνσταντίνου. Η πίεση που ασκεί το τουρκικό προξενείο μέσα από προπαγανδιστικές και παράτυπες ενέργειες προς την κατεύθυνση της «αφομοίωσης» των μειονοτήτων και κυρίως των Πομάκων είναι αφόρητη, μεθοδευμένη και διαρκής, ενώ κινείται σε όλες τις γραμμές. «Η προσπάθεια να ταυτίσουμε τους Πομάκους με τη μία ή την άλλη εθνική οντότητα, ελληνική ή τουρκική, δεν αποτελεί τίποτε άλλο, παρά μία ξεπερασμένη σοβινιστική τακτική, κατά την οποία καταπατάται κάθε δικαίωμα που έχουν στο πεδίο της πολιτιστικής ιδιαιτερότητας», ανέφερε ο κ. Χατζηκωνσταντίνου.

Η απαράδεκτη αυτή καθημερινή καταπίεση όχι μόνο συντελείται, αλλά οργανώνεται, πλέον , από το τουρκικό προξενείο, με τακτικές που ξεπερνούν κάθε λογική σεβασμού, νομιμότητας και κατανόησης των ιδιαιτεροτήτων των μειονοτήτων, όχι μόνο σε τοπικό, αλλά και σε διεθνές επίπεδο.«

Η αναγκαιότητα για μια νέα πολιτική μας» Το χρονικό και η δράση του τουρκικού προξενείου από τον κ. Κώστα Καραΐσκο. Ο Κώστας Καραΐσκος, εκδότης της εφημερίδας «Αντιφωνητής», μέσα σε ένα σύντομο, αλλά ιδιαίτερα περιεκτικό χρονικό, έκανε αναφορά για την ύπαρξη, τη δράση, αλλά και τη γενικότερη επιρροή που ασκούσε το τουρκικό προξενείο στη περιοχή της Θράκης. Το 1923, αμέσως μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και τη Συνθήκη της Λωζάνης, ήρθε στην Κομοτηνή ένας Τούρκος διπλωμάτης, «χωρίς καμία συμφωνία, χωρίς καμιά αμοιβαιότητα, μόνο με τον αέρα του νικητή στον Μικρασιατικό πόλεμο», όπως αναφέρθηκε χαρακτηριστικά.

Λίγο μετά, από κοινού με την τουρκική πρεσβεία της Αθήνας, ο Τούρκος Πρόξενος Κομοτηνής διαμαρτυρήθηκε για τη δράση των αποκαλούμενων «παλαιομουσουλμάνων» και ζήτησε την απέλασή τους. Παρεμπιπτόντως, οι «παλαιομουσουλμάνοι» είχαν καταφύγει στη Θράκη λόγω της αντίθεσής τους με τον Μουσταφά Κεμάλ και ανέπτυξαν δραστηριότητα εναντίον των κεμαλικών ιδεών. Στη συνέχεια, ο κ. Καραΐσκος, παρέθεσε αποσπάσματα από εφημερίδες, οι οποίες αναφέρθηκαν επισταμένως στο συγκεκριμένο θέμα εκείνη την εποχή, ενώ νύξη έγινε και στις πρώτες αντιδράσεις που εναντιώνονταν στην ίδρυση του προξενείου, όπως του προέδρου της «Ένωσης Μουσουλμάνων».

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε, όμως, στο παράδειγμα της προβοκάτσιας του 1955 με τη βόμβα στο «σπίτι του Ατατούρκ» στη Θεσσαλονίκη από τον Κομοτηναίο φοιτητή Οκτάι Ενγκίν. «Όλοι γνωρίζουμε ότι η καταστροφή του ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης μεθοδεύτηκε από το τουρκικό κράτος με τα Σεπτεμβριανά που ξέσπασαν από την δήθεν επίθεση στο τουρκικό Προξενείο της Θεσσαλονίκης, το θεωρούμενο και πατρικό σπίτι του Μουσταφά Κεμάλ. Πώς, όμως, μεταφέρθηκαν οι δύο εκρηκτικοί μηχανισμοί στην Ελλάδα κι έφτασαν στα χέρια του Ενγκίν; Με τον διπλωματικό σάκο του Προξενείου! Και πώς φυγαδεύτηκε στην Τουρκία ο δράστης όταν απελευθερώθηκε μετά τη σύλληψή του από τις ελληνικές Αρχές; Μέσα στο πορτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου του Προξένου Κομοτηνής!».

Στους εγγενείς στόχους του προξενείου, όπως ανέφερε και ο κ. Καραΐσκος, εντάσσεται ο πολιτικός έλεγχος της μειονότητας και ο εκτουρκισμός του μουσουλμανικού πληθυσμού σε όλα τα επίπεδα, «όπως επιδιώκει το τουρκικό κράτος σε όλη την περιφέρειά του», όπως τονίστηκε, αλλά και η οικονομική διείσδυση. Στη συνέχεια, έγινε αναφορά στις δράσεις της εκάστοτε ελληνικής κυβέρνησης, από το 1936 μέχρι σήμερα, προς την κατεύθυνση του περιορισμού της αυθαίρετης δράσης του προξενείου, χωρίς όμως ιδιαίτερα αποτελέσματα.

«Ζητάμε να φύγει το Προξενείο της Κομοτηνής ως ένα μέτρο αναγκαίο υπό τις συνθήκες που όλοι βιώνουμε. Σε ποιον χρειάζεται; Τι εξυπηρετεί; Αφού αρνείται να συμμορφωθεί στο προξενικό δίκαιο και αντιθέτως δρα ενάντια στα συμφέροντά μας, ας καταργηθεί», ανέφερε ο κ. Καραΐσκος, επισημαίνοντας, παράλληλα, και το σεβασμό προς τη μουσουλμανική κοινωνία, χωρίς την παρέκκλιση, όμως, από τον καθορισμό κανόνων για τη δημοκρατική λειτουργία και νομιμότητα.

«Προξενείο και Πομάκοι»

Προσπάθεια για κοινοποίηση του θέματος σε όλους τους Έλληνες πολίτες από το δημοσιογράφο Σεμπαεδίν Καραχότζα Στη Θράκη ζουν και δραστηριοποιούνται 40.000 περίπου Πομάκοι. Ποιο όμως είναι πραγματικό πρόβλημα και πόσοι το γνωρίζουν σε βάθος; «Απογοητεύομαι πραγματικά όταν ταξιδεύω στην Ελλάδα και νιώθω ιδιαίτερα αμήχανα, όταν συμπατριώτες μου, στο άκουσμα ονομάτων, όπως Αχμέτ ή Μεχμέτ, νομίζουν ότι απαραίτητα είναι και Τούρκοι», ανέφερε ο κ. Καραχότζα. Ανησυχητική έως εγκληματική είναι και η αδιαφορία της ελληνικής πολιτείας, στην οποία δρα καταλυτικά εναντίων των Πομάκων και ο στόχος του τουρκικού προξενείου να παρουσιάσει μια εθνική τουρκική μειονότητα, «κι έχει ήδη πετύχει πολλά», τόνισε ο ίδιος.

Με ποιες, όμως, μεθόδους το πετυχαίνουν αυτό; «Με τα λεφτά καταρχήν, καθώς το τουρκικό προξενείο απασχολεί περίπου 3.500 υπαλλήλους κι έχει έναν προϋπολογισμό 15 – 20 εκατομμυρίων ευρώ, με την άσκηση ψυχολογικής και σωματικής βίας, καθώς και με κάθε είδους εκβιασμό, ενώ ποντάρουν ιδιαίτερα και στη φτώχεια του πληθυσμού, ‘’πατώντας’’ πάνω στο θρησκευτικό τους αίσθημα».

Η χθεσινή εκδήλωση, σύμφωνα με τον κ. Καραχότζα, είχε ως στόχο να υπάρξει μια μαζική αντίδραση προς την κατεύθυνση της απομάκρυνσης του τουρκικού προξενείου, ενημερώνοντας αρχικά τον κόσμο για το ζήτημα. «Μόνο εσείς οι πολίτες μπορείτε να βοηθήσετε τους Πομάκους να σώσουν τον πολιτισμό τους. Άλλωστε η Ελλάδα κάνει Έλληνες μετανάστες, πολλοί από τους οποίους δεν το επιζητούν κιόλας, ενώ εμάς που φωνάζουμε χρόνια πως είμαστε Έλληνες, μας διώχνει», προσδοκώντας στη συλλογή όσο περισσότερων υπογραφών γίνεται, για την απομάκρυνση του προξενείου από τη Κομοτηνή.«

Ο ρόλος του προξενείου από διπλωματική άποψη»Πώς μπορεί η Ελλάδα να ανακαλέσει τη λειτουργία του προξενείου, από τον Φάνη Μαλκίδη,

Ο κ. Μαλκίδης έκανε μια συνοπτική, αλλά πολύ διδακτική παρουσίαση του διπλωματικού και προξενικού δικαίου, το οποίο αποτελεί βάση για μια πλήρως εμπεριστατωμένη και διπλωματικά κατοχυρωμένη ανάκληση όχι μόνο των διπλωματών και των προξένων του εν λόγω προξενείου, αλλά ολόκληρης της λειτουργίας του.

Προέβη σε μια ανάλυση βασικών εννοιών που αφορούν στη λειτουργία των προξενείων, αναλύοντας τί είναι το διπλωματικό σώμα, ποιοι το αποτελούν, ποια είναι τα καθήκοντα των διπλωματών – προξένων, καθώς και τα προνόμιά τους, τα οποία δεν σημαίνουν, όμως, και ατιμωρησία. «Χρέος των προξενείων είναι η ανάπτυξη τέτοιων σχέσεων, ώστε να προωθούνται τα συμφέροντα της χώρας την οποία αντιπροσωπεύουν κι όχι η υπονόμευση της εθνικής κυριαρχίας του κράτους στο οποίο εδρεύει», τόνισε ο κ. Μαλκίδης.

Ιδιαίτερα στάθηκε επίσης και στον αριθμό του προσωπικού που πρέπει ν’ απασχολεί το κάθε προξενείο, το οποίο δεν πρέπει να ξεπερνάει ένα συγκεκριμένο αριθμό. «Το τουρκικό προξενείο θα έπρεπε να είχε 2 άτομα στη διπλωματική αντιπροσωπεία κι αυτή τη στιγμή απασχολεί 20-25», ανέφερε ο κ. Μαλκίδης.

Παράλληλα, ιδιαίτερη μνεία έγινε και στις κυρώσεις εις βάρος των διπλωματών, αλλά και στις διπλωματικές σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας, μέσα από ένα μικρό χρονικό. «Ο άνωθεν λόγος που ανέφερα σχετικά με το λόγο ύπαρξης του προξενείου θα πρέπει να είναι ο μοναδικός κι όχι να παρεκκλίνει ούτε στο ελάχιστο, παρεμβαίνοντας στη κοινωνία της Θράκης», τόνισε ο ίδιος.

Στην εκδήλωση έδωσαν το παρών ο πρώην υπουργός, Δημοσθένης Δημοσθενόπουλος, η πρόεδρος του Πολιτιστικού Οργανισμού της νομαρχίας Καβάλας, Σοφία Αθανασιάδου, ο αντιδήμαρχος Πολιτισμού και Κοινωνικών Θεμάτων του δήμου Καβάλας, Νίκος Κούτρας, η νομαρχιακή σύμβουλος, Τάνια Ελευθεριάδου, ο εκπρόσωπος του βουλευτή ΠΑ.ΣΟ.Κ. Καβάλας Μιχάλη Τιμοσίδη, Χρήστος Αρβανιτόπουλος, ο πρόεδρος και ο γενικός γραμματέας του ΟΔΕΓ, Αντώνης Κόντος και Μάρκος Αποστολίδης, ο επίτιμος πρόεδρος του συλλόγου Βιβλιοχαρτοπωλών Καβάλας, Γιάννης Θεοχαρίδης, ο πρόεδρος της Θρακικής Εστίας Καβάλας, Νίκος Τσουμπάκης, ο πρόεδρος του Συλλόγου Μικρασιατών Καβάλας Μανώλης Ζαχαρόπουλος, ο πρόεδρος του συλλόγου ξενοδόχων Καβάλας, Απόστολος Αθιανάς, η υποψήφια νομαρχιακή σύμβουλος με το συνδυασμό «Υπερνομαρχία Πολιτών», Έλσα Αυλωνίτου, η πρόεδρος της «ΙΜΑΡΕΤ ΑΕ», Άννα Μυσιριάν και πολλοί πολίτες της Καβάλας.

Εκδήλωση για την ελληνική οικονομική παρουσία στον Εύξεινο Πόντο σήμερα

Ομιλία Θ. Μαλκίδη στο ΤΕΙ Καβάλας (Δημοσιεύματα εφημερίδων της Καβάλας)


Πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία πραγματοποίησε χθες το μεσημέρι, στο ΤΕΙ Καβάλας, ο κ. Θεοφάνης Μαλκίδης. Ο κ. Μαλκίδης ήταν καλεσμένος του Προϊστάμενου Τμήματος Λογιστικής, Τάσου Καρασαββόγλου, στα πλαίσια των εκδηλώσεων του Τμήματος με γενικό τίτλο «Κείμενα εργασίας».

Η ομιλία του Θεοφάνη Μαλκίδη συγκέντρωσε το ενδιαφέρον πολλών φοιτητών και καθηγητών του ΤΕΙ Καβάλας, αλλά και διοικητικού προσωπικού.

Θέμα του κ. Μαλκίδη ήταν η ελληνική οικονομική παρουσία στο Εύξεινο Πόντο και την Μαύρη Θάλασσα.

Πριν από την ομιλία του, χθες το μεσημέρι στο ΤΕΙ Καβάλας, ο Θεοφάνης Μαλκίδης μίλησε στους δημοσιογράφους για τις πρόσφατες εξελίξεις στην Αμερική και την Σουηδία, σχολιάζοντας θετικά το γεγονός ότι επιτροπή του State Department στην Αμερική και το Κοινοβούλιο της Σουηδικής Κυβέρνησης αναγνώρισαν με πρόσφατες αποφάσεις τους την Γενοκτονία των Αρμενίων και την Γενοκτονία των Ελλήνων.
Ο κ. Μαλκίδης άφησε να εννοηθεί ότι το γεγονός αυτό και στην Αμερική και στην Σουηδία αποσιωπήθηκε σε επίπεδο Ελλάδος, ένα γεγονός που δεν ήταν τυχαίο.

