Η σφαγή από τους Ναζί πενήντα αθώων Ελλήνων στον Υψηλάντη (Βρασταμίτες) Βοιωτίας Ο Υψηλάντης είναι χωριό του του Δήμου Αλιάρτου του Νομού Βοιωτίας, κτισμένο στις πλαγιές του Ελικώνα, πάνω από την πεδιάδα της Κωπαΐδας και σε υψόμετρο 200 μέτρων. Η παλαιότερη ονομασία του χωριού ήταν Βρασταμίτες, ονομασία που διατήρησε μέχρι το 1953 και το σημερινό του όνομα το οφείλει στον αγωνιστή της επανάστασης του 1821, Δημήτριο Υψηλάντη ο οποίος αντιμετώπισε επιτυχώς τους Τούρκους στην μάχη της Πέτρας που διεξήχθη στην περιοχή το 1829.
Κοντά στον Υψηλάντη, στις 8 Ιανουαρίου 1944, οι Γερμανοί κατακτητές εκτέλεσαν 50 Έλληνες, που κρατούνταν στις φυλακές Λιβαδειάς. Αιτία για την μαζική αυτή εκτέλεση αγωνιστών υπήρξε ο θάνατος ενός Γερμανού στρατιώτη μέσα στο χωριό Υψηλάντης, από αντάρτες που δρούσαν στον Ελικώνα. Με γερμανική διαταγή απαγορεύτηκε αυστηρά η κατάθεση στεφάνων, η σταυροθεσία και η τέλεση μνημοσύνου για τα θύματα.
Σε µαρτυρίες που προέρχονται από φακέλους του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας µε ένδειξη «Ναζιστές εγκληµατίες πολέµου» και αφορούν αλληλογραφία του Έλληνα εκπροσώπου στα Ηνωµένα Εθνη και του Ελληνικού Εθνικού Γραφείου Εγκληµάτων Πολέµου (Greek Νational War Crimes Office), καταγράφονται εγκλήµατα σε πάνω από 60 πόλεις και χωριά της ελληνικής επικράτειας, ανεβάζοντας τον αριθµό των κατηγορουµένων σε εκατοντάδα και πλέον, για την περιοχή της Βοιωτίας καταγράφονται τα εξής:
Να μοιραστούμε με τους κλέφτες το Μέγα Αλέξανδρο και τη Μακεδονία; Οι δηλώσεις του πρωθυπουργού των Σκοπίων Ζαέφ δείχνουν μεταξύ των άλλων ότι έχει χαθεί το μέτρο και η πολιτική. Τόσο εκεί, όσο και κυρίως στο αποκαλούμενο πολιτικό προσωπικό, εντός, εκτός βουλής της Αθήνας, για να μην μιλήσουμε για τον επιστημονικό και δημοσιογραφικό χώρο. Ειδικά στην ελλαδική πρωτεύουσα φαίνεται ότι δεν υπάρχουν, απουσιάζουν, τα δύο παραπάνω στοιχεία της ιστορικής συγκρότησης των Ελλήνων. Έτσι από τα Σκόπια, ο εκτελών το πλιάτσικο της ιστορίας, μιλά για τον Μέγα Αλέξανδρο χωρίς αντίλογο από την Αθήνα η οποία φαίνεται ότι βιάζεται να παραδώσει (και) τη Μακεδονία...... Ο Θ. Μαλκίδης, συγγραφέας του βιβλίου για τον Μέγα Αλέξανδρο (εκδόσεις Ενωμένη Ρωμηοσύνη), μιλά στον Ανδρέα Μπλάνο στην εκπομπή ΛΟΓΟΣ ΡΩΜΑΙΙΚΟΣ της Αχελώος TV, σε μία εκπομπή αφιέρωμα στον Μέγα Αλέξανδρο και τη Μακεδονία. Στην εκπομπή αναλύονται ο βίος, οι αρετές και τα επιτεύγματα του Αλέξανδρου του Μέγα που αποτέλεσε πρότυπο για όλους τους μετέπειτα ηγέτες της ιστορίας. Παράλληλα, η εκπομπή ασχολείται και με το σήμερα της παρακμής και της απογοήτευσης, της παράδοσης του ονόματος της Μακεδονίας, αλλά και την ελπίδα που γεννά το πρότυπο και το παράδειγμα του μέγιστου των Ελλήνων.
Η συνέντευξη του Θ. Μαλκίδη για τον Μέγα Αλέξανδρο και τη Μακεδονία
«Δεν ήξερα ότι ο πατέρας μου πέθανε λόγω των βασανιστηρίων που υπέστη από τους Τούρκους στη διάρκεια της αιχμαλωσίας του. Η θεία μου αγόρασε τις εφημερίδες της εποχής και όταν δοκίμασα να τις διαβάσω, έκλαιγα τόσο πολύ που δεν μπορούσα να συνεχίσω. Τις φύλαξε η μητέρα μου κάτω από το κρεβάτι και τις διάβασα ύστερα από χρόνια. Και τώρα ακόμη, αν δοκιμάσω να τις ξαναδιαβάσω, το νιώθω ότι και πάλι θα κλαίω». Είναι τα λόγια της θυγατέρας του Δημήτρη Στρατή, Κάλιας, η οποία το 1974 ήταν 18 ετών. Ο Δημήτρης Στρατής ήταν 47 ετών όταν συνελήφθη από τους Τούρκους στο Μπέλλα Πάις και κρατήθηκε επί 112 μέρες. Είχε μεταφερθεί στην Τουρκία ως αιχμάλωτος και, σύμφωνα με τις περιγραφές των εφημερίδων της τότε εποχής, όταν δεν υπήρχε πλέον ελπίδα επιβίωσής του, λόγω των βασανιστηρίων που υπέστη, τον άφησαν ελεύθερο και πέθανε μερικές μέρες μετά. Είναι μια από τις πλέον τραγικές ιστορίες αιχμαλώτων, αλλά και όσοι επέζησαν κουβαλούν στο πετσί τους τις λογιών-λογιών κακουχίες. Ο νέος πρόεδρος του Παγκυπρίου Συνδέσμου Αιχμαλώτων Πολέμου 1974 Βάσος Χρίστου μίλησε στον «Φ» για τους αιχμαλώτους πολέμου και πως αυτοί αντιμετωπίστηκαν διαχρονικά από την πολιτεία.