Προέβλεψε ότι θα υπάρξουν και άλλες παρόμοιες αποφάσεις αναγνώρισης των γενοκτονιών και φάνηκε να πιστεύει ιδιαίτερα την προοπτική αυτού το θέματος καθώς δικαιώνονται πολλοί Έλληνες που από την αρχή ζήτησαν να αναγνωριστεί διεθνώς η Γενοκτονία.

Ο Θεοφάνης Μαλκίδης συνδέοντας το θέμα της ομιλίας του με τα γεγονότα στο εξωτερικό, είπε ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες πίεσαν το περασμένο καλοκαίρι την Αρμενία να έρθει σε συμφωνία με την Τουρκία χωρίς αυτή η συμφωνία να προβλέπει αντικειμενική αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων.

Συνέδεσε δε τις πρόσφατες εξελίξεις στην Αμερική και την Σουηδία με τα οικονομικά συμφέροντα που υπάρχουν στην περιοχή της Τουρκίας και της Αρμενίας και έχουν σχέση με τους αγωγούς ενέργειας και τους αγωγούς πετρελαίου.

Εφημερίδα Πρωινή Καβάλας


Με ένα πολυδιάστατο και συνάμα επίκαιρο θέμα, το οποίο έφερε το τίτλο «Η ελληνική οικονομική παρουσία στον Εύξεινο Πόντο και τη Μαύρη Θάλασσα», ο κ. Θεοφάνης Μαλκίδης, υλοποιώντας το 2ο working paper του αντίστοιχου τμήματος του Εκπαιδευτικού Ιδρύματος, πραγματοποίησε με επιτυχία την εισήγησή του.

Η ελληνική παρουσία στον Παρευξείνιο χώρο, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται και στις εισαγωγικές παρατηρήσεις της εισήγησης, διαμόρφωσε ιδιαίτερα ευνοϊκές συνθήκες για την Ελλάδα, από το πεδίο του πολιτισμού, ως την οικονομία. Η συγκεκριμένη περίοδος ξεκινάει από την αργοναυτική εκστρατεία, συνεχίζεται με τον αποικισμό, διαπερνάει τη μεγάλη πολιτική, πολιτιστική και οικονομική παρουσία στην αρχαία και βυζαντινή περίοδο, για να φτάσει στον 20ο αιώνα, ο οποίος ταυτίστηκε με μεγάλες αλλαγές, όπως την προσφυγιά, την εκδίωξη, καθώς και τη κατάρρευση καθεστώτων, από τις οποίες επηρεάστηκε η ελληνική παρουσία. Μ

έχρι το 1994, παρόλο που πολλές επιχειρήσεις είχαν αποφασίσει να κάνουν «ανοίγματα» προς τα Βαλκάνια και τον Παρευξείνιο χώρο, εντούτοις, «δεν υπήρχε κανένα πανεπιστημιακό τμήμα, το οποίο να διδάσκει ρωσικά, αλβανικά ή ρουμάνικα και αντίστοιχα πολιτισμό και κοινωνία», όπως ανέφερε ο κ. Μαλκίδης.

Παρά τις ρητορείες, λοιπόν, στην πράξη δεν έγινε απολύτως τίποτα που να συγκλίνει προς αυτή τη κατεύθυνση. «Άλλωστε, ό, τι συμβαίνει σήμερα στο πεδίο των διεθνών σχέσεων, είναι ζήτημα συμφερόντων, κάτι που θ’ αποδείξουμε και θ’ αναπτύξουμε στη σημερινή μας συζήτηση», είπε ο κ. Μαλκίδης.

Παράλληλα, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, ενώπιων φοιτητών του τμήματος Λογιστικής, έκανε και δύο πολύ σημαντικές διευκρινήσεις, οι οποίες αποτέλεσαν καταλύτη για την κατανόηση της όλης εισήγησης.

Η πρώτη είχε να κάνει με δύο γεωγραφικούς χώρους που «άλλοτε συγκρούονται κι άλλοτε συμβαδίζουν αρμονικά», μιλώντας φυσικά για τον Εύξεινο Πόντο και τα Βαλκάνια, ενώ η δεύτερη αφορούσε στην ανάλυση δυο περιοχών, οι οποίες, εκ πρώτης όψεως, μπορεί να φαίνεται πως δεν εφάπτονται, από πλευράς εμφάνισης ή επαφής, αποτελούν , όμως, ακόμα και σήμερα, μια ευρύτερη κι ενιαία οικονομική περιοχή, εννοώντας την πρώην Σοβιετική Ένωση.

Εφημερίδα Νέα Εγνατία

Γενοκτονία

Ετεροβαρείς γενοκτονίες στον 20 αιώνα

Συνοπτική αναδρομή από τον Υποναύαρχο Σωτήριο Γεωργιάδη ΠΝ, εα

Με αφορμή την τρέχουσα εντονότατη τουρκική αντίδραση γιά την αναγνώριση από τις ΗΠΑ της Γενοκτονίας των Αρμενίων από τους Τούρκους κατά την Α΄ ΠΠ, ίσως συνιστάται να θυμηθούμε τα ακόλουθα, σε ότι αφορά τις Γενοκτονίες τουλάχιστον του περασμένου αιώνα, γιά να μην συμβούν στο μέλλον ανάλογα απάνθρωπα γεγονότα.

Κατά Samuel Totten (“Teaching about Genocide”, Social Science Record 1987) και G.S.Graber (“The Armenian Genocide 1915”, έκδοση 1996, σελίδα 175), τα περισσότερα θύματα τον 20 αιώνα δεν προκλήθηκαν από πολέμους, αλλά από Γενοκτονίες. Από αυτές εξοντώθηκαν περί τα 120.000.000 θύματα, ήτοι περί τα 85.000.000 περισσότερα όλων των πολέμων του 20 αιώνα. Κατά την Encyclopaedia Britannica (έκδοση 1998), οι συνολικές απώλειες όλων των εμπολέμων κατά τον Β’ ΠΠ ήταν αθροιστικά της τάξεως των 35.000.000. Οι υπολογισμοί βασίζονται κατ΄ ανάγκη και σε εκτιμήσεις, διότι όπως είναι προφανές δεν τηρούνται ακριβή στοιχεία θυμάτων. Αντιθέτως μάλιστα γίνονται συστηματικές προσπάθειες από τους γενοκτόνους να εξαφανίσουν κάθε στοιχείο και ίχνος, ώστε να γίνεται δύσκολη έως αδύνατη η τεκμηρίωση των εγκλημάτων τους, τα οποία άλλωστε αρνούνται και αποκρύπτουν συστηματικά. Σ’ αυτά τα θύματα πρέπει να προστεθούν αμέτρητα άλλα, που επέζησαν μεν, αλλά ξεριζώθηκαν από τις εστίες τους, κλονίσθηκε σοβαρότατα η υγεία τους και έχασαν τις περιουσίες τους και τους δικούς τους ανθρώπους στα πλαίσια των γενοκτονιών.

Το 1948 η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών πήρε απόφαση, που ετέθη σε εφαρμογή από το 1951, βάσει της οποίας η Γενοκτονία είναι τιμωρούμενο έγκλημα, που αφορά σε πληθυσμιακές ομάδες και περιλαμβάνει ηθελημένη θανάτωση, πρόκληση σοβαρών σωματικών ή πνευματικών κακώσεων, δημιουργία συνθηκών διαβιώσεως που αποβλέπουν στην εξόντωση, απαγόρευση της αναπαραγωγής του ανθρωπίνου είδους και παιδομάζωμα.

Οι Γενοκτονίες αφορούν εκείνες που οργανώθηκαν συστηματικά από κεντρικές εξουσίες και όχι περιστασιακά από μεμονωμένες ομάδες ατόμων. Η Γενοκτονία που έχει ξεσηκώσει τη μεγαλύτερη κατακραυγή και έγινε περισσότερο γνωστή, είναι αυτή εις βάρος των Εβραίων, κατά το Β’ ΠΠ, που απετέλεσε πολιτική του κυβερνώντος (1933-45) Εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος της Γερμανίας. Θύματά της υπήρξαν δυστυχώς και άλλες μειονότητες, όπως οι Αθίγγανοι, που όμως δεν τους επιφυλάχθηκε μεταπολεμικά ανάλογη αναγνώριση και δεν δόθηκε ιδιαίτερη δημοσιότητα στην συστηματική τους εξόντωση.

Εκτεταμένες σφαγές πληθυσμών έγιναν πολλές φορές παλαιότερα από το Τουρκικό κράτος, ενώ στον 20 αιώνα ακολούθησαν οργανωμένες Γενοκτονίες που μεθοδεύτηκαν από το κόμμα των Νεοτούρκων που σχηματίστηκε από το 1908, όπως και στις μετεξελίξεις του. Θύματα των Γενοκτονιών αυτών υπήρξαν οι χριστιανικοί κυρίως πληθυσμοί, όπως οι Αρμένιοι, οι Σύριοι και οι Έλληνες την περίοδο του Α’ ΠΠ (1914-18), αλλά και το 1922, όπως και μετέπειτα. Την τελευταία δεκαπενταετία οι Κούρδοι, που είχαν χρησιμοποιηθεί στη Γενοκτονία των χριστιανικών πληθυσμών της Τουρκίας, έγιναν οι ίδιοι θύματα Γενοκτονίας εκ μέρους των Τούρκων. Σε ότι αφορά τους Ελληνικούς πληθυσμούς της Τουρκίας, υπενθυμίζεται ότι ξεριζώθηκαν οριστικά και ολοκληρωτικά από τις πατροπαράδοτες εστίες τους οι Πόντιοι και Ίωνες, που είχαν εγκατασταθεί εκεί από 3.000 περίπου χρόνια, καθώς και πιό πρόσφατα οι Έλληνες της Κωνσταντινουπόλεως το 1955.

Είναι αξιοσημείωτο ότι η παγκόσμια κατακραυγή και καταδίκη γιά τις Γενοκτονίες περιορίζεται μόνο σε εκείνες των Εθνικοσοσιαλιστών Γερμανών κατά των Εβραίων, ενώ όλες οι άλλες του 20 αιώνα, που συνεχίστηκαν και επί των ημερών μας, περνούν αδιαμαρτύρητα και χωρίς συνέπειες.

Το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών ακολουθώντας το ευρύτερο ρεύμα έχει και αυτό επιδείξει επιλεκτική ευαισθησία στη Γενοκτονία των Εβραίων. Έτσι επιμελήθηκε και χρηματοδότησε την συγγραφή και έκδοση βιβλίου με τίτλο “Documents on the History of Greek Jews”. Εν τούτοις παραμέλησε και δεν ασχολείται με την διάδοση στοιχείων που αναφέρονται στις κατά καιρούς Γενοκτονίες χριστιανικών πληθυσμών, τα οποία σπανίζουν στις Βιβλιοθήκες των ανά την Ελλάδα και τον κόσμο Ιδρυμάτων και Διπλωματικών Αποστολών, ενώ αποκρύπτονται συστηματικά με Τουρκικές μεθοδεύσεις. Με ιδιωτικές πρωτοβουλίες, αξιοποιώντας ευγενείς χορηγίες ιδιωτών, ανατυπώνει σπάνια βιβλία αδιαμφισβητήτων πηγών, όπως του εβραίου το θρήσκευμα Αμερικανού Πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη 1913-16 Henry Morgenthau και του Αμερικανού Γενικού Προξένου στη Σμύρνη το 1922 George Horton, που αναφέρονται σε Γενοκτονίες των Ορθοδόξων πληθυσμών της Τουρκίας.

Η Ελλάδα αποφεύγει να αναγνωρίσει στο σύνολό τους τις αλλεπάλληλες από την περίοδο της Τουρκοκρατίας και μετέπειτα Γενοκτονίες σε βάρος Ελληνικών πληθυσμών σε περιοχές υπό Τουρκικό έλεγχο και δεν έχει ακόμη ανεγείρει Μνημείο γιά το σύνολο των θυμάτων αυτών των Γενοκτονιών, ούτε τελεί ετήσια μνημόσυνα γιά το σύνολο των εν λόγω θυμάτων. Η Ελληνική Πολιτεία περιορίζεται στο να αναγνωρίζει επί μέρους Γενοκτονίες Ελληνικών πληθυσμών, μετά από πιέσεις και πρωτοβουλίες Σωματείων, που έχουν κάνει χωριστά Μνημεία γιά τα δικά τους θύματα, όπως π.χ. της Γενοκτονίας των Μικρασιατών και της Γενοκτονίας των Ποντίων. Το μόνο Μνημείο γιά το σύνολο των θυμάτων γενοκτονίας, που έχει ανεγείρει η Ελληνική Πολιτεία, είναι αυτό του Ολοκαυτώματος των Ελλήνων Εβραίων κατά ην περίοδο 1941-45.

Παραλλήλως Έλληνες της Αμερικής αλλά και ξένοι, προβαίνουν ενεργά στην ενημέρωση της παγκόσμιας κοινής γνώμης γιά τους συστηματικούς βασανισμούς και τις Γενοκτονίες που έχουν κατ’ επανάληψη διενεργήσει οι Τούρκοι, εις βάρος χριστιανικών πληθυσμών σε περιοχές υπό τον έλεγχό τους. Ενδεικτικά σημειώνεται ότι στις ιστοσελίδες του Internet στη διεύθυνση http://www.greece.org/genocide το Hellenic Electronic Center αναφέρεται στην Ελληνική Γενοκτονία. Παραλλήλως ο Βραζιλιανός κ. Roberto Lopes, που ζεί στο Sao Paolo, και οι πρόγονοί του ήταν γηγενείς Βραζιλιάνοι, Ιταλοί και Πορτογάλοι, έχει κάνει μία ιδιαίτερα κοπιαστική, εκτεταμένη και επιμελημένη εργασία παρουσιάζοντας στη διεύθυνση http://www.greece.org/genocide/quotes πολλές έγκυρες ξένες πηγές, που διατραγωδούν τις κατά καιρούς γενοκτονίες των χριστιανικών πληθυσμών της Τουρκίας, με έμφαση στις θηριωδίες εις βάρος των Ελληνική καταγωγής υπηκόων της.

Επιστολή στον πρόεδρο της Αλβανικής Δημοκρατίας για το Αλβανικό Λεξικό.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΥΤΟΥ ΕΞΟΧΟΤΗΤΑ
ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ

Προς πρόεδρο της Αλβανίας
Δρ. Μπαμίρ Τόπι Αρ. Πρωτ. 1503-20010

Εξοχότατε κ. Πρόεδρε

Όπως γνωρίζετε η Ακαδημία Επιστημών αποτελεί το πιο σημαντικό επιστημονικό ίδρυμα της χώρας. Οι κύριοι στόχοι της Ακαδημίας είναι η ανάληψη και η δημοσιοποίηση μελετών και ερευνών σε διάφορους τομείς της επιστήμης, η συνεργασία με το δίκτυο των ιδρυμάτων της και άλλα επιστημονικά ιδρύματα και πανεπιστήμια στην Αλβανία, η συμμετοχή του επιστημονικού της δυναμικού σε ποικίλες δραστηριότητές τους, η συγκρότηση των διαδικασιών για την απόκτηση επιστημονικών βαθμών και τίτλων, η οργάνωση εθνικών και διεθνών δραστηριοτήτων, η δημιουργία και η σύσφιγξη σχέσεων καθώς και η συνεργασία με τις ξένες Ακαδημίες.
Μετά την αλλαγή του καθεστώτος στη χώρα, όταν κατέρρευσε το σύστημα του Κόμματος Εργασίας, πιστεύαμε ότι η Ακαδημία θα επιτελούσε ανεξάρτητα το έργο της, χωρίς να επιδίδεται σε εθνικιστικές κινήσεις, έξω από κάθε πλαίσιο συνεργασίας και ειλικρινούς φιλίας.

Το 1998 ήρθε η δημοσίευση του βιβλίου της Ακαδημίας «Πλατφόρμα για την επίλυση του Αλβανικού Ζητήματος», η οποία χαρακτηρίζεται από αλυτρωτισμό, αφού υποστηρίζεται η «ένωση όλων των Αλβανών σε ένα εθνικό κράτος», ενώ τα όρια του «ιστορικά εθνικού αλβανικού χώρου» απλώνονται πολύ πέρα από τις κατοικούμενες από Αλβανούς περιοχές της πρώην Γιουγκοσλαβίας, για να περιλάβουν την «μείζονα Τσαμουριά» (μέχρι την Πρέβεζα), την Καστοριά και τη Φλώρινα.
Η ίδια τακτική ακολουθείται και στη νέα έκδοση της Ακαδημίας με το Αλβανικό Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό.

Στους δύο τόμους που έχουν κυκλοφορήσει το Αλβανικό Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς περί αλβανικής καταγωγής και εθνικότητας της Άρτας, των Ιωαννίνων, Πρέβεζας και Ηγουμενίτσας, περιοχές οι οποίες, σύμφωνα με το Λεξικό, παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα με τη χάραξη των Ελληνο-αλβανικών συνόρων.
Επίσης, έντονη είναι η παραχάραξη και η οικειοποίηση της ελληνικής ιστορίας κυρίως σε σχέση με την Ήπειρο, ενώ δυσφημιστική είναι η στάση του Λεξικού προς την ελληνική μειονότητα. Το λεξικό δεν έχει διαφορετικές προσεγγίσεις για τον προσδιορισμό της ελληνικής μειονότητας και ούτε για το ρόλο της στο αλβανικό κράτος.
Στο σημείο όπου αναφέρεται στη «Δρόπολη», περιοχή με ελληνικό πληθυσμό, περιοχή στην οποία στο καθεστώς Χότζα, αναγνωρίστηκε ως μειονοτική περιοχή και προπαγανδιστικά ήταν το σύμβολο εκπροσώπησης του συνόλου της ελληνικής μειονότητας, οι Έλληνες δεν θεωρούνται αυτόχθονες χωρίς να προσδιορίζεται το πότε εγκαταστάθηκαν.

Επίσης το Λεξικό αναφέρει ότι οι κάτοικοι δύο χωριών της περιοχής, η Φράστανη και η Λιούγκαρη είναι αλβανικής εθνικότητας.
Για άλλες περιοχές με ελληνικό πληθυσμό, όπως η Φοινίκι, το Αλίκο, η Δίβρη, ο Μεσοπόταμος, δεν αναφέρεται, η ελληνικότητά τους, ενώ επισημαίνεται ότι ο πληθυσμός ανήκει στην ελληνική μειονότητα.
Για τον πληθυσμό της Λιβαδειάς, δεν αναφέρεται η ελληνική του εθνικότητα, ενώ το ίδιο γίνεται και για την περιοχή της Χιμάρας, η οποία αποτελεί διαχρονικό στόχο της αλβανικής εθνικιστικής πολιτικής.
Επίσης καταβάλλεται προσπάθεια ώστε να απεικονισθεί ότι στις περιοχές με ελληνικό πληθυσμό, ήταν έντονο το αλβανικό στοιχείο ιστορικά, αναφέρονται τα ονόματα που οι Αλβανοί είχαν δώσει στα ελληνικά χωριά, ή με τα αλβανικά ονόματα που έδωσε το Κόμμα Εργασίας της Αλβανίας.

Στο λεξικό δεν αναφέρονται οι προσωπικότητες της ελληνικής μειονότητας, ενώ στις ελάχιστες αναφορές σε μορφές, ή αναφέρεται ότι κατάγονται από οικογένεια με γονείς ελληνικής εθνικότητας, ή παρουσιάζονται ως Αλβανοί.

Αξιότιμοι κύριε
Η επιστολή έχει σαν στόχο να κάνει γνωστό ένα ζήτημα που αφορά την δράση της Ακαδημίας Επιστημών έναντι της Ελληνικής ιστορίας και της παρουσίας των Ελλήνων στην Αλβανία.
Ο εθνικισμός είναι ένας κακός σύμβουλος, ιδιαίτερα στην περιοχή των Βαλκανίων, αφού έχει ωθήσει σε πολύχρονες και αιματηρές διαμάχες.
Γι ΄ αυτό στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων σας θα σας παρακαλούσαμε να προβείτε στις απαραίτητες ενέργειες για να απαλειφθούν οι παραπάνω αναφορές από τα κείμενα της Ακαδημίας, και να φροντίσετε ώστε στο μέλλον να μην επαναληφθούν.

Με Τιμή


Μιχάλης Σέρβος
Πρόεδρος
Ιδρύματος Ελληνισμού Αμερικής
www.hellenes.com

Κοινοποίηση:

Πρωθυπουργό της Αλβανίας
Πρόεδρο της Αλβανικής Βουλής
Αλβανικά Κόμματα
Αλβανικό Κοινοβούλιο
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης


LETËR E HAPUR

Nr. Prot. 1503-2010

Drejtuar Presidentit të Republikës së Shqipërisë, Shkëlqesisë së tij z. Bamir Topi


I nderuar z. President,
Siç e njeh dhe Shkëlqesia juaj, Akademia e Shkencave, përbën institucionin më të rëndësishëm shkencor të çdo vendi. Synimet kryesore të çdo akademie janë: ndërmarrja e studimeve dhe hulumtimeve në fusha të ndryshme të shkencës, publikimi i tyre, bashkëpunimi me rrjetin e institucioneve të saj dhe me institucione të tjera si dhe me universitetet në Shqipëri, pjesëmarrja e potencialit shkencor të saj në veprimtari të ndryshme, si dhe krijimi dhe përforcimi i lidhjeve dhe i bashkëpunimit me Akademi të huaja.

Me ndryshimin e regjimit në Shqipëri, kur ra sistemi i Partisë së Punës, besuam se Akademia do t’i përkushtohej një vepre të pavarur, pa u ndikuar nga idetë nacionaliste dhe duke qëndruar gjithmonë brenda kuadrit te bashkëpunimit dhe të miqësisë së sinqertë.
Viti 1998 solli botimin e Akademisë me titull: «Platforma për zgjidhjen e çështjes Shqiptare», një botim i cili karakterizohet prej një shovinizmi të pa fre, përderisa mbron «bashkimin e gjithë shqiptarëve në një shtet etnik», dhe «hapësirën etnike shqiptare historikisht», e shtrin shumë më tej krahinave që banohen prej Shqiptarëve, në ish Jugosllavinë, ose duke përfshirë edhe Prevezën, Kosturin dhe Follorinën.

E njëjta taktikë ndiqet edhe në botimin e ri të Akademisë që është «Fjalori Enciklopedik Shqiptar».
Në të dy vëllimet që qarkulluan prej tij, «Fjalori Enciklopedik Shqiptar», përsërit të njëjtat gjëra dhe këmbëngul për prejardhjen etnike Shqiptare të Artës, të Janinës, të Prevezës dhe Igumenicës, krahina të cilat i përkasin Greqisë të paktën që me vendosjen e vijës kufitare midis Greqisë dhe Shqipërisë.
Gjithashtu, shpesh bëhet falsifikimi dhe përvetësimi i historisë helene, sidomos e pjesës që ka lidhje me Epirin. Shpifës dhe shpërfolës është gjithashtu Fjalori në fjalë, për Minoritetin Etnik Grek. Ai nuk përmban trajtime të ndryshme lidhur me përcaktimin e Minoritetit Etnik Grek dhe as për rolin që luan në shtetin shqiptar.

Në pikën që i referohet termit «Dropull», (një krahinë me popullsi greke, që edhe regjimi i E. Hoxhës e njihte si krahinë minoritare, qoftë për propagandë, mbahej si simbol i përfaqësimit të gjithë Minoritetit Etnik Grek), popullsia greke e saj nuk konsiderohet autoktone dhe as përcaktohet periudha historike e vendosjes së grekëve aty.
Gjithashtu Fjalori cilëson banorët e dy fshatrave të Dropullit: Frashtan dhe Lugar si shqiptarë.
Për treva të tjera me popullsi greke, siç janë Vurgu, krahinat e Delvinës, Theologo, Livadhja nuk përmendet kombësia e banorëve tyre, ndërkohë thekson se kjo popullsi i përket minoritetit Grek.

Për popullsinë e Livadhjasë nuk përmendet kombësia greke e saj, po ashtu edhe për popullsinë e krahinës së Himarës, e cila është gjithmonë në shënjestër të politikës nacionaliste shqiptare.
Gjithashtu bëhen përpjekje që të krijohet imazhi se në krahinat me popullsi greke mbizotëron elementi shqiptar me prezencë historike. Fshatrat përmenden me emrat që imponoi shteti shqiptar ose i kishte vënë arbitrarisht Partia e E. Hoxhës.
Në Fjalor nuk përmenden personalitetet e Minoritetit Etnik Grek, ndërsa tek referimet e pakta që bëhen në figurat e tij, thuhet se kanë prejardhje nga prindër me kombësi greke, ose thjesht janë shqiptarë.

Të nderuar zotërinj,

Letra ime ka për synim të publikojë një çështje që ka lidhje me veprimtarinë e Akademisë suaj të Shkencave, që ka për qëllim t’u kundërvihet fakteve historike të cilat vërtetojnë prezencën e lashtë në trojet e veta të Grekëve të Shqipërisë.
Nacionalizmi është një këshilltar i keq, veçanërisht në trevat e Ballkanit, përderisa gjithmonë ka shtyrë popujt që jetojnë këtu, në luftëra të përgjakshme dhe shumëvjeçare.
Prandaj, në kuadrin e kompetencave tuaja, do t’ju luteshim të ndërmerrni iniciativa konkrete për heqjen e fakteve absurde nga faqet e Fjalorit Enciklopedik Shqiptar, me qëllim që t’u vihet fre njëherë e përgjithmonë qëndrimeve nacionaliste.

Me respekt
Kryetari i Fondacionit Hellen në Amerikë

Michalis Servos
www. hellenes.com

Për njoftim:

1. Kryeministrit të Shqipërisë.
2. Kryetarit të Parlamentit Shqiptar.
3. Kryesisë së Parlamentit Shqiptar.
4. Të gjitha Partive parlamentare të Shqipërisë.
5. Gjithë mediave.

Εκδήλωση για την ελληνική οικονομική παρουσία στον Εύξεινο Πόντο σήμερα

Τ.Ε.Ι. ΚΑΒΑΛΑΣ
ΣΧΟΛΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ & ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
ΤΜΗΜΑ ΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Το Τμήμα Λογιστικής του ΤΕΙ Καβάλας, στο πλαίσιο της Επιστημονικής Σειράς Κείμενα Εργασίας – Working Papers που έχει θεσμοθετήσει, σας προσκαλεί σε εκδήλωση-διάλεξη με εισηγητή τον κ. Μαλκίδη Θεοφάνη με θέμα ‘Η ελληνική οικονομική παρουσία στον Εύξεινο Πόντο' .

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 16 Μαρτίου και ώρα 12.00 στην αίθουσα 1 της πτέρυγας του Τμήματος Λογιστικής.

Η εκδήλωση είναι ανοιχτή σε διδάσκοντες, φοιτητές και την κοινωνία της πόλης γενικότερα.



Ο Προϊστάμενος του Τμήματος Λογιστικής



Καθηγητής Α. Γ. Καρασαββόγλου

Γενοκτονία

Η αναγνώριση της Γενοκτονίας από το Σουηδικό Κοινοβούλιο

Μέρος της ομιλίας του Φάνη Μαλκίδη στην εκδήλωση που διοργάνωσε η Εύξεινος Λέσχη Σερρών. Σέρρες 15 Μαρτίου 2010.

Η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, των Ασσυρίων και των Ελλήνων, από το Σουηδικό Κοινοβούλιο, αποτελεί μία νίκη όλων των δημοκρατικών δυνάμεων του πλανήτη και την αποκατάσταση του πραξικοπήματος της πολιτικής και των συμφερόντων έναντι της ιστορίας και της αλήθειας.