Εκδηλώσεις στη Μόσχα για τα τρία χρόνια από την αγιοκατάταξη του Αγίου Παΐσιου
Το Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού (Κ.Ε.Π.) είναι στην ευχάριστη θέση να σάς προωθήσει ενημέρωση σχετικά με σειρά εκδηλώσεων, με την ευκαιρία συμπλήρωσης τριών (3) ετών από την κατάταξη του Γέροντα Παϊσιου του Αγιορείτη στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας, που διοργανώνονται στις 13 Ιανουαρίου 2018 από τη Θεολογική Ακαδημία της Μόσχας μαζί με το Ίδρυμα «Σκέπη» [«Покров»] στην Ιερά Μονή Αγίας Τριάδας-Σεργίου
Το πρόγραμμα εκδηλώσεων αφιερωμένο στην ημέρα της δοξασίας του Αγίου Παΐσιου του Αγιορείτη περιλαμβάνει:
Οι Επτά Ήρωες του «Φαέθων» . Κύπρος 1964 Μ Ν Η Μ Η ΙΕΡΗ: Απ’ τα Κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα Ιερά. Των πρώτων θυσιασθέντων Ελλήνων, Ελλαδιτών και Κυπρίων, του Πολεμικού Ναυτικού της νεοσύστατης το 1964 Εθνικής Φρουράς.
Τ Ω Ν ΗΡΩΙΚΩΝ Νεκρών τα ονόματα χαραγμένα στα ελληνικά μάρμαρα των 60 συνολικά Ηρώων του Έπους της Τηλλυρίας, στο Μνημείο τους έξω από την εκκλησία του Παχυάμμου, όπου την πρώτη Κυριακή κάθε Αυγούστου η Κύπρος τιμά την μνήμη τους: 1. Σημαιοφόρος Παναγιώτης Χρυσούλλης εξ Αθηνών. 2. Υποκελευστής Σπυρίδων Αγάθος εκ Σαλαμίνος. 3. Υποκελευστής Νικόλαος Πανάγος εκ Πειραιώς. 4. Ναύτης Παναγιώτης Θεοδωράτος εκ Κεφαλληνίας. 5. Ναύτης Νικόλαος Νιάφας εκ Λαμίας. 6. Ναύτης Νικόλαος Καπαλούκας εκ Σκοπέλου. 7. Εθελοντής Άντης Φιλήτας εκ Μόρφου.
Κάνοντας μία βόλτα στην κεντρική πλατεία της Τραπεζούντας, πέσαμε σε μία συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ από την αμερικανική κυβέρνηση. Διοργανωτής ήταν ο τοπικός Δήμος.
Αυτή ήταν η μία εικόνα της Τραπεζούντας, η δημόσια, η μουσουλμανική, η τουρκική.
Αμέσως μετά όμως είδαμε και την άλλη εικόνα της πόλης και της ευρύτερης περιοχής, αυτήν της ιστορίας που είναι γεμάτη Ελληνισμό και Ορθοδοξία. Με την περιήγηση στο Δημοτικό Μουσείο της Τραπεζούντας, το οποίο άρχισε να λειτουργεί τον Φεβρουάριο του 2017, κάναμε ένα νοερό ταξίδι στην ιστορία και τον πολιτισμό του Πόντου.
Στις εικόνες, τις επιγραφές και το βίντεο παρακολουθούσαμε την ιστορική αναδρομή για την γεωγραφική έκταση που καταλαμβάνει τις νοτιοανατολικές ακτές της Μαύρης Θάλασσας (ή Εύξεινου Πόντου) από τη Σινώπη έως την Ριζούντα.
Μετά τις αμφιλεγόμενες αναφορές για τα τουρανικά φύλα που κατοίκησαν πρώτα την περιοχή και τους Χετταίους, περιγράφεται ο αποικισμός της περιοχής από τους Ίωνες που ξεκίνησε από την Μίλητο, η εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, το ελληνιστικό βασίλειο της δυναστείας των Μυθριδατών, η ρωμαιοκρατία και η εποχή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ιδιαίτερη αναφορά ως περίοδος ακμής γίνεται για την Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας υπό την δυναστεία των Κομνηνών, για να ακολουθήσει η τουρκική κατάκτηση του 1461 από τον Μωάμεθ Β΄ τον Πορθητή. Στην σύγχρονη εποχή αναφέρεται η κατάληψη της Τραπεζούντας από τους Ρώσους τον Απρίλιο του 1916, κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, και η έναρξη του κεμαλικού κινήματος το 1919.
Αναφορά στην Γενοκτονία των Ελλήνων της περιοχής (1916 – 1923) δεν υπάρχει καμία, αλλά αν περιμέναμε το αντίθετο θα ήμασταν πλεονέκτες. Ποιος φανταζόταν μέχρι πέρσι ότι σε δημόσιο μουσείο εντός της τουρκικής επικράτειας θα μνημονεύονταν οι Κομνηνοί και γενικότερα η υπερχιλιετής παρουσία του Ελληνισμού και του Χριστιανισμού;
Στους άλλους χώρους του Μουσείου ξετυλίγεται μπροστά στον επισκέπτη ο πολιτισμός και η λαογραφία του Πόντου. Χάρη σε πλήθος εικόνων, εκθεμάτων και υπέροχων κέρινων ομοιωμάτων ντυμένα με παραδοσιακές ενδυμασίες γυρίσαμε πίσω στο χρόνο κατά έναν αιώνα, σε μία άλλη εποχή ίδια με αυτήν που μετέφεραν στις επόμενες γενεές οι πρόσφυγες που έφυγαν από τα μέρη εκείνα έως το 1924 όταν και έγινε η ανταλλαγή πληθυσμών. Βιώσαμε επίσης το πώς ζούσαν, πως ντύνονταν, τι έτρωγαν, τι δουλειές έκαναν αυτοί που έμεναν στην ποντιακή ύπαιθρο, με πολλά από αυτά τα στοιχεία να παραμένουν ακόμα και σήμερα στα ορεινά χωριά του νομού Τραπεζούντας.