Από την άλλη το τουρκικό κράτος αντιδρά με ανασφάλεια και φόβο, με κινήσεις που φανερώνουν την ενοχή του, ανακαλώντας τον πρεσβευτή του στη Σουηδία- το ίδιο έπραξε και στις ΗΠΑ- και ακύρωσε την προγραμματισμένη σύνοδο κορυφής μεταξύ Σουηδίας και Τουρκίας. Αυτή την αντίδραση της Τουρκίας τη διαπιστώνουμε και στις δηλώσεις του πρωθυπουργού και του πρόεδρου της χώρας: «Καταδικάζουμε αυτή την απόφαση, που ελήφθη για πολιτικές σκοπιμότητες, δεν ανταποκρίνεται στη στενή φιλία των δύο εθνών», δήλωσε Ερντογάν. Από την πλευρά του, ο Πρόεδρος της Τουρκίας Αμπντουλάχ Γκιούλ, ανέφερε ότι «όλοι γνωρίζουμε πώς λαμβάνονται αυτές οι αποφάσεις. Δεν έχει το ψήφισμα καμία αξιοπιστία για εμάς. Αυτοί που έλαβαν αυτή την απόφαση και που ψήφισαν υπέρ του ψηφίσματος δεν ήταν ιστορικοί».

Παράλληλα, σε ανακοίνωσή της, η τουρκική κυβέρνηση «εκφράζει την απογοήτευσή της και καταδικάζει με τον πλέον σθεναρό τρόπο την έγκριση του ψηφίσματος του σουηδικού κοινοβουλίου, το οποίο υπαινίσσεται ότι ορισμένοι λαοί έπεσαν θύματα γενοκτονίας κατά τη διάρκεια της τελευταίας περιόδου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η απόφαση του σουηδικού κοινοβουλίου «δεν έχει βάση» και είναι προφανές ότι, αυτή η απόφαση ελήφθη με γνώμονα ορισμένα πολιτικά συμφέροντα ενόψει των εκλογών που θα λάβουν χώρα στη Σουηδία, τον Σεπτέμβριο του 2010».

Ο επικεφαλής διαπραγματευτής στις διαπραγματεύσεις της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση Εγκεμέν Μπαγκίς, είπε ότι «είμαστε έκπληκτοι και απογοητευμένοι από το ψήφισμα αυτό. Το σουηδικό κοινοβούλιο υποκλίθηκε σε διαστρεβλωμένα ιστορικά επιχειρήματα, που είναι μακριά από την αλήθεια. Οι πολιτικοί θα πρέπει να κοιτούν προς το μέλλον και όχι το παρελθόν. Η Τουρκία είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει το παρελθόν της και δεν χρειάζεται δικαστήρια που στήνουν ξένα κοινοβούλια για να το κάνει αυτό».

Ότι όμως και να δηλώνουν οι Τούρκοι αξιωματούχοι, το κίνημα για την αποκατάσταση της αλήθειας είναι μεγάλο και παγκόσμιο. Οι αρνητές και αυτοί που έλεγαν να ξεχάσουμε, αυτοί που έλεγαν ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα, βλέπουν ότι η αλήθεια δεν μπορεί να κρυφτεί. Η απόφαση του Σουηδικού Κοινοβουλίου σημαίνει παρα πολλά, είναι το μοντέλο και για άλλα κράτη, στην Ευρώπη και σε όλον τον κόσμο. Για αυτό που θα ακολουθήσει. Τώρα δεν πρέπει να αφήσουμε μόνους όλους τους, πολιτικούς και ερευνητές που αγωνίζονται για τη γενοκτονία. Η δικαιοσύνη παίρνει τη θέση που της αξίζει, η ιστορία αποκαθίσταται, η αλήθεια λάμπει.

Εκδήλωση για το ρόλο του Τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής

Εκδήλωση για το Τουρκικό Προξενείο της Κομοτηνής,
στην Καβάλα.

Ο εκδοτικός όμιλος ΑΛΦΑ Μέντια διοργανώνει την Τετάρτη 17 Μαρτίου, ημέρα και ώρα 19:30 στον κινηματογράφο ΟΣΚΑΡ της Καβάλας, εκδήλωση με θέμα «Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής - Κράτος εν Θράκη».

Στην εκδήλωση, που θα κομίσει πρωτογενείς πληροφορίες και πολιτικό προβληματισμό για τη δράση του τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής, θα θιχτεί ένα ζήτημα - ταμπού της θρακικής μα και ελλαδικής κοινωνίας, το οποίο επηρεάζει την ευρύτερη ζωή της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης.

Η παρουσία στην Καβάλα, της Πρωτοβουλίας για την Απομάκρυνσή του Τουρκικού Προξενείου είναι έναυσμα για ένα δημοκρατικό και ειλικρινή διάλογο χωρίς προϋποθέσεις, αγκυλώσεις, στερεότυπα και υστεροβουλίες.

Τις εισηγήσεις στην εκδήλωση θα κάνουν οι:

- Χατζηκωνσταντίνου Γιάννης, πρόεδρος συλλόγου εργαζομένων ΟΤΑ Καβάλας («Καταπίεση και μειονότητα»)

- Καραχότζα Σεμπαεδίν, δημοσιογράφος («Προξενείο και Πομάκοι»)

- Καραΐσκος Κώστας, διευθυντής εφημερίδας «Αντιφωνητής» («Η Αναγκαιότητα για μια νέα πολιτική μας»)

- Μαλκίδης Φάνης, Διδάκτωρ Κοινωνικών Επιστημών («Ο ρόλος του Προξενείου από διπλωματική άποψη»)

Genocide. The motion to Genocide. Swedish Parliament

The motion to Genocide Resolution approved by Swedish Parliament on March 11.

1 Proposal for Parliament Decision

1. The Parliament announces to the government its decision in reference to what is stated in the motion regarding Sweden recognizing the 1915 genocide against Armenians, Assyrians/Syrians/Chaldeans and Pontic Greeks.

2. The Parliament announces to the government its decision in reference to what is stated in the motion that Sweden should act within EU and UN for an international recognition of the 1915 genocide against Armenians, Assyrians/Syrians/Chaldeans and Pontic Greeks.

3. The Parliament announces to the government its decision in reference to what is stated in the motion that Sweden should act for Turkey to recognize the 1915 genocide against Armenians, Assyrians/Syrians/Chaldeans and Pontic Greeks.

2 Background
“Forum for living history is an authority which has the mission to – with basis in the Holocaust – work with issues which concern tolerance, democracy and human rights. By illuminating the darkest pieces of the human history we want to affect the future.”
So reads the description of an agency which works on mission by order of the Swedish Government and educates, among others, about the 1915 genocide. The lesson of history is one of the cornerstones of the present-day democracies where we have learned of our mistakes and by preventing repetition of earlier errors we strive for a better future. However, a prevention of future missteps, especially if these are known from the history, can not be implemented if one does not openly recognizes committed errors. Thus, history revisionism is a dangerous tool for facilitating repetition of the dark pages of the history.

The 1915 genocide foremost engulfed Armenians, Assyrians/Syrians/Chaldeans and Pontic Greeks, but later came to also affect other minorities. It was the dream of a large Turanic Empire, Great Turan, which caused the Turkish leaders wanting to ethnically homogenize the remains of the decaying Ottoman Empire at the turn of the 19th century. This was achieved under the cover of the ongoing world war, when the Armenian, Assyrian/Syrian/Chaldean and Pontic Greek population of the empire were, almost entirely, annihilated. Researchers estimate that about 1,500,000 Armenians, between 250,000 and 500,000 Assyrians/Syrians/Chaldeans and about 350,000 Pontic Greeks have been killed or disappeared.

During the short period following the Turkish defeat in 1918 until the time when the Turkish nationalistic movement, under the leadership of Mustafa Kemal, the genocide was discussed openly. Political and military leaders stood on trial, accused for “war crimes” and “committed crimes against humanity”. Several of them were found guilty and sentenced to the death or prison. During these trials horrible details about the persecution of the minorities in the Ottoman Empire were reveled. Thus, Turkey went through the same phase as the one Germany experienced after the Second World War. However, the process was short-lived. The emergence of the Turkish nationalistic movement and the dissolution of the Sultanate resulted in the discontinuation of the trials and the majority of the accused were set free. Almost, the entire remaining Christian population – Armenians, Assyrians/Syrians/Chaldeans, and Pontic Greeks – were expelled from areas they had inhabited for over thousands of years.


3 UN Genocide Convention 1948, the European Parliament and Official Recognitions
Raphael Lemkin, the Polish-Jewish lawyer who coined the term “genocide” during the 1940s and was the father of the UN Convention of Prevention and Punishment of the Crime of Genocide, was fully aware of the 1915 genocide and the failure of the international community to intervene. His revision of the definition was adopted in the UN Convention which reads as follows:
Article 2) In the present Convention, genocide means any of the following acts committed with intent to destroy, in whole or in part, a national, ethnical, racial or religious group, as such:
- Killing members of the group;
- Causing serious bodily or mental harm to members of the group;
- Deliberately inflicting on the group conditions of life calculated to bring about its physical destruction in whole or in part;
- Imposing measures intended to prevent births within the group;
- Forcibly transferring children of the group to another group.
Furthermore, it is established that the present-day UN Convention from 1948 is not a new legislation, but merely a ratification of existing international laws on “crimes against humanity” which were stated in the Sèvres Treaty, Article 230 (1920). Even more important is the fact that the UN Convention on the Non-Applicability of Statutory Limitations to War Crimes and Crimes Against Humanity, adopted on November 26, 1968, in power since November 11, 1970, which ratifies its retroactive an non-prescriptive nature. Of this very reason, both massacres in the Ottoman Empire and the Holocaust are cases of genocide in accordance to the UN Convention, in spite the fact that both occurred before the Convention was established.
During the history of UN two larger studies/reports have been conducted on the crime of genocide. The first was the so-called Ruhashyankiko Report, from 1978, and the second was the Whitaker Report, conducted by Benjamin Whitaker in 1985 (Economic and Social Council Commission on Human Rights, Sub-Commission on Prevention of Discrimination and Protection of Minorities, Thirty-eighth session, Item 4 of the provisional agenda, E/CN.4/Sub.2/1985/6).

The 1915 genocide is mentioned in several places in as an example of committed genocides during the 20th century. The report was voted on in the Subcommittee of the UN Committee for Human Rights with the voices 14 against 1 (4 abstentions) in August, 1985. On June 18, 1987, the European Parliament officially recognized the Armenian genocide. Since 1965, that is, the 50th anniversary of the genocide, several countries and organizations have officially recognized the 1915 genocide, among others Uruguay (1965), Cypress (1982), Russia (1995), Greece (1996), Lebanon (1997), Belgium (1998), France (1998), Italy (2000), The Vatican (2000), Switzerland (2003), Argentina (2003), Canada (2004), Slovakia (2004), Netherlands (2004), Poland (2005), Venezuela (2005), Germany (2005), Lithuania (2005), and Chile (2007).


4 The Research on the 1915 Genocide and Swedish Knowledge
Second to the Holocaust, the 1915 genocide is regarded as the most studied case in the modern time. Today a broad and interdisciplinary consensus exists among an overwhelming majority of genocide scholars who regard the massacres in the Ottoman Empire during World War I as genocide and which is referred by the scholars as the “genocide prototype” (while the Holocaust is called the “genocide paradigm”). The International Association of Genocide Scholars (IAGS), an independent world leading and interdisciplinary authority within the area, has in several occasions ratified a consensus in this matter, namely: June 13, 1997, June 13, 2005, October 5, 2007 and April 23, 2008. The resolution from July 13, 2007 reads as follows:
WHEREAS the denial of genocide is widely recognized as the final stage of genocide, enshrining impunity for the perpetrators of genocide, and demonstrably paving the way for future genocides;
WHEREAS the Ottoman genocide against minority populations during and following the First World War is usually depicted as a genocide against Armenians alone, with little recognition of the qualitatively similar genocides against other Christian minorities of the Ottoman Empire;
BE IT RESOLVED that it is the conviction of the International Association of Genocide Scholars that the Ottoman campaign against Christian minorities of the Empire between 1914 and 1923 constituted a genocide against Armenians, Assyrians, and Pontian and Anatolian Greeks.
BE IT FURTHER RESOLVED that the Association calls upon the government of Turkey to acknowledge the genocides against these populations, to issue a formal apology, and to take prompt and meaningful steps toward restitution.
ON June 8, more than 60 world leading genocide experts signed an appeal directed to the members of the Parliament where they dismissed the claims about disunity among scholars regarding the 1915 genocide. The research must continue and both Turkey and the world must secure the possibilities for an open, independent and undisturbed atmosphere, among others by Turkey having to give full access to its archives as well as allowing similar discussions without scientist, authors, journalists and publishers risking prosecution for having commented on the reality of the genocide.


New research at Uppsala University witnesses also about a genuine Swedish knowledge of the 1915 genocide. Swedish Foreign Ministry and General Staff Head Quarters were fully informed about the ongoing annihilation through reports which the Swedish Ambassador Per Gustaf August Cosswa Anckarsvärd and the Swedish Military Attaché Einar af Wirsén (both stationed in Constantinople) sent to Stockholm. Among others one can read the following:
• Anckarsvärd, July 6, 1915: “Mr. Minister, The persecutions of the Armenians have reached hair-raising proportions and all points to the fact that the Young Turks want to seize the opportunity, since due to different reasons there are no effective external pressure to be feared, to once and for all put an end to the Armenian question. The means for this are quite simple and consist of the extermination of the Armenian nation.”
• Anckarsvärd, July 22, 1915: “It is not only the Armenians, but also the Turkish subjects of Greek nationality who at the present are subjected to severe persecutions… According to Mr.Tsamados [Greek chargé d’affaires] it [the deportations] can not be any other issue than an annihilation war against the Greek nation in Turkey …”

• Anckarsvärd, September 2, 1915: “The six so-called Armenian vilayets seem to be totally cleansed from, at least, its Armenian-Catholic Armenians… It is obvious that the Turks are taking the opportunity to, now during the war, exterminate the Armenian nation so that when the peace comes no Armenian question longer exists.”

• Wirsén, May 13, 1916: “ The health situation in Iraq is horrifying. Typhus fever claims numerous victims. The Armenian persecutions have to a large degree contributed to the spreading of the disease, since the expelled [Armenians] in hundred thousands have died from hunger and deprivation along the roads.”

• Anckarsvärd, January 5, 1917: “ The situation would have been different if Turkey had followed the advice of the Central Powers in letting them organise the question of provisioning etc…Even worse than this is, however, the extermination of Armenians, which, perhaps, could have been prevented if German advisers had in time received authority over the civilian administration as the German officers actually practise over army and navy.”