Μία ολόκληρη πτέρυγα ήταν αφιερωμένη στα μουσικά ακούσματα και τους χορούς του Πόντου, με την ποντιακή λύρα,τον κεμεντζέ, να έχει την τιμητική του μεταξύ των οργάνων.
Είδαμε επίσης στοιχεία από την χλωρίδα και την πανίδα της περιοχής, ενώ δεν θα μπορούσε να λείπει και ο χώρος αφιερωμένος στην ομάδα – θρησκεία της περιοχής, την Τράμπζονσπορ.
Ξεχωριστή θέση στο Μουσείο είχε το λιμάνι της Τραπεζούντας το οποίο αναπτύχθηκε μετά το 1924.
Τεμέλ και Ντουρσούν όπως λέμε Κωστίκας και Γιωρίκας
Τα «ποντιακά ανέκδοτα» δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο, αφού οι σημερινοί κάτοικοι του Πόντου έχουν στην Τουρκία την ίδια φήμη που είχαν οι Πόντιοι στην Ελλάδα. Όπως ακούγαμε ανέκδοτα με πρωταγωνιστές τον Κωστίκα και τον Γιωρίκα, στην τουρκική κοινωνία υπάρχουν αντίστοιχα ανέκδοτα με τον Τεμέλ και τον Ντουρσούν. Μάλιστα τις τελευταίες δεκαετίες τα ζευγάρια στην γειτονική χώρα απέφευγαν να δώσουν στα παιδιά τους κάποιο από τα συγκεκριμένα ονόματα υπό τον φόβο να μην γίνουν αντικείμενο χλευασμού από τον κοινωνικό περίγυρο.
Μπροστά στον κίνδυνο τα ονόματα αυτά να εκλείψουν παντελώς, το 2011, ο τότε Δήμαρχος του Αρσίν, περιοχής ανατολικά της Τραπεζούντας, ErdenShen, έταξε ως ανταμοιβή μία χρυσή λίρα σε όποιο ζευγάρι έδινε σε κάποιο παιδί του το όνομα Τεμέλ ή Ντουρσούν!
Share to Facebook Share to Twitte Share to Google+ Με μια μακροσκελή επιστολή ο μεγάλος συνθέτης καλεί την κυβέρνηση να μείνει πιστή στην κοινή εθνική γραμμή του 1992
- «Εάν υποχωρήσουμε αυτή τη στιγμή από την θέση μας για το όνομα είναι σαν να ανοίγουμε τους ασκούς του Αιόλου»
- «Όταν δεν φοβάσαι να πεις ότι την αγαπάς και έχεις το θάρρος να το βροντοφωνάξεις, αυτό δεν είναι εθνικισμός, είναι πατριωτισμός!Παρέμβαση Μίκη Θεοδωράκη για τη ΜακεδονίΠαρέμβαση Μίκη Θεοδωράκη για τη Μακεδονία
Παρέμβαση Μίκη Θεοδωράκη για τη Μακεδονία
Με μια επιστολή που ανάρτησε στο site του ο Μίκης Θεοδωράκης, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων. Ο μεγάλος συνθέτης με την επιστολή του απευθύνεται στην ελληνική κυβέρνηση και την καλεί να μείνει πιστή στην απόφαση του 1992 ότι δεν θα περιέχεται στην ονομασία ο όρος Μακεδονία.
Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ
"Το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών στα 1992 αποφάσισε για μια εθνική κοινή γραμμή πλεύσης σε μια ονομασία στην οποία δεν θα περιέχεται η λέξη «Μακεδονία».
Τυχόν υποχώρηση από αυτή τη γραμμή θα έχει ολέθρια αποτελέσματα για το μέλλον της χώρας μας, δεδομένου ότι μετά την οκταετή καταλήστευση του ελληνικού λαού που μας οδήγησε στην σημερινή δραματική κατάσταση, το μόνο που μας απομένει είναι η διαφύλαξη της εθνικής μας ακεραιότητας. Η Κυβέρνηση των Σκοπίων απειλεί χωρίς προσχήματα την ακεραιότητα της πατρίδας μας. Με όχημα το όνομα «Μακεδονία» και παραμορφώνοντας τα ιστορικά γεγονότα σε βαθμό γελοιότητας επιδιώκει την επέκταση των συνόρων της εις βάρος των δικών μας για τη δημιουργία της λεγόμενης «Μακεδονίας του Αιγαίου».
Ο στόχος αυτός λειτουργεί εδώ και δεκαετίες ως βασικός εθνικός στόχος της γειτονικής χώρας, με αποτέλεσμα να έχουν γαλουχηθεί γενιές Σκοπιανών με την ιδέα αυτή και να έχουν σήμερα την πεποίθηση ότι είναι κατ’ ευθείαν απόγονοι των Βασιλέων της Μακεδονίας Φιλίππου και Μεγάλου Αλεξάνδρου. Με μια κολοσσιαία πραγματικά προπαγάνδα, κατόρθωσαν να παρασύρουν σ’ αυτή την ιστορική γελοιότητα μεγάλο αριθμό κρατών επωφελούμενοι συγχρόνως και από τη στάση των Ελλήνων υπευθύνων που δεν έκαναν καμμία προσπάθεια να ανασκευάσουν στα μάτια των ξένων αυτή την χονδροειδή παραποίηση της Ιστορίας.
Και φτάσαμε στο θλιβερό σημείο που μας θίγει ως Λαό, να είμαστε αναγκασμένοι να απολογούμεθα για τον πατριωτισμό μας!