• Envoy Ahlgren, August 20, 1917: “The high prices continue to climb… There are several reasons:… and finally the strong decreasing of labour power, caused partly by the mobilisation but partly also by the extermination of the Armenian race”.
In his memoirs “Memories from Peace and War” (1942), Wirsén dedicated an entire chapter to the genocide. In “The Murder of a Nation”, Wirsén writes that:
“Officially, these [the deportations] had the goal to move the entire Armenian population to the steppe regions of Northern Mesopotamia and Syria, but in reality they aimed to exterminate the Armenians, whereby the pure Turkish element in Asia Minor would achieve a dominating position.… The annihilation of the Armenian nation in Asia Minor must upset all human feelings.

The way in which the Armenian issue was solved was hair-raising.”
In addition to these, there are numerous eyewitness accounts which missionaries and field workers such as Alma Johansson, Maria Anholm, Lars Erik Högberg, E. John Larson, Olga Moberg, Per Pehrsson and others published. Hjalmar Branting was the very first person, who long before Lemkin, used the term genocide (“folkmord”) when he, on March 26, 1917, called the persecutions against the Armenians as “an organized and systematic genocide, worse than what we ever have seen in Europe”.

A recognition of the 1915 genocide is not only important in order to redress the affected ethic groups and minorities which still live in Turkey, but also for the promotion of Turkey’s development. Turkey can not become a better democracy if the truth about its past is denied.

The Armenian journalist Hrant Dink was murdered for having openly expressed himself regarding thegenocide and several others have been prosecuted by the same infamous Paragraph 301. The latest changes of the law by the Turkish Government are purely cosmetic and do not imply any changes what so ever. It is said that history should be left to historians and we completely support that. However, it is the responsibility of the politicians to act in accordance to historic facts and historic research. Furthermore, a Swedish recognition of the truth and a historic fact should not imply any hinder for either the reform work in Turkey or Turkey’s EU negotiations. With basis in what we have stated above, we consider that Sweden should recognize the 1915 genocide against Armenians, Assyrians/Syrians/Chaldeans, and Pontic Greeks. This should the Parliament present as its consideration to the Government.
Furthermore, we do consider that Sweden should act internationally, within the framework for EU and UN, for an international recognition of the 1915 genocide against Armenians, Assyrians/Syrians/Chaldeans, and Pontic Greeks. This should the Parliament present as its consideration to the Government.

As long as countries such as Sweden does not confront Turkey with the truth and the facts which are at hand, Turkey can not go further on its path to an more open society, a better democracy and fully open up its possibilities for a membership in EU. Thus, Sweden should act for Turkey to recognize the 1915 genocide against Armenians, Assyrians/Syrians/Chaldeans, and Pontic Greeks. This should the Parliament present as its consideration to the Government.

Οι Πομάκοι στην Ελληνική Θράκη

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ
ΠΟΜΑΚΩΝ
ΝΟΜΟΥ ΞΑΝΘΗΣ

Ξάνθη, 3 Μαρτίου 2010

ΥΠΟΜΝΗΜΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΟΜΑΚΩΝ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ

Προς: 1) Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Άννα Διαμαντοπούλου
Α. Παπανδρέου 37, 15180 Μαρούσι
2) Υπουργό Εξωτερικών κ. Γεώργιο Παπανδρέου, Βασιλίσσης Σοφίας 5,
10671 Αθήνα

Κοινοποίηση: Αντιπρόεδρο της Κυβερνήσεως κ. Θεόδωρο Πάγκαλο, Πειραιώς 16-18,
10431 Αθήνα
Γενική Γραμματέα Περιφέρειας Αν. Μακεδονίας - Θράκης κα.
Θεοδώρα Κόκλα, Γ. Κακουλίδου 1, 69100 Κομοτηνή
Πρόεδρο Ν.Δ. κ. Αντώνη Σαμαρά, Νέα Δημοκρατία, Ρηγίλλης 18,
10674 Αθήνα
Γεν. Γραμματέα ΚΚΕ κ. Αλέκα Παπαρήγα, Λ. Ηρακλείου 145, Ν. Ιωνία
14231 Αθήνα
Πρόεδρο ΛΑ.Ο.Σ. κ. Γιώργο Καρατζαφέρη, Καλλιρόης 52, 11745
Αθήνα
Πρόεδρο Συνασπισμού κ. Αλέξη Τσίπρα, Πλ. Ελευθερίας 1, 10553
Αθήνα
Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων, κ. Φίλιππο Πετσάλνικο, Βουλή των
Ελλήνων Βασ. Σοφίας 2, 10021 Αθήνα
Βουλευτή ΠΑΣΟΚ Ξάνθης κ. Σωκράτη Ξυνίδη, Μιχ. Καραολή &
Ελπίδος, Εμπορικό Κέντρο Cosmos Κτίριο Δ’ 67100 Ξάνθη
Βουλευτή ΠΑΣΟΚ Ξάνθης κ. Τσετίν Μάντατζη , Πλάτωνος 18, 67100
Ξάνθη
Βουλευτή Ν.Δ. Ξάνθης κ. Αλέξανδρο Κοντό, Καπνεργατών &
Ανδρούτσου 11Α, 67100 Ξάνθη


Αξιότιμοι κύριοι Υπουργοί, κύριοι πολιτικοί αρχηγοί, κυρία Γενικέ Γραμματέα,

Τα μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου Πομάκων Νομού Ξάνθης (υπ’ αρ. 23/2007 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ξάνθης) απευθυνόμαστε σε σας, ζητώντας την προσοχή σας σε ένα θέμα πού για πολλά χρόνια αποτελεί ανοικτή πληγή για τον λαό της Θράκης και ιδιαίτερα για τους Πομάκους της Θράκης, τμήμα των οποίων εκπροσωπούμε.
Εδώ και πολλές δεκαετίες συντελείται εις βάρος μας μία μορφωτική, γλωσσική και πολιτισμική γενοκτονία. Μία γενοκτονία εις βάρος αυτών των ανθρώπων, μεταξύ των οποίων ανήκουν και τα μέλη του Συλλόγου μας, που έχουμε το θάρρος να αυτοπροσδιοριζόμαστε ως Πομάκοι της Ελλάδας. Το Ελληνικό Κράτος, παραβιάζοντας θεμελιώδη δικαιώματα που παρέχει το Σύνταγμά του και οι ευρωπαϊκές συνθήκες, αλλά και τα άρθρα 40 και 45 της συνθήκης της Λωζάνης, τα οποία παρέχουν στις μουσουλμανικές μειονότητες της Ελλάδας το δικαίωμα «να ποιώνται ελευθέρως εν αυτοίς χρήσιν της γλώσσης των», στερεί από μας και τα παιδιά μας όχι μόνο το δικαίωμα της εκπαίδευσης στην μητρική μας γλώσσα, αλλά ακόμη και το πλέον στοιχειώδες δικαίωμα της αποκλειστικής εκπαίδευσης στην επίσημη γλώσσα του, την ελληνική, και μας επιβάλλει την υποχρεωτική εκπαίδευση σε μία ξένη γλώσσα, την οποία δεν μιλούμε και δεν επιθυμούμε να χρησιμοποιούμε, δηλαδή την τουρκική.
Με την επιστολή αυτή δεν σας ζητάμε κάποια χάρη. Ζητάμε αυτό που είναι αυτονόητο δικαίωμα κάθε πολίτη μιας οποιασδήποτε ευνομούμενης και δημοκρατικής χώρας. Ζητάμε το δικαίωμα ο γιος μας ο Μεχμέτ να μαθαίνει ό,τι μαθαίνει ο γιος σας ο Νίκος. Ζητάμε η κόρη μας η Φατμέ, όταν θα δώσει εξετάσεις για να περάσει στο ελληνικό πανεπιστήμιο, να έχει τις ίδιες γνώσεις, δεξιότητες και προοπτικές που θα έχει η κόρη σας η Άννα. Πώς είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό τώρα, όταν στα πιο ευαίσθητα και κρίσιμα μαθησιακά χρόνια τους τα παιδιά μας διδάσκονται μια γλώσσα που δεν μιλούν και δεν θα την χρησιμοποιήσουν ποτέ στο σπίτι και στο πανεπιστήμιό τους;
Και σας ρωτάμε: Εάν το ελληνικό κράτος επέβαλε στα παιδιά των χριστιανών ενός χωριού της Θράκης ή οποιουδήποτε άλλου χωριού της Ελλάδας, να διδάσκονται υποχρεωτικά τα μισά μαθήματά τους στην τουρκική γλώσσα, χωρίς να την μιλούν ως μητρική τους γλώσσα και χωρίς οι γονείς τους να θέλουν κάτι τέτοιο, δεν θα ξεσηκωνόταν όλοι εναντίον του οποιουδήποτε φορέα, που θα τολμούσε αυτό το έγκλημα; Γιατί επί τόσα χρόνια το Ελληνικό Κράτος ανέχεται να συντελείται το ίδιο έγκλημα σε βάρος μας; Μήπως είμαστε πολίτες δεύτερης κατηγορίας; Δεν πληρώνουμε φόρους; Δεν δίνουμε τα παιδιά μας στον στρατό; Γιατί στερούμαστε το δικαίωμα της εκπαίδευσης στη γλώσσα μας ή έστω στη γλώσσα της πατρίδας μας, και μας επιβάλλεται μία ξένη γλώσσα;
Έχουμε πληροφορηθεί ότι το Υπουργείο Παιδείας στην περίοδο του κ. Ε. Στυλιανίδη προχώρησε στο ενθαρρυντικό βήμα της ίδρυσης τεσσάρων ελληνόφωνων σχολείων στα πομακοχώρια της ορεινής Ξάνθης. Δυστυχώς όμως η σημαντική αυτή απόφαση δεν έχει ακόμη υλοποιηθεί, και, παρά τη σύστασή τους στα χαρτιά, τα σχολεία αυτά δεν έχουν μέχρι τώρα λειτουργήσει. Πριν τρία χρόνια οι κάτοικοι του χωριού Μάνταινα Ξάνθης ζήτησαν με επιστολή τους στην Διεύθυνση Α/βάθμιας Εκπαίδευσης να δημιουργηθεί στο χωριό τους δημόσιο (μη μειονοτικό) ελληνικό σχολείο (σχετική θετική εισήγηση από τον προϊστάμενο Π.Ε. Ξάνθης προς τον Περιφερειακό Δ/ντή Εκ/σης Ανατολ. Μακεδονίας-Θράκης (Α.Π. Φ 2.1/6381, 7-12-2006). Στο αίτημά τους οι κάτοικοι της Μάνταινας δεν έχουν λάβει καμία απάντηση μέχρι σήμερα. Οι αρμόδιοι φορείς της τοπικής εκπαίδευσης μέχρι σήμερα κωφεύουν με διάφορες προφάσεις. Μας προκαλεί εντύπωση η διστακτικότητα της Πολιτείας, την στιγμή που τον ίδιο καιρό μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δήλωσε, με αφορμή αίτημα μέλους του Συλλόγου μας να μιλήσει ενώπιόν του στην πομακική γλώσσα, ότι «αν υπάρχει έστω και ένας άνθρωπος στον κόσμο που δηλώνει Πομάκος, είμαστε υποχρεωμένοι να τον υπερασπιστούμε». Εμείς, τα μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου Πομάκων Νομού Ξάνθης, βρήκαμε το σθένος, παρά τις απειλές και τον πολυποίκιλο πόλεμο που δεχόμαστε, να δηλώσουμε δημόσια και σθεναρά την πομακική μας ταυτότητα και γλώσσα. Να είστε σίγουροι ότι υπάρχουν ακόμη πολλές χιλιάδες Πομάκοι, που θέλουν να το κάνουν, αλλά δεν το τολμούν. Και δεν το τολμούν όχι λόγω του εκφοβισμού και των απειλών, αλλά γιατί δεν υπάρχει η Ελληνική Πολιτεία, που θα τους υπερασπιστεί και θα τους αγκαλιάσει.
Τουλάχιστον δώστε στην αρχή την ευκαιρία σε μας να μορφωνόμαστε στην γλώσσα της πατρίδας μας και στην μητρική μας γλώσσα, και να είστε απόλυτα σίγουροι ότι μέσα σε λίγα χρόνια η πλειονότητα των Πομάκων, που σήμερα κρατά φοβισμένη το στόμα της κλειστό, θα μας ακολουθήσει και θα στέλνει τα παιδιά της στα σχολεία, που θα μας φτιάξει η Ελληνική Πολιτεία, όπου θα διδάσκονται αποκλειστικά ελληνικά ή ελληνικά και την μητρική τους γλώσσα (πομακικά), ώστε να έχουν ίσες ευκαιρίες και να μπορούν να συναγωνιστούν τα άλλα παιδιά αυτής της χώρας. Σας θυμίζουμε το παράδειγμα των δημόσιων (μη μειονοτικών) γυμνασίων και λυκείων στα Πομακοχώρια, που ενώ ξεκίνησαν με 15 μαθητές και πόλεμο από πολλές πλευρές, τα σχολεία αυτά κατά το σχολικό έτος 2008-9 είχαν:
Γυμνάσιο Σμίνθης
145 μαθητές
Γυμνάσιο Γλαύκης
140 μαθητές
Λύκειο Γλαύκης
150 μαθητές
Τεχνικό Λύκειο Γλαύκης
60 μαθητές
Γυμνάσιο Θερμών
25 μαθητές
με αποτέλεσμα να μην επαρκούν οι κτιριακές εγκαταστάσεις τους.
Η σιωπηλή ή φανερή, σκόπιμη ή μη σκόπιμη, άρνηση ή αδράνεια του Υπουργείου Παιδείας, των αρμοδίων φορέων της Α/βάθμιας Εκπαίδευσης και εν τέλει του Ελληνικού Κράτους της στοιχειώδους δημοτικής εκπαίδευσης των παιδιών μας αποκλειστικά στην ελληνική γλώσσα ή στην ελληνική και στην πομακική ως μητρική τους, αποτελεί στην πραγματικότητα άρνηση του δικαιώματος αυτοπροσδιορισμού των Πομάκων, του δικαιώματός μας στην παιδεία και στην μόρφωση, της αξιοπρέπειάς μας ως πολιτών αυτής της χώρας. Γι’ αυτό πρέπει η Ελληνική Πολιτεία να βρει τον τρόπο και τα μέσα να αλλάξει άμεσα αυτήν την κατάσταση και να ικανοποιήσει τα δίκαια αιτήματά μας.
Δεν αρνούμαστε σε κανέναν από τους Πομάκους της πατρίδας μας το δικαίωμα να στέλνει τα παιδιά του στα μειονοτικά σχολεία για να μορφώνονται και στην τουρκική γλώσσα, ακόμη και εάν αυτός δεν την μιλά στο σπίτι του, εφόσον φυσικά επιθυμεί εκπαίδευση και στην τουρκική γλώσσα. Ζητούμε όμως και εμείς από το Ελληνικό Κράτος, αλλά και από όλους τους συμπατριώτες μας μουσουλμάνους και μη, πομακόφωνους, τουρκόφωνους και ελληνόφωνους, ανεξάρτητα αν οι ίδιοι αισθάνονται φυλετικά Έλληνες, Τούρκοι ή Πομάκοι, να σεβαστούν το δικαίωμά μας να μορφώνονται τα παιδιά μας αποκλειστικά στην ελληνική γλώσσα ή στην ελληνική και στην μητρική μας γλώσσα, την πομακική. Όποια δικαιώματα απολαμβάνουν και ζητούν οι τουρκόφωνοι μουσουλμάνοι της Ελλάδας για την γλώσσα και παιδεία τους, τα ίδια δικαιώματα ζητούμε και εμείς για τους πομακόφωνους μουσουλμάνους της Ελλάδας, μία μεγάλη μερίδα των οποίων εκπροσωπούμε.