Εάν υποχωρήσουμε αυτή τη στιγμή από την θέση μας για το όνομα είναι σαν να ανοίγουμε τους ασκούς του Αιόλου. Οφείλουμε να επαγρυπνούμε για την διαφύλαξη της εθνικής μας ακεραιτότητας, δεδομένου ότι υπάρχουν ισχυρές διεθνείς δυνάμεις που έχουν στόχο τους στην σαλαμοποίηση της περιοχής των Βαλκανίων. Η περίπτωση της Γιουγκοσλαυίας είναι νωπή. Το επόμενο θύμα θα είναι η χώρα μας. Τα μαύρα σύννεφα που μας απειλούν γίνονται κάθε μέρα και περισσότερο ορατά. Εάν υποχωρήσουμε τώρα στην ανοιχτή πρόκληση των Σκοπίων που χωρίς να έχουν παραιτηθεί από τον κύριο στόχο της εθνικής τους πολιτικής επιδιώκουν σήμερα να γίνουν μέλος του ΝΑΤΟ με την ψήφο τη δική μας για να μπορούν αύριο-μεθαύριο να μας απειλούν από μια θέση υψηλότερη και ισχυρότερη, τότε θα είμαστε άξιοι της Μοίρας μας.
Κύριοι της ελληνικής κυβέρνησης, το βάρος που καλείσθε να σηκώσετε είναι ασήκωτο. Και γι’ αυτό μην το κάνετε. Μείνετε πιστοί στην κοινή εθνική γραμμή του 1992. Οι ευθύνες που φορτωθήκατε στον οικονομικό τομέα είναι μεγάλες. Όμως εκείνες που έχουν σχέση με την εθνική μας ασφάλεια και ακεραιότητα είναι συντριπτικές και το δυστύχημα είναι ότι δεν θα παρασύρουν μόνο εσάς αλλά ολόκληρη τη χώρα.
Την ίδια έκκληση που απευθύνω στην Κυβέρνηση την απευθύνω και στον λαό μας που θα πρέπει να εγκαταλείψει την νάρκη στην οποία έχει περιπέσει αυτό τον καιρό.
Το να μας οδηγούν στην πτώχευση και τη διάλυση του κοινωνικού μας ιστού, είναι ένα τεράστιο θέμα. Το να φτάνουμε όμως στο σημείο να απειλείται η ακεραιτότητα της χώρας μας, αυτό δεν είναι μόνο τεράστιο θέμα αλλά κανονικός θάνατος. Γιατί δεν θα μπορέσει να αντέξει η πατρίδα μας αν χάσει ακόμα και ένα τετραγωνικό μέτρο ελληνικής γης. Υπερβολή; Σκεφτείτε μόνο, ποιος αλήθεια θα μπορούσε να διανοηθεί τον διαμελισμό της άλλοτε ισχυρής Γιουγκοσλαυίας;
Οι καιροί ου μενετοί.
Όταν φοβάσαι να πεις ότι αγαπάς την πατρίδα σου κι όταν -ακόμα χειρότερα την ξεπουλάς- αυτό είναι ραγιαδισμός.
Όταν δεν φοβάσαι να πεις ότι την αγαπάς και έχεις το θάρρος να το βροντοφωνάξεις, αυτό δεν είναι εθνικισμός, είναι πατριωτισμός!
Και η Ελλάδα σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, έχει ανάγκη από πατριώτες!
Θραύσματα μαζικού τάφου Ελλήνων Επιφανειακές εκσκαφές που διενήργησε η Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων σε Πέτρα, Άγιο Γεώργιο Κερύνειας και Δίκωμο έφεραν στην επιφάνεια θραύσματα οστών που πιστεύεται ότι ανήκουν σε Έλληνες αγνοούμενους. Ειδικά στο Δίκωμο, η τοποθεσία της εκσκαφής παραπέμπει σε μαρτυρία για μαζικό τάφο 28-29 στρατιωτών, οι οποίοι μετά τη σύλληψή τους επιβιβάστηκαν σε λεωφορείο για το Μπογάζι Κερύνειας. Στον δρόμο, όμως, άλλαξε η διαταγή και οι στρατιώτες εκτελέστηκαν…
Θ. Μαλκίδης Μακεδονία και "Χρόνους Πολλούς μετά την Αμαρτία που την είπανε Αρετή...." Αφού παρέδωσαν τη μισή Κύπρο και ετοιμάζονται να παραδώσουν την άλλη μισή και αδιαφόρησαν για τον Ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης, Ίμβρου, Τενέδου, για τη Θράκη και το Αιγαίο νομιμοποιώντας τον Τουρκικό φασισμό, σιώπησαν για ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα στην ιστορία της ανθρωπότητας, τη Γενοκτονία στον Πόντο, στη Θράκη, στην Μικρά Ασία και κατέθεσαν στεφάνι στο δάσκαλο του Χίτλερ τον Κεμάλ, ολιγώρησαν για τη Βόρειο Ήπειρο επιβραβεύοντας τον Αλβανικό εθνικισμό,
σκλάβωσαν δια των καταστροφικών μνημονίων το μέλλον μας, δυναμιτίζοντας τη συνέχεια και την ύπαρξή μας,
τώρα οι μηχανισμοί εντός και εκτός Βουλής που αποκαλούνται κόμματα και πρόσωπα που παριστάνουν τους πολιτικούς και τους ειδικούς, ετοιμάζονται να δώσουν τη Μακεδονία και την Ελληνική αντιστασιακή ιστορία. Παρουσιάζοντας μάλιστα ως ευκαιρία τη σύνθετη ονομασία, δηλαδή την νομιμοποίηση της αδικίας, του εθνικισμού, της κλοπής, της ολοκληρωτικής ιδεολογίας.
Όπως γράφει ο Ελύτης "Χρόνους Πολλούς μετά την Αμαρτία που την είπανε Αρετή...." και συμπληρώνει ο Σεφέρης
Μνήμη Έλληνα Καταδρομέα Αργύρη Χάλαρη Ο Αργύρης Χάλαρης ιδρυτής του εξαιρετικού ιστολογίου "ΚΥΠΡΟΣ 1974-ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ" (http://chalarisargiris.blogspot.gr/ ) ήταν ένας Άνδρας με αρχές και ένας σπουδαίος Έλληνας Καταδρομέας, Λοχίας στην Α' Μοίρα το 1974 στην Κύπρο. Ο ίδιος έγραφε στο ιστολόγιό του : "Με αφορμή την δική μου παρουσία ως Λοχίας Καταδρομών της Α! ΜΚ 35 ΜΚ στην ΚΥΠΡΟ το 1974, ξεκίνησα ένα οδοιπορικό στην αναζήτηση και την αμφιβολία, ευελπιστώντας ότι σ αυτό το ταξίδι θα διευρύνω τη συντροφιά μου αλληλεπιδρώντας , ανταλλάσσοντας απόψεις κι εμπειρίες. Σκοπός μου η διατήρηση της μνήμης μας στην λήθη του χρόνου. ΚΥΠΡΟΣ ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ: Άρθρα που φωτίζουν την γνώση του Κυπριακού ζητήματος, με μαρτυρίες και ιστορικά γεγονότα του 1974 αλλά και προγενέστερα 1964-1967, σκοπός μας την εξεύρεση ψηγμάτων αλήθειας που αφορά την ιστορία του μαρτυρικού λαού της Κύπρου μας. Μας αρέσει η κριτική σκέψη, υποβάλλουμε διαρκώς σε δοκιμασία τα κριτήρια της αλήθειας, προβληματιζόμαστε με ηθικά διλήμματα και ηθικές προσεγγίσεις . Αλιεύουμε κάθε άρθρο που αφορά την Κύπρο, αγαπάμε την αλήθεια και δίνουμε ιδιαίτερη βαρύτητα στα ιστορικά θέματα φιλτράροντας το κάθε άρθρο και χωρίς καταγγελτικό ύφος προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μια βιβλιοθήκη ιστορικών γεγονότων. Σας προσκαλούμε όχι απλά να μας ακολουθήσετε αλλά να μας βοηθήσετε να γίνουμε ποιο πλήρεις στην ενημέρωση, γράψτε μας τα σχόλιά σας, τις παρατηρήσεις σας, στείλτε μας την δική σας ιστορία ( μαρτυρία ) τις σκέψεις και τις προτάσεις σας. Ελπίζω να μην σας απογοητεύσω και να συνεχίσετε να βρίσκεται το ιστολόγιο μας ενδιαφέρον. Δεν είμαι πασίγνωστος δεν είμαι δημοσιογράφος δεν έχω εκατοντάδες γνωστούς . Είμαι κάποιος από σας κι ευελπιστώ στην διάδοση του μέσα από σας - τους φίλους μας για να χτίσουμε κάτι καλό όλοι μαζί που να βοηθά στην βελτίωση του μπλοκ μας, ώστε να παραμείνει η προσπάθεια της μνήμη μας ζωντανή στην λήθη του χρόνου, ΟΣΟΙ ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΘΕΣΟΥΝ ΚΟΜΜΑΤΙ ΨΥΧΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΡΤΥΡΙΚΗ ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΤΟΥΜΕ.
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ"
Πριν λίγες ημέρες μιλήσαμε για πολλά που αφορούσαν τον Ελληνισμό και λίγο πριν φύγει από αυτή τη ζωή μου έστειλε την είδηση για την επιστροφή των οστών των πεσόντων της ακταιωρού ΦΑΕΘΩΝ, υπερασπιζόμενοι, όπως και αυτός την αγαπημένη μας Κύπρο. Εύχομαι ο Θεός να δίνει δύναμη στην οικογένειά του.
Χρόνια Πολλά στο φυλακισμένο Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί και Καλή Λευτεριά! "Ξημερώνοντας τ’ Αγιαννιού, με την αύριο των Φώτων, λάβαμε τη διαταγή να κινήσουμε πάλι μπροστά, για τα μέρη όπου δεν έχει καθημερινές και σκόλες", γράφει στο Άξιον Εστί ο Οδυσσέας Ελύτης. Ο συμπατριώτης μας Πόντιος Γιάννης-Βασίλης Γιαϊλαλί (Yannis Vasilis Yaylali), συνελήφθη και είναι φυλακισμένος για για εννιά μήνες μήνες με τις κατηγορίες της «προσβολής του προέδρου Ερντογάν», «υποκίνηση σε ανυπακοή των νόμων» και «διάδοση προπαγάνδας για τρομοκρατική οργάνωση» μετά από το μακροχρόνιο αγώνα του για την αναγνώριση της Γενοκτονίας. Φυλακισμένη είναι επίσης και η σύντροφός του Meral Geylani . Ο Γιαϊλαλί είναι ένας από τους πρωταγωνιστές της αφύπνισης των λαών που ζουν στην Τουρκία, ένας αγωνιστής των δικαιωμάτων και της ελευθερίας, η φωνή ανάδειξης και αναγνώρισης των εγκλημάτων που έγιναν εναντίον των Ελλήνων, των Αρμενίων, των Κούρδων και άλλων λαών.
Είναι καθήκον μας με κάθε τρόπο να κάνουμε γνωστή την παράνομη φυλάκιση των δύο συναθλητών μας που αγωνίζονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα και για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων, των Ασσυρίων και των Αρμενίων. Χρόνια Πολλά στον Γιάννη-Λευτεριά στον Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί και τη Meral Geylani!
Επιστροφή στην Ελλάδα των οστών των ηρώων της ακταιωρού ΦΑΕΘΩΝ (Κύπρος 1964)
Το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού ενημερώνει ότι η τελετή υποδοχής των οστών των ηρώων της ακταιωρού ΦΑΕΘΩΝ (Κύπρος 1964) θα γίνει την Τρίτη 9 Ιανουαρίου και ώρα 5μ.μ το απόγευμα στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ στην περιοχή Σκαραμαγκά .
Οι επισκέπτες αν δεν έχουν πρόσκληση, χρειάζονται άδεια εισόδου.