Ζητάμε λοιπόν:

1. Την ίδρυση δημόσιων, μη μειονοτικών, σχολείων σε όλα τα πομακοχώρια, και την παράλληλη λειτουργία τους με τα μειονοτικά. Τελικός στόχος της Ελληνικής Πολιτείας θα πρέπει να είναι να προσφέρει σε κάθε Πομάκο, ανεξάρτητα του τι αισθάνεται φυλετικά, το δικαίωμα να επιλέξει την γλώσσα στην οποία θα μορφωθεί το παιδί του. Έτσι, όσοι γονείς επιθυμούν αποκλειστικά ελληνική παιδεία για τα παιδιά τους, θα μπορούν να τα στέλνουν στο δημόσιο σχολείο, και όσοι θέλουν να μορφωθούν τα παιδιά τους και στα τουρκικά, να τα στέλνουν στο υπάρχον μειονοτικό.

2. Την εισαγωγή στα δημόσια δημοτικά σχολεία της Θράκης της διδασκαλίας του Κορανίου για τους μουσουλμάνους μαθητές.

3. Την γενίκευση της προσχολικής αγωγής στην ελληνική γλώσσα, με την ίδρυση παιδικών βρεφονηπιακών σταθμών και δημόσιων νηπιαγωγείων σε όλα τα πομακοχώρια.

4. Την άμεση λειτουργία των τεσσάρων δημόσιων ελληνόφωνων δημοτικών σχολείων, που ορθώς έπραξε και ίδρυσε ο προκάτοχός σας στο Υπουργείο Παιδείας στα τέσσερα πομακοχώρια της ορεινής Ξάνθης. Αναμένουμε από εσάς την υλοποίηση της λειτουργίας των τεσσάρων αυτών σχολείων που έχουν συσταθεί.

5. Την άμεση ικανοποίηση του αιτήματος των κατοίκων της Μάνταινας, που εκκρεμεί από το 2006, για ίδρυση δημόσιου (μη μειονοτικού) σχολείου.

6. Την δημιουργία πιλοτικών σχολείων, όπου τα παιδιά θα διδάσκονται την μητρική τους γλώσσα (πομακική) και πολιτισμό, παράλληλα με την ελληνική. Η καταγραφή της έχει ήδη προχωρήσει σε ικανοποιητικό βαθμό, ενώ σήμερα πλέον υπάρχουν και Πομάκοι, αλλά και μη Πομάκοι (χριστιανοί) εκπαιδευτικοί, με γλωσσολογική παιδεία και επαρκή γνώση της πομακικής γλώσσας, οι οποίοι μπορούν να αναλάβουν το έργο της διδασκαλίας της στα σχολεία, έστω και μέσω πιλοτικών προγραμμάτων. Στα ίδια σχολεία να χρησιμοποιείται η πομακική, παράλληλα με την ελληνική κατά την υλοποίηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων και σχολικών δραστηριοτήτων.

7. Την επίσημη και συστηματική καταγραφή της πομακικής γλώσσας από το Ελληνικό Κράτος, από Επιτροπή Επιστημόνων που διαθέτουν την σχετική παιδεία και γνώση, με την επίσημη καθιέρωση ειδικού αλφαβήτου, με βάση το ελληνικό αλφάβητο, προκειμένου να διδαχθεί στα σχολεία, αλλά και να χρησιμοποιείται δημόσια παράλληλα με την ελληνική, για να καλύψει τις ανάγκες διγλωσσίας. Στην καταγραφή της πομακικής μπορούν και πρέπει να συμμετέχουν και αρμόδια τμήματα πανεπιστημιακών ιδρυμάτων (Α.Π.Θ., Δ.Π.Θ., ΕΠΑΘ).

8. Την συνεργασία της Ελληνικής Πολιτείας με τον Σύλλογό μας για την επίσημη καταγραφή και είσοδο της πομακικής γλώσσας στα σχολεία και στην δημόσια ζωή του τόπου, στην θέση της τουρκικής γλώσσας. Ο Σύλλογός μας έχει υπόψη του κατάλληλα εκπαιδευμένα πρόσωπα και μπορεί να υποβάλει συγκεκριμένες προτάσεις στην Ελληνική Πολιτεία για την υλοποίηση του σκοπού αυτού και είναι έτοιμος να συνεργαστεί μαζί της, προσφέροντας κάθε δυνατή βοήθεια.

9. Τον σεβασμό της Συνθήκης της Λωζάνης από το Ελληνικό Κράτος για την θρησκευτική (και όχι εθνική) μουσουλμανική μειονότητα των Πομάκων της Ελλάδας. Συγκεκριμένα το άρθρο 40 της συνθήκης προβλέπει: «Οι τούρκοι υπήκοοι, οι ανήκοντες εις μη μουσουλμανικάς μειονότητας, … θα έχωσι ιδίως ίσον δικαίωμα να συνιστώσι, διευθύνωσι και εποπτεύωσι … σχολεία και λοιπά εκπαιδευτήρια, μετά του δικαιώματος να ποιώνται ελευθέρως εν αυτοίς χρήσιν της γλώσσης των…». Εξάλλου το άρθρο 45 της ίδιας συνθήκης προβλέπει: «τα αναγνωρισθέντα διά των διατάξεων του παρόντος Τμήματος δικαιώματα εις τας εν Τουρκία μη μουσουλμανικάς μειονότητας, αναγνωρίζονται υπό της Ελλάδος εις τας εν τω εδάφει αυτής ευρισκομένας μουσουλμανικάς μειονότητας». Μητρική γλώσσα είναι για μας τα πομακικά, και όχι τα τουρκικά, που μας έχουν επιβληθεί. Μέχρι να αρχίσει η διδασκαλία της μητρικής μας γλώσσας δεν επιθυμούμε να την αντικαταστήσει καμία άλλη γλώσσα εκτός από την ελληνική.
Θα θέλαμε, κλείνοντας, να σας θυμίσουμε τις πρόσφατες (28/8/2009) συστάσεις της Διεθνούς Επιτροπής για την Εξάλειψη όλων των μορφών Φυλετικών Διακρίσεων (International Convention on the Elimination of all Forms of Racial Discrimination) των Ηνωμένων Εθνών, η οποία με την υπ. Αρ. CERD/C/GRC/CO/19 απόφασή της ορίζει τα ακόλουθα (παρ. 9):

«Η Επιτροπή σημειώνει ότι η μουσουλμανική μειονότητα της Δυτικής Θράκης αποτελείται από τις εθνοτικές ομάδες των Τούρκων, των Πομάκων και των Ρωμά και η Κυβέρνηση οφείλει να διασφαλίσει το δικαίωμά τους να χρησιμοποιούν τις δικές τους γλώσσες». Στην παράγραφο 28 η ίδια Επιτροπή ζητάει από την ελληνική κυβέρνηση να συμμορφωθεί ως προς τις συστάσεις της μέχρι τις 18 Ιουλίου 2013.

Αξιότιμοι κύριοι Υπουργοί, κύριοι πολιτικοί αρχηγοί, κυρία Γενικέ Γραμματέα,

Ο Σύλλογός μας εκπροσωπεί χιλιάδες Πομάκων του Νομού Ξάνθης, οι οποίοι περιμένουν την ανταπόκρισή σας στα παραπάνω αιτήματα. Σας παρακαλούμε να μας εκφράσετε εγγράφως τις θέσεις σας σχετικά με τις προτάσεις μας.

Σας επισυνάπτουμε αντίγραφα επιστημονικών άρθρων σχετικών με την ιστορία και την εκπαίδευση των Πομάκων καθώς και την εισήγηση της γραμματέως του συλλόγου μας στη Σύνοδο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη - ΟΑΣΕ (OSCE) που έγινε στη Βαρσοβία της Πολωνίας στις 29-30 Σεπτεμβρίου 2009. Αναμένοντας την απάντησή σας, σας ευχόμαστε κάθε επιτυχία στο έργο σας.


Με τιμή

Για το Διοικητικό Συμβούλιο
του Πολιτιστικού Συλλόγου Πομάκων Νομού Ξάνθης

Ο Πρόεδρος Η γραμματέας Ο ταμίας




ΤΑΧΗΡ ΚΟΝΤΕ ΑΛΙΕ ΕΦΕΝΤΗ ΧΑΜΔΗ ΕΦΕΝΤΗ

Εισήγηση της γραμ. του Πολιτιστικού Συλλόγου Πομάκων
Ν. Ξάνθης κ. Αλιέ Εφέντη
στο Συνέδριο του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη - ΟΑΣΕ – Βαρσοβία 29-30 Σεπτεμβρίου 2009


Καλημέρα σας κυρίες και κύριοι. Ονομάζομαι Αλιέ Εφέντη και εκπροσωπώ τον Πολιτιστικό Σύλλογο Πομάκων Νομού Ξάνθης.

Οι Πομάκοι είναι μουσουλμάνοι Έλληνες πολίτες, γηγενής λαός των Θρακικών βουνών, οι οποίοι ομιλούν πομακικά, μία γλώσσα σλαβικής προέλευσης. Όπως δηλώνεται στη Συνθήκη της Λωζάννης, είμαστε μέλη της μουσουλμανικής μειονότητας στην Ελλάδα. Η Συνθήκη της Λωζάννης προστατεύει επίσης το δικαίωμά μας για εκπαίδευση, ελευθερία της σκέψης, της θρησκείας και του συνεταιρισμού. Αυτά τα δικαιώματα έχουν περαιτέρω ενισχυθεί από το Ελληνικό Σύνταγμα και άλλες διεθνείς συνθήκες.

Εμείς, οι Πομάκοι, ως μέλη της μουσουλμανικής κοινότητας, ακολουθήσαμε τη μοίρα της χώρας μας μέσα από τις ιστορικές αναστατώσεις και συμμετείχαμε ενεργά στην πολιτική και κοινωνική ζωή της Ελλάδας. Όμως, κατά τη δεκαετία του 1950 διακρατικές συμφωνίες μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας (σχετικά με τη μειονοτική εκπαίδευση των Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη και των Μουσουλμάνων) μας ανάγκασαν να μάθουμε Τουρκικά και να ακολουθήσουμε το Τουρκικό εκπαιδευτικό αναλυτικό πρόγραμμα στα μισά των συνολικών μαθημάτων σε όλα τα μειονοτικά σχολεία στα χωριά μας. Το ζήτημα της τριγλωσσίας γίνεται ακόμα πιο πολύπλοκο αν λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι η κοινότητά μας μαθαίνει και Αραβικά για να διαβάσει το Ιερό Κοράνιο. Πιστεύουμε ότι η επιβολή της διδασκαλίας τριών ξένων γλωσσών που είναι άσχετες προς τη μητρική μας γλώσσα γεννά μία διαδικασία εσφαλμένης ταυτοποίησης της πολιτιστικής μας ταυτότητας και την ίδια στιγμή αποθαρρύνει τις προσπάθειες μας για κοινωνική ενσωμάτωση με την υπόλοιπη Ελληνική κοινωνία.

Η μόνη αποτελεσματική λύση αυτού του προβλήματος θα ήταν η ίδρυση Ελληνικών δημόσιων δημοτικών σχολείων σε όλα τα χωριά μας, όπου γλώσσες όπως αραβικά, αγγλικά, τουρκικά, γερμανικά κλπ μπορούν να διδαχθούν ως προαιρετικά μαθήματα. Καθώς η γλώσσα μας είναι μία προφορική γλώσσα κατανοούμε πως νέοι γλωσσολογικοί κανόνες θα πρέπει να εφευρεθούν και να χρησιμοποιηθούν για να οργανωθούν με ένα σύνθετο τρόπο έτσι ώστε να μπορούν να διδαχθούν και να μελετηθούν.

Όμως, για να προοδεύσουν τα παιδιά μας χρειαζόμαστε το ταχύτερο δυνατόν να έχουν την ευκαιρία να μορφώνονται κάτω από τις ίδιες συνθήκες όπως όλοι οι Έλληνες πολίτες στην ελληνική γλώσσα αλλά με τέτοιο τρόπο που θα μας επιτρέπει να μείνουμε πιστοί στις αρχές της θρησκείας και της ταυτότητάς μας. Για να προστατεύσουμε τον ιδιαίτερο πολιτισμό μας, την ιστορία και την ταυτότητά μας και επιπλέον λόγω του ότι εξαναγκαζόμαστε να την ξεχάσουμε, το 2007 μία ομάδα ανθρώπων ίδρυσαν τον Πολιτιστικό Σύλλογο Πομάκων Νομού Ξάνθης. Κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών του συλλόγου μας, η γνωστή τουρκόφωνη εφημερίδα “Millet” δημοσίευσε τα ονόματα των μελών του Συλλόγου Πομάκων στην προσπάθειά τους να μας εκθέσουν μπροστά στην κοινότητά μας ονομάζοντάς μας προδότες και σατανάδες. Παρά την τρομοκρατία και τις απειλές που τα μέλη του συλλόγου μας αντιμετωπίζουν από τότε, την ταπείνωση των οικογενειών μας ακόμα και μέσα στα τεμένη, καταφέρνουμε να διατηρούμε το πνεύμα του συλλόγου μας ζωντανό μέχρι τώρα. Κατά τους δύο επόμενους μήνες θα είμαστε υπερήφανοι να εορτάσουμε το άνοιγμα του νέου μας Πομακικού Πολιτιστικού Κέντρου στην Ξάνθη.