Αναγνώρισε τις γενοκτονίες Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων η Παγκόσμια Ένωση Εβραίων Φοιτητών
Με τον καλύτερο δυνατό τρόπο μπήκε η νέα χρονιά για την τριάδα των γενοκτονιών (Ποντίων, Αρμενίων και Ασσυρίων), καθώς από την πρώτη κιόλας μέρα του χρόνου είχαμε μια νέα αναγνώριση, με ψήφισμα, από την Παγκόσμια Ένωση Εβραίων Φοιτητών (WUJS). Το γεγονός έγινε κατά το 44ο Παγκόσμιο Συνέδριο της Ένωσης, που πραγματοποιήθηκε στο Ισραήλ από τις 28 Δεκεμβρίου μέχρι την 1 Ιανουαρίου 2018. Η αναγνώριση αυτή είναι ιδιαιτέρως αξιοσημείωτη, δεδομένου ότι το Ισραήλ εξακολουθεί να μην αναγνωρίζει επίσημα τη Γενοκτονία των Αρμενίων (και των άλλων χριστιανικών πληθυσμών), αν και η Επιτροπή Παιδείας, Πολιτισμού και Αθλητισμού της Κνέσετ ψήφισε πέρυσι για να την αναγνωρίσει. Στο Παγκόσμιο Συνέδριο της WUJS συμμετείχαν 165 νέοι από 36 χώρες από όλο τον κόσμο. Μεταξύ των συμμετεχόντων ήταν και η τουρκική εβραϊκή φοιτητική ένωση. Η αναγνώριση των γενοκτονιών προήλθε μετά από πρόταση του Αυστραλοεβραίου Ariel Zoha που εκπροσωπούσε την εβραϊκή κοινότητα της Αυστραλίας και πιο συγκεκριμένα του πανεπιστημίου του, RMIT. Την πρόταση του Zoha στήριξαν άλλοι οι δύο σύνεδροι, ο Aaron Meyer και ο Yos Tarshish, απερχόμενος πρόεδρος της WUJS και εκπρόσωπος της εβραϊκής φοιτητικής κοινότητα της Αμερικής. Ο Ariel Zoha ήταν ο άνθρωπος κλειδί και για το πρόσφατο ψήφισμα του εργατικού κόμματος της Βικτώριας της Αυστραλίας που αναγνώρισε επίσης τις γενοκτονίες Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων. Επίσης, η WUJS τίμησε τον Ariel Zoha με το βραβείο του πολιτικού αγωνιστή της χρονιάς και αυτό ήταν το πρώτο βήμα για την οικοδόμηση γεφυρών μεταξύ των εβραϊκών και αρμενικών κοινοτήτων σε όλο τον κόσμο εντός του 2018 τονίζει η WUJS. Ο εκτελεστικός διευθυντής της αρμενικής κοινότητας της Αυστραλίας Haig Kayserian ευχαρίστησε την WUJS για αυτή την σημαντική κίνηση για τα ανθρώπινα δικαιώματα και δήλωσε τα εξής: «ευχαριστούμε τον Ariel Zohar και τους συναδέλφους του στο συνέδριο της Παγκόσμιας Ένωσης Εβραίων Φοιτητών για την υποβολή μιας πρότασης που όχι μόνο αναγνωρίζει τη γενοκτονία που διαπράχθηκε εναντίον των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά καταδικάζει και απορρίπτει κάθε προσπάθεια άρνησης, παραμόρφωσης ή αγνόησης της ιστορικής πραγματικότητας αυτής της γενοκτονίας. Αυτό το ψήφισμα στέλνει ένα ισχυρό μήνυμα στις κυβερνήσεις του Ισραήλ, και σε άλλες χώρες όπως η Αυστραλία, ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν διαπραγματεύονται για το οποιοδήποτε διπλωματικό κέρδος.» Ακολουθεί το ψήφισμα σε ελεύθερη μετάφραση. Αυτό το συνέδριο σημειώνει: 1. Από το 1915 έως το 1923 εκατομμύρια Αρμένιων, Ποντίων και Ασσυρίων δολοφονήθηκαν στα χέρια του Οθωμανικού Χαλιφάτου. 2. Το τραγικό έγκλημα διεξήχθη αδιαμφισβήτητα με τη γενοκτονική πρόθεση της εξάλειψης αυτών των χριστιανικών κοινοτήτων. Πρόκειται για μια προμελετημένη και συστηματική εκτέλεση εκτιμώμενων 2-3 εκατομμυρίων πολιτών και όχι για μια νόμιμη πράξη πολέμου. Αυτό το συνέδριο πιστεύει: 1. Ότι υποχρεούμαστε ως εβραϊκή οργάνωση να καταπολέμησουμε κάθε είδους και μορφής ρατσισμού. Αυτό το συνέδριο καταλήγει: 1. Καταδικάζει και απορρίπτει κάθε προσπάθεια άρνησης, στρέβλωσης ή αγνόησης της ιστορικής πραγματικότητας αυτής της γενοκτονίας. 2. Αναγνωρίζει τη σημασία της μνήμης και της μάθησης από αυτή τη γενοκτονία και δηλώνει ότι θα συμμετάσχει μαζί με την αρμενική, ποντιακή και ασυριακή κοινότητα στις εκδηλώσεις μνήμης για τους αθώους ανθρώπους που έπεσαν θύματα αυτού του εγκλήματος.
Ποιος "έδωσε" τον Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί και τη σύντροφό του Μεράλ Γκευλανί; Στη Μεράλ Γκευλανί (Meral Geylani) έχει αποδοθεί ένα κατηγορητήριο που βασίζεται σε έναν πληροφοριοδότη και σε 46 φωτογραφίες του από το Facebook και το Twitter, ο οποίος είπε για τις δραστηριότητές της καθώς και του Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί στο Roboski του Κουρδιστάν. Ποιος είναι όμως αυτός ο πληροφοριοδότης; Το κατηγορητήριο περιλαμβάνει το όνομά του, ενώ η Meral και ο Γιάννης στις 20 Αυγούστου 2016 στην Κωνσταντινούπολη ανέβασαν κοινές φωτογραφίες στο Facebook. Ένα χρόνο αργότερα, στις 29 Ιουλίου 2017, όταν η Meral επισκέφτηκε την οικογένεια του Γιάννη στη Σαμψούντα ο πληροφοριοδότης, ο οποίος παρουσιάζεται ότι έχει στενές σχέσεις με την Ελλάδα και τους Έλληνες, κάλεσε την "υπηρεσία καταπολέμησης της τρομοκρατίας" έχοντας "αποδεικτικά στοιχεία" για την Meral Geylani. Όπως αναφέρεται στο κατηγορητήριο "οι 46 φωτογραφίες που παραδόθηκαν από τον πληροφοριοδότη στους αξιωματικούς επιβολής του νόμου και αξιολογούνται δείχνουν την ύποπτη Meral σε παράνομες και τρομοκρατικές πράξεις της οργάνωσης του PKK ... " Φαίνεται ότι τιμιότητα, η ηθική, οι αξίες της ανθρωπότητας εξαγοράζονται για λίγα σεντς .
Το πουκάμισο του ανθυπολοχαγού καταδρομών Αντώνιου Αντωνίου. Κύπρος 1974. Ο Αντώνιος Αντωνίου υπηρετούσε στην 33 μοίρα καταδρομών τον μαύρο εκείνο Ιούλιο του 1974 Όταν κατατάχθηκε και επιλέχθηκε για αξιωματικός των δυνάμεων καταδρομών πήγε στην Ρεντίνα στη Μακεδονία για το βασικό στάδιο εκπαίδευσής του όπου του έδωσαν το εικονιζόμενο πουκάμισο. Μετά από τις μάχες στην Κερύνεια ο Αντώνης σκοτώθηκε και βρέθηκε σε ομαδικό τάφο μαζί με άλλα 39 παλληκάρια που έδωσαν την ζωή τους υπέρ πίστεως και πατρίδας . Σε αυτό τον ομαδικό τάφο όμως βρέθηκε και το πουκάμισο του το οποίο παρότι ήταν θαμμένο στο χώμα δεν έπαθε τίποτα και έμεινε έτσι ακριβώς όπως το φορούσε μέχρι την τελευταία του στιγμή . Στην δεξιά μεριά πάνω θα δείτε μια τρύπα με καθώς και μια στο κέντρο λίγο αριστερά . Αυτές ήταν οι δολοφονικές σφαίρες που δέχθηκε από τους κατακτητές ..................
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος προτείνει τον Μουσταφά Κεμάλ για Νόμπελ Ειρήνης!
Στις 12 Ιανουαρίου 1934, ο Ελευθέριος Βενιζέλος με επιστολή του στην Σουηδική Ακαδημία, πρότεινε τον Μουσταφά Κεμάλ για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. Μία εντυπωσιακή πράξη, αφού ο Κεμάλ θεωρείται ο αυτουργός της Γενοκτονίας των Ελλήνων, πράξη η οποία θα κριθεί από την ιστορία....
Αθήνα, 12 Ιανουαρίου 1934
Κύριε Πρόεδρε,
Για περίπου επτά αιώνες ολόκληρη η Μέση Ανατολή και μεγάλο τμήμα της Κεντρικής Ευρώπης αποτέλεσαν θέατρο αιματηρών πολέμων. Κύρια αιτία γι αυτούς ήταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία και το απολυταρχικό καθεστώς των Σουλτάνων.
Η υποδούλωση χριστιανικών λαών, οι θρησκευτικοί πόλεμοι του Σταυρού εναντίον της Ημισελήνου που μοιραία επακολούθησαν και οι διαδοχικές εξεγέρσεις όλων αυτών των λαών που προσέβλεπαν στην απελευθέρωσή τους δημιουργούσαν μια κατάσταση πραγμάτων που θα παρέμενε μόνιμη πηγή κινδύνων όσο η Οθωμανική Αυτοκρατορία διατηρούσε τα ίχνη που της είχαν αφήσει οι Σουλτάνοι.
Η εγκαθίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας το 1922, όταν το εθνικό κίνημα του Μουσταφά Κεμάλ Πασά θριάμβευσε επί των αντιπάλων του, έθεσε οριστικά τέλος σ' αυτή την κατάσταση αστάθειας και μισαλλοδοξίας.
Πράγματι, σπάνια στη ζωή ενός έθνους πραγματοποιήθηκε σε τόσο λίγο χρόνο μια αλλαγή τόσο ριζική. Μια παρακμάζουσα αυτοκρατορία που ζούσε υπό θεοκρατικό καθεστώς στο οποίο οι έννοιες του δικαίου και της θρησκείας συγχέονταν μετατράπηκε σ`ένα εθνικό και σύγχρονο κράτος, γεμάτο ενέργεια και ζωή.
Με την ώθηση του μεγάλου μεταρρυθμιστή Μουσταφά Κεμάλ το απολυταρχικό καθεστώς των Σουλτάνων καταλύθηκε και το κράτος κατέστη αληθινά κοσμικό. Το έθνος ολόκληρο στράφηκε προς την πρόοδο, με την θεμιτή φιλοδοξία να ενταχθεί στην πρωτοπορία των πολιτισμένων λαών.
Όμως το κίνημα για την εδραίωση της ειρήνης προχώρησε από κοινού με όλες εκείνες τις εσωτερικές μεταρρυθμίσεις που προσέδωσαν στο νέο κυρίως εθνικό κράτος της Τουρκίας τη σημερινή του μορφή. Πράγματι η Τουρκία δεν δίστασε να αποδεχθεί ειλικρινά την απώλεια επαρχιών όπου κατοικούσαν άλλες εθνότητες και, ικανοποιημένη πραγματικά με τα εθνικά και πολιτικά της σύνορα όπως καθορίστηκαν από τις Συνθήκες, έγινε αληθινός στυλοβάτης της ειρήνης στην Εγγύς Ανατολή.
Είμαστε εμείς οι Έλληνες που αιματηροί αγώνες αιώνων μας είχαν φέρει σε κατάσταση διαρκούς ανταγωνισμού με την Τουρκία οι πρώτοι που είχαμε την ευκαιρία να αισθανθούμε τις συνέπειες αυτής της βαθιάς αλλαγής στη χώρα αυτή, διάδοχο της παλιάς Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Από την επόμενη μέρα της Μικρασιατικής καταστροφής, διαβλέποντας την δυνατότητα συνεννόησης με την αναγεννημένη Τουρκία, που προέκυψε από τον πόλεμο ως εθνικό κράτος, της απλώσαμε το χέρι και το δέχτηκε με ειλικρίνεια.