Συμπερασματικά θα ήθελα να ζητήσω την υποστήριξη του διοικητικού συμβουλίου του ΟΑΣΕ για τα ακόλουθα:
- Χρειαζόμαστε το ελληνικό κράτος να διαφυλάξει το θεμελιώδες δικαίωμά μας για ίσες ευκαιρίες στην εκπαίδευση μέσα από την καθιέρωση πλήρως ενσωματωμένων δημόσιων δημοτικών σχολείων στις περιοχές μας. Πρόσφατα (τα τελευταία 10 χρόνια), λόγω της ειδικής ποσόστωσης για τα παιδιά της μειονότητας, για την εγγραφή τους στο πανεπιστήμιο, τα παιδιά μας είχαν περισσότερες πιθανότητες να λάβουν εκπαίδευση υψηλότερου επιπέδου, και ο αριθμός των επιστημόνων, γιατρών και δικηγόρων, στην κοινότητά μας, που εργάζονται μαζί με τη χριστιανική πλειονότητα, έχει αυξηθεί. Όμως, αν οι Πομάκοι πρόκειται να ενσωματωθούν επιτυχώς σε μια πολυεθνοτική κοινωνία, χρειάζεται να αποκτήσουν ευχέρεια στην επίσημη γλώσσα του κράτους. Αλλιώς, είμαστε καταδικασμένοι στην κοινωνική περιθωριοποίηση, τη φτώχια και την αβεβαιότητα ενός μέλλοντος δίχως ελπίδα.
- Χρειαζόμαστε αποτελεσματική προστασία της νομιμοποίησης της πομακικής μας ταυτότητας ενάντια στη βαναυσότητα του Τουρκικού Προξενείου και των Τούρκων εθνικιστών. Είναι απαράδεκτο να αισθανόμαστε τρωτοί μέσα στα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επειδή θέλουμε να μιλάμε τη δική μας γλώσσα, να τραγουδάμε τα δικά μας τραγούδια και να εκφράζουμε ελεύθερα τη γνώμη μας σχετικά με το μέλλον των παιδιών μας.
- Θα θέλαμε οι θεσμοί της Ευρώπης και της Ελλάδας να ενθαρρύνουν τη μελέτη και έρευνα του πομακικού πολιτισμού σε ακαδημαϊκό επίπεδο.

Τέλος, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τις ελπίδες μου για το μέλλον αυτής της κοινότητας. Ο Γκόγια, ο αγαπημένος μου ζωγράφος, είπε κάποτε: «Η ζωή είναι σαν την σπείρα». Ήρθα σήμερα εδώ επειδή πιστεύω ότι η κοινότητά μου μπορεί να ξεφύγει από τον φαύλο κύκλο σχετικά με την φύση της ταυτότητάς μας (Πομάκοι-Τούρκοι-Έλληνες) που καταστρέφει τις προσπάθειές μας για πρόοδο και ενσωμάτωση. Πρέπει να ανοίξουμε αυτόν τον κύκλο, να απελευθερώσουμε την κοινότητά μου και να δημιουργήσουμε μια σπείρα για χάρη των παιδιών μας. Επειδή αυτά είναι το μέλλον μας και αυτό το μέλλον πρέπει να είναι εύκολο και φιλικό, έτσι ώστε να μπορέσουν να ζήσουν ευτυχισμένα στο μέρος όπου γεννήθηκαν.

Βαρσοβία, 30/09/2009

Το ψήφισμα για τη Γενοκτονία στο Σουηδικό Κοινοβούλιο

Motion 2008/09:U332

Genocide of Armenians, Assyrians/Syriacs/Chaldeans and Pontiac Greeks in 1915

Part of the motion which is the basis for the Riksdag decision

Motion to the Riksdag
2008/09:U332by Hans Linde etc. (Left Party, Green Party, Christian Democrats, Social Democratic Party and Liberal Party)

The Riksdag announces to the Government what is stated in the motion regarding the fact that Sweden should recognise as an act of genocide the killing of Armenians, Assyrians/Syriacs/Chaldeans and Pontiac Greeks in 1915.

The Riksdag announces to the Government what is stated in the motion regarding the fact that Sweden should work in the EU and the UN towards international recognition as an act of genocide of the killing of Armenians, Assyrians/Syriacs/Chaldeans and Pontiac Greeks in 1915.

The Riksdag announces to the Government what is stated in the motion regarding the fact that Sweden should work towards Turkey’s recognition as an act of genocide of the killing of Armenians, Assyrians/Syriacs/Chaldeans and Pontiac Greeks in 1915.

Ευτοπία

ΕΥΤΟΠΙΑ

Κινητικότητα παρατηρείται μετά από πολύ καιρό, στα πολιτικά δρώμενα της Ηπείρου. Μαθαίνουμε ότι δημιουργήθηκε μια κίνηση πολιτών με το πολυσήμαντο όνομα «ΕΥΤΟΠΙΑ». Η συγκεκριμένη κίνηση αφορά τον Πολίτη , την Πόλη και τον Πολιτισμό. Οι δημιουργοί της έχουν ήδη κάνει τις πρώτες τους επαφές.

Πολλοι πολίτες - απ' το σύνολο του πολιτικού φάσματος - έδειξαν το ενδιαφέρον τους να συμμετάσχουν στις πρώτες προσπάθειες για την ανάδειξη και συζήτηση θεμάτων όπως:- η κακοποίηση της γλώσσας - η έλλειψη κοινόχρηστων χώρων στις πόλεις- η ασέβεια προς τον τόπο και το περιβάλλον- η γαστρονομία και τα τοπικά προϊόντα κ.ά.

Οι άνθρωποι της ΕΥΤΟΠΙΑΣ ανέλαβαν ένα ευγενικό αγώνα. Φιλοδοξούν να επαναφέρουν τον Πολίτη, την Πολιτική, και τον Ππολιτισμό στο προσκήνιο. Η ΕΥΤΟΠΙΑ δεν είναι απλά ένας «καλός τόπος». Υπάρχει και αναπαράγεται μόνον εντός μιας κοινωνίας – κοινότητας πολιτικών όντων. Και επειδή η ΕΥΤΟΠΙΑ διαμορφώνεται τοπικά αυτή η κοινωνία δεν μπορεί να είναι παρά ένα "Κοινόν" των Γιαννιωτών, ένα Κοινό των Ηπειρωτών.

Ας σημείωσουμε τη σημειολογία της ημέρας ανάρτησης της διακήρυξης της ΕΥΤΟΠΙΑΣ την 21η Φλεβάρη, ημέρα απελευθέρωσης της πόλης των Ιωαννίνων: «ενενήντα επτά χρόνια μετά την απελευθέρωση της πόλης και ο τόπος δείχνει να είναι ακόμη δέσμιος εξαρτήσεων. Οι τοποφάγοι κυριαρχούν, η πολιτική κάστα λυμαίνεται τον εθνικό πλούτο… για να περάσουμε επιτέλους από τη δυστοπία στην ΕΥΤΟΠΙΑ, χωρίς κατ’ ανάγκη αυτό να αποτελεί ουτοπία» .

www.eutopia-ioannina.blogspot.com

Genocide

The Swedish Parliament has recognized the Assyrian, Armenian and the Greek genocide.And on the list there are more countries to follow suit…
Just 10 days ago that the United States House of Representatives’ Committee on Foreign Affairs have voted on the recognition of the “Armenian Genocide”. The decision was upheld by just one vote majority.

Yesterday, the Swedish Parliament had debated the motion to recognize the Assyrian Armenian and the Greek genocide for long hours. Once again, the resolution was passed in by one vote majority.

The Turkish Government did not delay to take the expected stand. Soon after the decision became known, the Foreign Affairs Minister of Turkey Mr. Davutoğlu, upon his direction has recalled its Swedish Ambassodor back to Turkey.

İf this trend to continue, soon Turkey will be calling back all its ambassodors one by one. This will continue on untill the moment Turkey will decide to face up with its past acts and start reconcile with them!

The official assertion of Turkey is to leave the matter for history and the historians. In this way, the matter would loose its interest and soon be forgotten! However, what the victims of the genocide were voicing in their claims was well different. The fact is the genocide is a very serious matter. It is a crime committed against humanity.

Such event like this cannot be left alone for the historians. Furthermore, independent historians as well as the genocide scholars and academics attest it with available archival materials in hand. The International Association of Genocide Scholars in 19th December 2007 has issued a sample archive on the Assyrian, Armenian and Greek Genocide. In yesterday’s voting Turkey became the looser.

The winners were the victims of the genocide. In a way justice took place. To deny the fact is twice to be killed! Yesterday’ s voting phenomena that took place in Sweden was conviction to condemn Turkey’s continued denial mentality.Yes, the decision was taken with 131 votes against 130.

However, the one vote majority does not reflect the reality and it may sound to be misleading. The fact is all those who voted against the motion did not claim nor say that the genocide did not happened.

All of them were saying yes the genocide took place however a majority of them said we need to be loyal to the Coalition Government’s decision and others were fearing the yes vote will jeopardize the relations with Turkey and hence will not vote yes.All these developments indicate that Turkey in the International Arena will have more difficulty while it carries heavy load such burden of the genocide. Furthermore it will make it harder for its progress in democracy. Turkey has no other way other than to reconcile with its past acts.

Otherwise, it will end up with pulling its consulates from the European countries everyday and eventually every other country.Yesterday the United States House of Representatives’ Committee on Foreign Affairs has recognized it. Today the Swedish Parliament has conveyed it.

Tomorrow the parliaments of other countries will continue to follow suit till Turkey stops to cover up its guilt and start to recognize the genocide it has committed against the Assyrians, Armenians, Greeks and Yezidis; till she says sorry and start to reconcile with them. Future history will lead it in this trend and it won’t be possible to stop it.

Seyfo Center

The Assyrian Genocide Research Centre

Η αναγνώριση της Γενοκτονίας από το Κοινοβούλιο της Σουηδίας

Η Βουλή της Σουηδίας αναγνώρισε τη Γενοκτονία. Μία σπουδαία ημέρα για τον Ελληνισμό.

Του Φάνη Μαλκίδη

Η 11η Μαρτίου αποτελεί μία σημαντική ημέρα για τους Έλληνες και τις Ελληνίδες σε όλο τον κόσμο, αποτελεί μία σπουδαία ημερομηνία για τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων. Η απόφαση της ολομέλειας του Σουηδικού Κοινοβουλίου να αναγνωρίσει με ψήφους 131 υπέρ και 130 κατά, την Γενοκτονία των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων αποτελεί μία επιτυχία, η οποία έρχεται σε μία δύσκολη περίοδο. Σε μία συγκυρία όπου το μόνο που ακούγεται είναι αριθμοί. Στην ελληνική όμως παράδοση, υπάρχουν και οι λέξεις, που γίνονται σύμβολα, αγώνες, ταυτότητα. Αυτή όπου όπως λέει ο Νίκος Καζαντζάκης που κατέγραψε το δράμα των ξεριζωμένων Ελλήνων μετά τη Γενοκτονία, δίνει νόημα και μορφή σε μία άμορφη και άμυαλη απεραντοσύνη.

Η απόφαση της Σουηδικής Βουλής την 11 Μαρτίου 2010 ήρθε μετά την κοινή απόφαση της περασμένης χρονιάς, ότι από κοινού Έλληνες, Αρμένιοι και Ασσύριοι θα προωθήσουν ψήφισμα για την αναγνώριση της Γενοκτονίας στη Σουηδική Βουλή. Κάτι που έχει γίνει και στο πρόσφατο παρελθόν με πρωτοβουλία των βουλευτών του Αριστερού Κόμματος (Vänsterpartiet), Τάσου Σταφιλίδη και Hans Linde, ενώ στη συνέχεια υπήρξε πρωτοβουλία και του κόμματος των Πράσινων (Miljöpartiet), χωρίς όμως να περάσει από την Ολομέλεια. Επίσης το μεγαλύτερο πολιτικό κόμμα της Σουηδίας, το Σοσιαλδημοκρατικό, κατά την ετήσια συνέλευση του, το Νοέμβριο του 2009 , είχε αναγνωρίσει τη γενοκτονία των Ασσυρίων, των Ελλήνων και Αρμενίων.

Η αναγνώριση της Γενοκτονίας πήγε προς ψήφιση στο Σουηδικό κοινοβούλιο και το αποτέλεσμα ήταν η επικράτηση της αλήθειας, έναντι της άρνησης και της προπαγάνδας και ήδη η Τουρκία ανακάλεσε τον Πρέσβη της από τη Στοκχόλμη.

Η αναγνώριση από τη Σουηδία έχει τεράστια αξία γνωρίζοντας τη θέση της χώρας τόσο παγκόσμια όσο και ευρωπαϊκά για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα δικαιώματα των μειονοτήτων. Η προσπάθεια για την αναγνώριση της Γενοκτονίας συνεχίζεται και από ότι φαίνεται έχει και αποτέλεσμα. Ειδικά όταν προέρχεται από την δυναμική και έξω από συμφέροντα και λογικές Ελληνική Διασπορά. Συγχαρητήρια σε όλους όσους εργάστηκαν για να έρθει αυτό το αποτέλεσμα, στους συμπατριώτες και συμπατριώτισσές μας στη Σουηδία που αγωνίστηκαν και πέτυχαν. Ο αγώνας συνεχίζεται και παρότι έχει πολλά εμπόδια στο εσωτερικό και το εξωτερικό, θα είναι νικηφόρος!

Ο Φάνης Μαλκίδης είναι μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών (International Association of Genocide Scholars- IAGS).