Από αυτήν την προσέγγιση, που μπορεί να χρησιμεύσει ως παράδειγμα για τη δυνατότητα συνεννόησης ακόμη και μεταξύ λαών που τους χώρισαν οι πιο σοβαρές διαφορές, όταν αυτοί διαποτιστούν με την ειλικρινή επιθυμία για ειρήνη, προέκυψαν μόνο καλά, τόσο για τις δύο ενδιαφερόμενες χώρες όσο και για τη διατήρηση της ειρήνης στην Εγγύς Ανατολή. Ο άνθρωπος στον οποίο οφείλεται αυτή η πολύτιμη συμβολή στην ειρήνη δεν είναι άλλος από τον Πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας Μουσταφά Κεμάλ Πασά.
Έχω λοιπόν την τιμή ως αρχηγός της Ελληνικής Κυβέρνησης το 1930, όταν η υπογραφή του Ελληνοτουρκικού συμφώνου σηματοδότησε μια νέα εποχή στην πορεία της Εγγύς Ανατολής προς την ειρήνη, να υποβάλλω την υποψηφιότητα του Μουσταφά Κεμάλ Πασά για την διακεκριμένη τιμή του βραβείου Νόμπελ για την Ειρήνη.
Τραπεζούντα σπορ: Μία ομάδα – μία πόλη μία… θρησκεία
του Θοδωρή Ασβεστόπουλου…
Μπαίνοντας στο αεροπλάνο για να μεταβείς από την Κωνσταντινούπολη στην Τραπεζούντα, αντιλαμβάνεσαι αμέσως τι είναι αυτό με το οποίο ταυτίζεται όσο τίποτε άλλο η πόλη την οποία έχεις προορισμό.
Οι περισσότεροι από τους επιβαίνοντες φορούσαν φανέλες, μπλούζες, κασκόλ, σκούφους, μπουφάν και οτιδήποτε μπορεί να φανταστεί κανείς με τα διακριτικά της Τραπεζούντα (Τράμπζον) σπορ (εν συντομία TS), της ομάδας της Τραπεζούντας που συμπλήρωσε τα πενήντα χρόνια από την ίδρυση της (2 Αυγούστου 1967).
Ακόμα και μία ευσεβής μουσουλμάνα με ολόμαυρο χιτζάμπ είχε περασμένο στο λαιμό της το μπορντό μαβί κασκόλ της Τραμπζονσπόρ, ενώ ένα βρέφος στην αγκαλιά της μητέρας του ήταν ντυμένο με τα χρώματα και το έμβλημα του συλλόγου.
Την ημέρα της συγκεκριμένης πτήσης η ομάδα της Τραπεζούντας έπαιζε εντός έδρας με την Προύσα (Μπούρσα) σπορ για τον τουρκικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου και εκατοντάδες από τους Τραπεζούντιους που διαμένουν μόνιμα στην Κωνσταντινούπολη μετέβαιναν στον τόπο της καταγωγής τους για το Σαββατοκύριακο προκειμένου να παρακολουθήσουν από κοντά την αγαπημένη τους ομάδα. Το ταξίδι αυτό το κάνουν κάθε φορά που η TS παίζει στην έδρα της.
Μία παρέα επιβατών έπιασε κουβέντα με έναν τουρίστα από την Ελλάδα που φορούσε φούτερ της Νάπολι και τον ρωτούσαν γιατί υποστηρίζει την συγκεκριμένη ομάδα. Τους απάντησε ότι εκεί έπαιζε ο Μαραντόνα ο – κατά τη γνώμη του – καλύτερος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών, για να πάρει την ανταπάντηση «Ποιος είναι ο Μαραντόνα; Έχει παίξει στην Τράμπζονσπορ;»!
Αργότερα ο ίδιος οπαδός της τουρκικής ομάδας έκανε και το εξής λογοπαίγνιο: «Δεν είμαστε με τον Χάμσικ (παίκτη της Νάπολι) είμαστε με το χαμψί». Το χαμψί, είναι ένα είδος ψαριού που ευδοκιμεί στην Μαύρη Θάλασσα (αντίστοιχο του δικού μας γαύρου), με μπλε – μαβί σώμα και μπορντό μάτια, τα οποία αποτελούν και τα χρώματα της Τράμπζονσπορ.
Η εμπειρία στο αεροπλάνο ήταν ο πρόλογος για το τι θα ζούσαμε στην πόλη της Τραπεζούντας. Οι δρόμοι και οι πλατείες ολόκληρο το Σάββατο, ημέρα του αγώνα, γεμάτοι κόσμο που πηγαινοερχόταν, με την πλειοψηφία των ανθρώπων ντυμένη στα χρώματα της TS. Ολόκληρη η πόλη κινείται, ζει και αναπνέει στους ρυθμούς της Τράμπζονσπορ τις ημέρες των εντός έδρας αγώνων. Όμως και τις εργάσιμες ημέρες θα δούμε τις πλατείες και τους πεζόδρομους στολισμένους με σημαιάκια της TS, ενώ αφίσες και διακριτικά του τοπικού αθλητικού συλλόγου θα δούμε ακόμα και σε καφενεία απομακρυσμένων ορεινών χωριών του Νομού Τραπεζούντας, όπως στο Όξοχο .
«Η ημέρα που παίζει η ομάδα μας στο γήπεδο της, είναι ημέρα ξεκούρασης, ημέρα γιορτής, ημέρα γλεντιού. Για εμάς, Τράμπζονσπορ σημαίνει ταυτότητα, σημαίνει πατρίδα, σημαίνει θρησκεία. Σε όλη την Τουρκία γνωρίζουν πόσο παθιασμένα αγαπάμε την ομάδα μας», δήλωσε στο Κανάλι Ένα, μόνιμος κάτοικος της Τραπεζούντας.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι εκείνη την ημέρα κυκλοφορούσαν στην πόλη με τα κασκόλ και τις φανέλες της ομάδας τους φίλαθλοι της φιλοξενούμενης Προύσα (Μπούρσα)σπορ, χωρίς να αντιμετωπίσουν κανένα πρόβλημα.