Sweden approves resolution on "Armenian genocide"

STOCKHOLM (Reuters) - Swedish parliament approved on Thursday a resolution that brands the killing of Armenians by Ottoman forces during World War One as genocide.
A U.S. House of Representatives committee approved last week a nonbinding measure condemning killings that took place nearly 100 years ago, in the last days of the Ottoman Empire.
Turkey was infuriated and recalled its ambassador after the announcement.
Swedish television programme Aktuellt reported that the Turkish ambassador in Stockholm would be recalled to Ankara.
The issue of the Armenian massacres is deeply sensitive in Turkey. Turkey accepts that many Christian Armenians were killed by Ottoman Turks but vehemently denies that up to 1.5 million died and that it amounted to genocide -- a term employed by many Western historians and some foreign parliaments.
Copyright © Reuters

Swedish parliament recognizes genocide of Armenians in Ottoman Empire
STOCKHOLM, March 11 (Itar-Tass) – Swedish parliament has adopted a resolution that recognizes the genocide of Armenians, Assyrians and Pontic Greeks in the Ottoman Empire in 1915.
The resolution was put up for voting Thursday morning and its discussion continued until almost the end of the workday.
The draft was submitted by opposition forces – the Left Party, the Green Party, the Social Democratic Workers’ Party and several MPs from the Liberal People’s Party and the Christian Democratic Party.
The resolution was endorsed by a slight majority of votes. It recognizes the extermination of 1.5 million Armenians, 250,000 to 500,000 Assyrians and about 350,000 Pontic Greeks in the last phase of Turkey’s imperial history.
The opponents of recognition of the genocide came up with explanations for their position.
One of them, Gustav Blix of the Moderate Coalition Party, told Radio Sweden that it is not politicians that should write history.
He indicated that decisions on such knotty issues should be taken by international law agencies.
Blix fears the recognition of genocide may hamper the incipient process of rapprochement between Armenia and Turkey.
The radio recalled in this connection that a Turkish parliamentary delegation, which made a visit to Sweden a short while ago, warned the recognition of genocide might do a serious blow to Swedish-Turkish relations.
itar-tass.com

Εκδήλωση για την Τουρκία.

Εκδήλωση για την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας, την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Κυπριακό, στη Θεσσαλονίκη.

Η Παγκύπρια Ενιαία Οργάνωση φοιτητών διοργανώνει εκδήλωση- συζήτηση με θέμα: «Η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας.
Ευρωπαϊκή Ένωση- Κυπριακό».


Ομιλητές:

Φάνης Μαλκίδης Διδάκτωρ κοινωνικών επιστημών

Γιώργος Καραμπελιάς Συγγραφέας

Κώστας Καραίσκος Δημοσιογράφος

Χριστόδουλος Γιαλλουρίδης Αν. Καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου


Αίθουσα Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών
(Εθνικής Αμύνης 4)

Θεσσαλονίκη

Τετάρτη 10 Μαρτίου 2010 ώρα 7μμ

Γενοκτονία

Η Γενοκτονία των Αρμενίων, η Γενοκτονία των Ελλήνων και οι άλλες γενοκτονίες:
Η αποκατάστασης της δημοκρατίας, της αλήθειας και της ιστορίας μετά το πραξικόπημα της πολιτικής και των συμφερόντων.

Του Φάνη Μαλκίδη

Η απόφαση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων να δεχθεί το σχέδιο ψηφίσματος για το θέμα της γενοκτονίας των Αρμενίων, αποτελεί μία νίκη της ιστορίας της αλήθειας έναντι της πολιτικής και των συμφερόντων. Το ψήφισμα που καλεί τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα να αναγνωρίσει τις σφαγές των Αρμενίων ως γενοκτονία στην επίσημη αμερικανική πολιτική, αποτελεί μία νίκη της συνέπειας και της πίστης στο τελικό αποτέλεσμα. Είναι το αποτέλεσμα μιας μακρόχρονης προσπάθειας της Αρμενικής Διασποράς, η οποία κινήθηκε έξω από κρατικές λογικές και συμφέροντα, υλοποιώντας το αίτημα για αναγνώριση ενός αποσιωπημένου εγκλήματος. Η απόφαση αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς την αναγνώριση, την επανάληψη και την αποτροπή των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας. Μάλιστα σε μία παράγραφο των εννέα σελίδων ψήφισμα τονίζεται πως «η αδυναμία των εθνικών και διεθνών αρχών να τιμωρήσουν τους υπεύθυνους για την Γενοκτονία των Αρμενίων είναι και ένας από τους λόγους για τους οποίους έχουν έκτοτε γίνει και άλλες γενοκτονίες».Παράλληλα, η απόφαση αποτελεί και ένα προηγούμενο για να ανοίξει ο κύκλος τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες, όσο και αλλού για την αναγνώριση και άλλων γενοκτονιών. Και συγκεκριμένα, της γενοκτονίας των Ελλήνων, η οποία υλοποιήθηκε από τον ίδιο θύτη, τον ίδιο υπεύθυνο, την Τουρκία. Ήδη στις ΗΠΑ υπάρχουν πολλές αναγνωρίσεις από κυβερνήτες, πολιτείες, δημάρχους και δημοτικά συμβούλια, καθώς και άλλους φορείς, για τη Γενοκτονία των Ελλήνων. Επίσης, την 17η Μαρτίου, το Σουηδικό Κοινοβούλιο θα αποφασίσει με ψηφοφορία αν θα ΔΕΧΤΕΙ ΩΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ τη βαρβαρότητα που υπέστησαν οι Έλληνες από το οθωμανικό και το τουρκικό κράτος, από τους Νεότουρκους και τους Κεμαλικούς. Η Γενοκτονία των Αρμενίων, όπως και η Γενοκτονία των Ελλήνων, είναι ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός, το αναγνωρίζει η συντριπτική πλειοψηφία των ερευνητών. Τώρα, είναι ώρα και η Τουρκία να αναγνωρίσει την πραγματικότητα των Γενοκτονιών που έχει διαπράξει, χωρίς να τις αρνείται. Είναι ένα βήμα μπροστά για την αλήθεια, είναι μία πράξη θάρρους αναγνώρισης των εγκλημάτων και της πραγματικής φιλίας και συνεργασίας μεταξύ των λαών.

Ο Φάνης Μαλκίδης είναι μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών (International Association for Genocide Scholars- IAGS ), η οποία το 2007, αναγνώρισε με συντριπτική πλειοψηφία τη Γενοκτονία των Ελλήνων και των Αρμενίων, καλώντας ταυτόχρονα την Τουρκία να πράξει το χρέος της, έναντι των θυμάτων και της ιστορίας.


Για να στηρίξετε το ψήφισμα για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στο Σουηδικό Κοινοβούλιο (Τετάρτη 17 Μαρτίου 2010 ) επισκεφθείτε την ιστοσελίδα www.folkmordet1915.se/aktuellt_aktioner.html και στείλτε όλοι ένα μήνυμα.

ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΜΥΝΗΜΑ

ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΤΗΣ ΓΗΣ ΔΩΣΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ ΣΤΟΥΣ ΣΟΥΗΔΟΥΣ!

Η 17 Μαρτίου 2010 είναι μια πάρα πολύ σημαντική ημερομηνία για τους Έλληνες. Για τους νεκρούς προγόνους μας.

Την ημέρα αυτή το Σουηδικό Κοινοβούλιο θα αποφασίσει με ψηφοφορία αν θα ΔΕΧΤΕΙ ΩΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ την βαρβαρότητα που υπέστησαν οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας απο το ”μαχαίρι” των Οθωμανικών ορδών του Κεμάλ.
Στείλτε όλοι ένα μήνυμα στην διεύθυνση που μας στέλνουν οι Έλληνες της Στοκχόλμης: www.folkmordet1915.se/aktuellt_aktioner.html

The Swedish Parliament have a preliminary vote on March 17th, 2010, if Sweden will recognise the Genocide in 1915 on Greeks, Armenians, Assyrians, Syrians and Caldeans in Ottoman Turkey during the First World War. The motion is 2008/09:U332.
By filling out your name, surname and city, you can send a message and remind the members of Parliament about the the thruth's worth and how important it is to stop denying a proven fact.
Click on the link and follow the instructions:
www.folkmordet1915.se/aktuellt_aktioner.html
Thank you for your support,

Οι Έλληνες Πρόσκοποι της Μικράς Ασίας

Οι Έλληνες πρόσκοποι της Μικράς Ασίας και ο αγνοούμενος πρόσκοπος του 1974 Ν. Κωνσταντίνου

«Η θυσία των Ελλήνων Προσκόπων του Αιδινίου αποτελεί μοναδικό παράδειγμα στον Προσκοπισμό όλου του κόσμου. Οι ηρωικοί πρόσκοποι επισφράγισαν με το αίμα τους τα ιδανικά της αγάπης τους για την πατρίδα και για την ελευθερία….»
Λόρδος Μπέιτεν Πάουελ Ιδρυτής του Προσκοπισμού

Μία πολύ σημαντική εκδήλωση, με αφορμή τη συμπλήρωση πενήντα ετών του 76ου Συστήματος Προσκόπων Κύπρου, διοργανώθηκε στο Πάρκο Ακροπόλεως του Δήμου Στροβόλου στη Λευκωσία.

Η εκδήλωση, η οποία έγινε για πρώτη φορά στην Κύπρο, αφορούσε την τιμή για τους προσκόπους της Μικράς Ασίας που έδωσαν τη ζωή τους το 1919, στο Αιδίνι, στα Σώκια και στην Κάτω Παναγιά. Παράλληλα τιμήθηκε ο βαθμοφόρος πρόσκοπος του 76ου Συστήματος Νίκος Κωνσταντίνου, ο οποίος ήταν στρατιώτης το 1974 κατά τη διάρκεια της εισβολής της Τουρκίας στην Κύπρο. Ο Ν. Κωνσταντίνου θεωρούνταν αγνοούμενος μέχρι το 2006, τα οστά του βρέθηκαν σε ομαδικό τάφο στα κατεχόμενα, ταυτοποιήθηκαν και αποδόθηκαν στους οικείους του για την ταφή τους.
Η εκδήλωση ξεκίνησε με το χαιρετισμό του που έστειλε η Α.Μ. Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομος, ο οποίος έθεσε την εκδήλωση υπό την αιγίδα του και στη συνέχεια χαιρέτησε ο αρχηγός του 76ου Συστήματος Κώστας Θεοδώρου.

Στη συνέχεια έγινε εισαγωγή από το συντονιστή της εκδήλωσης δημοσιογράφο Λάζαρο Μαύρο, ενώ «τη συμβολή των Προσκόπων στους εθνικούς αγώνες και ο Ήρωας Βαθμοφόρος του 76ου Σ.Π. Στροβόλου Νίκος Κωνσταντίνου» παρουσιάστηκε από μέλη του Συστήματος

Μετά ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κύπρου Κωνσταντίνος Δέλτα και συγγενής του Ν. Κωνσταντίνου, παρουσίασε τον άνθρωπο, στρατιώτη και ήρωα του 76ου Συστήματος.
«Η θυσία των Προσκόπων της Μικράς Ασίας (Αϊδίνι, Σώκια, Κάτω Παναγιά)» παρουσιάστηκε από μέλη του Συστήματος, ενώ «η παρουσία των Προσκόπων της Μικράς Ασίας και η μνήμη», αναλύθηκε από το Φάνη Μαλκίδη.

Η εκδήλωση έκλεισε με την προβολή ταινίας για τους Προσκόπους της Μικράς Ασίας, τους οποίους μαζί με τον Ν. Κωνσταντίνου, τίμησαν σε μία πολυπληθή εκδήλωση οι Πρόσκοποι της Κύπρου.

Τα Σεπτεμβριανά του 1955

«Τα Σεπτεμβριανά». Η εκδίωξη των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης το 1955 και η Κύπρος»

Εκδήλωση για τα «Σεπτεμβριανά», την εκδίωξη των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης το Σεπτέμβριο του 1955 και η σχέση τους με την Κύπρο, διοργάνωσε το Συμβούλιο Ευρωπαϊκής Περιφερειακής Πολιτικής (ERPIC) σε συνεργασία με το Κυπριακό Κέντρο Μελετών (ΚΥΚΕΜ), στην Λευκωσία.

Ομιλητής ήταν ο Φάνης Μαλκίδης, ο οποίος ανέλυσε τα γεγονότα και τις σύγχρονες διαστάσεις τους σε συνάρτηση με την Κύπρο.

Ο ομιλητής, τον οποίο προλόγισε ο πρόεδρος του ERPIC, Χρ. Πελαγίας, αναφέρθηκε στην προβοκάτσια που στήθηκε τα μεσάνυκτα της 5ης προς 6η Σεπτεμβρίου του 1955, από την Τουρκία, με την υποτιθέμενη βόμβα στον κήπο του τουρκικού Προξενείου της Θεσσαλονίκης , η οποία προκάλεσε μικρές ζημιές στην φερόμενη ως «οικία του Μουσταφά Κεμάλ». Προβοκάτσια στην οποία σημαντικό ρόλο είχε η διπλωματική αντιπροσωπεία της Τουρκίας στην Κομοτηνή, η οποία συνεχίζει μέχρι σήμερα, απροκάλυπτα, την ανθελληνική της δραστηριότητα.
Στη συνέχεια, σε συνδυασμό με τον ανθελληνισμό που επικρατούσε για τον αγώνα των Ελλήνων στην Κύπρο, δόθηκε το έναυσμα για την έναρξη των πρωτοφανούς αγριότητας ταραχών, με αποτέλεσμα τη δολοφονία και καταστροφή κάθε τι ελληνικού.
Η εισήγηση είχε στόχο να αναδείξει στο κοινό της Κύπρου τα «Σεπτεμβριανά» και να προσεγγίσει ένα ζήτημα που απασχολεί ολοένα και περισσότερους ανθρώπους στην Ελλάδα, στην Κύπρο, στην Τουρκία και διεθνώς, από την επιστήμη και την ιστορική έρευνα, μέχρι τη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο.
Στόχος που επιτεύχθηκε με την παρουσία επιφανών πολιτών της Κύπρου και με τη ουσιαστική συζήτηση που ακολούθησε.